Marcos 4
Ɩbwaarɛ Katɔwɛ Kyula Pʋpwɛ (NAW) vs ARIB
1 Nɩɩ Yesu bɩla piili ɛɛ kaapʋ Galile ɔbʋn kaa, nɩɩ asa damantɛ ba ba kyaabɔɔ mʋ bɛɛ nu mʋ asɛ. Sakyɔ sʋ mʋ, o loo ɔkʋlɩ mʋ nɩɩ kɩ gyan nkyu sʋ ɔbʋn kaa, yɛgɛ asa ba yɩla kidenbi sʋ.
1 Outra vez começou a ensinar à beira do mar. E reuniu-se a ele tão grande multidão que ele entrou num barco e sentou-se nele, sobre o mar; e todo o povo estava em terra junto do mar.
2 Nɩɩ ɔ taa aŋasan tɔ kaapʋ bamʋ atɔ damantɛ. Mʋ kɩkaapʋ tɔ mʋ nɩɩ ɔ tɔwɛ bamʋ yɛ,
2 Então lhes ensinava muitas coisas por parábolas, e lhes dizia no seu ensino:
3 “Fan nu, ɔdɔɔpʋ kʋ ɩ kyɩna kpee ɔ naa ŋmatɛ ayu.
3 Ouvi: Eis que o semeador saiu a semear;
4 Saŋa mʋ nɩɩ ɛɛ ŋmatɛ ayu mʋ, ɩmʋ ɩkʋ ɩ tɩyɛ ɔkpa kaa, nɩɩ nbwiibi ba ba tasɛ gyii.
4 e aconteceu que, quando semeava, uma parte da semente caiu à beira do caminho, e vieram as aves e a comeram.
5 Nɩɩ ɩkʋ ɩ tɩyɛ fʋlɛ sʋ, katɩn mʋ nɩɩ ɩsɛ ɩ man bʋnyɛ, ɩmʋ sʋ ɩ kɔyɩ bilen.
5 Outra caiu no solo pedregoso, onde não havia muita terra: e logo nasceu, porque não tinha terra profunda;
6 Ɩmʋ sʋ kyɔwɛ maa da mʋ, ɩ bwɩɩ, nɩɩ i wu lɩɩ fɛɛ ɩ man sʋ ilin.
6 mas, saindo o sol, queimou-se; e, porque não tinha raiz, secou-se.
7 Nɩɩ ɩkʋ ɩ tɩyɛ iwii tɔ, nɩɩ iwii mʋ ɩ dan nyan ɩmʋ, nɩɩ ɩ man talɛ sɔyɩ abi.
7 E outra caiu entre espinhos; e cresceram os espinhos, e a sufocaram; e não deu fruto.
8 Nɩɩ ɩkʋ mɔɔ ɩ tɩyɛ kasɛ danbɩrasa tɔ. Nɩɩ ɩ kɔyɩ dan nɩɩ ɩ sɔyɩ abii. Ɩkʋ ɩ sɔyɩ abi adɩsa, ɩkʋ mɔɔ adisiye, nɩɩ ɩkʋ mɔɔ kɩlɩfa.”
8 Mas outras caíram em boa terra e, vingando e crescendo, davam fruto; e um grão produzia trinta, outro sessenta, e outro cem.
9 Nɩɩ Yesu lʋwɛ tɔwɛ yɛ, “Ɔmʋ nɩɩ ɔ sʋ asʋ nɩɩ ee biti o nu mʋ, o nu.”
9 E disse-lhes: Quem tem ouvidos para ouvir, ouça.
10 Ɩ maa ba san Yesu nkʋn mʋ, mʋ abɩɩlapʋ kudu anyɔ yɛ asa mʋ nɩɩ ba nu mʋ asɩn tɔwɛsa mʋ akʋ ba ba taasɛ mʋ kɩŋasan mʋ kasɛ.
10 Quando se achou só, os que estavam ao redor dele, com os doze, interrogaram-no acerca da parábola.
11 Nɩɩ ɔ tɔwɛ bamʋ yɛ, “Fanɛ bɩrɛ, Ɩbwaarɛ lɛɛ kuwura‐gyii mʋ asiri asɩn kaapʋ fanɛ, amaa bamʋ nɩɩ ba man tii fanɛ sʋ bɩrɛ mʋ, aŋasan tɔ nɩɩ bɛɛ sʋ bɛɛ kaapʋ bamʋ.
11 E ele lhes disse: A vós é confiado o mistério do reino de Deus, mas aos de fora tudo se lhes diz por parábolas;
12 Ɩmʋ sʋ,
12 para que vendo, vejam, e não percebam; e ouvindo, ouçam, e não entendam; para que não se convertam e sejam perdoados.
13 Nɩɩ Yesu taasɛ bamʋ yɛ, “Fan man nu kɩŋasan nɩmʋ kasɛ? Nɛnɛ nɩɩ fen biti fan nu kɩŋasan kʋ kasɛ?
13 Disse-lhes ainda: Não percebeis esta parábola? como pois entendereis todas as parábolas?
14 Ɔdɔɔpʋ mʋ ɩ gyɛ abwaarɛsɩn ɔtɔwɛpʋ.
14 O semeador semeia a palavra.
15 Asa akʋ ba du nɩn fɛɛ ayu mʋ nɩɩ ɩ tɩyɛ ɔkpa kaa mʋ. Ba dan bee nu abwaarɛsɩn mʋ, yɛgɛ Sɩtaanɛ ɩ ba lɛɛ abwaarɛsɩn mʋ lɩɩ bamʋ nfɛɛrɛ tɔ.
15 E os que estão junto do caminho são aqueles em quem a palavra é semeada; mas, tendo-a eles ouvido, vem logo Satanás e tira a palavra que neles foi semeada.
16 Akʋ mɔɔ ba du nɩn fɛɛ abi mʋ nɩɩ ɩ tɩyɛ afʋlɛ sʋ mʋ. Ba dan nu abwaarɛsɩn mʋ, bɛɛ taa kensi‐gyii kɔɔlɛ ɩmʋ.
16 Do mesmo modo, aqueles que foram semeados nos lugares pedregosos são os que, ouvindo a palavra, imediatamente com alegria a recebem;
17 Amaa ɩ maa mee loo bamʋ nkɔlɔ kasɛ tɔ sʋ mʋ, ɩ mɛɛ kyɛɛrɛɛ bamʋ tɔ. Ɩmʋ sʋ nɩɩ awʋrʋfɔ abɛɛ kanyanla dan ba bamʋ sʋ lɩɩ abwaarɛsɩn sʋ mʋ, bɛɛ yɛgɛ Ɩbwaarɛ kesun.
17 mas não têm raiz em si mesmos, antes são de pouca duração; depois, sobrevindo tribulação ou perseguição por causa da palavra, logo se escandalizam.
18 Akʋ mɔɔ ba du nɩn fɛɛ abi mʋ nɩɩ ɩ tɩyɛ iwii tɔ mʋ. Kanɩn asa mʋ bee nu abwaarɛsɩn.
18 Outros ainda são aqueles que foram semeados entre os espinhos; estes são os que ouvem a palavra;
19 Amaa kakyɩna kanɩmʋ tɔ tɔɔrɔɔ yɛ kefulee biti kensi payɩ yɛ dulinyaa atɔ kebiti libi, ɩ ba nyan abwaarɛsɩn mʋ, nɩɩ ɩ man taalɛ sɔyɩ abi.
19 mas os cuidados do mundo, a sedução das riquezas e a cobiça doutras coisas, entrando, sufocam a palavra, e ela fica infrutífera.
20 Nɩɩ akʋ mɔɔ ba du nɩn fɛɛ abi mʋ nɩɩ ɩ tɩyɛ ɩsɛ danbɩrasa tɔ mʋ. Ba dan nu abwaarɛsɩn mʋ, bɛɛ kɔɔlɛ ɩmʋ kɛ bɛɛ sɔyɩ abi. Akʋ bɛɛ sɔyɩ adɩsa, akʋ adisiye, nɩɩ akʋ gbaa kɩlɩfa.”
20 Aqueles outros que foram semeados em boa terra são os que ouvem a palavra e a recebem, e dão fruto, a trinta, a sessenta, e a cem, por um.
21 Nɩɩ Yesu bɩla bɔ kɩŋasan kʋ yɛ, “Be mee tuwa fɩtɩla kɛ ba taa waa kolobi tɔ, abɛɛ ba taa waa npaa kasɛ. Bee tuwa fɩtɩla ba sʋ bɛɛ gyaga kɩmʋ ɔgyagakpa nɩn.
21 Disse-lhes mais: Vem porventura a candeia para se meter debaixo do alqueire, ou debaixo da cama? não é antes para se colocar no velador?
22 Ɩmʋ sʋ kʋtɔ kʋmaa mʋ nɩɩ kɩ baala mʋ, kii biti kɩ lɩɩ ifuli, kɛ kɩmʋ nɩɩ kii bun sʋ mʋ kii biti ki bugi tɔ.
22 Porque nada está encoberto senão para ser manifesto; e nada foi escondido senão para vir à luz.
23 Ɔkʋmaa mʋ nɩɩ ɔ sʋ asʋ mʋ o nu.”
23 Se alguém tem ouvidos para ouvir, ouça.
24 Nɩɩ ɔ tɔwɛ bamʋ fɛɛ, “Fan fɛ nfɛɛrɛ danbɩrasa lɩɩ asɩn mʋ nɩɩ fan nu mʋ sʋ. Kʋtɔ kaalasa mʋ nɩɩ fʋ taa kaala sa fʋ tɔɔmaa mʋ, kɩmʋ nɩɩ Ɩbwaarɛ gbaa ii biti ɔ kaala sa fʋ, kɛ ɩ ŋara fʋ lɛɛ mʋ.
24 Também lhes disse: Atendei ao que ouvis. Com a medida com que medis vos medirão a vós, e ainda se vos acrescentará.
25 Ɔsa mʋ nɩɩ ɔ sʋ mʋ, ee biti ɔ nyɛ tii sʋ, nɩɩ ɔmʋ nɩɩ ɔ man sʋ mʋ, halɩɩ pii mʋ nɩɩ ɔ sʋ mʋ, bee biti ba kɔɔlɛ lɩɩ mʋ asɛ.”
25 Pois ao que tem, ser-lhe-á dado; e ao que não tem, até aquilo que tem ser-lhe-á tirado.
26 Nɩɩ Yesu tɔwɛ fɛɛ, “Ɩbwaarɛ kuwura‐gyii du nɩn fɛɛ ɔnyɩn kʋ mʋ nɩɩ ɔ ŋmatɛ ayu mʋ ndɔɔ tɔ.
26 Disse também: O reino de Deus é assim como se um homem lançasse semente à terra,
27 Ɛɛ dɛ kɛ o kyiŋi kagyanbwɛ yɛ kakyʋwapɛ, yɛgɛ ɔ man nyi kanan mʋ nɩɩ ayu mʋ ɩ waa nɩɩ ɩ kɔyɩ nɩɩ ɩ dan.
27 e dormisse e se levantasse de noite e de dia, e a semente brotasse e crescesse, sem ele saber como.
28 Kasɛ mʋ ɩ yɛgɛ ayu mʋ ɩɩ dan nɩɩ ɩɩ kɔyɩ. Oyu mʋ ɩ gyankpaa kɔyɩ kɛ ɩ nyɛ ɔtɔ kɛ ɩ kʋʋgɛ abi.
28 A terra por si mesma produz fruto, primeiro a erva, depois a espiga, e por último o grão cheio na espiga.
29 Ɩ dan mʋ, nɩɩ ɔnyɩn mʋ ɩ taa deebi naa tɩŋɛ ɩmʋ lɩɩ fɛɛ ɩmʋ saŋa fʋʋ.”
29 Mas assim que o fruto amadurecer, logo lhe mete a foice, porque é chegada a ceifa.
30 Nɩɩ Yesu taasɛ fɛɛ, “Mɩnɛ kʋtɔ nɩɩ an biti a taa Ɩbwaarɛ kuwura‐gyii mʋ waa sɩnkaala? Mɩnɛ kɩŋasan nɩɩ an biti a taa kaapʋ tɔ?
30 Disse ainda: A que assemelharemos o reino de Deus? ou com que parábola o representaremos?
31 Ki du nɩn fɛɛ sinapi oyu kibi atɔ duusa tɔ kpini kibi pii, nɩɩ bee duu kɩmʋ.
31 É como um grão de mostarda que, quando se semeia, é a menor de todas as sementes que há na terra;
32 Nɩɩ ba kan duu kɩmʋ mʋ, kɩ kɔyɩ, nɩɩ kɩɩ dan kɩ gyɔɔ apʋnfa kpini, nɩɩ kɩɩ waa n‐yaabi lala halɩɩ nbwiibi ba ba waa nsʋswaa kɩmʋ onyin tɔ.”
32 mas, tendo sido semeado, cresce e faz-se a maior de todas as hortaliças e cria grandes ramos, de tal modo que as aves do céu podem aninhar-se à sua sombra.
33 Aŋasan tɔ falɛ nɩɩ Yesu taa tɔwɛ bamʋ abwaarɛsɩn. Ɔ tɔwɛ bamʋ kanan mʋ nɩɩ bɛɛ taalɛ nu kasɛ.
33 E com muitas parábolas tais lhes dirigia a palavra, conforme podiam compreender.
34 Asɩn akʋ ɩ man bʋ tɔ nɩɩ ɔ tɔwɛ bamʋ, nɩɩ ɩ man gyɛ kɩŋasan. Amaa saŋa kʋmaa nɩɩ ɩ ba san maa mʋ abɩɩlapʋ nkʋn mʋ, ɛɛ lɛɛ ɩmʋ kasɛ ɛɛ kaapʋ bamʋ.
34 E sem parábola não lhes falava; mas em particular explicava tudo a seus discípulos.
35 Kakɛ maŋa kalaatɩpwɛɛ asɛ nɩɩ Yesu tɔwɛ mʋ abɩɩlapʋ fɛɛ, “Fan yɛgɛ a faa kpee benbe.”
35 Naquele dia, quando já era tarde, disse-lhes: Passemos para o outro lado.
36 Nɩɩ ba loo ɔkʋlɩ mʋ nɩɩ Yesu tɛ kɩmʋ tɔ mʋ, nɩɩ ba yɛgɛ sakyɔ mʋ ɔbʋn kaa, ɩkʋlɩ ɩkʋ gbaa i tii bamʋ sʋ.
36 E eles, deixando a multidão, o levaram consigo, assim como estava, no barco; e havia com ele também outros barcos.
37 Ba maa kpee mʋ, nɩɩ afuu i tigi kɔnɔ kʋlʋn, nɩɩ apaa ɩ waa nɩɩ ɩ da nkyu ɩ waa ɔkʋlɩ mʋ tɔ naa san gbɛrɛɛ kɛ ɔkʋlɩ mʋ ɔ bɔla.
37 E se levantou grande tempestade de vento, e as ondas batiam dentro do barco, de modo que já se enchia.
38 Amaa Yesu taa mu kumu gyaga keputu sʋ dɛ nsɩɩrɛ ɔkʋlɩ kɔnɔ. Nɩɩ abɩɩlapʋ mʋ ba kyiŋi mʋ, nɩɩ ba taasɛ mʋ yɛ, “Ɔnyɩrɩpɛ, a maa biti a wu mʋ, ɩ man tiri fʋ?”
38 Ele, porém, estava na popa dormindo sobre a almofada; e despertaram-no, e lhe perguntaram: Mestre, não se te dá que pereçamos?
39 Nɩɩ Yesu kʋsʋ yɩlɛ. Nɩɩ ɔ tɔwɛ afuu mʋ fɛɛ, “Waa diin.” Nɩɩ katɩn kʋmaa waa diin.
39 E ele, levantando-se, repreendeu o vento, e disse ao mar: Cala-te, aquieta-te. E cessou o vento, e fez-se grande bonança.
40 Nɩɩ Yesu taasɛ mʋ abɩɩlapʋ mʋ yɛ, “Mɩnɛ sʋ nɩɩ fan sʋ kufuu? Fan man sʋ kɩkɔɔlɛ‐gyii nɩn?”
40 Então lhes perguntou: Por que sois assim tímidos? Ainda não tendes fé?
41 Nɩɩ kufuu kɩ kɩtaa bamʋ gaa nɩɩ ba taasɛ abaa yɛ, “Mɩnɛ Nyɩmɩsa ndee? Halɩɩ afuu yɛ apaa gbaa i nu mʋ asɛ.”
41 Encheram-se de grande temor, e diziam uns aos outros: Quem, porventura, é este, que até o vento e o mar lhe obedecem?
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.