Romanos 9

Ɩbwaarɛ Katɔwɛ Kyula Pʋpwɛ (NAW) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Lɩɩ maa Krisito a maa gyɛ kʋkʋlʋn sʋ mʋ, asɩn mʋ nɩɩ n tɔwɛ falɛ ɩ gyɛ kesintin, n mɛɛ tɩn antɩŋɛsa. Kayaayu Kyɩrɛkyɩrɛ mʋ yɛ mɛ nfɛɛrɛ tɔ ii gyii mɛ kesintin, fɛɛ ɩmʋ nɩɩ n tɔwɛ falɛ ɩ man gyɛ antɩŋɛsa.
1 Digo a verdade em Cristo, não minto, dando testemunho comigo a minha consciência no Espírito Santo,
2 Mɛ ɔtɔ tɔ ɩ fɔyɩ mɛ nɩɩ mɛ kɔkɔlɔ tɔ ki nyita sa mɛ asa.
2 que tenho grande tristeza e incessante dor no meu coração.
3 Naafɔɔ nɩɩ ii biti ɩ waa mʋ, n biti n taa mɛ n‐yɩɩ sa kɛ Ɩbwaarɛ ɔ tɔwɛ mɛ nnɔ, kɛ ɩ barɩgɛ maa Yesu nsana, kɛ ɩ yɛgɛ mɛ asa Ɩsɩrayɩ abi ba nyɛ nkpa.
3 Porque eu mesmo desejaria ser separado de Cristo, por amor de meus irmãos, que são meus parentes segundo a carne;
4 Ɩsɩrayɩ abi ba gyɛ Ɩbwaarɛ asa. Bamʋ nɩɩ Ɩbwaarɛ lɛɛ nɩɩ ɔ taa bamʋ waa mʋ asa, bamʋ nɩɩ ɔ lɛɛ mʋ bʋnyaa kparɛ mʋ kaapʋ, nɩɩ maa bamʋ ba waa katɔwɛ kyula, nɩɩ ɔ sa bamʋ mʋ Nbara mʋ, nɩɩ ɔ kaapʋ bamʋ ɔkpa mʋ nɩɩ ba taa sʋ sun mʋ, nɩɩ bamʋ nɩɩ ɔ da kɔkɔlɔ sʋ sa.
4 os quais são israelitas, de quem é a adoção, e a glória, e os pactos, e a promulgação da lei, e o culto, e as promessas;
5 Nɩɩ Ɩsɩrayɩ abi banɩmʋ tɔ nɩɩ Ɩbwaarɛ asa kparɛ‐kparɛ mʋ ba lɩɩ, nɩɩ Krisito maa ba fɛɛ nyɩmɩsa kayɩɩ‐wʋlɛ tɔ mʋ, ɔ lɩɩ kanɩn kɩnaana maŋa tɔ. Ɩbwaarɛ ɩ gyɛ ɔmʋnɩ kʋtɔ kʋmaa kɩ bʋ mʋ kasɛ, nɩɩ ayɩn‐bi a gyɛ mʋ lɛɛ kakpaa. Amen!
5 de quem são os patriarcas; e de quem descende o Cristo segundo a carne, o qual é sobre todas as coisas, Deus bendito eternamente. Amém.
6 Amaa ɩ man gyɛ yɛ Ɩbwaarɛ man waa asɩn mʋ nɩɩ ɔ da mʋ kɔkɔlɔ sʋ tɔwɛ yɩla mʋ tɔ nɩn. Kpalɩ fɛɛ man gyɛ bamʋ nɩɩ ba lɩɩ Ɩsɩrayɩ kɩnaana mʋ tɔ kpini ɩ gyɛ Ɩsɩrayɩ abi kesintin.
6 Não que a palavra de Deus haja falhado. Porque nem todos os que são de Israel são israelitas;
7 Abɛɛ ɩ man gyɛ bamʋ nɩɩ ba lɩɩ Abraham kɩnaana mʋ tɔ kpini ɩ gyɛ Abraham anaana‐bii. Lɩɩ fɛɛ Ɩbwaarɛ tɔwɛ sa Abraham yɛ, “Lɩɩ Isaki kanan tɔ nɩɩ fii biti fʋ nyɛ anaana‐bii.
7 nem por serem descendência de Abraão são todos filhos; mas: Em Isaque será chamada a tua descendência.
8 Asɩn mʋ kasɛ ɩ gyɛ yɛ, man gyɛ nbii mʋ nɩɩ Abraham kʋʋgɛ mʋ kpini ɩ gyɛ Ɩbwaarɛ mu‐bii ana. Amɔɔ bamʋ nɩɩ Ɩbwaarɛ da mʋ kɔkɔlɔ sʋ sa Abraham mʋ nkʋn ɩ gyɛ mʋ anaana‐bii.
8 Isto é, não são os filhos da carne que são filhos de Deus; mas os filhos da promessa são contados como descendência.
9 Kpalɩ fɛɛ falɛ nɩɩ Ɩbwaarɛ da mʋ kɔkɔlɔ sʋ tɔwɛ Abraham, ‘Kesu kakʋ falɛ saŋa kɛ n ba bwii ba mʋ, fʋ‐ka Sara ii biti ɔ kʋʋgɛ kebii‐nyɩnsa‐bii.’
9 Porque a palavra da promessa é esta: Por este tempo virei, e Sara terá um filho.
10 “Man gyɛ ɩmʋ nkʋn. Amaa ɔkyɩɩ mʋ nɩɩ ba tɩɩ mʋ yɛ Rebeka mʋ ɔ kʋʋgɛ nbwaara‐bii mʋ nɩɩ bamʋ‐sɛ gyɛ anɛ naana Isaki.
10 E não somente isso, mas também a Rebeca, que havia concebido de um, de Isaque, nosso pai
11 Amaa ba maa man pɩɩta kʋʋgɛ bamʋ gbaa kɛ ba waa asɩn danbɩrasa abɛɛ alibi mʋ, Ɩbwaarɛ wʋla lɛɛ kaapʋ fɛɛ kanan mʋ nɩɩ ɛɛ lɛɛ ɔkʋ nɩɩ ɛɛ tɩɩ mʋ mʋ, ɩ man bɔla ɔsa maa awaasa sʋ.
11 {pois não tendo os gêmeos ainda nascido, nem tendo praticado bem ou mal, para que o propósito de Deus segundo a eleição permanecesse firme, não por causa das obras, mas por aquele que chama},
12 Lɩɩ fɛɛ pɔyɩ ba kʋʋgɛ nbii mʋ Ɩbwaarɛ tɔwɛ Rebeka yɛ, ‘Ɔbɩlɩsa asɛ mʋ ii biti o be sun kebii asɛ mʋ.’
12 foi-lhe dito: O maior servirá o menor.
13 Kanɩn nɩɩ ɔ wʋla tɔwɛ Asɩnkyan yɩlasa mʋ tɔ yɛ, ‘N biti Gyekobu, amaa n kisi Esawu.’
13 Como está escrito: Amei a Jacó, e aborreci a Esaú.
14 “Ɩmʋ sʋ nɛnɛ nɩɩ an biti a tɔwɛ? A tɔwɛ yɛ Ɩbwaarɛ mɛɛ waa mʋ asɩn kyɛɛkyɛɛ abɛɛ? Ayee, ɩ man gyɛ kanɩn.
14 Que diremos, pois? Há injustiça da parte de Deus? De modo nenhum.
15 Kpalɩ fɛɛ ɔ tɔwɛ Mosesi yɛ,
15 Porque diz a Moisés: Terei misericórdia de quem me aprouver ter misericórdia, e terei compaixão de quem me aprouver ter compaixão.
16 Ɩmʋ sʋ ɩ man gyɛ nyɩmɩsa kɩpɩrɛ sʋ abɛɛ maa kpan mʋ n‐yɩɩ sʋ, amaa ɩ gyɛ Ɩbwaarɛ kʋwɛɛ kuwu nɩn.
16 Assim, pois, isto não depende do que quer, nem do que corre, mas de Deus que usa de misericórdia.
17 Kpalɩ fɛɛ Asɩnkyan yɩlasa mʋ tɔ mʋ Ɩbwaarɛ tɔwɛ Faro yɛ, ‘Ɩnɩmʋ sʋ nɩɩ n bun fu kuwura kɛ n bɔla fʋ sʋ lɛɛ mɛ ɔlʋn kaapʋ, kɛ asa mʋ nɩɩ ba bʋ dulinyaa kpini tɔ ba yɩn mɛ kɩtɩɩ.’
17 Pois diz a Escritura a Faraó: Para isto mesmo te levantei: para em ti mostrar o meu poder, e para que seja anunciado o meu nome em toda a terra.
18 Ɩnɩmʋ kpini ɩ kaapʋ fɛɛ bamʋ nɩɩ Ɩbwaarɛ ii biti o wu kʋwɛɛ mʋ, bamʋ nɩɩ ee wu kʋwɛɛ, nɩɩ bamʋ nɩɩ ee biti ba waa mʋ kʋsʋ tɔ ɔlʋn mʋ, ɛɛ yɛgɛ nɩɩ ba waa kʋsʋ tɔ ɔlʋn.
18 Portanto, tem misericórdia de quem quer, e a quem quer endurece.
19 “Fanɛ tɔ ɔkʋ ii biti ɔ taasɛ mɛ yɛ, ‘Nɩɩ ɩ gyɛ kanɩn bɩrɛ, ɔkʋ mɛɛ taalɛ kina Ɩbwaarɛ kebiti mʋ, mɩnɛ ɩ waa sʋ nɩɩ Ɩbwaarɛ san ɛɛ pwɩɩ anɛ kʋsʋ tɔ ɔlʋn sʋ?’
19 Dir-me-ás então. Por que se queixa ele ainda? Pois, quem resiste à sua vontade?
20 Amaa nyɩmɩsa, fʋ ɩ gyɛ anɩmʋ, nɩɩ fɩɩ taalɛ tɔwɛ gyaŋa Ɩbwaarɛ? Kʋtɔ pɔyɩsa ɩ taalɛ tɔwɛ ɔmʋ nɩɩ ɔ pɔyɩ kɩmʋ mʋ yɛ, ‘Mɩnɛ ɩ waa nɩɩ fʋ pɔyɩ mɛ falɛ?’
20 Mas, ó homem, quem és tu, que a Deus replicas? Porventura a coisa formada dirá ao que a formou: Por que me fizeste assim?
21 Lɩɩ fɛɛ ɔpɔyɩpʋ sʋ ɔkpa fɛɛ ɔ barɩgɛ kabɔlɛ kuli tɔ kɩnyɔ, kɛ ɔ taa kʋkʋ pɔyɩ lapɛ mʋ nɩɩ bɛɛ yɛgɛ bɛɛ yɩla kensi‐gyii akɛ, kɛ ɔ taa kʋkʋ pɔyɩ lapɛ mʋ nɩɩ bee gyii tɔ kakɛ kʋmaa. Ɩbwaarɛ du nɩn fɛɛ ɔpɔyɩpʋ|src="BA03016BW.TIF" size="span" loc="Rom 9:21" ref="9:21"
21 Ou não tem o oleiro poder sobre o barro, para da mesma massa fazer um vaso para uso honroso e outro para uso desonroso?
22 “Kanɩn ɔkpa kʋlʋn sʋ nɩɩ Ɩbwaarɛ ii biti fɛɛ ɔ lɛɛ mʋ agbʋ kaapʋ asa, kɛ ba wu mʋ ɔlʋn mʋ, amaa bamʋ nɩɩ ɔ nyɛ agbʋ bamʋ sʋ, nɩɩ ɩ dagaa fɛɛ o nyita bamʋ mʋ, ɔ nyɛ kenyiita gaa sa bamʋ.
22 E que direis, se Deus, querendo mostrar a sua ira, e dar a conhecer o seu poder, suportou com muita paciência os vasos da ira, preparados para a perdição;
23 Nɩɩ ɔ bɩla ee biti fɛɛ ɔ lɛɛ mʋ bʋnyaa kparɛ mʋ kaapʋ mʋ asa mʋ nɩɩ ee wu bamʋ kʋwɛɛ, nɩɩ ba gyɛ bamʋ nɩɩ ɔ lɔŋɔ bamʋ yɩla sa mʋ bʋnyaa mʋ.
23 para que também desse a conhecer as riquezas da sua glória nos vasos de misericórdia, que de antemão preparou para a glória,
24 Anɛ ɩ gyɛ bamʋ nɩɩ ɔ tɩɩ mʋ, nɩɩ ɩ man gyɛ Gyiwu abi mʋ tɔ nkʋn, amaa ɔ tɩɩ bamʋ nɩɩ ba man gyɛ Gyiwu abi mʋ tɔ gbaa.
24 os quais somos nós, a quem também chamou, não só dentre os judeus, mas também dentre os gentios?
25 Fɛɛ kanan mʋ nɩɩ Ɩbwaarɛ tɔwɛ ɔtɔwɛpʋ Hoseya ɔwʋlɛ mʋ tɔ mʋ yɛ,
25 Como diz ele também em Oséias: Chamarei meu povo ao que não era meu povo; e amada à que não era amada.
26 Nɩɩ ii biti ɩ ba fɛɛ opula mʋ nɩɩ Ɩbwaarɛ tɔwɛ bamʋ yɛ,
26 E sucederá que no lugar em que lhes foi dito: Vós não sois meu povo; aí serão chamados filhos do Deus vivo.
27 Ɩbwaarɛ ɔtɔwɛpʋ Isaya gbaa kuusi tɔwɛ lɩɩ Ɩsɩrayɩ abi sʋ yɛ,
27 Também Isaías exclama acerca de Israel: Ainda que o número dos filhos de Israel seja como a areia do mar, o remanescente é que será salvo.
28 Ɔnyɩrɩpɛ Ɩbwaarɛ ii biti o gyii mʋ asɩn kasɛ sʋ bilen‐bilen kɛ ɔ lʋwɛ ɩmʋ
28 Porque o Senhor executará a sua palavra sobre a terra, consumando-a e abreviando-a.
29 I du nɩn fɛɛ kanan mʋ nɩɩ Isaya wʋla tɔwɛ yɩla mʋ yɛ,
29 E como antes dissera Isaías: Se o Senhor dos Exércitos não nos tivesse deixado descendência, teríamos sido feitos como Sodoma, e seríamos semelhantes a Gomorra.
30 Ɩmʋ sʋ mɩnɛ nɩɩ an biti a tɔwɛ? An biti an tɔwɛ yɛ, bamʋ nɩɩ ba man gyɛ Gyiwu abi, nɩɩ bamʋ ansi an man payɩ bee biti ɩkpa kyiigisa mʋ, lɩɩ bamʋ kɩkɔɔlɛ Yesu gyii sʋ mʋ, Ɩbwaarɛ kɔɔlɛ bamʋ fɛɛ bamʋ ɩkpa i kyiigi mʋ asɛ.
30 Que diremos pois? Que os gentios, que não buscavam a justiça, alcançaram a justiça, mas a justiça que vem da fé.
31 Amaa Ɩsɩrayɩ abi mʋ bɩrɛ, ba payɩ ansi bee buu nbara mʋ bee biti fɛɛ Ɩbwaarɛ ɩ kɔɔlɛ bamʋ yɛ bamʋ ɩkpa i kyiigi mʋ asɛ, yɛgɛ ba man nyɛ ɩmʋ.
31 Mas Israel, buscando a lei da justiça, não atingiu esta lei.
32 Mɩnɛ maa waa sʋ? Lɩɩ fɛɛ ba man taa kɩkɔɔlɛ‐gyii sʋ bee biti, amaa ba sʋ ba naa yɛ awaasa sʋ nɩn. Nɩɩ ba siti “Kubuu sitisa” mʋ lɩɩ tɩyɛ,
32 Por que? Porque não a buscavam pela fé, mas como que pelas obras; e tropeçaram na pedra de tropeço;
33 fɛɛ kanan mʋ nɩɩ Ɩbwaarɛ tɔwɛ lɩɩ Yesu mʋ nɩɩ ɔ yɩlɛ sa kubuu nɩmʋ asɩn Asɩnkyan yɩlasa mʋ tɔ yɛ,
33 como está escrito: Eis que eu ponho em Sião uma pedra de tropeço; e uma rocha de escândalo; e quem nela crer não será confundido.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.