Marcos 9

Ɩbwaarɛ Katɔwɛ Kyula Pʋpwɛ (NAW) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Nɩɩ Yesu bwii kyaga sʋ yɛ, “N tɔwɛ fanɛ fɛɛ akʋ ba bʋ fanɛ tɔ nfɩɩ nɩɩ ba mɛɛ yɛ ba wu lewu, amɔɔ ba wu Ɩbwaarɛ kuwura‐gyii mʋ kɩ maa ba ɔlʋn sʋ.”
1 Disse-lhes mais: Em verdade vos digo que, dos que aqui estão, alguns há que de modo nenhum provarão a morte até que vejam o reino de Deus já chegando com poder.
2 Nkɛ nsiye kamaa tɔ mʋ, Yesu taa mʋ abɩɩlapʋ mʋ asa, Pita yɛ Gyemisi yɛ Gyɔn tii mʋ n‐yɩɩ sʋ dii kɩbɩɩ lala kʋ kpee, nɩɩ ba bʋ tʋtɔ bamʋ nkʋn. Nɩɩ Yesu kayɩɩ‐wʋlɛ kyɛɛgɛ bamʋ ansi sʋ.
2 Seis dias depois tomou Jesus consigo a Pedro, a Tiago, e a João, e os levou à parte sós, a um alto monte; e foi transfigurado diante deles;
3 Nɩɩ mʋ ɩkaalɛ bunsa gbaa ɩ lɔŋɔ fuuli parɛparɛ ɩ ŋalɩgɛ sʋ. Ɔkʋ man bʋ dulinyaa nɩmʋ tɔ nɩɩ ɛɛ taalɛ fwɩɩ kaalɛ kɛ ki fuuli parɛparɛ kanɩn kudubi.
3 as suas vestes tornaram-se resplandecentes, extremamente brancas, tais como nenhum lavandeiro sobre a terra as poderia branquear.
4 Opula maŋa tɔ mʋ, ba ba kɩɩ mʋ, Ɩbwaarɛ asa dɩdaa anyɔ, Eligya yɛ Mosesi, ba lɩɩ ba, nɩɩ ba maa Yesu bɛɛ tɔwɛ.
4 E apareceu-lhes Elias com Moisés, e falavam com Jesus.
5 Nɩɩ Pita tɔwɛ Yesu yɛ, “Ɔkaapʋpʋ, ɩ bʋrɔn gaa fɛɛ a maa bʋ nfɩɩ. Ɩmʋ sʋ, yɛgɛ kɛ a yii abu asa, fʋ lɛɛ kʋkʋ, Eligya lɛɛ kʋkʋ, Mosesi lɛɛ kʋkʋ.”
5 Pedro, tomando a palavra, disse a Jesus: Mestre, bom é estarmos aqui; façamos, pois, três cabanas, uma para ti, outra para Moisés, e outra para Elias.
6 Nɩɩ kufuu kɩ kɩtaa Pita maa abɩɩlapʋ banban mʋ gaa, nɩɩ ba man bɩla be nyi kʋtɔ mʋ nɩɩ ba tɔwɛ.
6 Pois não sabia o que havia de dizer, porque ficaram atemorizados.
7 Nɩɩ kabwaarɛ wʋlɛ ba bun bamʋ sʋ, nɩɩ ɔbʋlɛ kʋ lɩɩ abwaarɛ‐wʋlɛ mʋ tɔ tɔwɛ yɛ, “Ɔnɩmʋ ɩ gyɛ mi‐Bii‐nyɩnsa mʋ nɩɩ n sʋ kebiti sa. Fan nu mʋ asɛ.”
7 Nisto veio uma nuvem que os cobriu, e dela saiu uma voz que dizia: Este é o meu Filho amado; a ele ouvi.
8 Opula maŋa tɔ, abɩɩlapʋ mʋ ba maa kɩɩ kyaabɔɔ mʋ, ba man bɩla wu ɔkʋ bamʋ asɛ, amɔɔ Yesu nkʋn.
8 De repente, tendo olhado em redor, não viram mais a ninguém consigo, senão só a Jesus.
9 Ba maa kpɩlɩgɛ kɩbɩɩ mʋ sʋ bɛɛ ba mʋ, nɩɩ Yesu da bamʋ amu tɔ yɛ, “Fan man tɔwɛ ɔkʋ yɛ ɔkʋ kʋtɔ mʋ nɩɩ fan wu, naa fʋʋ saŋa mʋ nɩɩ mɛ, Daadimaadi Obii‐nyɩnsa mʋ n bwii kyiŋi lɩɩ lewu tɔ mʋ.”
9 Enquanto desciam do monte, ordenou-lhes que a ninguém contassem o que tinham visto, até que o Filho do homem ressurgisse dentre os mortos.
10 Nɩɩ ba nu sa mʋ, amaa bamʋ wʋlɛ‐wʋlɛ ɩɩ taasɛ abaa yɛ, “Kikyiŋi lɩɩ lewu tɔ nɩmʋ kasɛ kaapʋ nɛnɛ?”
10 E eles guardaram o caso em segredo, indagando entre si o que seria o ressurgir dentre os mortos.
11 Nɩɩ ba taasɛ Yesu yɛ, “Mɩnɛ sʋ nɩɩ nbara akaapʋpʋ mʋ bɛɛ tɔwɛ yɛ ɩ dagaa Ɩbwaarɛ ɔtɔwɛpʋ Eligya maa gyankpaa ba pɔyɩ?”
11 Então lhe perguntaram: Por que dizem os escribas que é necessário que Elias venha primeiro?
12 Nɩɩ Yesu lɛɛ kɔnɔ yɛ, “Ɩ gyɛ kesintin fɛɛ Eligya ii biti ɔ gyankpaa ba, kɛ ɔ ba lɔŋɔ kʋtɔ kʋmaa kɩnɩmʋ. Amaa mɩnɛ sʋ nɩɩ ba kyʋrɔɔ waa Asɩnkyan yɩlasa mʋ tɔ yɛ mɛ, Daadimaadi Obii‐nyɩnsa mʋ n biti n wu awʋrʋfɔ gaa kɛ asa ba kina mɛ?
12 Respondeu-lhes Jesus: Na verdade Elias havia de vir primeiro, a restaurar todas as coisas; e como é que está escrito acerca do Filho do homem que ele deva padecer muito a ser aviltado?
13 N tɔwɛ fanɛ yɛ Eligya tee bwii ba, nɩɩ kʋtɔ mʋ nɩɩ asa bee biti mʋ, ba tɛɛ taa waa mʋ fɛɛ kanan mʋ nɩɩ ba wʋla kyʋrɔɔ waa Asɩnkyan yɩlasa mʋ tɔ lɩɩ mʋ sʋ mʋ.”
13 Digo-vos, porém, que Elias já veio, e fizeram-lhe tudo quanto quiseram, como dele está escrito.
14 Ba maa kpɩlɩgɛ kɩbɩɩ mʋ sʋ bɛɛ ba abɩɩlapʋ asansa mʋ asɛ mʋ, ba wu sakyɔ damantɛ kʋ maa yɩlɛ kyaabɔɔ bamʋ, yɛgɛ ba maa nbara akaapʋpʋ mʋ bee gyii ɩmɔɔrɛ.
14 Quando chegaram aonde estavam os discípulos, viram ao redor deles uma grande multidão, e alguns escribas a discutirem com eles.
15 Asa mʋ ba maa wu Yesu maa ba mʋ, i kyinkyin bamʋ, nɩɩ ba sɩlɛ kpee mʋ asɛ naa fwaala mʋ.
15 E logo toda a multidão, vendo a Jesus, ficou grandemente surpreendida; e correndo todos para ele, o saudavam.
16 Nɩɩ Yesu taasɛ bamʋ yɛ, “Mɩnɛ ɩmɔɔrɛ nɩɩ fanaa bamʋ fen gyii mʋ?”
16 Perguntou ele aos escribas: Que é que discutis com eles?
17 Nɩɩ ɔkʋ lɛɛ kɔnɔ lɩɩ sakyɔ mʋ tɔ yɛ, “Ɔkaapʋpʋ, kabwɩɩ libi kʋ tɛ mi‐bii sʋ, nɩɩ ɔ mɛɛ taalɛ ɛɛ tɔwɛ, nɩɩ n taa mʋ ba fʋ asɛ.
17 Respondeu-lhe um dentre a multidão: Mestre, eu te trouxe meu filho, que tem um espírito mudo;
18 Ɩ dan kan kyɩna mʋ sʋ de, ɩ sʋ mʋ ɩ tʋʋ kasɛ, yɛgɛ mʋ kɔnɔ tɔ kii fuu afʋfʋʋ, yɛgɛ ɛɛ wɛ mʋ anyi tɔ, nɩɩ ee kirin. N ba kʋlɛ fʋ abɩɩlapʋ mʋ yɛ ba kʋsaa kanɩn nbwɩɩ libi maŋa lɩɩ mi‐bii mʋ sʋ, amaa ba man taalɛ.”
18 e este, onde quer que o apanha, convulsiona-o, de modo que ele espuma, range os dentes, e vai definhando; e eu pedi aos teus discípulos que o expulsassem, e não puderam.
19 Nɩɩ Yesu tɔwɛ bamʋ yɛ, “O! Fanɛ ndaga kakyɩna nɩmʋ tɔ asa mʋ nɩɩ fan man sʋ kɩkɔɔlɛ‐gyii. Nɛnɛ nɩɩ fen biti yɛ n nyɛ kenyiita sa fanɛ? Fan taa kebii mʋ bɩya mɛ nfɩɩ.”
19 Ao que Jesus lhes respondeu: ó geração incrédula! até quando estarei convosco? até quando vos hei de suportar? Trazei-mo.
20 Ba maa taa kebii mʋ bɩya mʋ, nɩɩ nbwɩɩ libi mʋ maa wu Yesu mʋ, opula maŋa tɔ nɩɩ ɩ taa kebii mʋ tʋʋ kasɛ fɛɛ kigbingbin. Ɔ dɛ ee gbiliti yɛgɛ mʋ kɔnɔ tɔ kii fuu afʋfʋʋ.
20 Então lho trouxeram; e quando ele viu a Jesus, o espírito imediatamente o convulsionou; e o endemoninhado, caindo por terra, revolvia-se espumando.
21 Nɩɩ Yesu taasɛ kebii mʋ mʋ‐sɛ yɛ, “Kanan mʋ nɩɩ ɩ waa mʋ falɛ mʋ, ɩ tɛɛ kyɛɛrɛɛ do?”
21 E perguntou Jesus ao pai dele: Há quanto tempo sucede-lhe isto? Respondeu ele: Desde a infância;
22 Ɩ taalɛ ɩ taa mʋ ɩ tʋʋ fʋlɔn yɛ nkyu tɔ ii biti ɩ mɔɔ mʋ. Ɩmʋ sʋ, nɩɩ fɩɩ taalɛ waa kʋtɔ kʋ mʋ, wu anɛ kʋwɛɛ kɛ fʋ mɔlɩgɛ anɛ.”
22 e muitas vezes o tem lançado no fogo, e na água, para o destruir; mas se podes fazer alguma coisa, tem compaixão de nós e ajuda-nos.
23 Nɩɩ Yesu taasɛ mʋ‐sɛ yɛ, “Fʋ yɛ nɩɩ n biti n taalɛ mʋ? Nu kasɛ fɛɛ ɔkʋmaa mʋ nɩɩ ɔ kɔɔlɛ Ɩbwaarɛ gyii mʋ, kʋtɔ kʋmaa kii biti kɩ waa sa mʋ.”
23 Ao que lhe disse Jesus: Se podes!-tudo é possível ao que crê.
24 Kebii mʋ mʋ‐sɛ taa kensi payɩ kʋlɛ Yesu yɛ, “N kɔɔlɛ Ɩbwaarɛ gyii, amaa kyɛ mɛ tɔ kɛ n nyɛ kɩkɔɔlɛ‐gyii tii sʋ.”
24 Imediatamente o pai do menino, clamando, {com lágrimas} disse: Creio! Ajuda a minha incredulidade.
25 Yesu maa wu sakyɔ mʋ maa nyɛ akyɔ ii tii sʋ mʋ, nɩɩ ɔ pʋntɛ nbwɩɩ libi mʋ sʋ tɔwɛ ɩmʋ yɛ, “Fanɛ naamuu yɛ akpawu nbwɩɩ libi, n yɛ fan kʋsʋ lɩɩ mʋ sʋ nbɩɩnbɩɩ nɩmʋ, kɛ fan man bɩla bwii ba mʋ sʋ kakaakʋ.”
25 E Jesus, vendo que a multidão, correndo, se aglomerava, repreendeu o espírito imundo, dizendo: Espírito mudo e surdo, eu te ordeno: Sai dele, e nunca mais entres nele.
26 Nɩɩ nbwɩɩ libi mʋ ba nyaŋɛ tɔ muusi tɔ taa kebii mʋ tʋʋ ɔlʋn fɛɛ kigbingbin, nɩɩ ba kʋsʋ mʋ sʋ. Kebii mʋ dɛ fɛɛ obuni, nɩɩ asa mʋ ba yɛ o wu.
26 E ele, gritando, e agitando-o muito, saiu; e ficou o menino como morto, de modo que a maior parte dizia: Morreu.
27 Tʋtɔ nɩɩ Yesu kɩtaa kebii mʋ kɩbaa tɔ kʋsaa mʋ yɩlɛ mʋ ayaa sʋ.
27 Mas Jesus, tomando-o pela mão, o ergueu; e ele ficou em pé.
28 Ɩmʋ kamaa tɔ, nɩɩ Yesu loo kɩkpaara sʋ, nɩɩ mʋ abɩɩlapʋ mʋ nkʋn ba naa taasɛ mʋ yɛ, “Mɩnɛ ɩ waa sʋ nɩɩ anɛɛnɛ a man taalɛ kʋsaa nbwɩɩ libi mʋ lɩɩ kebii mʋ sʋ?”
28 E quando entrou em casa, seus discípulos lhe perguntaram à parte: Por que não pudemos nós expulsá-lo?
29 Nɩɩ Yesu lɛɛ bamʋ kɔnɔ yɛ, “Sɛhn man bʋ tɔ nɩɩ ɩ taalɛ gya ɩnɩmʋ ana kudubi, amɔɔ kabwaarɛ‐kʋlɛ nkʋn.”
29 Respondeu-lhes: Esta casta não sai de modo algum, salvo à força de oração {e jejum.}
30 Ɩmʋ kamaa nɩɩ Yesu maa mʋ abɩɩlapʋ ba lɩɩ tʋtɔ bɔla Galile ɔsʋwʋlɛ sʋ. Nɩɩ Yesu mee biti fɛɛ ba bɩɩ katɩn mʋ nɩɩ ɔ bʋ.
30 Depois, tendo partido dali, passavam pela Galiléia, e ele não queria que ninguém o soubesse;
31 Lɩɩ fɛɛ kanɩn saŋa maŋa mʋ ɛɛ kaapʋ mʋ abɩɩlapʋ mʋ nɩn. Nɩɩ ɔ tɔwɛ bamʋ yɛ, “Bee biti ba lɛɛ mɛ, Daadimaadi Obii‐nyɩnsa mʋ sa asa, kɛ ba mɔɔ mɛ, amaa nkɛ nsa kamaa tɔ mʋ, n biti n kyiŋi ba nkpa tɔ.”
31 porque ensinava a seus discípulos, e lhes dizia: O Filho do homem será entregue nas mãos dos homens, que o matarão; e morto ele, depois de três dias ressurgirá.
32 Maa tɔwɛ bamʋ kanɩn mʋ, ba man nu ɩmʋ kasɛ, nɩɩ ɩ sʋ bamʋ kufuu fɛɛ ba taasɛ mʋ ɩmʋ kasɛ.
32 Mas eles não entendiam esta palavra, e temiam interrogá-lo.
33 Yesu maa mʋ abɩɩlapʋ mʋ ba kpee Kapanum kadɛ lala tɔ. Ba maa bʋ kɩkpaara sʋ mʋ, nɩɩ Yesu taasɛ bamʋ yɛ, “Fan maa naa ɔkpa tɔ fɛn ba mʋ, mɩnɛ ɩmɔɔrɛ nɩɩ fen gyii mʋ?”
33 Chegaram a Cafarnaum. E estando ele em casa, perguntou-lhes: Que estáveis discutindo pelo caminho?
34 Ba laatɔ nɩn ba man lɛɛ kɔnɔ, lɩɩ fɛɛ saŋa mʋ nɩɩ ba naa ɔkpa tɔ bee kpee mʋ, bee gyii abaa ɩmɔɔrɛ yɛ ɔmɔmɔ ɩ gyɛ bamʋ tɔ ɔlala.
34 Mas eles se calaram, porque pelo caminho haviam discutido entre si qual deles era o maior.
35 Yesu maa kyʋn kyɩna mʋ, nɩɩ ɔ tɩɩ mʋ abɩɩlapʋ kudu anyɔ mʋ ba mʋ asɛ, nɩɩ ɔ tɔwɛ bamʋ yɛ, “Nɩɩ fanɛ tɔ ɔkʋ kan ee biti fɛɛ o biliŋi ɔlala mʋ, ɔ waa mʋ n‐yɩɩ kalʋwɛ yɛ kɩyaafɔlɛ sa mʋ tɔɔmaa ana.”
35 E ele, sentando-se, chamou os doze e lhes disse: se alguém quiser ser o primeiro, será o derradeiro de todos e o servo de todos.
36 Tʋtɔ nɩɩ Yesu taa kebii kʋ ba yɩlɛ bamʋ ansi tɔ. Nɩɩ ɔ taa kebii mʋ abaa tɔ, nɩɩ ɔ tɔwɛ bamʋ yɛ,
36 Então tomou uma criança, pô-la no meio deles e, abraçando-a, disse-lhes:
37 “Ɔkʋmaa mʋ nɩɩ ɔ kan kɔɔlɛ kebii kɩnɩmʋ dubi mɛ kɩtɩɩ tɔ sʋ mʋ, mɛ nɩɩ ɔ kɔɔlɛ, nɩɩ ɔkʋmaa mʋ nɩɩ ɔ kan kɔɔlɛ mɛ mɔɔ mʋ, man gyɛ mɛ nkʋn nɩɩ ɔ kɔɔlɛ, amaa ɔ kɔɔlɛ ɔmʋnɩ o sun mɛ mʋ gbaa.”
37 Qualquer que em meu nome receber uma destas crianças, a mim me recebe; e qualquer que me recebe a mim, recebe não a mim mas àquele que me enviou.
38 Nɩɩ Gyɔn tɔwɛ Yesu yɛ, “Ɔkaapʋpʋ, an wu ɔnyɩn kʋ maa sʋ fʋ kɩtɩɩ ɛɛ kʋsaa nbwɩɩ libi ɛɛ lɩɩ asa sʋ, yɛgɛ ɔ man tii anɛ sʋ. Ɩmʋ sʋ an gya mʋ yɛ ɔ man bɩla waa kanɩn.”
38 Disse-lhe João: Mestre, vimos um homem que em teu nome expulsava demônios, e nós lho proibimos, porque não nos seguia.
39 Nɩɩ Yesu tɔwɛ bamʋ yɛ, “Fan man gya kanɩn ɔsa maŋa. Ɔsa kʋmaa mʋ nɩɩ ɛɛ waa asɩn kyinkyinsa lɩɩ mɛ kɩtɩɩ tɔ mʋ, ɩmʋ kamaa mʋ ɔ mɛɛ bɩla taalɛ tɔwɛ asɩn kʋ nyita mɛ kɩtɩɩ.
39 Jesus, porém, respondeu: Não lho proibais; porque ninguém há que faça milagre em meu nome e possa logo depois falar mal de mim;
40 Ɔkʋmaa mʋ nɩɩ o mee nyita anɛ kusun mʋ, o tii anɛ sʋ nɩmʋ.
40 pois quem não é contra nós, é por nós.
41 N tɔwɛ fanɛ kesintin yɛ ɔkʋ kan sa fanɛ nkyu nuusa lɩɩ fan maa gyɛ mɛ lɛɛ sʋ mʋ, ee biti ɔ nyɛ ɩmʋ kʋkɔka.
41 Porquanto qualquer que vos der a beber um copo de água em meu nome, porque sois de Cristo, em verdade vos digo que de modo algum perderá a sua recompensa.
42 “Nɩɩ ɔkʋ kan yɛgɛ nɩɩ nbii mʋ nɩɩ ba kɔɔlɛ mɛ gyii falɛ tɔ ɔkʋ kan waa alibi mʋ, kanɩn odunwura maŋa, nɩɩ ba kan taa kɩfʋlɛ‐buu lala ŋmina kyaga mʋ ɔbʋlɛ tɔ taa mʋ tʋʋ ɔpʋ tɔ gbaa mʋ, ɩ bɔ.
42 Mas qualquer que fizer tropeçar um destes pequeninos que crêem em mim, melhor lhe fora que se lhe pendurasse ao pescoço uma pedra de moinho, e que fosse lançado no mar.
43 Nɩɩ fʋ kɩbaa kɩ kan kɩɩ yɛgɛ nɩɩ fɩɩ waa libi mʋ, tɩn kɩmʋ fɔyɩ. Ɩ bɔ sa fʋ fɛɛ fʋ maa taa kɩbaa dɩyɛ loo Ɩbwaarɛ ayɛ, ɩ kyɔ fɛɛ fʋ maa taa abaa anyɔ naa loo awʋrʋfɔ fʋlɔn mʋ nɩɩ i mee dun kpaa tɔ.
43 E se a tua mão te fizer tropeçar, corta-a; melhor é entrares na vida aleijado, do que, tendo duas mãos, ires para o inferno, para o fogo que nunca se apaga.
44 Tʋtɔ nɩɩ
44 {onde o seu verme não morre, e o fogo não se apaga.}
45 “Nɩɩ fʋ kɩyaa kɩ kan kɩɩ yɛgɛ nɩɩ fɩɩ waa alibi mʋ, tɩn kɩmʋ fɔyɩ. Ɩ bɔ sa fʋ fɛɛ fʋ maa gyɛ boobi nɩɩ fu loo Ɩbwaarɛ ayɛ, ɩ kyɔ fɛɛ fʋ maa taa ayaa anyɔ naa loo awʋrʋfɔ fʋlɔn tɔ.
45 Ou, se o teu pé te fizer tropeçar, corta-o; melhor é entrares coxo na vida, do que, tendo dois pés, seres lançado no inferno.
46 Tʋtɔ nɩɩ
46 {onde o seu verme não morre, e o fogo não se apaga.}
47 “Nɩɩ fu kinsi kɩ kan kɩɩ yɛgɛ nɩɩ fɩɩ waa alibi mʋ, kyɔlɛ kɩmʋ tʋʋ. Ɩ bɔ sa fʋ fɛɛ fʋ maa taa kinsi kʋlʋn kpee Ɩbwaarɛ ayɛ, ɩ kyɔ fɛɛ fʋ maa taa ansi anyɔ naa loo awʋrʋfɔ tɔ kakpaa.
47 Ou, se o teu olho te fizer tropeçar, lança-o fora; melhor é entrares no reino de Deus com um só olho, do que, tendo dois olhos, seres lançado no inferno.
48 Tʋtɔ nɩɩ,
48 onde o seu verme não morre, e o fogo não se apaga.
49 Ɩbwaarɛ ii biti ɔ taa fʋlɔn bɔɔlɛ ɔkʋmaa kɛ ɔ waa kyɩrɛkyɩrɛ fɛɛ kanan mʋ nɩɩ ba sʋ nfɔlɛ bɛɛ bɔɔlɛ inun nɩɩ ɩ waa kyɩrɛkyɩrɛ pɔyɩ nɩɩ ba sʋ bɛɛ waa saraga bɛɛ sa Ɩbwaarɛ mʋ.
49 Porque cada um será salgado com fogo.
50 “Nfɔlɛ ɩ bʋrɔn, amaa nɩɩ nfɔlɛ kan fɔyɩ ɩmʋ ɔkɔn bɩrɛ, nɛnɛ nɩɩ fɛn bɩla taalɛ waa mʋ kɛ ɩ nyɛ ɩmʋ ɔkɔn? Ɩmʋ sʋ fan yɛgɛ fanɛ awaasa ɩ baa ɩ bʋkɔn fɛɛ nfɔlɛ, kɛ fan kyɩna yɛ abaa kayɩɩ yuuli tɔ.”
50 Bom é o sal; mas, se o sal se tornar insípido, com que o haveis de temperar? Tende sal em vós mesmos, e guardai a paz uns com os outros.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.