Romanos 9
Ɩbwaarɛ Katɔwɛ Kyula Pʋpwɛ (NAW) vs NVI
1 Lɩɩ maa Krisito a maa gyɛ kʋkʋlʋn sʋ mʋ, asɩn mʋ nɩɩ n tɔwɛ falɛ ɩ gyɛ kesintin, n mɛɛ tɩn antɩŋɛsa. Kayaayu Kyɩrɛkyɩrɛ mʋ yɛ mɛ nfɛɛrɛ tɔ ii gyii mɛ kesintin, fɛɛ ɩmʋ nɩɩ n tɔwɛ falɛ ɩ man gyɛ antɩŋɛsa.
1 Digo a verdade em Cristo, não minto; minha consciência o confirma no Espírito Santo:
2 Mɛ ɔtɔ tɔ ɩ fɔyɩ mɛ nɩɩ mɛ kɔkɔlɔ tɔ ki nyita sa mɛ asa.
2 tenho grande tristeza e constante angústia em meu coração.
3 Naafɔɔ nɩɩ ii biti ɩ waa mʋ, n biti n taa mɛ n‐yɩɩ sa kɛ Ɩbwaarɛ ɔ tɔwɛ mɛ nnɔ, kɛ ɩ barɩgɛ maa Yesu nsana, kɛ ɩ yɛgɛ mɛ asa Ɩsɩrayɩ abi ba nyɛ nkpa.
3 Pois eu até desejaria ser amaldiçoado e separado de Cristo por amor de meus irmãos, os de minha raça,
4 Ɩsɩrayɩ abi ba gyɛ Ɩbwaarɛ asa. Bamʋ nɩɩ Ɩbwaarɛ lɛɛ nɩɩ ɔ taa bamʋ waa mʋ asa, bamʋ nɩɩ ɔ lɛɛ mʋ bʋnyaa kparɛ mʋ kaapʋ, nɩɩ maa bamʋ ba waa katɔwɛ kyula, nɩɩ ɔ sa bamʋ mʋ Nbara mʋ, nɩɩ ɔ kaapʋ bamʋ ɔkpa mʋ nɩɩ ba taa sʋ sun mʋ, nɩɩ bamʋ nɩɩ ɔ da kɔkɔlɔ sʋ sa.
4 o povo de Israel. Deles é a adoção de filhos; deles é a glória divina, as alianças, a concessão da lei, a adoração no templo e as promessas.
5 Nɩɩ Ɩsɩrayɩ abi banɩmʋ tɔ nɩɩ Ɩbwaarɛ asa kparɛ‐kparɛ mʋ ba lɩɩ, nɩɩ Krisito maa ba fɛɛ nyɩmɩsa kayɩɩ‐wʋlɛ tɔ mʋ, ɔ lɩɩ kanɩn kɩnaana maŋa tɔ. Ɩbwaarɛ ɩ gyɛ ɔmʋnɩ kʋtɔ kʋmaa kɩ bʋ mʋ kasɛ, nɩɩ ayɩn‐bi a gyɛ mʋ lɛɛ kakpaa. Amen!
5 Deles são os patriarcas, e a partir deles se traça a linhagem humana de Cristo, que é Deus acima de tudo, bendito para sempre! Amém.
6 Amaa ɩ man gyɛ yɛ Ɩbwaarɛ man waa asɩn mʋ nɩɩ ɔ da mʋ kɔkɔlɔ sʋ tɔwɛ yɩla mʋ tɔ nɩn. Kpalɩ fɛɛ man gyɛ bamʋ nɩɩ ba lɩɩ Ɩsɩrayɩ kɩnaana mʋ tɔ kpini ɩ gyɛ Ɩsɩrayɩ abi kesintin.
6 Não pensemos que a palavra de Deus falhou. Pois nem todos os descendentes de Israel são Israel.
7 Abɛɛ ɩ man gyɛ bamʋ nɩɩ ba lɩɩ Abraham kɩnaana mʋ tɔ kpini ɩ gyɛ Abraham anaana‐bii. Lɩɩ fɛɛ Ɩbwaarɛ tɔwɛ sa Abraham yɛ, “Lɩɩ Isaki kanan tɔ nɩɩ fii biti fʋ nyɛ anaana‐bii.
7 Nem por serem descendentes de Abraão passaram todos a ser filhos de Abraão. Pelo contrário: "Por meio de Isaque a sua descendência será considerada".
8 Asɩn mʋ kasɛ ɩ gyɛ yɛ, man gyɛ nbii mʋ nɩɩ Abraham kʋʋgɛ mʋ kpini ɩ gyɛ Ɩbwaarɛ mu‐bii ana. Amɔɔ bamʋ nɩɩ Ɩbwaarɛ da mʋ kɔkɔlɔ sʋ sa Abraham mʋ nkʋn ɩ gyɛ mʋ anaana‐bii.
8 Noutras palavras, não são os filhos naturais que são filhos de Deus, mas os filhos da promessa é que são considerados descendência de Abraão.
9 Kpalɩ fɛɛ falɛ nɩɩ Ɩbwaarɛ da mʋ kɔkɔlɔ sʋ tɔwɛ Abraham, ‘Kesu kakʋ falɛ saŋa kɛ n ba bwii ba mʋ, fʋ‐ka Sara ii biti ɔ kʋʋgɛ kebii‐nyɩnsa‐bii.’
9 Pois foi assim que a promessa foi feita: "no tempo devido virei novamente, e Sara terá um filho".
10 “Man gyɛ ɩmʋ nkʋn. Amaa ɔkyɩɩ mʋ nɩɩ ba tɩɩ mʋ yɛ Rebeka mʋ ɔ kʋʋgɛ nbwaara‐bii mʋ nɩɩ bamʋ‐sɛ gyɛ anɛ naana Isaki.
10 E esse não foi o único caso; também os filhos de Rebeca tiveram um mesmo pai, nosso pai Isaque.
11 Amaa ba maa man pɩɩta kʋʋgɛ bamʋ gbaa kɛ ba waa asɩn danbɩrasa abɛɛ alibi mʋ, Ɩbwaarɛ wʋla lɛɛ kaapʋ fɛɛ kanan mʋ nɩɩ ɛɛ lɛɛ ɔkʋ nɩɩ ɛɛ tɩɩ mʋ mʋ, ɩ man bɔla ɔsa maa awaasa sʋ.
11 Todavia, antes que os gêmeos nascessem ou fizessem qualquer coisa boa ou má — a fim de que o propósito de Deus conforme a eleição permanecesse,
12 Lɩɩ fɛɛ pɔyɩ ba kʋʋgɛ nbii mʋ Ɩbwaarɛ tɔwɛ Rebeka yɛ, ‘Ɔbɩlɩsa asɛ mʋ ii biti o be sun kebii asɛ mʋ.’
12 não por obras, mas por aquele que chama — foi dito a ela: "O mais velho servirá ao mais novo".
13 Kanɩn nɩɩ ɔ wʋla tɔwɛ Asɩnkyan yɩlasa mʋ tɔ yɛ, ‘N biti Gyekobu, amaa n kisi Esawu.’
13 Como está escrito: "Amei Jacó, mas rejeitei Esaú".
14 “Ɩmʋ sʋ nɛnɛ nɩɩ an biti a tɔwɛ? A tɔwɛ yɛ Ɩbwaarɛ mɛɛ waa mʋ asɩn kyɛɛkyɛɛ abɛɛ? Ayee, ɩ man gyɛ kanɩn.
14 E então, que diremos? Acaso Deus é injusto? De maneira nenhuma!
15 Kpalɩ fɛɛ ɔ tɔwɛ Mosesi yɛ,
15 Pois ele diz a Moisés: "Terei misericórdia de quem eu quiser ter misericórdia e terei compaixão de quem eu quiser ter compaixão".
16 Ɩmʋ sʋ ɩ man gyɛ nyɩmɩsa kɩpɩrɛ sʋ abɛɛ maa kpan mʋ n‐yɩɩ sʋ, amaa ɩ gyɛ Ɩbwaarɛ kʋwɛɛ kuwu nɩn.
16 Portanto, isso não depende do desejo ou do esforço humano, mas da misericórdia de Deus.
17 Kpalɩ fɛɛ Asɩnkyan yɩlasa mʋ tɔ mʋ Ɩbwaarɛ tɔwɛ Faro yɛ, ‘Ɩnɩmʋ sʋ nɩɩ n bun fu kuwura kɛ n bɔla fʋ sʋ lɛɛ mɛ ɔlʋn kaapʋ, kɛ asa mʋ nɩɩ ba bʋ dulinyaa kpini tɔ ba yɩn mɛ kɩtɩɩ.’
17 Pois a Escritura diz ao faraó: "Eu o levantei exatamente com este propósito: mostrar em você o meu poder, e para que o meu nome seja proclamado em toda a terra".
18 Ɩnɩmʋ kpini ɩ kaapʋ fɛɛ bamʋ nɩɩ Ɩbwaarɛ ii biti o wu kʋwɛɛ mʋ, bamʋ nɩɩ ee wu kʋwɛɛ, nɩɩ bamʋ nɩɩ ee biti ba waa mʋ kʋsʋ tɔ ɔlʋn mʋ, ɛɛ yɛgɛ nɩɩ ba waa kʋsʋ tɔ ɔlʋn.
18 Portanto, Deus tem misericórdia de quem ele quer, e endurece a quem ele quer.
19 “Fanɛ tɔ ɔkʋ ii biti ɔ taasɛ mɛ yɛ, ‘Nɩɩ ɩ gyɛ kanɩn bɩrɛ, ɔkʋ mɛɛ taalɛ kina Ɩbwaarɛ kebiti mʋ, mɩnɛ ɩ waa sʋ nɩɩ Ɩbwaarɛ san ɛɛ pwɩɩ anɛ kʋsʋ tɔ ɔlʋn sʋ?’
19 Mas algum de vocês me dirá: "Então, por que Deus ainda nos culpa? Pois, quem resiste à sua vontade? "
20 Amaa nyɩmɩsa, fʋ ɩ gyɛ anɩmʋ, nɩɩ fɩɩ taalɛ tɔwɛ gyaŋa Ɩbwaarɛ? Kʋtɔ pɔyɩsa ɩ taalɛ tɔwɛ ɔmʋ nɩɩ ɔ pɔyɩ kɩmʋ mʋ yɛ, ‘Mɩnɛ ɩ waa nɩɩ fʋ pɔyɩ mɛ falɛ?’
20 Mas quem é você, ó homem, para questionar a Deus? "Acaso aquilo que é formado pode dizer ao que o formou: ‘Por que me fizeste assim? ’ "
21 Lɩɩ fɛɛ ɔpɔyɩpʋ sʋ ɔkpa fɛɛ ɔ barɩgɛ kabɔlɛ kuli tɔ kɩnyɔ, kɛ ɔ taa kʋkʋ pɔyɩ lapɛ mʋ nɩɩ bɛɛ yɛgɛ bɛɛ yɩla kensi‐gyii akɛ, kɛ ɔ taa kʋkʋ pɔyɩ lapɛ mʋ nɩɩ bee gyii tɔ kakɛ kʋmaa. Ɩbwaarɛ du nɩn fɛɛ ɔpɔyɩpʋ|src="BA03016BW.TIF" size="span" loc="Rom 9:21" ref="9:21"
21 O oleiro não tem direito de fazer do mesmo barro um vaso para fins nobres e outro para uso desonroso?
22 “Kanɩn ɔkpa kʋlʋn sʋ nɩɩ Ɩbwaarɛ ii biti fɛɛ ɔ lɛɛ mʋ agbʋ kaapʋ asa, kɛ ba wu mʋ ɔlʋn mʋ, amaa bamʋ nɩɩ ɔ nyɛ agbʋ bamʋ sʋ, nɩɩ ɩ dagaa fɛɛ o nyita bamʋ mʋ, ɔ nyɛ kenyiita gaa sa bamʋ.
22 E se Deus, querendo mostrar a sua ira e tornar conhecido o seu poder, suportou com grande paciência os vasos de sua ira, preparados para destruição?
23 Nɩɩ ɔ bɩla ee biti fɛɛ ɔ lɛɛ mʋ bʋnyaa kparɛ mʋ kaapʋ mʋ asa mʋ nɩɩ ee wu bamʋ kʋwɛɛ, nɩɩ ba gyɛ bamʋ nɩɩ ɔ lɔŋɔ bamʋ yɩla sa mʋ bʋnyaa mʋ.
23 Que dizer, se ele fez isto para tornar conhecidas as riquezas de sua glória aos vasos de sua misericórdia, que preparou de antemão para glória,
24 Anɛ ɩ gyɛ bamʋ nɩɩ ɔ tɩɩ mʋ, nɩɩ ɩ man gyɛ Gyiwu abi mʋ tɔ nkʋn, amaa ɔ tɩɩ bamʋ nɩɩ ba man gyɛ Gyiwu abi mʋ tɔ gbaa.
24 ou seja, a nós, a quem também chamou, não apenas dentre os judeus, mas também dentre os gentios?
25 Fɛɛ kanan mʋ nɩɩ Ɩbwaarɛ tɔwɛ ɔtɔwɛpʋ Hoseya ɔwʋlɛ mʋ tɔ mʋ yɛ,
25 Como ele diz em Oséias: "Chamarei ‘meu povo’ a quem não é meu povo; e chamarei ‘minha amada’ a quem não é minha amada",
26 Nɩɩ ii biti ɩ ba fɛɛ opula mʋ nɩɩ Ɩbwaarɛ tɔwɛ bamʋ yɛ,
26 e: "Acontecerá que, no mesmo lugar em que se lhes declarou: ‘Vocês não são meu povo’, eles serão chamados ‘filhos do Deus vivo’. "
27 Ɩbwaarɛ ɔtɔwɛpʋ Isaya gbaa kuusi tɔwɛ lɩɩ Ɩsɩrayɩ abi sʋ yɛ,
27 Isaías exclama com relação a Israel: "Embora o número dos israelitas seja como a areia do mar, apenas o remanescente será salvo.
28 Ɔnyɩrɩpɛ Ɩbwaarɛ ii biti o gyii mʋ asɩn kasɛ sʋ bilen‐bilen kɛ ɔ lʋwɛ ɩmʋ
28 Pois o Senhor executará na terra a sua sentença, rápida e definitivamente".
29 I du nɩn fɛɛ kanan mʋ nɩɩ Isaya wʋla tɔwɛ yɩla mʋ yɛ,
29 Como anteriormente disse Isaías: "Se o Senhor dos Exércitos não nos tivesse deixado descendentes, já estaríamos como Sodoma, e semelhantes a Gomorra".
30 Ɩmʋ sʋ mɩnɛ nɩɩ an biti a tɔwɛ? An biti an tɔwɛ yɛ, bamʋ nɩɩ ba man gyɛ Gyiwu abi, nɩɩ bamʋ ansi an man payɩ bee biti ɩkpa kyiigisa mʋ, lɩɩ bamʋ kɩkɔɔlɛ Yesu gyii sʋ mʋ, Ɩbwaarɛ kɔɔlɛ bamʋ fɛɛ bamʋ ɩkpa i kyiigi mʋ asɛ.
30 Que diremos, então? Os gentios, que não buscavam justiça, a obtiveram, uma justiça que vem da fé;
31 Amaa Ɩsɩrayɩ abi mʋ bɩrɛ, ba payɩ ansi bee buu nbara mʋ bee biti fɛɛ Ɩbwaarɛ ɩ kɔɔlɛ bamʋ yɛ bamʋ ɩkpa i kyiigi mʋ asɛ, yɛgɛ ba man nyɛ ɩmʋ.
31 mas Israel, que buscava uma lei que trouxesse justiça, não a alcançou.
32 Mɩnɛ maa waa sʋ? Lɩɩ fɛɛ ba man taa kɩkɔɔlɛ‐gyii sʋ bee biti, amaa ba sʋ ba naa yɛ awaasa sʋ nɩn. Nɩɩ ba siti “Kubuu sitisa” mʋ lɩɩ tɩyɛ,
32 Por que não? Porque não a buscava pela fé, mas como se fosse por obras. Eles tropeçaram na "pedra de tropeço".
33 fɛɛ kanan mʋ nɩɩ Ɩbwaarɛ tɔwɛ lɩɩ Yesu mʋ nɩɩ ɔ yɩlɛ sa kubuu nɩmʋ asɩn Asɩnkyan yɩlasa mʋ tɔ yɛ,
33 Como está escrito: "Eis que ponho em Sião uma pedra de tropeço e uma rocha que faz cair; e aquele que nela confia jamais será envergonhado".
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.