Romanos 4

Ɩbwaarɛ Katɔwɛ Kyula Pʋpwɛ (NAW) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Mɩnɛ asɩn nɩɩ an biti a tɔwɛ lɩɩ anɛ naana Abraham sʋ? Mɩnɛ ɩ waa Abraham asɩn mʋ tɔ?
1 Que diremos, pois, ter alcançado Abraão, nosso pai segundo a carne?
2 Nɩɩ ɩ kan ɩ gyɛ Abraham awaasa sʋ nɩɩ Ɩbwaarɛ wu mʋ fɛɛ mʋ ɩkpa i kyiigi mʋ, naafɔɔ ɔ sʋ kʋtɔ mʋ nɩɩ ɔ taa kaapʋ mʋ n‐yɩɩ, amaa man gyɛ Ɩbwaarɛ ansi tɔ.
2 Porque, se Abraão foi justificado pelas obras, tem de que se gloriar, mas não diante de Deus.
3 Mɩnɛ nɩɩ Asɩnkyan yɩlasa mʋ ɩ tɔwɛ? “Abraham kɔɔlɛ Ɩbwaarɛ gyii, lɩɩ mʋ kɩkɔɔlɛ‐gyii maŋa sʋ nɩɩ Ɩbwaarɛ kyula yɛ mʋ ɩkpa i kyiigi.”
3 Pois, que diz a Escritura? Creu Abraão a Deus, e isso lhe foi imputado como justiça.
4 Nɩɩ ɔsa mʋ nɩɩ ee sun kusun mʋ bɛɛ ka mʋ kʋkɔ nɩn, mʋ kʋkɔka mʋ kɩ man gyɛ kakɛɛ nɩn sa mʋ, amaa ɩ gyɛ mu kusun mʋ kʋkɔ nɩɩ bɛɛ ka mʋ.
4 Ora, ao que trabalha não se lhe conta a recompensa como dádiva, mas sim como dívida;
5 Nɩɩ ɩ man gyɛ ɔkʋ kusun mʋ nɩɩ ɛɛ waa sʋ, amaa maa kɔɔlɛ gyii fɛɛ ɩ gyɛ Ɩbwaarɛ ɩɩ yɛgɛ nɩɩ alibi ɔwaapʋ mʋ nɩɩ ba kɔɔlɛ Yesu gyii mʋ bamʋ ɩkpa i kyiigi mʋ, bamʋ kɩkɔɔlɛ‐gyii mʋ ɩ yɛgɛ nɩɩ Ɩbwaarɛ ɩ kɔɔlɛ bamʋ kyula fɛɛ bamʋ ɩkpa i kyiigi.
5 porém ao que não trabalha, mas crê naquele que justifica o ímpio, a sua fé lhe é contada como justiça;
6 Ɩnɩmʋ nɩɩ Dawidi gbaa wʋla tɔwɛ yɛ kumu ɔkɔn wuya ɩ gyɛ ɔsa mʋ nɩɩ Ɩbwaarɛ kyula fɛɛ mʋ ɩkpa i kyiigi nɩɩ ɩ man gyɛ mʋ awaasa sʋ. Nɩɩ Dawidi tɔwɛ yɛ,
6 assim também Davi declara bem-aventurado o homem a quem Deus atribui a justiça sem as obras, dizendo:
7 “Kumu ɔkɔn wuya ana ɩ gyɛ asa
7 Bem-aventurados aqueles cujas iniqüidades são perdoadas, e cujos pecados são cobertos.
8 Kumu ɔkɔn wuya ɩ gyɛ ɔsa
8 Bem-aventurado o homem a quem o Senhor não imputará o pecado.
9 Kumu ɔkɔn mʋ nɩɩ Dawidi tɔwɛ mʋ asɩn mʋ, ɩ gyɛ sa Gyiwu abi nkʋn nɩn, abɛɛ yɛ bamʋ nɩɩ ba man gyɛ Gyiwu abi gbaa? Nɩɩ an wʋla tɔwɛ yɛ, Abraham kɔɔlɛ Ɩbwaarɛ gyii, nɩɩ mʋ kɩkɔɔlɛ‐gyii maŋa sʋ nɩɩ Ɩbwaarɛ kyula yɛ mʋ ɩkpa i kyiigi.
9 Vem, pois, esta bem-aventurança sobre a circuncisão somente, ou também sobre a incircuncisão? Porque dizemos: A Abraão foi imputada a fé como justiça.
10 Saŋa mɔɔ tɔ nɩɩ ɩnɩmʋ ɩ waa sa mʋ? Saŋa mʋ nɩɩ ɔ tɩn oduu mʋ abɛɛ saŋa mʋ nɩɩ ɔ man pɩɩta tɩn oduu mʋ? Ɩ gyɛ saŋa mʋ nɩɩ ɔ man pɩɩta tɩn.
10 Como, pois, lhe foi imputada? Estando na circuncisão, ou na incircuncisão? Não na circuncisão, mas sim na incircuncisão.
11 Abraham oduu katɩn mʋ gyɛ sɩnkaala nɩn, nɩɩ ɩ kaapʋ tɔ fɛɛ mʋ kɩkɔɔlɛ‐gyii sʋ nɩɩ saŋa mʋ nɩɩ ɔ man pɩɩta tɩn mu oduu mʋ, nɩɩ Ɩbwaarɛ kyula yɛ mʋ ɩkpa i kyiigi. Kanɩn sʋ mʋ ɩ gyɛ asa kpini mʋ nɩɩ ba kɔɔlɛ gyii nɩɩ ba man pɩɩta tɩn bamʋ iduu mʋ kpini bamʋ‐sɛ, nɩɩ ɩ yɛgɛ nɩɩ Ɩbwaarɛ kyula yɛ bamʋ ɩkpa i kyiigi.
11 E recebeu o sinal da circuncisão, selo da justiça da fé que teve quando ainda não era circuncidado, para que fosse pai de todos os que crêem, estando eles na incircuncisão, a fim de que a justiça lhes seja imputada,
12 Nɩɩ ɔ bɩla ɔ gyɛ bamʋ nɩɩ ba tɩn iduu mʋ bamʋ‐sɛ, man gyɛ ba maa tɩn iduu sʋ, amaa lɩɩ fɛɛ bamʋ gbaa bamʋ, ba maa naa kɩkɔɔlɛ‐gyii ɔkpa kʋlʋn mʋ nɩɩ anɛ naana Abraham natɛ sʋ pɔyɩ nɩɩ ɔ tɩn oduu mʋ.
12 bem como fosse pai dos circuncisos, dos que não somente são da circuncisão, mas também andam nas pisadas daquela fé que teve nosso pai Abraão, antes de ser circuncidado.
13 Ɩbwaarɛ da mʋ kɔkɔlɔ sʋ sa Abraham maa mʋ anaana‐bii yɛ bee biti ba baa ba gyɛ dulinyaa tɔ kapatɩyɛ agyipu. Falɛ kɔkɔlɔ sʋ kɩda mʋ man gyɛ nbara mʋ kibuu sʋ, amaa lɩɩ mʋ kɩkɔɔlɛ‐gyii sʋ nɩɩ Ɩbwaarɛ kyula yɛ mʋ ɩkpa i kyiigi mʋ asɛ.
13 Porque não foi pela lei que veio a Abraão, ou à sua descendência, a promessa de que havia de ser herdeiro do mundo, mas pela justiça da fé.
14 Nɩɩ bamʋ nɩɩ ba kan bee buu nbara mʋ, ɩ gyɛ dulinyaa kapatɩyɛ agyipu bɩrɛ, kanɩn bɩrɛ kɩkɔɔlɛ‐gyii mʋ kɩ gyɛ kɩyan, nɩɩ kɔkɔlɔ sʋ kɩda mʋ man sʋ kyaarɛ.
14 Pois, se os que são da lei são herdeiros, logo a fé é vã e a promessa é anulada.
15 Lɩɩ fɛɛ bamʋ nɩɩ ba fɔyɩ nbara mʋ, bɛɛ nyɛ Ɩbwaarɛ kʋsʋ bɩɩtɛ. Amaa nɩɩ nbara ɩ man bʋ tɔ mʋ, nbara kɩfɔyɩ gbaa man bʋ tɔ.
15 Porque a lei opera a ira; mas onde não há lei também não há transgressão.
16 Ɩmʋ sʋ lɩɩ kɩkɔɔlɛ‐gyii sʋ nɩɩ asa bɛɛ nyɛ kʋtɔ mʋ nɩɩ Ɩbwaarɛ da mʋ kɔkɔlɔ sʋ sa bamʋ mʋ. Ɩ gyɛ kabwaala kakɛɛ sa Abraham kɩnaana tɔ. Ɩ man gyɛ bamʋ nɩɩ bee buu nbara mʋ nkʋn, amaa yɛ bamʋ nɩɩ ba kɔɔlɛ gyii gbaa fɛɛ kanan mʋ nɩɩ Abraham kɔɔlɛ gyii mʋ. Lɩɩ fɛɛ mʋ ɩ gyɛ anɛ kpini anɛ‐sɛ.
16 Porquanto procede da fé o ser herdeiro, para que seja segundo a graça, a fim de que a promessa seja firme a toda a descendência, não somente à que é da lei, mas também à que é da fé que teve Abraão, o qual é pai de todos nós.
17 Fɛɛ kanan mʋ nɩɩ ba kyʋrɔɔ yɩla mʋ yɛ, “N waa fʋ ɔsɛ sa ndɛndɛmandɛ kpini.” Ɩbwaarɛ asɛ mʋ Abraham ɩ gyɛ ɔsɛ sa anɛ kpini. Abraham kɔɔlɛ Ɩbwaarɛ mʋ nɩɩ ee kyiŋi alewupu ɛɛ ba nkpa tɔ mʋ gyii, nɩɩ Ɩbwaarɛ ɛɛ sa alewupu nkpa. Nɩɩ kʋtɔ mʋ nɩɩ kɩ man wʋla kɩ bʋ tɔ mʋ, mʋ ɩ yɛgɛ nɩɩ kɩɩ ba.
17 {como está escrito: Por pai de muitas nações te constituí} perante aquele no qual creu, a saber, Deus, que vivifica os mortos, e chama as coisas que não são, como se já fossem.
18 Ɩ maa du fɛɛ tamaa man bʋ tɔ gbaa mʋ, Abraham kɔɔlɛ gyii nɩɩ ɔ sʋ tamaa. Nɩɩ ɔ ba waa ɔsɛ sa ndɛndɛmandɛ gaalaagaa fɛɛ kanan mʋ nɩɩ Ɩbwaarɛ tɔwɛ mʋ yɛ, “Kanɩn nɩɩ fʋ anaana‐bii bee biti ba ba nyɛ akyɔ fɛɛ akyikpebi.”
18 O qual, em esperança, creu contra a esperança, para que se tornasse pai de muitas nações, conforme o que lhe fora dito: Assim será a tua descendência;
19 Abraham gyii fɛɛ nsu kɩlɩfa nɩɩ o nyi mʋ kayɩɩ‐wʋlɛ kɩ maa pɔɔ. Nɩɩ mʋ‐ka Sara gbaa bɩlɛ nɩɩ ɔ man kʋʋgɛ kɩɩ. Lɩɩ ɩnɩmʋ kpini sʋ Abraham kɩkɔɔlɛ‐gyii kɩ man yɔɔ.
19 e sem se enfraquecer na fé, considerou o seu próprio corpo já amortecido {pois tinha quase cem anos}, e o amortecimento do ventre de Sara;
20 Nɩɩ kʋtɔ mʋ nɩɩ Ɩbwaarɛ da mʋ kɔkɔlɔ sʋ sa mʋ mʋ, ɔ man gyii ɩmʋ ɩmɔɔrɛ, amaa ɔ nyɛ kɩkɔɔlɛ‐gyii tɔ ɔlʋn nɩɩ ɔ taa bʋnyaa sa Ɩbwaarɛ.
20 contudo, à vista da promessa de Deus, não vacilou por incredulidade, antes foi fortalecido na fé, dando glória a Deus,
21 Nɩɩ ɔ kɔɔlɛ kyula fɛɛ kʋtɔ mʋ nɩɩ Ɩbwaarɛ da mʋ kɔkɔlɔ sʋ yɛ ee biti ɔ waa sa mʋ mʋ, ee biti ɔ taalɛ waa.
21 e estando certíssimo de que o que Deus tinha prometido, também era poderoso para o fazer.
22 Falɛ sʋ nɩɩ, “Ɩbwaarɛ kyula yɛ mʋ ɩkpa i kyiigi.”
22 Pelo que também isso lhe foi imputado como justiça.
23 Ɩmʋ nɩɩ ba kyʋrɔɔ yɛ Abraham ɩkpa i kyiigi Ɩbwaarɛ asɛ mʋ, man gyɛ mʋ nkʋn sʋ nɩɩ ba kyʋrɔɔ kanɩn.
23 Ora, não é só por causa dele que está escrito que lhe foi imputado;
24 Amaa anɛ kpini sʋ nɩɩ ba kyʋrɔɔ kanɩn. Kanɩn sʋ anɛ gbaa anɛ mʋ nɩɩ an kɔɔlɛ Ɩbwaarɛ mʋ nɩɩ o kyiŋi anɛ‐Nyɩrɩpɛ Yesu lɩɩ lewu tɔ gyii mʋ, Ɩbwaarɛ ii biti ɔ kɔɔlɛ anɛ fɛɛ anɛ ɩkpa i kyiigi.
24 mas também por causa de nós a quem há de ser imputado, a nós os que cremos naquele que dos mortos ressuscitou a Jesus nosso Senhor;
25 Kpalɩ fɛɛ anɛ alibi sʋ Ɩbwaarɛ lɛɛ mʋ sa fɛɛ o wu, nɩɩ o kyiŋi mʋ ba nkpa tɔ nɩɩ lɩɩ mʋ sʋ mʋ Ɩbwaarɛ kɔɔlɛ anɛ fɛɛ anɛ ɩkpa i kyiigi.
25 o qual foi entregue por causa das nossas transgressões, e ressuscitado para a nossa justificação.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.