Romanos 4

Ɩbwaarɛ Katɔwɛ Kyula Pʋpwɛ (NAW) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Mɩnɛ asɩn nɩɩ an biti a tɔwɛ lɩɩ anɛ naana Abraham sʋ? Mɩnɛ ɩ waa Abraham asɩn mʋ tɔ?
1 Do ponto de vista humano, Abraão foi o fundador de nossa nação. O que descobriu ele?
2 Nɩɩ ɩ kan ɩ gyɛ Abraham awaasa sʋ nɩɩ Ɩbwaarɛ wu mʋ fɛɛ mʋ ɩkpa i kyiigi mʋ, naafɔɔ ɔ sʋ kʋtɔ mʋ nɩɩ ɔ taa kaapʋ mʋ n‐yɩɩ, amaa man gyɛ Ɩbwaarɛ ansi tɔ.
2 Se suas boas obras o tivessem tornado justo, ele teria motivo para se vangloriar, mas não perante Deus.
3 Mɩnɛ nɩɩ Asɩnkyan yɩlasa mʋ ɩ tɔwɛ? “Abraham kɔɔlɛ Ɩbwaarɛ gyii, lɩɩ mʋ kɩkɔɔlɛ‐gyii maŋa sʋ nɩɩ Ɩbwaarɛ kyula yɛ mʋ ɩkpa i kyiigi.”
3 Pois as Escrituras dizem: “Abraão creu em Deus, e assim foi considerado justo”.
4 Nɩɩ ɔsa mʋ nɩɩ ee sun kusun mʋ bɛɛ ka mʋ kʋkɔ nɩn, mʋ kʋkɔka mʋ kɩ man gyɛ kakɛɛ nɩn sa mʋ, amaa ɩ gyɛ mu kusun mʋ kʋkɔ nɩɩ bɛɛ ka mʋ.
4 O salário daquele que trabalha não é um presente, mas um direito.
5 Nɩɩ ɩ man gyɛ ɔkʋ kusun mʋ nɩɩ ɛɛ waa sʋ, amaa maa kɔɔlɛ gyii fɛɛ ɩ gyɛ Ɩbwaarɛ ɩɩ yɛgɛ nɩɩ alibi ɔwaapʋ mʋ nɩɩ ba kɔɔlɛ Yesu gyii mʋ bamʋ ɩkpa i kyiigi mʋ, bamʋ kɩkɔɔlɛ‐gyii mʋ ɩ yɛgɛ nɩɩ Ɩbwaarɛ ɩ kɔɔlɛ bamʋ kyula fɛɛ bamʋ ɩkpa i kyiigi.
5 Contudo, ninguém é considerado justo com base em seu trabalho, mas sim por meio de sua fé em Deus, que declara justos os pecadores.
6 Ɩnɩmʋ nɩɩ Dawidi gbaa wʋla tɔwɛ yɛ kumu ɔkɔn wuya ɩ gyɛ ɔsa mʋ nɩɩ Ɩbwaarɛ kyula fɛɛ mʋ ɩkpa i kyiigi nɩɩ ɩ man gyɛ mʋ awaasa sʋ. Nɩɩ Dawidi tɔwɛ yɛ,
6 Davi também falou a esse respeito quando descreveu a felicidade daqueles que são considerados justos sem terem trabalhado para isso:
7 “Kumu ɔkɔn wuya ana ɩ gyɛ asa
7 “Como são felizes aqueles cuja desobediência é perdoada, cujos pecados são cobertos!
8 Kumu ɔkɔn wuya ɩ gyɛ ɔsa
8 Sim, como são felizes aqueles cujo pecado o Senhor não leva mais em conta!”.
9 Kumu ɔkɔn mʋ nɩɩ Dawidi tɔwɛ mʋ asɩn mʋ, ɩ gyɛ sa Gyiwu abi nkʋn nɩn, abɛɛ yɛ bamʋ nɩɩ ba man gyɛ Gyiwu abi gbaa? Nɩɩ an wʋla tɔwɛ yɛ, Abraham kɔɔlɛ Ɩbwaarɛ gyii, nɩɩ mʋ kɩkɔɔlɛ‐gyii maŋa sʋ nɩɩ Ɩbwaarɛ kyula yɛ mʋ ɩkpa i kyiigi.
9 Por acaso essa bênção é apenas para os judeus, ou se estende também aos gentios incircuncidados? Já dissemos que Deus considerou Abraão justo por meio de sua fé.
10 Saŋa mɔɔ tɔ nɩɩ ɩnɩmʋ ɩ waa sa mʋ? Saŋa mʋ nɩɩ ɔ tɩn oduu mʋ abɛɛ saŋa mʋ nɩɩ ɔ man pɩɩta tɩn oduu mʋ? Ɩ gyɛ saŋa mʋ nɩɩ ɔ man pɩɩta tɩn.
10 Mas como isso aconteceu? Ele foi considerado justo somente depois de ter sido circuncidado, ou antes disso? Está claro que foi antes de ele ser circuncidado.
11 Abraham oduu katɩn mʋ gyɛ sɩnkaala nɩn, nɩɩ ɩ kaapʋ tɔ fɛɛ mʋ kɩkɔɔlɛ‐gyii sʋ nɩɩ saŋa mʋ nɩɩ ɔ man pɩɩta tɩn mu oduu mʋ, nɩɩ Ɩbwaarɛ kyula yɛ mʋ ɩkpa i kyiigi. Kanɩn sʋ mʋ ɩ gyɛ asa kpini mʋ nɩɩ ba kɔɔlɛ gyii nɩɩ ba man pɩɩta tɩn bamʋ iduu mʋ kpini bamʋ‐sɛ, nɩɩ ɩ yɛgɛ nɩɩ Ɩbwaarɛ kyula yɛ bamʋ ɩkpa i kyiigi.
11 A circuncisão era um sinal de que Abraão já possuía fé e de que Deus já o havia declarado justo, mesmo antes de ele ser circuncidado. Portanto, Abraão é o pai daqueles que têm fé mas não foram circuncidados. Eles são considerados justos por causa de sua fé.
12 Nɩɩ ɔ bɩla ɔ gyɛ bamʋ nɩɩ ba tɩn iduu mʋ bamʋ‐sɛ, man gyɛ ba maa tɩn iduu sʋ, amaa lɩɩ fɛɛ bamʋ gbaa bamʋ, ba maa naa kɩkɔɔlɛ‐gyii ɔkpa kʋlʋn mʋ nɩɩ anɛ naana Abraham natɛ sʋ pɔyɩ nɩɩ ɔ tɩn oduu mʋ.
12 E Abraão também é o pai daqueles que foram circuncidados, mas somente se tiverem o mesmo tipo de fé que Abraão tinha antes de ser circuncidado.
13 Ɩbwaarɛ da mʋ kɔkɔlɔ sʋ sa Abraham maa mʋ anaana‐bii yɛ bee biti ba baa ba gyɛ dulinyaa tɔ kapatɩyɛ agyipu. Falɛ kɔkɔlɔ sʋ kɩda mʋ man gyɛ nbara mʋ kibuu sʋ, amaa lɩɩ mʋ kɩkɔɔlɛ‐gyii sʋ nɩɩ Ɩbwaarɛ kyula yɛ mʋ ɩkpa i kyiigi mʋ asɛ.
13 A promessa de que Abraão e seus descendentes herdariam toda a terra não se baseou em sua obediência à lei de Deus, mas sim no fato de ele ter sido considerado justo quando teve fé.
14 Nɩɩ bamʋ nɩɩ ba kan bee buu nbara mʋ, ɩ gyɛ dulinyaa kapatɩyɛ agyipu bɩrɛ, kanɩn bɩrɛ kɩkɔɔlɛ‐gyii mʋ kɩ gyɛ kɩyan, nɩɩ kɔkɔlɔ sʋ kɩda mʋ man sʋ kyaarɛ.
14 Portanto, se a herança prometida é apenas para aqueles que obedecem à lei, a fé é desnecessária, e a promessa, anulada.
15 Lɩɩ fɛɛ bamʋ nɩɩ ba fɔyɩ nbara mʋ, bɛɛ nyɛ Ɩbwaarɛ kʋsʋ bɩɩtɛ. Amaa nɩɩ nbara ɩ man bʋ tɔ mʋ, nbara kɩfɔyɩ gbaa man bʋ tɔ.
15 Pois a lei traz ira sobre aqueles que tentam obedecer a ela. A única forma de não quebrar a lei é não ter lei nenhuma para quebrar!
16 Ɩmʋ sʋ lɩɩ kɩkɔɔlɛ‐gyii sʋ nɩɩ asa bɛɛ nyɛ kʋtɔ mʋ nɩɩ Ɩbwaarɛ da mʋ kɔkɔlɔ sʋ sa bamʋ mʋ. Ɩ gyɛ kabwaala kakɛɛ sa Abraham kɩnaana tɔ. Ɩ man gyɛ bamʋ nɩɩ bee buu nbara mʋ nkʋn, amaa yɛ bamʋ nɩɩ ba kɔɔlɛ gyii gbaa fɛɛ kanan mʋ nɩɩ Abraham kɔɔlɛ gyii mʋ. Lɩɩ fɛɛ mʋ ɩ gyɛ anɛ kpini anɛ‐sɛ.
16 É por isso que a promessa vem pela fé, para que ela seja segundo a graça e, assim, alcance toda a descendência de Abraão, não somente os que vivem sob a lei, mas todos que têm fé como a que teve Abraão. Pois ele é o pai de todos que creem.
17 Fɛɛ kanan mʋ nɩɩ ba kyʋrɔɔ yɩla mʋ yɛ, “N waa fʋ ɔsɛ sa ndɛndɛmandɛ kpini.” Ɩbwaarɛ asɛ mʋ Abraham ɩ gyɛ ɔsɛ sa anɛ kpini. Abraham kɔɔlɛ Ɩbwaarɛ mʋ nɩɩ ee kyiŋi alewupu ɛɛ ba nkpa tɔ mʋ gyii, nɩɩ Ɩbwaarɛ ɛɛ sa alewupu nkpa. Nɩɩ kʋtɔ mʋ nɩɩ kɩ man wʋla kɩ bʋ tɔ mʋ, mʋ ɩ yɛgɛ nɩɩ kɩɩ ba.
17 Conforme aparece nas Escrituras: “Eu o fiz pai de muitas nações”. Isso aconteceu porque Abraão creu no Deus que traz os mortos de volta à vida e cria coisas novas do nada.
18 Ɩ maa du fɛɛ tamaa man bʋ tɔ gbaa mʋ, Abraham kɔɔlɛ gyii nɩɩ ɔ sʋ tamaa. Nɩɩ ɔ ba waa ɔsɛ sa ndɛndɛmandɛ gaalaagaa fɛɛ kanan mʋ nɩɩ Ɩbwaarɛ tɔwɛ mʋ yɛ, “Kanɩn nɩɩ fʋ anaana‐bii bee biti ba ba nyɛ akyɔ fɛɛ akyikpebi.”
18 Mesmo quando não havia motivo para ter esperança, Abraão a manteve, crendo que se tornaria o pai de muitas nações. Pois Deus lhe tinha dito: “Esse é o número de descendentes que você terá!”.
19 Abraham gyii fɛɛ nsu kɩlɩfa nɩɩ o nyi mʋ kayɩɩ‐wʋlɛ kɩ maa pɔɔ. Nɩɩ mʋ‐ka Sara gbaa bɩlɛ nɩɩ ɔ man kʋʋgɛ kɩɩ. Lɩɩ ɩnɩmʋ kpini sʋ Abraham kɩkɔɔlɛ‐gyii kɩ man yɔɔ.
19 E sua fé não se enfraqueceu, embora ele soubesse que, aos cem anos, seu corpo, bem como o ventre de Sara, já não tinham vigor.
20 Nɩɩ kʋtɔ mʋ nɩɩ Ɩbwaarɛ da mʋ kɔkɔlɔ sʋ sa mʋ mʋ, ɔ man gyii ɩmʋ ɩmɔɔrɛ, amaa ɔ nyɛ kɩkɔɔlɛ‐gyii tɔ ɔlʋn nɩɩ ɔ taa bʋnyaa sa Ɩbwaarɛ.
20 Em nenhum momento a fé de Abraão na promessa de Deus vacilou. Na verdade, ela se fortaleceu e, com isso, ele deu glória a Deus.
21 Nɩɩ ɔ kɔɔlɛ kyula fɛɛ kʋtɔ mʋ nɩɩ Ɩbwaarɛ da mʋ kɔkɔlɔ sʋ yɛ ee biti ɔ waa sa mʋ mʋ, ee biti ɔ taalɛ waa.
21 Abraão estava plenamente convicto de que Deus é poderoso para cumprir tudo que promete.
22 Falɛ sʋ nɩɩ, “Ɩbwaarɛ kyula yɛ mʋ ɩkpa i kyiigi.”
22 Por isso, por sua fé, ele foi considerado justo.
23 Ɩmʋ nɩɩ ba kyʋrɔɔ yɛ Abraham ɩkpa i kyiigi Ɩbwaarɛ asɛ mʋ, man gyɛ mʋ nkʋn sʋ nɩɩ ba kyʋrɔɔ kanɩn.
23 E, quando Deus considerou Abraão justo, não o fez apenas para benefício dele. As Escrituras dizem
24 Amaa anɛ kpini sʋ nɩɩ ba kyʋrɔɔ kanɩn. Kanɩn sʋ anɛ gbaa anɛ mʋ nɩɩ an kɔɔlɛ Ɩbwaarɛ mʋ nɩɩ o kyiŋi anɛ‐Nyɩrɩpɛ Yesu lɩɩ lewu tɔ gyii mʋ, Ɩbwaarɛ ii biti ɔ kɔɔlɛ anɛ fɛɛ anɛ ɩkpa i kyiigi.
24 que foi também para nosso benefício, pois elas garantem que também seremos considerados justos por crermos naquele que ressuscitou dos mortos a Jesus, nosso Senhor.
25 Kpalɩ fɛɛ anɛ alibi sʋ Ɩbwaarɛ lɛɛ mʋ sa fɛɛ o wu, nɩɩ o kyiŋi mʋ ba nkpa tɔ nɩɩ lɩɩ mʋ sʋ mʋ Ɩbwaarɛ kɔɔlɛ anɛ fɛɛ anɛ ɩkpa i kyiigi.
25 Ele foi entregue à morte por causa de nossos pecados e foi ressuscitado para que fôssemos declarados justos diante de Deus.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.