Marcos 9
Ɩbwaarɛ Katɔwɛ Kyula Pʋpwɛ (NAW) vs ARC
1 Nɩɩ Yesu bwii kyaga sʋ yɛ, “N tɔwɛ fanɛ fɛɛ akʋ ba bʋ fanɛ tɔ nfɩɩ nɩɩ ba mɛɛ yɛ ba wu lewu, amɔɔ ba wu Ɩbwaarɛ kuwura‐gyii mʋ kɩ maa ba ɔlʋn sʋ.”
1 Dizia-lhes também: Em verdade vos digo que, dos que aqui estão, alguns há que não provarão a morte sem que vejam chegado o Reino de Deus com poder.
2 Nkɛ nsiye kamaa tɔ mʋ, Yesu taa mʋ abɩɩlapʋ mʋ asa, Pita yɛ Gyemisi yɛ Gyɔn tii mʋ n‐yɩɩ sʋ dii kɩbɩɩ lala kʋ kpee, nɩɩ ba bʋ tʋtɔ bamʋ nkʋn. Nɩɩ Yesu kayɩɩ‐wʋlɛ kyɛɛgɛ bamʋ ansi sʋ.
2 E, seis dias depois, Jesus tomou consigo a Pedro, a Tiago e a João, e os levou sós, em particular, a um alto monte, e transfigurou-se diante deles.
3 Nɩɩ mʋ ɩkaalɛ bunsa gbaa ɩ lɔŋɔ fuuli parɛparɛ ɩ ŋalɩgɛ sʋ. Ɔkʋ man bʋ dulinyaa nɩmʋ tɔ nɩɩ ɛɛ taalɛ fwɩɩ kaalɛ kɛ ki fuuli parɛparɛ kanɩn kudubi.
3 E as suas vestes tornaram-se resplandecentes, em extremo brancas como a neve, tais como nenhum lavadeiro sobre a terra as poderia branquear.
4 Opula maŋa tɔ mʋ, ba ba kɩɩ mʋ, Ɩbwaarɛ asa dɩdaa anyɔ, Eligya yɛ Mosesi, ba lɩɩ ba, nɩɩ ba maa Yesu bɛɛ tɔwɛ.
4 E apareceram-lhes Elias e Moisés e falavam com Jesus.
5 Nɩɩ Pita tɔwɛ Yesu yɛ, “Ɔkaapʋpʋ, ɩ bʋrɔn gaa fɛɛ a maa bʋ nfɩɩ. Ɩmʋ sʋ, yɛgɛ kɛ a yii abu asa, fʋ lɛɛ kʋkʋ, Eligya lɛɛ kʋkʋ, Mosesi lɛɛ kʋkʋ.”
5 E Pedro, tomando a palavra, disse a Jesus: Mestre, bom é que nós estejamos aqui e façamos três cabanas, uma para ti, outra para Moisés e outra para Elias.
6 Nɩɩ kufuu kɩ kɩtaa Pita maa abɩɩlapʋ banban mʋ gaa, nɩɩ ba man bɩla be nyi kʋtɔ mʋ nɩɩ ba tɔwɛ.
6 Pois não sabia o que dizia, porque estavam assombrados.
7 Nɩɩ kabwaarɛ wʋlɛ ba bun bamʋ sʋ, nɩɩ ɔbʋlɛ kʋ lɩɩ abwaarɛ‐wʋlɛ mʋ tɔ tɔwɛ yɛ, “Ɔnɩmʋ ɩ gyɛ mi‐Bii‐nyɩnsa mʋ nɩɩ n sʋ kebiti sa. Fan nu mʋ asɛ.”
7 E desceu uma nuvem que os cobriu com a sua sombra, e saiu da nuvem uma voz, que dizia: Este é o meu Filho amado; a ele ouvi.
8 Opula maŋa tɔ, abɩɩlapʋ mʋ ba maa kɩɩ kyaabɔɔ mʋ, ba man bɩla wu ɔkʋ bamʋ asɛ, amɔɔ Yesu nkʋn.
8 E, tendo olhado ao redor, ninguém mais viram, senão Jesus com eles.
9 Ba maa kpɩlɩgɛ kɩbɩɩ mʋ sʋ bɛɛ ba mʋ, nɩɩ Yesu da bamʋ amu tɔ yɛ, “Fan man tɔwɛ ɔkʋ yɛ ɔkʋ kʋtɔ mʋ nɩɩ fan wu, naa fʋʋ saŋa mʋ nɩɩ mɛ, Daadimaadi Obii‐nyɩnsa mʋ n bwii kyiŋi lɩɩ lewu tɔ mʋ.”
9 E, descendo eles do monte, ordenou-lhes que a ninguém contassem o que tinham visto, até que o Filho do Homem ressuscitasse dos mortos.
10 Nɩɩ ba nu sa mʋ, amaa bamʋ wʋlɛ‐wʋlɛ ɩɩ taasɛ abaa yɛ, “Kikyiŋi lɩɩ lewu tɔ nɩmʋ kasɛ kaapʋ nɛnɛ?”
10 E eles retiveram o caso entre si, perguntando uns aos outros que seria aquilo, ressuscitar dos mortos.
11 Nɩɩ ba taasɛ Yesu yɛ, “Mɩnɛ sʋ nɩɩ nbara akaapʋpʋ mʋ bɛɛ tɔwɛ yɛ ɩ dagaa Ɩbwaarɛ ɔtɔwɛpʋ Eligya maa gyankpaa ba pɔyɩ?”
11 E interrogaram-no, dizendo: Por que dizem os escribas que é necessário que Elias venha primeiro?
12 Nɩɩ Yesu lɛɛ kɔnɔ yɛ, “Ɩ gyɛ kesintin fɛɛ Eligya ii biti ɔ gyankpaa ba, kɛ ɔ ba lɔŋɔ kʋtɔ kʋmaa kɩnɩmʋ. Amaa mɩnɛ sʋ nɩɩ ba kyʋrɔɔ waa Asɩnkyan yɩlasa mʋ tɔ yɛ mɛ, Daadimaadi Obii‐nyɩnsa mʋ n biti n wu awʋrʋfɔ gaa kɛ asa ba kina mɛ?
12 E, respondendo ele, disse-lhes: Em verdade Elias virá primeiro e todas as e, como está escrito do Filho do Homem, que ele deva padecer muito e ser aviltado.
13 N tɔwɛ fanɛ yɛ Eligya tee bwii ba, nɩɩ kʋtɔ mʋ nɩɩ asa bee biti mʋ, ba tɛɛ taa waa mʋ fɛɛ kanan mʋ nɩɩ ba wʋla kyʋrɔɔ waa Asɩnkyan yɩlasa mʋ tɔ lɩɩ mʋ sʋ mʋ.”
13 Digo-vos, porém, que Elias já veio, e fizeram-lhe tudo o que quiseram, como dele está escrito.
14 Ba maa kpɩlɩgɛ kɩbɩɩ mʋ sʋ bɛɛ ba abɩɩlapʋ asansa mʋ asɛ mʋ, ba wu sakyɔ damantɛ kʋ maa yɩlɛ kyaabɔɔ bamʋ, yɛgɛ ba maa nbara akaapʋpʋ mʋ bee gyii ɩmɔɔrɛ.
14 E, quando se aproximou dos discípulos, viu ao redor deles grande multidão e alguns escribas que disputavam com eles.
15 Asa mʋ ba maa wu Yesu maa ba mʋ, i kyinkyin bamʋ, nɩɩ ba sɩlɛ kpee mʋ asɛ naa fwaala mʋ.
15 E logo toda a multidão, vendo-o, ficou espantada, e, correndo para ele, o saudaram.
16 Nɩɩ Yesu taasɛ bamʋ yɛ, “Mɩnɛ ɩmɔɔrɛ nɩɩ fanaa bamʋ fen gyii mʋ?”
16 E perguntou aos escribas: Que é que discutis com eles?
17 Nɩɩ ɔkʋ lɛɛ kɔnɔ lɩɩ sakyɔ mʋ tɔ yɛ, “Ɔkaapʋpʋ, kabwɩɩ libi kʋ tɛ mi‐bii sʋ, nɩɩ ɔ mɛɛ taalɛ ɛɛ tɔwɛ, nɩɩ n taa mʋ ba fʋ asɛ.
17 E um da multidão, respondendo, disse: Mestre, trouxe-te o meu filho, que tem um espírito mudo;
18 Ɩ dan kan kyɩna mʋ sʋ de, ɩ sʋ mʋ ɩ tʋʋ kasɛ, yɛgɛ mʋ kɔnɔ tɔ kii fuu afʋfʋʋ, yɛgɛ ɛɛ wɛ mʋ anyi tɔ, nɩɩ ee kirin. N ba kʋlɛ fʋ abɩɩlapʋ mʋ yɛ ba kʋsaa kanɩn nbwɩɩ libi maŋa lɩɩ mi‐bii mʋ sʋ, amaa ba man taalɛ.”
18 e este, onde quer que o apanha, despedaça-o, e ele espuma, e range os dentes, e vai-se secando; e eu disse aos teus discípulos que o expulsassem, e não puderam.
19 Nɩɩ Yesu tɔwɛ bamʋ yɛ, “O! Fanɛ ndaga kakyɩna nɩmʋ tɔ asa mʋ nɩɩ fan man sʋ kɩkɔɔlɛ‐gyii. Nɛnɛ nɩɩ fen biti yɛ n nyɛ kenyiita sa fanɛ? Fan taa kebii mʋ bɩya mɛ nfɩɩ.”
19 E ele, respondendo-lhes, disse: Ó geração incrédula! Até quando estarei convosco? Até quando vos sofrerei ainda? Trazei-mo.
20 Ba maa taa kebii mʋ bɩya mʋ, nɩɩ nbwɩɩ libi mʋ maa wu Yesu mʋ, opula maŋa tɔ nɩɩ ɩ taa kebii mʋ tʋʋ kasɛ fɛɛ kigbingbin. Ɔ dɛ ee gbiliti yɛgɛ mʋ kɔnɔ tɔ kii fuu afʋfʋʋ.
20 E trouxeram-lho; e, quando ele o viu, logo o espírito o agitou com violência; e, caindo o endemoninhado por terra, revolvia-se, espumando.
21 Nɩɩ Yesu taasɛ kebii mʋ mʋ‐sɛ yɛ, “Kanan mʋ nɩɩ ɩ waa mʋ falɛ mʋ, ɩ tɛɛ kyɛɛrɛɛ do?”
21 E perguntou ao pai dele: Quanto tempo há que lhe sucede isto? E ele disse-lhe: Desde a infância.
22 Ɩ taalɛ ɩ taa mʋ ɩ tʋʋ fʋlɔn yɛ nkyu tɔ ii biti ɩ mɔɔ mʋ. Ɩmʋ sʋ, nɩɩ fɩɩ taalɛ waa kʋtɔ kʋ mʋ, wu anɛ kʋwɛɛ kɛ fʋ mɔlɩgɛ anɛ.”
22 E muitas vezes o tem lançado no fogo e na água, para o destruir; mas, se tu podes fazer alguma coisa, tem compaixão de nós e ajuda-nos.
23 Nɩɩ Yesu taasɛ mʋ‐sɛ yɛ, “Fʋ yɛ nɩɩ n biti n taalɛ mʋ? Nu kasɛ fɛɛ ɔkʋmaa mʋ nɩɩ ɔ kɔɔlɛ Ɩbwaarɛ gyii mʋ, kʋtɔ kʋmaa kii biti kɩ waa sa mʋ.”
23 E Jesus disse-lhe: Se tu podes crer; tudo
24 Kebii mʋ mʋ‐sɛ taa kensi payɩ kʋlɛ Yesu yɛ, “N kɔɔlɛ Ɩbwaarɛ gyii, amaa kyɛ mɛ tɔ kɛ n nyɛ kɩkɔɔlɛ‐gyii tii sʋ.”
24 E logo o pai do menino, clamando, com lágrimas, disse: Eu creio, Senhor! Ajuda a minha incredulidade.
25 Yesu maa wu sakyɔ mʋ maa nyɛ akyɔ ii tii sʋ mʋ, nɩɩ ɔ pʋntɛ nbwɩɩ libi mʋ sʋ tɔwɛ ɩmʋ yɛ, “Fanɛ naamuu yɛ akpawu nbwɩɩ libi, n yɛ fan kʋsʋ lɩɩ mʋ sʋ nbɩɩnbɩɩ nɩmʋ, kɛ fan man bɩla bwii ba mʋ sʋ kakaakʋ.”
25 E Jesus, vendo que a multidão concorria, repreendeu o espírito imundo, dizendo-lhe: Espírito mudo e surdo, eu te ordeno: sai dele e não entres mais nele.
26 Nɩɩ nbwɩɩ libi mʋ ba nyaŋɛ tɔ muusi tɔ taa kebii mʋ tʋʋ ɔlʋn fɛɛ kigbingbin, nɩɩ ba kʋsʋ mʋ sʋ. Kebii mʋ dɛ fɛɛ obuni, nɩɩ asa mʋ ba yɛ o wu.
26 E ele, clamando e agitando-o com violência, saiu; e ficou o menino como morto, de tal maneira que muitos diziam que estava morto.
27 Tʋtɔ nɩɩ Yesu kɩtaa kebii mʋ kɩbaa tɔ kʋsaa mʋ yɩlɛ mʋ ayaa sʋ.
27 Mas Jesus, tomando-o pela mão, o ergueu, e ele se levantou.
28 Ɩmʋ kamaa tɔ, nɩɩ Yesu loo kɩkpaara sʋ, nɩɩ mʋ abɩɩlapʋ mʋ nkʋn ba naa taasɛ mʋ yɛ, “Mɩnɛ ɩ waa sʋ nɩɩ anɛɛnɛ a man taalɛ kʋsaa nbwɩɩ libi mʋ lɩɩ kebii mʋ sʋ?”
28 E, quando entrou em casa, os seus discípulos lhe perguntaram à parte: Por que o não pudemos nós expulsar?
29 Nɩɩ Yesu lɛɛ bamʋ kɔnɔ yɛ, “Sɛhn man bʋ tɔ nɩɩ ɩ taalɛ gya ɩnɩmʋ ana kudubi, amɔɔ kabwaarɛ‐kʋlɛ nkʋn.”
29 E disse-lhes: Esta casta não pode sair com coisa alguma, a não ser com oração e jejum.
30 Ɩmʋ kamaa nɩɩ Yesu maa mʋ abɩɩlapʋ ba lɩɩ tʋtɔ bɔla Galile ɔsʋwʋlɛ sʋ. Nɩɩ Yesu mee biti fɛɛ ba bɩɩ katɩn mʋ nɩɩ ɔ bʋ.
30 E, tendo partido dali, caminharam pela Galileia, e não queria que alguém o soubesse,
31 Lɩɩ fɛɛ kanɩn saŋa maŋa mʋ ɛɛ kaapʋ mʋ abɩɩlapʋ mʋ nɩn. Nɩɩ ɔ tɔwɛ bamʋ yɛ, “Bee biti ba lɛɛ mɛ, Daadimaadi Obii‐nyɩnsa mʋ sa asa, kɛ ba mɔɔ mɛ, amaa nkɛ nsa kamaa tɔ mʋ, n biti n kyiŋi ba nkpa tɔ.”
31 porque ensinava os seus discípulos e lhes dizia: O Filho do Homem será entregue nas mãos dos homens e matá-lo-ão; e, morto, ele ressuscitará ao terceiro dia.
32 Maa tɔwɛ bamʋ kanɩn mʋ, ba man nu ɩmʋ kasɛ, nɩɩ ɩ sʋ bamʋ kufuu fɛɛ ba taasɛ mʋ ɩmʋ kasɛ.
32 Mas eles não entendiam esta palavra e receavam interrogá-lo.
33 Yesu maa mʋ abɩɩlapʋ mʋ ba kpee Kapanum kadɛ lala tɔ. Ba maa bʋ kɩkpaara sʋ mʋ, nɩɩ Yesu taasɛ bamʋ yɛ, “Fan maa naa ɔkpa tɔ fɛn ba mʋ, mɩnɛ ɩmɔɔrɛ nɩɩ fen gyii mʋ?”
33 E chegou a Cafarnaum e, entrando em casa, perguntou-lhes: Que estáveis vós discutindo pelo caminho?
34 Ba laatɔ nɩn ba man lɛɛ kɔnɔ, lɩɩ fɛɛ saŋa mʋ nɩɩ ba naa ɔkpa tɔ bee kpee mʋ, bee gyii abaa ɩmɔɔrɛ yɛ ɔmɔmɔ ɩ gyɛ bamʋ tɔ ɔlala.
34 Mas eles calaram-se, porque, pelo caminho, tinham disputado entre si qual era o maior.
35 Yesu maa kyʋn kyɩna mʋ, nɩɩ ɔ tɩɩ mʋ abɩɩlapʋ kudu anyɔ mʋ ba mʋ asɛ, nɩɩ ɔ tɔwɛ bamʋ yɛ, “Nɩɩ fanɛ tɔ ɔkʋ kan ee biti fɛɛ o biliŋi ɔlala mʋ, ɔ waa mʋ n‐yɩɩ kalʋwɛ yɛ kɩyaafɔlɛ sa mʋ tɔɔmaa ana.”
35 E ele, assentando-se, chamou os doze e disse-lhes: Se alguém quiser ser o primeiro, será o derradeiro de todos e o servo de todos.
36 Tʋtɔ nɩɩ Yesu taa kebii kʋ ba yɩlɛ bamʋ ansi tɔ. Nɩɩ ɔ taa kebii mʋ abaa tɔ, nɩɩ ɔ tɔwɛ bamʋ yɛ,
36 E, lançando mão de uma criança, pô-la no meio deles e, tomando-a nos seus braços, disse-lhes:
37 “Ɔkʋmaa mʋ nɩɩ ɔ kan kɔɔlɛ kebii kɩnɩmʋ dubi mɛ kɩtɩɩ tɔ sʋ mʋ, mɛ nɩɩ ɔ kɔɔlɛ, nɩɩ ɔkʋmaa mʋ nɩɩ ɔ kan kɔɔlɛ mɛ mɔɔ mʋ, man gyɛ mɛ nkʋn nɩɩ ɔ kɔɔlɛ, amaa ɔ kɔɔlɛ ɔmʋnɩ o sun mɛ mʋ gbaa.”
37 Qualquer que receber uma destas crianças em meu nome a mim me recebe; e qualquer que a mim me receber recebe não a mim, mas ao que me enviou.
38 Nɩɩ Gyɔn tɔwɛ Yesu yɛ, “Ɔkaapʋpʋ, an wu ɔnyɩn kʋ maa sʋ fʋ kɩtɩɩ ɛɛ kʋsaa nbwɩɩ libi ɛɛ lɩɩ asa sʋ, yɛgɛ ɔ man tii anɛ sʋ. Ɩmʋ sʋ an gya mʋ yɛ ɔ man bɩla waa kanɩn.”
38 E João lhe respondeu, dizendo: Mestre, vimos um que, em teu nome, expulsava demônios, o qual não nos segue; e nós lho proibimos, porque não nos segue.
39 Nɩɩ Yesu tɔwɛ bamʋ yɛ, “Fan man gya kanɩn ɔsa maŋa. Ɔsa kʋmaa mʋ nɩɩ ɛɛ waa asɩn kyinkyinsa lɩɩ mɛ kɩtɩɩ tɔ mʋ, ɩmʋ kamaa mʋ ɔ mɛɛ bɩla taalɛ tɔwɛ asɩn kʋ nyita mɛ kɩtɩɩ.
39 Jesus, porém, disse: Não lho proibais, porque ninguém há que faça milagre em meu nome e possa logo falar mal de mim.
40 Ɔkʋmaa mʋ nɩɩ o mee nyita anɛ kusun mʋ, o tii anɛ sʋ nɩmʋ.
40 Porque quem não é contra nós é por nós.
41 N tɔwɛ fanɛ kesintin yɛ ɔkʋ kan sa fanɛ nkyu nuusa lɩɩ fan maa gyɛ mɛ lɛɛ sʋ mʋ, ee biti ɔ nyɛ ɩmʋ kʋkɔka.
41 Porquanto qualquer que vos der a beber um copo de água em meu nome, porque sois
42 “Nɩɩ ɔkʋ kan yɛgɛ nɩɩ nbii mʋ nɩɩ ba kɔɔlɛ mɛ gyii falɛ tɔ ɔkʋ kan waa alibi mʋ, kanɩn odunwura maŋa, nɩɩ ba kan taa kɩfʋlɛ‐buu lala ŋmina kyaga mʋ ɔbʋlɛ tɔ taa mʋ tʋʋ ɔpʋ tɔ gbaa mʋ, ɩ bɔ.
42 E qualquer que escandalizar um
43 Nɩɩ fʋ kɩbaa kɩ kan kɩɩ yɛgɛ nɩɩ fɩɩ waa libi mʋ, tɩn kɩmʋ fɔyɩ. Ɩ bɔ sa fʋ fɛɛ fʋ maa taa kɩbaa dɩyɛ loo Ɩbwaarɛ ayɛ, ɩ kyɔ fɛɛ fʋ maa taa abaa anyɔ naa loo awʋrʋfɔ fʋlɔn mʋ nɩɩ i mee dun kpaa tɔ.
43 E, se a tua mão te escandalizar, corta-a; melhor é para ti entrares na vida aleijado do que, tendo duas mãos, ires para o inferno, para o fogo que nunca se apaga,
44 Tʋtɔ nɩɩ
44 onde o seu bicho não morre, e o fogo nunca se apaga.
45 “Nɩɩ fʋ kɩyaa kɩ kan kɩɩ yɛgɛ nɩɩ fɩɩ waa alibi mʋ, tɩn kɩmʋ fɔyɩ. Ɩ bɔ sa fʋ fɛɛ fʋ maa gyɛ boobi nɩɩ fu loo Ɩbwaarɛ ayɛ, ɩ kyɔ fɛɛ fʋ maa taa ayaa anyɔ naa loo awʋrʋfɔ fʋlɔn tɔ.
45 E, se o teu pé te escandalizar, corta-o; melhor é para ti entrares coxo na vida do que, tendo dois pés, seres lançado no inferno, no fogo que nunca se apaga,
46 Tʋtɔ nɩɩ
46 onde o seu bicho não morre, e o fogo nunca se apaga.
47 “Nɩɩ fu kinsi kɩ kan kɩɩ yɛgɛ nɩɩ fɩɩ waa alibi mʋ, kyɔlɛ kɩmʋ tʋʋ. Ɩ bɔ sa fʋ fɛɛ fʋ maa taa kinsi kʋlʋn kpee Ɩbwaarɛ ayɛ, ɩ kyɔ fɛɛ fʋ maa taa ansi anyɔ naa loo awʋrʋfɔ tɔ kakpaa.
47 E, se o teu olho te escandalizar, lança-o fora; melhor é para ti entrares no Reino de Deus com um só olho do que, tendo dois olhos, ser lançado no fogo do inferno,
48 Tʋtɔ nɩɩ,
48 onde o seu bicho não morre, e o fogo nunca se apaga.
49 Ɩbwaarɛ ii biti ɔ taa fʋlɔn bɔɔlɛ ɔkʋmaa kɛ ɔ waa kyɩrɛkyɩrɛ fɛɛ kanan mʋ nɩɩ ba sʋ nfɔlɛ bɛɛ bɔɔlɛ inun nɩɩ ɩ waa kyɩrɛkyɩrɛ pɔyɩ nɩɩ ba sʋ bɛɛ waa saraga bɛɛ sa Ɩbwaarɛ mʋ.
49 Porque cada um será salgado com fogo, e cada sacrifício será salgado com sal.
50 “Nfɔlɛ ɩ bʋrɔn, amaa nɩɩ nfɔlɛ kan fɔyɩ ɩmʋ ɔkɔn bɩrɛ, nɛnɛ nɩɩ fɛn bɩla taalɛ waa mʋ kɛ ɩ nyɛ ɩmʋ ɔkɔn? Ɩmʋ sʋ fan yɛgɛ fanɛ awaasa ɩ baa ɩ bʋkɔn fɛɛ nfɔlɛ, kɛ fan kyɩna yɛ abaa kayɩɩ yuuli tɔ.”
50 Bom mas, se o sal se tornar insulso, com que o adubareis? Tende sal em vós mesmos e paz, uns com os outros.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.