Mateus 13

Ɩbwaarɛ Katɔwɛ Kyula Pʋpwɛ (NAW) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Kanɩn kakɛ maŋa nɩɩ Yesu lɩɩ kɩkpaara sʋ kpee naa kyɩna ɔbʋn kaa ɛɛ kaapʋ.
1 No mesmo dia, tendo Jesus saído de casa, sentou-se à beira do mar;
2 Asa damantɛ ba maa kyaabɔɔ mʋ mʋ, o loo ɔkʋlɩ tɔ naa kyɩna yɛgɛ asa mʋ ba yɩlɛ ɔbʋn‐kaa.
2 e reuniram-se a ele grandes multidões, de modo que entrou num barco, e se sentou; e todo o povo estava em pé na praia.
3 Nɩɩ ɔ taa aŋasan tɔ kaapʋ bamʋ atɔ damantɛ. Ɔ bɔ bamʋ kɩŋasan kʋ yɛ, “Ɔdɔɔpʋ kʋ ɩ bʋ tɔ nɩɩ o kpee ɔ naa ŋmatɛ ayu.
3 E falou-lhes muitas coisas por parábolas, dizendo: Eis que o semeador saiu a semear.
4 Maa naa ŋmatɛ ɩmʋ mʋ, ɩkʋ ɩ tɩyɛ ɔkpakaa, nɩɩ nbwiibi ba ba tasɛ ɩmʋ gyii.
4 e quando semeava, uma parte da semente caiu à beira do caminho, e vieram as aves e comeram.
5 Nɩɩ ɩkʋ ɩ tɩyɛ afʋlɛ sʋ, katɩn mʋ nɩɩ ɩsɛ ɩ man kyɔ. Nɩɩ ɩ kɔyɩ bilen kpalɩ fɛɛ ɩsɛ mʋ maa man bʋnyɛ sʋ.
5 E outra parte caiu em lugares pedregosos, onde não havia muita terra: e logo nasceu, porque não tinha terra profunda;
6 Amaa kyɔwɛ maa ba ɛɛ da mʋ, i fugya ɩmʋ, nɩɩ i wu lɩɩ fɛɛ ɩmʋ ilin ɩ man kyɔ.
6 mas, saindo o sol, queimou-se e, por não ter raiz, secou-se.
7 Nɩɩ ɩkʋ mɔɔ ɩ tɩyɛ iwii tɔ, nɩɩ iwii mʋ ɩ dan nyan kɩtaa ɩmʋ.
7 E outra caiu entre espinhos; e os espinhos cresceram e a sufocaram.
8 Amaa ayu mʋ ɩkʋ ɩ tɩyɛ kasɛ danbɩrasa sʋ, nɩɩ ɩ sɔyɩ amu lala‐lala. Ɩkʋ ɩ gyɛ kɩlɩfa, nɩɩ ɩkʋ ɩ gyɛ adisiye, nɩɩ ɩkʋ mɔɔ adɩsa.
8 Mas outra caiu em boa terra, e dava fruto, um a cem, outro a sessenta e outro a trinta por um.
9 Ɔmʋ nɩɩ ɔ sʋ asʋ nɩɩ ee biti o nu mʋ o nu.”
9 Quem tem ouvidos, ouça.
10 Nɩɩ Yesu abɩɩlapʋ mʋ ba ba mʋ asɛ ba taasɛ mʋ yɛ, “Mɩnɛ ɩ waa nɩɩ aŋasan tɔ nɩɩ fʋ sʋ fɩɩ kaapʋ asa?”
10 E chegando-se a ele os discípulos, perguntaram-lhe: Por que lhes falas por parábolas?
11 Nɩɩ Yesu lɛɛ bamʋ kɔnɔ yɛ, “Fanɛɛ fanɛ bɩrɛ ɔkpa bugi sa fanɛ fɛɛ fan bɩɩ Ɩbwaarɛ kuwura‐gyii mʋ tɔ asiri asɩn mʋ, amaa bamɛɛ bamʋ bɩrɛ ɩ man bugi sa bamʋ.
11 Respondeu-lhes Jesus: Porque a vós é dado conhecer os mistérios do reino dos céus, mas a eles não lhes é dado;
12 Lɩɩ fɛɛ ɔkʋmaa mʋ nɩɩ ɔ sʋ Ɩbwaarɛ asɩn mʋ, bee biti ba sa mʋ gaa tii sʋ, kɛ ɔ nyɛ kyʋn sʋ. Amaa ɔkʋmaa mʋ nɩɩ ɔ man sʋ mʋ, halɩɩ pii kʋmaa mʋ nɩɩ ɔ sʋ mʋ gbaa mʋ, bee biti ba kɔɔlɛ lɩɩ mʋ asɛ.
12 pois ao que tem, dar-se-lhe-á, e terá em abundância; mas ao que não tem, até aquilo que tem lhe será tirado.
13 Kʋtɔ mʋ sʋ nɩɩ n sʋ aŋasan n kaapʋ bamʋ mʋ ɩ gyɛ fɛɛ,
13 Por isso lhes falo por parábolas; porque eles, vendo, não vêem; e ouvindo, não ouvem nem entendem.
14 Ɩmʋ sʋ asɩn mʋ nɩɩ Ɩbwaarɛ bɔla mʋ ɔtɔwɛpʋ Isaya sʋ tɔwɛ yɩla mʋ, ɩ ba tɔ asa nɩmʋ sʋ. Ɩmʋ ɩ gyɛ yɛ,
14 E neles se cumpre a profecia de Isaías, que diz: Ouvindo, ouvireis, e de maneira alguma entendereis; e, vendo, vereis, e de maneira alguma percebereis.
15 Lɩɩ fɛɛ asa banɩmʋ bamʋ nkɔlɔ ɩ bʋlʋn,
15 Porque o coração deste povo se endureceu, e com os ouvidos ouviram tardiamente, e fecharam os olhos, para que não vejam com os olhos, nem ouçam com os ouvidos, nem entendam com o coração, nem se convertam, e eu os cure.
16 Kusee ɩ gyɛ sa fanɛ mʋ nɩɩ fanɛ ansi ii wu nɩɩ fanɛ asʋ ii nu.
16 Mas bem-aventurados os vossos olhos, porque vêem, e os vossos ouvidos, porque ouvem.
17 N tɔwɛ fanɛ kesintin yɛ Ɩbwaarɛ atɔwɛpʋ gaalaagaa yɛ asa mʋ nɩɩ bamʋ ɩkpa i kyiigi Ɩbwaarɛ asɛ mʋ, bee biti gaa fɛɛ ba wu atɔ mʋ nɩɩ fen wu yɛ ɩmʋ nɩɩ fen nu falɛ, amaa ba man nyɛ ɩmʋ.
17 Pois, em verdade vos digo que muitos profetas e justos desejaram ver o que vedes, e não o viram; e ouvir o que ouvis, e não o ouviram.
18 “Nbɩɩnbɩɩ fan nu kɩŋasan lɩɩ ayu ɔŋmatɛpʋ mʋ kasɛ.
18 Ouvi, pois, vós a parábola do semeador.
19 Ayubi mʋ nɩɩ ɩ tɩyɛ ɔkpakaa mʋ du nɩn fɛɛ, bamʋ nɩɩ bee nu Ɩbwaarɛ kuwura‐gyii mʋ asɩn, nɩɩ ba man nu ɩmʋ kasɛ mʋ, nɩɩ Sɩtaanɛ ɛɛ ba bɛ lɛɛ abi mʋ nɩɩ ba ŋmatɛ mʋ lɩɩ bamʋ nkɔlɔ tɔ.
19 A todo o que ouve a palavra do reino e não a entende, vem o Maligno e arrebata o que lhe foi semeado no coração; este é o que foi semeado à beira do caminho.
20 Ayubi mʋ nɩɩ ɩ tɩyɛ afʋlɛ sʋ mɔɔ mʋ, i du nɩn fɛɛ bamʋ nɩɩ bee nu asɩn danbɩrasa mʋ, nɩɩ ba taa kɔkɔlɔ fuuli kɔɔlɛ ɩmʋ opula tɔ mʋ.
20 E o que foi semeado nos lugares pedregosos, este é o que ouve a palavra, e logo a recebe com alegria;
21 Amaa ɩ maa man loo bamʋ nkɔlɔ tɔ kyɛɛkyɛɛ sʋ mʋ, asɩn mʋ mɛɛ kyɛɛrɛɛ bamʋ tɔ. Ɩmʋ sʋ nɩɩ awʋrʋfɔ abɛɛ kanyanla dan ɩ ba bamʋ sʋ lɩɩ asɩn mʋ sʋ mʋ, opula tɔ nɩɩ bɛɛ tɩyɛ lɩɩ bamʋ kɩkɔɔlɛ‐gyii tɔ.
21 mas não tem raiz em si mesmo, antes é de pouca duração; e sobrevindo a angústia e a perseguição por causa da palavra, logo se escandaliza.
22 Ayubi mʋ nɩɩ ɩ tɩyɛ iwii tɔ mʋ ɩ gyɛ bamʋ nɩɩ bee nu asɩn danbɩrasa mʋ, amaa dulinyaa nɩmʋ tɔ atɔ tɔɔrɔɔsa yɛ kafulee biti bansa mʋ, ɩɩ nyan kɩtaa asɩn danbɩrasa mʋ, nɩɩ ɩ mɛɛ sɔyɩ abi.
22 E o que foi semeado entre os espinhos, este é o que ouve a palavra; mas os cuidados deste mundo e a sedução das riquezas sufocam a palavra, e ela fica infrutífera.
23 Amaa ayubi mʋ nɩɩ ɩ tɩyɛ kasɛ danbɩrasa tɔ mʋ, ɩ gyɛ bamʋ nɩɩ bee nu asɩn danbɩrasa mʋ nɩɩ bee nu ɩmʋ kasɛ mʋ, ɩmʋ sʋ bɛɛ waa atɔ danbɩrasa gaa fɛɛ ayubi mʋ nɩɩ ɩɩ sɔyɩ abi kɩlɩfa nɩɩ ɩkʋ adisiye nɩɩ ɩkʋ mɔɔ adɩsa mʋ.”
23 Mas o que foi semeado em boa terra, este é o que ouve a palavra, e a entende; e dá fruto, e um produz cem, outro sessenta, e outro trinta.
24 Nɩɩ Yesu bɩla bɔ bamʋ kɩŋasan kʋ yɛ, “Sʋsʋ kuwura‐gyii mʋ du nɩn fɛɛ ɔnyɩn kʋ maa naa ŋmatɛ ayubi danbɩrasa mʋ ndɔɔ tɔ.
24 Propôs-lhes outra parábola, dizendo: O reino dos céus é semelhante ao homem que semeou boa semente no seu campo;
25 Asa ba maa dɛ lʋwɛ kagyanbwɛ mʋ, ɔdɔɔpʋ maŋa mʋ‐dʋn naa taa afitiri libi ŋmatɛ waa ayu mʋ tɔ, nɩɩ ɔ natɛ kyʋn.
25 mas, enquanto os homens dormiam, veio o inimigo dele, semeou joio no meio do trigo, e retirou-se.
26 Ayu mʋ maa nyɛ ɩtɔ ɩɩ kʋʋgɛ mʋ, nɩɩ afitiri libi mʋ gbaa ɩɩ dan.
26 Quando, porém, a erva cresceu e começou a espigar, então apareceu também o joio.
27 “Nɩɩ kadɔɔ wuya mʋ ayaafɔlɛ ba ba mʋ asɛ ba tɔwɛ mʋ yɛ, ‘Ɔnyɩrɩpɛ, man gyɛ ayubi danbɩrasa nɩɩ fʋ ŋmatɛ fʋ ndɔɔ mʋ tɔ? Fɩnɛ nɩɩ afitiri libi nɩmʋ ɩ lɩɩ?’
27 Chegaram, pois, os servos do proprietário, e disseram-lhe: Senhor, não semeaste no teu campo boa semente? Donde, pois, vem o joio?
28 “Nɩɩ ɔ lɛɛ bamʋ kɔnɔ yɛ, ‘Mɛ‐dʋn kʋ ɩ waa kanɩn.’
28 Respondeu-lhes: Algum inimigo é quem fez isso. E os servos lhe disseram: Queres, pois, que vamos arrancá-lo?
29 “Nɩɩ bamʋ‐nyɩrɩpɛ mʋ lɛɛ bamʋ kɔnɔ yɛ, ‘Ayee, fan yɛgɛ ɩmʋ kikyiigi, lɩɩ fɛɛ fan kan yɛ fen kyiigi afitiri libi mʋ, fen biti fan kyiigi bʋga yɛ ayu mʋ.
29 Ele, porém, disse: Não; para que, ao colher o joio, não arranqueis com ele também o trigo.
30 Fan yɛgɛ ɩmʋ kpini ɩ bʋga dan naa fʋʋ kɩtɩŋɛ saŋa. Kanɩn saŋa maa mʋ, n biti n tɔwɛ atɩŋɛpʋ mʋ yɛ, ba daa kɩkpantɛ afitiri libi mʋ ŋmina ntun‐ntun kɛ ba tuwa ɩmʋ. Kɛ ba laata ayu mʋ naa waa mɛ kɩkyagɩla tɔ.’ ”
30 Deixai crescer ambos juntos até a ceifa; e, por ocasião da ceifa, direi aos ceifeiros: Ajuntai primeiro o joio, e atai-o em molhos para o queimar; o trigo, porém, recolhei-o no meu celeiro.
31 Nɩɩ Yesu bɩla bɔ bamʋ kɩŋasan kʋ yɛ, “Sʋsʋ kuwura‐gyii mʋ du nɩn fɛɛ ɔnyɩn kʋ maa taa masitadi oyu kibi pii naa duu mʋ ndɔɔ tɔ.
31 Propôs-lhes outra parábola, dizendo: O reino dos céus é semelhante a um grão de mostarda que um homem tomou, e semeou no seu campo;
32 Halɩɩ oyu maŋa kibi kɩ maa du pii iyu abi kpini tɔ gbaa mʋ, kɩɩ dan kɩ kyɔ apʋnfa kpini, nɩɩ kɩɩ ba waa oyu nɩɩ nbwiibi bɛɛ ba waa bamʋ nsʋswaa kɩmʋ n‐yaabi sʋ.”
32 o qual é realmente a menor de todas as sementes; mas, depois de ter crescido, é a maior das hortaliças, e faz-se árvore, de sorte que vêm as aves do céu, e se aninham nos seus ramos.
33 Nɩɩ Yesu bɩla bɔ bamʋ kɩŋasan yɛ, “Sʋsʋ kuwura‐gyii mʋ ki du nɩn fɛɛ ɔkyɩɩ kʋ maa taa kɩfa‐tinsa kyagɩlɛ bodobodo inyifo ɩkyɛmɩsɛ ɩlala ɩsa tɔ mʋ, nɩɩ inyifo mʋ i tin nyɛ akyɔ.”
33 Outra parábola lhes disse: O reino dos céus é semelhante ao fermento que uma mulher tomou e misturou com três medidas de farinha, até ficar tudo levedado.
34 Aŋasan tɔ nɩɩ Yesu tɔwɛ ɩnɩmʋ sa sakyɔ mʋ. Ɔ man tɔwɛ sɛhn sa bamʋ yɛgɛ ɩ man gyɛ aŋasan tɔ.
34 Todas estas coisas falou Jesus às multidões por parábolas, e sem parábolas nada lhes falava;
35 Yesu waa kanɩn nɩn kɛ asɩn mʋ nɩɩ Ɩbwaarɛ ɔtɔwɛpʋ tɔwɛ yɩla mʋ ɩ ba tɔ. Asɩn mʋ ɩ gyɛ yɛ,
35 para que se cumprisse o que foi dito pelo profeta: Abrirei em parábolas a minha boca; publicarei coisas ocultas desde a fundação do mundo.
36 Nɩɩ Yesu lɩɩ sakyɔ mʋ asɛ nɩɩ ɔ kyʋn kɩkpaara sʋ, nɩɩ mʋ abɩɩlapʋ mʋ ba ba mʋ asɛ ba tɔwɛ mʋ yɛ, “Kaapʋ anɛ kɩŋasan mʋ nɩɩ fʋ bɔ lɩɩ ayu yɛ afitiri libi mʋ kasɛ.”
36 Então Jesus, deixando as multidões, entrou em casa. E chegaram-se a ele os seus discípulos, dizendo: Explica-nos a parábola do joio do campo.
37 Nɩɩ Yesu lɛɛ bamʋ kɔnɔ yɛ, “Ɔdɔɔpʋ mʋ nɩɩ o duu ayubi danbɩrasa mʋ ɩ gyɛ mɛ, Daadimaadi Obii‐nyɩnsa mʋ.
37 E ele, respondendo, disse: O que semeia a boa semente é o Filho do homem;
38 Ndɔɔ mʋ ɩ gyɛ dulinyaa, nɩɩ ayubi danbɩrasa mʋ ɩ gyɛ Ɩbwaarɛ kuwura‐gyii mʋ tɔ asa. Afitiri libi mʋ mɔɔ ɩ gyɛ bamʋ nɩɩ ba gyɛ Sɩtaanɛ asa mʋ.
38 o campo é o mundo; a boa semente são os filhos do reino; o joio são os filhos do maligno;
39 Nɩɩ ɔdʋn mʋ nɩɩ o duu afitiri libi mʋ ɩ gyɛ Sɩtaanɛ. Ayu mʋ kɩtɩŋɛ saŋa mʋ ɩ gyɛ dulinyaa laalaalʋwɛ. Nɩɩ atɩŋɛpʋ mʋ ɩ gyɛ Ɩbwaarɛ nbɔɔ mʋ.
39 o inimigo que o semeou é o Diabo; a ceifa é o fim do mundo, e os celeiros são os anjos.
40 “Ɩmʋ sʋ fɛɛ kanan mʋ nɩɩ ba kpantɛ afitiri libi mʋ tuwa mʋ, kanɩn nɩɩ ii biti ɩ waa dulinyaa laalaalʋwɛ nɩn.
40 Pois assim como o joio é colhido e queimado no fogo, assim será no fim do mundo.
41 Mɛ, Daadimaadi Obii‐nyɩnsa mʋ, n biti n sun mɛ sʋsʋ nbɔɔ, kɛ ba ba tasɛ kʋtɔ kʋmaa mʋ nɩɩ kɩɩ pɩna asa nɩɩ bɛɛ waa alibi mʋ, yɛ bamʋ nɩɩ bɛɛ waa alibi mʋ, lɩɩ mi kuwura‐gyii mʋ tɔ.
41 Mandará o Filho do homem os seus anjos, e eles ajuntarão do seu reino todos os que servem de tropeço, e os que praticam a iniqüidade,
42 Kɛ ba taa bamʋ tʋʋ waa awʋrʋfɔ fʋlɔn yen‐yen mʋ tɔ, opula mʋ nɩɩ kusu yɛ anobi kiduŋi bʋ.
42 e lançá-los-ão na fornalha de fogo; ali haverá choro e ranger de dentes.
43 Amaa bamʋ nɩɩ bamʋ ɩkpa i kyiigi Ɩbwaarɛ asɛ mʋ bee biti ba ŋalɩgɛ sʋ fɛɛ kyɔwɛ bamʋ‐Sɛ kuwura‐gyii mʋ tɔ. Ɔmʋ nɩɩ ɔ sʋ asʋ nɩɩ ee biti o nu mʋ o nu.”
43 Então os justos resplandecerão como o sol, no reino de seu Pai. Quem tem ouvidos, ouça.
44 Nɩɩ Yesu bɩla bɔ bamʋ kɩŋasan kʋ yɛ, “Sʋsʋ kuwura‐gyii mʋ ki du nɩn fɛɛ atɔ kparɛ fɛɛ suwa mʋ nɩɩ ba taa baala nɩɩ ɔnyɩn kʋ naa benti kasɛ kʋ sʋ. Maa wu ɩmʋ mʋ, nɩɩ o bwii bun ɩmʋ sʋ. Ɩ maa waa mʋ ɔkɔn gaa sʋ mʋ, nɩɩ ɔ naa taa mʋ atɔ kpini fɛɛ nɩɩ ɔ naa sɔɔ kanɩn kasɛ maŋa.
44 O reino dos céus é semelhante a um tesouro escondido no campo, que um homem, ao descobri-lo, esconde; então, movido de gozo, vai, vende tudo quanto tem, e compra aquele campo.
45 “Sʋsʋ kuwura‐gyii mʋ kɩ bɩla ki du nɩn fɛɛ, ɔyaawʋ‐gyipu maa naa ee biti kigyibi kparɛ mʋ.
45 Outrossim, o reino dos céus é semelhante a um negociante que buscava boas pérolas;
46 Nɩɩ maa naa nyɛ kʋkʋ nɩɩ kɩ gyɛ kɩkparɛ mʋ, ɔ naa fɛ mʋ atɔ mʋ nɩɩ ɔ sʋ mʋ kpini, nɩɩ ɔ naa sɔɔ kɩmʋ.”
46 e encontrando uma pérola de grande valor, foi, vendeu tudo quanto tinha, e a comprou.
47 Nɩɩ Yesu bɩla tɔwɛ yɛ, “Sʋsʋ kuwura‐gyii mʋ bɩla ki du nɩn fɛɛ, ɩkɩn ɔkɩtapʋ maa tʋʋ mʋ kisewu kɩtaa ɩkɩn kʋkwɩɩ‐kʋkwɩɩ.
47 Igualmente, o reino dos céus é semelhante a uma rede lançada ao mar, e que apanhou toda espécie de peixes.
48 Ɩkɩn mʋ ba maa bɔla kisewu mʋ nɩɩ akɩtapʋ mʋ ba bɩɩtɛ kɩmʋ ba ɔlɩɩkaa nɩɩ ba kyɩna tasɛ adanbɩrasa mʋ waa alantan tɔ, nɩɩ ba taa bamʋ nɩɩ ba man bʋrɔn mʋ fɔyɩ.
48 E, quando cheia, puxaram-na para a praia; e, sentando-se, puseram os bons em cestos; os ruins, porém, lançaram fora.
49 Kanɩn nɩɩ ii biti ɩ ba waa dulinyaa laalaalʋwɛ mʋ. Ɩbwaarɛ nbɔɔ mʋ bee biti ba ba tasɛ asa libi lɛɛ asa danbɩrasa tɔ,
49 Assim será no fim do mundo: sairão os anjos, e separarão os maus dentre os justos,
50 kɛ ba taa bamʋ tʋʋ waa awʋrʋfɔ fʋlɔn yen‐yen mʋ tɔ, opula mʋ nɩɩ kusu yɛ anobi kiduŋi bʋ.”
50 e lançá-los-ão na fornalha de fogo; ali haverá choro e ranger de dentes.
51 Nɩɩ Yesu taasɛ bamʋ yɛ, “Fan nu ɩmʋ nɩɩ n tɔwɛ fanɛ kpini kasɛ?”
51 Entendestes todas estas coisas? Disseram-lhe eles: Entendemos.
52 Nɩɩ Yesu tɔwɛ bamʋ yɛ, “Kanɩn sʋ, nbara ɔkaapʋpʋ kʋmaa mʋ nɩɩ ɔ ba waa ɔbɩɩlapʋ lɩɩ sʋsʋ kuwura‐gyii sʋ mʋ, du nɩn fɛɛ kɩkpaara wuya mʋ nɩɩ ɔ lɛɛ mʋ atɔ kparɛ pʋpwɛ yɛ adɩdaa lɩɩ mu obu to mʋ.”
52 E disse-lhes: Por isso, todo escriba que se fez discípulo do reino dos céus é semelhante a um homem, proprietário, que tira do seu tesouro coisas novas e velhas.
53 Yesu maa bɔ bamʋ aŋasan anɩmʋ lʋwɛ mʋ, ɔ lɩɩ kadɛ mʋ tɔ.
53 E Jesus, tendo concluído estas parábolas, se retirou dali.
54 Nɩɩ o kpee mʋ gbaa‐gbaa mʋ kadɛ tɔ. Nɩɩ ɔ naa piili ɛɛ kaapʋ asa bamʋ kabwaarɛ‐kʋlɛ ɔgyaŋɛkpa, nɩɩ i kyinkyin bamʋ. Nɩɩ ba taasɛ yɛ, “Fɩnɛ nɩɩ ɔnyɩn nɩmʋ nyɛ falɛ kanyaasɩn yɛ asɩn kyinkyinsa nɩmʋ lɩɩ?
54 E, chegando à sua terra, ensinava o povo na sinagoga, de modo que este se maravilhava e dizia: Donde lhe vem esta sabedoria, e estes poderes milagrosos?
55 Man gyɛ kapinta mu‐bii mʋ ndee? Man gyɛ mu‐nyi ɩ gyɛ Mɛɛrɩ mʋ? Nɩɩ man gyɛ mu‐supu ana ɩ gyɛ Gyemisi yɛ Gyosefu yɛ Simon yɛ Gyudasi mʋ?
55 Não é este o filho do carpinteiro? e não se chama sua mãe Maria, e seus irmãos Tiago, José, Simão, e Judas?
56 Man gyɛ mʋ pɩɩkyɩɩ ana kpini ɩ bʋ ana asɛ nfɩɩ? Nɩɩ fɩnɛ nɩɩ ɔ nyɛ falɛ asɩn nɩmʋ kpini lɩɩ?”
56 E não estão entre nós todas as suas irmãs? Donde lhe vem, pois, tudo isto?
57 Ɩmʋ sʋ ba kina kɩkɔɔlɛ mʋ.
57 E escandalizavam-se dele. Jesus, porém, lhes disse: Um profeta não fica sem honra senão na sua terra e na sua própria casa.
58 Yesu man waa asɩn kyinkyinsa gaalaagaa tʋtɔ, lɩɩ fɛɛ asa mʋ ba maa man sʋ kɩkɔɔlɛ‐gyii sʋ.
58 E não fez ali muitos milagres, por causa da incredulidade deles.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.