Romanos 9
Ɩbwaarɛ Katɔwɛ Kyula Pʋpwɛ (NAW) vs BKJ
1 Lɩɩ maa Krisito a maa gyɛ kʋkʋlʋn sʋ mʋ, asɩn mʋ nɩɩ n tɔwɛ falɛ ɩ gyɛ kesintin, n mɛɛ tɩn antɩŋɛsa. Kayaayu Kyɩrɛkyɩrɛ mʋ yɛ mɛ nfɛɛrɛ tɔ ii gyii mɛ kesintin, fɛɛ ɩmʋ nɩɩ n tɔwɛ falɛ ɩ man gyɛ antɩŋɛsa.
1 Eu digo a verdade em Cristo, eu não minto; a minha consciência também me dá testemunho no Espírito Santo,
2 Mɛ ɔtɔ tɔ ɩ fɔyɩ mɛ nɩɩ mɛ kɔkɔlɔ tɔ ki nyita sa mɛ asa.
2 que eu tenho grande pesar e contínua tristeza no meu coração.
3 Naafɔɔ nɩɩ ii biti ɩ waa mʋ, n biti n taa mɛ n‐yɩɩ sa kɛ Ɩbwaarɛ ɔ tɔwɛ mɛ nnɔ, kɛ ɩ barɩgɛ maa Yesu nsana, kɛ ɩ yɛgɛ mɛ asa Ɩsɩrayɩ abi ba nyɛ nkpa.
3 Porque eu mesmo desejava ser amaldiçoado de Cristo, por meus irmãos, meus parentes segundo a carne;
4 Ɩsɩrayɩ abi ba gyɛ Ɩbwaarɛ asa. Bamʋ nɩɩ Ɩbwaarɛ lɛɛ nɩɩ ɔ taa bamʋ waa mʋ asa, bamʋ nɩɩ ɔ lɛɛ mʋ bʋnyaa kparɛ mʋ kaapʋ, nɩɩ maa bamʋ ba waa katɔwɛ kyula, nɩɩ ɔ sa bamʋ mʋ Nbara mʋ, nɩɩ ɔ kaapʋ bamʋ ɔkpa mʋ nɩɩ ba taa sʋ sun mʋ, nɩɩ bamʋ nɩɩ ɔ da kɔkɔlɔ sʋ sa.
4 que são israelitas, aos quais pertence a adoção, e a glória, e os pactos, e a entrega da lei, e o serviço de Deus, e as promessas;
5 Nɩɩ Ɩsɩrayɩ abi banɩmʋ tɔ nɩɩ Ɩbwaarɛ asa kparɛ‐kparɛ mʋ ba lɩɩ, nɩɩ Krisito maa ba fɛɛ nyɩmɩsa kayɩɩ‐wʋlɛ tɔ mʋ, ɔ lɩɩ kanɩn kɩnaana maŋa tɔ. Ɩbwaarɛ ɩ gyɛ ɔmʋnɩ kʋtɔ kʋmaa kɩ bʋ mʋ kasɛ, nɩɩ ayɩn‐bi a gyɛ mʋ lɛɛ kakpaa. Amen!
5 dos quais são os pais, e dos quais, segundo a carne, veio Cristo, que é sobre todos, Deus bendito para sempre. Amém.
6 Amaa ɩ man gyɛ yɛ Ɩbwaarɛ man waa asɩn mʋ nɩɩ ɔ da mʋ kɔkɔlɔ sʋ tɔwɛ yɩla mʋ tɔ nɩn. Kpalɩ fɛɛ man gyɛ bamʋ nɩɩ ba lɩɩ Ɩsɩrayɩ kɩnaana mʋ tɔ kpini ɩ gyɛ Ɩsɩrayɩ abi kesintin.
6 Não, porém, que a palavra de Deus tenha perdido o seu efeito, porque nem todos os que são de Israel são israelitas.
7 Abɛɛ ɩ man gyɛ bamʋ nɩɩ ba lɩɩ Abraham kɩnaana mʋ tɔ kpini ɩ gyɛ Abraham anaana‐bii. Lɩɩ fɛɛ Ɩbwaarɛ tɔwɛ sa Abraham yɛ, “Lɩɩ Isaki kanan tɔ nɩɩ fii biti fʋ nyɛ anaana‐bii.
7 Nem por serem a semente de Abraão, são todos filhos; mas, em Isaque será chamada a tua semente.
8 Asɩn mʋ kasɛ ɩ gyɛ yɛ, man gyɛ nbii mʋ nɩɩ Abraham kʋʋgɛ mʋ kpini ɩ gyɛ Ɩbwaarɛ mu‐bii ana. Amɔɔ bamʋ nɩɩ Ɩbwaarɛ da mʋ kɔkɔlɔ sʋ sa Abraham mʋ nkʋn ɩ gyɛ mʋ anaana‐bii.
8 Isto é: Os que são filhos da carne, estes não são filhos de Deus, mas os filhos da promessa são considerados como semente.
9 Kpalɩ fɛɛ falɛ nɩɩ Ɩbwaarɛ da mʋ kɔkɔlɔ sʋ tɔwɛ Abraham, ‘Kesu kakʋ falɛ saŋa kɛ n ba bwii ba mʋ, fʋ‐ka Sara ii biti ɔ kʋʋgɛ kebii‐nyɩnsa‐bii.’
9 Porque esta é a palavra da promessa: Por este tempo eu virei, e Sara terá um filho.
10 “Man gyɛ ɩmʋ nkʋn. Amaa ɔkyɩɩ mʋ nɩɩ ba tɩɩ mʋ yɛ Rebeka mʋ ɔ kʋʋgɛ nbwaara‐bii mʋ nɩɩ bamʋ‐sɛ gyɛ anɛ naana Isaki.
10 E não somente isso, mas também quando Rebeca concebeu de um, de nosso pai Isaque;
11 Amaa ba maa man pɩɩta kʋʋgɛ bamʋ gbaa kɛ ba waa asɩn danbɩrasa abɛɛ alibi mʋ, Ɩbwaarɛ wʋla lɛɛ kaapʋ fɛɛ kanan mʋ nɩɩ ɛɛ lɛɛ ɔkʋ nɩɩ ɛɛ tɩɩ mʋ mʋ, ɩ man bɔla ɔsa maa awaasa sʋ.
11 (porque, não tendo os filhos ainda nascido, nem tendo feito algo bom ou mal, para que o propósito de Deus pudesse permanecer segundo a eleição, não por obras, mas por aquele que chama),
12 Lɩɩ fɛɛ pɔyɩ ba kʋʋgɛ nbii mʋ Ɩbwaarɛ tɔwɛ Rebeka yɛ, ‘Ɔbɩlɩsa asɛ mʋ ii biti o be sun kebii asɛ mʋ.’
12 isto foi dito a ela: O mais velho servirá ao mais jovem.
13 Kanɩn nɩɩ ɔ wʋla tɔwɛ Asɩnkyan yɩlasa mʋ tɔ yɛ, ‘N biti Gyekobu, amaa n kisi Esawu.’
13 Como está escrito: Jacó eu tenho amado, mas Esaú eu tenho odiado.
14 “Ɩmʋ sʋ nɛnɛ nɩɩ an biti a tɔwɛ? A tɔwɛ yɛ Ɩbwaarɛ mɛɛ waa mʋ asɩn kyɛɛkyɛɛ abɛɛ? Ayee, ɩ man gyɛ kanɩn.
14 O que diremos então? Há em Deus injustiça? De forma alguma!
15 Kpalɩ fɛɛ ɔ tɔwɛ Mosesi yɛ,
15 Porque ele diz a Moisés: Eu terei misericórdia de quem eu tiver misericórdia, e eu terei compaixão de quem eu tiver compaixão.
16 Ɩmʋ sʋ ɩ man gyɛ nyɩmɩsa kɩpɩrɛ sʋ abɛɛ maa kpan mʋ n‐yɩɩ sʋ, amaa ɩ gyɛ Ɩbwaarɛ kʋwɛɛ kuwu nɩn.
16 Assim, pois, não é daquele que quer, nem daquele que corre, mas de Deus, que manifesta misericórdia.
17 Kpalɩ fɛɛ Asɩnkyan yɩlasa mʋ tɔ mʋ Ɩbwaarɛ tɔwɛ Faro yɛ, ‘Ɩnɩmʋ sʋ nɩɩ n bun fu kuwura kɛ n bɔla fʋ sʋ lɛɛ mɛ ɔlʋn kaapʋ, kɛ asa mʋ nɩɩ ba bʋ dulinyaa kpini tɔ ba yɩn mɛ kɩtɩɩ.’
17 Porque a escritura diz a faraó: Para este mesmo propósito eu te levantei; para mostrar o meu poder em ti, e para que o meu nome seja declarado em toda a terra.
18 Ɩnɩmʋ kpini ɩ kaapʋ fɛɛ bamʋ nɩɩ Ɩbwaarɛ ii biti o wu kʋwɛɛ mʋ, bamʋ nɩɩ ee wu kʋwɛɛ, nɩɩ bamʋ nɩɩ ee biti ba waa mʋ kʋsʋ tɔ ɔlʋn mʋ, ɛɛ yɛgɛ nɩɩ ba waa kʋsʋ tɔ ɔlʋn.
18 Portanto, ele tem misericórdia de quem ele quer ter misericórdia, e endurece a quem quer.
19 “Fanɛ tɔ ɔkʋ ii biti ɔ taasɛ mɛ yɛ, ‘Nɩɩ ɩ gyɛ kanɩn bɩrɛ, ɔkʋ mɛɛ taalɛ kina Ɩbwaarɛ kebiti mʋ, mɩnɛ ɩ waa sʋ nɩɩ Ɩbwaarɛ san ɛɛ pwɩɩ anɛ kʋsʋ tɔ ɔlʋn sʋ?’
19 Tu dirás a mim então: Por que ele ainda achou culpa? Pois quem tem resistido à sua vontade?
20 Amaa nyɩmɩsa, fʋ ɩ gyɛ anɩmʋ, nɩɩ fɩɩ taalɛ tɔwɛ gyaŋa Ɩbwaarɛ? Kʋtɔ pɔyɩsa ɩ taalɛ tɔwɛ ɔmʋ nɩɩ ɔ pɔyɩ kɩmʋ mʋ yɛ, ‘Mɩnɛ ɩ waa nɩɩ fʋ pɔyɩ mɛ falɛ?’
20 Mas, ó homem, quem és tu, para que contestes a Deus? Dirá a coisa formada ao que a formou: Por que tu me fizeste assim?
21 Lɩɩ fɛɛ ɔpɔyɩpʋ sʋ ɔkpa fɛɛ ɔ barɩgɛ kabɔlɛ kuli tɔ kɩnyɔ, kɛ ɔ taa kʋkʋ pɔyɩ lapɛ mʋ nɩɩ bɛɛ yɛgɛ bɛɛ yɩla kensi‐gyii akɛ, kɛ ɔ taa kʋkʋ pɔyɩ lapɛ mʋ nɩɩ bee gyii tɔ kakɛ kʋmaa. Ɩbwaarɛ du nɩn fɛɛ ɔpɔyɩpʋ|src="BA03016BW.TIF" size="span" loc="Rom 9:21" ref="9:21"
21 Não tem o oleiro poder sobre o barro, para da mesma massa fazer um vaso para honra e outro para desonra?
22 “Kanɩn ɔkpa kʋlʋn sʋ nɩɩ Ɩbwaarɛ ii biti fɛɛ ɔ lɛɛ mʋ agbʋ kaapʋ asa, kɛ ba wu mʋ ɔlʋn mʋ, amaa bamʋ nɩɩ ɔ nyɛ agbʋ bamʋ sʋ, nɩɩ ɩ dagaa fɛɛ o nyita bamʋ mʋ, ɔ nyɛ kenyiita gaa sa bamʋ.
22 E se Deus, disposto a demonstrar a sua ira e dar a conhecer o seu poder, suportou com muita paciência os vasos da ira, preparados para a destruição,
23 Nɩɩ ɔ bɩla ee biti fɛɛ ɔ lɛɛ mʋ bʋnyaa kparɛ mʋ kaapʋ mʋ asa mʋ nɩɩ ee wu bamʋ kʋwɛɛ, nɩɩ ba gyɛ bamʋ nɩɩ ɔ lɔŋɔ bamʋ yɩla sa mʋ bʋnyaa mʋ.
23 para que ele também desse a conhecer as riquezas da sua glória nos vasos de misericórdia, que antes ele já preparou para glória,
24 Anɛ ɩ gyɛ bamʋ nɩɩ ɔ tɩɩ mʋ, nɩɩ ɩ man gyɛ Gyiwu abi mʋ tɔ nkʋn, amaa ɔ tɩɩ bamʋ nɩɩ ba man gyɛ Gyiwu abi mʋ tɔ gbaa.
24 até nós, a quem ele chamou, não só dentre os judeus, mas também dentre os gentios?
25 Fɛɛ kanan mʋ nɩɩ Ɩbwaarɛ tɔwɛ ɔtɔwɛpʋ Hoseya ɔwʋlɛ mʋ tɔ mʋ yɛ,
25 Assim como ele também diz em Oseias: Eu os chamarei meu povo, os quais não eram meu povo; e amada à que não era amada.
26 Nɩɩ ii biti ɩ ba fɛɛ opula mʋ nɩɩ Ɩbwaarɛ tɔwɛ bamʋ yɛ,
26 E acontecerá que, no lugar em que lhes foi dito: Vós não sois meu povo; ali serão chamados filhos do Deus vivo.
27 Ɩbwaarɛ ɔtɔwɛpʋ Isaya gbaa kuusi tɔwɛ lɩɩ Ɩsɩrayɩ abi sʋ yɛ,
27 Isaías também clamava acerca de Israel: Ainda que o número dos filhos de Israel seja como a areia do mar, o remanescente será salvo;
28 Ɔnyɩrɩpɛ Ɩbwaarɛ ii biti o gyii mʋ asɩn kasɛ sʋ bilen‐bilen kɛ ɔ lʋwɛ ɩmʋ
28 porque ele concluirá a obra e a abreviará em justiça; porque o Senhor fará breve a obra sobre a terra.
29 I du nɩn fɛɛ kanan mʋ nɩɩ Isaya wʋla tɔwɛ yɩla mʋ yɛ,
29 E como Isaías disse antes: Se o Senhor Sabaoth não nos tivesse deixado semente, teríamos nos tornado como Sodoma, e teríamos sido feitos semelhante a Gomorra.
30 Ɩmʋ sʋ mɩnɛ nɩɩ an biti a tɔwɛ? An biti an tɔwɛ yɛ, bamʋ nɩɩ ba man gyɛ Gyiwu abi, nɩɩ bamʋ ansi an man payɩ bee biti ɩkpa kyiigisa mʋ, lɩɩ bamʋ kɩkɔɔlɛ Yesu gyii sʋ mʋ, Ɩbwaarɛ kɔɔlɛ bamʋ fɛɛ bamʋ ɩkpa i kyiigi mʋ asɛ.
30 O que diremos então? Que os gentios, que não seguiam a justiça, alcançaram justiça, a justiça que é pela fé.
31 Amaa Ɩsɩrayɩ abi mʋ bɩrɛ, ba payɩ ansi bee buu nbara mʋ bee biti fɛɛ Ɩbwaarɛ ɩ kɔɔlɛ bamʋ yɛ bamʋ ɩkpa i kyiigi mʋ asɛ, yɛgɛ ba man nyɛ ɩmʋ.
31 Mas Israel, que seguia a lei da justiça, não alcançou a lei da justiça.
32 Mɩnɛ maa waa sʋ? Lɩɩ fɛɛ ba man taa kɩkɔɔlɛ‐gyii sʋ bee biti, amaa ba sʋ ba naa yɛ awaasa sʋ nɩn. Nɩɩ ba siti “Kubuu sitisa” mʋ lɩɩ tɩyɛ,
32 Por quê? Porque eles não a buscaram pela fé, mas como que pelas obras da lei; pois eles tropeçaram na pedra de tropeço.
33 fɛɛ kanan mʋ nɩɩ Ɩbwaarɛ tɔwɛ lɩɩ Yesu mʋ nɩɩ ɔ yɩlɛ sa kubuu nɩmʋ asɩn Asɩnkyan yɩlasa mʋ tɔ yɛ,
33 Como está escrito: Eis que eu ponho em Sião uma pedra de tropeço, e uma rocha de ofensa; e todo aquele que crer nela não será envergonhado.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.