Marcos 5
Ɩbwaarɛ Katɔwɛ Kyula Pʋpwɛ (NAW) vs ARA
1 Yesu maa mʋ abɩɩlapʋ ba faa kpee Galile ɔbʋn benbe, Gerasene kabaafʋn.
1 Entrementes, chegaram à outra margem do mar, à terra dos gerasenos.
2 Yesu maa dan ɛɛ lɩɩ ɔkʋlɩ tɔ, nɩɩ ɔnyɩn kʋ mʋ nɩɩ nbwɩɩ libi ba tɛ mʋ sʋ mʋ, lɩɩ nkyan tɔ ba gyaŋa mʋ.
2 Ao desembarcar, logo veio dos sepulcros, ao seu encontro, um homem possesso de espírito imundo,
3 Ɔnyɩn maŋa tɛ nkyan mʋ tɔ nɩn. Ɔkʋ man bɩla taalɛ da mʋ ɩgbɛɛ.
3 o qual vivia nos sepulcros, e nem mesmo com cadeias alguém podia prendê-lo;
4 Lɩɩ fɛɛ saŋa kʋmaa nɩɩ ba da mʋ ayaa yɛ abaa ɩgbɛɛ mʋ, ɛɛ tɩŋɛ ɩmʋ nɩn. Nɩɩ ɔkʋ man bʋ tɔ kɛ ɔ taalɛ gyii mʋ sʋ.
4 porque, tendo sido muitas vezes preso com grilhões e cadeias, as cadeias foram quebradas por ele, e os grilhões, despedaçados. E ninguém podia subjugá-lo.
5 Ɔ naa ɔ naa nkyan yɛ abɩɩ tɔ kyʋwapɛ yɛ kagyanbwɛ, nɩɩ ɛɛ taa afʋlɛ ɛɛ kyaŋɛ mʋ n‐yɩɩ yɛgɛ ee kuusi.
5 Andava sempre, de noite e de dia, clamando por entre os sepulcros e pelos montes, ferindo-se com pedras.
6 Maa wu Yesu kata mʋ, ɔ sɩlɛ naa gyaŋa mʋ, nɩɩ o muŋa mu ansi tɔ.
6 Quando, de longe, viu Jesus, correu e o adorou,
7 Nɩɩ o kuusi kenken tɔwɛ yɛ, “Yesu, fʋ ɩ gyɛ Ɩbwaarɛ mʋ nɩɩ ɔ gyɛ Owura lala Mu‐Bii. Maa fʋ an sʋ mɩnɛ? Bɔ Ɩbwaarɛ fɛɛ fʋ mɛɛ yɛ fʋ tɔɔrɔɔ mɛ.”
7 exclamando com alta voz: Que tenho eu contigo, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Conjuro-te por Deus que não me atormentes!
8 Ɔnyɩn mʋ tɔwɛ kanɩn nɩn lɩɩ fɛɛ Yesu wʋla tɔwɛ nbwɩɩ libi mʋ yɛ, “Nbwɩɩ libi, fan lɩɩ ɔnyɩn mʋ tɔ.”
8 Porque Jesus lhe dissera: Espírito imundo, sai desse homem!
9 Nɩɩ Yesu taasɛ mʋ yɛ, “Fʋ kɩtɩɩ?”
9 E perguntou-lhe: Qual é o teu nome? Respondeu ele: Legião é o meu nome, porque somos muitos.
10 Nɩɩ ɔ mata sʋ ɛɛ kʋlɛ Yesu gaa fɛɛ ɔ man gya nbwɩɩ libi mʋ lɩɩ ɔsʋwʋlɛ maŋa tɔ.
10 E rogou-lhe encarecidamente que os não mandasse para fora do país.
11 Akuuri damantɛ akʋ ba bʋ tiri tʋtɔ kɩbɩɩ kʋ sʋ bee gyii.
11 Ora, pastava ali pelo monte uma grande manada de porcos.
12 Nɩɩ nbwɩɩ libi mʋ ba kʋlɛ Yesu yɛ, “Yɛgɛ a naa loo akuuri mʋ tɔ.”
12 E os espíritos imundos rogaram a Jesus, dizendo: Manda-nos para os porcos, para que entremos neles.
13 Nɩɩ Yesu sa bamʋ ɔkpa, nɩɩ ba lɩɩ ɔnyɩn mʋ tɔ naa loo akuuri mʋ tɔ. Nɩɩ akuuri mʋ kpini bamʋ kɔnɔ ɩ waa fɛɛ ngbɩn nyɔ mʋ, ba sɩlɛ kpɩlɩgɛ kɩbɩɩ mʋ ogee tɔ naa loo nkyu tɔ muuri.
13 Jesus o permitiu. Então, saindo os espíritos imundos, entraram nos porcos; e a manada, que era cerca de dois mil, precipitou-se despenhadeiro abaixo, para dentro do mar, onde se afogaram.
14 Nɩɩ asa mʋ nɩɩ bɛɛ kɩɩ akuuri mʋ sʋ mʋ, ba sɩlɛ kpee kadɛ tɔ yɛ ndɔɔ ana tɔ naa tɔwɛ asa. Nɩɩ asa ba ba kɩɩ kʋtɔ mʋ nɩɩ kɩ waa.
14 Os porqueiros fugiram e o anunciaram na cidade e pelos campos. Então, saiu o povo para ver o que sucedera.
15 Ba maa ba Yesu asɛ mʋ, ba wu ɔnyɩn mʋ nɩɩ ɔ daa ɔ sʋ nbwɩɩ libi mʋ, bun ɩkaalɛ danbɩrasa ɔ tɛ, nɩɩ mʋ nfɛɛrɛ tɔ ɩ dɛ. Nɩɩ kufuu kɩ kɩtaa bamʋ.
15 Indo ter com Jesus, viram o endemoninhado, o que tivera a legião, assentado, vestido, em perfeito juízo; e temeram.
16 Bamʋ nɩɩ ba taa bamʋ ansi wu kʋtɔ mʋ nɩɩ Yesu waa mʋ, ba tɔwɛ ɔnyɩn mʋ nɩɩ nbwɩɩ libi ba tɛ mʋ sʋ, yɛ akuuri mʋ asɩn sa asa.
16 Os que haviam presenciado os fatos contaram-lhes o que acontecera ao endemoninhado e acerca dos porcos.
17 Nɩɩ asa mʋ ba yɛ Yesu ɔ lɩɩ bamʋ ɔsʋwʋlɛ sʋ.
17 E entraram a rogar-lhe que se retirasse da terra deles.
18 Yesu maa loo ɔkʋlɩ tɔ mʋ, ɔnyɩn mʋ nɩɩ nbwɩɩ libi ba daa ba tɛ mʋ sʋ mʋ, kʋlɛ mʋ yɛ ɔ yɛgɛ ɔ buu mʋ.
18 Ao entrar Jesus no barco, suplicava-lhe o que fora endemoninhado que o deixasse estar com ele.
19 Nɩɩ Yesu kina, nɩɩ ɔ tɔwɛ mʋ yɛ, “Bwii kpee kewu naa tɔwɛ fʋ asa kʋtɔ mʋ nɩɩ Ɔnyɩrɩpɛ Ɩbwaarɛ waa sa fʋ, yɛ kanan mʋ nɩɩ o wu fʋ kʋwɛɛ.”
19 Jesus, porém, não lho permitiu, mas ordenou-lhe: Vai para tua casa, para os teus. Anuncia-lhes tudo o que o Senhor te fez e como teve compaixão de ti.
20 Nɩɩ ɔnyɩn mʋ lɩɩ tʋtɔ naa natɛ kabaafʋn mʋ nɩɩ bɛɛ tɩɩ yɛ Ndɛ Kudu mʋ sʋ kpini, ɛɛ tɔwɛ asa kʋtɔ mʋ nɩɩ Yesu waa sa mʋ. Nɩɩ i kyinkyin bamʋ nɩɩ ba nu mʋ kpini.
20 Então, ele foi e começou a proclamar em Decápolis tudo o que Jesus lhe fizera; e todos se admiravam.
21 Nɩɩ Yesu bwii loo ɔkʋlɩ tɔ faa kpee ɔbʋn mʋ benbe, nɩɩ asa kʋkyɔ ba ba sarɛ kyaabɔɔ mʋ.
21 Tendo Jesus voltado no barco, para o outro lado, afluiu para ele grande multidão; e ele estava junto do mar.
22 Nɩɩ Gyarosi mʋ nɩɩ ɔ gyɛ kabwaarɛ‐kʋlɛ ɔgyaŋɛkpa abɩlɩsa mʋ tɔ ɔkʋ ba tʋtɔ. Maa wu Yesu mʋ, nɩɩ ɔ tɩyɛ mʋ ayaa tɔ.
22 Eis que se chegou a ele um dos principais da sinagoga, chamado Jairo, e, vendo-o, prostrou-se a seus pés
23 Nɩɩ ɔ kʋlɛ mʋ gaa yɛ, “N kʋlɛ fʋ nɩn, mi kebii kyɩɩsa‐bi ɛɛ lɔ ee biti o wu, ba taa fʋ abaa gyaga mʋ sʋ kɛ ɔ nyɛ alanfɩya.”
23 e insistentemente lhe suplicou: Minha filhinha está à morte; vem, impõe as mãos sobre ela, para que seja salva, e viverá.
24 Nɩɩ maa Yesu ba yii sʋ bee kpee, yɛgɛ sakyɔ ba mili Yesu sʋ ba buu mʋ.
24 Jesus foi com ele. Grande multidão o seguia, comprimindo-o.
25 Ɔkyɩɩ kʋ nɩɩ nkalan ɩɩ da mʋ, nsu kudu anyɔ, bʋ sakyɔ mʋ tɔ.
25 Aconteceu que certa mulher, que, havia doze anos, vinha sofrendo de uma hemorragia
26 Ɔkyɩɩ mʋ nyita mu afulee mʋ nɩɩ ɔ sʋ kpini akyɛpʋ asɛ kpɩnɛ, fɛɛ naafɔɔ kʋlɔ mʋ kɩ bɔɔsɛ mʋ, amaa kʋlɔ mʋ kɩ san kii tii sʋ.
26 e muito padecera à mão de vários médicos, tendo despendido tudo quanto possuía, sem, contudo, nada aproveitar, antes, pelo contrário, indo a pior,
27 O nu Yesu sʋ nɩɩ o loo sakyɔ mʋ tɔ ba Yesu kamaa.
27 tendo ouvido a fama de Jesus, vindo por trás dele, por entre a multidão, tocou-lhe a veste.
28 Nɩɩ ɔkyɩɩ mʋ fɛ nfɛɛrɛ mu kumu tɔ yɛ, “Naafɔɔ n daa nyɛ mata mʋ kaalɛ gbaa nɩn, n biti n nyɛ alanfɩya.”
28 Porque, dizia: Se eu apenas lhe tocar as vestes, ficarei curada.
29 Nɩɩ ɔ mata Yesu kaalɛ, nɩɩ nkalan mʋ ɩ tɩn opula tɔ. Nɩɩ o wu mʋ n‐yɩɩ tɔ fɛɛ mʋ awʋrʋfɔ kpini ɩ kyʋn.
29 E logo se lhe estancou a hemorragia, e sentiu no corpo estar curada do seu flagelo.
30 Opula tɔ nɩɩ Yesu bɩɩ fɛɛ ɔlʋn kʋ lɩɩ mʋ tɔ, nɩɩ o biliŋi kɩɩ sakyɔ mʋ, nɩɩ ɔ taasɛ yɛ, “Anɩmʋ ɩ mata mɛ kaalɛ?”
30 Jesus, reconhecendo imediatamente que dele saíra poder, virando-se no meio da multidão, perguntou: Quem me tocou nas vestes?
31 Nɩɩ mʋ abɩɩlapʋ ba ba sa mʋ kɔnɔ fɛɛ, “Fu wu kanan mʋ nɩɩ sakyɔ mʋ mili fʋ sʋ, nɩɩ fʋ taasɛ yɛ, ‘Anɩmʋ ɩ mata mɛ kaalɛ?’ ”
31 Responderam-lhe seus discípulos: Vês que a multidão te aperta e dizes: Quem me tocou?
32 Nɩɩ Yesu biliŋi ɔ dan san ɛɛ kɩɩ ee biti ɔsa mʋ nɩɩ ɔ mata mʋ kaalɛ mʋ.
32 Ele, porém, olhava ao redor para ver quem fizera isto.
33 Nɩɩ ɔkyɩɩ mʋ maa wu kʋtɔ mʋ nɩɩ kɩ waa mʋ mʋ, nɩɩ ɔ taa kufuu kyɩkyaa natɛ ba Yesu ansi tɔ, ba muŋa mʋ ayaa tɔ, nɩɩ ɔ lɛɛ asɩn mʋ kesintin kpini tɔwɛ mʋ.
33 Então, a mulher, atemorizada e tremendo, cônscia do que nela se operara, veio, prostrou-se diante dele e declarou-lhe toda a verdade.
34 Nɩɩ Yesu tɔwɛ ɔkyɩɩ mʋ fɛɛ, “Mi‐bii, fʋ kɩkɔɔlɛ‐gyii kɩ yɛgɛ nɩɩ fʋ nyɛ alanfɩya, kpewu kɔkɔlɔ yuuli sʋ, fʋ awʋrʋfɔ ɩ lʋwɛ.”
34 E ele lhe disse: Filha, a tua fé te salvou; vai-te em paz e fica livre do teu mal.
35 Yesu maa san ɛɛ tɔwɛ mʋ, nɩɩ nbɔɔ ba lɩɩ ɔbɩlɩsa Gyarosi kɩkpaara sʋ ba tɔwɛ Gyarosi yɛ, “Fu kebii kyɩɩsa‐bi mʋ wu, mɩnɛ sʋ nɩɩ fɩɩ san fɩɩ tɔɔrɔɔ ɔkaapʋpʋ mʋ?”
35 Falava ele ainda, quando chegaram alguns da casa do chefe da sinagoga, a quem disseram: Tua filha já morreu; por que ainda incomodas o Mestre?
36 Nɩɩ Yesu lɛɛ mu ansi yɛgɛ bamʋ, nɩɩ ɔ tɔwɛ Gyarosi yɛ, “Man waa kufuu, dan kɔɔlɛ gyii kanɩn.”
36 Mas Jesus, sem acudir a tais palavras, disse ao chefe da sinagoga: Não temas, crê somente.
37 Nɩɩ ɔ man bɩla yɛgɛ ɔkʋ buu mʋ tii Pita yɛ Gyemisi yɛ mu‐supu Gyɔn sʋ.
37 Contudo, não permitiu que alguém o acompanhasse, senão Pedro e os irmãos Tiago e João.
38 Ba maa fʋʋ Gyarosi kɩkpaara sʋ mʋ, ba wu asa ba maa waa ɩlawʋ bɛɛ sawʋ kenken.
38 Chegando à casa do chefe da sinagoga, viu Jesus o alvoroço, os que choravam e os que pranteavam muito.
39 Nɩɩ Yesu loo taasɛ bamʋ fɛɛ, “Mɩnɛ nɩɩ fɛn waa kanɩn? Mɩnɛ kusu nɩɩ fen su kanɩn? Kebii mʋ man wu, ɔ dɛ nsɩɩrɛ nɩn.”
39 Ao entrar, lhes disse: Por que estais em alvoroço e chorais? A criança não está morta, mas dorme.
40 Nɩɩ asa mʋ ba ŋmasɛ mʋ.
40 E riam-se dele. Tendo ele, porém, mandado sair a todos, tomou o pai e a mãe da criança e os que vieram com ele e entrou onde ela estava.
41 Nɩɩ ɔ kɩtaa kebii kyɩɩsa‐bi mʋ kɩbaa tɔ nɩɩ ɔ tɔwɛ yɛ, “Talita kuum.” Kɩmʋ kasɛ ɩ gyɛ fɛɛ, “Kebii kyɩɩsa‐bi, n yɛ fʋ kʋsʋ.”
41 Tomando-a pela mão, disse: Talitá cumi!, que quer dizer: Menina, eu te mando, levanta-te!
42 Opula tɔ nɩɩ kebii mʋ kʋsʋ, nɩɩ ɔ natɛ. Kebii mʋ gyii nsu kudu anyɔ. Nɩɩ asɩn mʋ i kyinkyin bamʋ gaa.
42 Imediatamente, a menina se levantou e pôs-se a andar; pois tinha doze anos. Então, ficaram todos sobremaneira admirados.
43 Nɩɩ Yesu sa bamʋ kɔnɔ yɛ ba man kan tɔwɛ ɔkʋ kanɩn asɩn nɩmʋ. Nɩɩ ɔ tɔwɛ bamʋ fɛɛ ba sa kebii mʋ agyitɔ kɛ o gyii.
43 Mas Jesus ordenou-lhes expressamente que ninguém o soubesse; e mandou que dessem de comer à menina.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.