Lucas 7

Ɩbwaarɛ Katɔwɛ Kyula Pʋpwɛ (NAW) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Saŋa mʋ nɩɩ Yesu tɔwɛ ɩnɩmʋ lʋwɛ, nɩɩ asa ba nu mʋ katɔwɛ mʋ, o kpee Kapanum kadɛ tɔ.
1 Quando Jesus acabou de dizer essas coisas ao povo, foi para a cidade de Cafarnaum.
2 Roma anaakɔpʋ kɩlɩfa ɔkɩɩsʋpʋ kʋ kyɩna ɔ bʋ tʋtɔ, nɩɩ ɔ sʋ kɩyaafɔlɛ kʋ mʋ nɩɩ ee biti mʋ asɩn, nɩɩ ɛɛ lɔ nɩɩ ee biti o wu.
2 Havia ali um oficial romano que tinha um empregado a quem estimava muito. O empregado estava gravemente doente, quase morto.
3 Ɔkɩɩsʋpʋ mʋ maa nu Yesu sʋ mʋ, nɩɩ o sun Gyiwu abi abɩlɩsa akʋ mʋ asɛ, yɛ ɔ ba kyɛ mʋ kɩyaafɔlɛ sa mʋ.
3 Quando o oficial ouviu falar de Jesus, enviou alguns líderes judeus para pedirem a ele que viesse curar o seu empregado.
4 Ba maa ba Yesu asɛ mʋ, ba dan baasɛ kʋlɛ mʋ gaa tɔwɛ yɛ, “Ɔnyɩn nɩmʋ dagaa fɛɛ fʋ maa kyɛ mʋ tɔ.
4 Eles foram falar com Jesus e lhe pediram com insistência: — Esse homem merece, de fato, a sua ajuda,
5 Lɩɩ fɛɛ ɔ sʋ kebiti sa anɛ Gyiwu abi, halɩɩ ɔ pɔyɩ kabwaarɛ‐kʋlɛ ɔgyaŋɛkpa sa anɛ.”
5 pois estima muito o nosso povo e até construiu uma sinagoga para nós.
6 Ɩmʋ sʋ Yesu buu bamʋ ee kpee tʋtɔ. Saŋa mʋ nɩɩ o tiri kɩkpaara mʋ tɔ mʋ, nɩɩ Roma anaakɔpʋ ɔbɩlɩsa mʋ sun mʋ kyɛmɩnɛ ana ba naa tɔwɛ Yesu yɛ, “Ɔnyɩrɩpɛ man nyanla fʋ n‐yɩɩ. Lɩɩ fɛɛ n man dagaa fɛɛ fʋ ba mɛ kɩkpaara sʋ.
6 Então Jesus foi com eles. Porém, quando já estava perto da casa, o oficial romano mandou alguns amigos dizerem a Jesus: — Senhor, não se incomode, pois eu não mereço que entre na minha casa.
7 Kanɩn gbaa nɩɩ n wu fɛɛ n man dagaa fɛɛ n ba fʋ asɛ. Fɛɛ fʋ dan sa kɔnɔ mɛ kɩyaafɔlɛ ii biti ɔ nyɛ alanfɩya.
7 E acho também que não mereço a honra de falar pessoalmente com o senhor. Dê somente uma ordem, e o meu empregado ficará bom.
8 Lɩɩ fɛɛ ngbaa mɛ n bʋ ɔbɩlɩsa ɔkʋ kasɛ, nɩɩ anaakɔpʋ ɔkʋ gbaa ba bʋ mɛ kasɛ. Nɩɩ n tɔwɛ nɩmʋ yɛ, ‘Kpe nfɩɩ’ nɩɩ ee kpee, nɩɩ n bɩla tɔwɛ ɔnɩmʋ yɛ, ‘Ba nfɩɩ,’ nɩɩ ɛɛ ba, nɩɩ n tɔwɛ mɛ kɩyaafɔlɛ yɛ, ‘Waa falɛ,’ nɩɩ ɛɛ waa.”
8 Eu também estou debaixo da autoridade de oficiais superiores e tenho soldados que obedecem às minhas ordens. Digo para um: “Vá lá”, e ele vai. Digo para outro: “Venha cá”, e ele vem. E digo também para o meu empregado: “Faça isto”, e ele faz.
9 Yesu maa nu kanɩn mʋ, i kyinkyin mʋ, nɩɩ o biliŋi mu ansi kɩɩ kʋbʋ damantɛ mʋ nɩɩ ba buu mʋ mʋ, nɩɩ ɔ tɔwɛ yɛ, “N tɔwɛ fanɛ kesintin fɛɛ, Ɩsɩrayɩ abi kpini tɔ mʋ, n man pɩɩta wu ɔsa mʋ nɩɩ ɔ sʋ falɛ kɩkɔɔlɛ‐gyii damantɛ nɩmʋ kedubi.”
9 Jesus ficou muito admirado quando ouviu isso. Então virou-se e disse para a multidão que o seguia:
10 Nbɔɔ mʋ nɩɩ o sun mʋ ba maa bwii kpewu mʋ, ba naa tu kɩyaafɔlɛ mʋ maa nyɛ alanfɩya.
10 Aí os amigos do oficial voltaram para a casa dele e encontraram o empregado curado.
11 Ɩmʋ kamaa mʋ Yesu lɩɩ tʋtɔ kpee kadɛ mʋ nɩɩ bɛɛ tɩɩ kɩmʋ yɛ Nayin, nɩɩ mʋ abɩɩlapʋ yɛ asa damantɛ ba buu mʋ.
11 Pouco tempo depois Jesus foi para uma cidade chamada Naim. Os seus discípulos e uma grande multidão foram com ele.
12 Saŋa mʋ nɩɩ o tiri kadɛ mʋ nbwama mʋ, o wu ba maa sʋ obuni ba lɩɩ kadɛ mʋ tɔ, nɩɩ obuni maŋa gyɛ okulapu‐kyɩɩ kebii‐nyɩnsa kʋlʋn mʋ nɩɩ ɔ kʋʋgɛ. Nɩɩ asa damantɛ mʋ nɩɩ ba bʋ kadɛ mʋ tɔ ba buu okulapu‐kyɩɩ mʋ.
12 Quando ele estava chegando perto do portão da cidade, ia saindo um enterro. O defunto era filho único de uma viúva, e muita gente da cidade ia com ela.
13 Ɔnyɩrɩpɛ Yesu maa wu okulapu‐kyɩɩ mʋ, mʋ asɩn a kɩtaa mʋ kʋwɛɛ, nɩɩ ɔ tɔwɛ mʋ yɛ, “Man bɩla su.”
13 Quando o Senhor a viu, ficou com muita pena dela e disse:
14 Nɩɩ Yesu taa mʋ kɩbaa naa mata kɩdakaa mʋ, nɩɩ asʋlapʋ mʋ ba sii ba yɩlɛ, nɩɩ ɔ tɔwɛ yɛ, “Kɩyaafɔlɛ! N tɔwɛ fʋ yɛ, kʋsʋ!”
14 Então ele chegou mais perto e tocou no caixão. E os que o estavam carregando pararam. Então Jesus disse:
15 Nɩɩ olewupu mʋ kʋsʋ kyɩna, nɩɩ o piili ɛɛ tɔwɛ, nɩɩ Yesu taa mʋ sa mu‐nyi.
15 O moço sentou-se no caixão e começou a falar, e Jesus o entregou à mãe.
16 Nɩɩ i kyinkyin bamʋ kpini nɩɩ ba yɩn Ɩbwaarɛ. Nɩɩ ba tɔwɛ yɛ, “Ɩbwaarɛ ɔtɔwɛpʋ lala kʋ lɩɩ anɛ sʋ. Ɩbwaarɛ ba ɔ ba kyɛ mʋ asa tɔ.”
16 Todos ficaram com muito medo e louvavam a Deus, dizendo: — Que grande
17 Yesu asɩn nɩmʋ ɩ yalagɛ Gyudeya ɔsʋwʋlɛ sʋ, yɛ ɩsʋwʋlɛ mʋ nɩɩ ɩ dɛ ɩ maa kɩmʋ mʋ.
17 Essas notícias a respeito de Jesus se espalharam por todo o país e pelas regiões vizinhas.
18 Nɩɩ Gyɔn abɩɩlapʋ ba naa tɔwɛ mʋ Yesu awaasa mʋ kpini. Ɩmʋ sʋ ɔ tɩɩ mʋ abɩɩlapʋ anyɔ,
18 Os discípulos de João Batista contaram tudo isso a ele. Aí João chamou dois deles
19 nɩɩ o sun bamʋ Ɔnyɩrɩpɛ Yesu asɛ yɛ ba naa taasɛ mʋ yɛ, “Fʋ ɩ gyɛ Ɔmʋ nɩɩ, Ɩbwaarɛ yɛ ee biti ɔ ba mʋ abɛɛ a gyoo kɩɩ ɔkʋ ɔkpa?”
19 e os enviou ao Senhor Jesus para perguntarem: “O senhor é aquele que ia chegar ou devemos esperar outro?”
20 Saŋa mʋ nɩɩ anyɩn mʋ ba ba Yesu asɛ mʋ ba tɔwɛ mʋ yɛ, Gyɔn okyugyeepu i sun anɛ fʋ asɛ yɛ abaa taasɛ fʋ yɛ, “Fʋ ɩ gyɛ Ɔmʋ nɩɩ Ɩbwaarɛ yɛ ee biti ɔ ba mʋ abɛɛ a gyoo kɩɩ ɔkʋ ɔkpa?”
20 Então eles foram até o lugar onde Jesus estava e disseram: — João Batista nos mandou perguntar o seguinte: o senhor é aquele que ia chegar ou devemos esperar outro?
21 Kanɩn saŋa maa tɔ mʋ Yesu kyɛ asa gaalaagaa alobi, nɩɩ ɔ gya nbwɩɩ libi lɩɩ asa tɔ, nɩɩ o bugi agyaatanapʋ gaalaagaa ansi.
21 Naquele momento Jesus curou muitas pessoas das suas doenças e dos seus sofrimentos, expulsou espíritos maus e também curou muitos cegos.
22 Ɩmʋ sʋ ɔ lɛɛ Gyɔn nbɔɔ mʋ kɔnɔ yɛ, “Fan bwii naa tɔwɛ Gyɔn kʋtɔ mʋ nɩɩ fan wu yɛ ɩmʋ nɩɩ fan nu. Agyaatanapʋ ansi ii bugi, nɩɩ aboobi bɛɛ kʋsʋ natɛ, nɩɩ abootipu bɛɛ nyɛ alanfɩya, nɩɩ akpawu asu ii tigi, nɩɩ alewupu bee kyiŋi bɛɛ ba nkpa tɔ, nɩɩ atiripu bee nu asɩn danbɩrasa mʋ.
22 Depois respondeu aos discípulos de João:
23 Fan bɩla tɔwɛ mʋ yɛ, kusee ɩ gyɛ sa ɔsa kʋmaa mʋ nɩɩ ɔ san ɔ sʋ kɩkɔɔlɛ‐gyii mɛ tɔ.”
23 E felizes são as pessoas que não duvidam de mim!
24 Saŋa mʋ nɩɩ Gyɔn nbɔɔ ba lɩɩ mʋ asɛ mʋ, nɩɩ Yesu piili ɛɛ tɔwɛ Gyɔn asɩn ɛɛ sa kʋbʋ mʋ, nɩɩ ɔ taasɛ bamʋ yɛ, “Fan maa lɩɩ kpee Gyɔn asɛ ofuli mʋ sʋ mʋ, mɩnɛ nɩɩ fan waa nfɛɛrɛ fɛɛ fen kpee fɛn naa kɩɩ? Kʋkyɔ mʋ nɩɩ afuu a da ii fiilaa mʋ?
24 Quando os discípulos de João foram embora, Jesus começou a dizer ao povo o seguinte a respeito de João:
25 Nɩɩ ɩ man gyɛ kanɩn bɩrɛ mʋ, mɩnɛ nɩɩ fan kpee naa wu? Abɛɛ ɔnyɩn mʋ nɩɩ o bun ɔgyalɩn atɔ? Ayee! Asa mʋ nɩɩ ba bun ɔgyalɩn atɔ nɩɩ ba sʋ kakyɩna danbɩrasa mʋ, ba bʋ awurakpa nɩn.
25 O que foram ver? Um homem bem-vestido? Ora, os que se vestem bem e vivem no luxo moram nos palácios!
26 Amaa mɩnɛ nɩɩ fan kpee naa kɩɩ? Ɩbwaarɛ ɔtɔwɛpʋ abɛɛ? Ɛɛhn, n tɔwɛ fanɛ kesintin fɛɛ ɔ kyɔ Ɩbwaarɛ ɔtɔwɛpʋ.
26 Então me digam: o que foram ver? Um
27 Gyɔn nɩmʋ asɩn nɩɩ Ɩbwaarɛ Asɩnkyan yɩlasa mʋ ɩ tɔwɛ yɛ,
27 Porque João é aquele a respeito de quem as
28 N tɔwɛ fanɛ fɛɛ, ɔkʋmaa mʋ nɩɩ ba kʋʋgɛ mʋ mʋ, man kyɔ Gyɔn, amaa ɔkʋmaa mʋ nɩɩ o du pii sʋsʋ kuwura‐gyii tɔ mʋ kyɔ mʋ.”
28 — Eu digo a vocês que de todos os homens que já nasceram João é o maior. Porém quem é o menor no
29 Asa mʋ kpini yɛ lenpoo akɔɔlɛpʋ mʋ nɩɩ ba nu Gyɔn asɩn tɔwɛsa mʋ, ba kɔɔlɛ gyii fɛɛ Ɩbwaarɛ asɩn mʋ i kyiigi, lɩɩ fɛɛ ba yɛgɛ nɩɩ Gyɔn gyee bamʋ Ɩbwaarɛ kekyugyee.
29 Os cobradores de impostos e todo o povo ouviram isso. Eles eram aqueles que haviam obedecido às ordens justas de Deus e tinham sido batizados por João.
30 Amaa Farasii abi yɛ nbara akaapʋpʋ anyipu ba kina nfɛɛrɛ mʋ nɩɩ Ɩbwaarɛ sʋ sa bamʋ mʋ. Ɩmʋ sʋ nɩɩ ba man yɛgɛ nɩɩ Gyɔn gyee bamʋ Ɩbwaarɛ kekyugyee.
30 Mas os fariseus e os mestres da Lei não quiseram ser batizados por João e assim rejeitaram o plano de Deus para eles.
31 Nɩɩ Yesu taasɛ yɛ, “Anɩmʋ nɩɩ n biti n taa ndaga kakyɩna kanɩmʋ tɔ asa kaala. Anɩmʋ ana nɩɩ ba duli?
31 E Jesus terminou, dizendo:
32 Ba du nɩn fɛɛ nbii mʋ nɩɩ ba tɛ kɩgya tɔ bɛɛ tɩɩ abaa bɛɛ tɔwɛ yɛ,
32 Elas são como crianças sentadas na praça. Um grupo grita para o outro:
33 “Lɩɩ fɛɛ Gyɔn okyugyeepu maa ba mʋ, ee ŋmina kɔnɔ gaa, nɩɩ ɔ man nuu nta, nɩɩ fan yɛ ‘Ɔ sʋ nbwɩɩ libi.’
33 João Batista jejua e não bebe vinho, e vocês dizem: “Ele está dominado por um demônio.”
34 Nɩɩ Mɛ, Daadimaadi Obii‐nyɩnsa n maa ba mʋ, n gyii nɩɩ n nuu, nɩɩ fan yɛ, ‘N gyɛ ogyipu lala yɛ ɔtabʋʋpʋ, nɩɩ n bɩla n gyɛ lenpoo akɔɔlɛpʋ yɛ alibi awaapʋ bamʋ kyɛmɩnɛ.’
34 O
35 Amaa bamʋ nɩɩ bee buu Ɩbwaarɛ kanyaasɩn, lɩɩ bamʋ‐daa sʋ mʋ, ɩɩ kaapʋ fɛɛ kanyaasɩn mʋ bʋrɔn.”
35 Mas aqueles que aceitam a sabedoria de Deus mostram que ela é verdadeira.
36 Saŋa kʋ tɔ nɩɩ Kafarasii‐nyɩn kʋ tɩɩ Yesu yɛ ɔ ba kɛ ba naa bʋga gyii. Nɩɩ Yesu kpee mʋ kɩkpaara sʋ nɩɩ ɔ naa kyɩna o gyii.
36 Um fariseu convidou Jesus para jantar. Jesus foi até a casa dele e sentou-se para comer.
37 Kanɩn kadɛ maŋa tɔ mʋ ɔkyɩɩ gyaga kʋ bʋ tʋtɔ. Ɔkyɩɩ mʋ maa nu fɛɛ Yesu bʋ Kafarasii‐nyɩn mʋ kɩkpaara sʋ ee gyii mʋ, nɩɩ ɔ bɩya tulale liifensa pʋrʋntʋwa bɔla.
37 Naquela cidade morava uma mulher de má fama. Ela soube que Jesus estava jantando na casa do fariseu. Então pegou um frasco feito de alabastro , cheio de perfume,
38 Nɩɩ ɔkyɩɩ mʋ ba yɩlɛ Yesu kamaa tiri mʋ ayaa asɛ ee su ansikyu ɛɛ pɔɔla mʋ ayaa. Nɩɩ ɔ taa mu inyini ɛɛ kpayɩ Yesu ayaa sʋ, nɩɩ o munkura ɩmʋ bɛɛrɛɛ sʋ, nɩɩ ɔ kyɛɛgɛ tulale mʋ wʋrɩgɛ mʋ ayaa sʋ.
38 e ficou aos pés de Jesus, por trás. Ela chorava e as suas lágrimas molhavam os pés dele. Então ela os enxugou com os seus próprios cabelos. Ela beijava os pés de Jesus e derramava o perfume neles.
39 Nɩɩ Kafarasii‐nyɩn mʋ nɩɩ ɔ tɩɩ Yesu mʋ maa wu ɩnɩmʋ mʋ, ɔ tɔwɛ mʋ nfɛɛrɛ tɔ yɛ, “Fɛɛ ɔnyɩn nɩmʋ dɩn dan ɔ gyɛ ɔtɔwɛpʋ kesintin nɩn, ɔ dɩn bɩɩ ɔkyɩɩ kʋlʋn mʋ nɩɩ ɛɛ mata mʋ falɛ, ɔ dɩn bɩɩ kɩbaabʋtɔ gyaga mʋ nɩɩ ɔ bʋ kɩmʋ tɔ.”
39 Quando o fariseu viu isso, pensou assim: “Se este homem fosse, de fato, um profeta , saberia quem é esta mulher que está tocando nele e a vida de pecado que ela leva.”
40 Nɩɩ Yesu tɔwɛ Simon yɛ, “N sʋ kʋtɔ kʋ kɛ n tɔwɛ fʋ.”
40 Jesus então disse ao fariseu: — Fale, Mestre! — respondeu Simão.
41 Nɩɩ Yesu bɔɔ mʋ kɩŋasan yɛ, “Anyɩn anyɔ akʋ ɩ naa paala afulee lɩɩ afulee wuya kʋ asɛ. Ɔkʋ paala gbiti nderebi anu, ɔnyɔsapʋ mɔɔ adunuu.
41 Jesus disse:
42 Bamʋ ɔkʋ man taalɛ nyɛ ɔ naa ka mʋ kʋkɔ. Nɩɩ afulee wuya mʋ taa kɛɛ bamʋ asa anyɔ. Asa anyɔ maŋa tɔ mʋ, anɩmʋ ii biti o biti afulee wuya mʋ asɩn gaa?”
42 mas nenhum dos dois podia pagar ao homem que havia emprestado. Então ele perdoou a dívida de cada um. Qual deles vai estimá-lo mais?
43 Simon lɛɛ kɔnɔ yɛ, “N waa nfɛɛrɛ fɛɛ ɔmʋ nɩɩ mu afulee akyɔ mʋ.”
43 — Eu acho que é aquele que foi mais perdoado! — respondeu Simão.
44 Nɩɩ Yesu biliŋi kɩɩ ɔkyɩɩ mʋ, nɩɩ ɔ tɔwɛ Simon yɛ, “Yɛ fu wu ɔkyɩɩ nɩmʋ? N maa ba fʋ kɩkpaara sʋ mʋ, fʋ man sa mɛ nkyu kɛ n fwɩɩ mɛ ayaa sʋ, amaa ɔkyɩɩ nɩmʋ taa mʋ ansikyu fwɩɩ mɛ ayaa, nɩɩ ɔ taa mu inyini kpayɩ ɩmʋ.
44 Então virou-se para a mulher e disse a Simão:
45 Fʋ man baari mɛ waa mɛ nsa‐nsa, amaa lɩɩ koo saŋa mʋ nɩɩ n ba nfɩɩ mʋ, ɔkyɩɩ nɩmʋ man pɩɩ yɛgɛ mɛ ayaa sʋ kimunkura.
45 Você não me beijou quando cheguei; ela, porém, não para de beijar os meus pés desde que entrei.
46 Fʋ man taa olifu nfɔ wʋrɩgɛ mi kumu tɔ, amaa ɔkyɩɩ nɩmʋ taa tulale wʋrɩgɛ mɛ ayaa sʋ.
46 Você não pôs azeite perfumado na minha cabeça , porém ela derramou perfume nos meus pés.
47 Ɩmʋ sʋ n tɔwɛ fʋ yɛ, kebiti lala mʋ nɩɩ ɔ kaapʋ falɛ sʋ mʋ, ɩɩ kaapʋ fɛɛ ba taa mu alibi damantɛ mʋ kɛɛ mʋ. Lɩɩ fɛɛ ɔkʋmaa mʋ nɩɩ mu alibi a man kyɔ nɩɩ ɔ nyɛ kɩtaakɛɛ mʋ, ɛɛ kaapʋ kebiti mʋ gbaa gbɛrɛɛ nɩn.”
47 Eu afirmo a você, então, que o grande amor que ela mostrou prova que os seus muitos pecados já foram perdoados. Mas onde pouco é perdoado, pouco amor é mostrado.
48 Tʋtɔ nɩɩ Yesu tɔwɛ ɔkyɩɩ mʋ yɛ, “N taa fu alibi kɛɛ fʋ.”
48 Então Jesus disse à mulher:
49 Nɩɩ bamʋ nɩɩ ba san ba tɛ ogyikpa mʋ bɛɛ tɔwɛ abaa yɛ, “Anɩmʋ ɩ gyɛ ɔnɩmʋ, halɩɩ ɔ sʋ alibi ɛɛ kɛɛ?”
49 Os que estavam sentados à mesa começaram a perguntar: — Que homem é esse que até perdoa pecados?
50 Amaa Yesu tɔwɛ ɔkyɩɩ mʋ yɛ, “Fʋ kɩkɔɔlɛ‐gyii kɩ mɔlɩgɛ fʋ. Natɛ yɛ kɔkɔlɔ yuuli.”
50 Mas Jesus disse à mulher:

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.