Romanos 4
Ɩbwaarɛ Katɔwɛ Kyula Pʋpwɛ (NAW) vs NAA
1 Mɩnɛ asɩn nɩɩ an biti a tɔwɛ lɩɩ anɛ naana Abraham sʋ? Mɩnɛ ɩ waa Abraham asɩn mʋ tɔ?
1 Que diremos, então, a respeito de Abraão, nosso pai segundo a carne? O que foi que ele conseguiu?
2 Nɩɩ ɩ kan ɩ gyɛ Abraham awaasa sʋ nɩɩ Ɩbwaarɛ wu mʋ fɛɛ mʋ ɩkpa i kyiigi mʋ, naafɔɔ ɔ sʋ kʋtɔ mʋ nɩɩ ɔ taa kaapʋ mʋ n‐yɩɩ, amaa man gyɛ Ɩbwaarɛ ansi tɔ.
2 Porque, se Abraão foi justificado por obras, tem do que se orgulhar, porém não diante de Deus.
3 Mɩnɛ nɩɩ Asɩnkyan yɩlasa mʋ ɩ tɔwɛ? “Abraham kɔɔlɛ Ɩbwaarɛ gyii, lɩɩ mʋ kɩkɔɔlɛ‐gyii maŋa sʋ nɩɩ Ɩbwaarɛ kyula yɛ mʋ ɩkpa i kyiigi.”
3 Pois o que diz a Escritura? Ela diz: “Abraão creu em Deus, e isso lhe foi atribuído para justiça.”
4 Nɩɩ ɔsa mʋ nɩɩ ee sun kusun mʋ bɛɛ ka mʋ kʋkɔ nɩn, mʋ kʋkɔka mʋ kɩ man gyɛ kakɛɛ nɩn sa mʋ, amaa ɩ gyɛ mu kusun mʋ kʋkɔ nɩɩ bɛɛ ka mʋ.
4 Ora, para quem trabalha, o salário não é considerado como favor, mas como dívida.
5 Nɩɩ ɩ man gyɛ ɔkʋ kusun mʋ nɩɩ ɛɛ waa sʋ, amaa maa kɔɔlɛ gyii fɛɛ ɩ gyɛ Ɩbwaarɛ ɩɩ yɛgɛ nɩɩ alibi ɔwaapʋ mʋ nɩɩ ba kɔɔlɛ Yesu gyii mʋ bamʋ ɩkpa i kyiigi mʋ, bamʋ kɩkɔɔlɛ‐gyii mʋ ɩ yɛgɛ nɩɩ Ɩbwaarɛ ɩ kɔɔlɛ bamʋ kyula fɛɛ bamʋ ɩkpa i kyiigi.
5 Mas, para quem não trabalha, porém crê naquele que justifica o ímpio, a sua fé lhe é atribuída como justiça.
6 Ɩnɩmʋ nɩɩ Dawidi gbaa wʋla tɔwɛ yɛ kumu ɔkɔn wuya ɩ gyɛ ɔsa mʋ nɩɩ Ɩbwaarɛ kyula fɛɛ mʋ ɩkpa i kyiigi nɩɩ ɩ man gyɛ mʋ awaasa sʋ. Nɩɩ Dawidi tɔwɛ yɛ,
6 E é assim também que Davi declara ser bem-aventurado aquele a quem Deus atribui justiça, independentemente de obras.
7 “Kumu ɔkɔn wuya ana ɩ gyɛ asa
7 Davi disse: “Bem-aventurados aqueles cujas transgressões são perdoadas, e cujos pecados são cobertos;
8 Kumu ɔkɔn wuya ɩ gyɛ ɔsa
8 bem-aventurado aquele a quem o Senhor jamais atribuir pecado.”
9 Kumu ɔkɔn mʋ nɩɩ Dawidi tɔwɛ mʋ asɩn mʋ, ɩ gyɛ sa Gyiwu abi nkʋn nɩn, abɛɛ yɛ bamʋ nɩɩ ba man gyɛ Gyiwu abi gbaa? Nɩɩ an wʋla tɔwɛ yɛ, Abraham kɔɔlɛ Ɩbwaarɛ gyii, nɩɩ mʋ kɩkɔɔlɛ‐gyii maŋa sʋ nɩɩ Ɩbwaarɛ kyula yɛ mʋ ɩkpa i kyiigi.
9 Esta bem-aventurança vem apenas sobre os circuncisos ou será que ela vem também sobre os incircuncisos? Porque dizemos: “A fé foi atribuída a Abraão para justiça.”
10 Saŋa mɔɔ tɔ nɩɩ ɩnɩmʋ ɩ waa sa mʋ? Saŋa mʋ nɩɩ ɔ tɩn oduu mʋ abɛɛ saŋa mʋ nɩɩ ɔ man pɩɩta tɩn oduu mʋ? Ɩ gyɛ saŋa mʋ nɩɩ ɔ man pɩɩta tɩn.
10 Como, pois, lhe foi atribuída? Estando ele já circuncidado ou sendo ainda incircunciso? Não foi no regime da circuncisão, mas quando ele ainda não havia sido circuncidado.
11 Abraham oduu katɩn mʋ gyɛ sɩnkaala nɩn, nɩɩ ɩ kaapʋ tɔ fɛɛ mʋ kɩkɔɔlɛ‐gyii sʋ nɩɩ saŋa mʋ nɩɩ ɔ man pɩɩta tɩn mu oduu mʋ, nɩɩ Ɩbwaarɛ kyula yɛ mʋ ɩkpa i kyiigi. Kanɩn sʋ mʋ ɩ gyɛ asa kpini mʋ nɩɩ ba kɔɔlɛ gyii nɩɩ ba man pɩɩta tɩn bamʋ iduu mʋ kpini bamʋ‐sɛ, nɩɩ ɩ yɛgɛ nɩɩ Ɩbwaarɛ kyula yɛ bamʋ ɩkpa i kyiigi.
11 E Abraão recebeu o sinal da circuncisão como selo da justiça da fé que teve quando ainda não havia sido circuncidado. E isto para que ele viesse a ser o pai de todos os que creem, embora não circuncidados, a fim de que a justiça fosse atribuída também a eles.
12 Nɩɩ ɔ bɩla ɔ gyɛ bamʋ nɩɩ ba tɩn iduu mʋ bamʋ‐sɛ, man gyɛ ba maa tɩn iduu sʋ, amaa lɩɩ fɛɛ bamʋ gbaa bamʋ, ba maa naa kɩkɔɔlɛ‐gyii ɔkpa kʋlʋn mʋ nɩɩ anɛ naana Abraham natɛ sʋ pɔyɩ nɩɩ ɔ tɩn oduu mʋ.
12 Ele é também pai da circuncisão, isto é, daqueles que não são apenas circuncisos, mas também andam nas pisadas da fé que teve Abraão, nosso pai, antes de ser circuncidado.
13 Ɩbwaarɛ da mʋ kɔkɔlɔ sʋ sa Abraham maa mʋ anaana‐bii yɛ bee biti ba baa ba gyɛ dulinyaa tɔ kapatɩyɛ agyipu. Falɛ kɔkɔlɔ sʋ kɩda mʋ man gyɛ nbara mʋ kibuu sʋ, amaa lɩɩ mʋ kɩkɔɔlɛ‐gyii sʋ nɩɩ Ɩbwaarɛ kyula yɛ mʋ ɩkpa i kyiigi mʋ asɛ.
13 A promessa de que seria herdeiro do mundo não veio a Abraão ou à sua descendência por meio da lei, e sim por meio da justiça da fé.
14 Nɩɩ bamʋ nɩɩ ba kan bee buu nbara mʋ, ɩ gyɛ dulinyaa kapatɩyɛ agyipu bɩrɛ, kanɩn bɩrɛ kɩkɔɔlɛ‐gyii mʋ kɩ gyɛ kɩyan, nɩɩ kɔkɔlɔ sʋ kɩda mʋ man sʋ kyaarɛ.
14 Pois, se os da lei é que são os herdeiros, anula-se a fé e cancela-se a promessa.
15 Lɩɩ fɛɛ bamʋ nɩɩ ba fɔyɩ nbara mʋ, bɛɛ nyɛ Ɩbwaarɛ kʋsʋ bɩɩtɛ. Amaa nɩɩ nbara ɩ man bʋ tɔ mʋ, nbara kɩfɔyɩ gbaa man bʋ tɔ.
15 Porque a lei suscita a ira; mas onde não há lei, também não há transgressão.
16 Ɩmʋ sʋ lɩɩ kɩkɔɔlɛ‐gyii sʋ nɩɩ asa bɛɛ nyɛ kʋtɔ mʋ nɩɩ Ɩbwaarɛ da mʋ kɔkɔlɔ sʋ sa bamʋ mʋ. Ɩ gyɛ kabwaala kakɛɛ sa Abraham kɩnaana tɔ. Ɩ man gyɛ bamʋ nɩɩ bee buu nbara mʋ nkʋn, amaa yɛ bamʋ nɩɩ ba kɔɔlɛ gyii gbaa fɛɛ kanan mʋ nɩɩ Abraham kɔɔlɛ gyii mʋ. Lɩɩ fɛɛ mʋ ɩ gyɛ anɛ kpini anɛ‐sɛ.
16 Essa é a razão por que provém da fé, para que seja segundo a graça, a fim de que a promessa seja garantida para toda a descendência, não somente à descendência que está no regime da lei, mas também à descendência que tem a fé que Abraão teve — porque Abraão é pai de todos nós,
17 Fɛɛ kanan mʋ nɩɩ ba kyʋrɔɔ yɩla mʋ yɛ, “N waa fʋ ɔsɛ sa ndɛndɛmandɛ kpini.” Ɩbwaarɛ asɛ mʋ Abraham ɩ gyɛ ɔsɛ sa anɛ kpini. Abraham kɔɔlɛ Ɩbwaarɛ mʋ nɩɩ ee kyiŋi alewupu ɛɛ ba nkpa tɔ mʋ gyii, nɩɩ Ɩbwaarɛ ɛɛ sa alewupu nkpa. Nɩɩ kʋtɔ mʋ nɩɩ kɩ man wʋla kɩ bʋ tɔ mʋ, mʋ ɩ yɛgɛ nɩɩ kɩɩ ba.
17 como está escrito: “Eu o constituí por pai de muitas nações” — diante daquele em quem Abraão creu, o Deus que vivifica os mortos e chama à existência as coisas que não existem.
18 Ɩ maa du fɛɛ tamaa man bʋ tɔ gbaa mʋ, Abraham kɔɔlɛ gyii nɩɩ ɔ sʋ tamaa. Nɩɩ ɔ ba waa ɔsɛ sa ndɛndɛmandɛ gaalaagaa fɛɛ kanan mʋ nɩɩ Ɩbwaarɛ tɔwɛ mʋ yɛ, “Kanɩn nɩɩ fʋ anaana‐bii bee biti ba ba nyɛ akyɔ fɛɛ akyikpebi.”
18 Abraão, esperando contra a esperança, creu, para vir a ser pai de muitas nações, segundo lhe havia sido dito: “Assim será a sua descendência.”
19 Abraham gyii fɛɛ nsu kɩlɩfa nɩɩ o nyi mʋ kayɩɩ‐wʋlɛ kɩ maa pɔɔ. Nɩɩ mʋ‐ka Sara gbaa bɩlɛ nɩɩ ɔ man kʋʋgɛ kɩɩ. Lɩɩ ɩnɩmʋ kpini sʋ Abraham kɩkɔɔlɛ‐gyii kɩ man yɔɔ.
19 E, sem enfraquecer na fé, levou em conta o seu próprio corpo já amortecido, tendo ele quase cem anos, e a esterilidade do ventre de Sara.
20 Nɩɩ kʋtɔ mʋ nɩɩ Ɩbwaarɛ da mʋ kɔkɔlɔ sʋ sa mʋ mʋ, ɔ man gyii ɩmʋ ɩmɔɔrɛ, amaa ɔ nyɛ kɩkɔɔlɛ‐gyii tɔ ɔlʋn nɩɩ ɔ taa bʋnyaa sa Ɩbwaarɛ.
20 Não duvidou, por incredulidade, da promessa de Deus; mas, pela fé, se fortaleceu, dando glória a Deus,
21 Nɩɩ ɔ kɔɔlɛ kyula fɛɛ kʋtɔ mʋ nɩɩ Ɩbwaarɛ da mʋ kɔkɔlɔ sʋ yɛ ee biti ɔ waa sa mʋ mʋ, ee biti ɔ taalɛ waa.
21 estando plenamente convicto de que Deus era poderoso para cumprir o que havia prometido.
22 Falɛ sʋ nɩɩ, “Ɩbwaarɛ kyula yɛ mʋ ɩkpa i kyiigi.”
22 Assim, também isso lhe foi atribuído para justiça.
23 Ɩmʋ nɩɩ ba kyʋrɔɔ yɛ Abraham ɩkpa i kyiigi Ɩbwaarɛ asɛ mʋ, man gyɛ mʋ nkʋn sʋ nɩɩ ba kyʋrɔɔ kanɩn.
23 E as palavras “lhe foi atribuído” foram escritas não somente por causa dele,
24 Amaa anɛ kpini sʋ nɩɩ ba kyʋrɔɔ kanɩn. Kanɩn sʋ anɛ gbaa anɛ mʋ nɩɩ an kɔɔlɛ Ɩbwaarɛ mʋ nɩɩ o kyiŋi anɛ‐Nyɩrɩpɛ Yesu lɩɩ lewu tɔ gyii mʋ, Ɩbwaarɛ ii biti ɔ kɔɔlɛ anɛ fɛɛ anɛ ɩkpa i kyiigi.
24 mas também por nossa causa, visto que a nós igualmente nos será atribuído, a saber, a nós que cremos naquele que ressuscitou dentre os mortos a Jesus, nosso Senhor,
25 Kpalɩ fɛɛ anɛ alibi sʋ Ɩbwaarɛ lɛɛ mʋ sa fɛɛ o wu, nɩɩ o kyiŋi mʋ ba nkpa tɔ nɩɩ lɩɩ mʋ sʋ mʋ Ɩbwaarɛ kɔɔlɛ anɛ fɛɛ anɛ ɩkpa i kyiigi.
25 o qual foi entregue por causa das nossas transgressões e ressuscitou para a nossa justificação.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.