Lucas 7
Ɩbwaarɛ Katɔwɛ Kyula Pʋpwɛ (NAW) vs ARIB
1 Saŋa mʋ nɩɩ Yesu tɔwɛ ɩnɩmʋ lʋwɛ, nɩɩ asa ba nu mʋ katɔwɛ mʋ, o kpee Kapanum kadɛ tɔ.
1 Quando acabou de proferir todas estas palavras aos ouvidos do povo, entrou em Cafarnaum.
2 Roma anaakɔpʋ kɩlɩfa ɔkɩɩsʋpʋ kʋ kyɩna ɔ bʋ tʋtɔ, nɩɩ ɔ sʋ kɩyaafɔlɛ kʋ mʋ nɩɩ ee biti mʋ asɩn, nɩɩ ɛɛ lɔ nɩɩ ee biti o wu.
2 E um servo de certo centurião, de quem era muito estimado, estava doente, quase à morte.
3 Ɔkɩɩsʋpʋ mʋ maa nu Yesu sʋ mʋ, nɩɩ o sun Gyiwu abi abɩlɩsa akʋ mʋ asɛ, yɛ ɔ ba kyɛ mʋ kɩyaafɔlɛ sa mʋ.
3 O centurião, pois, ouvindo falar de Jesus, enviou-lhes uns anciãos dos judeus, a pedir-lhe que viesse curar o seu servo.
4 Ba maa ba Yesu asɛ mʋ, ba dan baasɛ kʋlɛ mʋ gaa tɔwɛ yɛ, “Ɔnyɩn nɩmʋ dagaa fɛɛ fʋ maa kyɛ mʋ tɔ.
4 E chegando eles junto de Jesus, rogavam-lhe com instância, dizendo: É digno de que lhe concedas isto;
5 Lɩɩ fɛɛ ɔ sʋ kebiti sa anɛ Gyiwu abi, halɩɩ ɔ pɔyɩ kabwaarɛ‐kʋlɛ ɔgyaŋɛkpa sa anɛ.”
5 porque ama à nossa nação, e ele mesmo nos edificou a sinagoga.
6 Ɩmʋ sʋ Yesu buu bamʋ ee kpee tʋtɔ. Saŋa mʋ nɩɩ o tiri kɩkpaara mʋ tɔ mʋ, nɩɩ Roma anaakɔpʋ ɔbɩlɩsa mʋ sun mʋ kyɛmɩnɛ ana ba naa tɔwɛ Yesu yɛ, “Ɔnyɩrɩpɛ man nyanla fʋ n‐yɩɩ. Lɩɩ fɛɛ n man dagaa fɛɛ fʋ ba mɛ kɩkpaara sʋ.
6 Ia, pois, Jesus com eles; mas, quando já estava perto da casa, enviou o centurião uns amigos a dizer-lhe: Senhor, não te incomodes; porque não sou digno de que entres debaixo do meu telhado;
7 Kanɩn gbaa nɩɩ n wu fɛɛ n man dagaa fɛɛ n ba fʋ asɛ. Fɛɛ fʋ dan sa kɔnɔ mɛ kɩyaafɔlɛ ii biti ɔ nyɛ alanfɩya.
7 por isso nem ainda me julguei digno de ir à tua presença; dize, porém, uma palavra, e seja o meu servo curado.
8 Lɩɩ fɛɛ ngbaa mɛ n bʋ ɔbɩlɩsa ɔkʋ kasɛ, nɩɩ anaakɔpʋ ɔkʋ gbaa ba bʋ mɛ kasɛ. Nɩɩ n tɔwɛ nɩmʋ yɛ, ‘Kpe nfɩɩ’ nɩɩ ee kpee, nɩɩ n bɩla tɔwɛ ɔnɩmʋ yɛ, ‘Ba nfɩɩ,’ nɩɩ ɛɛ ba, nɩɩ n tɔwɛ mɛ kɩyaafɔlɛ yɛ, ‘Waa falɛ,’ nɩɩ ɛɛ waa.”
8 Pois também eu sou homem sujeito à autoridade, e tenho soldados às minhas ordens; e digo a este: Vai, e ele vai; e a outro: Vem, e ele vem; e ao meu servo: Faze isto, e ele o faz.
9 Yesu maa nu kanɩn mʋ, i kyinkyin mʋ, nɩɩ o biliŋi mu ansi kɩɩ kʋbʋ damantɛ mʋ nɩɩ ba buu mʋ mʋ, nɩɩ ɔ tɔwɛ yɛ, “N tɔwɛ fanɛ kesintin fɛɛ, Ɩsɩrayɩ abi kpini tɔ mʋ, n man pɩɩta wu ɔsa mʋ nɩɩ ɔ sʋ falɛ kɩkɔɔlɛ‐gyii damantɛ nɩmʋ kedubi.”
9 Jesus, ouvindo isso, admirou-se dele e, voltando-se para a multidão que o seguia, disse: Eu vos afirmo que nem mesmo em Israel encontrei tamanha fé.
10 Nbɔɔ mʋ nɩɩ o sun mʋ ba maa bwii kpewu mʋ, ba naa tu kɩyaafɔlɛ mʋ maa nyɛ alanfɩya.
10 E voltando para casa os que haviam sido enviados, encontraram o servo com saúde.
11 Ɩmʋ kamaa mʋ Yesu lɩɩ tʋtɔ kpee kadɛ mʋ nɩɩ bɛɛ tɩɩ kɩmʋ yɛ Nayin, nɩɩ mʋ abɩɩlapʋ yɛ asa damantɛ ba buu mʋ.
11 Pouco depois seguiu ele viagem para uma cidade chamada Naim; e iam com ele seus discípulos e uma grande multidão.
12 Saŋa mʋ nɩɩ o tiri kadɛ mʋ nbwama mʋ, o wu ba maa sʋ obuni ba lɩɩ kadɛ mʋ tɔ, nɩɩ obuni maŋa gyɛ okulapu‐kyɩɩ kebii‐nyɩnsa kʋlʋn mʋ nɩɩ ɔ kʋʋgɛ. Nɩɩ asa damantɛ mʋ nɩɩ ba bʋ kadɛ mʋ tɔ ba buu okulapu‐kyɩɩ mʋ.
12 Quando chegou perto da porta da cidade, eis que levavam para fora um defunto, filho único de sua mãe, que era viúva; e com ela ia uma grande multidão da cidade.
13 Ɔnyɩrɩpɛ Yesu maa wu okulapu‐kyɩɩ mʋ, mʋ asɩn a kɩtaa mʋ kʋwɛɛ, nɩɩ ɔ tɔwɛ mʋ yɛ, “Man bɩla su.”
13 Logo que o Senhor a viu, encheu-se de compaixão por ela, e disse-lhe: Não chores.
14 Nɩɩ Yesu taa mʋ kɩbaa naa mata kɩdakaa mʋ, nɩɩ asʋlapʋ mʋ ba sii ba yɩlɛ, nɩɩ ɔ tɔwɛ yɛ, “Kɩyaafɔlɛ! N tɔwɛ fʋ yɛ, kʋsʋ!”
14 Então, chegando-se, tocou no esquife e, quando pararam os que o levavam, disse: Moço, a ti te digo: Levanta-te.
15 Nɩɩ olewupu mʋ kʋsʋ kyɩna, nɩɩ o piili ɛɛ tɔwɛ, nɩɩ Yesu taa mʋ sa mu‐nyi.
15 O que estivera morto sentou-se e começou a falar. Então Jesus o entregou à sua mãe.
16 Nɩɩ i kyinkyin bamʋ kpini nɩɩ ba yɩn Ɩbwaarɛ. Nɩɩ ba tɔwɛ yɛ, “Ɩbwaarɛ ɔtɔwɛpʋ lala kʋ lɩɩ anɛ sʋ. Ɩbwaarɛ ba ɔ ba kyɛ mʋ asa tɔ.”
16 O medo se apoderou de todos, e glorificavam a Deus, dizendo: Um grande profeta se levantou entre nós; e: Deus visitou o seu povo.
17 Yesu asɩn nɩmʋ ɩ yalagɛ Gyudeya ɔsʋwʋlɛ sʋ, yɛ ɩsʋwʋlɛ mʋ nɩɩ ɩ dɛ ɩ maa kɩmʋ mʋ.
17 E correu a notícia disto por toda a Judéia e por toda a região circunvizinha.
18 Nɩɩ Gyɔn abɩɩlapʋ ba naa tɔwɛ mʋ Yesu awaasa mʋ kpini. Ɩmʋ sʋ ɔ tɩɩ mʋ abɩɩlapʋ anyɔ,
18 Ora, os discípulos de João anunciaram-lhe todas estas coisas.
19 nɩɩ o sun bamʋ Ɔnyɩrɩpɛ Yesu asɛ yɛ ba naa taasɛ mʋ yɛ, “Fʋ ɩ gyɛ Ɔmʋ nɩɩ, Ɩbwaarɛ yɛ ee biti ɔ ba mʋ abɛɛ a gyoo kɩɩ ɔkʋ ɔkpa?”
19 E João, chamando a dois deles, enviou-os ao Senhor para perguntar-lhe: És tu aquele que havia de vir, ou havemos de esperar outro?
20 Saŋa mʋ nɩɩ anyɩn mʋ ba ba Yesu asɛ mʋ ba tɔwɛ mʋ yɛ, Gyɔn okyugyeepu i sun anɛ fʋ asɛ yɛ abaa taasɛ fʋ yɛ, “Fʋ ɩ gyɛ Ɔmʋ nɩɩ Ɩbwaarɛ yɛ ee biti ɔ ba mʋ abɛɛ a gyoo kɩɩ ɔkʋ ɔkpa?”
20 Quando aqueles homens chegaram junto dele, disseram: João, o Batista, enviou-nos a perguntar-te: És tu aquele que havia de vir, ou havemos de esperar outro?
21 Kanɩn saŋa maa tɔ mʋ Yesu kyɛ asa gaalaagaa alobi, nɩɩ ɔ gya nbwɩɩ libi lɩɩ asa tɔ, nɩɩ o bugi agyaatanapʋ gaalaagaa ansi.
21 Naquela mesma hora, curou a muitos de doenças, de moléstias e de espíritos malignos; e deu vista a muitos cegos.
22 Ɩmʋ sʋ ɔ lɛɛ Gyɔn nbɔɔ mʋ kɔnɔ yɛ, “Fan bwii naa tɔwɛ Gyɔn kʋtɔ mʋ nɩɩ fan wu yɛ ɩmʋ nɩɩ fan nu. Agyaatanapʋ ansi ii bugi, nɩɩ aboobi bɛɛ kʋsʋ natɛ, nɩɩ abootipu bɛɛ nyɛ alanfɩya, nɩɩ akpawu asu ii tigi, nɩɩ alewupu bee kyiŋi bɛɛ ba nkpa tɔ, nɩɩ atiripu bee nu asɩn danbɩrasa mʋ.
22 Então lhes respondeu: Ide, e contai a João o que tens visto e ouvido: os cegos vêem, os coxos andam, os leprosos são purificados, e os surdos ouvem; os mortos são ressuscitados, e aos pobres é anunciado o evangelho.
23 Fan bɩla tɔwɛ mʋ yɛ, kusee ɩ gyɛ sa ɔsa kʋmaa mʋ nɩɩ ɔ san ɔ sʋ kɩkɔɔlɛ‐gyii mɛ tɔ.”
23 E bem-aventurado aquele que não se escandalizar de mim.
24 Saŋa mʋ nɩɩ Gyɔn nbɔɔ ba lɩɩ mʋ asɛ mʋ, nɩɩ Yesu piili ɛɛ tɔwɛ Gyɔn asɩn ɛɛ sa kʋbʋ mʋ, nɩɩ ɔ taasɛ bamʋ yɛ, “Fan maa lɩɩ kpee Gyɔn asɛ ofuli mʋ sʋ mʋ, mɩnɛ nɩɩ fan waa nfɛɛrɛ fɛɛ fen kpee fɛn naa kɩɩ? Kʋkyɔ mʋ nɩɩ afuu a da ii fiilaa mʋ?
24 E, tendo-se retirado os mensageiros de João, Jesus começou a dizer às multidões a respeito de João: Que saístes a ver no deserto? um caniço agitado pelo vento?
25 Nɩɩ ɩ man gyɛ kanɩn bɩrɛ mʋ, mɩnɛ nɩɩ fan kpee naa wu? Abɛɛ ɔnyɩn mʋ nɩɩ o bun ɔgyalɩn atɔ? Ayee! Asa mʋ nɩɩ ba bun ɔgyalɩn atɔ nɩɩ ba sʋ kakyɩna danbɩrasa mʋ, ba bʋ awurakpa nɩn.
25 Mas que saístes a ver? um homem trajado de vestes luxuosas? Eis que aqueles que trajam roupas preciosas, e vivem em delícias, estão nos paços reais.
26 Amaa mɩnɛ nɩɩ fan kpee naa kɩɩ? Ɩbwaarɛ ɔtɔwɛpʋ abɛɛ? Ɛɛhn, n tɔwɛ fanɛ kesintin fɛɛ ɔ kyɔ Ɩbwaarɛ ɔtɔwɛpʋ.
26 Mas que saístes a ver? um profeta? Sim, vos digo, e muito mais do que profeta.
27 Gyɔn nɩmʋ asɩn nɩɩ Ɩbwaarɛ Asɩnkyan yɩlasa mʋ ɩ tɔwɛ yɛ,
27 Este é aquele de quem está escrito: Eis aí envio ante a tua face o meu mensageiro, que há de preparar adiante de ti o teu caminho.
28 N tɔwɛ fanɛ fɛɛ, ɔkʋmaa mʋ nɩɩ ba kʋʋgɛ mʋ mʋ, man kyɔ Gyɔn, amaa ɔkʋmaa mʋ nɩɩ o du pii sʋsʋ kuwura‐gyii tɔ mʋ kyɔ mʋ.”
28 Pois eu vos digo que, entre os nascidos de mulher, não há nenhum maior do que João; mas aquele que é o menor no reino de Deus é maior do que ele.
29 Asa mʋ kpini yɛ lenpoo akɔɔlɛpʋ mʋ nɩɩ ba nu Gyɔn asɩn tɔwɛsa mʋ, ba kɔɔlɛ gyii fɛɛ Ɩbwaarɛ asɩn mʋ i kyiigi, lɩɩ fɛɛ ba yɛgɛ nɩɩ Gyɔn gyee bamʋ Ɩbwaarɛ kekyugyee.
29 E todo o povo que o ouviu, e até os publicanos, reconheceram a justiça de Deus, recebendo o batismo de João.
30 Amaa Farasii abi yɛ nbara akaapʋpʋ anyipu ba kina nfɛɛrɛ mʋ nɩɩ Ɩbwaarɛ sʋ sa bamʋ mʋ. Ɩmʋ sʋ nɩɩ ba man yɛgɛ nɩɩ Gyɔn gyee bamʋ Ɩbwaarɛ kekyugyee.
30 Mas os fariseus e os doutores da lei rejeitaram o conselho de Deus quando a si mesmos, não sendo batizados por ele.
31 Nɩɩ Yesu taasɛ yɛ, “Anɩmʋ nɩɩ n biti n taa ndaga kakyɩna kanɩmʋ tɔ asa kaala. Anɩmʋ ana nɩɩ ba duli?
31 A que, pois, compararei os homens desta geração, e a que são semelhantes?
32 Ba du nɩn fɛɛ nbii mʋ nɩɩ ba tɛ kɩgya tɔ bɛɛ tɩɩ abaa bɛɛ tɔwɛ yɛ,
32 São semelhantes aos meninos que, sentados nas praças, gritam uns para os outros: Tocamo-vos flauta, e não dançastes; cantamos lamentações, e não chorastes.
33 “Lɩɩ fɛɛ Gyɔn okyugyeepu maa ba mʋ, ee ŋmina kɔnɔ gaa, nɩɩ ɔ man nuu nta, nɩɩ fan yɛ ‘Ɔ sʋ nbwɩɩ libi.’
33 Porquanto veio João, o Batista, não comendo pão nem bebendo vinho, e dizeis: Tem demônio;
34 Nɩɩ Mɛ, Daadimaadi Obii‐nyɩnsa n maa ba mʋ, n gyii nɩɩ n nuu, nɩɩ fan yɛ, ‘N gyɛ ogyipu lala yɛ ɔtabʋʋpʋ, nɩɩ n bɩla n gyɛ lenpoo akɔɔlɛpʋ yɛ alibi awaapʋ bamʋ kyɛmɩnɛ.’
34 veio o Filho do homem, comendo e bebendo, e dizeis: Eis aí um comilão e bebedor de vinho, amigo de publicanos e pecadores.
35 Amaa bamʋ nɩɩ bee buu Ɩbwaarɛ kanyaasɩn, lɩɩ bamʋ‐daa sʋ mʋ, ɩɩ kaapʋ fɛɛ kanyaasɩn mʋ bʋrɔn.”
35 Mas a sabedoria é justificada por todos os seus filhos.
36 Saŋa kʋ tɔ nɩɩ Kafarasii‐nyɩn kʋ tɩɩ Yesu yɛ ɔ ba kɛ ba naa bʋga gyii. Nɩɩ Yesu kpee mʋ kɩkpaara sʋ nɩɩ ɔ naa kyɩna o gyii.
36 Um dos fariseus convidou-o para comer com ele; e entrando em casa do fariseu, reclinou-se à mesa.
37 Kanɩn kadɛ maŋa tɔ mʋ ɔkyɩɩ gyaga kʋ bʋ tʋtɔ. Ɔkyɩɩ mʋ maa nu fɛɛ Yesu bʋ Kafarasii‐nyɩn mʋ kɩkpaara sʋ ee gyii mʋ, nɩɩ ɔ bɩya tulale liifensa pʋrʋntʋwa bɔla.
37 E eis que uma mulher pecadora que havia na cidade, quando soube que ele estava à mesa em casa do fariseu, trouxe um vaso de alabastro com bálsamo;
38 Nɩɩ ɔkyɩɩ mʋ ba yɩlɛ Yesu kamaa tiri mʋ ayaa asɛ ee su ansikyu ɛɛ pɔɔla mʋ ayaa. Nɩɩ ɔ taa mu inyini ɛɛ kpayɩ Yesu ayaa sʋ, nɩɩ o munkura ɩmʋ bɛɛrɛɛ sʋ, nɩɩ ɔ kyɛɛgɛ tulale mʋ wʋrɩgɛ mʋ ayaa sʋ.
38 e estando por detrás, aos seus pés, chorando, começou a regar-lhe os pés com lágrimas e os enxugava com os cabelos da sua cabeça; e beijava-lhe os pés e ungia-os com o bálsamo.
39 Nɩɩ Kafarasii‐nyɩn mʋ nɩɩ ɔ tɩɩ Yesu mʋ maa wu ɩnɩmʋ mʋ, ɔ tɔwɛ mʋ nfɛɛrɛ tɔ yɛ, “Fɛɛ ɔnyɩn nɩmʋ dɩn dan ɔ gyɛ ɔtɔwɛpʋ kesintin nɩn, ɔ dɩn bɩɩ ɔkyɩɩ kʋlʋn mʋ nɩɩ ɛɛ mata mʋ falɛ, ɔ dɩn bɩɩ kɩbaabʋtɔ gyaga mʋ nɩɩ ɔ bʋ kɩmʋ tɔ.”
39 Mas, ao ver isso, o fariseu que o convidara falava consigo, dizendo: Se este homem fosse profeta, saberia quem e de que qualidade é essa mulher que o toca, pois é uma pecadora.
40 Nɩɩ Yesu tɔwɛ Simon yɛ, “N sʋ kʋtɔ kʋ kɛ n tɔwɛ fʋ.”
40 E respondendo Jesus, disse-lhe: Simão, tenho uma coisa a dizer-te. Respondeu ele: Dize-a, Mestre.
41 Nɩɩ Yesu bɔɔ mʋ kɩŋasan yɛ, “Anyɩn anyɔ akʋ ɩ naa paala afulee lɩɩ afulee wuya kʋ asɛ. Ɔkʋ paala gbiti nderebi anu, ɔnyɔsapʋ mɔɔ adunuu.
41 Certo credor tinha dois devedores; um lhe devia quinhentos denários, e outro cinqüenta.
42 Bamʋ ɔkʋ man taalɛ nyɛ ɔ naa ka mʋ kʋkɔ. Nɩɩ afulee wuya mʋ taa kɛɛ bamʋ asa anyɔ. Asa anyɔ maŋa tɔ mʋ, anɩmʋ ii biti o biti afulee wuya mʋ asɩn gaa?”
42 Não tendo eles com que pagar, perdoou a ambos. Qual deles, pois, o amará mais?
43 Simon lɛɛ kɔnɔ yɛ, “N waa nfɛɛrɛ fɛɛ ɔmʋ nɩɩ mu afulee akyɔ mʋ.”
43 Respondeu Simão: Suponho que é aquele a quem mais perdoou. Replicou-lhe Jesus: Julgaste bem.
44 Nɩɩ Yesu biliŋi kɩɩ ɔkyɩɩ mʋ, nɩɩ ɔ tɔwɛ Simon yɛ, “Yɛ fu wu ɔkyɩɩ nɩmʋ? N maa ba fʋ kɩkpaara sʋ mʋ, fʋ man sa mɛ nkyu kɛ n fwɩɩ mɛ ayaa sʋ, amaa ɔkyɩɩ nɩmʋ taa mʋ ansikyu fwɩɩ mɛ ayaa, nɩɩ ɔ taa mu inyini kpayɩ ɩmʋ.
44 E, voltando-se para a mulher, disse a Simão: Vês tu esta mulher? Entrei em tua casa, e não me deste água para os pés; mas esta com suas lágrimas os regou e com seus cabelos os enxugou.
45 Fʋ man baari mɛ waa mɛ nsa‐nsa, amaa lɩɩ koo saŋa mʋ nɩɩ n ba nfɩɩ mʋ, ɔkyɩɩ nɩmʋ man pɩɩ yɛgɛ mɛ ayaa sʋ kimunkura.
45 Não me deste ósculo; ela, porém, desde que entrei, não tem cessado de beijar-me os pés.
46 Fʋ man taa olifu nfɔ wʋrɩgɛ mi kumu tɔ, amaa ɔkyɩɩ nɩmʋ taa tulale wʋrɩgɛ mɛ ayaa sʋ.
46 Não me ungiste a cabeça com óleo; mas esta com bálsamo ungiu-me os pés.
47 Ɩmʋ sʋ n tɔwɛ fʋ yɛ, kebiti lala mʋ nɩɩ ɔ kaapʋ falɛ sʋ mʋ, ɩɩ kaapʋ fɛɛ ba taa mu alibi damantɛ mʋ kɛɛ mʋ. Lɩɩ fɛɛ ɔkʋmaa mʋ nɩɩ mu alibi a man kyɔ nɩɩ ɔ nyɛ kɩtaakɛɛ mʋ, ɛɛ kaapʋ kebiti mʋ gbaa gbɛrɛɛ nɩn.”
47 Por isso te digo: Perdoados lhe são os pecados, que são muitos; porque ela muito amou; mas aquele a quem pouco se perdoa, pouco ama.
48 Tʋtɔ nɩɩ Yesu tɔwɛ ɔkyɩɩ mʋ yɛ, “N taa fu alibi kɛɛ fʋ.”
48 E disse a ela: Perdoados são os teus pecados.
49 Nɩɩ bamʋ nɩɩ ba san ba tɛ ogyikpa mʋ bɛɛ tɔwɛ abaa yɛ, “Anɩmʋ ɩ gyɛ ɔnɩmʋ, halɩɩ ɔ sʋ alibi ɛɛ kɛɛ?”
49 Mas os que estavam com ele à mesa começaram a dizer entre si: Quem é este que até perdoa pecados?
50 Amaa Yesu tɔwɛ ɔkyɩɩ mʋ yɛ, “Fʋ kɩkɔɔlɛ‐gyii kɩ mɔlɩgɛ fʋ. Natɛ yɛ kɔkɔlɔ yuuli.”
50 Jesus, porém, disse à mulher: A tua fé te salvou; vai-te em paz.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.