Marcos 14
Ɩbwaarɛ Katɔwɛ Kyula Pʋpwɛ (NAW) vs ARA
1 Ɩ maa san nkɛ nyɔ kɛ Gyiwu abi bee gyii bamʋ kanyaŋɛ nbunɔ yɛ bodobodo mʋ nɩɩ kɩ man sʋ kɩfɛ tinsa mʋ, nɩɩ Ɩbwaarɛ aseepu bɩlɩsa yɛ Ɩbwaarɛ nbara akaapʋpʋ bee biti ɔkpa mʋ nɩɩ ba baala taa kɩtaa Yesu kɛ ba mɔɔ mʋ.
1 Dali a dois dias, era a Páscoa e a Festa dos Pães Asmos; e os principais sacerdotes e os escribas procuravam como o prenderiam, à traição, e o matariam.
2 Nɩɩ bɛɛ yɛ, “Fan man yɛgɛ a waa kanɩn saŋa nɩmʋ tɔ, akʋtɔ akʋ bee biti bɛɛ waa ɩlawʋ.”
2 Pois diziam: Não durante a festa, para que não haja tumulto entre o povo.
3 Yesu maa bʋ Betani mʋ, nɩɩ o kpee Simon mʋ nɩɩ ɔ gyɛ bootipu mʋ kɩkpaara sʋ. Maa tɛ tʋtɔ ee gyii mʋ, nɩɩ ɔkyɩɩ kʋ naa taa tuulaale pʋrʋntʋwa tɔ ba mʋ asɛ. Kanɩn tuulaale maŋa sʋ ɔgyalɩn nɩn gaa, lɩɩ fɛɛ nadi nɩɩ ba taa waa ɩmʋ. Nɩɩ ɔkyɩɩ mʋ tigi pʋrʋntʋwa mʋ kyɛɛgɛ tuulaale mʋ kpini wʋrɩgɛ Yesu kumu tɔ.
3 Estando ele em Betânia, reclinado à mesa, em casa de Simão, o leproso, veio uma mulher trazendo um vaso de alabastro com preciosíssimo perfume de nardo puro; e, quebrando o alabastro, derramou o bálsamo sobre a cabeça de Jesus.
4 Nɩɩ asa mʋ nɩɩ ba bʋ tʋtɔ mʋ akʋ ba nyɛ agbʋ bɛɛ taasɛ abaa yɛ, “Saamʋ maa dan taa tuulaale nɩmʋ kyɛɛgɛ wʋrɩgɛ kɩyan falɛ, mɩnɛ kyaarɛ nɩɩ ɩ sʋ?
4 Indignaram-se alguns entre si e diziam: Para que este desperdício de bálsamo?
5 Naafɔɔ nɩɩ ba taa tuulaale nɩmʋ fɛ nɩn, ɩ waa fɛɛ nyɩmɩsa kesu laalaamuu kʋkɔka, kɛ baa taa afulee mʋ sa atiripu.” Nɩɩ ba nyɛ agbʋ bɛɛ pwɩɩ ɔkyɩɩ mʋ.
5 Porque este perfume poderia ser vendido por mais de trezentos denários e dar-se aos pobres. E murmuravam contra ela.
6 Amaa Yesu yɛ, “Fan yɛgɛ ɔkyɩɩ mʋ! Mɩnɛ ɩ waa sʋ nɩɩ fɛn pwɩɩ mʋ? Kʋtɔ mʋ nɩɩ ɔ waa mʋ gyɛ kʋtɔ danbɩrasa sa mɛ.
6 Mas Jesus disse: Deixai-a; por que a molestais? Ela praticou boa ação para comigo.
7 Atiripu mʋ bɩrɛ, ba bʋ fanɛ asɛ saŋa kʋmaa. Kanɩn sʋ, saŋa kʋmaa fɛn taalɛ waa bamʋ adanbɩrasa. Amaa mɛɛ mɛ bɩrɛ, n man yɛ n baa n bʋ fanɛ asɛ saŋa kʋmaa.
7 Porque os pobres, sempre os tendes convosco e, quando quiserdes, podeis fazer-lhes bem, mas a mim nem sempre me tendes.
8 Ɔkyɩɩ nɩmʋ waa ɩmʋ nɩɩ ɛɛ taalɛ nɩn. Ɔ kyɛɛgɛ tuulaale nɩmʋ wʋrɩgɛ mɛ sʋ, ɔ gyankpaa ɛɛ sʋswa mɛ kayɩɩ‐wʋlɛ sa mi kepula kakɛ nɩn.
8 Ela fez o que pôde: antecipou-se a ungir-me para a sepultura.
9 N tɔwɛ fanɛ nɩmʋ, dulinyaa tɔ katɩn kʋmaa mʋ nɩɩ bee biti ba tɔwɛ asɩn danbɩrasa mʋ, bee biti ba tɔwɛ kʋtɔ mʋ nɩɩ ɔ waa falɛ taa nyiŋi mʋ.”
9 Em verdade vos digo: onde for pregado em todo o mundo o evangelho, será também contado o que ela fez, para memória sua.
10 Nɩɩ Yesu abɩɩlapʋ mʋ tɔ ɔkʋ mʋ nɩɩ bɛɛ tɩɩ mʋ yɛ Gyudasi Isikariyoti kpee Ɩbwaarɛ aseepu bɩlɩsa mʋ asɛ, kɛ ɔ lɛɛ Yesu sa bamʋ.
10 E Judas Iscariotes, um dos doze, foi ter com os principais sacerdotes, para lhes entregar Jesus.
11 Kʋtɔ mʋ nɩɩ ɔ tɔwɛ bamʋ mʋ, waa bamʋ ɔkɔn gaa, nɩɩ ba yɛ bee biti ba sa mu afulee. Ɩmʋ sʋ Gyudasi piili ee biti ɔkpa mʋ nɩɩ ɔ bɔla sʋ lɛɛ mʋ sa bamʋ.
11 Eles, ouvindo-o, alegraram-se e lhe prometeram dinheiro; nesse meio tempo, buscava ele uma boa ocasião para o entregar.
12 Kakɛ gyankpaasa mʋ nɩɩ bee gyii kanyaŋɛ nbunɔ bodobodo mʋ nɩɩ kɩ man sʋ kɩfɛ tinsa, nɩɩ ba mɔɔ kɩmʋ saraga nbʋlʋpʋ mʋ, nɩɩ Yesu abɩɩlapʋ ba taasɛ mʋ yɛ, “Fɩnɛ nɩɩ fii biti a lɔŋɔ sa fʋ, kɛ fu gyii kanyaŋɛ nbunɔ agyitɔ mʋ?”
12 E, no primeiro dia da Festa dos Pães Asmos, quando se fazia o sacrifício do cordeiro pascal, disseram-lhe seus discípulos: Onde queres que vamos fazer os preparativos para comeres a Páscoa?
13 Nɩɩ Yesu sun mʋ abɩɩlapʋ anyɔ, nɩɩ ɔ tɔwɛ bamʋ yɛ, “Fan kpee kadɛ lala mʋ tɔ, fen biti fan gyaŋa kanyɩn kʋ maa sʋ kolobi yɛ nkyu, fan buu mʋ
13 Então, enviou dois dos seus discípulos, dizendo-lhes: Ide à cidade, e vos sairá ao encontro um homem trazendo um cântaro de água;
14 naa loo kɩkpaara mʋ nɩɩ ee biti o loo mʋ sʋ, kɛ fan taasɛ kɩkpaara wuya mʋ yɛ, ‘Ɔkaapʋpʋ mʋ yɛ, obu mɔɔ tɔ nɩɩ n maa mɛ abɩɩlapʋ an biti a gyii kanyaŋɛ nbunɔ agyitɔ mʋ?’
14 segui-o e dizei ao dono da casa onde ele entrar que o Mestre pergunta: Onde é o meu aposento no qual hei de comer a Páscoa com os meus discípulos?
15 Kɩkpaara wuya mʋ ii biti ɔ kaapʋ fanɛ obu lala kʋ abansʋrʋ sʋ, mʋ nɩɩ ɔ kʋʋla lɔŋɔ yɩla. Tʋtɔ nɩn fan lɔŋɔ kʋtɔ kʋmaa sa anɛ.” Abansʋrʋ ibu mʋ nɩɩ ɩ bʋ kadɛ kʋ tɔ|src="hk00232c.tif" size="col" loc="Mrk 14:15" ref="14:15"
15 E ele vos mostrará um espaçoso cenáculo mobilado e pronto; ali fazei os preparativos.
16 Nɩɩ mʋ abɩɩlapʋ mʋ ba kpee kadɛ lala mʋ tɔ naa wu kʋtɔ kʋmaa nɩmʋ, fɛɛ kanan mʋ nɩɩ Yesu tɔwɛ bamʋ mʋ. Nɩɩ ba waa kanyaŋɛ nbunɔ agyitɔ mʋ.
16 Saíram, pois, os discípulos, foram à cidade e, achando tudo como Jesus lhes tinha dito, prepararam a Páscoa.
17 Ɩ maa fʋʋ kalaatɩpwɛ asɛ mʋ, nɩɩ Yesu maa mʋ abɩɩlapʋ kudu anyɔ mʋ ba ba abansʋrʋ mʋ sʋ.
17 Ao cair da tarde, foi com os doze.
18 Ba maa gyii mʋ, nɩɩ Yesu yɛ, “N tɔwɛ fanɛ kesintin yɛ, n maa fanɛ mʋ nɩɩ an gyii falɛ, fanɛ tɔ ɔkʋ ii biti ɔ lɛɛ mɛ sa.”
18 Quando estavam à mesa e comiam, disse Jesus: Em verdade vos digo que um dentre vós, o que come comigo, me trairá.
19 Asɩn mʋ a nyita bamʋ nkɔlɔ tɔ, nɩɩ ba piili bɛɛ taasɛ Yesu kʋkʋlʋn‐kʋkʋlʋn yɛ, “Ɩ gyɛ mɛ nɩn, abɛɛ?”
19 E eles começaram a entristecer-se e a dizer-lhe, um após outro: Porventura, sou eu?
20 Nɩɩ Yesu lɛɛ kɔnɔ yɛ, “Fanɛ kudu anyɔ mʋ tɔ ɔkʋ, ɔmʋ nɩɩ n maa mʋ abaa ɩ bʋga ii loo lapɛ kʋlʋn tɔ mʋ, ii biti ɔ lɛɛ mɛ sa.
20 Respondeu-lhes: É um dos doze, o que mete comigo a mão no prato.
21 Mɛ, Daadimaadi Obii‐nyɩnsa n biti n wu fɛɛ kanan mʋ nɩɩ ba wʋla kyʋrɔɔ waa Asɩnkyan yɩlasa mʋ tɔ mʋ. Amaa ɔmʋ nɩɩ ee biti ɔ lɛɛ mɛ sa mʋ, mʋ laakʋ. Naafɔɔ ba daa ba man kʋʋgɛ mʋ gbaa mʋ, ɩ bɔ.”
21 Pois o Filho do Homem vai, como está escrito a seu respeito; mas ai daquele por intermédio de quem o Filho do Homem está sendo traído! Melhor lhe fora não haver nascido!
22 Yesu maa mʋ abɩɩlapʋ ba maa san bee gyii mʋ, nɩɩ Yesu taa bodobodo, nɩɩ ɔ taa afwaala sa Ɩbwaarɛ, nɩɩ ɔ kpɛɛ bodobodo mʋ tɔ, taa sa mʋ abɩɩlapʋ tɔwɛ bamʋ yɛ, “Fan kɔɔlɛ bodobodo nɩmʋ gyii, ɩmʋ ɩ gyɛ mɛ kayɩɩ‐wʋlɛ mʋ.”
22 E, enquanto comiam, tomou Jesus um pão e, abençoando-o, o partiu e lhes deu, dizendo: Tomai, isto é o meu corpo.
23 Tʋtɔ nɩɩ Yesu taa kɔɔpʋ mʋ, nɩɩ ɔ taa afwaala sa mʋ‐Sɛ Ɩbwaarɛ. Nɩɩ ɔ taa sa bamʋ kpini yɛ ba nuu.
23 A seguir, tomou Jesus um cálice e, tendo dado graças, o deu aos seus discípulos; e todos beberam dele.
24 Nɩɩ Yesu tɔwɛ yɛ, “Ɩnɩmʋ ɩ gyɛ mɛ nkalan mʋ nɩɩ Ɩbwaarɛ taa yɩlɛ sa katɔwɛ kyula mʋ, kɛ ɩ kyɛɛgɛ wʋrɩgɛ sa asa gaalaagaa.
24 Então, lhes disse: Isto é o meu sangue, o sangue da [nova] aliança, derramado em favor de muitos.
25 N tɔwɛ fanɛ yɛ n man bɩla yɛ n nuu wayɩn nta nɩmʋ kakaakʋ, naa fʋʋ kakɛ mʋ nɩɩ n biti n bɩla nuu nta pʋpwɛ Ɩbwaarɛ kuwura‐gyii mʋ tɔ.” Ɔnyɩrɩpɛ Yesu yii mʋ agyitɔ kigyii mʋ yɩla|src="WA03909b.tif" size="span" loc="Mrk 14:24" ref="14:24"
25 Em verdade vos digo que jamais beberei do fruto da videira, até àquele dia em que o hei de beber, novo, no reino de Deus.
26 Nɩɩ ba maa bɩɩ ɔlʋn yɩn Ɩbwaarɛ mʋ, ba lɩɩ kyʋn Olifu kɩbɩɩ mʋ sʋ.
26 Tendo cantado um hino, saíram para o monte das Oliveiras.
27 Nɩɩ Yesu tɔwɛ bamʋ yɛ, “Fanɛ kpini fen biti fan sɩlɛ yɛgɛ mɛ. Lɩɩ fɛɛ Ɩbwaarɛ tɔwɛ Asɩnkyan yɩlasa mʋ tɔ yɛ,
27 Então, lhes disse Jesus: Todos vós vos escandalizareis, porque está escrito:
28 Yesu kyaga sʋ tɔwɛ yɛ, “Amaa mi kelewu kyiŋi kamaa mʋ, n biti n gyankpaa fanɛ kpee Galile.”
28 Mas, depois da minha ressurreição, irei adiante de vós para a Galileia.
29 Nɩɩ Pita lɛɛ Yesu kɔnɔ ɛɛ, “Nɩɩ ɔkʋmaa nɩmʋ sɩlɛ yɛgɛ fʋ gbaa, mɛɛ mɛ n man yɛ n sɩlɛ yɛgɛ fʋ!”
29 Disse-lhe Pedro: Ainda que todos se escandalizem, eu, jamais!
30 Nɩɩ Yesu tɔwɛ Pita yɛ, “N tɔwɛ fʋ kɛ fu nu yɛ, ndaga, pɔyɩ kɛ kyaasɛ ɔ bʋn ɩlɩɩ ɩnyɔ mʋ, fii biti fʋ kyɛɛ ɩlɩɩ ɩsa yɛ fu mee nyi mɛ.”
30 Respondeu-lhe Jesus: Em verdade te digo que hoje, nesta noite, antes que duas vezes cante o galo, tu me negarás três vezes.
31 Amaa Pita payɩ ansi yɛ, “Halɩɩ ɩ gyɛ yɛ n maa fʋ an biti a wu gbaa mʋ, n mɛɛ yɛ n tɔwɛ yɛ n man nyi fʋ.” Kanɩn maŋa nɩɩ abɩɩlapʋ abanban mʋ kpini ba tɔwɛ.
31 Mas ele insistia com mais veemência: Ainda que me seja necessário morrer contigo, de nenhum modo te negarei. Assim disseram todos.
32 Nɩɩ Yesu maa mʋ abɩɩlapʋ mʋ ba kpee katɩn mʋ nɩɩ bɛɛ tɩɩ yɛ Gesemani, nɩɩ ɔ tɔwɛ bamʋ yɛ, “Fan kyɩna nfɩɩ kɛ n kpee naa kʋlɛ kabwaarɛ‐kʋlɛ.”
32 Então, foram a um lugar chamado Getsêmani; ali chegados, disse Jesus a seus discípulos: Assentai-vos aqui, enquanto eu vou orar.
33 Nɩɩ Yesu taa Pita yɛ Gyemisi yɛ Gyɔn buu mʋ n‐yɩɩ. Tʋtɔ nɩɩ Yesu kɔkɔlɔ nyita mʋ, nɩɩ mʋ n‐yɩɩ gbaa ɩ yɔɔ mʋ.
33 E, levando consigo a Pedro, Tiago e João, começou a sentir-se tomado de pavor e de angústia.
34 Nɩɩ Yesu tɔwɛ bamʋ yɛ, “Mɛ kɔkɔlɔ tɔ ɩ dɩyɛ mɛ lewu‐lewu. Fan sii nfɩɩ yɛgɛ fan da sʋ!”
34 E lhes disse: A minha alma está profundamente triste até à morte; ficai aqui e vigiai.
35 Maa kpee ansi tɔ gbɛrɛɛ mʋ, nɩɩ ɔ naa kyʋn tɩyɛ kasɛ kʋlɛ Ɩbwaarɛ yɛ, “Nɩɩ ɩ nyɛ waa bɩrɛ, falɛ awʋrʋfɔ ɩnɩmʋ ɩ man tu mʋ.”
35 E, adiantando-se um pouco, prostrou-se em terra; e orava para que, se possível, lhe fosse poupada aquela hora.
36 Nɩɩ Yesu kʋlɛ Ɩbwaarɛ tɔwɛ yɛ, “Nsɛ, kʋtɔ kʋmaa kɩ man bʋlʋn fʋ asɛ. Kɔɔlɛ kanɩn awʋrʋfɔ nɩmʋ lɩɩ mɛ sʋ. Amaa man gyɛ mɛ kɔkɔlɔ biti, amaa fʋ yɛgɛ fʋ kɔkɔlɔ biti kɩ waa.”
36 E dizia: Aba, Pai, tudo te é possível; passa de mim este cálice; contudo, não seja o que eu quero, e sim o que tu queres.
37 Yesu maa bwii kpee mʋ abɩɩlapʋ asɛ mʋ, ɔ naa tu ba maa dɛ nsɩɩrɛ. Nɩɩ Yesu tɔwɛ Pita yɛ, “Simon, fʋ dɛ nɩn? Amɔɔ fan mɛɛ bɩla taalɛ kyɩna kerefi kʋlʋn yɛgɛ fan man dɛ?
37 Voltando, achou-os dormindo; e disse a Pedro: Simão, tu dormes? Não pudeste vigiar nem uma hora?
38 Fan baa fan da sʋ, fan kʋlɛ kabwaarɛ kʋlɛ, kɛ fan man tɩyɛ kʋtʋʋ tɔ kɩɩ tɔ. Kpalɩ fɛɛ fanɛ n‐yaayu bɩrɛ ii biti ɩ waa kʋ tɔ mʋ nɩɩ kɩ bʋrɔn, amaa fanɛ n‐yɩɩ‐wʋlɛ mɔɔ ɩ pɔɔ.”
38 Vigiai e orai, para que não entreis em tentação; o espírito, na verdade, está pronto, mas a carne é fraca.
39 Nɩɩ Yesu bɩla bwii kpee ɛɛ kʋlɛ kabwaarɛ‐kʋlɛ kʋkʋlʋn maŋa.
39 Retirando-se de novo, orou repetindo as mesmas palavras.
40 Maa bɩla bwii ba mʋ, o wu ba maa dɛ, lɩɩ fɛɛ nsɩɩrɛ ɩɩ sʋ bamʋ. Nɩɩ ba man bɩla be nyi kʋtɔ mʋ nɩɩ ba tɔwɛ.
40 Voltando, achou-os outra vez dormindo, porque os seus olhos estavam pesados; e não sabiam o que lhe responder.
41 Saŋa mʋ nɩɩ Yesu naa bwii ba kili sasapʋ mʋ, nɩɩ ɔ taasɛ bamʋ yɛ, “Fan san fan dɛ fɛn fʋʋtɛ nɩn? Fan kɩɩ! Saŋa mʋ fʋʋ fɛɛ ba taa mɛ, Daadimaadi Obii‐nyɩnsa mʋ waa alibi awaapʋ abaa tɔ.
41 E veio pela terceira vez e disse-lhes: Ainda dormis e repousais! Basta! Chegou a hora; o Filho do Homem está sendo entregue nas mãos dos pecadores.
42 Fan kɩɩ, ɔmʋ nɩɩ ɛɛ lɛɛ mɛ ɛɛ sa mʋ ndee. Fan kʋsʋ kɛ a kpee.”
42 Levantai-vos, vamos! Eis que o traidor se aproxima.
43 Yesu maa dan san ɛɛ tɔwɛ mʋ, opula tɔ nɩɩ Gyudasi, abɩɩlapʋ kudu anyɔ mʋ tɔ ɔkʋ, ba fʋʋ tʋtɔ yɛ sakyɔ damantɛ kʋ. Ba sʋ isakunde yɛ agulungu. Ɩbwaarɛ aseepu bɩlɩsa yɛ Ɩbwaarɛ nbara akaapʋpʋ yɛ kadɛ mʋ abɩlɩsa i sun bamʋ.
43 E logo, falava ele ainda, quando chegou Judas, um dos doze, e com ele, vinda da parte dos principais sacerdotes, escribas e anciãos, uma turba com espadas e porretes.
44 Nɩɩ Gyudasi mʋ nɩɩ ee biti ɔ lɛɛ Yesu sa mʋ, wʋla kaapʋ asa sɩnkaala kʋ tɔwɛ bamʋ yɛ, “Ɔmʋ nɩɩ n naa baari mʋ tɔ mʋ, mʋ nɩmʋ. Fan kɩtaa mʋ kɛ fan kun mʋ taa natɛ.”
44 Ora, o traidor tinha-lhes dado esta senha: Aquele a quem eu beijar, é esse; prendei-o e levai-o com segurança.
45 Gyudasi maa dan fʋʋ Yesu asɛ mʋ, nɩɩ ɔ yɛ, “Ɔkaapʋpʋ!” Nɩɩ o baari mʋ tɔ.
45 E, logo que chegou, aproximando-se, disse-lhe: Mestre! E o beijou.
46 Tʋtɔ nɩɩ ba kɩtaa Yesu ba sʋ mʋ tɔ kinkin.
46 Então, lhe deitaram as mãos e o prenderam.
47 Amaa bamʋ nɩɩ ba yɩlɛ tʋtɔ mʋ, ɔkʋ lɛɛ mu sakunde ŋɛ Ɩbwaarɛ oseepu bɩlɩsa asɛ kɩnyɛ kʋsʋ tɩn.
47 Nisto, um dos circunstantes, sacando da espada, feriu o servo do sumo sacerdote e cortou-lhe a orelha.
48 Nɩɩ Yesu tɔwɛ bamʋ yɛ, “Amɔɔ isakunde yɛ ngulungun nɩɩ fɛn taa ba kɛ fan ba kɩtaa mɛ, fɛɛ n maa gyɛ kumu tɔ ɔlʋn oyu?
48 Disse-lhes Jesus: Saístes com espadas e porretes para prender-me, como a um salteador?
49 Kakɛ kʋmaa, n maa fanɛ nɩn kabwaarɛ‐sunkpa ayɛ yɛgɛ n kaapʋ, nkɛɛ fan man kɩtaa mɛ. Amaa ɩ dagaa ɩnɩmʋ ɩ waa kanɩn, kɛ asɩn mʋ nɩɩ ba kyʋrɔɔ waa Asɩnkyan yɩlasa mʋ tɔ mʋ, ɩ ba tɔ.”
49 Todos os dias eu estava convosco no templo, ensinando, e não me prendestes; contudo, é para que se cumpram as Escrituras.
50 Tʋtɔ nɩɩ mʋ abɩɩlapʋ mʋ kpini ba yɛgɛ mʋ sɩlɛ kyʋn.
50 Então, deixando-o, todos fugiram.
51 Nɩɩ kɩyaafɔlɛ kʋ mʋ nɩɩ o bun kɩkalala nkʋn mʋ o buu Yesu, nɩɩ ba paa yɛ ba kɩtaa mʋ.
51 Seguia-o um jovem, coberto unicamente com um lençol, e lançaram-lhe a mão.
52 Nɩɩ ɔ sɩlɛ kibulunkpan yɛgɛ mʋ kɩkalala mʋ.
52 Mas ele, largando o lençol, fugiu desnudo.
53 Nɩɩ ba taa Yesu kpee oseepu bɩlɩsa asɛ kɩkpaara sʋ. Tʋtɔ nɩɩ aseepu bɩlɩsa yɛ kadɛ abɩlɩsa yɛ nbara akaapʋpʋ mʋ kpini ba sarɛ.
53 E levaram Jesus ao sumo sacerdote, e reuniram-se todos os principais sacerdotes, os anciãos e os escribas.
54 Nɩɩ Pita buu Yesu kɩyaa‐kɩyaa naa loo oseepu bɩlɩsa asɛ kɩkpaara sʋ asɩn ogyikpa tʋtɔ. Nɩɩ o sii kyɩna kabwaarɛ‐sunkpa ayɛ akɩɩsʋpʋ mʋ asɛ ɛɛ wʋlɛ fʋlɔn.
54 Pedro seguira-o de longe até ao interior do pátio do sumo sacerdote e estava assentado entre os serventuários, aquentando-se ao fogo.
55 Nɩɩ aseepu bɩlɩsa mʋ yɛ kʋbʋ‐kʋbʋ abɩlɩsa mʋ kpini ba biti asɩn mʋ nɩɩ ba tɩn gyaga Yesu sʋ, kɛ ba nyɛ mɔɔ mʋ. Amaa ba kpɩnɛ, ba man nyɛ.
55 E os principais sacerdotes e todo o Sinédrio procuravam algum testemunho contra Jesus para o condenar à morte e não achavam.
56 Nɩɩ asa gaalaagaa ba tɩn antɩŋɛsa gyaga Yesu sʋ, amaa bamʋ nnɔ tɔwɛsa ɩ man gyɛ kʋlʋn.
56 Pois muitos testemunhavam falsamente contra Jesus, mas os depoimentos não eram coerentes.
57 Nɩɩ anyɩn akʋ ba kʋsʋ yɩlɛ tɩn antɩŋɛsa gyaga Yesu sʋ yɛ,
57 E, levantando-se alguns, testificavam falsamente, dizendo:
58 “An nu maa tɔwɛ yɛ, ‘N biti n boyi kabwaarɛ‐sunkpa ayɛ mʋ nɩɩ asa ba pɔyɩ mʋ, kɛ nkɛ nsa kamaa mʋ, n biti n pɔyɩ kɩpʋpwɛ mʋ nɩɩ man gyɛ asa ba pɔyɩ kɩmʋ.’ ”
58 Nós o ouvimos declarar: Eu destruirei este santuário edificado por mãos humanas e, em três dias, construirei outro, não por mãos humanas.
59 Nkɛɛ bamʋ gbaa‐gbaa bamʋ nnɔ ɩ kwɩɩ yɛ abaa.
59 Nem assim o testemunho deles era coerente.
60 Nɩɩ oseepu bɩlɩsa asɛ mʋ kʋsʋ yɩlɛ bamʋ kpini ansi tɔ, taasɛ Yesu yɛ, “Amɔɔ fʋ man sʋ kɔnɔ fʋ lɛɛ lɩɩ asɩn mʋ nɩɩ ba sʋ bɛɛ pwɩɩ fʋ falɛ?”
60 Levantando-se o sumo sacerdote, no meio, perguntou a Jesus: Nada respondes ao que estes depõem contra ti?
61 Amaa Yesu laatɔ ɔ man bugi mʋ kɔnɔ.
61 Ele, porém, guardou silêncio e nada respondeu. Tornou a interrogá-lo o sumo sacerdote e lhe disse: És tu o Cristo, o Filho do Deus Bendito?
62 Nɩɩ Yesu lɛɛ kɔnɔ yɛ, “Mɛ ɩ gyɛ mʋ. Nɩɩ fen biti fan wu mɛ, Daadimaadi Obii‐nyɩnsa n tɛ Ɔlʋnpʋ Ɩbwaarɛ gyisa sʋ abwaarɛ‐wʋlɛ tɔ ɛɛ ba.”
62 Jesus respondeu: Eu sou, e vereis o Filho do Homem assentado à direita do Todo-Poderoso e vindo com as nuvens do céu.
63 Nɩɩ oseepu bɩlɩsa asɛ mʋ kyatɛ mʋ gbaa‐gbaa ɩkaalɛ, nɩɩ ɔ yɛ, “Ɩnɩmʋ bɩrɛ, an man bɩla an biti ɔkʋ ɔ ba tɔwɛ anɛ asɩn pwɩɩsa kʋ lɩɩ mʋ sʋ.”
63 Então, o sumo sacerdote rasgou as suas vestes e disse: Que mais necessidade temos de testemunhas?
64 Nɩɩ ɔ tɔwɛ bamʋ yɛ, “Fan nu yɛ fanɛ asʋ. Ɔ tɔwɛ nbusaa asɩn yii Ɩbwaarɛ. Kanɩn sʋ fan yɛ a waa mʋ nɛnɛ?”
64 Ouvistes a blasfêmia; que vos parece? E todos o julgaram réu de morte.
65 Nɩɩ asa mʋ akʋ ba tʋʋ nkyɔlɛ bee bun Yesu, nɩɩ ba bun mu ansi yɛgɛ akʋ mɔɔ bɛɛ da mʋ, nɩɩ ba taasɛ mʋ yɛ ɔ bɩɩ ɔmʋ nɩɩ ɔ da mʋ? Nɩɩ kabwaarɛ‐sunkpa ayɛ akɩɩsʋpʋ mʋ ba taa mʋ lɩɩ bɛɛ kpa mʋ ɩtan.
65 Puseram-se alguns a cuspir nele, a cobrir-lhe o rosto, a dar-lhe murros e a dizer-lhe: Profetiza! E os guardas o tomaram a bofetadas.
66 Pita maa dan san ɔ bʋ tʋtɔ mʋ, nɩɩ aseepu ɔbɩlɩsa kɩnyɛ kyɩɩsa kʋ ba tʋtɔ.
66 Estando Pedro embaixo no pátio, veio uma das criadas do sumo sacerdote
67 Maa wu Pita maa san ɛɛ wʋlɛ fʋlɔn mʋ, nɩɩ ɔ kɩɩ mʋ surum.
67 e, vendo a Pedro, que se aquentava, fixou-o e disse: Tu também estavas com Jesus, o Nazareno.
68 Amaa Pita kyɛɛ nɩɩ ɔ tɔwɛ yɛ, “N man nyi mʋ, nɩɩ n man nyi asɩn mʋ nɩɩ fɩɩ tɔwɛ falɛ kasɛ.” Nɩɩ Pita lɩɩ ba lenbu.
68 Mas ele o negou, dizendo: Não o conheço, nem compreendo o que dizes. E saiu para o alpendre. [E o galo cantou.]
69 Nɩɩ kɩnyɛ kyɩɩsa mʋ bɩla wu Pita tʋtɔ. Nɩɩ ɔ tɔwɛ bamʋ nɩɩ ba yɩla tʋtɔ mʋ yɛ, “Ɔnɩmʋ gbaa tii bamʋ sʋ.”
69 E a criada, vendo-o, tornou a dizer aos circunstantes: Este é um deles.
70 Nɩɩ Pita bɩla kyɛɛ. Kamaa tɔ mʋ, bamʋ nɩɩ ba yɩlɛ tʋtɔ mʋ ba tɔwɛ Pita yɛ, “Kesintin tɔ mʋ, fʋ gyɛ bamʋ tɔ ɔkʋ nɩn. Kpalɩ fɛɛ ngbaa fʋ, fʋ lɩɩ Galile nɩn!”
70 Mas ele outra vez o negou. E, pouco depois, os que ali estavam disseram a Pedro: Verdadeiramente, és um deles, porque também tu és galileu.
71 Nɩɩ Pita piili ɛɛ tɔwɛ nnɔ ɛɛ gyaga mʋ n‐yɩɩ sʋ, nɩɩ ɔ bɔ ntan tɔwɛ yɛ, “Ɔnyɩn mʋ nɩɩ fɛn tɔwɛ mʋ asɩn falɛ gbaa, n man nyi mʋ.”
71 Ele, porém, começou a praguejar e a jurar: Não conheço esse homem de quem falais!
72 Tʋtɔ nɩɩ kyaasɛ bʋn kɩnyɔsapʋ. Nɩɩ Pita nyiŋi asɩn mʋ nɩɩ Yesu wʋla tɔwɛ mʋ yɛ, “Pɔyɩ kɛ kyaasɛ ɔ bʋn ɩlɩɩ ɩnyɔ mʋ, fii biti fʋ kyɛɛ ɩlɩɩ ɩsa yɛ fʋ man nyi mɛ” mʋ. Nɩɩ Pita tɩyɛ kusu sʋ ɛɛ sawʋ.
72 E logo cantou o galo pela segunda vez. Então, Pedro se lembrou da palavra que Jesus lhe dissera: Antes que duas vezes cante o galo, tu me negarás três vezes. E, caindo em si, desatou a chorar.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.