Mateus 17
Ɩbwaarɛ Katɔwɛ Kyula Pʋpwɛ (NAW) vs VC
1 Nkɛ nsiye kamaa tɔ mʋ, Yesu taa Pita yɛ Gyemisi maa mu‐supu Gyɔn, nɩɩ ba dii kpee kɩbɩɩ lala kʋ sʋ bamʋ nkʋn.
1 Seis dias depois, Jesus tomou consigo Pedro, Tiago e João, seu irmão, e conduziu-os à parte a uma alta montanha.
2 Tʋtɔ nɩɩ Yesu kyɛɛgɛ bamʋ ansi sʋ. Mu ansi sʋ ɩɩ ŋalɩgɛ fɛɛ kyɔwɛ, nɩɩ mʋ atɔ bunsa ɩ kyɛɛgɛ waa parɛparɛ ɩɩ ŋalɩgɛ sʋ.
2 Lá se transfigurou na presença deles: seu rosto brilhou como o sol, suas vestes tornaram-se resplandecentes de brancura.
3 Tʋtɔ nɩɩ ba wu Ɩbwaarɛ atɔwɛpʋ anyɔ, Mosesi maa Eligya ba lɩɩ opula tɔ bɛɛ tɔwɛ Yesu asɛ. Yesu mʋ n‐yɩɩ sʋ ɩ kyɛɛgɛ kɩbɩɩ kʋ sʋ abɩɩlapʋ asa mu ansi sʋ|src="WA03858b.tif" size="col" loc="Mat 17:1" ref="17:1"
3 E eis que apareceram Moisés e Elias conversando com ele.
4 Nɩɩ Pita tɔwɛ Yesu yɛ, “Ɔnyɩrɩpɛ, ɩ bʋrɔn fɛɛ a maa bʋ nfɩɩ. Nɩɩ fʋ kan fii biti mʋ, n biti n yii abu asa, fʋ lɛɛ kʋkʋ, Mosesi lɛɛ kʋkʋ nɩɩ Eligya lɛɛ kʋkʋ.”
4 Pedro tomou então a palavra e disse-lhe: Senhor, é bom estarmos aqui. Se queres, farei aqui três tendas: uma para ti, uma para Moisés e outra para Elias.
5 Pita maa san ɔ maa sʋ ɛɛ tɔwɛ mʋ, nɩɩ kabwaarɛ‐wʋlɛ ŋalɩgɛsa ba bun bamʋ sʋ. Nɩɩ ɔbʋlɛ kʋ tɔwɛ kabwaarɛ‐wʋlɛ mʋ tɔ yɛ, “Ɔnɩmʋ ɩ gyɛ Mi‐Bii‐nyɩnsa mʋ nɩɩ n sʋ kebiti sa, nɩɩ mʋ ɩ bɔla mi ansi. Fan nu mʋ asɛ!”
5 Falava ele ainda, quando veio uma nuvem luminosa e os envolveu. E daquela nuvem fez-se ouvir uma voz que dizia: Eis o meu Filho muito amado, em quem pus toda minha afeição; ouvi-o.
6 Abɩɩlapʋ asa mʋ ba maa nu falɛ mʋ, kufuu kɩ kɩtaa bamʋ gaa, nɩɩ ba kyʋn bun kasɛ.
6 Ouvindo esta voz, os discípulos caíram com a face por terra e tiveram medo.
7 Amaa Yesu ba bamʋ asɛ taa mʋ kɩbaa mata bamʋ, tɔwɛ yɛ, “Fan kʋsʋ, fan man waa kufuu.”
7 Mas Jesus aproximou-se deles e tocou-os, dizendo: Levantai-vos e não temais.
8 Ba maa kʋsʋ kɩɩ mʋ, ba man wu ɔkʋ, amɔɔ Yesu nkʋn.
8 Eles levantaram os olhos e não viram mais ninguém, senão unicamente Jesus.
9 Ba maa kpɩlɩgɛ kɩbɩɩ mʋ sʋ bɛɛ ba mʋ, Yesu da bamʋ amu tɔ yɛ, “Fan man tɔwɛ ɔkʋ kʋtɔ mʋ nɩɩ fan wu mʋ, naa fʋʋ saŋa mʋ nɩɩ mɛ, Daadimaadi Obii‐nyɩnsa mʋ n kyiŋi lɩɩ lewu tɔ.”
9 E, quando desciam, Jesus lhes fez esta proibição: Não conteis a ninguém o que vistes, até que o Filho do Homem ressuscite dos mortos.
10 Nɩɩ abɩɩlapʋ mʋ ba taasɛ Yesu yɛ, “Mɩnɛ sʋ nɩɩ nbara akaapʋpʋ mʋ bɛɛ tɔwɛ yɛ ɩ dagaa Ɩbwaarɛ ɔtɔwɛpʋ Eligya maa gyankpaa ba pɔyɩ?”
10 Em seguida, os discípulos o interrogaram: Por que dizem os escribas que Elias deve voltar primeiro?
11 Nɩɩ Yesu lɛɛ bamʋ kɔnɔ yɛ, “Kesintin nɩn, ɩ dagaa Eligya maa gyankpaa ba, kɛ ɔ lɔŋɔ kʋtɔ kʋmaa yɩla o gyoo.
11 Jesus respondeu-lhes: Elias, de fato, deve voltar e restabelecer todas as coisas.
12 Amaa n tɔwɛ fanɛ nɩmʋ, Eligya tɛɛ wʋla ba nɩɩ asa ba man bɩɩ mʋ, amaa ba waa mʋ kanan kʋmaa mʋ nɩɩ bee biti. Nɩɩ kanɩn maŋa nɩɩ mɛ, Daadimaadi Obii‐nyɩnsa mʋ gbaa ii biti o gyii awʋrʋfɔ bamʋ abaa tɔ.”
12 Mas eu vos digo que Elias já veio, mas não o conheceram; antes, fizeram com ele quanto quiseram. Do mesmo modo farão sofrer o Filho do Homem.
13 Nɩɩ Yesu abɩɩlapʋ mʋ ba nu kasɛ nɩn fɛɛ, Gyɔn okyugyeepu asɩn nɩɩ Yesu ɩɩ tɔwɛ ɛɛ sa bamʋ kanɩn.
13 Os discípulos compreenderam, então, que ele lhes falava de João Batista.
14 Ba maa bwii ba sakyɔ mʋ asɛ mʋ, ɔnyɩn kʋ ba Yesu asɛ ba muŋa mu ansi tɔ.
14 E, quando eles se reuniram ao povo, um homem aproximou-se deles e prostrou-se diante de Jesus,
15 Nɩɩ ɔ tɔwɛ yɛ, “Ɔnyɩrɩpɛ, wu mi‐bii‐nyɩnsa kʋwɛɛ. Lɩɩ fɛɛ ɔ gyɛ kigbingbin wuya nɩɩ ee gyii awʋrʋfɔ gaa. Ɛɛ taalɛ ɛɛ tɩyɛ fʋlɔn tɔ abɛɛ nkyu tɔ.
15 dizendo: Senhor, tem piedade de meu filho, porque é lunático e sofre muito: ora cai no fogo, ora na água...
16 N taa mʋ ba fʋʋ abɩɩlapʋ mʋ asɛ, amaa ba man taalɛ kyɛ mʋ.”
16 Já o apresentei a teus discípulos, mas eles não o puderam curar.
17 Nɩɩ Yesu lɛɛ kɔnɔ yɛ, “O, fanɛ ndaga kakyɩna nɩmʋ tɔ asa mʋ nɩɩ fan man sʋ kɩkɔɔlɛ‐gyii, nɩɩ fanɛ ɩkpa ɩ man kyiigi! Nkɛ nfɩnɛ nɩɩ n biti n gyii fanɛ asɛ? Nɛnɛ nɩɩ n biti n bɩla nyɛ kenyiita sa fanɛ? Fan taa kebii mʋ bɩya mɛ nfɩɩ.”
17 Respondeu Jesus: Raça incrédula e perversa, até quando estarei convosco? Até quando hei de aturar-vos? Trazei-mo.
18 Nɩɩ Yesu pʋntɛ kabwɩɩ libi mʋ sʋ, nɩɩ kɩ kʋsʋ kebii‐nyɩnsa mʋ sʋ, nɩɩ opula maŋa tɔ ɔ nyɛ alanfɩya.
18 Jesus ameaçou o demônio e este saiu do menino, que ficou curado na mesma hora.
19 Tʋtɔ nɩɩ abɩɩlapʋ mʋ ba ba Yesu asɛ bamʋ nkʋn ba taasɛ mʋ yɛ, “Mɩnɛ sʋ nɩɩ an man taalɛ gyan kabwɩɩ libi mʋ lɩɩ kebii‐nyɩnsa mʋ sʋ?”
19 Então os discípulos lhe perguntaram em particular: Por que não pudemos nós expulsar este demônio?
20 Yesu lɛɛ bamʋ kɔnɔ yɛ, “Lɩɩ fɛɛ fanɛ kɩkɔɔlɛ‐gyii kɩ maa man kyɔ mʋ sʋ. N tɔwɛ fanɛ kesintin tɔ fɛɛ, nɩɩ fan kan fan sʋ kɩkɔɔlɛ‐gyii pii fɛɛ masitadi oyu kibi gbaa mʋ, fɛn taalɛ tɔwɛ kɩbɩɩ nɩmʋ yɛ, ‘Kʋsʋ lɩɩ nfɩɩ kpee falɛ’ kɛ kɩ kʋsʋ. Sɛhn man bʋ tɔ nɩɩ fɛn mɛɛ taalɛ waa.”
20 Jesus respondeu-lhes: Por causa de vossa falta de fé. Em verdade vos digo: se tiverdes fé, como um grão de mostarda, direis a esta montanha: Transporta-te daqui para lá, e ela irá; e nada vos será impossível.
21 (Amaa amɔɔ kabwaarɛ‐kʋlɛ yɛ noŋmina ɩɩ taalɛ waa falɛ asɩn nɩmʋ kedubi.)
21 Quanto a esta espécie de demônio, só se pode expulsar à força de oração e de jejum.
22 Saŋa mʋ nɩɩ abɩɩlapʋ mʋ kpini ba ba Galile ɔsʋwʋlɛ sʋ mʋ, Yesu tɔwɛ bamʋ yɛ, “Bee biti ba lɛɛ mɛ, Daadimaadi Obii‐nyɩnsa mʋ waa asa abaa tɔ.
22 Enquanto caminhava pela Galiléia, Jesus lhes disse: O Filho do Homem deve ser entregue nas mãos dos homens.
23 Bee biti ba mɔɔ mɛ, kɛ kakɛ sasapʋ mʋ, n kyiŋi ba nkpa tɔ.” Abɩɩlapʋ mʋ ba maa nu kanɩn mʋ, bamʋ nkɔlɔ i nyita bamʋ gaa.
23 Matá-lo-ão, mas ao terceiro dia ressuscitará. E eles ficaram profundamente aflitos.
24 Yesu maa mʋ abɩɩlapʋ ba maa ba Kapanum kadɛ tɔ mʋ, kabwaarɛ‐sunkpa ayɛ tʋʋtʋʋ akɔɔlɛpʋ mʋ ba ba Pita asɛ ba taasɛ mʋ yɛ, “Fanɛ ɔkaapʋpʋ ɩɩ ka kabwaarɛ‐sunkpa ayɛ tʋʋtʋʋ mʋ?”
24 Logo que chegaram a Cafarnaum, aqueles que cobravam o imposto da didracma aproximaram-se de Pedro e lhe perguntaram: Teu mestre não paga a didracma?
25 Nɩɩ Pita lɛɛ kɔnɔ yɛ, “Ɛɛhn, ɛɛ ka.”
25 Paga sim, respondeu Pedro. Mas quando chegaram à casa, Jesus preveniu-o, dizendo: Que te parece, Simão? Os reis da terra, de quem recebem os tributos ou os impostos? De seus filhos ou dos estrangeiros?
26 Pita lɛɛ kɔnɔ yɛ, “Bɛɛ kɔɔlɛ bɛɛ lɩɩ afɔ asɛ nɩn.”
26 Pedro respondeu: Dos estrangeiros. Jesus replicou: Os filhos, então, estão isentos.
27 Amaa a maa mee biti a maa waa bamʋ agbʋ sʋ mʋ, kpee ɔpʋ tɔ naa tʋʋ fʋ darʋwa. Ɔkɩn mʋ nɩɩ fii biti fʋ daa kɩkɩta mʋ, bugi mʋ kɔnɔ, fii biti fu wu kederebi mʋ nɩɩ kii biti kɩ fʋʋ maa fʋ tʋʋtʋʋ. Kɛ fʋ taa naa ka bamʋ.”
27 Mas não convém escandalizá-los. Vai ao mar, lança o anzol, e ao primeiro peixe que pegares abrirás a boca e encontrarás um estatere. Toma-o e dá-o por mim e por ti.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 17, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.