Mateus 17

Ɩbwaarɛ Katɔwɛ Kyula Pʋpwɛ (NAW) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Nkɛ nsiye kamaa tɔ mʋ, Yesu taa Pita yɛ Gyemisi maa mu‐supu Gyɔn, nɩɩ ba dii kpee kɩbɩɩ lala kʋ sʋ bamʋ nkʋn.
1 Seis dias depois, Jesus levou consigo Pedro e os dois irmãos, Tiago e João, até um monte alto.
2 Tʋtɔ nɩɩ Yesu kyɛɛgɛ bamʋ ansi sʋ. Mu ansi sʋ ɩɩ ŋalɩgɛ fɛɛ kyɔwɛ, nɩɩ mʋ atɔ bunsa ɩ kyɛɛgɛ waa parɛparɛ ɩɩ ŋalɩgɛ sʋ.
2 Enquanto os três observavam, a aparência de Jesus foi transformada de tal modo que seu rosto brilhava como o sol e suas roupas se tornaram brancas como a luz.
3 Tʋtɔ nɩɩ ba wu Ɩbwaarɛ atɔwɛpʋ anyɔ, Mosesi maa Eligya ba lɩɩ opula tɔ bɛɛ tɔwɛ Yesu asɛ. Yesu mʋ n‐yɩɩ sʋ ɩ kyɛɛgɛ kɩbɩɩ kʋ sʋ abɩɩlapʋ asa mu ansi sʋ|src="WA03858b.tif" size="col" loc="Mat 17:1" ref="17:1"
3 De repente, Moisés e Elias apareceram e começaram a falar com Jesus.
4 Nɩɩ Pita tɔwɛ Yesu yɛ, “Ɔnyɩrɩpɛ, ɩ bʋrɔn fɛɛ a maa bʋ nfɩɩ. Nɩɩ fʋ kan fii biti mʋ, n biti n yii abu asa, fʋ lɛɛ kʋkʋ, Mosesi lɛɛ kʋkʋ nɩɩ Eligya lɛɛ kʋkʋ.”
4 Pedro exclamou: “Senhor, é maravilhoso estarmos aqui! Se quiser, farei três tendas: uma será sua, uma de Moisés e outra de Elias”.
5 Pita maa san ɔ maa sʋ ɛɛ tɔwɛ mʋ, nɩɩ kabwaarɛ‐wʋlɛ ŋalɩgɛsa ba bun bamʋ sʋ. Nɩɩ ɔbʋlɛ kʋ tɔwɛ kabwaarɛ‐wʋlɛ mʋ tɔ yɛ, “Ɔnɩmʋ ɩ gyɛ Mi‐Bii‐nyɩnsa mʋ nɩɩ n sʋ kebiti sa, nɩɩ mʋ ɩ bɔla mi ansi. Fan nu mʋ asɛ!”
5 Enquanto ele ainda falava, uma nuvem brilhante os cobriu, e uma voz que vinha da nuvem disse: “Este é meu Filho amado, que me dá grande alegria. Ouçam-no!”.
6 Abɩɩlapʋ asa mʋ ba maa nu falɛ mʋ, kufuu kɩ kɩtaa bamʋ gaa, nɩɩ ba kyʋn bun kasɛ.
6 Os discípulos ficaram aterrorizados e caíram com o rosto em terra.
7 Amaa Yesu ba bamʋ asɛ taa mʋ kɩbaa mata bamʋ, tɔwɛ yɛ, “Fan kʋsʋ, fan man waa kufuu.”
7 Então Jesus veio e os tocou. “Levantem-se”, disse ele. “Não tenham medo.”
8 Ba maa kʋsʋ kɩɩ mʋ, ba man wu ɔkʋ, amɔɔ Yesu nkʋn.
8 E, quando levantaram os olhos, viram apenas Jesus.
9 Ba maa kpɩlɩgɛ kɩbɩɩ mʋ sʋ bɛɛ ba mʋ, Yesu da bamʋ amu tɔ yɛ, “Fan man tɔwɛ ɔkʋ kʋtɔ mʋ nɩɩ fan wu mʋ, naa fʋʋ saŋa mʋ nɩɩ mɛ, Daadimaadi Obii‐nyɩnsa mʋ n kyiŋi lɩɩ lewu tɔ.”
9 Enquanto desciam do monte, Jesus lhes ordenou: “Não contem a ninguém o que viram, até que o Filho do Homem ressuscite dos mortos”.
10 Nɩɩ abɩɩlapʋ mʋ ba taasɛ Yesu yɛ, “Mɩnɛ sʋ nɩɩ nbara akaapʋpʋ mʋ bɛɛ tɔwɛ yɛ ɩ dagaa Ɩbwaarɛ ɔtɔwɛpʋ Eligya maa gyankpaa ba pɔyɩ?”
10 Os discípulos lhe perguntaram: “Por que os mestres da lei afirmam que é necessário que Elias volte antes que o Cristo venha?”.
11 Nɩɩ Yesu lɛɛ bamʋ kɔnɔ yɛ, “Kesintin nɩn, ɩ dagaa Eligya maa gyankpaa ba, kɛ ɔ lɔŋɔ kʋtɔ kʋmaa yɩla o gyoo.
11 Jesus respondeu: “De fato, Elias vem e restaurará tudo.
12 Amaa n tɔwɛ fanɛ nɩmʋ, Eligya tɛɛ wʋla ba nɩɩ asa ba man bɩɩ mʋ, amaa ba waa mʋ kanan kʋmaa mʋ nɩɩ bee biti. Nɩɩ kanɩn maŋa nɩɩ mɛ, Daadimaadi Obii‐nyɩnsa mʋ gbaa ii biti o gyii awʋrʋfɔ bamʋ abaa tɔ.”
12 Eu, porém, lhes digo: Elias já veio, mas não o reconheceram e preferiram maltratá-lo. Da mesma forma, também farão o Filho do Homem sofrer”.
13 Nɩɩ Yesu abɩɩlapʋ mʋ ba nu kasɛ nɩn fɛɛ, Gyɔn okyugyeepu asɩn nɩɩ Yesu ɩɩ tɔwɛ ɛɛ sa bamʋ kanɩn.
13 Então os discípulos entenderam que ele estava falando de João Batista.
14 Ba maa bwii ba sakyɔ mʋ asɛ mʋ, ɔnyɩn kʋ ba Yesu asɛ ba muŋa mu ansi tɔ.
14 Ao pé do monte, uma grande multidão os esperava. Um homem veio, ajoelhou-se diante de Jesus e disse:
15 Nɩɩ ɔ tɔwɛ yɛ, “Ɔnyɩrɩpɛ, wu mi‐bii‐nyɩnsa kʋwɛɛ. Lɩɩ fɛɛ ɔ gyɛ kigbingbin wuya nɩɩ ee gyii awʋrʋfɔ gaa. Ɛɛ taalɛ ɛɛ tɩyɛ fʋlɔn tɔ abɛɛ nkyu tɔ.
15 “Senhor, tenha misericórdia de meu filho. Ele tem convulsões e sofre terrivelmente. Muitas vezes, cai no fogo ou na água.
16 N taa mʋ ba fʋʋ abɩɩlapʋ mʋ asɛ, amaa ba man taalɛ kyɛ mʋ.”
16 Eu o trouxe a seus discípulos, mas eles não puderam curá-lo”.
17 Nɩɩ Yesu lɛɛ kɔnɔ yɛ, “O, fanɛ ndaga kakyɩna nɩmʋ tɔ asa mʋ nɩɩ fan man sʋ kɩkɔɔlɛ‐gyii, nɩɩ fanɛ ɩkpa ɩ man kyiigi! Nkɛ nfɩnɛ nɩɩ n biti n gyii fanɛ asɛ? Nɛnɛ nɩɩ n biti n bɩla nyɛ kenyiita sa fanɛ? Fan taa kebii mʋ bɩya mɛ nfɩɩ.”
17 Jesus disse: “Geração incrédula e corrompida! Até quando estarei com vocês? Até quando terei de suportá-los? Tragam o menino para cá”.
18 Nɩɩ Yesu pʋntɛ kabwɩɩ libi mʋ sʋ, nɩɩ kɩ kʋsʋ kebii‐nyɩnsa mʋ sʋ, nɩɩ opula maŋa tɔ ɔ nyɛ alanfɩya.
18 Então Jesus repreendeu o demônio, e ele saiu do menino, que ficou curado a partir daquele momento.
19 Tʋtɔ nɩɩ abɩɩlapʋ mʋ ba ba Yesu asɛ bamʋ nkʋn ba taasɛ mʋ yɛ, “Mɩnɛ sʋ nɩɩ an man taalɛ gyan kabwɩɩ libi mʋ lɩɩ kebii‐nyɩnsa mʋ sʋ?”
19 Mais tarde, os discípulos perguntaram a Jesus em particular: “Por que não conseguimos expulsar aquele demônio?”.
20 Yesu lɛɛ bamʋ kɔnɔ yɛ, “Lɩɩ fɛɛ fanɛ kɩkɔɔlɛ‐gyii kɩ maa man kyɔ mʋ sʋ. N tɔwɛ fanɛ kesintin tɔ fɛɛ, nɩɩ fan kan fan sʋ kɩkɔɔlɛ‐gyii pii fɛɛ masitadi oyu kibi gbaa mʋ, fɛn taalɛ tɔwɛ kɩbɩɩ nɩmʋ yɛ, ‘Kʋsʋ lɩɩ nfɩɩ kpee falɛ’ kɛ kɩ kʋsʋ. Sɛhn man bʋ tɔ nɩɩ fɛn mɛɛ taalɛ waa.”
20 “Porque a sua fé é muito pequena”, respondeu Jesus. “Eu lhes digo a verdade: se tivessem fé, ainda que do tamanho de uma semente de mostarda, poderiam dizer a este monte: ‘Mova-se daqui para lá’, e ele se moveria. Nada seria impossível para vocês,
21 (Amaa amɔɔ kabwaarɛ‐kʋlɛ yɛ noŋmina ɩɩ taalɛ waa falɛ asɩn nɩmʋ kedubi.)
21 mas essa espécie não sai senão com oração e jejum.”
22 Saŋa mʋ nɩɩ abɩɩlapʋ mʋ kpini ba ba Galile ɔsʋwʋlɛ sʋ mʋ, Yesu tɔwɛ bamʋ yɛ, “Bee biti ba lɛɛ mɛ, Daadimaadi Obii‐nyɩnsa mʋ waa asa abaa tɔ.
22 Quando voltaram a se reunir na Galileia, Jesus lhes disse: “O Filho do Homem será traído e entregue em mãos humanas.
23 Bee biti ba mɔɔ mɛ, kɛ kakɛ sasapʋ mʋ, n kyiŋi ba nkpa tɔ.” Abɩɩlapʋ mʋ ba maa nu kanɩn mʋ, bamʋ nkɔlɔ i nyita bamʋ gaa.
23 Será morto, mas no terceiro dia ressuscitará”. E os discípulos se encheram de tristeza.
24 Yesu maa mʋ abɩɩlapʋ ba maa ba Kapanum kadɛ tɔ mʋ, kabwaarɛ‐sunkpa ayɛ tʋʋtʋʋ akɔɔlɛpʋ mʋ ba ba Pita asɛ ba taasɛ mʋ yɛ, “Fanɛ ɔkaapʋpʋ ɩɩ ka kabwaarɛ‐sunkpa ayɛ tʋʋtʋʋ mʋ?”
24 Quando Jesus e seus discípulos chegaram a Cafarnaum, os cobradores do imposto do templo abordaram Pedro e lhe perguntaram: “Seu mestre não paga o imposto do templo?”.
25 Nɩɩ Pita lɛɛ kɔnɔ yɛ, “Ɛɛhn, ɛɛ ka.”
25 “Sim, paga”, respondeu Pedro. Em seguida, entrou em casa. Antes que ele tivesse oportunidade de falar, Jesus lhe perguntou: “O que você acha, Simão? O que os reis costumam fazer: cobram impostos de seu povo ou dos povos conquistados?”.
26 Pita lɛɛ kɔnɔ yɛ, “Bɛɛ kɔɔlɛ bɛɛ lɩɩ afɔ asɛ nɩn.”
26 “Cobram dos povos conquistados”, respondeu Pedro. “Pois bem”, disse Jesus. “Os cidadãos
27 Amaa a maa mee biti a maa waa bamʋ agbʋ sʋ mʋ, kpee ɔpʋ tɔ naa tʋʋ fʋ darʋwa. Ɔkɩn mʋ nɩɩ fii biti fʋ daa kɩkɩta mʋ, bugi mʋ kɔnɔ, fii biti fu wu kederebi mʋ nɩɩ kii biti kɩ fʋʋ maa fʋ tʋʋtʋʋ. Kɛ fʋ taa naa ka bamʋ.”
27 Mas, como não queremos que se ofendam, desça até o mar e jogue o anzol. Abra a boca do primeiro peixe que pegar e ali encontrará uma moeda de prata. Pegue-a e use-a para pagar os impostos por nós dois.”

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 17, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.