Marcos 6

Ɩbwaarɛ Katɔwɛ Kyula Pʋpwɛ (NAW) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Nɩɩ Yesu lɩɩ tʋtɔ bwii kpee mʋ gbaa‐gbaa kadɛ tɔ, nɩɩ mʋ abɩɩlapʋ ba buu mʋ kpee.
1 Saiu Jesus dali, e foi para a sua terra, e os seus discípulos o seguiam.
2 Kakɛ fʋʋtɛsa akɛ, o kpee kabwaarɛ‐kʋlɛ ɔgyaŋɛkpa ɛɛ kaapʋ. Nɩɩ mʋ kɩkaapʋ mʋ ki kyinkyin asa mʋ nɩɩ ba nu mʋ gaa, nɩɩ ba taasɛ abaa yɛ, “Fɩnɛ nɩɩ ɔ nyɛ kɩkaapʋ nɩmʋ lɩɩ? Fɩnɛ nɩɩ ɔ nyɛ kanyaasɩn nɩmʋ lɩɩ halɩɩ ɛɛ waa asɩn kyinkyinsa anɩmʋ?
2 Ora, chegando o sábado, começou a ensinar na sinagoga; e muitos, ao ouvi-lo, se maravilhavam, dizendo: Donde lhe vêm estas coisas? e que sabedoria é esta que lhe é dada? e como se fazem tais milagres por suas mãos?
3 Man gyɛ kapinta mʋ ndee? Man gyɛ Mɛɛrɩ mu‐bii mʋ nɩn? Man gyɛ mu‐supu ana ɩ gyɛ Gyemisi yɛ Gyosefu yɛ Gyuda yɛ Simon? Man gyɛ anaa mʋ‐pɩɩkyɩɩ ana ɩ bʋ nfɩɩ?” Nɩɩ ba kina kɩkɔɔlɛ mʋ.
3 Não é este o carpinteiro, filho de Maria, irmão de Tiago, de José, de Judas e de Simão? e não estão aqui entre nós suas irmãs? E escandalizavam-se dele.
4 Nɩɩ Yesu tɔwɛ bamʋ yɛ, “Ɩbwaarɛ ɔtɔwɛpʋ kʋmaa nɩmʋ sʋ bɛɛrɛɛ katɩn kʋmaa, amɔɔ mʋ kadɛ tɔ yɛ mʋ kɩkpaara sʋ abi nkʋn asɛ nɩɩ ɔ man sʋ bɛɛrɛɛ.”
4 Então Jesus lhes dizia: Um profeta não fica sem honra senão na sua terra, entre os seus parentes, e na sua própria casa.
5 Kanɩn sʋ mʋ, ɔ man taalɛ waa adangana tʋtɔ kʋkyɔ, amɔɔ asa kalɩsa akʋ nɩɩ ɔ taa mʋ abaa gyaga bamʋ sʋ nɩɩ ba nyɛ alanfɩya.
5 E não podia fazer ali nenhum milagre, a não ser curar alguns poucos enfermos, impondo-lhes as mãos.
6 Nɩɩ i kyinkyin mʋ gaa lɩɩ fɛɛ asa mʋ ba man kɔɔlɛ mʋ gyii.
6 E admirou-se da incredulidade deles. Em seguida percorria as aldeias circunvizinhas, ensinando.
7 Nɩɩ ɔ tɩɩ mʋ abɩɩlapʋ kudu anyɔ mʋ, o sun bamʋ anyɔ‐anyɔ, nɩɩ ɔ sa bamʋ ɔlʋn yɛ ba taa gya nbwɩɩ libi.
7 E chamou a si os doze, e começou a enviá-los a dois e dois, e dava-lhes poder sobre os espíritos imundos;
8 Nɩɩ ɔ tɔwɛ bamʋ fɛɛ, “Fan maa kpee falɛ, fan man taa sɛhn, amɔɔ fanɛ akpebi nkʋn. Fan man taa agyitɔ abɛɛ adiikun abɛɛ afulee waa fanɛ igyifa tɔ.
8 ordenou-lhes que nada levassem para o caminho, senão apenas um bordão; nem pão, nem alforje, nem dinheiro no cinto;
9 Fan waa asɩbɩta, amaa fan man taa ɩkaalɛ ɩkʋ kɩtaa tii sʋ.
9 mas que fossem calçados de sandálias, e que não vestissem duas túnicas.
10 Kɩkpaara kʋmaa mʋ nɩɩ ba kɔɔlɛ fanɛ mʋ, fan kyɩna tʋtɔ naa fʋʋ saŋa mʋ nɩɩ fen biti fan lɩɩ kadɛ mʋ tɔ.
10 Dizia-lhes mais: Onde quer que entrardes numa casa, ficai nela até sairdes daquele lugar.
11 Nɩɩ fan kan kpee kadɛ kʋ tɔ, nɩɩ ɔkʋ man kɔɔlɛ fanɛ abɛɛ nu fanɛ asɛ mʋ, nɩɩ fan kan fɛn lɩɩ kanɩn kadɛ maŋa tɔ mʋ, fan kpɩkpaa fanɛ ayaa tɔ ɩsɛ wʋrɩgɛ tʋtɔ, kɛ ɩmʋ ii biti i gyii bamʋ.”
11 E se qualquer lugar não vos receber, nem os homens vos ouvirem, saindo dali, sacudi o pó que estiver debaixo dos vossos pés, em testemunho conta eles.
12 Nɩɩ ba kpee naa tɔwɛ abwaarɛsɩn sa asa yɛ ba yɛgɛ alibi kɩwaa.
12 Então saíram e pregaram que todos se arrependessem;
13 Nɩɩ ba gya nbwɩɩ libi damantɛ kʋsʋ asa sʋ, nɩɩ ba sʋswa alɔpʋ damantɛ olifu nfɔ nɩɩ ba nyɛ alanfɩya.
13 e expulsavam muitos demônios, e ungiam muitos enfermos com óleo, e os curavam.
14 Owura Herodi nu kʋtɔ mʋ nɩɩ kii kpee sʋ kpini, lɩɩ fɛɛ Yesu kɔɔlɛ kɩtɩɩ katɩn kʋmaa. Akʋ ba tɔwɛ yɛ Gyɔn okyugyeepu mʋ ɩ bɩla kyiŋi, ɩmʋ sʋ nɩɩ ɛɛ taalɛ ɛɛ waa kanɩn asɩn kyinkyinsa.
14 E soube disso o rei Herodes {porque o nome de Jesus se tornara célebre}, e disse: João, o Batista, ressuscitou dos mortos; e por isso estes poderes milagrosos operam nele.
15 Akʋ mɔɔ ba yɛ ɔ gyɛ Eligya nɩn, nɩɩ akʋ mɔɔ ba yɛ ɔ gyɛ Ɩbwaarɛ atɔwɛpʋ dɩdaa mʋ tɔ ɔkʋ nɩn.
15 Mas outros diziam: É Elias. E ainda outros diziam: É profeta como um dos profetas.
16 Herodi maa nu Yesu asɩn mʋ, nɩɩ ɔ yɛ, “Ɔ gyɛ Gyɔn okyugyeepu nɩn. Mɛ ɩ yɛgɛ nɩɩ ba tɩn mu kumu, amaa o bwii ba nkpa tɔ.”
16 Herodes, porém, ouvindo isso, dizia: É João, aquele a quem eu mandei degolar: ele ressuscitou.
17 Herodi ɩ daa yɛgɛ nɩɩ ba kɩtaa Gyɔn okyugyeepu, nɩɩ ba taa agbeeleebi da mʋ, nɩɩ ba taa mʋ tii obu. Kʋtɔ mʋ sʋ nɩɩ ɔ waa kanɩn mʋ ɩ gyɛ fɛɛ, mʋ‐ka Herodiya mʋ nɩɩ o kili mʋ, ɔ kɔɔlɛ mʋ lɩɩ mu‐supu Filipu asɛ nɩn.
17 Porquanto o próprio Herodes mandara prender a João, e encerrá-lo maniatado no cárcere, por causa de Herodias, mulher de seu irmão Filipe; porque ele se havia casado com ela.
18 Lɩɩ fɛɛ saŋa kʋmaa Gyɔn okyugyeepu ɩɩ tɔwɛ mʋ yɛ ɩ man dagaa maa kɔɔlɛ mu‐supu mʋ‐ka kili.
18 Pois João dizia a Herodes: Não te é lícito ter a mulher de teu irmão.
19 Kanɩn sʋ nɩɩ Gyɔn okyugyeepu nyɛ kilibi Herodiya asɛ, nɩɩ ee biti ɔ mɔɔ mʋ, amaa ɔ man taalɛ.
19 Por isso Herodias lhe guardava rancor e queria matá-lo, mas não podia;
20 Herodi sɩlɛ Gyɔn okyugyeepu, lɩɩ fɛɛ o nyi maa gyɛ nyɩmɩsa danbɩrasa yɛ nyɩmɩsa kyɩrɛkyɩrɛ, ɩmʋ sʋ nɩɩ o kun mʋ. Herodi ii biti Gyɔn abwaarɛsɩn kunu, amaa saŋa kʋmaa mʋ nɩɩ o nu ɩmʋ mʋ ɩɩ tɔɔrɔɔ mʋ gaa.
20 porque Herodes temia a João, sabendo que era varão justo e santo, e o guardava em segurança; e, ao ouvi-lo, ficava muito perplexo, contudo de boa mente o escutava.
21 Herodiya ba nyɛ mu kebiti saŋa mʋ nɩɩ mu‐kuli Herodi i gyii mʋ kakɛ kʋʋgɛsa akɛ. Owura Herodi dɩŋa agyitɔ, nɩɩ ɔ tɩɩ kɩbanɛ abɩlɩsa yɛ anaakɔpʋ abɩlɩsa yɛ Galile abɩlɩsa kparɛ‐kparɛ yɛ ba be gyii bamʋ ansi.
21 Chegado, porém, um dia oportuno quando Herodes no seu aniversário natalício ofereceu um banquete aos grandes da sua corte, aos principais da Galiléia,
22 Nɩɩ Herodiya mu‐bii kyɩɩsa lɩɩ ba kyaa, nɩɩ i gyii Herodi yɛ mʋ afɔ ansi gaa. Nɩɩ ɔ tɔwɛ kebii mʋ yɛ, “Taasɛ mɛ kʋtɔ kʋmaa mʋ nɩɩ fii biti kɛ n sa fʋ.”
22 entrou a filha da mesma Herodias e, dançando, agradou a Herodes e aos convivas. Então o rei disse à jovem: Pede-me o que quiseres, e eu to darei.
23 Nɩɩ ɔ bɔ ntan yɛ, “Kʋtɔ kʋmaa mʋ nɩɩ fii biti mʋ n biti n sa fʋ, halɩɩ mi kuwura‐gyii mʋ kɩbaafʋn gbaa.”
23 E jurou-lhe, dizendo: Tudo o que me pedires te darei, ainda que seja metade do meu reino.
24 Nɩɩ kebii mʋ lɩɩ ɩkaa sʋ naa taasɛ mu‐nyi kʋtɔ mʋ nɩɩ ɔ kɔɔlɛ lɩɩ Owura Herodi asɛ.
24 Tendo ela saído, perguntou a sua mãe: Que pedirei? Ela respondeu: A cabeça de João, o Batista.
25 Nɩɩ kebii mʋ waa bilen bwii kpee Owura Herodi asɛ naa tɔwɛ mʋ yɛ, “N biti Gyɔn okyugyeepu kumu tangɩran sʋ nbɩɩnbɩɩ nɩmʋ.”
25 E tornando logo com pressa à presença do rei, pediu, dizendo: Quero que imediatamente me dês num prato a cabeça de João, o Batista.
26 Nɩɩ Owura Herodi kɔkɔlɔ ki nyita mʋ gaa, amaa ɔ man taalɛ kina lɩɩ kanan mʋ nɩɩ ɔ tɛɛ bɔ ntan mʋ afɔ ansi tɔ sʋ mʋ.
26 Ora, entristeceu-se muito o rei; todavia, por causa dos seus juramentos e por causa dos que estavam à mesa, não lha quis negar.
27 Nɩɩ o sun ɔnaakɔpʋ kʋlʋn yɛ ɔ naa bɩya Gyɔn kumu. Nɩɩ o kpee obu tiisa mʋ tɔ naa tɩn mʋ Gyɔn kumu.
27 O rei, pois, enviou logo um soldado da sua guarda com ordem de trazer a cabeça de João. Então ele foi e o degolou no cárcere,
28 Nɩɩ ɔ taa gyaga tangɩran sʋ taa ba sa kebii kyɩɩsa‐bi mʋ. Nɩɩ kebii mʋ taa naa sa mu‐nyi.
28 e trouxe a cabeça num prato e a deu à jovem, e a jovem a deu à sua mãe.
29 Gyɔn okyugyeepu abɩɩlapʋ ba maa nu kanɩn mʋ, nɩɩ ba ba taa mu kibuni sansa naa pula.
29 Quando os seus discípulos ouviram isso, vieram, tomaram o seu corpo e o puseram num sepulcro.
30 Yesu asunpu mʋ ba bwii ba Yesu asɛ ba tɔwɛ mʋ kʋtɔ mʋ nɩɩ ba waa yɛ ɩmʋ nɩɩ ba kaapʋ.
30 Reuniram-se os apóstolos com Jesus e contaram-lhe tudo o que tinham feito e ensinado.
31 Lɩɩ kanan mʋ nɩɩ asa kʋkyɔ bɛɛ ba Yesu asɛ bee bwii sʋ mʋ, ba man nyɛ saŋa ba gyii. Nɩɩ Yesu tɔwɛ bamʋ fɛɛ, “Fan yɛgɛ a lɩɩ ɩkaa sʋ kpee opula mʋ nɩɩ asa ba man bʋ, kɛ fan nyɛ saŋa fʋʋtɛ gbɛrɛɛ.”
31 Ao que ele lhes disse: Vinde vós, à parte, para um lugar deserto, e descansai um pouco. Porque eram muitos os que vinham e iam, e não tinham tempo nem para comer.
32 Nɩɩ ba loo ɔkʋlɩ tɔ bamʋ nkʋn bee kpee katɩn mʋ nɩɩ ɔkʋ man bʋ mʋ.
32 Retiraram-se, pois, no barco para um lugar deserto, à parte.
33 Amaa asa damantɛ ba wu bamʋ, nɩɩ ba bɩɩ bamʋ, nɩɩ ba waa bilen taa ayaa tɔ sɩlɛ lɩɩ ndɛ mʋ tɔ kpini gyankpaa naa gyoo bamʋ.
33 Muitos, porém, os viram partir, e os reconheceram; e para lá correram a pé de todas as cidades, e ali chegaram primeiro do que eles.
34 Yesu maa lɩɩ ɔkʋlɩ tɔ, nɩɩ o wu sakyɔ mʋ, bamʋ asɩn ɩ kɩtaa mʋ kʋwɛɛ, lɩɩ fɛɛ ba du nɩn fɛɛ nbʋlʋpʋ mʋ nɩɩ ba man sʋ ɔkpapʋ. Tʋtɔ nɩɩ o piili ɛɛ kaapʋ bamʋ atɔ damantɛ.
34 E Jesus, ao desembarcar, viu uma grande multidão e compadeceu-se deles, porque eram como ovelhas que não têm pastor; e começou a ensinar-lhes muitas coisas.
35 Ɩ maa sʋ ii kpee kalaatɩpwɛɛ asɛ mʋ, Yesu abɩɩlapʋ ba ba tɔwɛ mʋ yɛ, “Kyɔwɛ tɛɛ ɛɛ lʋwɛ. Nɩɩ nfɩɩ mɔɔ waa opula mʋ nɩɩ ɩ waa ɩkaa sʋ, nɩɩ sɛhn man bʋ tɔ.
35 Estando a hora já muito adiantada, aproximaram-se dele seus discípulos e disseram: O lugar é deserto, e a hora já está muito adiantada;
36 Ɩmʋ sʋ yɛgɛ ba kpee ndɔɔ ana tɔ yɛ ndɛ‐bii mʋ nɩɩ ɩ maa anɛ mʋ naa sɔɔ kʋtɔ kʋ gyii.”
36 despede-os, para que vão aos sítios e às aldeias, em redor, e comprem para si o que comer.
37 Nɩɩ Yesu tɔwɛ bamʋ yɛ, “Fanɛ gbaa‐gbaa fan sa bamʋ kʋtɔ kʋ kɛ ba gyii.”
37 Ele, porém, lhes respondeu: Dai-lhes vós de comer. Então eles lhe perguntaram: Havemos de ir comprar duzentos denários de pão e dar-lhes de comer?
38 Nɩɩ Yesu taasɛ bamʋ yɛ, “Bodobodo afɩnɛ nɩɩ fan su? Fan naa kɩɩ.”
38 Ao que ele lhes disse: Quantos pães tendes? Ide ver. E, tendo-se informado, responderam: Cinco pães e dois peixes.
39 Nɩɩ Yesu tɔwɛ mʋ abɩɩlapʋ mʋ yɛ ba yɛgɛ asa mʋ ba kyɩna kʋbʋ‐kʋbʋ afitiri bunboli sʋ.
39 Então lhes ordenou que a todos fizessem reclinar-se, em grupos, sobre a relva verde.
40 Nɩɩ asa mʋ ba kyɩna kʋbʋ‐kʋbʋ buu abaa, akʋ kɩlɩfa akʋ mɔɔ adunuu.
40 E reclinaram-se em grupos de cem e de cinqüenta.
41 Nɩɩ Yesu taa bodobodo inuu yɛ ɩkɩn ɩnyɔ mʋ, nɩɩ o diyaa mu ansi kɩɩ sʋsʋ, nɩɩ ɔ fwaala Ɩbwaarɛ. Nɩɩ ɔ taa sa abɩɩlapʋ mʋ, nɩɩ ba barɩgɛ sa asa mʋ kpini. Nɩɩ ɔ bɩla barɩgɛ ɩkɩn mʋ tɔ sa asa mʋ kpini.
41 E tomando os cinco pães e os dois peixes, e erguendo os olhos ao céu, os abençoou; partiu os pães e os entregava a seus discípulos para lhos servirem; também repartiu os dois peixes por todos.
42 Nɩɩ ɔkʋmaa nɩmʋ gyii naa fʋʋ mʋ ɔkaa.
42 E todos comeram e se fartaram.
43 Nɩɩ abɩɩlapʋ mʋ ba tasɛ bodobodo yɛ ɩkɩn mʋ nɩɩ ɩ san mʋ waa alantan kudu anyɔ tɔ, nɩɩ ɩ bɔla.
43 Em seguida, recolheram doze cestos cheios dos pedaços de pão e de peixe.
44 Anyɩn mʋ nɩɩ ba gyii agyitɔ mʋ ba gyɛ ngbɩn nnuu.
44 Ora, os que comeram os pães eram cinco mil homens.
45 Opula maŋa tɔ nɩɩ Yesu yɛgɛ nɩɩ mʋ abɩɩlapʋ ba taa ɔkʋlɩ gyankpaa mʋ, bee kpee Betisayida mʋ nɩɩ kɩ bʋ benbe. Nɩɩ mɔɔ mʋ lɛɛ asa mʋ ɔkpa.
45 Logo em seguida obrigou os seus discípulos a entrar no barco e passar adiante, para o outro lado, a Betsaida, enquanto ele despedia a multidão.
46 Maa kala bamʋ lʋwɛ mʋ, nɩɩ o kpee kɩbɩɩ sʋ, ɛɛ kʋlɛ Ɩbwaarɛ.
46 E, tendo-a despedido, foi ao monte para orar.
47 Ɩ maa ba fʋʋ kalaatɩpwɛɛ asɛ mʋ, abɩɩlapʋ mʋ ba fʋʋ nkyu mʋ nsana, yɛgɛ Yesu nkʋn mɔɔ bʋ kidenbi sʋ.
47 Chegada a tardinha, estava o barco no meio do mar, e ele sozinho em terra.
48 Nɩɩ Yesu wu fɛɛ kɩpalɛ mʋ ki nu abɩɩlapʋ mʋ, lɩɩ fɛɛ apaa mʋ ɩ gyaŋa bamʋ. Kɩbwaayɩkɛ sʋ mʋ, Yesu natɛ nkyu sʋ naa fʋʋ bamʋ asɛ nɩɩ ee biti ɔ kyʋn bamʋ sʋ.
48 E, vendo-os fatigados a remar, porque o vento lhes era contrário, pela quarta vigília da noite, foi ter com eles, andando sobre o mar; e queria passar-lhes adiante;
49 Amaa ba wu maa naa nkyu mʋ sʋ, be nyi fɛɛ obuni nɩn, nɩɩ ba waa ɩlawʋ.
49 eles, porém, ao vê-lo andando sobre o mar, pensaram que era um fantasma e gritaram;
50 Saŋa mʋ nɩɩ ba wu Yesu mʋ, kufuu kɩ kɩtaa bamʋ kpini gaa. Nɩɩ Yesu tɔwɛ bamʋ asɛ opula tɔ yɛ, “Fan nyɛ nkɔlɔ, fan man waa kufuu, mɛ nɩn.”
50 porque todos o viram e se assustaram; mas ele imediatamente falou com eles e disse-lhes: Tende ânimo; sou eu; não temais.
51 Nɩɩ Yesu loo bamʋ asɛ ɔkʋlɩ mʋ tɔ, nɩɩ afuu mʋ a yɔɔ opula tɔ. Nɩɩ i kyinkyin abɩɩlapʋ mʋ gaa,
51 E subiu para junto deles no barco, e o vento cessou; e ficaram, no seu íntimo, grandemente pasmados;
52 lɩɩ fɛɛ ba man taalɛ nu kanan mʋ nɩɩ Yesu sa anyɩn ngbɩn nnuu agyitɔ mʋ kasɛ. Nɩɩ ɩ kɩtaa bamʋ nfɛɛrɛ gaa.
52 pois não tinham compreendido o milagre dos pães, antes o seu coração estava endurecido.
53 Nɩɩ ba faa kpee benbe ɔsʋwʋlɛ mʋ nɩɩ ba tɩɩ yɛ Kanesareti, nɩɩ ba taa bamʋ ɔkʋlɩ dan.
53 E, terminada a travessia, chegaram à terra em Genezaré, e ali atracaram.
54 Ba maa dan bɛɛ lɩɩ ɔkʋlɩ tɔ mʋ, asa ba bɩɩ Yesu.
54 Logo que desembarcaram, o povo reconheceu a Jesus;
55 Nɩɩ asa ba sɩlɛ lɩɩ ɔsʋwʋlɛ maŋa sʋ kpini bɛɛ ba Yesu asɛ, nɩɩ ba taa alɔpʋ mʋ nɩɩ ba dɛ ɩkalan sʋ bɩya mʋ.
55 e correndo eles por toda aquela região, começaram a levar nos leitos os que se achavam enfermos, para onde ouviam dizer que ele estava.
56 Katɩn kʋmaa mʋ nɩɩ Yesu kpee ndɛ‐bii abɛɛ ndɛ lala tɔ yɛ ndɔɔ ana tɔ mʋ, asa bɛɛ kpiya alɔpʋ agya tɔ yɛgɛ bɛɛ kʋlɛ mʋ yɛ ɔ yɛgɛ ba mata mʋ kaalɛ. Bamʋ nɩɩ ba mata mʋ kaalɛ kpini mʋ, ba nyɛ alanfɩya.
56 Onde quer, pois, que entrava, fosse nas aldeias, nas cidades ou nos campos, apresentavam os enfermos nas praças, e rogavam-lhe que os deixasse tocar ao menos a orla do seu manto; e todos os que a tocavam ficavam curados.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.