Marcos 14
Ɩbwaarɛ Katɔwɛ Kyula Pʋpwɛ (NAW) vs VC
1 Ɩ maa san nkɛ nyɔ kɛ Gyiwu abi bee gyii bamʋ kanyaŋɛ nbunɔ yɛ bodobodo mʋ nɩɩ kɩ man sʋ kɩfɛ tinsa mʋ, nɩɩ Ɩbwaarɛ aseepu bɩlɩsa yɛ Ɩbwaarɛ nbara akaapʋpʋ bee biti ɔkpa mʋ nɩɩ ba baala taa kɩtaa Yesu kɛ ba mɔɔ mʋ.
1 Ora, dali a dois dias seria a festa da Páscoa e dos {pães} Ázimos; e os sumos sacerdotes e os escribas buscavam algum meio de prender Jesus à traição para matá-lo.
2 Nɩɩ bɛɛ yɛ, “Fan man yɛgɛ a waa kanɩn saŋa nɩmʋ tɔ, akʋtɔ akʋ bee biti bɛɛ waa ɩlawʋ.”
2 Mas não durante a festa, diziam eles, para não haver talvez algum tumulto entre o povo.
3 Yesu maa bʋ Betani mʋ, nɩɩ o kpee Simon mʋ nɩɩ ɔ gyɛ bootipu mʋ kɩkpaara sʋ. Maa tɛ tʋtɔ ee gyii mʋ, nɩɩ ɔkyɩɩ kʋ naa taa tuulaale pʋrʋntʋwa tɔ ba mʋ asɛ. Kanɩn tuulaale maŋa sʋ ɔgyalɩn nɩn gaa, lɩɩ fɛɛ nadi nɩɩ ba taa waa ɩmʋ. Nɩɩ ɔkyɩɩ mʋ tigi pʋrʋntʋwa mʋ kyɛɛgɛ tuulaale mʋ kpini wʋrɩgɛ Yesu kumu tɔ.
3 Jesus se achava em Betânia, em casa de Simão, o leproso. Quando ele se pôs à mesa, entrou uma mulher trazendo um vaso de alabastro cheio de um perfume de nardo puro, de grande preço, e, quebrando o vaso, derramou-lho sobre a cabeça.
4 Nɩɩ asa mʋ nɩɩ ba bʋ tʋtɔ mʋ akʋ ba nyɛ agbʋ bɛɛ taasɛ abaa yɛ, “Saamʋ maa dan taa tuulaale nɩmʋ kyɛɛgɛ wʋrɩgɛ kɩyan falɛ, mɩnɛ kyaarɛ nɩɩ ɩ sʋ?
4 Alguns, porém, ficaram indignados e disseram entre si: Por que este desperdício de bálsamo?
5 Naafɔɔ nɩɩ ba taa tuulaale nɩmʋ fɛ nɩn, ɩ waa fɛɛ nyɩmɩsa kesu laalaamuu kʋkɔka, kɛ baa taa afulee mʋ sa atiripu.” Nɩɩ ba nyɛ agbʋ bɛɛ pwɩɩ ɔkyɩɩ mʋ.
5 Poder-se-ia tê-lo vendido por mais de trezentos denários, e os dar aos pobres. E irritavam-se contra ela.
6 Amaa Yesu yɛ, “Fan yɛgɛ ɔkyɩɩ mʋ! Mɩnɛ ɩ waa sʋ nɩɩ fɛn pwɩɩ mʋ? Kʋtɔ mʋ nɩɩ ɔ waa mʋ gyɛ kʋtɔ danbɩrasa sa mɛ.
6 Mas Jesus disse-lhes: Deixai-a. Por que a molestais? Ela me fez uma boa obra.
7 Atiripu mʋ bɩrɛ, ba bʋ fanɛ asɛ saŋa kʋmaa. Kanɩn sʋ, saŋa kʋmaa fɛn taalɛ waa bamʋ adanbɩrasa. Amaa mɛɛ mɛ bɩrɛ, n man yɛ n baa n bʋ fanɛ asɛ saŋa kʋmaa.
7 Vós sempre tendes convosco os pobres e, quando quiserdes, podeis fazer-lhes bem; mas a mim não me tendes sempre.
8 Ɔkyɩɩ nɩmʋ waa ɩmʋ nɩɩ ɛɛ taalɛ nɩn. Ɔ kyɛɛgɛ tuulaale nɩmʋ wʋrɩgɛ mɛ sʋ, ɔ gyankpaa ɛɛ sʋswa mɛ kayɩɩ‐wʋlɛ sa mi kepula kakɛ nɩn.
8 Ela fez o que pode: embalsamou-me antecipadamente o corpo para a sepultura.
9 N tɔwɛ fanɛ nɩmʋ, dulinyaa tɔ katɩn kʋmaa mʋ nɩɩ bee biti ba tɔwɛ asɩn danbɩrasa mʋ, bee biti ba tɔwɛ kʋtɔ mʋ nɩɩ ɔ waa falɛ taa nyiŋi mʋ.”
9 Em verdade vos digo: onde quer que for pregado em todo o mundo o Evangelho, será contado para sua memória o que ela fez.
10 Nɩɩ Yesu abɩɩlapʋ mʋ tɔ ɔkʋ mʋ nɩɩ bɛɛ tɩɩ mʋ yɛ Gyudasi Isikariyoti kpee Ɩbwaarɛ aseepu bɩlɩsa mʋ asɛ, kɛ ɔ lɛɛ Yesu sa bamʋ.
10 Judas Iscariotes, um dos Doze, foi avistar-se com os sumos sacerdotes para lhes entregar Jesus.
11 Kʋtɔ mʋ nɩɩ ɔ tɔwɛ bamʋ mʋ, waa bamʋ ɔkɔn gaa, nɩɩ ba yɛ bee biti ba sa mu afulee. Ɩmʋ sʋ Gyudasi piili ee biti ɔkpa mʋ nɩɩ ɔ bɔla sʋ lɛɛ mʋ sa bamʋ.
11 A esta notícia, eles alegraram-se e prometeram dar-lhe dinheiro. E ele buscava ocasião oportuna para o entregar.
12 Kakɛ gyankpaasa mʋ nɩɩ bee gyii kanyaŋɛ nbunɔ bodobodo mʋ nɩɩ kɩ man sʋ kɩfɛ tinsa, nɩɩ ba mɔɔ kɩmʋ saraga nbʋlʋpʋ mʋ, nɩɩ Yesu abɩɩlapʋ ba taasɛ mʋ yɛ, “Fɩnɛ nɩɩ fii biti a lɔŋɔ sa fʋ, kɛ fu gyii kanyaŋɛ nbunɔ agyitɔ mʋ?”
12 No primeiro dia dos Ázimos, em que se imolava a Páscoa, perguntaram-lhe os discípulos: Onde queres que preparemos a refeição da Páscoa?
13 Nɩɩ Yesu sun mʋ abɩɩlapʋ anyɔ, nɩɩ ɔ tɔwɛ bamʋ yɛ, “Fan kpee kadɛ lala mʋ tɔ, fen biti fan gyaŋa kanyɩn kʋ maa sʋ kolobi yɛ nkyu, fan buu mʋ
13 Ele enviou dois dos seus discípulos, dizendo: Ide à cidade, e sair-vos-á ao encontro um homem, carregando um cântaro de água.
14 naa loo kɩkpaara mʋ nɩɩ ee biti o loo mʋ sʋ, kɛ fan taasɛ kɩkpaara wuya mʋ yɛ, ‘Ɔkaapʋpʋ mʋ yɛ, obu mɔɔ tɔ nɩɩ n maa mɛ abɩɩlapʋ an biti a gyii kanyaŋɛ nbunɔ agyitɔ mʋ?’
14 Segui-o e, onde ele entrar, dizei ao dono da casa: O Mestre pergunta: Onde está a sala em que devo comer a Páscoa com os meus discípulos?
15 Kɩkpaara wuya mʋ ii biti ɔ kaapʋ fanɛ obu lala kʋ abansʋrʋ sʋ, mʋ nɩɩ ɔ kʋʋla lɔŋɔ yɩla. Tʋtɔ nɩn fan lɔŋɔ kʋtɔ kʋmaa sa anɛ.” Abansʋrʋ ibu mʋ nɩɩ ɩ bʋ kadɛ kʋ tɔ|src="hk00232c.tif" size="col" loc="Mrk 14:15" ref="14:15"
15 E ele vos mostrará uma grande sala no andar superior, mobiliada e pronta. Fazei ali os preparativos.
16 Nɩɩ mʋ abɩɩlapʋ mʋ ba kpee kadɛ lala mʋ tɔ naa wu kʋtɔ kʋmaa nɩmʋ, fɛɛ kanan mʋ nɩɩ Yesu tɔwɛ bamʋ mʋ. Nɩɩ ba waa kanyaŋɛ nbunɔ agyitɔ mʋ.
16 Partiram os discípulos para a cidade e acharam tudo como Jesus lhes havia dito, e prepararam a Páscoa.
17 Ɩ maa fʋʋ kalaatɩpwɛ asɛ mʋ, nɩɩ Yesu maa mʋ abɩɩlapʋ kudu anyɔ mʋ ba ba abansʋrʋ mʋ sʋ.
17 Chegando a tarde, dirigiu-se ele para lá com os Doze.
18 Ba maa gyii mʋ, nɩɩ Yesu yɛ, “N tɔwɛ fanɛ kesintin yɛ, n maa fanɛ mʋ nɩɩ an gyii falɛ, fanɛ tɔ ɔkʋ ii biti ɔ lɛɛ mɛ sa.”
18 E enquanto estavam sentados à mesa e comiam, Jesus disse: Em verdade vos digo: um de vós que come comigo me há de entregar.
19 Asɩn mʋ a nyita bamʋ nkɔlɔ tɔ, nɩɩ ba piili bɛɛ taasɛ Yesu kʋkʋlʋn‐kʋkʋlʋn yɛ, “Ɩ gyɛ mɛ nɩn, abɛɛ?”
19 Começaram a entristecer-se e a perguntar-lhe, um após outro: Porventura sou eu?
20 Nɩɩ Yesu lɛɛ kɔnɔ yɛ, “Fanɛ kudu anyɔ mʋ tɔ ɔkʋ, ɔmʋ nɩɩ n maa mʋ abaa ɩ bʋga ii loo lapɛ kʋlʋn tɔ mʋ, ii biti ɔ lɛɛ mɛ sa.
20 Respondeu-lhes ele: É um dos Doze, que se serve comigo do mesmo prato.
21 Mɛ, Daadimaadi Obii‐nyɩnsa n biti n wu fɛɛ kanan mʋ nɩɩ ba wʋla kyʋrɔɔ waa Asɩnkyan yɩlasa mʋ tɔ mʋ. Amaa ɔmʋ nɩɩ ee biti ɔ lɛɛ mɛ sa mʋ, mʋ laakʋ. Naafɔɔ ba daa ba man kʋʋgɛ mʋ gbaa mʋ, ɩ bɔ.”
21 O Filho do homem vai, segundo o que dele está escrito, mas ai daquele homem por quem o Filho do homem for traído! Melhor lhe seria que nunca tivesse nascido...
22 Yesu maa mʋ abɩɩlapʋ ba maa san bee gyii mʋ, nɩɩ Yesu taa bodobodo, nɩɩ ɔ taa afwaala sa Ɩbwaarɛ, nɩɩ ɔ kpɛɛ bodobodo mʋ tɔ, taa sa mʋ abɩɩlapʋ tɔwɛ bamʋ yɛ, “Fan kɔɔlɛ bodobodo nɩmʋ gyii, ɩmʋ ɩ gyɛ mɛ kayɩɩ‐wʋlɛ mʋ.”
22 Durante a refeição, Jesus tomou o pão e, depois de o benzer, partiu-o e deu-lho, dizendo: Tomai, isto é o meu corpo.
23 Tʋtɔ nɩɩ Yesu taa kɔɔpʋ mʋ, nɩɩ ɔ taa afwaala sa mʋ‐Sɛ Ɩbwaarɛ. Nɩɩ ɔ taa sa bamʋ kpini yɛ ba nuu.
23 Em seguida, tomou o cálice, deu graças e apresentou-lho, e todos dele beberam.
24 Nɩɩ Yesu tɔwɛ yɛ, “Ɩnɩmʋ ɩ gyɛ mɛ nkalan mʋ nɩɩ Ɩbwaarɛ taa yɩlɛ sa katɔwɛ kyula mʋ, kɛ ɩ kyɛɛgɛ wʋrɩgɛ sa asa gaalaagaa.
24 E disse-lhes: Isto é o meu sangue, o sangue da aliança, que é derramado por muitos.
25 N tɔwɛ fanɛ yɛ n man bɩla yɛ n nuu wayɩn nta nɩmʋ kakaakʋ, naa fʋʋ kakɛ mʋ nɩɩ n biti n bɩla nuu nta pʋpwɛ Ɩbwaarɛ kuwura‐gyii mʋ tɔ.” Ɔnyɩrɩpɛ Yesu yii mʋ agyitɔ kigyii mʋ yɩla|src="WA03909b.tif" size="span" loc="Mrk 14:24" ref="14:24"
25 Em verdade vos digo: já não beberei do fruto da videira, até aquele dia em que o beberei de novo no Reino de Deus.
26 Nɩɩ ba maa bɩɩ ɔlʋn yɩn Ɩbwaarɛ mʋ, ba lɩɩ kyʋn Olifu kɩbɩɩ mʋ sʋ.
26 Terminado o canto dos Salmos, saíram para o monte das Oliveiras.
27 Nɩɩ Yesu tɔwɛ bamʋ yɛ, “Fanɛ kpini fen biti fan sɩlɛ yɛgɛ mɛ. Lɩɩ fɛɛ Ɩbwaarɛ tɔwɛ Asɩnkyan yɩlasa mʋ tɔ yɛ,
27 E Jesus disse-lhes: Vós todos vos escandalizareis, pois está escrito: Ferirei o pastor, e as ovelhas serão dispersas {Zac 13,7}.
28 Yesu kyaga sʋ tɔwɛ yɛ, “Amaa mi kelewu kyiŋi kamaa mʋ, n biti n gyankpaa fanɛ kpee Galile.”
28 Mas depois que eu ressurgir, eu vos precederei na Galiléia.
29 Nɩɩ Pita lɛɛ Yesu kɔnɔ ɛɛ, “Nɩɩ ɔkʋmaa nɩmʋ sɩlɛ yɛgɛ fʋ gbaa, mɛɛ mɛ n man yɛ n sɩlɛ yɛgɛ fʋ!”
29 Entretanto, Pedro lhe respondeu: Ainda que todos se escandalizem de ti, eu, porém, nunca!
30 Nɩɩ Yesu tɔwɛ Pita yɛ, “N tɔwɛ fʋ kɛ fu nu yɛ, ndaga, pɔyɩ kɛ kyaasɛ ɔ bʋn ɩlɩɩ ɩnyɔ mʋ, fii biti fʋ kyɛɛ ɩlɩɩ ɩsa yɛ fu mee nyi mɛ.”
30 Jesus disse-lhe: Em verdade te digo: hoje, nesta mesma noite, antes que o galo cante duas vezes, três vezes me terás negado.
31 Amaa Pita payɩ ansi yɛ, “Halɩɩ ɩ gyɛ yɛ n maa fʋ an biti a wu gbaa mʋ, n mɛɛ yɛ n tɔwɛ yɛ n man nyi fʋ.” Kanɩn maŋa nɩɩ abɩɩlapʋ abanban mʋ kpini ba tɔwɛ.
31 Mas Pedro repetia com maior ardor: Ainda que seja preciso morrer contigo, não te renegarei.E todos disseram o mesmo.
32 Nɩɩ Yesu maa mʋ abɩɩlapʋ mʋ ba kpee katɩn mʋ nɩɩ bɛɛ tɩɩ yɛ Gesemani, nɩɩ ɔ tɔwɛ bamʋ yɛ, “Fan kyɩna nfɩɩ kɛ n kpee naa kʋlɛ kabwaarɛ‐kʋlɛ.”
32 Foram em seguida para o lugar chamado Getsêmani, e Jesus disse a seus discípulos: Sentai-vos aqui, enquanto vou orar.
33 Nɩɩ Yesu taa Pita yɛ Gyemisi yɛ Gyɔn buu mʋ n‐yɩɩ. Tʋtɔ nɩɩ Yesu kɔkɔlɔ nyita mʋ, nɩɩ mʋ n‐yɩɩ gbaa ɩ yɔɔ mʋ.
33 Levou consigo Pedro, Tiago e João; e começou a ter pavor e a angustiar-se.
34 Nɩɩ Yesu tɔwɛ bamʋ yɛ, “Mɛ kɔkɔlɔ tɔ ɩ dɩyɛ mɛ lewu‐lewu. Fan sii nfɩɩ yɛgɛ fan da sʋ!”
34 Disse-lhes: A minha alma está numa tristeza mortal; ficai aqui e vigiai.
35 Maa kpee ansi tɔ gbɛrɛɛ mʋ, nɩɩ ɔ naa kyʋn tɩyɛ kasɛ kʋlɛ Ɩbwaarɛ yɛ, “Nɩɩ ɩ nyɛ waa bɩrɛ, falɛ awʋrʋfɔ ɩnɩmʋ ɩ man tu mʋ.”
35 Adiantando-se alguns passos, prostrou-se com a face por terra e orava que, se fosse possível, passasse dele aquela hora.
36 Nɩɩ Yesu kʋlɛ Ɩbwaarɛ tɔwɛ yɛ, “Nsɛ, kʋtɔ kʋmaa kɩ man bʋlʋn fʋ asɛ. Kɔɔlɛ kanɩn awʋrʋfɔ nɩmʋ lɩɩ mɛ sʋ. Amaa man gyɛ mɛ kɔkɔlɔ biti, amaa fʋ yɛgɛ fʋ kɔkɔlɔ biti kɩ waa.”
36 Aba! {Pai!}, suplicava ele. Tudo te é possível; afasta de mim este cálice! Contudo, não se faça o que eu quero, senão o que tu queres.
37 Yesu maa bwii kpee mʋ abɩɩlapʋ asɛ mʋ, ɔ naa tu ba maa dɛ nsɩɩrɛ. Nɩɩ Yesu tɔwɛ Pita yɛ, “Simon, fʋ dɛ nɩn? Amɔɔ fan mɛɛ bɩla taalɛ kyɩna kerefi kʋlʋn yɛgɛ fan man dɛ?
37 Em seguida, foi ter com seus discípulos e achou-os dormindo. Disse a Pedro: Simão, dormes? Não pudeste vigiar uma hora!
38 Fan baa fan da sʋ, fan kʋlɛ kabwaarɛ kʋlɛ, kɛ fan man tɩyɛ kʋtʋʋ tɔ kɩɩ tɔ. Kpalɩ fɛɛ fanɛ n‐yaayu bɩrɛ ii biti ɩ waa kʋ tɔ mʋ nɩɩ kɩ bʋrɔn, amaa fanɛ n‐yɩɩ‐wʋlɛ mɔɔ ɩ pɔɔ.”
38 Vigiai e orai, para que não entreis em tentação. Pois o espírito está pronto, mas a carne é fraca.
39 Nɩɩ Yesu bɩla bwii kpee ɛɛ kʋlɛ kabwaarɛ‐kʋlɛ kʋkʋlʋn maŋa.
39 Afastou-se outra vez e orou, dizendo as mesmas palavras.
40 Maa bɩla bwii ba mʋ, o wu ba maa dɛ, lɩɩ fɛɛ nsɩɩrɛ ɩɩ sʋ bamʋ. Nɩɩ ba man bɩla be nyi kʋtɔ mʋ nɩɩ ba tɔwɛ.
40 Voltando, achou-os de novo dormindo, porque seus olhos estavam pesados; e não sabiam o que lhe responder.
41 Saŋa mʋ nɩɩ Yesu naa bwii ba kili sasapʋ mʋ, nɩɩ ɔ taasɛ bamʋ yɛ, “Fan san fan dɛ fɛn fʋʋtɛ nɩn? Fan kɩɩ! Saŋa mʋ fʋʋ fɛɛ ba taa mɛ, Daadimaadi Obii‐nyɩnsa mʋ waa alibi awaapʋ abaa tɔ.
41 Voltando pela terceira vez, disse-lhes: Dormi e descansai. Basta! Veio a hora! O Filho do homem vai ser entregue nas mãos dos pecadores.
42 Fan kɩɩ, ɔmʋ nɩɩ ɛɛ lɛɛ mɛ ɛɛ sa mʋ ndee. Fan kʋsʋ kɛ a kpee.”
42 Levantai-vos e vamos! Aproxima-se o que me há de entregar.
43 Yesu maa dan san ɛɛ tɔwɛ mʋ, opula tɔ nɩɩ Gyudasi, abɩɩlapʋ kudu anyɔ mʋ tɔ ɔkʋ, ba fʋʋ tʋtɔ yɛ sakyɔ damantɛ kʋ. Ba sʋ isakunde yɛ agulungu. Ɩbwaarɛ aseepu bɩlɩsa yɛ Ɩbwaarɛ nbara akaapʋpʋ yɛ kadɛ mʋ abɩlɩsa i sun bamʋ.
43 Ainda falava, quando chegou Judas Iscariotes, um dos Doze, e com ele um bando armado de espadas e cacetes, enviado pelos sumos sacerdotes, escribas e anciãos.
44 Nɩɩ Gyudasi mʋ nɩɩ ee biti ɔ lɛɛ Yesu sa mʋ, wʋla kaapʋ asa sɩnkaala kʋ tɔwɛ bamʋ yɛ, “Ɔmʋ nɩɩ n naa baari mʋ tɔ mʋ, mʋ nɩmʋ. Fan kɩtaa mʋ kɛ fan kun mʋ taa natɛ.”
44 Ora, o traidor tinha-lhes dado o seguinte sinal: Aquele a quem eu beijar é ele. Prendei-o e levai-o com cuidado.
45 Gyudasi maa dan fʋʋ Yesu asɛ mʋ, nɩɩ ɔ yɛ, “Ɔkaapʋpʋ!” Nɩɩ o baari mʋ tɔ.
45 Assim que ele se aproximou de Jesus, disse: Rabi!, e o beijou.
46 Tʋtɔ nɩɩ ba kɩtaa Yesu ba sʋ mʋ tɔ kinkin.
46 Lançaram-lhe as mãos e o prenderam.
47 Amaa bamʋ nɩɩ ba yɩlɛ tʋtɔ mʋ, ɔkʋ lɛɛ mu sakunde ŋɛ Ɩbwaarɛ oseepu bɩlɩsa asɛ kɩnyɛ kʋsʋ tɩn.
47 Um dos circunstantes tirou da espada, feriu o servo do sumo sacerdote e decepou-lhe a orelha.
48 Nɩɩ Yesu tɔwɛ bamʋ yɛ, “Amɔɔ isakunde yɛ ngulungun nɩɩ fɛn taa ba kɛ fan ba kɩtaa mɛ, fɛɛ n maa gyɛ kumu tɔ ɔlʋn oyu?
48 Mas Jesus tomou a palavra e disse-lhes: Como a um bandido, saístes com espadas e cacetes para prender-me!
49 Kakɛ kʋmaa, n maa fanɛ nɩn kabwaarɛ‐sunkpa ayɛ yɛgɛ n kaapʋ, nkɛɛ fan man kɩtaa mɛ. Amaa ɩ dagaa ɩnɩmʋ ɩ waa kanɩn, kɛ asɩn mʋ nɩɩ ba kyʋrɔɔ waa Asɩnkyan yɩlasa mʋ tɔ mʋ, ɩ ba tɔ.”
49 Entretanto, todos os dias estava convosco, ensinando no templo, e não me prendestes. Mas isso acontece para que se cumpram as Escrituras.
50 Tʋtɔ nɩɩ mʋ abɩɩlapʋ mʋ kpini ba yɛgɛ mʋ sɩlɛ kyʋn.
50 Então todos o abandonaram e fugiram.
51 Nɩɩ kɩyaafɔlɛ kʋ mʋ nɩɩ o bun kɩkalala nkʋn mʋ o buu Yesu, nɩɩ ba paa yɛ ba kɩtaa mʋ.
51 Seguia-o um jovem coberto somente de um pano de linho; e prenderam-no.
52 Nɩɩ ɔ sɩlɛ kibulunkpan yɛgɛ mʋ kɩkalala mʋ.
52 Mas, lançando ele de si o pano de linho, escapou-lhes despido.
53 Nɩɩ ba taa Yesu kpee oseepu bɩlɩsa asɛ kɩkpaara sʋ. Tʋtɔ nɩɩ aseepu bɩlɩsa yɛ kadɛ abɩlɩsa yɛ nbara akaapʋpʋ mʋ kpini ba sarɛ.
53 Conduziram Jesus à casa do sumo sacerdote, onde se reuniram todos os sacerdotes, escribas e anciãos.
54 Nɩɩ Pita buu Yesu kɩyaa‐kɩyaa naa loo oseepu bɩlɩsa asɛ kɩkpaara sʋ asɩn ogyikpa tʋtɔ. Nɩɩ o sii kyɩna kabwaarɛ‐sunkpa ayɛ akɩɩsʋpʋ mʋ asɛ ɛɛ wʋlɛ fʋlɔn.
54 Pedro o foi seguindo de longe até dentro do pátio. Sentou-se junto do fogo com os servos e aquecia-se.
55 Nɩɩ aseepu bɩlɩsa mʋ yɛ kʋbʋ‐kʋbʋ abɩlɩsa mʋ kpini ba biti asɩn mʋ nɩɩ ba tɩn gyaga Yesu sʋ, kɛ ba nyɛ mɔɔ mʋ. Amaa ba kpɩnɛ, ba man nyɛ.
55 Os sumos sacerdotes e todo o conselho buscavam algum testemunho contra Jesus, para o condenar à morte, mas não o achavam.
56 Nɩɩ asa gaalaagaa ba tɩn antɩŋɛsa gyaga Yesu sʋ, amaa bamʋ nnɔ tɔwɛsa ɩ man gyɛ kʋlʋn.
56 Muitos diziam falsos testemunhos contra ele, mas seus depoimentos não concordavam.
57 Nɩɩ anyɩn akʋ ba kʋsʋ yɩlɛ tɩn antɩŋɛsa gyaga Yesu sʋ yɛ,
57 Levantaram-se, então, alguns e deram esse falso testemunho contra ele:
58 “An nu maa tɔwɛ yɛ, ‘N biti n boyi kabwaarɛ‐sunkpa ayɛ mʋ nɩɩ asa ba pɔyɩ mʋ, kɛ nkɛ nsa kamaa mʋ, n biti n pɔyɩ kɩpʋpwɛ mʋ nɩɩ man gyɛ asa ba pɔyɩ kɩmʋ.’ ”
58 Ouvimo-lo dizer: Eu destruirei este templo, feito por mãos de homens, e em três dias edificarei outro, que não será feito por mãos de homens.
59 Nkɛɛ bamʋ gbaa‐gbaa bamʋ nnɔ ɩ kwɩɩ yɛ abaa.
59 Mas nem neste ponto eram coerentes os seus testemunhos.
60 Nɩɩ oseepu bɩlɩsa asɛ mʋ kʋsʋ yɩlɛ bamʋ kpini ansi tɔ, taasɛ Yesu yɛ, “Amɔɔ fʋ man sʋ kɔnɔ fʋ lɛɛ lɩɩ asɩn mʋ nɩɩ ba sʋ bɛɛ pwɩɩ fʋ falɛ?”
60 O sumo sacerdote levantou-se no meio da assembléia e perguntou a Jesus: Não respondes nada? O que é isto que dizem contra ti?
61 Amaa Yesu laatɔ ɔ man bugi mʋ kɔnɔ.
61 Mas Jesus se calava e nada respondia. O sumo sacerdote tornou a perguntar-lhe: És tu o Cristo, o Filho de Deus bendito?
62 Nɩɩ Yesu lɛɛ kɔnɔ yɛ, “Mɛ ɩ gyɛ mʋ. Nɩɩ fen biti fan wu mɛ, Daadimaadi Obii‐nyɩnsa n tɛ Ɔlʋnpʋ Ɩbwaarɛ gyisa sʋ abwaarɛ‐wʋlɛ tɔ ɛɛ ba.”
62 Jesus respondeu: Eu o sou. E vereis o Filho do Homem sentado à direita do poder de Deus, vindo sobre as nuvens do céu.
63 Nɩɩ oseepu bɩlɩsa asɛ mʋ kyatɛ mʋ gbaa‐gbaa ɩkaalɛ, nɩɩ ɔ yɛ, “Ɩnɩmʋ bɩrɛ, an man bɩla an biti ɔkʋ ɔ ba tɔwɛ anɛ asɩn pwɩɩsa kʋ lɩɩ mʋ sʋ.”
63 O sumo sacerdote rasgou então as suas vestes. Para que desejamos ainda testemunhas?!, exclamou ele.
64 Nɩɩ ɔ tɔwɛ bamʋ yɛ, “Fan nu yɛ fanɛ asʋ. Ɔ tɔwɛ nbusaa asɩn yii Ɩbwaarɛ. Kanɩn sʋ fan yɛ a waa mʋ nɛnɛ?”
64 Ouvistes a blasfêmia! Que vos parece? E unanimemente o julgaram merecedor da morte.
65 Nɩɩ asa mʋ akʋ ba tʋʋ nkyɔlɛ bee bun Yesu, nɩɩ ba bun mu ansi yɛgɛ akʋ mɔɔ bɛɛ da mʋ, nɩɩ ba taasɛ mʋ yɛ ɔ bɩɩ ɔmʋ nɩɩ ɔ da mʋ? Nɩɩ kabwaarɛ‐sunkpa ayɛ akɩɩsʋpʋ mʋ ba taa mʋ lɩɩ bɛɛ kpa mʋ ɩtan.
65 Alguns começaram a cuspir nele, a tapar-lhe o rosto, a dar-lhe socos e a dizer-lhe: Adivinha! Os servos igualmente davam-lhe bofetadas.
66 Pita maa dan san ɔ bʋ tʋtɔ mʋ, nɩɩ aseepu ɔbɩlɩsa kɩnyɛ kyɩɩsa kʋ ba tʋtɔ.
66 Estando Pedro embaixo, no pátio, veio uma das criadas do sumo sacerdote.
67 Maa wu Pita maa san ɛɛ wʋlɛ fʋlɔn mʋ, nɩɩ ɔ kɩɩ mʋ surum.
67 Ela fixou os olhos em Pedro, que se aquecia, e disse: Também tu estavas com Jesus de Nazaré.
68 Amaa Pita kyɛɛ nɩɩ ɔ tɔwɛ yɛ, “N man nyi mʋ, nɩɩ n man nyi asɩn mʋ nɩɩ fɩɩ tɔwɛ falɛ kasɛ.” Nɩɩ Pita lɩɩ ba lenbu.
68 Ele negou: Não sei, nem compreendo o que dizes. E saiu para a entrada do pátio; e o galo cantou.
69 Nɩɩ kɩnyɛ kyɩɩsa mʋ bɩla wu Pita tʋtɔ. Nɩɩ ɔ tɔwɛ bamʋ nɩɩ ba yɩla tʋtɔ mʋ yɛ, “Ɔnɩmʋ gbaa tii bamʋ sʋ.”
69 A criada, que o vira, começou a dizer aos circunstantes: Este faz parte do grupo deles.
70 Nɩɩ Pita bɩla kyɛɛ. Kamaa tɔ mʋ, bamʋ nɩɩ ba yɩlɛ tʋtɔ mʋ ba tɔwɛ Pita yɛ, “Kesintin tɔ mʋ, fʋ gyɛ bamʋ tɔ ɔkʋ nɩn. Kpalɩ fɛɛ ngbaa fʋ, fʋ lɩɩ Galile nɩn!”
70 Mas Pedro negou outra vez. Pouco depois, os que ali estavam diziam de novo a Pedro: Certamente tu és daqueles, pois és galileu.
71 Nɩɩ Pita piili ɛɛ tɔwɛ nnɔ ɛɛ gyaga mʋ n‐yɩɩ sʋ, nɩɩ ɔ bɔ ntan tɔwɛ yɛ, “Ɔnyɩn mʋ nɩɩ fɛn tɔwɛ mʋ asɩn falɛ gbaa, n man nyi mʋ.”
71 Então ele começou a praguejar e a jurar: Não conheço esse homem de quem falais.
72 Tʋtɔ nɩɩ kyaasɛ bʋn kɩnyɔsapʋ. Nɩɩ Pita nyiŋi asɩn mʋ nɩɩ Yesu wʋla tɔwɛ mʋ yɛ, “Pɔyɩ kɛ kyaasɛ ɔ bʋn ɩlɩɩ ɩnyɔ mʋ, fii biti fʋ kyɛɛ ɩlɩɩ ɩsa yɛ fʋ man nyi mɛ” mʋ. Nɩɩ Pita tɩyɛ kusu sʋ ɛɛ sawʋ.
72 E imediatamente cantou o galo pela segunda vez. Pedro lembrou-se da palavra que Jesus lhe havia dito: Antes que o galo cante duas vezes, três vezes me negarás. E, lembrando-se disso, rompeu em soluços.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.