Romanos 9
Ɩbwaarɛ Katɔwɛ Kyula Pʋpwɛ (NAW) vs VC
1 Lɩɩ maa Krisito a maa gyɛ kʋkʋlʋn sʋ mʋ, asɩn mʋ nɩɩ n tɔwɛ falɛ ɩ gyɛ kesintin, n mɛɛ tɩn antɩŋɛsa. Kayaayu Kyɩrɛkyɩrɛ mʋ yɛ mɛ nfɛɛrɛ tɔ ii gyii mɛ kesintin, fɛɛ ɩmʋ nɩɩ n tɔwɛ falɛ ɩ man gyɛ antɩŋɛsa.
1 Digo a verdade em Jesus Cristo, não minto; a minha consciência me dá testemunho pelo Espírito Santo:
2 Mɛ ɔtɔ tɔ ɩ fɔyɩ mɛ nɩɩ mɛ kɔkɔlɔ tɔ ki nyita sa mɛ asa.
2 sinto grande pesar, incessante amargura no coração.
3 Naafɔɔ nɩɩ ii biti ɩ waa mʋ, n biti n taa mɛ n‐yɩɩ sa kɛ Ɩbwaarɛ ɔ tɔwɛ mɛ nnɔ, kɛ ɩ barɩgɛ maa Yesu nsana, kɛ ɩ yɛgɛ mɛ asa Ɩsɩrayɩ abi ba nyɛ nkpa.
3 Porque eu mesmo desejaria ser reprovado, separado de Cristo, por amor de meus irmãos, que são do mesmo sangue que eu, segundo a carne.
4 Ɩsɩrayɩ abi ba gyɛ Ɩbwaarɛ asa. Bamʋ nɩɩ Ɩbwaarɛ lɛɛ nɩɩ ɔ taa bamʋ waa mʋ asa, bamʋ nɩɩ ɔ lɛɛ mʋ bʋnyaa kparɛ mʋ kaapʋ, nɩɩ maa bamʋ ba waa katɔwɛ kyula, nɩɩ ɔ sa bamʋ mʋ Nbara mʋ, nɩɩ ɔ kaapʋ bamʋ ɔkpa mʋ nɩɩ ba taa sʋ sun mʋ, nɩɩ bamʋ nɩɩ ɔ da kɔkɔlɔ sʋ sa.
4 Eles são os israelitas; a eles foram dadas a adoção, a glória, as alianças, a lei, o culto, as promessas
5 Nɩɩ Ɩsɩrayɩ abi banɩmʋ tɔ nɩɩ Ɩbwaarɛ asa kparɛ‐kparɛ mʋ ba lɩɩ, nɩɩ Krisito maa ba fɛɛ nyɩmɩsa kayɩɩ‐wʋlɛ tɔ mʋ, ɔ lɩɩ kanɩn kɩnaana maŋa tɔ. Ɩbwaarɛ ɩ gyɛ ɔmʋnɩ kʋtɔ kʋmaa kɩ bʋ mʋ kasɛ, nɩɩ ayɩn‐bi a gyɛ mʋ lɛɛ kakpaa. Amen!
5 e os patriarcas; deles descende Cristo, segundo a carne, o qual é, sobre todas as coisas, Deus bendito para sempre. Amém.
6 Amaa ɩ man gyɛ yɛ Ɩbwaarɛ man waa asɩn mʋ nɩɩ ɔ da mʋ kɔkɔlɔ sʋ tɔwɛ yɩla mʋ tɔ nɩn. Kpalɩ fɛɛ man gyɛ bamʋ nɩɩ ba lɩɩ Ɩsɩrayɩ kɩnaana mʋ tɔ kpini ɩ gyɛ Ɩsɩrayɩ abi kesintin.
6 Não quer dizer, porém, que a palavra de Deus tenha falhado. Porque nem todos os que descendem de Israel são verdadeiros israelitas,
7 Abɛɛ ɩ man gyɛ bamʋ nɩɩ ba lɩɩ Abraham kɩnaana mʋ tɔ kpini ɩ gyɛ Abraham anaana‐bii. Lɩɩ fɛɛ Ɩbwaarɛ tɔwɛ sa Abraham yɛ, “Lɩɩ Isaki kanan tɔ nɩɩ fii biti fʋ nyɛ anaana‐bii.
7 como nem todos os descendentes de Abraão são filhos de Abraão; mas: É em Isaac que terás uma descendência que trará o teu nome {Gn 21,12}.
8 Asɩn mʋ kasɛ ɩ gyɛ yɛ, man gyɛ nbii mʋ nɩɩ Abraham kʋʋgɛ mʋ kpini ɩ gyɛ Ɩbwaarɛ mu‐bii ana. Amɔɔ bamʋ nɩɩ Ɩbwaarɛ da mʋ kɔkɔlɔ sʋ sa Abraham mʋ nkʋn ɩ gyɛ mʋ anaana‐bii.
8 Isto é, não são os filhos da carne que são filhos de Deus, mas os filhos da promessa é que serão considerados como descendentes.
9 Kpalɩ fɛɛ falɛ nɩɩ Ɩbwaarɛ da mʋ kɔkɔlɔ sʋ tɔwɛ Abraham, ‘Kesu kakʋ falɛ saŋa kɛ n ba bwii ba mʋ, fʋ‐ka Sara ii biti ɔ kʋʋgɛ kebii‐nyɩnsa‐bii.’
9 Realmente, a palavra da promessa é esta: Por este tempo virei, e Sara terá um filho {Gn 18,10}.
10 “Man gyɛ ɩmʋ nkʋn. Amaa ɔkyɩɩ mʋ nɩɩ ba tɩɩ mʋ yɛ Rebeka mʋ ɔ kʋʋgɛ nbwaara‐bii mʋ nɩɩ bamʋ‐sɛ gyɛ anɛ naana Isaki.
10 E não somente ela, senão também Rebeca, que concebeu {dois filhos} de um só homem, Isaac, nosso patriarca.
11 Amaa ba maa man pɩɩta kʋʋgɛ bamʋ gbaa kɛ ba waa asɩn danbɩrasa abɛɛ alibi mʋ, Ɩbwaarɛ wʋla lɛɛ kaapʋ fɛɛ kanan mʋ nɩɩ ɛɛ lɛɛ ɔkʋ nɩɩ ɛɛ tɩɩ mʋ mʋ, ɩ man bɔla ɔsa maa awaasa sʋ.
11 Antes mesmo que fossem nascidos, e antes que tivessem feito bem ou mal algum {para que fosse confirmada a liberdade da escolha de Deus,
12 Lɩɩ fɛɛ pɔyɩ ba kʋʋgɛ nbii mʋ Ɩbwaarɛ tɔwɛ Rebeka yɛ, ‘Ɔbɩlɩsa asɛ mʋ ii biti o be sun kebii asɛ mʋ.’
12 que depende não das obras, mas daquele que chama}, foi dito a Rebeca: O mais velho servirá o mais moço {Gn 25,23}.
13 Kanɩn nɩɩ ɔ wʋla tɔwɛ Asɩnkyan yɩlasa mʋ tɔ yɛ, ‘N biti Gyekobu, amaa n kisi Esawu.’
13 Como está escrito: Amei Jacó, porém aborreci Esaú {Ml 1,3}.
14 “Ɩmʋ sʋ nɛnɛ nɩɩ an biti a tɔwɛ? A tɔwɛ yɛ Ɩbwaarɛ mɛɛ waa mʋ asɩn kyɛɛkyɛɛ abɛɛ? Ayee, ɩ man gyɛ kanɩn.
14 Que diremos, pois? Haverá injustiça em Deus? De modo algum!
15 Kpalɩ fɛɛ ɔ tɔwɛ Mosesi yɛ,
15 Porque ele disse a Moisés: Farei misericórdia a quem eu fizer misericórdia; terei compaixão de quem eu tiver compaixão {Ex 33,19}.
16 Ɩmʋ sʋ ɩ man gyɛ nyɩmɩsa kɩpɩrɛ sʋ abɛɛ maa kpan mʋ n‐yɩɩ sʋ, amaa ɩ gyɛ Ɩbwaarɛ kʋwɛɛ kuwu nɩn.
16 Dessa forma, a escolha não depende daquele que quer, nem daquele que corre, mas da misericórdia de Deus.
17 Kpalɩ fɛɛ Asɩnkyan yɩlasa mʋ tɔ mʋ Ɩbwaarɛ tɔwɛ Faro yɛ, ‘Ɩnɩmʋ sʋ nɩɩ n bun fu kuwura kɛ n bɔla fʋ sʋ lɛɛ mɛ ɔlʋn kaapʋ, kɛ asa mʋ nɩɩ ba bʋ dulinyaa kpini tɔ ba yɩn mɛ kɩtɩɩ.’
17 Por isso, diz a Escritura ao faraó: Eis o motivo por que te suscitei, para mostrar em ti o meu poder e para que se anuncie o meu nome por toda a terra {Ex 9,16}.
18 Ɩnɩmʋ kpini ɩ kaapʋ fɛɛ bamʋ nɩɩ Ɩbwaarɛ ii biti o wu kʋwɛɛ mʋ, bamʋ nɩɩ ee wu kʋwɛɛ, nɩɩ bamʋ nɩɩ ee biti ba waa mʋ kʋsʋ tɔ ɔlʋn mʋ, ɛɛ yɛgɛ nɩɩ ba waa kʋsʋ tɔ ɔlʋn.
18 Portanto, ele tem misericórdia de quem quer, e endurece a quem quer.
19 “Fanɛ tɔ ɔkʋ ii biti ɔ taasɛ mɛ yɛ, ‘Nɩɩ ɩ gyɛ kanɩn bɩrɛ, ɔkʋ mɛɛ taalɛ kina Ɩbwaarɛ kebiti mʋ, mɩnɛ ɩ waa sʋ nɩɩ Ɩbwaarɛ san ɛɛ pwɩɩ anɛ kʋsʋ tɔ ɔlʋn sʋ?’
19 Dir-me-ás talvez: Por que ele ainda se queixa? Quem pode resistir à sua vontade?
20 Amaa nyɩmɩsa, fʋ ɩ gyɛ anɩmʋ, nɩɩ fɩɩ taalɛ tɔwɛ gyaŋa Ɩbwaarɛ? Kʋtɔ pɔyɩsa ɩ taalɛ tɔwɛ ɔmʋ nɩɩ ɔ pɔyɩ kɩmʋ mʋ yɛ, ‘Mɩnɛ ɩ waa nɩɩ fʋ pɔyɩ mɛ falɛ?’
20 Mas quem és tu, ó homem, para contestar a Deus? Porventura o vaso de barro diz ao oleiro: Por que me fizeste assim?
21 Lɩɩ fɛɛ ɔpɔyɩpʋ sʋ ɔkpa fɛɛ ɔ barɩgɛ kabɔlɛ kuli tɔ kɩnyɔ, kɛ ɔ taa kʋkʋ pɔyɩ lapɛ mʋ nɩɩ bɛɛ yɛgɛ bɛɛ yɩla kensi‐gyii akɛ, kɛ ɔ taa kʋkʋ pɔyɩ lapɛ mʋ nɩɩ bee gyii tɔ kakɛ kʋmaa. Ɩbwaarɛ du nɩn fɛɛ ɔpɔyɩpʋ|src="BA03016BW.TIF" size="span" loc="Rom 9:21" ref="9:21"
21 Ou não tem o oleiro poder sobre o barro para fazer da mesma massa um vaso de uso nobre e outro de uso vulgar?
22 “Kanɩn ɔkpa kʋlʋn sʋ nɩɩ Ɩbwaarɛ ii biti fɛɛ ɔ lɛɛ mʋ agbʋ kaapʋ asa, kɛ ba wu mʋ ɔlʋn mʋ, amaa bamʋ nɩɩ ɔ nyɛ agbʋ bamʋ sʋ, nɩɩ ɩ dagaa fɛɛ o nyita bamʋ mʋ, ɔ nyɛ kenyiita gaa sa bamʋ.
22 {Onde, então, está a injustiça} em ter Deus, para mostrar a sua ira e manifestar o seu poder, suportado com muita paciência os objetos de ira preparados para a perdição,
23 Nɩɩ ɔ bɩla ee biti fɛɛ ɔ lɛɛ mʋ bʋnyaa kparɛ mʋ kaapʋ mʋ asa mʋ nɩɩ ee wu bamʋ kʋwɛɛ, nɩɩ ba gyɛ bamʋ nɩɩ ɔ lɔŋɔ bamʋ yɩla sa mʋ bʋnyaa mʋ.
23 mostrando as riquezas da sua glória para com os objetos de misericórdia, que de antemão preparou para a glória?
24 Anɛ ɩ gyɛ bamʋ nɩɩ ɔ tɩɩ mʋ, nɩɩ ɩ man gyɛ Gyiwu abi mʋ tɔ nkʋn, amaa ɔ tɩɩ bamʋ nɩɩ ba man gyɛ Gyiwu abi mʋ tɔ gbaa.
24 {Esses somos nós, que ele chamou não só dentre os judeus, mas também dentre os pagãos.} É o que ele diz em Oséias:
25 Fɛɛ kanan mʋ nɩɩ Ɩbwaarɛ tɔwɛ ɔtɔwɛpʋ Hoseya ɔwʋlɛ mʋ tɔ mʋ yɛ,
25 Chamarei meu povo ao que não era meu povo, e amada a que não era amada.
26 Nɩɩ ii biti ɩ ba fɛɛ opula mʋ nɩɩ Ɩbwaarɛ tɔwɛ bamʋ yɛ,
26 E no lugar mesmo em que lhes foi dito: Vós não sois meu povo, ali serão chamados filhos de Deus vivo {Os 2,1}.
27 Ɩbwaarɛ ɔtɔwɛpʋ Isaya gbaa kuusi tɔwɛ lɩɩ Ɩsɩrayɩ abi sʋ yɛ,
27 A respeito de Israel, exclama Isaías: Ainda que o número de filhos de Israel fosse como a areia do mar, só um resto será salvo;
28 Ɔnyɩrɩpɛ Ɩbwaarɛ ii biti o gyii mʋ asɩn kasɛ sʋ bilen‐bilen kɛ ɔ lʋwɛ ɩmʋ
28 porque o Senhor realizará plenamente e prontamente a sua palavra sobre a terra {10,22s}.
29 I du nɩn fɛɛ kanan mʋ nɩɩ Isaya wʋla tɔwɛ yɩla mʋ yɛ,
29 E ainda como predisse Isaías: Se o Senhor dos exércitos não nos tivesse deixado um rebento, ficaríamos como Sodoma, seríamos como Gomorra {Is 1,9}.
30 Ɩmʋ sʋ mɩnɛ nɩɩ an biti a tɔwɛ? An biti an tɔwɛ yɛ, bamʋ nɩɩ ba man gyɛ Gyiwu abi, nɩɩ bamʋ ansi an man payɩ bee biti ɩkpa kyiigisa mʋ, lɩɩ bamʋ kɩkɔɔlɛ Yesu gyii sʋ mʋ, Ɩbwaarɛ kɔɔlɛ bamʋ fɛɛ bamʋ ɩkpa i kyiigi mʋ asɛ.
30 Então que diremos? Que os gentios, que não buscavam a justiça, alcançaram a justificação, a que vem da fé,
31 Amaa Ɩsɩrayɩ abi mʋ bɩrɛ, ba payɩ ansi bee buu nbara mʋ bee biti fɛɛ Ɩbwaarɛ ɩ kɔɔlɛ bamʋ yɛ bamʋ ɩkpa i kyiigi mʋ asɛ, yɛgɛ ba man nyɛ ɩmʋ.
31 ao passo que Israel, que procurava uma lei que desse a justificação, não a encontrou.
32 Mɩnɛ maa waa sʋ? Lɩɩ fɛɛ ba man taa kɩkɔɔlɛ‐gyii sʋ bee biti, amaa ba sʋ ba naa yɛ awaasa sʋ nɩn. Nɩɩ ba siti “Kubuu sitisa” mʋ lɩɩ tɩyɛ,
32 Por quê? Porque Israel a buscava como fruto não da fé, e sim das obras. E tropeçou na pedra do escândalo,
33 fɛɛ kanan mʋ nɩɩ Ɩbwaarɛ tɔwɛ lɩɩ Yesu mʋ nɩɩ ɔ yɩlɛ sa kubuu nɩmʋ asɩn Asɩnkyan yɩlasa mʋ tɔ yɛ,
33 como está escrito: Eis que ponho em Sião uma pedra de escândalo, um rochedo que faz cair; quem nele crer não será confundido {Is 8,14; 28,16}.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.