Marcos 5

Ɩbwaarɛ Katɔwɛ Kyula Pʋpwɛ (NAW) vs ARC

Sair da comparação
ARC Almeida Revista e Corrigida 2009
1 Yesu maa mʋ abɩɩlapʋ ba faa kpee Galile ɔbʋn benbe, Gerasene kabaafʋn.
1 E chegaram à outra margem do mar, à província dos gadarenos.
2 Yesu maa dan ɛɛ lɩɩ ɔkʋlɩ tɔ, nɩɩ ɔnyɩn kʋ mʋ nɩɩ nbwɩɩ libi ba tɛ mʋ sʋ mʋ, lɩɩ nkyan tɔ ba gyaŋa mʋ.
2 E, saindo ele do barco, lhe saiu logo ao seu encontro, dos sepulcros, um homem com espírito imundo,
3 Ɔnyɩn maŋa tɛ nkyan mʋ tɔ nɩn. Ɔkʋ man bɩla taalɛ da mʋ ɩgbɛɛ.
3 o qual tinha a sua morada nos sepulcros, e nem ainda com cadeias o podia alguém prender.
4 Lɩɩ fɛɛ saŋa kʋmaa nɩɩ ba da mʋ ayaa yɛ abaa ɩgbɛɛ mʋ, ɛɛ tɩŋɛ ɩmʋ nɩn. Nɩɩ ɔkʋ man bʋ tɔ kɛ ɔ taalɛ gyii mʋ sʋ.
4 Porque, tendo sido muitas vezes preso com grilhões e cadeias, as cadeias foram por ele feitas em pedaços, e os grilhões, em migalhas, e ninguém o podia amansar.
5 Ɔ naa ɔ naa nkyan yɛ abɩɩ tɔ kyʋwapɛ yɛ kagyanbwɛ, nɩɩ ɛɛ taa afʋlɛ ɛɛ kyaŋɛ mʋ n‐yɩɩ yɛgɛ ee kuusi.
5 E andava sempre, de dia e de noite, clamando pelos montes e pelos sepulcros e ferindo-se com pedras.
6 Maa wu Yesu kata mʋ, ɔ sɩlɛ naa gyaŋa mʋ, nɩɩ o muŋa mu ansi tɔ.
6 E, quando viu Jesus ao longe, correu e adorou-o.
7 Nɩɩ o kuusi kenken tɔwɛ yɛ, “Yesu, fʋ ɩ gyɛ Ɩbwaarɛ mʋ nɩɩ ɔ gyɛ Owura lala Mu‐Bii. Maa fʋ an sʋ mɩnɛ? Bɔ Ɩbwaarɛ fɛɛ fʋ mɛɛ yɛ fʋ tɔɔrɔɔ mɛ.”
7 E, clamando com grande voz, disse: Que tenho eu contigo, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Conjuro-te por Deus que não me atormentes.
8 Ɔnyɩn mʋ tɔwɛ kanɩn nɩn lɩɩ fɛɛ Yesu wʋla tɔwɛ nbwɩɩ libi mʋ yɛ, “Nbwɩɩ libi, fan lɩɩ ɔnyɩn mʋ tɔ.”
8 (Porque lhe dizia: Sai deste homem, espírito imundo. )
9 Nɩɩ Yesu taasɛ mʋ yɛ, “Fʋ kɩtɩɩ?”
9 E perguntou-lhe: Qual é o teu nome? E lhe respondeu, dizendo: Legião é o meu nome, porque somos muitos.
10 Nɩɩ ɔ mata sʋ ɛɛ kʋlɛ Yesu gaa fɛɛ ɔ man gya nbwɩɩ libi mʋ lɩɩ ɔsʋwʋlɛ maŋa tɔ.
10 E rogava-lhe muito que os não enviasse para fora daquela província.
11 Akuuri damantɛ akʋ ba bʋ tiri tʋtɔ kɩbɩɩ kʋ sʋ bee gyii.
11 E andava ali pastando no monte uma grande manada de porcos.
12 Nɩɩ nbwɩɩ libi mʋ ba kʋlɛ Yesu yɛ, “Yɛgɛ a naa loo akuuri mʋ tɔ.”
12 E todos aqueles demônios lhe rogaram, dizendo: Manda-nos para aqueles porcos, para que entremos neles.
13 Nɩɩ Yesu sa bamʋ ɔkpa, nɩɩ ba lɩɩ ɔnyɩn mʋ tɔ naa loo akuuri mʋ tɔ. Nɩɩ akuuri mʋ kpini bamʋ kɔnɔ ɩ waa fɛɛ ngbɩn nyɔ mʋ, ba sɩlɛ kpɩlɩgɛ kɩbɩɩ mʋ ogee tɔ naa loo nkyu tɔ muuri.
13 E Jesus logo lho permitiu. E, saindo aqueles espíritos imundos, entraram nos porcos; e a manada se precipitou por um despenhadeiro no mar (eram quase dois mil) e afogou-se no mar.
14 Nɩɩ asa mʋ nɩɩ bɛɛ kɩɩ akuuri mʋ sʋ mʋ, ba sɩlɛ kpee kadɛ tɔ yɛ ndɔɔ ana tɔ naa tɔwɛ asa. Nɩɩ asa ba ba kɩɩ kʋtɔ mʋ nɩɩ kɩ waa.
14 E os que apascentavam os porcos fugiram e o anunciaram na cidade e nos campos; e saíram muitos a ver o que era aquilo que tinha acontecido.
15 Ba maa ba Yesu asɛ mʋ, ba wu ɔnyɩn mʋ nɩɩ ɔ daa ɔ sʋ nbwɩɩ libi mʋ, bun ɩkaalɛ danbɩrasa ɔ tɛ, nɩɩ mʋ nfɛɛrɛ tɔ ɩ dɛ. Nɩɩ kufuu kɩ kɩtaa bamʋ.
15 E foram ter com Jesus, e viram o endemoninhado, o que tivera a legião, assentado, vestido e em perfeito juízo, e temeram.
16 Bamʋ nɩɩ ba taa bamʋ ansi wu kʋtɔ mʋ nɩɩ Yesu waa mʋ, ba tɔwɛ ɔnyɩn mʋ nɩɩ nbwɩɩ libi ba tɛ mʋ sʋ, yɛ akuuri mʋ asɩn sa asa.
16 E os que aquilo tinham visto contaram-lhes o que acontecera ao endemoninhado e acerca dos porcos.
17 Nɩɩ asa mʋ ba yɛ Yesu ɔ lɩɩ bamʋ ɔsʋwʋlɛ sʋ.
17 E começaram a rogar-lhe que saísse do seu território.
18 Yesu maa loo ɔkʋlɩ tɔ mʋ, ɔnyɩn mʋ nɩɩ nbwɩɩ libi ba daa ba tɛ mʋ sʋ mʋ, kʋlɛ mʋ yɛ ɔ yɛgɛ ɔ buu mʋ.
18 E, entrando ele no barco, rogava-lhe o que fora endemoninhado que o deixasse estar com ele.
19 Nɩɩ Yesu kina, nɩɩ ɔ tɔwɛ mʋ yɛ, “Bwii kpee kewu naa tɔwɛ fʋ asa kʋtɔ mʋ nɩɩ Ɔnyɩrɩpɛ Ɩbwaarɛ waa sa fʋ, yɛ kanan mʋ nɩɩ o wu fʋ kʋwɛɛ.”
19 Jesus, porém, não lho permitiu, mas disse-lhe: Vai para tua casa, para os teus, e anuncia-lhes quão grandes
20 Nɩɩ ɔnyɩn mʋ lɩɩ tʋtɔ naa natɛ kabaafʋn mʋ nɩɩ bɛɛ tɩɩ yɛ Ndɛ Kudu mʋ sʋ kpini, ɛɛ tɔwɛ asa kʋtɔ mʋ nɩɩ Yesu waa sa mʋ. Nɩɩ i kyinkyin bamʋ nɩɩ ba nu mʋ kpini.
20 E ele foi e começou a anunciar em Decápolis quão grandes coisas Jesus lhe fizera; e todos se maravilhavam.
21 Nɩɩ Yesu bwii loo ɔkʋlɩ tɔ faa kpee ɔbʋn mʋ benbe, nɩɩ asa kʋkyɔ ba ba sarɛ kyaabɔɔ mʋ.
21 E, passando Jesus outra vez num barco para o outro lado, ajuntou-se a ele uma grande multidão; e ele estava junto do mar.
22 Nɩɩ Gyarosi mʋ nɩɩ ɔ gyɛ kabwaarɛ‐kʋlɛ ɔgyaŋɛkpa abɩlɩsa mʋ tɔ ɔkʋ ba tʋtɔ. Maa wu Yesu mʋ, nɩɩ ɔ tɩyɛ mʋ ayaa tɔ.
22 E eis que chegou um dos principais da sinagoga, por nome Jairo, e, vendo-o, prostrou-se aos seus pés
23 Nɩɩ ɔ kʋlɛ mʋ gaa yɛ, “N kʋlɛ fʋ nɩn, mi kebii kyɩɩsa‐bi ɛɛ lɔ ee biti o wu, ba taa fʋ abaa gyaga mʋ sʋ kɛ ɔ nyɛ alanfɩya.”
23 e rogava-lhe muito, dizendo: Minha filha está moribunda; rogo-te que venhas e lhe imponhas as mãos para que sare e viva.
24 Nɩɩ maa Yesu ba yii sʋ bee kpee, yɛgɛ sakyɔ ba mili Yesu sʋ ba buu mʋ.
24 E foi com ele, e seguia-o uma grande multidão, que o apertava.
25 Ɔkyɩɩ kʋ nɩɩ nkalan ɩɩ da mʋ, nsu kudu anyɔ, bʋ sakyɔ mʋ tɔ.
25 E certa mulher, que havia doze anos tinha um fluxo de sangue,
26 Ɔkyɩɩ mʋ nyita mu afulee mʋ nɩɩ ɔ sʋ kpini akyɛpʋ asɛ kpɩnɛ, fɛɛ naafɔɔ kʋlɔ mʋ kɩ bɔɔsɛ mʋ, amaa kʋlɔ mʋ kɩ san kii tii sʋ.
26 e que havia padecido muito com muitos médicos, e despendido tudo quanto tinha, nada lhe aproveitando isso, antes indo a pior,
27 O nu Yesu sʋ nɩɩ o loo sakyɔ mʋ tɔ ba Yesu kamaa.
27 ouvindo falar de Jesus, veio por detrás, entre a multidão, e tocou na sua vestimenta.
28 Nɩɩ ɔkyɩɩ mʋ fɛ nfɛɛrɛ mu kumu tɔ yɛ, “Naafɔɔ n daa nyɛ mata mʋ kaalɛ gbaa nɩn, n biti n nyɛ alanfɩya.”
28 Porque dizia: Se tão somente tocar nas suas vestes, sararei.
29 Nɩɩ ɔ mata Yesu kaalɛ, nɩɩ nkalan mʋ ɩ tɩn opula tɔ. Nɩɩ o wu mʋ n‐yɩɩ tɔ fɛɛ mʋ awʋrʋfɔ kpini ɩ kyʋn.
29 E logo se lhe secou a fonte do seu sangue, e sentiu no seu corpo estar já curada daquele mal.
30 Opula tɔ nɩɩ Yesu bɩɩ fɛɛ ɔlʋn kʋ lɩɩ mʋ tɔ, nɩɩ o biliŋi kɩɩ sakyɔ mʋ, nɩɩ ɔ taasɛ yɛ, “Anɩmʋ ɩ mata mɛ kaalɛ?”
30 E logo Jesus, conhecendo que a virtude de si mesmo saíra, voltou-se para a multidão e disse: Quem tocou nas minhas vestes?
31 Nɩɩ mʋ abɩɩlapʋ ba ba sa mʋ kɔnɔ fɛɛ, “Fu wu kanan mʋ nɩɩ sakyɔ mʋ mili fʋ sʋ, nɩɩ fʋ taasɛ yɛ, ‘Anɩmʋ ɩ mata mɛ kaalɛ?’ ”
31 E disseram-lhe os seus discípulos: Vês que a multidão te aperta, e dizes: Quem me tocou?
32 Nɩɩ Yesu biliŋi ɔ dan san ɛɛ kɩɩ ee biti ɔsa mʋ nɩɩ ɔ mata mʋ kaalɛ mʋ.
32 E ele olhava em redor, para ver a que isso fizera.
33 Nɩɩ ɔkyɩɩ mʋ maa wu kʋtɔ mʋ nɩɩ kɩ waa mʋ mʋ, nɩɩ ɔ taa kufuu kyɩkyaa natɛ ba Yesu ansi tɔ, ba muŋa mʋ ayaa tɔ, nɩɩ ɔ lɛɛ asɩn mʋ kesintin kpini tɔwɛ mʋ.
33 Então, a mulher, que sabia o que lhe tinha acontecido, temendo e tremendo, aproximou-se, e prostrou-se diante dele, e disse-lhe toda a verdade.
34 Nɩɩ Yesu tɔwɛ ɔkyɩɩ mʋ fɛɛ, “Mi‐bii, fʋ kɩkɔɔlɛ‐gyii kɩ yɛgɛ nɩɩ fʋ nyɛ alanfɩya, kpewu kɔkɔlɔ yuuli sʋ, fʋ awʋrʋfɔ ɩ lʋwɛ.”
34 E ele lhe disse: Filha, a tua fé te salvou; vai em paz e sê curada deste teu mal.
35 Yesu maa san ɛɛ tɔwɛ mʋ, nɩɩ nbɔɔ ba lɩɩ ɔbɩlɩsa Gyarosi kɩkpaara sʋ ba tɔwɛ Gyarosi yɛ, “Fu kebii kyɩɩsa‐bi mʋ wu, mɩnɛ sʋ nɩɩ fɩɩ san fɩɩ tɔɔrɔɔ ɔkaapʋpʋ mʋ?”
35 Estando ele ainda falando, chegaram alguns do principal da sinagoga, a quem disseram: A tua filha está morta; para que enfadas mais o Mestre?
36 Nɩɩ Yesu lɛɛ mu ansi yɛgɛ bamʋ, nɩɩ ɔ tɔwɛ Gyarosi yɛ, “Man waa kufuu, dan kɔɔlɛ gyii kanɩn.”
36 E Jesus, tendo ouvido essas palavras, disse ao principal da sinagoga: Não temas, crê somente.
37 Nɩɩ ɔ man bɩla yɛgɛ ɔkʋ buu mʋ tii Pita yɛ Gyemisi yɛ mu‐supu Gyɔn sʋ.
37 E não permitiu que alguém o seguisse, a não ser Pedro, e Tiago, e João, irmão de Tiago.
38 Ba maa fʋʋ Gyarosi kɩkpaara sʋ mʋ, ba wu asa ba maa waa ɩlawʋ bɛɛ sawʋ kenken.
38 E, tendo chegado à casa do principal da sinagoga, viu o alvoroço e os que choravam muito e pranteavam.
39 Nɩɩ Yesu loo taasɛ bamʋ fɛɛ, “Mɩnɛ nɩɩ fɛn waa kanɩn? Mɩnɛ kusu nɩɩ fen su kanɩn? Kebii mʋ man wu, ɔ dɛ nsɩɩrɛ nɩn.”
39 E, entrando, disse-lhes: Por que vos alvoroçais e chorais? A menina não está morta, mas dorme.
40 Nɩɩ asa mʋ ba ŋmasɛ mʋ.
40 E riam-se dele; porém ele, tendo-os feito sair, tomou consigo o pai e a mãe da menina e os que com ele estavam e entrou onde a menina estava deitada.
41 Nɩɩ ɔ kɩtaa kebii kyɩɩsa‐bi mʋ kɩbaa tɔ nɩɩ ɔ tɔwɛ yɛ, “Talita kuum.” Kɩmʋ kasɛ ɩ gyɛ fɛɛ, “Kebii kyɩɩsa‐bi, n yɛ fʋ kʋsʋ.”
41 E, tomando a mão da menina, disse-lhe: Talitá cumi, que, traduzido, é: Menina, a ti te digo: levanta-te.
42 Opula tɔ nɩɩ kebii mʋ kʋsʋ, nɩɩ ɔ natɛ. Kebii mʋ gyii nsu kudu anyɔ. Nɩɩ asɩn mʋ i kyinkyin bamʋ gaa.
42 E logo a menina se levantou e andava, pois já tinha doze anos; e assombraram-se com grande espanto.
43 Nɩɩ Yesu sa bamʋ kɔnɔ yɛ ba man kan tɔwɛ ɔkʋ kanɩn asɩn nɩmʋ. Nɩɩ ɔ tɔwɛ bamʋ fɛɛ ba sa kebii mʋ agyitɔ kɛ o gyii.
43 E mandou-lhes expressamente que ninguém o soubesse; e disse que lhe dessem de comer.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.