Marcos 14

Ɩbwaarɛ Katɔwɛ Kyula Pʋpwɛ (NAW) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Ɩ maa san nkɛ nyɔ kɛ Gyiwu abi bee gyii bamʋ kanyaŋɛ nbunɔ yɛ bodobodo mʋ nɩɩ kɩ man sʋ kɩfɛ tinsa mʋ, nɩɩ Ɩbwaarɛ aseepu bɩlɩsa yɛ Ɩbwaarɛ nbara akaapʋpʋ bee biti ɔkpa mʋ nɩɩ ba baala taa kɩtaa Yesu kɛ ba mɔɔ mʋ.
1 Ora, dali a dois dias era a páscoa e a festa dos pães ázimos; e os principais sacerdotes e os escribas andavam buscando como prender Jesus a traição, para o matarem.
2 Nɩɩ bɛɛ yɛ, “Fan man yɛgɛ a waa kanɩn saŋa nɩmʋ tɔ, akʋtɔ akʋ bee biti bɛɛ waa ɩlawʋ.”
2 Pois eles diziam: Não durante a festa, para que não haja tumulto entre o povo.
3 Yesu maa bʋ Betani mʋ, nɩɩ o kpee Simon mʋ nɩɩ ɔ gyɛ bootipu mʋ kɩkpaara sʋ. Maa tɛ tʋtɔ ee gyii mʋ, nɩɩ ɔkyɩɩ kʋ naa taa tuulaale pʋrʋntʋwa tɔ ba mʋ asɛ. Kanɩn tuulaale maŋa sʋ ɔgyalɩn nɩn gaa, lɩɩ fɛɛ nadi nɩɩ ba taa waa ɩmʋ. Nɩɩ ɔkyɩɩ mʋ tigi pʋrʋntʋwa mʋ kyɛɛgɛ tuulaale mʋ kpini wʋrɩgɛ Yesu kumu tɔ.
3 Estando ele em Betânia, reclinado à mesa em casa de Simão, o leproso, veio uma mulher que trazia um vaso de alabastro cheio de bálsamo de nardo puro, de grande preço; e, quebrando o vaso, derramou-lhe sobre a cabeça o bálsamo.
4 Nɩɩ asa mʋ nɩɩ ba bʋ tʋtɔ mʋ akʋ ba nyɛ agbʋ bɛɛ taasɛ abaa yɛ, “Saamʋ maa dan taa tuulaale nɩmʋ kyɛɛgɛ wʋrɩgɛ kɩyan falɛ, mɩnɛ kyaarɛ nɩɩ ɩ sʋ?
4 Mas alguns houve que em si mesmos se indignaram e disseram: Para que se fez este desperdício do bálsamo?
5 Naafɔɔ nɩɩ ba taa tuulaale nɩmʋ fɛ nɩn, ɩ waa fɛɛ nyɩmɩsa kesu laalaamuu kʋkɔka, kɛ baa taa afulee mʋ sa atiripu.” Nɩɩ ba nyɛ agbʋ bɛɛ pwɩɩ ɔkyɩɩ mʋ.
5 Pois podia ser vendido por mais de trezentos denários que se dariam aos pobres. E bramavam contra ela.
6 Amaa Yesu yɛ, “Fan yɛgɛ ɔkyɩɩ mʋ! Mɩnɛ ɩ waa sʋ nɩɩ fɛn pwɩɩ mʋ? Kʋtɔ mʋ nɩɩ ɔ waa mʋ gyɛ kʋtɔ danbɩrasa sa mɛ.
6 Jesus, porém, disse: Deixai-a; por que a molestais? Ela praticou uma boa ação para comigo.
7 Atiripu mʋ bɩrɛ, ba bʋ fanɛ asɛ saŋa kʋmaa. Kanɩn sʋ, saŋa kʋmaa fɛn taalɛ waa bamʋ adanbɩrasa. Amaa mɛɛ mɛ bɩrɛ, n man yɛ n baa n bʋ fanɛ asɛ saŋa kʋmaa.
7 Porquanto os pobres sempre os tendes convosco e, quando quiserdes, podeis fazer-lhes bem; a mim, porém, nem sempre me tendes.
8 Ɔkyɩɩ nɩmʋ waa ɩmʋ nɩɩ ɛɛ taalɛ nɩn. Ɔ kyɛɛgɛ tuulaale nɩmʋ wʋrɩgɛ mɛ sʋ, ɔ gyankpaa ɛɛ sʋswa mɛ kayɩɩ‐wʋlɛ sa mi kepula kakɛ nɩn.
8 ela fez o que pode; antecipou-se a ungir o meu corpo para a sepultura.
9 N tɔwɛ fanɛ nɩmʋ, dulinyaa tɔ katɩn kʋmaa mʋ nɩɩ bee biti ba tɔwɛ asɩn danbɩrasa mʋ, bee biti ba tɔwɛ kʋtɔ mʋ nɩɩ ɔ waa falɛ taa nyiŋi mʋ.”
9 Em verdade vos digo que, em todo o mundo, onde quer que for pregado o evangelho, também o que ela fez será contado para memória sua.
10 Nɩɩ Yesu abɩɩlapʋ mʋ tɔ ɔkʋ mʋ nɩɩ bɛɛ tɩɩ mʋ yɛ Gyudasi Isikariyoti kpee Ɩbwaarɛ aseepu bɩlɩsa mʋ asɛ, kɛ ɔ lɛɛ Yesu sa bamʋ.
10 Então Judas Iscariotes, um dos doze, foi ter com os principais sacerdotes para lhes entregar Jesus.
11 Kʋtɔ mʋ nɩɩ ɔ tɔwɛ bamʋ mʋ, waa bamʋ ɔkɔn gaa, nɩɩ ba yɛ bee biti ba sa mu afulee. Ɩmʋ sʋ Gyudasi piili ee biti ɔkpa mʋ nɩɩ ɔ bɔla sʋ lɛɛ mʋ sa bamʋ.
11 Ouvindo-o eles, alegraram-se, e prometeram dar-lhe dinheiro. E buscava como o entregaria em ocasião oportuna.
12 Kakɛ gyankpaasa mʋ nɩɩ bee gyii kanyaŋɛ nbunɔ bodobodo mʋ nɩɩ kɩ man sʋ kɩfɛ tinsa, nɩɩ ba mɔɔ kɩmʋ saraga nbʋlʋpʋ mʋ, nɩɩ Yesu abɩɩlapʋ ba taasɛ mʋ yɛ, “Fɩnɛ nɩɩ fii biti a lɔŋɔ sa fʋ, kɛ fu gyii kanyaŋɛ nbunɔ agyitɔ mʋ?”
12 Ora, no primeiro dia dos pães ázimos, quando imolavam a páscoa, disseram-lhe seus discípulos: Aonde queres que vamos fazer os preparativos para comeres a páscoa?
13 Nɩɩ Yesu sun mʋ abɩɩlapʋ anyɔ, nɩɩ ɔ tɔwɛ bamʋ yɛ, “Fan kpee kadɛ lala mʋ tɔ, fen biti fan gyaŋa kanyɩn kʋ maa sʋ kolobi yɛ nkyu, fan buu mʋ
13 Enviou, pois, dois dos seus discípulos, e disse-lhes: Ide à cidade, e vos sairá ao encontro um homem levando um cântaro de água; seguí-o;
14 naa loo kɩkpaara mʋ nɩɩ ee biti o loo mʋ sʋ, kɛ fan taasɛ kɩkpaara wuya mʋ yɛ, ‘Ɔkaapʋpʋ mʋ yɛ, obu mɔɔ tɔ nɩɩ n maa mɛ abɩɩlapʋ an biti a gyii kanyaŋɛ nbunɔ agyitɔ mʋ?’
14 e, onde ele entrar, dizei ao dono da casa: O Mestre manda perguntar: Onde está o meu aposento em que hei de comer a páscoa com os meus discípulos?
15 Kɩkpaara wuya mʋ ii biti ɔ kaapʋ fanɛ obu lala kʋ abansʋrʋ sʋ, mʋ nɩɩ ɔ kʋʋla lɔŋɔ yɩla. Tʋtɔ nɩn fan lɔŋɔ kʋtɔ kʋmaa sa anɛ.” Abansʋrʋ ibu mʋ nɩɩ ɩ bʋ kadɛ kʋ tɔ|src="hk00232c.tif" size="col" loc="Mrk 14:15" ref="14:15"
15 E ele vos mostrará um grande cenáculo mobiliado e pronto; aí fazei-nos os preparativos.
16 Nɩɩ mʋ abɩɩlapʋ mʋ ba kpee kadɛ lala mʋ tɔ naa wu kʋtɔ kʋmaa nɩmʋ, fɛɛ kanan mʋ nɩɩ Yesu tɔwɛ bamʋ mʋ. Nɩɩ ba waa kanyaŋɛ nbunɔ agyitɔ mʋ.
16 Partindo, pois, os discípulos, foram à cidade, onde acharam tudo como ele lhes dissera, e prepararam a páscoa.
17 Ɩ maa fʋʋ kalaatɩpwɛ asɛ mʋ, nɩɩ Yesu maa mʋ abɩɩlapʋ kudu anyɔ mʋ ba ba abansʋrʋ mʋ sʋ.
17 Ao anoitecer chegou ele com os doze.
18 Ba maa gyii mʋ, nɩɩ Yesu yɛ, “N tɔwɛ fanɛ kesintin yɛ, n maa fanɛ mʋ nɩɩ an gyii falɛ, fanɛ tɔ ɔkʋ ii biti ɔ lɛɛ mɛ sa.”
18 E, quando estavam reclinados à mesa e comiam, disse Jesus: Em verdade vos digo que um de vós, que comigo come, há de trair-me.
19 Asɩn mʋ a nyita bamʋ nkɔlɔ tɔ, nɩɩ ba piili bɛɛ taasɛ Yesu kʋkʋlʋn‐kʋkʋlʋn yɛ, “Ɩ gyɛ mɛ nɩn, abɛɛ?”
19 Ao que eles começaram a entristecer-se e a perguntar-lhe um após outro: Porventura sou eu?
20 Nɩɩ Yesu lɛɛ kɔnɔ yɛ, “Fanɛ kudu anyɔ mʋ tɔ ɔkʋ, ɔmʋ nɩɩ n maa mʋ abaa ɩ bʋga ii loo lapɛ kʋlʋn tɔ mʋ, ii biti ɔ lɛɛ mɛ sa.
20 Respondeu-lhes: É um dos doze, que mete comigo a mão no prato.
21 Mɛ, Daadimaadi Obii‐nyɩnsa n biti n wu fɛɛ kanan mʋ nɩɩ ba wʋla kyʋrɔɔ waa Asɩnkyan yɩlasa mʋ tɔ mʋ. Amaa ɔmʋ nɩɩ ee biti ɔ lɛɛ mɛ sa mʋ, mʋ laakʋ. Naafɔɔ ba daa ba man kʋʋgɛ mʋ gbaa mʋ, ɩ bɔ.”
21 Pois o Filho do homem vai, conforme está escrito a seu respeito; mas ai daquele por quem o Filho do homem é traído! bom seria para esse homem se não houvera nascido.
22 Yesu maa mʋ abɩɩlapʋ ba maa san bee gyii mʋ, nɩɩ Yesu taa bodobodo, nɩɩ ɔ taa afwaala sa Ɩbwaarɛ, nɩɩ ɔ kpɛɛ bodobodo mʋ tɔ, taa sa mʋ abɩɩlapʋ tɔwɛ bamʋ yɛ, “Fan kɔɔlɛ bodobodo nɩmʋ gyii, ɩmʋ ɩ gyɛ mɛ kayɩɩ‐wʋlɛ mʋ.”
22 Enquanto comiam, Jesus tomou pão e, abençoando-o, o partiu e deu-lho, dizendo: Tomai; isto é o meu corpo.
23 Tʋtɔ nɩɩ Yesu taa kɔɔpʋ mʋ, nɩɩ ɔ taa afwaala sa mʋ‐Sɛ Ɩbwaarɛ. Nɩɩ ɔ taa sa bamʋ kpini yɛ ba nuu.
23 E tomando um cálice, rendeu graças e deu-lho; e todos beberam dele.
24 Nɩɩ Yesu tɔwɛ yɛ, “Ɩnɩmʋ ɩ gyɛ mɛ nkalan mʋ nɩɩ Ɩbwaarɛ taa yɩlɛ sa katɔwɛ kyula mʋ, kɛ ɩ kyɛɛgɛ wʋrɩgɛ sa asa gaalaagaa.
24 E disse-lhes: Isto é o meu sangue, o sangue do pacto, que por muitos é derramado.
25 N tɔwɛ fanɛ yɛ n man bɩla yɛ n nuu wayɩn nta nɩmʋ kakaakʋ, naa fʋʋ kakɛ mʋ nɩɩ n biti n bɩla nuu nta pʋpwɛ Ɩbwaarɛ kuwura‐gyii mʋ tɔ.” Ɔnyɩrɩpɛ Yesu yii mʋ agyitɔ kigyii mʋ yɩla|src="WA03909b.tif" size="span" loc="Mrk 14:24" ref="14:24"
25 Em verdade vos digo que não beberei mais do fruto da videira, até aquele dia em que o beber, novo, no reino de Deus.
26 Nɩɩ ba maa bɩɩ ɔlʋn yɩn Ɩbwaarɛ mʋ, ba lɩɩ kyʋn Olifu kɩbɩɩ mʋ sʋ.
26 E, tendo cantado um hino, saíram para o Monte das Oliveiras.
27 Nɩɩ Yesu tɔwɛ bamʋ yɛ, “Fanɛ kpini fen biti fan sɩlɛ yɛgɛ mɛ. Lɩɩ fɛɛ Ɩbwaarɛ tɔwɛ Asɩnkyan yɩlasa mʋ tɔ yɛ,
27 Disse-lhes então Jesus: Todos vós vos escandalizareis; porque escrito está: Ferirei o pastor, e as ovelhas se dispersarão.
28 Yesu kyaga sʋ tɔwɛ yɛ, “Amaa mi kelewu kyiŋi kamaa mʋ, n biti n gyankpaa fanɛ kpee Galile.”
28 Todavia, depois que eu ressurgir, irei adiante de vós para a Galiléia.
29 Nɩɩ Pita lɛɛ Yesu kɔnɔ ɛɛ, “Nɩɩ ɔkʋmaa nɩmʋ sɩlɛ yɛgɛ fʋ gbaa, mɛɛ mɛ n man yɛ n sɩlɛ yɛgɛ fʋ!”
29 Ao que Pedro lhe disse: Ainda que todos se escandalizem, nunca, porém, eu.
30 Nɩɩ Yesu tɔwɛ Pita yɛ, “N tɔwɛ fʋ kɛ fu nu yɛ, ndaga, pɔyɩ kɛ kyaasɛ ɔ bʋn ɩlɩɩ ɩnyɔ mʋ, fii biti fʋ kyɛɛ ɩlɩɩ ɩsa yɛ fu mee nyi mɛ.”
30 Replicou-lhe Jesus: Em verdade te digo que hoje, nesta noite, antes que o galo cante duas vezes, três vezes tu me negarás.
31 Amaa Pita payɩ ansi yɛ, “Halɩɩ ɩ gyɛ yɛ n maa fʋ an biti a wu gbaa mʋ, n mɛɛ yɛ n tɔwɛ yɛ n man nyi fʋ.” Kanɩn maŋa nɩɩ abɩɩlapʋ abanban mʋ kpini ba tɔwɛ.
31 Mas ele repetia com veemência: Ainda que me seja necessário morrer contigo, de modo nenhum te negarei. Assim também diziam todos.
32 Nɩɩ Yesu maa mʋ abɩɩlapʋ mʋ ba kpee katɩn mʋ nɩɩ bɛɛ tɩɩ yɛ Gesemani, nɩɩ ɔ tɔwɛ bamʋ yɛ, “Fan kyɩna nfɩɩ kɛ n kpee naa kʋlɛ kabwaarɛ‐kʋlɛ.”
32 Então chegaram a um lugar chamado Getsêmani, e disse Jesus a seus discípulos: Sentai-vos aqui, enquanto eu oro.
33 Nɩɩ Yesu taa Pita yɛ Gyemisi yɛ Gyɔn buu mʋ n‐yɩɩ. Tʋtɔ nɩɩ Yesu kɔkɔlɔ nyita mʋ, nɩɩ mʋ n‐yɩɩ gbaa ɩ yɔɔ mʋ.
33 E levou consigo a Pedro, a Tiago e a João, e começou a ter pavor e a angustiar-se;
34 Nɩɩ Yesu tɔwɛ bamʋ yɛ, “Mɛ kɔkɔlɔ tɔ ɩ dɩyɛ mɛ lewu‐lewu. Fan sii nfɩɩ yɛgɛ fan da sʋ!”
34 e disse-lhes: A minha alma está triste até a morte; ficai aqui e vigiai.
35 Maa kpee ansi tɔ gbɛrɛɛ mʋ, nɩɩ ɔ naa kyʋn tɩyɛ kasɛ kʋlɛ Ɩbwaarɛ yɛ, “Nɩɩ ɩ nyɛ waa bɩrɛ, falɛ awʋrʋfɔ ɩnɩmʋ ɩ man tu mʋ.”
35 E adiantando-se um pouco, prostrou-se em terra; e orava para que, se fosse possível, passasse dele aquela hora.
36 Nɩɩ Yesu kʋlɛ Ɩbwaarɛ tɔwɛ yɛ, “Nsɛ, kʋtɔ kʋmaa kɩ man bʋlʋn fʋ asɛ. Kɔɔlɛ kanɩn awʋrʋfɔ nɩmʋ lɩɩ mɛ sʋ. Amaa man gyɛ mɛ kɔkɔlɔ biti, amaa fʋ yɛgɛ fʋ kɔkɔlɔ biti kɩ waa.”
36 E dizia: Aba, Pai, tudo te é possível; afasta de mim este cálice; todavia não seja o que eu quero, mas o que tu queres.
37 Yesu maa bwii kpee mʋ abɩɩlapʋ asɛ mʋ, ɔ naa tu ba maa dɛ nsɩɩrɛ. Nɩɩ Yesu tɔwɛ Pita yɛ, “Simon, fʋ dɛ nɩn? Amɔɔ fan mɛɛ bɩla taalɛ kyɩna kerefi kʋlʋn yɛgɛ fan man dɛ?
37 Voltando, achou-os dormindo; e disse a Pedro: Simão, dormes? não pudeste vigiar uma hora?
38 Fan baa fan da sʋ, fan kʋlɛ kabwaarɛ kʋlɛ, kɛ fan man tɩyɛ kʋtʋʋ tɔ kɩɩ tɔ. Kpalɩ fɛɛ fanɛ n‐yaayu bɩrɛ ii biti ɩ waa kʋ tɔ mʋ nɩɩ kɩ bʋrɔn, amaa fanɛ n‐yɩɩ‐wʋlɛ mɔɔ ɩ pɔɔ.”
38 Vigiai e orai, para que não entreis em tentação; o espírito, na verdade, está pronto, mas a carne é fraca.
39 Nɩɩ Yesu bɩla bwii kpee ɛɛ kʋlɛ kabwaarɛ‐kʋlɛ kʋkʋlʋn maŋa.
39 Retirou-se de novo e orou, dizendo as mesmas palavras.
40 Maa bɩla bwii ba mʋ, o wu ba maa dɛ, lɩɩ fɛɛ nsɩɩrɛ ɩɩ sʋ bamʋ. Nɩɩ ba man bɩla be nyi kʋtɔ mʋ nɩɩ ba tɔwɛ.
40 E voltando outra vez, achou-os dormindo, porque seus olhos estavam carregados; e não sabiam o que lhe responder.
41 Saŋa mʋ nɩɩ Yesu naa bwii ba kili sasapʋ mʋ, nɩɩ ɔ taasɛ bamʋ yɛ, “Fan san fan dɛ fɛn fʋʋtɛ nɩn? Fan kɩɩ! Saŋa mʋ fʋʋ fɛɛ ba taa mɛ, Daadimaadi Obii‐nyɩnsa mʋ waa alibi awaapʋ abaa tɔ.
41 Ao voltar pela terceira vez, disse-lhes: Dormi agora e descansai.-Basta; é chegada a hora. Eis que o Filho do homem está sendo entregue nas mãos dos pecadores.
42 Fan kɩɩ, ɔmʋ nɩɩ ɛɛ lɛɛ mɛ ɛɛ sa mʋ ndee. Fan kʋsʋ kɛ a kpee.”
42 Levantai-vos, vamo-nos; eis que é chegado aquele que me trai.
43 Yesu maa dan san ɛɛ tɔwɛ mʋ, opula tɔ nɩɩ Gyudasi, abɩɩlapʋ kudu anyɔ mʋ tɔ ɔkʋ, ba fʋʋ tʋtɔ yɛ sakyɔ damantɛ kʋ. Ba sʋ isakunde yɛ agulungu. Ɩbwaarɛ aseepu bɩlɩsa yɛ Ɩbwaarɛ nbara akaapʋpʋ yɛ kadɛ mʋ abɩlɩsa i sun bamʋ.
43 E logo, enquanto ele ainda falava, chegou Judas, um dos doze, e com ele uma multidão com espadas e varapaus, vinda da parte dos principais sacerdotes, dos escribas e dos anciãos.
44 Nɩɩ Gyudasi mʋ nɩɩ ee biti ɔ lɛɛ Yesu sa mʋ, wʋla kaapʋ asa sɩnkaala kʋ tɔwɛ bamʋ yɛ, “Ɔmʋ nɩɩ n naa baari mʋ tɔ mʋ, mʋ nɩmʋ. Fan kɩtaa mʋ kɛ fan kun mʋ taa natɛ.”
44 Ora, o que o traía lhes havia dado um sinal, dizendo: Aquele que eu beijar, esse é; prendei-o e levai-o com segurança.
45 Gyudasi maa dan fʋʋ Yesu asɛ mʋ, nɩɩ ɔ yɛ, “Ɔkaapʋpʋ!” Nɩɩ o baari mʋ tɔ.
45 E, logo que chegou, aproximando-se de Jesus, disse: Rabi! E o beijou.
46 Tʋtɔ nɩɩ ba kɩtaa Yesu ba sʋ mʋ tɔ kinkin.
46 Ao que eles lhes lançaram as mãos, e o prenderam.
47 Amaa bamʋ nɩɩ ba yɩlɛ tʋtɔ mʋ, ɔkʋ lɛɛ mu sakunde ŋɛ Ɩbwaarɛ oseepu bɩlɩsa asɛ kɩnyɛ kʋsʋ tɩn.
47 Mas um dos que ali estavam, puxando da espada, feriu o servo do sumo sacerdote e cortou-lhe uma orelha.
48 Nɩɩ Yesu tɔwɛ bamʋ yɛ, “Amɔɔ isakunde yɛ ngulungun nɩɩ fɛn taa ba kɛ fan ba kɩtaa mɛ, fɛɛ n maa gyɛ kumu tɔ ɔlʋn oyu?
48 Disse-lhes Jesus: Saístes com espadas e varapaus para me prender, como a um salteador?
49 Kakɛ kʋmaa, n maa fanɛ nɩn kabwaarɛ‐sunkpa ayɛ yɛgɛ n kaapʋ, nkɛɛ fan man kɩtaa mɛ. Amaa ɩ dagaa ɩnɩmʋ ɩ waa kanɩn, kɛ asɩn mʋ nɩɩ ba kyʋrɔɔ waa Asɩnkyan yɩlasa mʋ tɔ mʋ, ɩ ba tɔ.”
49 Todos os dias estava convosco no templo, a ensinar, e não me prendestes; mas isto é para que se cumpram as Escrituras.
50 Tʋtɔ nɩɩ mʋ abɩɩlapʋ mʋ kpini ba yɛgɛ mʋ sɩlɛ kyʋn.
50 Nisto, todos o deixaram e fugiram.
51 Nɩɩ kɩyaafɔlɛ kʋ mʋ nɩɩ o bun kɩkalala nkʋn mʋ o buu Yesu, nɩɩ ba paa yɛ ba kɩtaa mʋ.
51 Ora, seguia-o certo jovem envolto em um lençol sobre o corpo nu; e o agarraram.
52 Nɩɩ ɔ sɩlɛ kibulunkpan yɛgɛ mʋ kɩkalala mʋ.
52 Mas ele, largando o lençol, fugiu despido.
53 Nɩɩ ba taa Yesu kpee oseepu bɩlɩsa asɛ kɩkpaara sʋ. Tʋtɔ nɩɩ aseepu bɩlɩsa yɛ kadɛ abɩlɩsa yɛ nbara akaapʋpʋ mʋ kpini ba sarɛ.
53 Levaram Jesus ao sumo sacerdote, e ajuntaram-se todos os principais sacerdotes, os anciãos e os escribas.
54 Nɩɩ Pita buu Yesu kɩyaa‐kɩyaa naa loo oseepu bɩlɩsa asɛ kɩkpaara sʋ asɩn ogyikpa tʋtɔ. Nɩɩ o sii kyɩna kabwaarɛ‐sunkpa ayɛ akɩɩsʋpʋ mʋ asɛ ɛɛ wʋlɛ fʋlɔn.
54 E Pedro o seguiu de longe até dentro do pátio do sumo sacerdote, e estava sentado com os guardas, aquentando-se ao fogo.
55 Nɩɩ aseepu bɩlɩsa mʋ yɛ kʋbʋ‐kʋbʋ abɩlɩsa mʋ kpini ba biti asɩn mʋ nɩɩ ba tɩn gyaga Yesu sʋ, kɛ ba nyɛ mɔɔ mʋ. Amaa ba kpɩnɛ, ba man nyɛ.
55 Os principais sacerdotes testemunho contra Jesus para o matar, e não o achavam.
56 Nɩɩ asa gaalaagaa ba tɩn antɩŋɛsa gyaga Yesu sʋ, amaa bamʋ nnɔ tɔwɛsa ɩ man gyɛ kʋlʋn.
56 Porque contra ele muitos depunham falsamente, mas os testemunhos não concordavam.
57 Nɩɩ anyɩn akʋ ba kʋsʋ yɩlɛ tɩn antɩŋɛsa gyaga Yesu sʋ yɛ,
57 Levantaram-se por fim alguns que depunham falsamente contra ele, dizendo:
58 “An nu maa tɔwɛ yɛ, ‘N biti n boyi kabwaarɛ‐sunkpa ayɛ mʋ nɩɩ asa ba pɔyɩ mʋ, kɛ nkɛ nsa kamaa mʋ, n biti n pɔyɩ kɩpʋpwɛ mʋ nɩɩ man gyɛ asa ba pɔyɩ kɩmʋ.’ ”
58 Nós o ouvimos dizer: Eu destruirei este santuário, construído por mãos de homens, e em três dias edificarei outro, não feito por mãos de homens.
59 Nkɛɛ bamʋ gbaa‐gbaa bamʋ nnɔ ɩ kwɩɩ yɛ abaa.
59 E nem assim concordava o seu testemunho.
60 Nɩɩ oseepu bɩlɩsa asɛ mʋ kʋsʋ yɩlɛ bamʋ kpini ansi tɔ, taasɛ Yesu yɛ, “Amɔɔ fʋ man sʋ kɔnɔ fʋ lɛɛ lɩɩ asɩn mʋ nɩɩ ba sʋ bɛɛ pwɩɩ fʋ falɛ?”
60 Levantou-se então o sumo sacerdote no meio e perguntou a Jesus: Não respondes coisa alguma? Que é que estes depõem conta ti?
61 Amaa Yesu laatɔ ɔ man bugi mʋ kɔnɔ.
61 Ele, porém, permaneceu calado, e nada respondeu. Tornou o sumo sacerdote a interrogá-lo, perguntando-lhe: És tu o Cristo, o Filho do Deus bendito?
62 Nɩɩ Yesu lɛɛ kɔnɔ yɛ, “Mɛ ɩ gyɛ mʋ. Nɩɩ fen biti fan wu mɛ, Daadimaadi Obii‐nyɩnsa n tɛ Ɔlʋnpʋ Ɩbwaarɛ gyisa sʋ abwaarɛ‐wʋlɛ tɔ ɛɛ ba.”
62 Respondeu Jesus: Eu o sou; e vereis o Filho do homem assentado à direita do Poder e vindo com as nuvens do céu.
63 Nɩɩ oseepu bɩlɩsa asɛ mʋ kyatɛ mʋ gbaa‐gbaa ɩkaalɛ, nɩɩ ɔ yɛ, “Ɩnɩmʋ bɩrɛ, an man bɩla an biti ɔkʋ ɔ ba tɔwɛ anɛ asɩn pwɩɩsa kʋ lɩɩ mʋ sʋ.”
63 Então o sumo sacerdote, rasgando as suas vestes, disse: Para que precisamos ainda de testemunhas?
64 Nɩɩ ɔ tɔwɛ bamʋ yɛ, “Fan nu yɛ fanɛ asʋ. Ɔ tɔwɛ nbusaa asɩn yii Ɩbwaarɛ. Kanɩn sʋ fan yɛ a waa mʋ nɛnɛ?”
64 Acabais de ouvir a blasfêmia; que vos parece? E todos o condenaram como réu de morte.
65 Nɩɩ asa mʋ akʋ ba tʋʋ nkyɔlɛ bee bun Yesu, nɩɩ ba bun mu ansi yɛgɛ akʋ mɔɔ bɛɛ da mʋ, nɩɩ ba taasɛ mʋ yɛ ɔ bɩɩ ɔmʋ nɩɩ ɔ da mʋ? Nɩɩ kabwaarɛ‐sunkpa ayɛ akɩɩsʋpʋ mʋ ba taa mʋ lɩɩ bɛɛ kpa mʋ ɩtan.
65 E alguns começaram a cuspir nele, e a cobrir-lhe o rosto, e a dar-lhe socos, e a dizer-lhe: Profetiza. E os guardas receberam-no a bofetadas.
66 Pita maa dan san ɔ bʋ tʋtɔ mʋ, nɩɩ aseepu ɔbɩlɩsa kɩnyɛ kyɩɩsa kʋ ba tʋtɔ.
66 Ora, estando Pedro em baixo, no átrio, chegou uma das criadas do sumo sacerdote
67 Maa wu Pita maa san ɛɛ wʋlɛ fʋlɔn mʋ, nɩɩ ɔ kɩɩ mʋ surum.
67 e, vendo a Pedro, que se estava aquentando, encarou-o e disse: Tu também estavas com o nazareno, esse Jesus.
68 Amaa Pita kyɛɛ nɩɩ ɔ tɔwɛ yɛ, “N man nyi mʋ, nɩɩ n man nyi asɩn mʋ nɩɩ fɩɩ tɔwɛ falɛ kasɛ.” Nɩɩ Pita lɩɩ ba lenbu.
68 Mas ele o negou, dizendo: Não sei nem compreendo o que dizes. E saiu para o alpendre.
69 Nɩɩ kɩnyɛ kyɩɩsa mʋ bɩla wu Pita tʋtɔ. Nɩɩ ɔ tɔwɛ bamʋ nɩɩ ba yɩla tʋtɔ mʋ yɛ, “Ɔnɩmʋ gbaa tii bamʋ sʋ.”
69 E a criada, vendo-o, começou de novo a dizer aos que ali estavam: Esse é um deles.
70 Nɩɩ Pita bɩla kyɛɛ. Kamaa tɔ mʋ, bamʋ nɩɩ ba yɩlɛ tʋtɔ mʋ ba tɔwɛ Pita yɛ, “Kesintin tɔ mʋ, fʋ gyɛ bamʋ tɔ ɔkʋ nɩn. Kpalɩ fɛɛ ngbaa fʋ, fʋ lɩɩ Galile nɩn!”
70 Mas ele o negou outra vez. E pouco depois os que ali estavam disseram novamente a Pedro: Certamente tu és um deles; pois és também galileu.
71 Nɩɩ Pita piili ɛɛ tɔwɛ nnɔ ɛɛ gyaga mʋ n‐yɩɩ sʋ, nɩɩ ɔ bɔ ntan tɔwɛ yɛ, “Ɔnyɩn mʋ nɩɩ fɛn tɔwɛ mʋ asɩn falɛ gbaa, n man nyi mʋ.”
71 Ele, porém, começou a praguejar e a jurar: Não conheço esse homem de quem falais.
72 Tʋtɔ nɩɩ kyaasɛ bʋn kɩnyɔsapʋ. Nɩɩ Pita nyiŋi asɩn mʋ nɩɩ Yesu wʋla tɔwɛ mʋ yɛ, “Pɔyɩ kɛ kyaasɛ ɔ bʋn ɩlɩɩ ɩnyɔ mʋ, fii biti fʋ kyɛɛ ɩlɩɩ ɩsa yɛ fʋ man nyi mɛ” mʋ. Nɩɩ Pita tɩyɛ kusu sʋ ɛɛ sawʋ.
72 Nesse instante o galo cantou pela segunda vez. E Pedro lembrou-se da palavra que lhe dissera Jesus: Antes que o galo cante duas vezes, três vezes me negarás. E caindo em si, começou a chorar.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.