Marcos 14

Ɩbwaarɛ Katɔwɛ Kyula Pʋpwɛ (NAW) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Ɩ maa san nkɛ nyɔ kɛ Gyiwu abi bee gyii bamʋ kanyaŋɛ nbunɔ yɛ bodobodo mʋ nɩɩ kɩ man sʋ kɩfɛ tinsa mʋ, nɩɩ Ɩbwaarɛ aseepu bɩlɩsa yɛ Ɩbwaarɛ nbara akaapʋpʋ bee biti ɔkpa mʋ nɩɩ ba baala taa kɩtaa Yesu kɛ ba mɔɔ mʋ.
1 Dois dias depois seria celebrada a Páscoa e a Festa dos Pães sem Fermento. Os principais sacerdotes e os escribas procuravam uma forma de prender Jesus, à traição, para matá-lo.
2 Nɩɩ bɛɛ yɛ, “Fan man yɛgɛ a waa kanɩn saŋa nɩmʋ tɔ, akʋtɔ akʋ bee biti bɛɛ waa ɩlawʋ.”
2 Pois diziam: — Não durante a festa, para que não haja tumulto entre o povo.
3 Yesu maa bʋ Betani mʋ, nɩɩ o kpee Simon mʋ nɩɩ ɔ gyɛ bootipu mʋ kɩkpaara sʋ. Maa tɛ tʋtɔ ee gyii mʋ, nɩɩ ɔkyɩɩ kʋ naa taa tuulaale pʋrʋntʋwa tɔ ba mʋ asɛ. Kanɩn tuulaale maŋa sʋ ɔgyalɩn nɩn gaa, lɩɩ fɛɛ nadi nɩɩ ba taa waa ɩmʋ. Nɩɩ ɔkyɩɩ mʋ tigi pʋrʋntʋwa mʋ kyɛɛgɛ tuulaale mʋ kpini wʋrɩgɛ Yesu kumu tɔ.
3 Quando Jesus estava em Betânia, fazendo uma refeição na casa de Simão, o leproso, veio uma mulher, trazendo um frasco feito de alabastro com um perfume muito valioso, de nardo puro; e, quebrando o frasco, derramou o perfume sobre a cabeça de Jesus.
4 Nɩɩ asa mʋ nɩɩ ba bʋ tʋtɔ mʋ akʋ ba nyɛ agbʋ bɛɛ taasɛ abaa yɛ, “Saamʋ maa dan taa tuulaale nɩmʋ kyɛɛgɛ wʋrɩgɛ kɩyan falɛ, mɩnɛ kyaarɛ nɩɩ ɩ sʋ?
4 Alguns dos que estavam ali ficaram indignados e diziam entre si: — Para que este desperdício de perfume?
5 Naafɔɔ nɩɩ ba taa tuulaale nɩmʋ fɛ nɩn, ɩ waa fɛɛ nyɩmɩsa kesu laalaamuu kʋkɔka, kɛ baa taa afulee mʋ sa atiripu.” Nɩɩ ba nyɛ agbʋ bɛɛ pwɩɩ ɔkyɩɩ mʋ.
5 Este perfume poderia ter sido vendido por mais de trezentos denários, para ser dado aos pobres. E murmuravam contra ela.
6 Amaa Yesu yɛ, “Fan yɛgɛ ɔkyɩɩ mʋ! Mɩnɛ ɩ waa sʋ nɩɩ fɛn pwɩɩ mʋ? Kʋtɔ mʋ nɩɩ ɔ waa mʋ gyɛ kʋtɔ danbɩrasa sa mɛ.
6 Mas Jesus disse:
7 Atiripu mʋ bɩrɛ, ba bʋ fanɛ asɛ saŋa kʋmaa. Kanɩn sʋ, saŋa kʋmaa fɛn taalɛ waa bamʋ adanbɩrasa. Amaa mɛɛ mɛ bɩrɛ, n man yɛ n baa n bʋ fanɛ asɛ saŋa kʋmaa.
7 Porque os pobres estarão sempre com vocês, e, quando quiserem, podem fazer-lhes o bem, mas a mim vocês nem sempre terão.
8 Ɔkyɩɩ nɩmʋ waa ɩmʋ nɩɩ ɛɛ taalɛ nɩn. Ɔ kyɛɛgɛ tuulaale nɩmʋ wʋrɩgɛ mɛ sʋ, ɔ gyankpaa ɛɛ sʋswa mɛ kayɩɩ‐wʋlɛ sa mi kepula kakɛ nɩn.
8 Ela fez o que pôde: ungiu o meu corpo antecipadamente para a sepultura.
9 N tɔwɛ fanɛ nɩmʋ, dulinyaa tɔ katɩn kʋmaa mʋ nɩɩ bee biti ba tɔwɛ asɩn danbɩrasa mʋ, bee biti ba tɔwɛ kʋtɔ mʋ nɩɩ ɔ waa falɛ taa nyiŋi mʋ.”
9 Em verdade lhes digo que, onde for pregado em todo o mundo o evangelho, também será contado o que ela fez, para memória dela.
10 Nɩɩ Yesu abɩɩlapʋ mʋ tɔ ɔkʋ mʋ nɩɩ bɛɛ tɩɩ mʋ yɛ Gyudasi Isikariyoti kpee Ɩbwaarɛ aseepu bɩlɩsa mʋ asɛ, kɛ ɔ lɛɛ Yesu sa bamʋ.
10 E Judas Iscariotes, um dos doze, foi falar com os principais sacerdotes, para lhes entregar Jesus.
11 Kʋtɔ mʋ nɩɩ ɔ tɔwɛ bamʋ mʋ, waa bamʋ ɔkɔn gaa, nɩɩ ba yɛ bee biti ba sa mu afulee. Ɩmʋ sʋ Gyudasi piili ee biti ɔkpa mʋ nɩɩ ɔ bɔla sʋ lɛɛ mʋ sa bamʋ.
11 Eles, ouvindo isto, se alegraram e prometeram dar dinheiro a ele; nesse meio-tempo, Judas buscava uma boa ocasião para entregar Jesus.
12 Kakɛ gyankpaasa mʋ nɩɩ bee gyii kanyaŋɛ nbunɔ bodobodo mʋ nɩɩ kɩ man sʋ kɩfɛ tinsa, nɩɩ ba mɔɔ kɩmʋ saraga nbʋlʋpʋ mʋ, nɩɩ Yesu abɩɩlapʋ ba taasɛ mʋ yɛ, “Fɩnɛ nɩɩ fii biti a lɔŋɔ sa fʋ, kɛ fu gyii kanyaŋɛ nbunɔ agyitɔ mʋ?”
12 E, no primeiro dia da Festa dos Pães sem Fermento, quando se fazia o sacrifício do cordeiro pascal, os discípulos de Jesus lhe perguntaram: — Onde quer que façamos os preparativos para que o senhor possa comer a Páscoa?
13 Nɩɩ Yesu sun mʋ abɩɩlapʋ anyɔ, nɩɩ ɔ tɔwɛ bamʋ yɛ, “Fan kpee kadɛ lala mʋ tɔ, fen biti fan gyaŋa kanyɩn kʋ maa sʋ kolobi yɛ nkyu, fan buu mʋ
13 Então Jesus enviou dois dos seus discípulos, dizendo-lhes:
14 naa loo kɩkpaara mʋ nɩɩ ee biti o loo mʋ sʋ, kɛ fan taasɛ kɩkpaara wuya mʋ yɛ, ‘Ɔkaapʋpʋ mʋ yɛ, obu mɔɔ tɔ nɩɩ n maa mɛ abɩɩlapʋ an biti a gyii kanyaŋɛ nbunɔ agyitɔ mʋ?’
14 Sigam esse homem e digam ao dono da casa em que ele entrar que o Mestre pergunta: “Onde fica o meu aposento no qual comerei a Páscoa com os meus discípulos?”
15 Kɩkpaara wuya mʋ ii biti ɔ kaapʋ fanɛ obu lala kʋ abansʋrʋ sʋ, mʋ nɩɩ ɔ kʋʋla lɔŋɔ yɩla. Tʋtɔ nɩn fan lɔŋɔ kʋtɔ kʋmaa sa anɛ.” Abansʋrʋ ibu mʋ nɩɩ ɩ bʋ kadɛ kʋ tɔ|src="hk00232c.tif" size="col" loc="Mrk 14:15" ref="14:15"
15 E ele lhes mostrará um espaçoso cenáculo mobiliado e pronto; ali façam os preparativos.
16 Nɩɩ mʋ abɩɩlapʋ mʋ ba kpee kadɛ lala mʋ tɔ naa wu kʋtɔ kʋmaa nɩmʋ, fɛɛ kanan mʋ nɩɩ Yesu tɔwɛ bamʋ mʋ. Nɩɩ ba waa kanyaŋɛ nbunɔ agyitɔ mʋ.
16 Os discípulos saíram, foram à cidade e, achando tudo como Jesus lhes tinha dito, prepararam a Páscoa.
17 Ɩ maa fʋʋ kalaatɩpwɛ asɛ mʋ, nɩɩ Yesu maa mʋ abɩɩlapʋ kudu anyɔ mʋ ba ba abansʋrʋ mʋ sʋ.
17 Ao cair da tarde, Jesus chegou com os doze.
18 Ba maa gyii mʋ, nɩɩ Yesu yɛ, “N tɔwɛ fanɛ kesintin yɛ, n maa fanɛ mʋ nɩɩ an gyii falɛ, fanɛ tɔ ɔkʋ ii biti ɔ lɛɛ mɛ sa.”
18 Quando estavam à mesa e comiam, Jesus disse:
19 Asɩn mʋ a nyita bamʋ nkɔlɔ tɔ, nɩɩ ba piili bɛɛ taasɛ Yesu kʋkʋlʋn‐kʋkʋlʋn yɛ, “Ɩ gyɛ mɛ nɩn, abɛɛ?”
19 E eles começaram a entristecer-se e a perguntar-lhe, um por um: — Por acaso seria eu?
20 Nɩɩ Yesu lɛɛ kɔnɔ yɛ, “Fanɛ kudu anyɔ mʋ tɔ ɔkʋ, ɔmʋ nɩɩ n maa mʋ abaa ɩ bʋga ii loo lapɛ kʋlʋn tɔ mʋ, ii biti ɔ lɛɛ mɛ sa.
20 Jesus respondeu:
21 Mɛ, Daadimaadi Obii‐nyɩnsa n biti n wu fɛɛ kanan mʋ nɩɩ ba wʋla kyʋrɔɔ waa Asɩnkyan yɩlasa mʋ tɔ mʋ. Amaa ɔmʋ nɩɩ ee biti ɔ lɛɛ mɛ sa mʋ, mʋ laakʋ. Naafɔɔ ba daa ba man kʋʋgɛ mʋ gbaa mʋ, ɩ bɔ.”
21 Pois o Filho do Homem vai, como está escrito a seu respeito; mas ai daquele por quem o Filho do Homem está sendo traído! Melhor seria para ele se nunca tivesse nascido!
22 Yesu maa mʋ abɩɩlapʋ ba maa san bee gyii mʋ, nɩɩ Yesu taa bodobodo, nɩɩ ɔ taa afwaala sa Ɩbwaarɛ, nɩɩ ɔ kpɛɛ bodobodo mʋ tɔ, taa sa mʋ abɩɩlapʋ tɔwɛ bamʋ yɛ, “Fan kɔɔlɛ bodobodo nɩmʋ gyii, ɩmʋ ɩ gyɛ mɛ kayɩɩ‐wʋlɛ mʋ.”
22 E, enquanto comiam, Jesus pegou um pão e, abençoando-o, o partiu e lhes deu, dizendo:
23 Tʋtɔ nɩɩ Yesu taa kɔɔpʋ mʋ, nɩɩ ɔ taa afwaala sa mʋ‐Sɛ Ɩbwaarɛ. Nɩɩ ɔ taa sa bamʋ kpini yɛ ba nuu.
23 A seguir, Jesus pegou um cálice e, tendo dado graças, o deu aos seus discípulos; e todos beberam dele.
24 Nɩɩ Yesu tɔwɛ yɛ, “Ɩnɩmʋ ɩ gyɛ mɛ nkalan mʋ nɩɩ Ɩbwaarɛ taa yɩlɛ sa katɔwɛ kyula mʋ, kɛ ɩ kyɛɛgɛ wʋrɩgɛ sa asa gaalaagaa.
24 Então lhes disse:
25 N tɔwɛ fanɛ yɛ n man bɩla yɛ n nuu wayɩn nta nɩmʋ kakaakʋ, naa fʋʋ kakɛ mʋ nɩɩ n biti n bɩla nuu nta pʋpwɛ Ɩbwaarɛ kuwura‐gyii mʋ tɔ.” Ɔnyɩrɩpɛ Yesu yii mʋ agyitɔ kigyii mʋ yɩla|src="WA03909b.tif" size="span" loc="Mrk 14:24" ref="14:24"
25 Em verdade lhes digo que nunca mais beberei do fruto da videira, até aquele dia em que beberei o vinho novo, no Reino de Deus.
26 Nɩɩ ba maa bɩɩ ɔlʋn yɩn Ɩbwaarɛ mʋ, ba lɩɩ kyʋn Olifu kɩbɩɩ mʋ sʋ.
26 E, tendo cantado um hino, saíram para o monte das Oliveiras.
27 Nɩɩ Yesu tɔwɛ bamʋ yɛ, “Fanɛ kpini fen biti fan sɩlɛ yɛgɛ mɛ. Lɩɩ fɛɛ Ɩbwaarɛ tɔwɛ Asɩnkyan yɩlasa mʋ tɔ yɛ,
27 E Jesus disse aos discípulos:
28 Yesu kyaga sʋ tɔwɛ yɛ, “Amaa mi kelewu kyiŋi kamaa mʋ, n biti n gyankpaa fanɛ kpee Galile.”
28 Mas, depois da minha ressurreição, irei adiante de vocês para a Galileia.
29 Nɩɩ Pita lɛɛ Yesu kɔnɔ ɛɛ, “Nɩɩ ɔkʋmaa nɩmʋ sɩlɛ yɛgɛ fʋ gbaa, mɛɛ mɛ n man yɛ n sɩlɛ yɛgɛ fʋ!”
29 Então Pedro disse a Jesus: — Ainda que o senhor venha a ser um tropeço para todos, não o será para mim!
30 Nɩɩ Yesu tɔwɛ Pita yɛ, “N tɔwɛ fʋ kɛ fu nu yɛ, ndaga, pɔyɩ kɛ kyaasɛ ɔ bʋn ɩlɩɩ ɩnyɔ mʋ, fii biti fʋ kyɛɛ ɩlɩɩ ɩsa yɛ fu mee nyi mɛ.”
30 Mas Jesus lhe disse:
31 Amaa Pita payɩ ansi yɛ, “Halɩɩ ɩ gyɛ yɛ n maa fʋ an biti a wu gbaa mʋ, n mɛɛ yɛ n tɔwɛ yɛ n man nyi fʋ.” Kanɩn maŋa nɩɩ abɩɩlapʋ abanban mʋ kpini ba tɔwɛ.
31 Mas Pedro insistia com mais veemência: — Ainda que me seja necessário morrer com o senhor, de modo nenhum o negarei. E todos os outros diziam a mesma coisa.
32 Nɩɩ Yesu maa mʋ abɩɩlapʋ mʋ ba kpee katɩn mʋ nɩɩ bɛɛ tɩɩ yɛ Gesemani, nɩɩ ɔ tɔwɛ bamʋ yɛ, “Fan kyɩna nfɩɩ kɛ n kpee naa kʋlɛ kabwaarɛ‐kʋlɛ.”
32 Então foram a um lugar chamado Getsêmani. Ali, Jesus disse aos seus discípulos:
33 Nɩɩ Yesu taa Pita yɛ Gyemisi yɛ Gyɔn buu mʋ n‐yɩɩ. Tʋtɔ nɩɩ Yesu kɔkɔlɔ nyita mʋ, nɩɩ mʋ n‐yɩɩ gbaa ɩ yɔɔ mʋ.
33 E, levando consigo Pedro, Tiago e João, começou a sentir-se tomado de pavor e de angústia.
34 Nɩɩ Yesu tɔwɛ bamʋ yɛ, “Mɛ kɔkɔlɔ tɔ ɩ dɩyɛ mɛ lewu‐lewu. Fan sii nfɩɩ yɛgɛ fan da sʋ!”
34 E lhes disse:
35 Maa kpee ansi tɔ gbɛrɛɛ mʋ, nɩɩ ɔ naa kyʋn tɩyɛ kasɛ kʋlɛ Ɩbwaarɛ yɛ, “Nɩɩ ɩ nyɛ waa bɩrɛ, falɛ awʋrʋfɔ ɩnɩmʋ ɩ man tu mʋ.”
35 E, adiantando-se um pouco, prostrou-se em terra; e orava para que, se possível, lhe fosse poupada aquela hora.
36 Nɩɩ Yesu kʋlɛ Ɩbwaarɛ tɔwɛ yɛ, “Nsɛ, kʋtɔ kʋmaa kɩ man bʋlʋn fʋ asɛ. Kɔɔlɛ kanɩn awʋrʋfɔ nɩmʋ lɩɩ mɛ sʋ. Amaa man gyɛ mɛ kɔkɔlɔ biti, amaa fʋ yɛgɛ fʋ kɔkɔlɔ biti kɩ waa.”
36 E dizia:
37 Yesu maa bwii kpee mʋ abɩɩlapʋ asɛ mʋ, ɔ naa tu ba maa dɛ nsɩɩrɛ. Nɩɩ Yesu tɔwɛ Pita yɛ, “Simon, fʋ dɛ nɩn? Amɔɔ fan mɛɛ bɩla taalɛ kyɩna kerefi kʋlʋn yɛgɛ fan man dɛ?
37 E, voltando, achou-os dormindo. E disse a Pedro:
38 Fan baa fan da sʋ, fan kʋlɛ kabwaarɛ kʋlɛ, kɛ fan man tɩyɛ kʋtʋʋ tɔ kɩɩ tɔ. Kpalɩ fɛɛ fanɛ n‐yaayu bɩrɛ ii biti ɩ waa kʋ tɔ mʋ nɩɩ kɩ bʋrɔn, amaa fanɛ n‐yɩɩ‐wʋlɛ mɔɔ ɩ pɔɔ.”
38 Vigiem e orem, para que não caiam em tentação; o espírito, na verdade, está pronto, mas a carne é fraca.
39 Nɩɩ Yesu bɩla bwii kpee ɛɛ kʋlɛ kabwaarɛ‐kʋlɛ kʋkʋlʋn maŋa.
39 Retirando-se de novo, orou repetindo as mesmas palavras.
40 Maa bɩla bwii ba mʋ, o wu ba maa dɛ, lɩɩ fɛɛ nsɩɩrɛ ɩɩ sʋ bamʋ. Nɩɩ ba man bɩla be nyi kʋtɔ mʋ nɩɩ ba tɔwɛ.
40 E voltando, achou-os outra vez dormindo, porque os olhos deles estavam pesados; e não sabiam o que lhe responder.
41 Saŋa mʋ nɩɩ Yesu naa bwii ba kili sasapʋ mʋ, nɩɩ ɔ taasɛ bamʋ yɛ, “Fan san fan dɛ fɛn fʋʋtɛ nɩn? Fan kɩɩ! Saŋa mʋ fʋʋ fɛɛ ba taa mɛ, Daadimaadi Obii‐nyɩnsa mʋ waa alibi awaapʋ abaa tɔ.
41 E, quando voltou pela terceira vez, Jesus lhes disse:
42 Fan kɩɩ, ɔmʋ nɩɩ ɛɛ lɛɛ mɛ ɛɛ sa mʋ ndee. Fan kʋsʋ kɛ a kpee.”
42 Levantem-se, vamos embora! Eis que o traidor se aproxima.
43 Yesu maa dan san ɛɛ tɔwɛ mʋ, opula tɔ nɩɩ Gyudasi, abɩɩlapʋ kudu anyɔ mʋ tɔ ɔkʋ, ba fʋʋ tʋtɔ yɛ sakyɔ damantɛ kʋ. Ba sʋ isakunde yɛ agulungu. Ɩbwaarɛ aseepu bɩlɩsa yɛ Ɩbwaarɛ nbara akaapʋpʋ yɛ kadɛ mʋ abɩlɩsa i sun bamʋ.
43 E logo, enquanto Jesus ainda falava, chegou Judas, um dos doze, e, com ele, uma multidão com espadas e porretes, vinda da parte dos principais sacerdotes, escribas e anciãos.
44 Nɩɩ Gyudasi mʋ nɩɩ ee biti ɔ lɛɛ Yesu sa mʋ, wʋla kaapʋ asa sɩnkaala kʋ tɔwɛ bamʋ yɛ, “Ɔmʋ nɩɩ n naa baari mʋ tɔ mʋ, mʋ nɩmʋ. Fan kɩtaa mʋ kɛ fan kun mʋ taa natɛ.”
44 Ora, o traidor tinha dado a eles um sinal: “Aquele que eu beijar, é esse; prendam e levem-no com segurança.”
45 Gyudasi maa dan fʋʋ Yesu asɛ mʋ, nɩɩ ɔ yɛ, “Ɔkaapʋpʋ!” Nɩɩ o baari mʋ tɔ.
45 E logo que chegou, aproximando-se de Jesus, Judas disse: — Mestre! E o beijou.
46 Tʋtɔ nɩɩ ba kɩtaa Yesu ba sʋ mʋ tɔ kinkin.
46 Então eles agarraram Jesus e o prenderam.
47 Amaa bamʋ nɩɩ ba yɩlɛ tʋtɔ mʋ, ɔkʋ lɛɛ mu sakunde ŋɛ Ɩbwaarɛ oseepu bɩlɩsa asɛ kɩnyɛ kʋsʋ tɩn.
47 Nisto, um dos que estavam ali, sacando da espada, feriu o servo do sumo sacerdote e cortou-lhe a orelha.
48 Nɩɩ Yesu tɔwɛ bamʋ yɛ, “Amɔɔ isakunde yɛ ngulungun nɩɩ fɛn taa ba kɛ fan ba kɩtaa mɛ, fɛɛ n maa gyɛ kumu tɔ ɔlʋn oyu?
48 Jesus lhes disse:
49 Kakɛ kʋmaa, n maa fanɛ nɩn kabwaarɛ‐sunkpa ayɛ yɛgɛ n kaapʋ, nkɛɛ fan man kɩtaa mɛ. Amaa ɩ dagaa ɩnɩmʋ ɩ waa kanɩn, kɛ asɩn mʋ nɩɩ ba kyʋrɔɔ waa Asɩnkyan yɩlasa mʋ tɔ mʋ, ɩ ba tɔ.”
49 Todos os dias eu estava com vocês no templo, ensinando, e vocês não me prenderam; mas isto é para que se cumprissem as Escrituras.
50 Tʋtɔ nɩɩ mʋ abɩɩlapʋ mʋ kpini ba yɛgɛ mʋ sɩlɛ kyʋn.
50 Então todos o deixaram e fugiram.
51 Nɩɩ kɩyaafɔlɛ kʋ mʋ nɩɩ o bun kɩkalala nkʋn mʋ o buu Yesu, nɩɩ ba paa yɛ ba kɩtaa mʋ.
51 Um jovem, coberto unicamente com um lençol, seguia Jesus. Eles o agarraram,
52 Nɩɩ ɔ sɩlɛ kibulunkpan yɛgɛ mʋ kɩkalala mʋ.
52 mas ele largou o lençol e fugiu nu.
53 Nɩɩ ba taa Yesu kpee oseepu bɩlɩsa asɛ kɩkpaara sʋ. Tʋtɔ nɩɩ aseepu bɩlɩsa yɛ kadɛ abɩlɩsa yɛ nbara akaapʋpʋ mʋ kpini ba sarɛ.
53 E levaram Jesus ao sumo sacerdote, e então se reuniram todos os principais sacerdotes, os anciãos e os escribas.
54 Nɩɩ Pita buu Yesu kɩyaa‐kɩyaa naa loo oseepu bɩlɩsa asɛ kɩkpaara sʋ asɩn ogyikpa tʋtɔ. Nɩɩ o sii kyɩna kabwaarɛ‐sunkpa ayɛ akɩɩsʋpʋ mʋ asɛ ɛɛ wʋlɛ fʋlɔn.
54 Pedro seguiu Jesus de longe até o interior do pátio do sumo sacerdote e estava assentado entre os servos, aquentando-se ao fogo.
55 Nɩɩ aseepu bɩlɩsa mʋ yɛ kʋbʋ‐kʋbʋ abɩlɩsa mʋ kpini ba biti asɩn mʋ nɩɩ ba tɩn gyaga Yesu sʋ, kɛ ba nyɛ mɔɔ mʋ. Amaa ba kpɩnɛ, ba man nyɛ.
55 E os principais sacerdotes e todo o Sinédrio procuravam algum testemunho contra Jesus para o condenar à morte, mas não achavam nada.
56 Nɩɩ asa gaalaagaa ba tɩn antɩŋɛsa gyaga Yesu sʋ, amaa bamʋ nnɔ tɔwɛsa ɩ man gyɛ kʋlʋn.
56 Pois muitos testemunhavam falsamente contra Jesus, mas os depoimentos não eram coerentes.
57 Nɩɩ anyɩn akʋ ba kʋsʋ yɩlɛ tɩn antɩŋɛsa gyaga Yesu sʋ yɛ,
57 E, levantando-se alguns, testemunhavam falsamente, dizendo:
58 “An nu maa tɔwɛ yɛ, ‘N biti n boyi kabwaarɛ‐sunkpa ayɛ mʋ nɩɩ asa ba pɔyɩ mʋ, kɛ nkɛ nsa kamaa mʋ, n biti n pɔyɩ kɩpʋpwɛ mʋ nɩɩ man gyɛ asa ba pɔyɩ kɩmʋ.’ ”
58 — Nós o ouvimos declarar: “Eu destruirei este santuário edificado por mãos humanas e, em três dias, construirei outro, não por mãos humanas.”
59 Nkɛɛ bamʋ gbaa‐gbaa bamʋ nnɔ ɩ kwɩɩ yɛ abaa.
59 Nem assim o testemunho deles era coerente.
60 Nɩɩ oseepu bɩlɩsa asɛ mʋ kʋsʋ yɩlɛ bamʋ kpini ansi tɔ, taasɛ Yesu yɛ, “Amɔɔ fʋ man sʋ kɔnɔ fʋ lɛɛ lɩɩ asɩn mʋ nɩɩ ba sʋ bɛɛ pwɩɩ fʋ falɛ?”
60 E, levantando-se o sumo sacerdote, no meio, perguntou a Jesus: — Você não diz nada em resposta ao que estes depõem contra você?
61 Amaa Yesu laatɔ ɔ man bugi mʋ kɔnɔ.
61 Jesus, porém, guardou silêncio e nada respondeu. O sumo sacerdote tornou a interrogá-lo: — Você é o Cristo, o Filho do Deus Bendito?
62 Nɩɩ Yesu lɛɛ kɔnɔ yɛ, “Mɛ ɩ gyɛ mʋ. Nɩɩ fen biti fan wu mɛ, Daadimaadi Obii‐nyɩnsa n tɛ Ɔlʋnpʋ Ɩbwaarɛ gyisa sʋ abwaarɛ‐wʋlɛ tɔ ɛɛ ba.”
62 Jesus respondeu:
63 Nɩɩ oseepu bɩlɩsa asɛ mʋ kyatɛ mʋ gbaa‐gbaa ɩkaalɛ, nɩɩ ɔ yɛ, “Ɩnɩmʋ bɩrɛ, an man bɩla an biti ɔkʋ ɔ ba tɔwɛ anɛ asɩn pwɩɩsa kʋ lɩɩ mʋ sʋ.”
63 O sumo sacerdote, rasgando as suas vestes, disse: — Por que ainda precisamos de testemunhas?
64 Nɩɩ ɔ tɔwɛ bamʋ yɛ, “Fan nu yɛ fanɛ asʋ. Ɔ tɔwɛ nbusaa asɩn yii Ɩbwaarɛ. Kanɩn sʋ fan yɛ a waa mʋ nɛnɛ?”
64 Vocês ouviram a blasfêmia. Qual é o parecer de vocês? E todos o julgaram réu de morte.
65 Nɩɩ asa mʋ akʋ ba tʋʋ nkyɔlɛ bee bun Yesu, nɩɩ ba bun mu ansi yɛgɛ akʋ mɔɔ bɛɛ da mʋ, nɩɩ ba taasɛ mʋ yɛ ɔ bɩɩ ɔmʋ nɩɩ ɔ da mʋ? Nɩɩ kabwaarɛ‐sunkpa ayɛ akɩɩsʋpʋ mʋ ba taa mʋ lɩɩ bɛɛ kpa mʋ ɩtan.
65 Alguns começaram a cuspir nele, a cobrir-lhe o rosto, a bater nele e a dizer-lhe: — Profetize! E os guardas davam-lhe bofetadas.
66 Pita maa dan san ɔ bʋ tʋtɔ mʋ, nɩɩ aseepu ɔbɩlɩsa kɩnyɛ kyɩɩsa kʋ ba tʋtɔ.
66 Estando Pedro embaixo no pátio, veio uma das empregadas do sumo sacerdote
67 Maa wu Pita maa san ɛɛ wʋlɛ fʋlɔn mʋ, nɩɩ ɔ kɩɩ mʋ surum.
67 e, vendo Pedro, que se aquecia, fixou os olhos nele e disse: — Você também estava com Jesus, o Nazareno.
68 Amaa Pita kyɛɛ nɩɩ ɔ tɔwɛ yɛ, “N man nyi mʋ, nɩɩ n man nyi asɩn mʋ nɩɩ fɩɩ tɔwɛ falɛ kasɛ.” Nɩɩ Pita lɩɩ ba lenbu.
68 Mas ele negou, dizendo: — Não o conheço, nem compreendo o que você está falando. E saiu para o pórtico. E o galo cantou.
69 Nɩɩ kɩnyɛ kyɩɩsa mʋ bɩla wu Pita tʋtɔ. Nɩɩ ɔ tɔwɛ bamʋ nɩɩ ba yɩla tʋtɔ mʋ yɛ, “Ɔnɩmʋ gbaa tii bamʋ sʋ.”
69 E a empregada, vendo-o, tornou a dizer aos que estavam ali: — Este é um deles.
70 Nɩɩ Pita bɩla kyɛɛ. Kamaa tɔ mʋ, bamʋ nɩɩ ba yɩlɛ tʋtɔ mʋ ba tɔwɛ Pita yɛ, “Kesintin tɔ mʋ, fʋ gyɛ bamʋ tɔ ɔkʋ nɩn. Kpalɩ fɛɛ ngbaa fʋ, fʋ lɩɩ Galile nɩn!”
70 Mas ele negou outra vez. E, pouco depois, os que estavam ali disseram outra vez a Pedro: — Com certeza você é um deles, porque também é galileu.
71 Nɩɩ Pita piili ɛɛ tɔwɛ nnɔ ɛɛ gyaga mʋ n‐yɩɩ sʋ, nɩɩ ɔ bɔ ntan tɔwɛ yɛ, “Ɔnyɩn mʋ nɩɩ fɛn tɔwɛ mʋ asɩn falɛ gbaa, n man nyi mʋ.”
71 Ele, porém, começou a praguejar e a jurar: — Não conheço esse homem de quem vocês estão falando!
72 Tʋtɔ nɩɩ kyaasɛ bʋn kɩnyɔsapʋ. Nɩɩ Pita nyiŋi asɩn mʋ nɩɩ Yesu wʋla tɔwɛ mʋ yɛ, “Pɔyɩ kɛ kyaasɛ ɔ bʋn ɩlɩɩ ɩnyɔ mʋ, fii biti fʋ kyɛɛ ɩlɩɩ ɩsa yɛ fʋ man nyi mɛ” mʋ. Nɩɩ Pita tɩyɛ kusu sʋ ɛɛ sawʋ.
72 E no mesmo instante o galo cantou pela segunda vez. Então Pedro se lembrou da palavra que Jesus lhe tinha dito: “Antes que o galo cante duas vezes, você me negará três vezes.” E, caindo em si, começou a chorar.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.