Marcos 6

Ɩbwaarɛ Katɔwɛ Kyula Pʋpwɛ (NAW) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Nɩɩ Yesu lɩɩ tʋtɔ bwii kpee mʋ gbaa‐gbaa kadɛ tɔ, nɩɩ mʋ abɩɩlapʋ ba buu mʋ kpee.
1 Depois, ele partiu dali e foi para a sua pátria, seguido de seus discípulos.
2 Kakɛ fʋʋtɛsa akɛ, o kpee kabwaarɛ‐kʋlɛ ɔgyaŋɛkpa ɛɛ kaapʋ. Nɩɩ mʋ kɩkaapʋ mʋ ki kyinkyin asa mʋ nɩɩ ba nu mʋ gaa, nɩɩ ba taasɛ abaa yɛ, “Fɩnɛ nɩɩ ɔ nyɛ kɩkaapʋ nɩmʋ lɩɩ? Fɩnɛ nɩɩ ɔ nyɛ kanyaasɩn nɩmʋ lɩɩ halɩɩ ɛɛ waa asɩn kyinkyinsa anɩmʋ?
2 Quando chegou o dia de sábado, começou a ensinar na sinagoga. Muitos o ouviam e, tomados de admiração, diziam: Donde lhe vem isso? Que sabedoria é essa que lhe foi dada, e como se operam por suas mãos tão grandes milagres?
3 Man gyɛ kapinta mʋ ndee? Man gyɛ Mɛɛrɩ mu‐bii mʋ nɩn? Man gyɛ mu‐supu ana ɩ gyɛ Gyemisi yɛ Gyosefu yɛ Gyuda yɛ Simon? Man gyɛ anaa mʋ‐pɩɩkyɩɩ ana ɩ bʋ nfɩɩ?” Nɩɩ ba kina kɩkɔɔlɛ mʋ.
3 Não é ele o carpinteiro, o filho de Maria, o irmão de Tiago, de José, de Judas e de Simão? Não vivem aqui entre nós também suas irmãs? E ficaram perplexos a seu respeito.
4 Nɩɩ Yesu tɔwɛ bamʋ yɛ, “Ɩbwaarɛ ɔtɔwɛpʋ kʋmaa nɩmʋ sʋ bɛɛrɛɛ katɩn kʋmaa, amɔɔ mʋ kadɛ tɔ yɛ mʋ kɩkpaara sʋ abi nkʋn asɛ nɩɩ ɔ man sʋ bɛɛrɛɛ.”
4 Mas Jesus disse-lhes: Um profeta só é desprezado na sua pátria, entre os seus parentes e na sua própria casa.
5 Kanɩn sʋ mʋ, ɔ man taalɛ waa adangana tʋtɔ kʋkyɔ, amɔɔ asa kalɩsa akʋ nɩɩ ɔ taa mʋ abaa gyaga bamʋ sʋ nɩɩ ba nyɛ alanfɩya.
5 Não pôde fazer ali milagre algum. Curou apenas alguns poucos enfermos, impondo-lhes as mãos.
6 Nɩɩ i kyinkyin mʋ gaa lɩɩ fɛɛ asa mʋ ba man kɔɔlɛ mʋ gyii.
6 Admirava-se ele da desconfiança deles. E ensinando, percorria as aldeias circunvizinhas.
7 Nɩɩ ɔ tɩɩ mʋ abɩɩlapʋ kudu anyɔ mʋ, o sun bamʋ anyɔ‐anyɔ, nɩɩ ɔ sa bamʋ ɔlʋn yɛ ba taa gya nbwɩɩ libi.
7 Então chamou os Doze e começou a enviá-los, dois a dois; e deu-lhes poder sobre os espíritos imundos.
8 Nɩɩ ɔ tɔwɛ bamʋ fɛɛ, “Fan maa kpee falɛ, fan man taa sɛhn, amɔɔ fanɛ akpebi nkʋn. Fan man taa agyitɔ abɛɛ adiikun abɛɛ afulee waa fanɛ igyifa tɔ.
8 Ordenou-lhes que não levassem coisa alguma para o caminho, senão somente um bordão; nem pão, nem mochila, nem dinheiro no cinto;
9 Fan waa asɩbɩta, amaa fan man taa ɩkaalɛ ɩkʋ kɩtaa tii sʋ.
9 como calçado, unicamente sandálias, e que se não revestissem de duas túnicas.
10 Kɩkpaara kʋmaa mʋ nɩɩ ba kɔɔlɛ fanɛ mʋ, fan kyɩna tʋtɔ naa fʋʋ saŋa mʋ nɩɩ fen biti fan lɩɩ kadɛ mʋ tɔ.
10 E disse-lhes: Em qualquer casa em que entrardes, ficai nela, até vos retirardes dali.
11 Nɩɩ fan kan kpee kadɛ kʋ tɔ, nɩɩ ɔkʋ man kɔɔlɛ fanɛ abɛɛ nu fanɛ asɛ mʋ, nɩɩ fan kan fɛn lɩɩ kanɩn kadɛ maŋa tɔ mʋ, fan kpɩkpaa fanɛ ayaa tɔ ɩsɛ wʋrɩgɛ tʋtɔ, kɛ ɩmʋ ii biti i gyii bamʋ.”
11 Se em algum lugar não vos receberem nem vos escutarem, saí dali e sacudi o pó dos vossos pés em testemunho contra ele.
12 Nɩɩ ba kpee naa tɔwɛ abwaarɛsɩn sa asa yɛ ba yɛgɛ alibi kɩwaa.
12 Eles partiram e pregaram a penitência.
13 Nɩɩ ba gya nbwɩɩ libi damantɛ kʋsʋ asa sʋ, nɩɩ ba sʋswa alɔpʋ damantɛ olifu nfɔ nɩɩ ba nyɛ alanfɩya.
13 Expeliam numerosos demônios, ungiam com óleo a muitos enfermos e os curavam.
14 Owura Herodi nu kʋtɔ mʋ nɩɩ kii kpee sʋ kpini, lɩɩ fɛɛ Yesu kɔɔlɛ kɩtɩɩ katɩn kʋmaa. Akʋ ba tɔwɛ yɛ Gyɔn okyugyeepu mʋ ɩ bɩla kyiŋi, ɩmʋ sʋ nɩɩ ɛɛ taalɛ ɛɛ waa kanɩn asɩn kyinkyinsa.
14 O rei Herodes ouviu falar de Jesus, cujo nome se tornara célebre. Dizia-se: João Batista ressurgiu dos mortos e por isso o poder de fazer milagres opera nele.
15 Akʋ mɔɔ ba yɛ ɔ gyɛ Eligya nɩn, nɩɩ akʋ mɔɔ ba yɛ ɔ gyɛ Ɩbwaarɛ atɔwɛpʋ dɩdaa mʋ tɔ ɔkʋ nɩn.
15 Uns afirmavam: É Elias! Diziam outros: É um profeta como qualquer outro.
16 Herodi maa nu Yesu asɩn mʋ, nɩɩ ɔ yɛ, “Ɔ gyɛ Gyɔn okyugyeepu nɩn. Mɛ ɩ yɛgɛ nɩɩ ba tɩn mu kumu, amaa o bwii ba nkpa tɔ.”
16 Ouvindo isto, Herodes repetia: É João, a quem mandei decapitar. Ele ressuscitou!
17 Herodi ɩ daa yɛgɛ nɩɩ ba kɩtaa Gyɔn okyugyeepu, nɩɩ ba taa agbeeleebi da mʋ, nɩɩ ba taa mʋ tii obu. Kʋtɔ mʋ sʋ nɩɩ ɔ waa kanɩn mʋ ɩ gyɛ fɛɛ, mʋ‐ka Herodiya mʋ nɩɩ o kili mʋ, ɔ kɔɔlɛ mʋ lɩɩ mu‐supu Filipu asɛ nɩn.
17 Pois o próprio Herodes mandara prender João e acorrentá-lo no cárcere, por causa de Herodíades, mulher de seu irmão Filipe, com a qual ele se tinha casado.
18 Lɩɩ fɛɛ saŋa kʋmaa Gyɔn okyugyeepu ɩɩ tɔwɛ mʋ yɛ ɩ man dagaa maa kɔɔlɛ mu‐supu mʋ‐ka kili.
18 João tinha dito a Herodes: Não te é permitido ter a mulher de teu irmão.
19 Kanɩn sʋ nɩɩ Gyɔn okyugyeepu nyɛ kilibi Herodiya asɛ, nɩɩ ee biti ɔ mɔɔ mʋ, amaa ɔ man taalɛ.
19 Por isso Herodíades o odiava e queria matá-lo, não o conseguindo, porém.
20 Herodi sɩlɛ Gyɔn okyugyeepu, lɩɩ fɛɛ o nyi maa gyɛ nyɩmɩsa danbɩrasa yɛ nyɩmɩsa kyɩrɛkyɩrɛ, ɩmʋ sʋ nɩɩ o kun mʋ. Herodi ii biti Gyɔn abwaarɛsɩn kunu, amaa saŋa kʋmaa mʋ nɩɩ o nu ɩmʋ mʋ ɩɩ tɔɔrɔɔ mʋ gaa.
20 Pois Herodes respeitava João, sabendo que era um homem justo e santo; protegia-o e, quando o ouvia, sentia-se embaraçado. Mas, mesmo assim, de boa mente o ouvia.
21 Herodiya ba nyɛ mu kebiti saŋa mʋ nɩɩ mu‐kuli Herodi i gyii mʋ kakɛ kʋʋgɛsa akɛ. Owura Herodi dɩŋa agyitɔ, nɩɩ ɔ tɩɩ kɩbanɛ abɩlɩsa yɛ anaakɔpʋ abɩlɩsa yɛ Galile abɩlɩsa kparɛ‐kparɛ yɛ ba be gyii bamʋ ansi.
21 Chegou, porém, um dia favorável em que Herodes, por ocasião do seu natalício, deu um banquete aos grandes de sua corte, aos seus oficiais e aos principais da Galiléia.
22 Nɩɩ Herodiya mu‐bii kyɩɩsa lɩɩ ba kyaa, nɩɩ i gyii Herodi yɛ mʋ afɔ ansi gaa. Nɩɩ ɔ tɔwɛ kebii mʋ yɛ, “Taasɛ mɛ kʋtɔ kʋmaa mʋ nɩɩ fii biti kɛ n sa fʋ.”
22 A filha de Herodíades apresentou-se e pôs-se a dançar, com grande satisfação de Herodes e dos seus convivas. Disse o rei à moça: Pede-me o que quiseres, e eu to darei.
23 Nɩɩ ɔ bɔ ntan yɛ, “Kʋtɔ kʋmaa mʋ nɩɩ fii biti mʋ n biti n sa fʋ, halɩɩ mi kuwura‐gyii mʋ kɩbaafʋn gbaa.”
23 E jurou-lhe: Tudo o que me pedires te darei, ainda que seja a metade do meu reino.
24 Nɩɩ kebii mʋ lɩɩ ɩkaa sʋ naa taasɛ mu‐nyi kʋtɔ mʋ nɩɩ ɔ kɔɔlɛ lɩɩ Owura Herodi asɛ.
24 Ela saiu e perguntou à sua mãe: Que hei de pedir? E a mãe respondeu: A cabeça de João Batista.
25 Nɩɩ kebii mʋ waa bilen bwii kpee Owura Herodi asɛ naa tɔwɛ mʋ yɛ, “N biti Gyɔn okyugyeepu kumu tangɩran sʋ nbɩɩnbɩɩ nɩmʋ.”
25 Tornando logo a entrar apressadamente à presença do rei, exprimiu-lhe seu desejo: Quero que sem demora me dês a cabeça de João Batista.
26 Nɩɩ Owura Herodi kɔkɔlɔ ki nyita mʋ gaa, amaa ɔ man taalɛ kina lɩɩ kanan mʋ nɩɩ ɔ tɛɛ bɔ ntan mʋ afɔ ansi tɔ sʋ mʋ.
26 O rei entristeceu-se; todavia, por causa da sua promessa e dos convivas, não quis recusar.
27 Nɩɩ o sun ɔnaakɔpʋ kʋlʋn yɛ ɔ naa bɩya Gyɔn kumu. Nɩɩ o kpee obu tiisa mʋ tɔ naa tɩn mʋ Gyɔn kumu.
27 Sem tardar, enviou um carrasco com a ordem de trazer a cabeça de João. Ele foi, decapitou João no cárcere,
28 Nɩɩ ɔ taa gyaga tangɩran sʋ taa ba sa kebii kyɩɩsa‐bi mʋ. Nɩɩ kebii mʋ taa naa sa mu‐nyi.
28 trouxe a sua cabeça num prato e a deu à moça, e esta a entregou à sua mãe.
29 Gyɔn okyugyeepu abɩɩlapʋ ba maa nu kanɩn mʋ, nɩɩ ba ba taa mu kibuni sansa naa pula.
29 Ouvindo isto, os seus discípulos foram tomar o seu corpo e o depositaram num sepulcro.
30 Yesu asunpu mʋ ba bwii ba Yesu asɛ ba tɔwɛ mʋ kʋtɔ mʋ nɩɩ ba waa yɛ ɩmʋ nɩɩ ba kaapʋ.
30 Os apóstolos voltaram para junto de Jesus e contaram-lhe tudo o que haviam feito e ensinado.
31 Lɩɩ kanan mʋ nɩɩ asa kʋkyɔ bɛɛ ba Yesu asɛ bee bwii sʋ mʋ, ba man nyɛ saŋa ba gyii. Nɩɩ Yesu tɔwɛ bamʋ fɛɛ, “Fan yɛgɛ a lɩɩ ɩkaa sʋ kpee opula mʋ nɩɩ asa ba man bʋ, kɛ fan nyɛ saŋa fʋʋtɛ gbɛrɛɛ.”
31 Ele disse-lhes: Vinde à parte, para algum lugar deserto, e descansai um pouco. Porque eram muitos os que iam e vinham e nem tinham tempo para comer.
32 Nɩɩ ba loo ɔkʋlɩ tɔ bamʋ nkʋn bee kpee katɩn mʋ nɩɩ ɔkʋ man bʋ mʋ.
32 Partiram na barca para um lugar solitário, à parte.
33 Amaa asa damantɛ ba wu bamʋ, nɩɩ ba bɩɩ bamʋ, nɩɩ ba waa bilen taa ayaa tɔ sɩlɛ lɩɩ ndɛ mʋ tɔ kpini gyankpaa naa gyoo bamʋ.
33 Mas viram-nos partir. Por isso, muitos deles perceberam para onde iam, e de todas as cidades acorreram a pé para o lugar aonde se dirigiam, e chegaram primeiro que eles.
34 Yesu maa lɩɩ ɔkʋlɩ tɔ, nɩɩ o wu sakyɔ mʋ, bamʋ asɩn ɩ kɩtaa mʋ kʋwɛɛ, lɩɩ fɛɛ ba du nɩn fɛɛ nbʋlʋpʋ mʋ nɩɩ ba man sʋ ɔkpapʋ. Tʋtɔ nɩɩ o piili ɛɛ kaapʋ bamʋ atɔ damantɛ.
34 Ao desembarcar, Jesus viu uma grande multidão e compadeceu-se dela, porque era como ovelhas que não têm pastor. E começou a ensinar-lhes muitas coisas.
35 Ɩ maa sʋ ii kpee kalaatɩpwɛɛ asɛ mʋ, Yesu abɩɩlapʋ ba ba tɔwɛ mʋ yɛ, “Kyɔwɛ tɛɛ ɛɛ lʋwɛ. Nɩɩ nfɩɩ mɔɔ waa opula mʋ nɩɩ ɩ waa ɩkaa sʋ, nɩɩ sɛhn man bʋ tɔ.
35 A hora já estava bem avançada quando se achegaram a ele os seus discípulos e disseram: Este lugar é deserto, e já é tarde.
36 Ɩmʋ sʋ yɛgɛ ba kpee ndɔɔ ana tɔ yɛ ndɛ‐bii mʋ nɩɩ ɩ maa anɛ mʋ naa sɔɔ kʋtɔ kʋ gyii.”
36 Despede-os, para irem aos sítios e aldeias vizinhas a comprar algum alimento.
37 Nɩɩ Yesu tɔwɛ bamʋ yɛ, “Fanɛ gbaa‐gbaa fan sa bamʋ kʋtɔ kʋ kɛ ba gyii.”
37 Mas ele respondeu-lhes: Dai-lhes vós mesmos de comer. Replicaram-lhe: Iremos comprar duzentos denários de pão para dar-lhes de comer?
38 Nɩɩ Yesu taasɛ bamʋ yɛ, “Bodobodo afɩnɛ nɩɩ fan su? Fan naa kɩɩ.”
38 Ele perguntou-lhes: Quantos pães tendes? Ide ver. Depois de se terem informado, disseram: Cinco, e dois peixes.
39 Nɩɩ Yesu tɔwɛ mʋ abɩɩlapʋ mʋ yɛ ba yɛgɛ asa mʋ ba kyɩna kʋbʋ‐kʋbʋ afitiri bunboli sʋ.
39 Ordenou-lhes que mandassem todos sentar-se, em grupos, na relva verde.
40 Nɩɩ asa mʋ ba kyɩna kʋbʋ‐kʋbʋ buu abaa, akʋ kɩlɩfa akʋ mɔɔ adunuu.
40 E assentaram-se em grupos de cem e de cinqüenta.
41 Nɩɩ Yesu taa bodobodo inuu yɛ ɩkɩn ɩnyɔ mʋ, nɩɩ o diyaa mu ansi kɩɩ sʋsʋ, nɩɩ ɔ fwaala Ɩbwaarɛ. Nɩɩ ɔ taa sa abɩɩlapʋ mʋ, nɩɩ ba barɩgɛ sa asa mʋ kpini. Nɩɩ ɔ bɩla barɩgɛ ɩkɩn mʋ tɔ sa asa mʋ kpini.
41 Então tomou os cinco pães e os dois peixes e, erguendo os olhos ao céu, abençoou-os, partiu-os e os deu a seus discípulos, para que lhos distribuíssem, e repartiu entre todos os dois peixes.
42 Nɩɩ ɔkʋmaa nɩmʋ gyii naa fʋʋ mʋ ɔkaa.
42 Todos comeram e ficaram fartos.
43 Nɩɩ abɩɩlapʋ mʋ ba tasɛ bodobodo yɛ ɩkɩn mʋ nɩɩ ɩ san mʋ waa alantan kudu anyɔ tɔ, nɩɩ ɩ bɔla.
43 Recolheram do que sobrou doze cestos cheios de pedaços, e os restos dos peixes.
44 Anyɩn mʋ nɩɩ ba gyii agyitɔ mʋ ba gyɛ ngbɩn nnuu.
44 Foram cinco mil os homens que haviam comido daqueles pães.
45 Opula maŋa tɔ nɩɩ Yesu yɛgɛ nɩɩ mʋ abɩɩlapʋ ba taa ɔkʋlɩ gyankpaa mʋ, bee kpee Betisayida mʋ nɩɩ kɩ bʋ benbe. Nɩɩ mɔɔ mʋ lɛɛ asa mʋ ɔkpa.
45 Imediatamente ele obrigou os seus discípulos a subirem para a barca, para que chegassem antes dele à outra margem, em frente de Betsaida, enquanto ele mesmo despedia o povo.
46 Maa kala bamʋ lʋwɛ mʋ, nɩɩ o kpee kɩbɩɩ sʋ, ɛɛ kʋlɛ Ɩbwaarɛ.
46 E despedido que foi o povo, retirou-se ao monte para orar.
47 Ɩ maa ba fʋʋ kalaatɩpwɛɛ asɛ mʋ, abɩɩlapʋ mʋ ba fʋʋ nkyu mʋ nsana, yɛgɛ Yesu nkʋn mɔɔ bʋ kidenbi sʋ.
47 À noite, achava-se a barca no meio do lago e ele, a sós, em terra.
48 Nɩɩ Yesu wu fɛɛ kɩpalɛ mʋ ki nu abɩɩlapʋ mʋ, lɩɩ fɛɛ apaa mʋ ɩ gyaŋa bamʋ. Kɩbwaayɩkɛ sʋ mʋ, Yesu natɛ nkyu sʋ naa fʋʋ bamʋ asɛ nɩɩ ee biti ɔ kyʋn bamʋ sʋ.
48 Vendo-os se fatigarem em remar, sendo-lhes o vento contrário, foi ter com eles pela quarta vigília da noite, andando por cima do mar, e fez como se fosse passar ao lado deles.
49 Amaa ba wu maa naa nkyu mʋ sʋ, be nyi fɛɛ obuni nɩn, nɩɩ ba waa ɩlawʋ.
49 À vista de Jesus, caminhando sobre o mar, pensaram que fosse um fantasma e gritaram;
50 Saŋa mʋ nɩɩ ba wu Yesu mʋ, kufuu kɩ kɩtaa bamʋ kpini gaa. Nɩɩ Yesu tɔwɛ bamʋ asɛ opula tɔ yɛ, “Fan nyɛ nkɔlɔ, fan man waa kufuu, mɛ nɩn.”
50 pois todos o viram e se assustaram. Mas ele logo lhes falou: Tranqüilizai-vos, sou eu; não vos assusteis!
51 Nɩɩ Yesu loo bamʋ asɛ ɔkʋlɩ mʋ tɔ, nɩɩ afuu mʋ a yɔɔ opula tɔ. Nɩɩ i kyinkyin abɩɩlapʋ mʋ gaa,
51 E subiu para a barca, junto deles, e o vento cessou. Todos se achavam tomados de um extremo pavor,
52 lɩɩ fɛɛ ba man taalɛ nu kanan mʋ nɩɩ Yesu sa anyɩn ngbɩn nnuu agyitɔ mʋ kasɛ. Nɩɩ ɩ kɩtaa bamʋ nfɛɛrɛ gaa.
52 pois ainda não tinham compreendido o caso dos pães; os seus corações estavam insensíveis.
53 Nɩɩ ba faa kpee benbe ɔsʋwʋlɛ mʋ nɩɩ ba tɩɩ yɛ Kanesareti, nɩɩ ba taa bamʋ ɔkʋlɩ dan.
53 Navegaram para o outro lado e chegaram à região de Genesaré, onde aportaram.
54 Ba maa dan bɛɛ lɩɩ ɔkʋlɩ tɔ mʋ, asa ba bɩɩ Yesu.
54 Assim que saíram da barca, o povo o reconheceu.
55 Nɩɩ asa ba sɩlɛ lɩɩ ɔsʋwʋlɛ maŋa sʋ kpini bɛɛ ba Yesu asɛ, nɩɩ ba taa alɔpʋ mʋ nɩɩ ba dɛ ɩkalan sʋ bɩya mʋ.
55 Percorrendo toda aquela região, começaram a levar, em leitos, os que padeciam de algum mal, para o lugar onde ouviam dizer que ele se encontrava.
56 Katɩn kʋmaa mʋ nɩɩ Yesu kpee ndɛ‐bii abɛɛ ndɛ lala tɔ yɛ ndɔɔ ana tɔ mʋ, asa bɛɛ kpiya alɔpʋ agya tɔ yɛgɛ bɛɛ kʋlɛ mʋ yɛ ɔ yɛgɛ ba mata mʋ kaalɛ. Bamʋ nɩɩ ba mata mʋ kaalɛ kpini mʋ, ba nyɛ alanfɩya.
56 Onde quer que ele entrasse, fosse nas aldeias ou nos povoados, ou nas cidades, punham os enfermos nas ruas e pediam-lhe que os deixassem tocar ao menos na orla de suas vestes. E todos os que tocavam em Jesus ficavam sãos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.