Mateus 26
Ɩbwaarɛ Katɔwɛ Kyula Pʋpwɛ (NAW) vs ARA
1 Yesu maa tɔwɛ ɩnɩmʋ kpini lʋwɛ mʋ, ɔ tɔwɛ mʋ abɩɩlapʋ mʋ yɛ,
1 Tendo Jesus acabado todos estes ensinamentos, disse a seus discípulos:
2 “Fɛɛ kanan mʋ nɩɩ fen nyi mʋ, ɩ san nkɛ nnyɔ kɛ kanyaŋɛ nbunɔ kensi kigyii saŋa mʋ ɔ fʋʋ. Saŋa maa nɩɩ bee biti ba lɛɛ mɛ, Daadimaadi Obii‐nyɩnsa mʋ sa, kɛ ba da mɛ mata oyu laasa sʋ.”
2 Sabeis que, daqui a dois dias, celebrar-se-á a Páscoa; e o Filho do Homem será entregue para ser crucificado.
3 Kanɩn saŋa maŋa nɩɩ aseepu bɩlɩsa yɛ asa mʋ abɩlɩsa ba naa sarɛ oseepu bɩlɩsa asɛ mʋ nɩɩ bɛɛ tɩɩ yɛ Kayifasi mʋ lenbu tɔ,
3 Então, os principais sacerdotes e os anciãos do povo se reuniram no palácio do sumo sacerdote, chamado Caifás;
4 naa ŋmina kanan mʋ nɩɩ ba taa kanyaasɩn ɔkpa sʋ kɩtaa Yesu kɛ ba mɔɔ mʋ.
4 e deliberaram prender Jesus, à traição, e matá-lo.
5 Amaa ba tɔwɛ yɛ, “A man waa kanɩn kensi‐gyii saŋa nɩmʋ tɔ, nɩɩ man gyɛ kanɩn mʋ, sʋgʋrɛ‐sʋgʋrɛ ii biti ɔ ba kadɛ mʋ tɔ.”
5 Mas diziam: Não durante a festa, para que não haja tumulto entre o povo.
6 Yesu maa kyɩna ɔ bʋ Betani ɔnyɩn mʋ nɩɩ bɛɛ tɩɩ mʋ yɛ Simon, nɩɩ ɔ kyɩna ɔ gyɛ bootipu mʋ ayɛ mʋ,
6 Ora, estando Jesus em Betânia, em casa de Simão, o leproso,
7 nɩɩ ɔkyɩɩ kʋ taa tulale mʋ nɩɩ kɩ sʋ ɔgyalɩn pʋrʋntʋwa bɔla, ba mʋ asɛ saŋa mʋ nɩɩ ɔ tɛ ee gyii mʋ. Nɩɩ ɔ kyɛɛgɛ tulale mʋ wʋrɩgɛ Yesu kumu tɔ.
7 aproximou-se dele uma mulher, trazendo um vaso de alabastro cheio de precioso bálsamo, que lhe derramou sobre a cabeça, estando ele à mesa.
8 Yesu abɩɩlapʋ ba maa wu kanɩn mʋ, ɩ basa bamʋ nɩɩ ba taasɛ yɛ, “Mɩnɛ ɩ waa nɩɩ ɔkyɩɩ mʋ ii nyita tulale maa kanɩn?
8 Vendo isto, indignaram-se os discípulos e disseram: Para que este desperdício?
9 Naafɔɔ bɛ taalɛ fɛ tulale nɩmʋ nyɛ afulee damantɛ kɛ ba taa ɩmʋ sa atiripu.”
9 Pois este perfume podia ser vendido por muito dinheiro e dar-se aos pobres.
10 Yesu maa bɩɩ asɩn mʋ nɩɩ bɛɛ tɔwɛ mʋ, nɩɩ ɔ taasɛ bamʋ yɛ, “Mɩnɛ ɩ waa nɩɩ fɛn tɔɔrɔɔ ɔkyɩɩ maŋa? Kʋtɔ danbɩrasa nɩɩ ɔ waa sa mɛ falɛ.
10 Mas Jesus, sabendo disto, disse-lhes: Por que molestais esta mulher? Ela praticou boa ação para comigo.
11 Atiripu mʋ bɩrɛ ba bʋ fanɛ asɛ saŋa kʋmaa, amaa mɛɛmɛ bɩrɛ n mɛɛ yɛ n kyɩna fanɛ asɛ saŋa kʋmaa.
11 Porque os pobres, sempre os tendes convosco, mas a mim nem sempre me tendes;
12 Maa kyɛɛgɛ tulale nɩmʋ wʋrɩgɛ mɛ n‐yɩɩ sʋ mʋ, ɛɛ lɔŋɔ mɛ n‐yɩɩ ɛɛ yɩla mi kepula.
12 pois, derramando este perfume sobre o meu corpo, ela o fez para o meu sepultamento.
13 N tɔwɛ fanɛ kesintin nɩn fɛɛ, dulinyaa tɔ katɩn kʋmaa mʋ nɩɩ ba tɔwɛ asɩn danbɩrasa mʋ, bee biti ba tɔwɛ kʋtɔ mʋ nɩɩ ɔ waa falɛ taa nyiŋi mʋ.”
13 Em verdade vos digo: Onde for pregado em todo o mundo este evangelho, será também contado o que ela fez, para memória sua.
14 Nɩɩ abɩɩlapʋ kudu anyɔ mʋ tɔ ɔkʋ, mʋ nɩɩ bɛɛ tɩɩ yɛ Gyudasi Isikariyoti mʋ kpee aseepu abɩlɩsa mʋ asɛ,
14 Então, um dos doze, chamado Judas Iscariotes, indo ter com os principais sacerdotes, propôs:
15 naa taasɛ bamʋ yɛ, “N kan lɛɛ mʋ sa fanɛ mʋ, mɩnɛ nɩɩ fen biti fan sa mɛ?” Tʋtɔ nɩɩ ba karagɛ afulee nderebi adɩsa sa mʋ.
15 Que me quereis dar, e eu vo-lo entregarei? E pagaram-lhe trinta moedas de prata.
16 Lɩɩ kanɩn saŋa maŋa taa kyʋn mʋ, Gyudasi piili ee biti ɔkpa mʋ nɩɩ ɔ bɔla sʋ lɛɛ Yesu sa.
16 E, desse momento em diante, buscava ele uma boa ocasião para o entregar.
17 Bodobodo mʋ nɩɩ kɩ man sʋ kɩfɛ tinsa kigyii kakɛ gyankpaasa mʋ, Yesu abɩɩlapʋ mʋ ba ba mʋ asɛ ba taasɛ mʋ yɛ, “Fɩnɛ nɩɩ fii biti fɛɛ a naa lɔŋɔ yɩla, kɛ a naa gyii Kanyaŋɛ nbunɔ kesu kensi‐gyii mʋ?”
17 No primeiro dia da Festa dos Pães Asmos, vieram os discípulos a Jesus e lhe perguntaram: Onde queres que te façamos os preparativos para comeres a Páscoa?
18 Nɩɩ ɔ tɔwɛ bamʋ yɛ, “Fan kpee kadɛ mʋ tɔ ɔnyɩn kʋ asɛ naa tɔwɛ mʋ yɛ, ‘Ɔkaapʋpʋ mʋ yɛ, Mɛ saŋa tiri tɔ. N biti fɛɛ n maa mɛ abɩɩlapʋ an biti a ba gyii Kanyaŋɛ nbunɔ kensi‐gyii mʋ fʋ ayɛ.’ ”
18 E ele lhes respondeu: Ide à cidade ter com certo homem e dizei-lhe: O Mestre manda dizer: O meu tempo está próximo; em tua casa celebrarei a Páscoa com os meus discípulos.
19 Nɩɩ mʋ abɩɩlapʋ mʋ ba kpee naa waa kanan mʋ nɩɩ ɔ tɔwɛ bamʋ mʋ, nɩɩ ba waa Kanyaŋɛ nbunɔ kensi‐gyii mʋ agyitɔ mʋ yɩla.
19 E eles fizeram como Jesus lhes ordenara e prepararam a Páscoa.
20 Ɩ maa fʋʋ kalaatɩpwɛ sʋ mʋ, Yesu maa mʋ abɩɩlapʋ kudu anyɔ mʋ, ba tɛ bee gyii.
20 Chegada a tarde, pôs-se ele à mesa com os doze discípulos.
21 Ba maa gyii mʋ nɩɩ Yesu tɔwɛ bamʋ yɛ, “N tɔwɛ fanɛ kesintin fɛɛ, fanɛ tɔ ɔkʋ ii biti ɔ lɛɛ mɛ sa.”
21 E, enquanto comiam, declarou Jesus: Em verdade vos digo que um dentre vós me trairá.
22 Nɩɩ bamʋ nfɛɛrɛ tɔ ii nyita bamʋ gaa, nɩɩ ba piili bɛɛ taasɛ mʋ kʋkʋlʋn‐kʋkʋlʋn yɛ “Ɔnyɩrɩpɛ, kesintin tɔ, man gyɛ mɛ nɩɩ fʋ dɛɛ?”
22 E eles, muitíssimo contristados, começaram um por um a perguntar-lhe: Porventura, sou eu, Senhor?
23 Nɩɩ Yesu lɛɛ bamʋ kɔnɔ yɛ, “Ɔmʋ nɩɩ maa mʋ abaa ɩ bʋga ii loo lapɛ kʋlʋn tɔ mʋ, ii biti ɔ lɛɛ mɛ sa.
23 E ele respondeu: O que mete comigo a mão no prato, esse me trairá.
24 Fɛɛ kanan mʋ nɩɩ Asɩnkyan yɩlasa mʋ ɩ tɔwɛ yɛ mɛ, Daadimaadi Obii‐nyɩnsa n biti n wu mʋ, kanɩn nɩɩ ii biti ɩ waa. Amaa kanɩn nyɩmɩsa mʋ nɩɩ ee biti ɔ lɛɛ mɛ sa mʋ, laakʋ. Nɩɩ ba man da kʋʋgɛ mʋ gbaa nɩn, naafɔɔ ɩ bɔ.”
24 O Filho do Homem vai, como está escrito a seu respeito, mas ai daquele por intermédio de quem o Filho do Homem está sendo traído! Melhor lhe fora não haver nascido!
25 Tʋtɔ nɩɩ Gyudasi mʋ nɩɩ ee biti ɔ lɛɛ mʋ sa mʋ gbaa taasɛ Yesu yɛ, “Ɔkaapʋpʋ mɛ nɩɩ fʋ dɛɛ?”
25 Então, Judas, que o traía, perguntou: Acaso, sou eu, Mestre? Respondeu-lhe Jesus: Tu o disseste.
26 Ba maa gyii mʋ Yesu taa bodobodo, nɩɩ ɔ fwaala Ɩbwaarɛ nɩɩ ɔ gyayɩ kɩmʋ tɔ, nɩɩ ɔ taa sa mʋ abɩɩlapʋ tɔwɛ yɛ, “Fan kɔɔlɛ kɛ fan gyii, kɩnɩmʋ ɩ gyɛ mɛ kayɩɩ‐wʋlɛ mʋ.”
26 Enquanto comiam, tomou Jesus um pão, e, abençoando-o, o partiu, e o deu aos discípulos, dizendo: Tomai, comei; isto é o meu corpo.
27 Nɩɩ ɔ taa kɔɔpʋ mʋ, nɩɩ ɔ fwaala Ɩbwaarɛ, nɩɩ ɔ taa sa mʋ abɩɩlapʋ mʋ tɔwɛ yɛ, “Fanɛ kpini fan kɔɔlɛ kɛ fan nuu lɩɩ kɩmʋ tɔ.
27 A seguir, tomou um cálice e, tendo dado graças, o deu aos discípulos, dizendo: Bebei dele todos;
28 Kɩnɩmʋ ɩ gyɛ mɛ nkalan mʋ nɩɩ ki ŋmina Ɩbwaarɛ katɔwɛ kyula pʋpwɛ mʋ, nɩɩ ɩ kyɛɛgɛ wʋrɩgɛ sa asa gaalaagaa alibi kɩtaa kɛɛ sʋ.
28 porque isto é o meu sangue, o sangue da [nova] aliança, derramado em favor de muitos, para remissão de pecados.
29 N tɔwɛ fanɛ nɩn yɛ, n man bɩla yɛ n nuu falɛ nta nɩmʋ naa fʋʋ kakɛ mʋ nɩɩ n maa fanɛ an biti a nuu nta pʋpwɛ mɛ‐Sɛ kuwura‐gyii mʋ tɔ mʋ.”
29 E digo-vos que, desta hora em diante, não beberei deste fruto da videira, até aquele dia em que o hei de beber, novo, convosco no reino de meu Pai.
30 Nɩɩ ba maa bɩɩ ɔlʋn lʋwɛ mʋ, ba kʋsʋ kyʋn olifu kɩbɩɩ sʋ.
30 E, tendo cantado um hino, saíram para o monte das Oliveiras.
31 Nɩɩ Yesu tɔwɛ bamʋ yɛ, “Kagyanbwɛ nɩmʋ fanɛ kpini fen biti fan sɩlɛ yɛgɛ mɛ, fɛɛ kanan mʋ nɩɩ ba kyʋrɔɔ waa Asɩnkyan yɩlasa mʋ tɔ yɛ,
31 Então, Jesus lhes disse: Esta noite, todos vós vos escandalizareis comigo; porque está escrito:
32 Amaa nɩɩ n kyiŋi lɩɩ lewu tɔ mʋ, n biti n gyankpaa fanɛ kpee Galile.”
32 Mas, depois da minha ressurreição, irei adiante de vós para a Galileia.
33 Nɩɩ Pita tɔwɛ mʋ yɛ, “Halɩɩ nɩɩ ɔkʋmaa nɩmʋ sɩlɛ yɛgɛ fʋ gbaa, mɛɛ mɛ n mɛɛ yɛ n sɩlɛ yɛgɛ fʋ.”
33 Disse-lhe Pedro: Ainda que venhas a ser um tropeço para todos, nunca o serás para mim.
34 Nɩɩ Yesu lɛɛ mʋ kɔnɔ yɛ, “N tɔwɛ fʋ kesintin yɛ, kagyanbwɛ nɩmʋ pɔyɩ kɛ kyaasɛ ɔ bʋn mʋ, fii biti fu kina mɛ ɩlɩɩ ɩsa.”
34 Replicou-lhe Jesus: Em verdade te digo que, nesta mesma noite, antes que o galo cante, tu me negarás três vezes.
35 Nɩɩ Pita lɛɛ mʋ kɔnɔ yɛ, “Halɩɩ bee biti ba mɔɔ n maa fʋ gbaa n mɛɛ yɛ n tɔwɛ kanɩn kpini‐kpini.” Nɩɩ abɩɩlapʋ abanban mʋ gbaa ba tɔwɛ kanɩn.
35 Disse-lhe Pedro: Ainda que me seja necessário morrer contigo, de nenhum modo te negarei. E todos os discípulos disseram o mesmo.
36 Nɩɩ Yesu maa mʋ abɩɩlapʋ mʋ ba kpee katɩn mʋ nɩɩ bɛɛ tɩɩ yɛ Gesemani, nɩɩ ɔ tɔwɛ bamʋ yɛ, “Fan kyɩna nfɩɩ kɛ n kpee falɛ naa kʋlɛ kabwaarɛ‐kʋlɛ.”
36 Em seguida, foi Jesus com eles a um lugar chamado Getsêmani e disse a seus discípulos: Assentai-vos aqui, enquanto eu vou ali orar;
37 Nɩɩ ɔ taa Pita maa Sebedi mu‐bii ana anyɔ buu mʋ n‐yɩɩ kpee. Tʋtɔ nɩɩ mʋ kɔkɔlɔ nyita mʋ.
37 e, levando consigo a Pedro e aos dois filhos de Zebedeu, começou a entristecer-se e a angustiar-se.
38 Nɩɩ ɔ tɔwɛ bamʋ yɛ, “Mɛ kɔkɔlɔ tɔ ɩɩ kɔ mɛ lewu‐lewu, halɩɩ ii biti ɩ mɔɔ mɛ. Ɩmʋ sʋ fan kyɩna nfɩɩ tii mɛ sʋ kɛ fan man dɛ.”
38 Então, lhes disse: A minha alma está profundamente triste até à morte; ficai aqui e vigiai comigo.
39 Tʋtɔ nɩɩ o nin kpee ansi tɔ gbɛrɛɛ naa kyʋn bun ɛɛ kʋlɛ kabwaarɛ‐kʋlɛ yɛ, “Mɛ‐Sɛ, nɩɩ ii biti ɩ waa mʋ, lɛɛ awʋrʋfɔ mʋ nɩɩ ɩɩ ba mɛ sʋ falɛ lɩɩ mɛ sʋ. Amaa yɛgɛ ɩ waa fu kebiti, man gyɛ mi kebiti.”
39 Adiantando-se um pouco, prostrou-se sobre o seu rosto, orando e dizendo: Meu Pai, se possível, passe de mim este cálice! Todavia, não seja como eu quero, e sim como tu queres.
40 Nɩɩ o bwii ba abɩɩlapʋ asa mʋ asɛ ba tu ba maa dɛ nsɩɩrɛ, nɩɩ ɔ taasɛ Pita yɛ, “Amɔɔ fɛn mɛɛ taalɛ kyɩna yɛ mɛ kerefi kʋlʋn yɛgɛ fan man dɛ?
40 E, voltando para os discípulos, achou-os dormindo; e disse a Pedro: Então, nem uma hora pudestes vós vigiar comigo?
41 Fan kyɩna fan man dɛ, yɛgɛ fan kʋlɛ kabwaarɛ‐kʋlɛ, kɛ fan man tɩyɛ kʋtʋʋ tɔ kɩɩ tɔ. Fanɛ n‐yaayu ii biti ɩ waa kʋtɔ mʋ nɩɩ kɩ bʋrɔn, amaa fanɛ n‐yɩɩ‐wʋlɛ pɔɔ.”
41 Vigiai e orai, para que não entreis em tentação; o espírito, na verdade, está pronto, mas a carne é fraca.
42 Yesu bɩla bwii kpee ɩlɩɩ nyɔsapʋ naa kʋlɛ kabwaarɛ‐kʋlɛ yɛ, “Mɛ‐Sɛ, nɩɩ ɩ mɛɛ yɛ ɩ waa fʋ fɛɛ fʋ lɛɛ falɛ awʋrʋfɔ kɔɔpʋ nɩmʋ lɩɩ mɛ sʋ, nɩɩ ɩ dagaa fɛɛ n gyii awʋrʋfɔ maa mʋ, yɛgɛ fu kebiti kɩ waa kanɩn.”
42 Tornando a retirar-se, orou de novo, dizendo: Meu Pai, se não é possível passar de mim este cálice sem que eu o beba, faça-se a tua vontade.
43 Maa bɩla bwii ba abɩɩlapʋ asa mʋ asɛ mʋ, o be tu bamʋ ba maa dɛ nsɩɩrɛ. Lɩɩ fɛɛ ba man taalɛ galɛ nsɩɩrɛ.
43 E, voltando, achou-os outra vez dormindo; porque os seus olhos estavam pesados.
44 Nɩɩ Yesu bɩla yɛgɛ bamʋ nɩɩ o kpee naa kʋlɛ kabwaarɛ‐kʋlɛ kɩsasapʋ ɛɛ tɔwɛ asɩn kʋlʋn maŋa.
44 Deixando-os novamente, foi orar pela terceira vez, repetindo as mesmas palavras.
45 Nɩɩ o bwii ba mʋ abɩɩlapʋ asɛ ba taasɛ bamʋ yɛ, “Fan san fan dɛ fɛn fʋʋtɛ nɩn? Fan kɩɩ, saŋa mʋ fʋʋ fɛɛ ba taa mɛ, Daadimaadi Obii‐nyɩnsa mʋ waa alibi awaapʋ abaa tɔ.
45 Então, voltou para os discípulos e lhes disse: Ainda dormis e repousais! Eis que é chegada a hora, e o Filho do Homem está sendo entregue nas mãos de pecadores.
46 Fan kʋsʋ kɛ a kpee. Fan kɩɩ ɔmʋ nɩɩ ee biti ɔ lɛɛ mɛ sa mʋ tiri tɔ.”
46 Levantai-vos, vamos! Eis que o traidor se aproxima.
47 Maa san ɛɛ tɔwɛ mʋ, nɩɩ mʋ abɩɩlapʋ kudu anyɔ mʋ tɔ, ɔmʋ nɩɩ bɛɛ tɩɩ mʋ yɛ Gyudasi mʋ ba tʋtɔ. Asa damantɛ akʋ ba buu mʋ, yɛgɛ ba sʋ isakunde yɛ agulungu. Aseepu bɩlɩsa yɛ asa mʋ abɩlɩsa i sun bamʋ.
47 Falava ele ainda, e eis que chegou Judas, um dos doze, e, com ele, grande turba com espadas e porretes, vinda da parte dos principais sacerdotes e dos anciãos do povo.
48 Gyudasi mʋ nɩɩ ee biti ɔ lɛɛ Yesu sa mʋ, wʋla tɔwɛ bamʋ yɛ, “Ɔnyɩn mʋ nɩɩ n dan naa baari mʋ tɔ mʋ, mʋ nɩmʋ, fan kɩtaa mʋ.”
48 Ora, o traidor lhes tinha dado este sinal: Aquele a quem eu beijar, é esse; prendei-o.
49 Ba maa fʋʋ tʋtɔ mʋ, nɩɩ opula tɔ Gyudasi kpee Yesu asɛ nɩɩ ɔ yɛ, “Ɔkaapʋpʋ, n fwaala fʋ.” Nɩɩ o baari Yesu tɔ.
49 E logo, aproximando-se de Jesus, lhe disse: Salve, Mestre! E o beijou.
50 Nɩɩ Yesu lɛɛ mʋ kɔnɔ yɛ, “Kyɛmɩnɛ, waa kʋtɔ mʋ nɩɩ fʋ ba kɩmʋ sʋ mʋ.” Tʋtɔ nɩɩ asa mʋ ba kyʋn naa kɩtaa Yesu tɔ kinkin.
50 Jesus, porém, lhe disse: Amigo, para que vieste? Nisto, aproximando-se eles, deitaram as mãos em Jesus e o prenderam.
51 Tʋtɔ mʋ, asa mʋ nɩɩ ba bʋ Yesu asɛ mʋ ɔkʋ bɩɩtɛ mʋ sakunde lɛɛ, nɩɩ ɔ ŋɛ oseepu bɩlɩsa asɛ mʋ kɩyaafɔlɛ kʋsʋ tɩn.
51 E eis que um dos que estavam com Jesus, estendendo a mão, sacou da espada e, golpeando o servo do sumo sacerdote, cortou-lhe a orelha.
52 Nɩɩ Yesu tɔwɛ mʋ yɛ, “Bwiiyaa fʋ sakunde mʋ waa kɩmʋ kikufe tɔ. Lɩɩ fɛɛ ɔkʋmaa mʋ nɩɩ ɛɛ kɩtaa sakunde ɛɛ kɔ mʋ, sakunde lewu nɩɩ ee biti o wu.
52 Então, Jesus lhe disse: Embainha a tua espada; pois todos os que lançam mão da espada à espada perecerão.
53 Fʋ man nyi fɛɛ n taalɛ tɩɩ mɛ‐Sɛ, kɛ ɔ yɛgɛ sʋsʋ nbɔɔ ngbɩn‐ngbɩn kudu anyɔ ba ba opula nɩmʋ tɔ ba kyɛ mɛ tɔ abɛɛ?
53 Acaso, pensas que não posso rogar a meu Pai, e ele me mandaria neste momento mais de doze legiões de anjos?
54 Amaa nɩɩ ɩ kan waa kanɩn mʋ, nɛnɛ nɩɩ asɩn mʋ nɩɩ ba kyʋrɔɔ waa Asɩnkyan yɩlɛsa mʋ tɔ yɛ ɩ dagaa ɩ maa waa mʋ, ɩ ba tɔ?”
54 Como, pois, se cumpririam as Escrituras, segundo as quais assim deve suceder?
55 Tʋtɔ nɩɩ Yesu taasɛ sakyɔ mʋ yɛ, “Fan taa isakunde yɛ agulungu fan ba kɩtaa mɛ fɛɛ ɔsa mʋ nɩɩ ɛɛ kʋsʋ yɩlɛ kɩbanɛ sʋ. Kakɛ kʋmaa n kyɩna kabwaarɛ‐sunkpa ayɛ tɔ n kaapʋ, fan man kɩtaa mɛ.
55 Naquele momento, disse Jesus às multidões: Saístes com espadas e porretes para prender-me, como a um salteador? Todos os dias, no templo, eu me assentava [convosco] ensinando, e não me prendestes.
56 Amaa ɩnɩmʋ kpini ɩ waa nɩn kɛ asɩn mʋ nɩɩ Ɩbwaarɛ atɔwɛpʋ ba kyʋrɔɔ yɩla mʋ ɩ nyɛ ba ɩmʋ tɔ.” Tʋtɔ nɩɩ mʋ abɩɩlapʋ mʋ kpini ba sɩlɛ yɛgɛ mʋ.
56 Tudo isto, porém, aconteceu para que se cumprissem as Escrituras dos profetas. Então, os discípulos todos, deixando-o, fugiram.
57 Bamʋ nɩɩ ba kɩtaa Yesu mʋ ba taa mʋ kpee Kefasi, oseepu bɩlɩsa asɛ mʋ kɩkpaara sʋ, katɩn mʋ nɩɩ nbara akaapʋpʋ yɛ asa mʋ abɩlɩsa ba gyaŋɛ mʋ.
57 E os que prenderam Jesus o levaram à casa de Caifás, o sumo sacerdote, onde se haviam reunido os escribas e os anciãos.
58 Amaa Pita buu bamʋ kɩyaa‐kɩyaa, halɩɩ ba naa fʋʋ oseepu bɩlɩsa asɛ mʋ kɩkpaara sʋ. Nɩɩ Pita sii kyɩna kɩkpaara mʋ akɩɩsʋpʋ mʋ asɛ, kɛ o wu kanan mʋ nɩɩ ii biti ɩ naa lʋwɛ.
58 Mas Pedro o seguia de longe até ao pátio do sumo sacerdote e, tendo entrado, assentou-se entre os serventuários, para ver o fim.
59 Aseepu bɩlɩsa yɛ Gyiwu abi abɩlɩsa amu‐amu ngyaŋɛ mʋ kpini ba tɔwɛ kɔnɔ waa Yesu bee biti antɩŋɛsa ba tɩn gyaga mʋ sʋ, kɛ ba nyɛ ɔkpa mɔɔ mʋ.
59 Ora, os principais sacerdotes e todo o Sinédrio procuravam algum testemunho falso contra Jesus, a fim de o condenarem à morte.
60 Antɩŋɛsa adansɛ agyipu gaalaagaa ba ba tɔwɛ, amaa ba man nyɛ asɩn mʋ nɩɩ ba taa gyaga mʋ sʋ.
60 E não acharam, apesar de se terem apresentado muitas testemunhas falsas. Mas, afinal, compareceram duas, afirmando:
61 “Ɔnyɩn nɩmʋ tɔwɛ yɛ, ‘N taalɛ boyi kabwaarɛ‐sunkpa ayɛ nɩmʋ, kɛ n taa nkɛ nsa bwii pɔyɩ kɩmʋ.’ ”
61 Este disse: Posso destruir o santuário de Deus e reedificá-lo em três dias.
62 Nɩɩ Oseepu bɩlɩsa asɛ mʋ kʋsʋ yɩlɛ nɩɩ ɔ taasɛ Yesu yɛ, “Fʋ mɛɛ yɛ fʋ lɛɛ kɔnɔ lɩɩ asɩn mʋ nɩɩ anyɩn nɩmʋ ba sʋ bɛɛ gyaga fʋ sʋ falɛ?”
62 E, levantando-se o sumo sacerdote, perguntou a Jesus: Nada respondes ao que estes depõem contra ti?
63 Amaa Yesu man tɔwɛ sɛhn. Nɩɩ Oseepu bɩlɩsa asɛ mʋ bwii tɔwɛ mʋ yɛ, “N bɔ Ɩbwaarɛ mʋ nɩɩ ɔ tɛ kakpaa mʋ ntan yɛ tɔwɛ anɛ. Fʋ ɩ gyɛ Krisito, Ɩbwaarɛ mu‐bii mʋ?”
63 Jesus, porém, guardou silêncio. E o sumo sacerdote lhe disse: Eu te conjuro pelo Deus vivo que nos digas se tu és o Cristo, o Filho de Deus.
64 Nɩɩ Yesu lɛɛ kɔnɔ yɛ, “Ɩmʋ nɩɩ fʋ tɔwɛ mʋ. Amaa n tɔwɛ fanɛ nɩn yɛ, lɩɩ ndaga ɩ sʋ ii kpee mʋ, fen biti fan wu mɛ, Daadimaadi Obii‐nyɩnsa mʋ n maa tɛ Ɔlʋnpʋ Owura lala mʋ gyisa sʋ, nɩɩ fen biti fan bɩla wu maa lɩɩ abwaarɛ‐wʋlɛ tɔ sʋsʋ n ba.”
64 Respondeu-lhe Jesus: Tu o disseste; entretanto, eu vos declaro que, desde agora, vereis o Filho do Homem assentado à direita do Todo-Poderoso e vindo sobre as nuvens do céu.
65 Nɩɩ Oseepu bɩlɩsa asɛ mʋ kɩtaa mʋ kaalɛ kyatɛ nɩɩ ɔ tɔwɛ mʋ yɛ, “Nbusaa asɩn! A man bɩla an biti adansɛ kʋ. Fan nu nbusaa asɩn mʋ nɩɩ ɔ tɔwɛ.
65 Então, o sumo sacerdote rasgou as suas vestes, dizendo: Blasfemou! Que necessidade mais temos de testemunhas? Eis que ouvistes agora a blasfêmia!
66 Nɛnɛ nɩɩ fɛn fɛ kɩmʋ nfɛɛrɛ?”
66 Que vos parece? Responderam eles: É réu de morte.
67 Nɩɩ ba tʋʋ nkyɔlɛ waa mu ansi tɔ nɩɩ ba dayɩ mʋ, nɩɩ akʋ mɔɔ ba kpa mʋ ɩtan.
67 Então, uns cuspiram-lhe no rosto e lhe davam murros, e outros o esbofeteavam, dizendo:
68 Nɩɩ ba tɔwɛ mʋ yɛ, “Krisito, nɩɩ fʋ gyɛ Ɩbwaarɛ ɔtɔwɛpʋ mʋ, bɩɩ tɔwɛ anɛ, ɔsa mʋ nɩɩ ɔ da fʋ falɛ?”
68 Profetiza-nos, ó Cristo, quem é que te bateu!
69 Pita maa tɛ kɩkpaara mʋ, nɩɩ oseepu bɩlɩsa asɛ mʋ kibite kʋ tɔwɛ mʋ yɛ, “Ngbaa fʋ, fu tii Yesu, Kagalile‐nyɩn nɩmʋ sʋ.”
69 Ora, estava Pedro assentado fora no pátio; e, aproximando-se uma criada, lhe disse: Também tu estavas com Jesus, o galileu.
70 Amaa Pita kyɛɛ bamʋ kpini ansi tɔ yɛ, “Asɩn mʋ nɩɩ fɩɩ tɔwɛ falɛ, n man nyi ɩmʋ sʋ gbaa kpini‐kpini.”
70 Ele, porém, o negou diante de todos, dizendo: Não sei o que dizes.
71 Maa lɩɩ kpee kewusunɔ mʋ, nɩɩ kibite kʋ mɔɔ bɩla wu mʋ, nɩɩ ɔ tɔwɛ asa mʋ nɩɩ ba yɩlɛ tʋtɔ mʋ yɛ, “Ɔnyɩn nɩmʋ daa o tii Yesu Kanasareti‐nyɩn mʋ sʋ nɩn.”
71 E, saindo para o alpendre, foi ele visto por outra criada, a qual disse aos que ali estavam: Este também estava com Jesus, o Nazareno.
72 Nɩɩ Pita bɔ ntan kyɛɛ yɛ, “N man nyi ɔnyɩn maŋa gbaa kpini‐kpini.”
72 E ele negou outra vez, com juramento: Não conheço tal homem.
73 Ɩ maa waa gbɛrɛɛ mʋ, nɩɩ anyɩn mʋ nɩɩ ba yɩlɛ tʋtɔ mʋ ba tɔwɛ Pita yɛ, “Kesintin tɔ mʋ, fʋ gyɛ mʋ abɩɩlapʋ mʋ tɔ ɔkʋ, lɩɩ fɛɛ fʋ katɔwɛ tɔ ɩɩ kaapʋ kanɩn.”
73 Logo depois, aproximando-se os que ali estavam, disseram a Pedro: Verdadeiramente, és também um deles, porque o teu modo de falar o denuncia.
74 Tʋtɔ nɩɩ Pita tɔwɛ nnɔ gyaga mʋ n‐yɩɩ sʋ, nɩɩ ɔ bɔ ntan tɔwɛ yɛ, “N man nyi ɔnyɩn maa kpini‐kpini.”
74 Então, começou ele a praguejar e a jurar: Não conheço esse homem! E imediatamente cantou o galo.
75 Nɩɩ Pita nyiŋi asɩn mʋ nɩɩ Yesu daa tɔwɛ mʋ mʋ, fɛɛ “Pɔyɩ kɛ kyaasɛ ɔ bʋn mʋ, fii biti fu kina mɛ ɩlɩɩ ɩsa.” Nɩɩ Pita lɩɩ ɩkaa sʋ naa su gaa.
75 Então, Pedro se lembrou da palavra que Jesus lhe dissera: Antes que o galo cante, tu me negarás três vezes. E, saindo dali, chorou amargamente.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 26, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.