Marcos 4

Ɩbwaarɛ Katɔwɛ Kyula Pʋpwɛ (NAW) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Nɩɩ Yesu bɩla piili ɛɛ kaapʋ Galile ɔbʋn kaa, nɩɩ asa damantɛ ba ba kyaabɔɔ mʋ bɛɛ nu mʋ asɛ. Sakyɔ sʋ mʋ, o loo ɔkʋlɩ mʋ nɩɩ kɩ gyan nkyu sʋ ɔbʋn kaa, yɛgɛ asa ba yɩla kidenbi sʋ.
1 Jesus começou a ensinar outra vez na beira do lago da Galileia. A multidão que se ajuntou em volta dele era tão grande, que ele entrou e sentou-se num barco perto da praia, onde o povo estava.
2 Nɩɩ ɔ taa aŋasan tɔ kaapʋ bamʋ atɔ damantɛ. Mʋ kɩkaapʋ tɔ mʋ nɩɩ ɔ tɔwɛ bamʋ yɛ,
2 Jesus usava parábolas para ensinar muitas coisas. Ele dizia:
3 “Fan nu, ɔdɔɔpʋ kʋ ɩ kyɩna kpee ɔ naa ŋmatɛ ayu.
3 — Escutem! Certo homem saiu para semear.
4 Saŋa mʋ nɩɩ ɛɛ ŋmatɛ ayu mʋ, ɩmʋ ɩkʋ ɩ tɩyɛ ɔkpa kaa, nɩɩ nbwiibi ba ba tasɛ gyii.
4 E, quando estava espalhando as sementes, algumas caíram na beira do caminho, e os passarinhos comeram tudo.
5 Nɩɩ ɩkʋ ɩ tɩyɛ fʋlɛ sʋ, katɩn mʋ nɩɩ ɩsɛ ɩ man bʋnyɛ, ɩmʋ sʋ ɩ kɔyɩ bilen.
5 Outra parte das sementes caiu num lugar onde havia muitas pedras e pouca terra. As sementes brotaram logo porque a terra não era funda.
6 Ɩmʋ sʋ kyɔwɛ maa da mʋ, ɩ bwɩɩ, nɩɩ i wu lɩɩ fɛɛ ɩ man sʋ ilin.
6 Mas, quando o sol apareceu, queimou as plantas, e elas secaram porque não tinham raízes.
7 Nɩɩ ɩkʋ ɩ tɩyɛ iwii tɔ, nɩɩ iwii mʋ ɩ dan nyan ɩmʋ, nɩɩ ɩ man talɛ sɔyɩ abi.
7 Outras sementes caíram no meio de espinhos, que cresceram e sufocaram as plantas. Por isso nada produziram.
8 Nɩɩ ɩkʋ mɔɔ ɩ tɩyɛ kasɛ danbɩrasa tɔ. Nɩɩ ɩ kɔyɩ dan nɩɩ ɩ sɔyɩ abii. Ɩkʋ ɩ sɔyɩ abi adɩsa, ɩkʋ mɔɔ adisiye, nɩɩ ɩkʋ mɔɔ kɩlɩfa.”
8 Mas as sementes que caíram em terra boa brotaram, cresceram e produziram na base de trinta, sessenta e até cem grãos por um.
9 Nɩɩ Yesu lʋwɛ tɔwɛ yɛ, “Ɔmʋ nɩɩ ɔ sʋ asʋ nɩɩ ee biti o nu mʋ, o nu.”
9 E Jesus terminou, dizendo:
10 Ɩ maa ba san Yesu nkʋn mʋ, mʋ abɩɩlapʋ kudu anyɔ yɛ asa mʋ nɩɩ ba nu mʋ asɩn tɔwɛsa mʋ akʋ ba ba taasɛ mʋ kɩŋasan mʋ kasɛ.
10 Quando a multidão foi embora, as pessoas que ficaram ali começaram, junto com os doze discípulos, a fazer perguntas a Jesus sobre parábolas .
11 Nɩɩ ɔ tɔwɛ bamʋ yɛ, “Fanɛ bɩrɛ, Ɩbwaarɛ lɛɛ kuwura‐gyii mʋ asiri asɩn kaapʋ fanɛ, amaa bamʋ nɩɩ ba man tii fanɛ sʋ bɩrɛ mʋ, aŋasan tɔ nɩɩ bɛɛ sʋ bɛɛ kaapʋ bamʋ.
11 Jesus disse a eles:
12 Ɩmʋ sʋ,
12 para que olhem e não enxerguem nada e para que escutem e não entendam; se não, eles voltariam para Deus, e ele os perdoaria.
13 Nɩɩ Yesu taasɛ bamʋ yɛ, “Fan man nu kɩŋasan nɩmʋ kasɛ? Nɛnɛ nɩɩ fen biti fan nu kɩŋasan kʋ kasɛ?
13 Então Jesus perguntou:
14 Ɔdɔɔpʋ mʋ ɩ gyɛ abwaarɛsɩn ɔtɔwɛpʋ.
14 E continuou:
15 Asa akʋ ba du nɩn fɛɛ ayu mʋ nɩɩ ɩ tɩyɛ ɔkpa kaa mʋ. Ba dan bee nu abwaarɛsɩn mʋ, yɛgɛ Sɩtaanɛ ɩ ba lɛɛ abwaarɛsɩn mʋ lɩɩ bamʋ nfɛɛrɛ tɔ.
15 Algumas pessoas que a ouvem são como as sementes que caíram na beira do caminho. Logo que ouvem, Satanás vem e tira a mensagem que foi semeada no coração delas.
16 Akʋ mɔɔ ba du nɩn fɛɛ abi mʋ nɩɩ ɩ tɩyɛ afʋlɛ sʋ mʋ. Ba dan nu abwaarɛsɩn mʋ, bɛɛ taa kensi‐gyii kɔɔlɛ ɩmʋ.
16 Outras pessoas são como as sementes que foram semeadas onde havia muitas pedras. Quando ouvem a mensagem, elas a aceitam logo com alegria;
17 Amaa ɩ maa mee loo bamʋ nkɔlɔ kasɛ tɔ sʋ mʋ, ɩ mɛɛ kyɛɛrɛɛ bamʋ tɔ. Ɩmʋ sʋ nɩɩ awʋrʋfɔ abɛɛ kanyanla dan ba bamʋ sʋ lɩɩ abwaarɛsɩn sʋ mʋ, bɛɛ yɛgɛ Ɩbwaarɛ kesun.
17 mas depois de pouco tempo essas pessoas abandonam a mensagem porque ela não criou raízes nelas. E, quando por causa da mensagem chegam os sofrimentos e as perseguições, elas logo abandonam a sua fé.
18 Akʋ mɔɔ ba du nɩn fɛɛ abi mʋ nɩɩ ɩ tɩyɛ iwii tɔ mʋ. Kanɩn asa mʋ bee nu abwaarɛsɩn.
18 Ainda outras são parecidas com as sementes que foram semeadas no meio dos espinhos. Elas ouvem a mensagem,
19 Amaa kakyɩna kanɩmʋ tɔ tɔɔrɔɔ yɛ kefulee biti kensi payɩ yɛ dulinyaa atɔ kebiti libi, ɩ ba nyan abwaarɛsɩn mʋ, nɩɩ ɩ man taalɛ sɔyɩ abi.
19 mas, quando aparecem as preocupações deste mundo, a ilusão das riquezas e outras ambições, estas coisas sufocam a mensagem, e ela não produz frutos.
20 Nɩɩ akʋ mɔɔ ba du nɩn fɛɛ abi mʋ nɩɩ ɩ tɩyɛ ɩsɛ danbɩrasa tɔ mʋ. Ba dan nu abwaarɛsɩn mʋ, bɛɛ kɔɔlɛ ɩmʋ kɛ bɛɛ sɔyɩ abi. Akʋ bɛɛ sɔyɩ adɩsa, akʋ adisiye, nɩɩ akʋ gbaa kɩlɩfa.”
20 E existem aquelas pessoas que são como as sementes que foram semeadas em terra boa. Elas ouvem, e aceitam a mensagem, e produzem uma grande colheita: umas, trinta; outras, sessenta; e ainda outras, cem vezes mais do que foi semeado.
21 Nɩɩ Yesu bɩla bɔ kɩŋasan kʋ yɛ, “Be mee tuwa fɩtɩla kɛ ba taa waa kolobi tɔ, abɛɛ ba taa waa npaa kasɛ. Bee tuwa fɩtɩla ba sʋ bɛɛ gyaga kɩmʋ ɔgyagakpa nɩn.
21 Jesus continuou:
22 Ɩmʋ sʋ kʋtɔ kʋmaa mʋ nɩɩ kɩ baala mʋ, kii biti kɩ lɩɩ ifuli, kɛ kɩmʋ nɩɩ kii bun sʋ mʋ kii biti ki bugi tɔ.
22 Pois tudo o que está escondido será descoberto, e tudo o que está em segredo será conhecido.
23 Ɔkʋmaa mʋ nɩɩ ɔ sʋ asʋ mʋ o nu.”
23 Se vocês têm ouvidos para ouvir, então ouçam.
24 Nɩɩ ɔ tɔwɛ bamʋ fɛɛ, “Fan fɛ nfɛɛrɛ danbɩrasa lɩɩ asɩn mʋ nɩɩ fan nu mʋ sʋ. Kʋtɔ kaalasa mʋ nɩɩ fʋ taa kaala sa fʋ tɔɔmaa mʋ, kɩmʋ nɩɩ Ɩbwaarɛ gbaa ii biti ɔ kaala sa fʋ, kɛ ɩ ŋara fʋ lɛɛ mʋ.
24 Disse também:
25 Ɔsa mʋ nɩɩ ɔ sʋ mʋ, ee biti ɔ nyɛ tii sʋ, nɩɩ ɔmʋ nɩɩ ɔ man sʋ mʋ, halɩɩ pii mʋ nɩɩ ɔ sʋ mʋ, bee biti ba kɔɔlɛ lɩɩ mʋ asɛ.”
25 Quem tem receberá mais; mas quem não tem, até o pouco que tem será tirado dele.
26 Nɩɩ Yesu tɔwɛ fɛɛ, “Ɩbwaarɛ kuwura‐gyii du nɩn fɛɛ ɔnyɩn kʋ mʋ nɩɩ ɔ ŋmatɛ ayu mʋ ndɔɔ tɔ.
26 Jesus disse:
27 Ɛɛ dɛ kɛ o kyiŋi kagyanbwɛ yɛ kakyʋwapɛ, yɛgɛ ɔ man nyi kanan mʋ nɩɩ ayu mʋ ɩ waa nɩɩ ɩ kɔyɩ nɩɩ ɩ dan.
27 Quer ele esteja acordado, quer esteja dormindo, ela brota e cresce, sem ele saber como isso acontece.
28 Kasɛ mʋ ɩ yɛgɛ ayu mʋ ɩɩ dan nɩɩ ɩɩ kɔyɩ. Oyu mʋ ɩ gyankpaa kɔyɩ kɛ ɩ nyɛ ɔtɔ kɛ ɩ kʋʋgɛ abi.
28 É a própria terra que dá o seu fruto: primeiro aparece a planta, depois a espiga, e, mais tarde, os grãos que enchem a espiga.
29 Ɩ dan mʋ, nɩɩ ɔnyɩn mʋ ɩ taa deebi naa tɩŋɛ ɩmʋ lɩɩ fɛɛ ɩmʋ saŋa fʋʋ.”
29 Quando as espigas ficam maduras, o homem começa a cortá-las com a foice, pois chegou o tempo da colheita.
30 Nɩɩ Yesu taasɛ fɛɛ, “Mɩnɛ kʋtɔ nɩɩ an biti a taa Ɩbwaarɛ kuwura‐gyii mʋ waa sɩnkaala? Mɩnɛ kɩŋasan nɩɩ an biti a taa kaapʋ tɔ?
30 Jesus continuou:
31 Ki du nɩn fɛɛ sinapi oyu kibi atɔ duusa tɔ kpini kibi pii, nɩɩ bee duu kɩmʋ.
31 Ele é como uma semente de mostarda, que é a menor de todas as sementes.
32 Nɩɩ ba kan duu kɩmʋ mʋ, kɩ kɔyɩ, nɩɩ kɩɩ dan kɩ gyɔɔ apʋnfa kpini, nɩɩ kɩɩ waa n‐yaabi lala halɩɩ nbwiibi ba ba waa nsʋswaa kɩmʋ onyin tɔ.”
32 Mas, depois de semeada, cresce muito até ficar a maior de todas as plantas. E os seus ramos são tão grandes, que os passarinhos fazem ninhos entre as suas folhas.
33 Aŋasan tɔ falɛ nɩɩ Yesu taa tɔwɛ bamʋ abwaarɛsɩn. Ɔ tɔwɛ bamʋ kanan mʋ nɩɩ bɛɛ taalɛ nu kasɛ.
33 Assim, usando muitas parábolas como estas, Jesus falava ao povo de um modo que eles podiam entender.
34 Asɩn akʋ ɩ man bʋ tɔ nɩɩ ɔ tɔwɛ bamʋ, nɩɩ ɩ man gyɛ kɩŋasan. Amaa saŋa kʋmaa nɩɩ ɩ ba san maa mʋ abɩɩlapʋ nkʋn mʋ, ɛɛ lɛɛ ɩmʋ kasɛ ɛɛ kaapʋ bamʋ.
34 E só falava com eles usando parábolas, mas explicava tudo em particular aos discípulos.
35 Kakɛ maŋa kalaatɩpwɛɛ asɛ nɩɩ Yesu tɔwɛ mʋ abɩɩlapʋ fɛɛ, “Fan yɛgɛ a faa kpee benbe.”
35 Naquele dia, de tardinha, Jesus disse aos discípulos:
36 Nɩɩ ba loo ɔkʋlɩ mʋ nɩɩ Yesu tɛ kɩmʋ tɔ mʋ, nɩɩ ba yɛgɛ sakyɔ mʋ ɔbʋn kaa, ɩkʋlɩ ɩkʋ gbaa i tii bamʋ sʋ.
36 Então eles deixaram o povo ali, subiram no barco em que Jesus estava e foram com ele; e outros barcos o acompanharam.
37 Ba maa kpee mʋ, nɩɩ afuu i tigi kɔnɔ kʋlʋn, nɩɩ apaa ɩ waa nɩɩ ɩ da nkyu ɩ waa ɔkʋlɩ mʋ tɔ naa san gbɛrɛɛ kɛ ɔkʋlɩ mʋ ɔ bɔla.
37 De repente, começou a soprar um vento muito forte, e as ondas arrebentavam com tanta força em cima do barco, que ele já estava ficando cheio de água.
38 Amaa Yesu taa mu kumu gyaga keputu sʋ dɛ nsɩɩrɛ ɔkʋlɩ kɔnɔ. Nɩɩ abɩɩlapʋ mʋ ba kyiŋi mʋ, nɩɩ ba taasɛ mʋ yɛ, “Ɔnyɩrɩpɛ, a maa biti a wu mʋ, ɩ man tiri fʋ?”
38 Jesus estava dormindo na parte detrás do barco, com a cabeça numa almofada. Então os discípulos o acordaram e disseram: — Mestre! Nós vamos morrer! O senhor não se importa com isso?
39 Nɩɩ Yesu kʋsʋ yɩlɛ. Nɩɩ ɔ tɔwɛ afuu mʋ fɛɛ, “Waa diin.” Nɩɩ katɩn kʋmaa waa diin.
39 Então ele se levantou, falou duro com o vento e disse ao lago: O vento parou, e tudo ficou calmo.
40 Nɩɩ Yesu taasɛ mʋ abɩɩlapʋ mʋ yɛ, “Mɩnɛ sʋ nɩɩ fan sʋ kufuu? Fan man sʋ kɩkɔɔlɛ‐gyii nɩn?”
40 Aí ele perguntou:
41 Nɩɩ kufuu kɩ kɩtaa bamʋ gaa nɩɩ ba taasɛ abaa yɛ, “Mɩnɛ Nyɩmɩsa ndee? Halɩɩ afuu yɛ apaa gbaa i nu mʋ asɛ.”
41 E os discípulos, cheios de medo, diziam uns aos outros: — Que homem é este que manda até no vento e nas ondas?!

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.