Lucas 7

Ɩbwaarɛ Katɔwɛ Kyula Pʋpwɛ (NAW) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Saŋa mʋ nɩɩ Yesu tɔwɛ ɩnɩmʋ lʋwɛ, nɩɩ asa ba nu mʋ katɔwɛ mʋ, o kpee Kapanum kadɛ tɔ.
1 Tendo Jesus concluído todas as suas palavras dirigidas ao povo, entrou em Cafarnaum.
2 Roma anaakɔpʋ kɩlɩfa ɔkɩɩsʋpʋ kʋ kyɩna ɔ bʋ tʋtɔ, nɩɩ ɔ sʋ kɩyaafɔlɛ kʋ mʋ nɩɩ ee biti mʋ asɩn, nɩɩ ɛɛ lɔ nɩɩ ee biti o wu.
2 E o servo de um centurião, a quem este muito estimava, estava doente, quase à morte.
3 Ɔkɩɩsʋpʋ mʋ maa nu Yesu sʋ mʋ, nɩɩ o sun Gyiwu abi abɩlɩsa akʋ mʋ asɛ, yɛ ɔ ba kyɛ mʋ kɩyaafɔlɛ sa mʋ.
3 Tendo ouvido falar a respeito de Jesus, enviou-lhe alguns anciãos dos judeus, pedindo-lhe que viesse curar o seu servo.
4 Ba maa ba Yesu asɛ mʋ, ba dan baasɛ kʋlɛ mʋ gaa tɔwɛ yɛ, “Ɔnyɩn nɩmʋ dagaa fɛɛ fʋ maa kyɛ mʋ tɔ.
4 Estes, chegando-se a Jesus, com instância lhe suplicaram, dizendo: Ele é digno de que lhe faças isto;
5 Lɩɩ fɛɛ ɔ sʋ kebiti sa anɛ Gyiwu abi, halɩɩ ɔ pɔyɩ kabwaarɛ‐kʋlɛ ɔgyaŋɛkpa sa anɛ.”
5 porque é amigo do nosso povo, e ele mesmo nos edificou a sinagoga.
6 Ɩmʋ sʋ Yesu buu bamʋ ee kpee tʋtɔ. Saŋa mʋ nɩɩ o tiri kɩkpaara mʋ tɔ mʋ, nɩɩ Roma anaakɔpʋ ɔbɩlɩsa mʋ sun mʋ kyɛmɩnɛ ana ba naa tɔwɛ Yesu yɛ, “Ɔnyɩrɩpɛ man nyanla fʋ n‐yɩɩ. Lɩɩ fɛɛ n man dagaa fɛɛ fʋ ba mɛ kɩkpaara sʋ.
6 Então, Jesus foi com eles. E, já perto da casa, o centurião enviou-lhe amigos para lhe dizer: Senhor, não te incomodes, porque não sou digno de que entres em minha casa.
7 Kanɩn gbaa nɩɩ n wu fɛɛ n man dagaa fɛɛ n ba fʋ asɛ. Fɛɛ fʋ dan sa kɔnɔ mɛ kɩyaafɔlɛ ii biti ɔ nyɛ alanfɩya.
7 Por isso, eu mesmo não me julguei digno de ir ter contigo; porém manda com uma palavra, e o meu rapaz será curado.
8 Lɩɩ fɛɛ ngbaa mɛ n bʋ ɔbɩlɩsa ɔkʋ kasɛ, nɩɩ anaakɔpʋ ɔkʋ gbaa ba bʋ mɛ kasɛ. Nɩɩ n tɔwɛ nɩmʋ yɛ, ‘Kpe nfɩɩ’ nɩɩ ee kpee, nɩɩ n bɩla tɔwɛ ɔnɩmʋ yɛ, ‘Ba nfɩɩ,’ nɩɩ ɛɛ ba, nɩɩ n tɔwɛ mɛ kɩyaafɔlɛ yɛ, ‘Waa falɛ,’ nɩɩ ɛɛ waa.”
8 Porque também eu sou homem sujeito à autoridade, e tenho soldados às minhas ordens, e digo a este: vai, e ele vai; e a outro: vem, e ele vem; e ao meu servo: faze isto, e ele o faz.
9 Yesu maa nu kanɩn mʋ, i kyinkyin mʋ, nɩɩ o biliŋi mu ansi kɩɩ kʋbʋ damantɛ mʋ nɩɩ ba buu mʋ mʋ, nɩɩ ɔ tɔwɛ yɛ, “N tɔwɛ fanɛ kesintin fɛɛ, Ɩsɩrayɩ abi kpini tɔ mʋ, n man pɩɩta wu ɔsa mʋ nɩɩ ɔ sʋ falɛ kɩkɔɔlɛ‐gyii damantɛ nɩmʋ kedubi.”
9 Ouvidas estas palavras, admirou-se Jesus dele e, voltando-se para o povo que o acompanhava, disse: Afirmo-vos que nem mesmo em Israel achei fé como esta.
10 Nbɔɔ mʋ nɩɩ o sun mʋ ba maa bwii kpewu mʋ, ba naa tu kɩyaafɔlɛ mʋ maa nyɛ alanfɩya.
10 E, voltando para casa os que foram enviados, encontraram curado o servo.
11 Ɩmʋ kamaa mʋ Yesu lɩɩ tʋtɔ kpee kadɛ mʋ nɩɩ bɛɛ tɩɩ kɩmʋ yɛ Nayin, nɩɩ mʋ abɩɩlapʋ yɛ asa damantɛ ba buu mʋ.
11 Em dia subsequente, dirigia-se Jesus a uma cidade chamada Naim, e iam com ele os seus discípulos e numerosa multidão.
12 Saŋa mʋ nɩɩ o tiri kadɛ mʋ nbwama mʋ, o wu ba maa sʋ obuni ba lɩɩ kadɛ mʋ tɔ, nɩɩ obuni maŋa gyɛ okulapu‐kyɩɩ kebii‐nyɩnsa kʋlʋn mʋ nɩɩ ɔ kʋʋgɛ. Nɩɩ asa damantɛ mʋ nɩɩ ba bʋ kadɛ mʋ tɔ ba buu okulapu‐kyɩɩ mʋ.
12 Como se aproximasse da porta da cidade, eis que saía o enterro do filho único de uma viúva; e grande multidão da cidade ia com ela.
13 Ɔnyɩrɩpɛ Yesu maa wu okulapu‐kyɩɩ mʋ, mʋ asɩn a kɩtaa mʋ kʋwɛɛ, nɩɩ ɔ tɔwɛ mʋ yɛ, “Man bɩla su.”
13 Vendo-a, o Senhor se compadeceu dela e lhe disse: Não chores!
14 Nɩɩ Yesu taa mʋ kɩbaa naa mata kɩdakaa mʋ, nɩɩ asʋlapʋ mʋ ba sii ba yɩlɛ, nɩɩ ɔ tɔwɛ yɛ, “Kɩyaafɔlɛ! N tɔwɛ fʋ yɛ, kʋsʋ!”
14 Chegando-se, tocou o esquife e, parando os que o conduziam, disse: Jovem, eu te mando: levanta-te!
15 Nɩɩ olewupu mʋ kʋsʋ kyɩna, nɩɩ o piili ɛɛ tɔwɛ, nɩɩ Yesu taa mʋ sa mu‐nyi.
15 Sentou-se o que estivera morto e passou a falar; e Jesus o restituiu a sua mãe.
16 Nɩɩ i kyinkyin bamʋ kpini nɩɩ ba yɩn Ɩbwaarɛ. Nɩɩ ba tɔwɛ yɛ, “Ɩbwaarɛ ɔtɔwɛpʋ lala kʋ lɩɩ anɛ sʋ. Ɩbwaarɛ ba ɔ ba kyɛ mʋ asa tɔ.”
16 Todos ficaram possuídos de temor e glorificavam a Deus, dizendo: Grande profeta se levantou entre nós; e: Deus visitou o seu povo.
17 Yesu asɩn nɩmʋ ɩ yalagɛ Gyudeya ɔsʋwʋlɛ sʋ, yɛ ɩsʋwʋlɛ mʋ nɩɩ ɩ dɛ ɩ maa kɩmʋ mʋ.
17 Esta notícia a respeito dele divulgou-se por toda a Judeia e por toda a circunvizinhança.
18 Nɩɩ Gyɔn abɩɩlapʋ ba naa tɔwɛ mʋ Yesu awaasa mʋ kpini. Ɩmʋ sʋ ɔ tɩɩ mʋ abɩɩlapʋ anyɔ,
18 Todas estas coisas foram referidas a João pelos seus discípulos. E João, chamando dois deles,
19 nɩɩ o sun bamʋ Ɔnyɩrɩpɛ Yesu asɛ yɛ ba naa taasɛ mʋ yɛ, “Fʋ ɩ gyɛ Ɔmʋ nɩɩ, Ɩbwaarɛ yɛ ee biti ɔ ba mʋ abɛɛ a gyoo kɩɩ ɔkʋ ɔkpa?”
19 enviou-os ao Senhor para perguntar: És tu aquele que estava para vir ou havemos de esperar outro?
20 Saŋa mʋ nɩɩ anyɩn mʋ ba ba Yesu asɛ mʋ ba tɔwɛ mʋ yɛ, Gyɔn okyugyeepu i sun anɛ fʋ asɛ yɛ abaa taasɛ fʋ yɛ, “Fʋ ɩ gyɛ Ɔmʋ nɩɩ Ɩbwaarɛ yɛ ee biti ɔ ba mʋ abɛɛ a gyoo kɩɩ ɔkʋ ɔkpa?”
20 Quando os homens chegaram junto dele, disseram: João Batista enviou-nos para te perguntar: És tu aquele que estava para vir ou esperaremos outro?
21 Kanɩn saŋa maa tɔ mʋ Yesu kyɛ asa gaalaagaa alobi, nɩɩ ɔ gya nbwɩɩ libi lɩɩ asa tɔ, nɩɩ o bugi agyaatanapʋ gaalaagaa ansi.
21 Naquela mesma hora, curou Jesus muitos de moléstias, e de flagelos, e de espíritos malignos; e deu vista a muitos cegos.
22 Ɩmʋ sʋ ɔ lɛɛ Gyɔn nbɔɔ mʋ kɔnɔ yɛ, “Fan bwii naa tɔwɛ Gyɔn kʋtɔ mʋ nɩɩ fan wu yɛ ɩmʋ nɩɩ fan nu. Agyaatanapʋ ansi ii bugi, nɩɩ aboobi bɛɛ kʋsʋ natɛ, nɩɩ abootipu bɛɛ nyɛ alanfɩya, nɩɩ akpawu asu ii tigi, nɩɩ alewupu bee kyiŋi bɛɛ ba nkpa tɔ, nɩɩ atiripu bee nu asɩn danbɩrasa mʋ.
22 Então, Jesus lhes respondeu: Ide e anunciai a João o que vistes e ouvistes: os cegos veem, os coxos andam, os leprosos são purificados, os surdos ouvem, os mortos são ressuscitados, e aos pobres, anuncia-se-lhes o evangelho.
23 Fan bɩla tɔwɛ mʋ yɛ, kusee ɩ gyɛ sa ɔsa kʋmaa mʋ nɩɩ ɔ san ɔ sʋ kɩkɔɔlɛ‐gyii mɛ tɔ.”
23 E bem-aventurado é aquele que não achar em mim motivo de tropeço.
24 Saŋa mʋ nɩɩ Gyɔn nbɔɔ ba lɩɩ mʋ asɛ mʋ, nɩɩ Yesu piili ɛɛ tɔwɛ Gyɔn asɩn ɛɛ sa kʋbʋ mʋ, nɩɩ ɔ taasɛ bamʋ yɛ, “Fan maa lɩɩ kpee Gyɔn asɛ ofuli mʋ sʋ mʋ, mɩnɛ nɩɩ fan waa nfɛɛrɛ fɛɛ fen kpee fɛn naa kɩɩ? Kʋkyɔ mʋ nɩɩ afuu a da ii fiilaa mʋ?
24 Tendo-se retirado os mensageiros, passou Jesus a dizer ao povo a respeito de João: Que saístes a ver no deserto? Um caniço agitado pelo vento?
25 Nɩɩ ɩ man gyɛ kanɩn bɩrɛ mʋ, mɩnɛ nɩɩ fan kpee naa wu? Abɛɛ ɔnyɩn mʋ nɩɩ o bun ɔgyalɩn atɔ? Ayee! Asa mʋ nɩɩ ba bun ɔgyalɩn atɔ nɩɩ ba sʋ kakyɩna danbɩrasa mʋ, ba bʋ awurakpa nɩn.
25 Que saístes a ver? Um homem vestido de roupas finas? Os que se vestem bem e vivem no luxo assistem nos palácios dos reis.
26 Amaa mɩnɛ nɩɩ fan kpee naa kɩɩ? Ɩbwaarɛ ɔtɔwɛpʋ abɛɛ? Ɛɛhn, n tɔwɛ fanɛ kesintin fɛɛ ɔ kyɔ Ɩbwaarɛ ɔtɔwɛpʋ.
26 Sim, que saístes a ver? Um profeta? Sim, eu vos digo, e muito mais que profeta.
27 Gyɔn nɩmʋ asɩn nɩɩ Ɩbwaarɛ Asɩnkyan yɩlasa mʋ ɩ tɔwɛ yɛ,
27 Este é aquele de quem está escrito:
28 N tɔwɛ fanɛ fɛɛ, ɔkʋmaa mʋ nɩɩ ba kʋʋgɛ mʋ mʋ, man kyɔ Gyɔn, amaa ɔkʋmaa mʋ nɩɩ o du pii sʋsʋ kuwura‐gyii tɔ mʋ kyɔ mʋ.”
28 E eu vos digo: entre os nascidos de mulher, ninguém é maior do que João; mas o menor no reino de Deus é maior do que ele.
29 Asa mʋ kpini yɛ lenpoo akɔɔlɛpʋ mʋ nɩɩ ba nu Gyɔn asɩn tɔwɛsa mʋ, ba kɔɔlɛ gyii fɛɛ Ɩbwaarɛ asɩn mʋ i kyiigi, lɩɩ fɛɛ ba yɛgɛ nɩɩ Gyɔn gyee bamʋ Ɩbwaarɛ kekyugyee.
29 Todo o povo que o ouviu e até os publicanos reconheceram a justiça de Deus, tendo sido batizados com o batismo de João;
30 Amaa Farasii abi yɛ nbara akaapʋpʋ anyipu ba kina nfɛɛrɛ mʋ nɩɩ Ɩbwaarɛ sʋ sa bamʋ mʋ. Ɩmʋ sʋ nɩɩ ba man yɛgɛ nɩɩ Gyɔn gyee bamʋ Ɩbwaarɛ kekyugyee.
30 mas os fariseus e os intérpretes da Lei rejeitaram, quanto a si mesmos, o desígnio de Deus, não tendo sido batizados por ele.
31 Nɩɩ Yesu taasɛ yɛ, “Anɩmʋ nɩɩ n biti n taa ndaga kakyɩna kanɩmʋ tɔ asa kaala. Anɩmʋ ana nɩɩ ba duli?
31 A que, pois, compararei os homens da presente geração, e a que são eles semelhantes?
32 Ba du nɩn fɛɛ nbii mʋ nɩɩ ba tɛ kɩgya tɔ bɛɛ tɩɩ abaa bɛɛ tɔwɛ yɛ,
32 São semelhantes a meninos que, sentados na praça, gritam uns para os outros:
33 “Lɩɩ fɛɛ Gyɔn okyugyeepu maa ba mʋ, ee ŋmina kɔnɔ gaa, nɩɩ ɔ man nuu nta, nɩɩ fan yɛ ‘Ɔ sʋ nbwɩɩ libi.’
33 Pois veio João Batista, não comendo pão, nem bebendo vinho, e dizeis: Tem demônio!
34 Nɩɩ Mɛ, Daadimaadi Obii‐nyɩnsa n maa ba mʋ, n gyii nɩɩ n nuu, nɩɩ fan yɛ, ‘N gyɛ ogyipu lala yɛ ɔtabʋʋpʋ, nɩɩ n bɩla n gyɛ lenpoo akɔɔlɛpʋ yɛ alibi awaapʋ bamʋ kyɛmɩnɛ.’
34 Veio o Filho do Homem, comendo e bebendo, e dizeis: Eis aí um glutão e bebedor de vinho, amigo de publicanos e pecadores!
35 Amaa bamʋ nɩɩ bee buu Ɩbwaarɛ kanyaasɩn, lɩɩ bamʋ‐daa sʋ mʋ, ɩɩ kaapʋ fɛɛ kanyaasɩn mʋ bʋrɔn.”
35 Mas a sabedoria é justificada por todos os seus filhos.
36 Saŋa kʋ tɔ nɩɩ Kafarasii‐nyɩn kʋ tɩɩ Yesu yɛ ɔ ba kɛ ba naa bʋga gyii. Nɩɩ Yesu kpee mʋ kɩkpaara sʋ nɩɩ ɔ naa kyɩna o gyii.
36 Convidou-o um dos fariseus para que fosse jantar com ele. Jesus, entrando na casa do fariseu, tomou lugar à mesa.
37 Kanɩn kadɛ maŋa tɔ mʋ ɔkyɩɩ gyaga kʋ bʋ tʋtɔ. Ɔkyɩɩ mʋ maa nu fɛɛ Yesu bʋ Kafarasii‐nyɩn mʋ kɩkpaara sʋ ee gyii mʋ, nɩɩ ɔ bɩya tulale liifensa pʋrʋntʋwa bɔla.
37 E eis que uma mulher da cidade, pecadora, sabendo que ele estava à mesa na casa do fariseu, levou um vaso de alabastro com unguento;
38 Nɩɩ ɔkyɩɩ mʋ ba yɩlɛ Yesu kamaa tiri mʋ ayaa asɛ ee su ansikyu ɛɛ pɔɔla mʋ ayaa. Nɩɩ ɔ taa mu inyini ɛɛ kpayɩ Yesu ayaa sʋ, nɩɩ o munkura ɩmʋ bɛɛrɛɛ sʋ, nɩɩ ɔ kyɛɛgɛ tulale mʋ wʋrɩgɛ mʋ ayaa sʋ.
38 e, estando por detrás, aos seus pés, chorando, regava-os com suas lágrimas e os enxugava com os próprios cabelos; e beijava-lhe os pés e os ungia com o unguento.
39 Nɩɩ Kafarasii‐nyɩn mʋ nɩɩ ɔ tɩɩ Yesu mʋ maa wu ɩnɩmʋ mʋ, ɔ tɔwɛ mʋ nfɛɛrɛ tɔ yɛ, “Fɛɛ ɔnyɩn nɩmʋ dɩn dan ɔ gyɛ ɔtɔwɛpʋ kesintin nɩn, ɔ dɩn bɩɩ ɔkyɩɩ kʋlʋn mʋ nɩɩ ɛɛ mata mʋ falɛ, ɔ dɩn bɩɩ kɩbaabʋtɔ gyaga mʋ nɩɩ ɔ bʋ kɩmʋ tɔ.”
39 Ao ver isto, o fariseu que o convidara disse consigo mesmo: Se este fora profeta, bem saberia quem e qual é a mulher que lhe tocou, porque é pecadora.
40 Nɩɩ Yesu tɔwɛ Simon yɛ, “N sʋ kʋtɔ kʋ kɛ n tɔwɛ fʋ.”
40 Dirigiu-se Jesus ao fariseu e lhe disse: Simão, uma coisa tenho a dizer-te. Ele respondeu: Dize-a, Mestre.
41 Nɩɩ Yesu bɔɔ mʋ kɩŋasan yɛ, “Anyɩn anyɔ akʋ ɩ naa paala afulee lɩɩ afulee wuya kʋ asɛ. Ɔkʋ paala gbiti nderebi anu, ɔnyɔsapʋ mɔɔ adunuu.
41 Certo credor tinha dois devedores: um lhe devia quinhentos denários, e o outro, cinquenta.
42 Bamʋ ɔkʋ man taalɛ nyɛ ɔ naa ka mʋ kʋkɔ. Nɩɩ afulee wuya mʋ taa kɛɛ bamʋ asa anyɔ. Asa anyɔ maŋa tɔ mʋ, anɩmʋ ii biti o biti afulee wuya mʋ asɩn gaa?”
42 Não tendo nenhum dos dois com que pagar, perdoou-lhes a ambos. Qual deles, portanto, o amará mais?
43 Simon lɛɛ kɔnɔ yɛ, “N waa nfɛɛrɛ fɛɛ ɔmʋ nɩɩ mu afulee akyɔ mʋ.”
43 Respondeu-lhe Simão: Suponho que aquele a quem mais perdoou. Replicou-lhe: Julgaste bem.
44 Nɩɩ Yesu biliŋi kɩɩ ɔkyɩɩ mʋ, nɩɩ ɔ tɔwɛ Simon yɛ, “Yɛ fu wu ɔkyɩɩ nɩmʋ? N maa ba fʋ kɩkpaara sʋ mʋ, fʋ man sa mɛ nkyu kɛ n fwɩɩ mɛ ayaa sʋ, amaa ɔkyɩɩ nɩmʋ taa mʋ ansikyu fwɩɩ mɛ ayaa, nɩɩ ɔ taa mu inyini kpayɩ ɩmʋ.
44 E, voltando-se para a mulher, disse a Simão: Vês esta mulher? Entrei em tua casa, e não me deste água para os pés; esta, porém, regou os meus pés com lágrimas e os enxugou com os seus cabelos.
45 Fʋ man baari mɛ waa mɛ nsa‐nsa, amaa lɩɩ koo saŋa mʋ nɩɩ n ba nfɩɩ mʋ, ɔkyɩɩ nɩmʋ man pɩɩ yɛgɛ mɛ ayaa sʋ kimunkura.
45 Não me deste ósculo; ela, entretanto, desde que entrei não cessa de me beijar os pés.
46 Fʋ man taa olifu nfɔ wʋrɩgɛ mi kumu tɔ, amaa ɔkyɩɩ nɩmʋ taa tulale wʋrɩgɛ mɛ ayaa sʋ.
46 Não me ungiste a cabeça com óleo, mas esta, com bálsamo, ungiu os meus pés.
47 Ɩmʋ sʋ n tɔwɛ fʋ yɛ, kebiti lala mʋ nɩɩ ɔ kaapʋ falɛ sʋ mʋ, ɩɩ kaapʋ fɛɛ ba taa mu alibi damantɛ mʋ kɛɛ mʋ. Lɩɩ fɛɛ ɔkʋmaa mʋ nɩɩ mu alibi a man kyɔ nɩɩ ɔ nyɛ kɩtaakɛɛ mʋ, ɛɛ kaapʋ kebiti mʋ gbaa gbɛrɛɛ nɩn.”
47 Por isso, te digo: perdoados lhe são os seus muitos pecados, porque ela muito amou; mas aquele a quem pouco se perdoa, pouco ama.
48 Tʋtɔ nɩɩ Yesu tɔwɛ ɔkyɩɩ mʋ yɛ, “N taa fu alibi kɛɛ fʋ.”
48 Então, disse à mulher: Perdoados são os teus pecados.
49 Nɩɩ bamʋ nɩɩ ba san ba tɛ ogyikpa mʋ bɛɛ tɔwɛ abaa yɛ, “Anɩmʋ ɩ gyɛ ɔnɩmʋ, halɩɩ ɔ sʋ alibi ɛɛ kɛɛ?”
49 Os que estavam com ele à mesa começaram a dizer entre si: Quem é este que até perdoa pecados?
50 Amaa Yesu tɔwɛ ɔkyɩɩ mʋ yɛ, “Fʋ kɩkɔɔlɛ‐gyii kɩ mɔlɩgɛ fʋ. Natɛ yɛ kɔkɔlɔ yuuli.”
50 Mas Jesus disse à mulher: A tua fé te salvou; vai-te em paz.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.