Lucas 7

Ɩbwaarɛ Katɔwɛ Kyula Pʋpwɛ (NAW) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Saŋa mʋ nɩɩ Yesu tɔwɛ ɩnɩmʋ lʋwɛ, nɩɩ asa ba nu mʋ katɔwɛ mʋ, o kpee Kapanum kadɛ tɔ.
1 Tendo Jesus concluído todos os seus discursos ao povo que o escutava, entrou em Cafarnaum.
2 Roma anaakɔpʋ kɩlɩfa ɔkɩɩsʋpʋ kʋ kyɩna ɔ bʋ tʋtɔ, nɩɩ ɔ sʋ kɩyaafɔlɛ kʋ mʋ nɩɩ ee biti mʋ asɩn, nɩɩ ɛɛ lɔ nɩɩ ee biti o wu.
2 Havia lá um centurião que tinha um servo a quem muito estimava e que estava à morte.
3 Ɔkɩɩsʋpʋ mʋ maa nu Yesu sʋ mʋ, nɩɩ o sun Gyiwu abi abɩlɩsa akʋ mʋ asɛ, yɛ ɔ ba kyɛ mʋ kɩyaafɔlɛ sa mʋ.
3 Tendo ouvido falar de Jesus, enviou-lhe alguns anciãos dos judeus, rogando-lhe que o viesse curar.
4 Ba maa ba Yesu asɛ mʋ, ba dan baasɛ kʋlɛ mʋ gaa tɔwɛ yɛ, “Ɔnyɩn nɩmʋ dagaa fɛɛ fʋ maa kyɛ mʋ tɔ.
4 Aproximando-se eles de Jesus, rogavam-lhe encarecidamente: Ele bem merece que lhe faças este favor,
5 Lɩɩ fɛɛ ɔ sʋ kebiti sa anɛ Gyiwu abi, halɩɩ ɔ pɔyɩ kabwaarɛ‐kʋlɛ ɔgyaŋɛkpa sa anɛ.”
5 pois é amigo da nossa nação e foi ele mesmo quem nos edificou uma sinagoga.
6 Ɩmʋ sʋ Yesu buu bamʋ ee kpee tʋtɔ. Saŋa mʋ nɩɩ o tiri kɩkpaara mʋ tɔ mʋ, nɩɩ Roma anaakɔpʋ ɔbɩlɩsa mʋ sun mʋ kyɛmɩnɛ ana ba naa tɔwɛ Yesu yɛ, “Ɔnyɩrɩpɛ man nyanla fʋ n‐yɩɩ. Lɩɩ fɛɛ n man dagaa fɛɛ fʋ ba mɛ kɩkpaara sʋ.
6 Jesus então foi com eles. E já não estava longe da casa, quando o centurião lhe mandou dizer por amigos seus: Senhor, não te incomodes tanto assim, porque não sou digno de que entres em minha casa;
7 Kanɩn gbaa nɩɩ n wu fɛɛ n man dagaa fɛɛ n ba fʋ asɛ. Fɛɛ fʋ dan sa kɔnɔ mɛ kɩyaafɔlɛ ii biti ɔ nyɛ alanfɩya.
7 por isso nem me achei digno de chegar-me a ti, mas dize somente uma palavra e o meu servo será curado.
8 Lɩɩ fɛɛ ngbaa mɛ n bʋ ɔbɩlɩsa ɔkʋ kasɛ, nɩɩ anaakɔpʋ ɔkʋ gbaa ba bʋ mɛ kasɛ. Nɩɩ n tɔwɛ nɩmʋ yɛ, ‘Kpe nfɩɩ’ nɩɩ ee kpee, nɩɩ n bɩla tɔwɛ ɔnɩmʋ yɛ, ‘Ba nfɩɩ,’ nɩɩ ɛɛ ba, nɩɩ n tɔwɛ mɛ kɩyaafɔlɛ yɛ, ‘Waa falɛ,’ nɩɩ ɛɛ waa.”
8 Pois também eu, simples subalterno, tenho soldados às minhas ordens; e digo a um: Vai ali! E ele vai; e a outro: Vem cá! E ele vem; e ao meu servo: Faze isto! E ele o faz.
9 Yesu maa nu kanɩn mʋ, i kyinkyin mʋ, nɩɩ o biliŋi mu ansi kɩɩ kʋbʋ damantɛ mʋ nɩɩ ba buu mʋ mʋ, nɩɩ ɔ tɔwɛ yɛ, “N tɔwɛ fanɛ kesintin fɛɛ, Ɩsɩrayɩ abi kpini tɔ mʋ, n man pɩɩta wu ɔsa mʋ nɩɩ ɔ sʋ falɛ kɩkɔɔlɛ‐gyii damantɛ nɩmʋ kedubi.”
9 Ouvindo estas palavras, Jesus ficou admirado. E, voltando-se para o povo que o ia seguindo, disse: Em verdade vos digo: nem mesmo em Israel encontrei tamanha fé.
10 Nbɔɔ mʋ nɩɩ o sun mʋ ba maa bwii kpewu mʋ, ba naa tu kɩyaafɔlɛ mʋ maa nyɛ alanfɩya.
10 Voltando para a casa do centurião os que haviam sido enviados, encontraram o servo curado.
11 Ɩmʋ kamaa mʋ Yesu lɩɩ tʋtɔ kpee kadɛ mʋ nɩɩ bɛɛ tɩɩ kɩmʋ yɛ Nayin, nɩɩ mʋ abɩɩlapʋ yɛ asa damantɛ ba buu mʋ.
11 No dia seguinte dirigiu-se Jesus a uma cidade chamada Naim. Iam com ele diversos discípulos e muito povo.
12 Saŋa mʋ nɩɩ o tiri kadɛ mʋ nbwama mʋ, o wu ba maa sʋ obuni ba lɩɩ kadɛ mʋ tɔ, nɩɩ obuni maŋa gyɛ okulapu‐kyɩɩ kebii‐nyɩnsa kʋlʋn mʋ nɩɩ ɔ kʋʋgɛ. Nɩɩ asa damantɛ mʋ nɩɩ ba bʋ kadɛ mʋ tɔ ba buu okulapu‐kyɩɩ mʋ.
12 Ao chegar perto da porta da cidade, eis que levavam um defunto a ser sepultado, filho único de uma viúva; acompanhava-a muita gente da cidade.
13 Ɔnyɩrɩpɛ Yesu maa wu okulapu‐kyɩɩ mʋ, mʋ asɩn a kɩtaa mʋ kʋwɛɛ, nɩɩ ɔ tɔwɛ mʋ yɛ, “Man bɩla su.”
13 Vendo-a o Senhor, movido de compaixão para com ela, disse-lhe: Não chores!
14 Nɩɩ Yesu taa mʋ kɩbaa naa mata kɩdakaa mʋ, nɩɩ asʋlapʋ mʋ ba sii ba yɩlɛ, nɩɩ ɔ tɔwɛ yɛ, “Kɩyaafɔlɛ! N tɔwɛ fʋ yɛ, kʋsʋ!”
14 E aproximando-se, tocou no esquife, e os que o levavam pararam. Disse Jesus: Moço, eu te ordeno, levanta-te.
15 Nɩɩ olewupu mʋ kʋsʋ kyɩna, nɩɩ o piili ɛɛ tɔwɛ, nɩɩ Yesu taa mʋ sa mu‐nyi.
15 Sentou-se o que estivera morto e começou a falar, e Jesus entregou-o à sua mãe.
16 Nɩɩ i kyinkyin bamʋ kpini nɩɩ ba yɩn Ɩbwaarɛ. Nɩɩ ba tɔwɛ yɛ, “Ɩbwaarɛ ɔtɔwɛpʋ lala kʋ lɩɩ anɛ sʋ. Ɩbwaarɛ ba ɔ ba kyɛ mʋ asa tɔ.”
16 Apoderou-se de todos o temor, e glorificavam a Deus, dizendo: Um grande profeta surgiu entre nós: Deus voltou os olhos para o seu povo.
17 Yesu asɩn nɩmʋ ɩ yalagɛ Gyudeya ɔsʋwʋlɛ sʋ, yɛ ɩsʋwʋlɛ mʋ nɩɩ ɩ dɛ ɩ maa kɩmʋ mʋ.
17 A notícia deste fato correu por toda a Judéia e por toda a circunvizinhança.
18 Nɩɩ Gyɔn abɩɩlapʋ ba naa tɔwɛ mʋ Yesu awaasa mʋ kpini. Ɩmʋ sʋ ɔ tɩɩ mʋ abɩɩlapʋ anyɔ,
18 Os discípulos de João referiram-lhe todas estas coisas.
19 nɩɩ o sun bamʋ Ɔnyɩrɩpɛ Yesu asɛ yɛ ba naa taasɛ mʋ yɛ, “Fʋ ɩ gyɛ Ɔmʋ nɩɩ, Ɩbwaarɛ yɛ ee biti ɔ ba mʋ abɛɛ a gyoo kɩɩ ɔkʋ ɔkpa?”
19 E João chamou dois dos seus discípulos e enviou-os a Jesus, perguntando: És tu o que há de vir ou devemos esperar por outro?
20 Saŋa mʋ nɩɩ anyɩn mʋ ba ba Yesu asɛ mʋ ba tɔwɛ mʋ yɛ, Gyɔn okyugyeepu i sun anɛ fʋ asɛ yɛ abaa taasɛ fʋ yɛ, “Fʋ ɩ gyɛ Ɔmʋ nɩɩ Ɩbwaarɛ yɛ ee biti ɔ ba mʋ abɛɛ a gyoo kɩɩ ɔkʋ ɔkpa?”
20 Chegando estes homens a ele, disseram: João Batista enviou-nos a ti, perguntando: És tu o que há de vir ou devemos esperar por outro?
21 Kanɩn saŋa maa tɔ mʋ Yesu kyɛ asa gaalaagaa alobi, nɩɩ ɔ gya nbwɩɩ libi lɩɩ asa tɔ, nɩɩ o bugi agyaatanapʋ gaalaagaa ansi.
21 Ora, naquele momento Jesus havia curado muitas pessoas de enfermidades, de doenças e de espíritos malignos, e dado a vista a muitos cegos.
22 Ɩmʋ sʋ ɔ lɛɛ Gyɔn nbɔɔ mʋ kɔnɔ yɛ, “Fan bwii naa tɔwɛ Gyɔn kʋtɔ mʋ nɩɩ fan wu yɛ ɩmʋ nɩɩ fan nu. Agyaatanapʋ ansi ii bugi, nɩɩ aboobi bɛɛ kʋsʋ natɛ, nɩɩ abootipu bɛɛ nyɛ alanfɩya, nɩɩ akpawu asu ii tigi, nɩɩ alewupu bee kyiŋi bɛɛ ba nkpa tɔ, nɩɩ atiripu bee nu asɩn danbɩrasa mʋ.
22 Respondeu-lhes ele: Ide anunciar a João o que tendes visto e ouvido: os cegos vêem, os coxos andam, os leprosos ficam limpos, os surdos ouvem, os mortos ressuscitam, aos pobres é anunciado o Evangelho;
23 Fan bɩla tɔwɛ mʋ yɛ, kusee ɩ gyɛ sa ɔsa kʋmaa mʋ nɩɩ ɔ san ɔ sʋ kɩkɔɔlɛ‐gyii mɛ tɔ.”
23 e bem-aventurado é aquele para quem eu não for ocasião de queda!
24 Saŋa mʋ nɩɩ Gyɔn nbɔɔ ba lɩɩ mʋ asɛ mʋ, nɩɩ Yesu piili ɛɛ tɔwɛ Gyɔn asɩn ɛɛ sa kʋbʋ mʋ, nɩɩ ɔ taasɛ bamʋ yɛ, “Fan maa lɩɩ kpee Gyɔn asɛ ofuli mʋ sʋ mʋ, mɩnɛ nɩɩ fan waa nfɛɛrɛ fɛɛ fen kpee fɛn naa kɩɩ? Kʋkyɔ mʋ nɩɩ afuu a da ii fiilaa mʋ?
24 Depois que se retiraram os mensageiros de João, ele começou a falar de João ao povo: Que fostes ver no deserto? Um caniço agitado pelo vento?
25 Nɩɩ ɩ man gyɛ kanɩn bɩrɛ mʋ, mɩnɛ nɩɩ fan kpee naa wu? Abɛɛ ɔnyɩn mʋ nɩɩ o bun ɔgyalɩn atɔ? Ayee! Asa mʋ nɩɩ ba bun ɔgyalɩn atɔ nɩɩ ba sʋ kakyɩna danbɩrasa mʋ, ba bʋ awurakpa nɩn.
25 Mas que fostes ver? Um homem vestido de roupas finas? Mas os que vestem roupas preciosas e vivem no luxo estão nos palácios dos reis.
26 Amaa mɩnɛ nɩɩ fan kpee naa kɩɩ? Ɩbwaarɛ ɔtɔwɛpʋ abɛɛ? Ɛɛhn, n tɔwɛ fanɛ kesintin fɛɛ ɔ kyɔ Ɩbwaarɛ ɔtɔwɛpʋ.
26 Mas, enfim, que fostes ver? Um profeta? Sim, digo-vos, e mais do que profeta.
27 Gyɔn nɩmʋ asɩn nɩɩ Ɩbwaarɛ Asɩnkyan yɩlasa mʋ ɩ tɔwɛ yɛ,
27 Este é aquele de quem está escrito: Eis que envio o meu mensageiro ante a tua face; ele preparará o teu caminho diante de ti {Ml 3,1}.
28 N tɔwɛ fanɛ fɛɛ, ɔkʋmaa mʋ nɩɩ ba kʋʋgɛ mʋ mʋ, man kyɔ Gyɔn, amaa ɔkʋmaa mʋ nɩɩ o du pii sʋsʋ kuwura‐gyii tɔ mʋ kyɔ mʋ.”
28 Pois vos digo: entre os nascidos de mulher não há maior que João. Entretanto, o menor no Reino de Deus é maior do que ele.
29 Asa mʋ kpini yɛ lenpoo akɔɔlɛpʋ mʋ nɩɩ ba nu Gyɔn asɩn tɔwɛsa mʋ, ba kɔɔlɛ gyii fɛɛ Ɩbwaarɛ asɩn mʋ i kyiigi, lɩɩ fɛɛ ba yɛgɛ nɩɩ Gyɔn gyee bamʋ Ɩbwaarɛ kekyugyee.
29 Ouvindo-o todo o povo, e mesmo os publicanos, deram razão a Deus, fazendo-se batizar com o batismo de João.
30 Amaa Farasii abi yɛ nbara akaapʋpʋ anyipu ba kina nfɛɛrɛ mʋ nɩɩ Ɩbwaarɛ sʋ sa bamʋ mʋ. Ɩmʋ sʋ nɩɩ ba man yɛgɛ nɩɩ Gyɔn gyee bamʋ Ɩbwaarɛ kekyugyee.
30 Os fariseus, porém, e os doutores da lei, recusando o seu batismo, frustraram o desígnio de Deus a seu respeito.
31 Nɩɩ Yesu taasɛ yɛ, “Anɩmʋ nɩɩ n biti n taa ndaga kakyɩna kanɩmʋ tɔ asa kaala. Anɩmʋ ana nɩɩ ba duli?
31 A quem compararei os homens desta geração? Com quem se assemelham?
32 Ba du nɩn fɛɛ nbii mʋ nɩɩ ba tɛ kɩgya tɔ bɛɛ tɩɩ abaa bɛɛ tɔwɛ yɛ,
32 São semelhantes a meninos que, sentados na praça, falam uns com os outros, dizendo: Tocamos a flauta e não dançastes; entoamos lamentações e não chorastes.
33 “Lɩɩ fɛɛ Gyɔn okyugyeepu maa ba mʋ, ee ŋmina kɔnɔ gaa, nɩɩ ɔ man nuu nta, nɩɩ fan yɛ ‘Ɔ sʋ nbwɩɩ libi.’
33 Pois veio João Batista, que nem comia pão nem bebia vinho, e dizeis: Ele está possuído do demônio.
34 Nɩɩ Mɛ, Daadimaadi Obii‐nyɩnsa n maa ba mʋ, n gyii nɩɩ n nuu, nɩɩ fan yɛ, ‘N gyɛ ogyipu lala yɛ ɔtabʋʋpʋ, nɩɩ n bɩla n gyɛ lenpoo akɔɔlɛpʋ yɛ alibi awaapʋ bamʋ kyɛmɩnɛ.’
34 Veio o Filho do Homem, que come e bebe, e dizeis: Eis um comilão e beberrão, amigo dos publicanos e libertinos.
35 Amaa bamʋ nɩɩ bee buu Ɩbwaarɛ kanyaasɩn, lɩɩ bamʋ‐daa sʋ mʋ, ɩɩ kaapʋ fɛɛ kanyaasɩn mʋ bʋrɔn.”
35 Mas a sabedoria foi justificada por todos os seus filhos.
36 Saŋa kʋ tɔ nɩɩ Kafarasii‐nyɩn kʋ tɩɩ Yesu yɛ ɔ ba kɛ ba naa bʋga gyii. Nɩɩ Yesu kpee mʋ kɩkpaara sʋ nɩɩ ɔ naa kyɩna o gyii.
36 Um fariseu convidou Jesus a ir comer com ele. Jesus entrou na casa dele e pôs-se à mesa.
37 Kanɩn kadɛ maŋa tɔ mʋ ɔkyɩɩ gyaga kʋ bʋ tʋtɔ. Ɔkyɩɩ mʋ maa nu fɛɛ Yesu bʋ Kafarasii‐nyɩn mʋ kɩkpaara sʋ ee gyii mʋ, nɩɩ ɔ bɩya tulale liifensa pʋrʋntʋwa bɔla.
37 Uma mulher pecadora da cidade, quando soube que estava à mesa em casa do fariseu, trouxe um vaso de alabastro cheio de perfume;
38 Nɩɩ ɔkyɩɩ mʋ ba yɩlɛ Yesu kamaa tiri mʋ ayaa asɛ ee su ansikyu ɛɛ pɔɔla mʋ ayaa. Nɩɩ ɔ taa mu inyini ɛɛ kpayɩ Yesu ayaa sʋ, nɩɩ o munkura ɩmʋ bɛɛrɛɛ sʋ, nɩɩ ɔ kyɛɛgɛ tulale mʋ wʋrɩgɛ mʋ ayaa sʋ.
38 e, estando a seus pés, por detrás dele, começou a chorar. Pouco depois suas lágrimas banhavam os pés do Senhor e ela os enxugava com os cabelos, beijava-os e os ungia com o perfume.
39 Nɩɩ Kafarasii‐nyɩn mʋ nɩɩ ɔ tɩɩ Yesu mʋ maa wu ɩnɩmʋ mʋ, ɔ tɔwɛ mʋ nfɛɛrɛ tɔ yɛ, “Fɛɛ ɔnyɩn nɩmʋ dɩn dan ɔ gyɛ ɔtɔwɛpʋ kesintin nɩn, ɔ dɩn bɩɩ ɔkyɩɩ kʋlʋn mʋ nɩɩ ɛɛ mata mʋ falɛ, ɔ dɩn bɩɩ kɩbaabʋtɔ gyaga mʋ nɩɩ ɔ bʋ kɩmʋ tɔ.”
39 Ao presenciar isto, o fariseu, que o tinha convidado, dizia consigo mesmo: Se este homem fosse profeta, bem saberia quem e qual é a mulher que o toca, pois é pecadora.
40 Nɩɩ Yesu tɔwɛ Simon yɛ, “N sʋ kʋtɔ kʋ kɛ n tɔwɛ fʋ.”
40 Então Jesus lhe disse: Simão, tenho uma coisa a dizer-te. Fala, Mestre, disse ele.
41 Nɩɩ Yesu bɔɔ mʋ kɩŋasan yɛ, “Anyɩn anyɔ akʋ ɩ naa paala afulee lɩɩ afulee wuya kʋ asɛ. Ɔkʋ paala gbiti nderebi anu, ɔnyɔsapʋ mɔɔ adunuu.
41 Um credor tinha dois devedores: um lhe devia quinhentos denários e o outro, cinqüenta.
42 Bamʋ ɔkʋ man taalɛ nyɛ ɔ naa ka mʋ kʋkɔ. Nɩɩ afulee wuya mʋ taa kɛɛ bamʋ asa anyɔ. Asa anyɔ maŋa tɔ mʋ, anɩmʋ ii biti o biti afulee wuya mʋ asɩn gaa?”
42 Não tendo eles com que pagar, perdoou a ambos a sua dívida. Qual deles o amará mais?
43 Simon lɛɛ kɔnɔ yɛ, “N waa nfɛɛrɛ fɛɛ ɔmʋ nɩɩ mu afulee akyɔ mʋ.”
43 Simão respondeu: A meu ver, aquele a quem ele mais perdoou. Jesus replicou-lhe: Julgaste bem.
44 Nɩɩ Yesu biliŋi kɩɩ ɔkyɩɩ mʋ, nɩɩ ɔ tɔwɛ Simon yɛ, “Yɛ fu wu ɔkyɩɩ nɩmʋ? N maa ba fʋ kɩkpaara sʋ mʋ, fʋ man sa mɛ nkyu kɛ n fwɩɩ mɛ ayaa sʋ, amaa ɔkyɩɩ nɩmʋ taa mʋ ansikyu fwɩɩ mɛ ayaa, nɩɩ ɔ taa mu inyini kpayɩ ɩmʋ.
44 E voltando-se para a mulher, disse a Simão: Vês esta mulher? Entrei em tua casa e não me deste água para lavar os pés; mas esta, com as suas lágrimas, regou-me os pés e enxugou-os com os seus cabelos.
45 Fʋ man baari mɛ waa mɛ nsa‐nsa, amaa lɩɩ koo saŋa mʋ nɩɩ n ba nfɩɩ mʋ, ɔkyɩɩ nɩmʋ man pɩɩ yɛgɛ mɛ ayaa sʋ kimunkura.
45 Não me deste o ósculo; mas esta, desde que entrou, não cessou de beijar-me os pés.
46 Fʋ man taa olifu nfɔ wʋrɩgɛ mi kumu tɔ, amaa ɔkyɩɩ nɩmʋ taa tulale wʋrɩgɛ mɛ ayaa sʋ.
46 Não me ungiste a cabeça com óleo; mas esta, com perfume, ungiu-me os pés.
47 Ɩmʋ sʋ n tɔwɛ fʋ yɛ, kebiti lala mʋ nɩɩ ɔ kaapʋ falɛ sʋ mʋ, ɩɩ kaapʋ fɛɛ ba taa mu alibi damantɛ mʋ kɛɛ mʋ. Lɩɩ fɛɛ ɔkʋmaa mʋ nɩɩ mu alibi a man kyɔ nɩɩ ɔ nyɛ kɩtaakɛɛ mʋ, ɛɛ kaapʋ kebiti mʋ gbaa gbɛrɛɛ nɩn.”
47 Por isso te digo: seus numerosos pecados lhe foram perdoados, porque ela tem demonstrado muito amor. Mas ao que pouco se perdoa, pouco ama.
48 Tʋtɔ nɩɩ Yesu tɔwɛ ɔkyɩɩ mʋ yɛ, “N taa fu alibi kɛɛ fʋ.”
48 E disse a ela: Perdoados te são os pecados.
49 Nɩɩ bamʋ nɩɩ ba san ba tɛ ogyikpa mʋ bɛɛ tɔwɛ abaa yɛ, “Anɩmʋ ɩ gyɛ ɔnɩmʋ, halɩɩ ɔ sʋ alibi ɛɛ kɛɛ?”
49 Os que estavam com ele à mesa começaram a dizer, então: Quem é este homem que até perdoa pecados?
50 Amaa Yesu tɔwɛ ɔkyɩɩ mʋ yɛ, “Fʋ kɩkɔɔlɛ‐gyii kɩ mɔlɩgɛ fʋ. Natɛ yɛ kɔkɔlɔ yuuli.”
50 Mas Jesus, dirigindo-se à mulher, disse-lhe: Tua fé te salvou; vai em paz.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.