Lucas 7
Ɩbwaarɛ Katɔwɛ Kyula Pʋpwɛ (NAW) vs BKJ
1 Saŋa mʋ nɩɩ Yesu tɔwɛ ɩnɩmʋ lʋwɛ, nɩɩ asa ba nu mʋ katɔwɛ mʋ, o kpee Kapanum kadɛ tɔ.
1 Ora, quando ele acabou todos os seus discursos aos ouvidos do povo, entrou em Cafarnaum.
2 Roma anaakɔpʋ kɩlɩfa ɔkɩɩsʋpʋ kʋ kyɩna ɔ bʋ tʋtɔ, nɩɩ ɔ sʋ kɩyaafɔlɛ kʋ mʋ nɩɩ ee biti mʋ asɩn, nɩɩ ɛɛ lɔ nɩɩ ee biti o wu.
2 E o servo de um certo centurião, que era querido para ele, estava doente, prestes a morrer.
3 Ɔkɩɩsʋpʋ mʋ maa nu Yesu sʋ mʋ, nɩɩ o sun Gyiwu abi abɩlɩsa akʋ mʋ asɛ, yɛ ɔ ba kyɛ mʋ kɩyaafɔlɛ sa mʋ.
3 E quando ele ouviu falar de Jesus, enviou-lhe os anciãos dos judeus, suplicando-lhe que viesse curar o seu servo.
4 Ba maa ba Yesu asɛ mʋ, ba dan baasɛ kʋlɛ mʋ gaa tɔwɛ yɛ, “Ɔnyɩn nɩmʋ dagaa fɛɛ fʋ maa kyɛ mʋ tɔ.
4 E, chegando eles junto de Jesus, suplicavam-lhe com instância, dizendo: Ele é digno de que lhe faças isto;
5 Lɩɩ fɛɛ ɔ sʋ kebiti sa anɛ Gyiwu abi, halɩɩ ɔ pɔyɩ kabwaarɛ‐kʋlɛ ɔgyaŋɛkpa sa anɛ.”
5 porque ele ama a nossa nação, e nos edificou a sinagoga.
6 Ɩmʋ sʋ Yesu buu bamʋ ee kpee tʋtɔ. Saŋa mʋ nɩɩ o tiri kɩkpaara mʋ tɔ mʋ, nɩɩ Roma anaakɔpʋ ɔbɩlɩsa mʋ sun mʋ kyɛmɩnɛ ana ba naa tɔwɛ Yesu yɛ, “Ɔnyɩrɩpɛ man nyanla fʋ n‐yɩɩ. Lɩɩ fɛɛ n man dagaa fɛɛ fʋ ba mɛ kɩkpaara sʋ.
6 Então, Jesus foi com eles. E quando já estava perto da casa, o centurião enviou-lhe amigos, dizendo-lhe: Senhor, não te incomodes; porque eu não sou digno de que tu entres debaixo do meu telhado;
7 Kanɩn gbaa nɩɩ n wu fɛɛ n man dagaa fɛɛ n ba fʋ asɛ. Fɛɛ fʋ dan sa kɔnɔ mɛ kɩyaafɔlɛ ii biti ɔ nyɛ alanfɩya.
7 e por isso nem eu considerei-me digno de ir a ti, mas dize uma palavra, e o meu servo será curado.
8 Lɩɩ fɛɛ ngbaa mɛ n bʋ ɔbɩlɩsa ɔkʋ kasɛ, nɩɩ anaakɔpʋ ɔkʋ gbaa ba bʋ mɛ kasɛ. Nɩɩ n tɔwɛ nɩmʋ yɛ, ‘Kpe nfɩɩ’ nɩɩ ee kpee, nɩɩ n bɩla tɔwɛ ɔnɩmʋ yɛ, ‘Ba nfɩɩ,’ nɩɩ ɛɛ ba, nɩɩ n tɔwɛ mɛ kɩyaafɔlɛ yɛ, ‘Waa falɛ,’ nɩɩ ɛɛ waa.”
8 Porque eu também sou homem sob autoridade, e tenho soldados sob mim, e eu digo a um: Vai, e ele vai; e a outro: Vem, e ele vem; e ao meu servo: Faze isto, e ele o faz.
9 Yesu maa nu kanɩn mʋ, i kyinkyin mʋ, nɩɩ o biliŋi mu ansi kɩɩ kʋbʋ damantɛ mʋ nɩɩ ba buu mʋ mʋ, nɩɩ ɔ tɔwɛ yɛ, “N tɔwɛ fanɛ kesintin fɛɛ, Ɩsɩrayɩ abi kpini tɔ mʋ, n man pɩɩta wu ɔsa mʋ nɩɩ ɔ sʋ falɛ kɩkɔɔlɛ‐gyii damantɛ nɩmʋ kedubi.”
9 Quando Jesus ouviu essas coisas, maravilhou-se dele, e voltando-se, disse à multidão que o seguia: Digo-vos, eu não encontrei tão grande fé, não, não em Israel.
10 Nbɔɔ mʋ nɩɩ o sun mʋ ba maa bwii kpewu mʋ, ba naa tu kɩyaafɔlɛ mʋ maa nyɛ alanfɩya.
10 E retornando para casa os que haviam sido enviados, encontraram são o servo que estivera enfermo.
11 Ɩmʋ kamaa mʋ Yesu lɩɩ tʋtɔ kpee kadɛ mʋ nɩɩ bɛɛ tɩɩ kɩmʋ yɛ Nayin, nɩɩ mʋ abɩɩlapʋ yɛ asa damantɛ ba buu mʋ.
11 E aconteceu que, no dia seguinte, ele foi à cidade chamada Naim, e com ele iam muitos dos seus discípulos, e uma grande multidão.
12 Saŋa mʋ nɩɩ o tiri kadɛ mʋ nbwama mʋ, o wu ba maa sʋ obuni ba lɩɩ kadɛ mʋ tɔ, nɩɩ obuni maŋa gyɛ okulapu‐kyɩɩ kebii‐nyɩnsa kʋlʋn mʋ nɩɩ ɔ kʋʋgɛ. Nɩɩ asa damantɛ mʋ nɩɩ ba bʋ kadɛ mʋ tɔ ba buu okulapu‐kyɩɩ mʋ.
12 Ora, quando ele chegou perto da porta da cidade, eis que ali um homem morto era carregado para fora, filho único de sua mãe, que era viúva; e uma grande multidão estava com ela.
13 Ɔnyɩrɩpɛ Yesu maa wu okulapu‐kyɩɩ mʋ, mʋ asɩn a kɩtaa mʋ kʋwɛɛ, nɩɩ ɔ tɔwɛ mʋ yɛ, “Man bɩla su.”
13 E, vendo-a, o Senhor se compadeceu dela, e disse-lhe: Não chores.
14 Nɩɩ Yesu taa mʋ kɩbaa naa mata kɩdakaa mʋ, nɩɩ asʋlapʋ mʋ ba sii ba yɩlɛ, nɩɩ ɔ tɔwɛ yɛ, “Kɩyaafɔlɛ! N tɔwɛ fʋ yɛ, kʋsʋ!”
14 E, chegando-se, tocou o esquife; e os que o levavam pararam. E ele disse: Jovem, digo-te: Levanta-te.
15 Nɩɩ olewupu mʋ kʋsʋ kyɩna, nɩɩ o piili ɛɛ tɔwɛ, nɩɩ Yesu taa mʋ sa mu‐nyi.
15 E o que estivera morto sentou-se, e começou a falar. E ele entregou-o à sua mãe.
16 Nɩɩ i kyinkyin bamʋ kpini nɩɩ ba yɩn Ɩbwaarɛ. Nɩɩ ba tɔwɛ yɛ, “Ɩbwaarɛ ɔtɔwɛpʋ lala kʋ lɩɩ anɛ sʋ. Ɩbwaarɛ ba ɔ ba kyɛ mʋ asa tɔ.”
16 E a todos sobreveio o temor, e eles glorificavam a Deus, dizendo: Um grande profeta se levantou entre nós, e que Deus visitou o seu povo.
17 Yesu asɩn nɩmʋ ɩ yalagɛ Gyudeya ɔsʋwʋlɛ sʋ, yɛ ɩsʋwʋlɛ mʋ nɩɩ ɩ dɛ ɩ maa kɩmʋ mʋ.
17 E este rumor sobre ele se espalhou por toda a Judeia, e por toda a região ao redor.
18 Nɩɩ Gyɔn abɩɩlapʋ ba naa tɔwɛ mʋ Yesu awaasa mʋ kpini. Ɩmʋ sʋ ɔ tɩɩ mʋ abɩɩlapʋ anyɔ,
18 E os discípulos de João relataram-lhe todas estas coisas.
19 nɩɩ o sun bamʋ Ɔnyɩrɩpɛ Yesu asɛ yɛ ba naa taasɛ mʋ yɛ, “Fʋ ɩ gyɛ Ɔmʋ nɩɩ, Ɩbwaarɛ yɛ ee biti ɔ ba mʋ abɛɛ a gyoo kɩɩ ɔkʋ ɔkpa?”
19 E João, chamando a si dois dos seus discípulos, enviou-os a Jesus, dizendo: És tu aquele que deveria vir, ou devemos aguardar por outro?
20 Saŋa mʋ nɩɩ anyɩn mʋ ba ba Yesu asɛ mʋ ba tɔwɛ mʋ yɛ, Gyɔn okyugyeepu i sun anɛ fʋ asɛ yɛ abaa taasɛ fʋ yɛ, “Fʋ ɩ gyɛ Ɔmʋ nɩɩ Ɩbwaarɛ yɛ ee biti ɔ ba mʋ abɛɛ a gyoo kɩɩ ɔkʋ ɔkpa?”
20 Quando aqueles homens chegaram junto dele, disseram: João, o Batista, enviou-nos, dizendo: És tu aquele que deveria vir, ou devemos aguardar por outro?
21 Kanɩn saŋa maa tɔ mʋ Yesu kyɛ asa gaalaagaa alobi, nɩɩ ɔ gya nbwɩɩ libi lɩɩ asa tɔ, nɩɩ o bugi agyaatanapʋ gaalaagaa ansi.
21 E, na mesma hora, ele curou a muitos de suas enfermidades, e males, e espíritos malignos, e a muitos que eram cegos ele deu a visão.
22 Ɩmʋ sʋ ɔ lɛɛ Gyɔn nbɔɔ mʋ kɔnɔ yɛ, “Fan bwii naa tɔwɛ Gyɔn kʋtɔ mʋ nɩɩ fan wu yɛ ɩmʋ nɩɩ fan nu. Agyaatanapʋ ansi ii bugi, nɩɩ aboobi bɛɛ kʋsʋ natɛ, nɩɩ abootipu bɛɛ nyɛ alanfɩya, nɩɩ akpawu asu ii tigi, nɩɩ alewupu bee kyiŋi bɛɛ ba nkpa tɔ, nɩɩ atiripu bee nu asɩn danbɩrasa mʋ.
22 Então, Jesus respondendo, disse-lhes: Ide, e anunciai a João as coisas que ouvis e vedes: que os cegos veem, os coxos andam, os leprosos são purificados, os surdos ouvem, os mortos são ressuscitados, e aos pobres é pregado o evangelho.
23 Fan bɩla tɔwɛ mʋ yɛ, kusee ɩ gyɛ sa ɔsa kʋmaa mʋ nɩɩ ɔ san ɔ sʋ kɩkɔɔlɛ‐gyii mɛ tɔ.”
23 E abençoado é aquele que não se ofender em mim.
24 Saŋa mʋ nɩɩ Gyɔn nbɔɔ ba lɩɩ mʋ asɛ mʋ, nɩɩ Yesu piili ɛɛ tɔwɛ Gyɔn asɩn ɛɛ sa kʋbʋ mʋ, nɩɩ ɔ taasɛ bamʋ yɛ, “Fan maa lɩɩ kpee Gyɔn asɛ ofuli mʋ sʋ mʋ, mɩnɛ nɩɩ fan waa nfɛɛrɛ fɛɛ fen kpee fɛn naa kɩɩ? Kʋkyɔ mʋ nɩɩ afuu a da ii fiilaa mʋ?
24 E quando os mensageiros de João partiram, ele começou a falar à multidão acerca de João: O que fostes ver no deserto? Uma cana agitada pelo vento?
25 Nɩɩ ɩ man gyɛ kanɩn bɩrɛ mʋ, mɩnɛ nɩɩ fan kpee naa wu? Abɛɛ ɔnyɩn mʋ nɩɩ o bun ɔgyalɩn atɔ? Ayee! Asa mʋ nɩɩ ba bun ɔgyalɩn atɔ nɩɩ ba sʋ kakyɩna danbɩrasa mʋ, ba bʋ awurakpa nɩn.
25 Mas o que fostes ver? Um homem trajado de roupas delicadas? Eis que aqueles que vestem roupas esplêndidas, e vivem em delícias, estão nos tribunais reais.
26 Amaa mɩnɛ nɩɩ fan kpee naa kɩɩ? Ɩbwaarɛ ɔtɔwɛpʋ abɛɛ? Ɛɛhn, n tɔwɛ fanɛ kesintin fɛɛ ɔ kyɔ Ɩbwaarɛ ɔtɔwɛpʋ.
26 Mas o que fostes ver? Um profeta? Sim, eu vos digo, e muito mais do que um profeta.
27 Gyɔn nɩmʋ asɩn nɩɩ Ɩbwaarɛ Asɩnkyan yɩlasa mʋ ɩ tɔwɛ yɛ,
27 Este é aquele, de quem está escrito: Eis que eu envio o meu mensageiro diante da tua face, que preparará diante de ti o teu caminho.
28 N tɔwɛ fanɛ fɛɛ, ɔkʋmaa mʋ nɩɩ ba kʋʋgɛ mʋ mʋ, man kyɔ Gyɔn, amaa ɔkʋmaa mʋ nɩɩ o du pii sʋsʋ kuwura‐gyii tɔ mʋ kyɔ mʋ.”
28 E eu vos digo: Que entre os nascidos de mulher, não há maior profeta do que João, o Batista; mas aquele que é o menor no reino de Deus é maior do que ele.
29 Asa mʋ kpini yɛ lenpoo akɔɔlɛpʋ mʋ nɩɩ ba nu Gyɔn asɩn tɔwɛsa mʋ, ba kɔɔlɛ gyii fɛɛ Ɩbwaarɛ asɩn mʋ i kyiigi, lɩɩ fɛɛ ba yɛgɛ nɩɩ Gyɔn gyee bamʋ Ɩbwaarɛ kekyugyee.
29 E todo o povo que o ouviu e os publicanos, tendo sido batizados com o batismo de João, justificaram a Deus.
30 Amaa Farasii abi yɛ nbara akaapʋpʋ anyipu ba kina nfɛɛrɛ mʋ nɩɩ Ɩbwaarɛ sʋ sa bamʋ mʋ. Ɩmʋ sʋ nɩɩ ba man yɛgɛ nɩɩ Gyɔn gyee bamʋ Ɩbwaarɛ kekyugyee.
30 Mas os fariseus e os intérpretes da lei rejeitaram o conselho de Deus contra si mesmos, não tendo sido batizados por ele.
31 Nɩɩ Yesu taasɛ yɛ, “Anɩmʋ nɩɩ n biti n taa ndaga kakyɩna kanɩmʋ tɔ asa kaala. Anɩmʋ ana nɩɩ ba duli?
31 E disse o Senhor: A quem, pois, eu compararei os homens desta geração, e a quem eles são semelhantes?
32 Ba du nɩn fɛɛ nbii mʋ nɩɩ ba tɛ kɩgya tɔ bɛɛ tɩɩ abaa bɛɛ tɔwɛ yɛ,
32 Eles são semelhantes às crianças que, assentadas nas praças, chamam umas às outras, e dizem: Tocamo-vos flauta, e não dançastes; cantamo-vos murmurações, e não lamentastes.
33 “Lɩɩ fɛɛ Gyɔn okyugyeepu maa ba mʋ, ee ŋmina kɔnɔ gaa, nɩɩ ɔ man nuu nta, nɩɩ fan yɛ ‘Ɔ sʋ nbwɩɩ libi.’
33 Porque veio João, o Batista, que não comia pão nem bebia vinho, e dizeis: Ele tem um demônio.
34 Nɩɩ Mɛ, Daadimaadi Obii‐nyɩnsa n maa ba mʋ, n gyii nɩɩ n nuu, nɩɩ fan yɛ, ‘N gyɛ ogyipu lala yɛ ɔtabʋʋpʋ, nɩɩ n bɩla n gyɛ lenpoo akɔɔlɛpʋ yɛ alibi awaapʋ bamʋ kyɛmɩnɛ.’
34 Veio o Filho do homem, comendo e bebendo, e dizeis: Eis aí um homem comilão e bebedor de vinho, amigo dos publicanos e pecadores.
35 Amaa bamʋ nɩɩ bee buu Ɩbwaarɛ kanyaasɩn, lɩɩ bamʋ‐daa sʋ mʋ, ɩɩ kaapʋ fɛɛ kanyaasɩn mʋ bʋrɔn.”
35 Mas a sabedoria é justificada por todos os seus filhos.
36 Saŋa kʋ tɔ nɩɩ Kafarasii‐nyɩn kʋ tɩɩ Yesu yɛ ɔ ba kɛ ba naa bʋga gyii. Nɩɩ Yesu kpee mʋ kɩkpaara sʋ nɩɩ ɔ naa kyɩna o gyii.
36 E um dos fariseus desejava que ele comesse com ele. E ele entrando na casa do fariseu, reclinou-se à mesa.
37 Kanɩn kadɛ maŋa tɔ mʋ ɔkyɩɩ gyaga kʋ bʋ tʋtɔ. Ɔkyɩɩ mʋ maa nu fɛɛ Yesu bʋ Kafarasii‐nyɩn mʋ kɩkpaara sʋ ee gyii mʋ, nɩɩ ɔ bɩya tulale liifensa pʋrʋntʋwa bɔla.
37 E eis que uma mulher da cidade, que era uma pecadora, sabendo que Jesus estava à mesa na casa do fariseu, trouxe um vaso de alabastro com unguento,
38 Nɩɩ ɔkyɩɩ mʋ ba yɩlɛ Yesu kamaa tiri mʋ ayaa asɛ ee su ansikyu ɛɛ pɔɔla mʋ ayaa. Nɩɩ ɔ taa mu inyini ɛɛ kpayɩ Yesu ayaa sʋ, nɩɩ o munkura ɩmʋ bɛɛrɛɛ sʋ, nɩɩ ɔ kyɛɛgɛ tulale mʋ wʋrɩgɛ mʋ ayaa sʋ.
38 e ficando atrás de seus pés chorando, começou a derramar lágrimas sobre os seus pés, e enxugava-lhos com os cabelos da sua cabeça, e beijava-lhe os pés, e ungia-os com o unguento.
39 Nɩɩ Kafarasii‐nyɩn mʋ nɩɩ ɔ tɩɩ Yesu mʋ maa wu ɩnɩmʋ mʋ, ɔ tɔwɛ mʋ nfɛɛrɛ tɔ yɛ, “Fɛɛ ɔnyɩn nɩmʋ dɩn dan ɔ gyɛ ɔtɔwɛpʋ kesintin nɩn, ɔ dɩn bɩɩ ɔkyɩɩ kʋlʋn mʋ nɩɩ ɛɛ mata mʋ falɛ, ɔ dɩn bɩɩ kɩbaabʋtɔ gyaga mʋ nɩɩ ɔ bʋ kɩmʋ tɔ.”
39 Ora, quando o fariseu que o havia convidado viu isto, falava consigo, dizendo: Se este homem fosse profeta, saberia quem e que tipo de mulher é esta que o toca; pois ela é uma pecadora.
40 Nɩɩ Yesu tɔwɛ Simon yɛ, “N sʋ kʋtɔ kʋ kɛ n tɔwɛ fʋ.”
40 E respondendo, Jesus disse-lhe: Simão, eu tenho algo a dizer-te. E ele disse: Mestre, diga.
41 Nɩɩ Yesu bɔɔ mʋ kɩŋasan yɛ, “Anyɩn anyɔ akʋ ɩ naa paala afulee lɩɩ afulee wuya kʋ asɛ. Ɔkʋ paala gbiti nderebi anu, ɔnyɔsapʋ mɔɔ adunuu.
41 Havia um certo credor que tinha dois devedores; um lhe devia quinhentos denários, e outro cinquenta.
42 Bamʋ ɔkʋ man taalɛ nyɛ ɔ naa ka mʋ kʋkɔ. Nɩɩ afulee wuya mʋ taa kɛɛ bamʋ asa anyɔ. Asa anyɔ maŋa tɔ mʋ, anɩmʋ ii biti o biti afulee wuya mʋ asɩn gaa?”
42 E, não tendo eles com que pagar, perdoou a ambos. Dize, pois, qual deles o amará mais?
43 Simon lɛɛ kɔnɔ yɛ, “N waa nfɛɛrɛ fɛɛ ɔmʋ nɩɩ mu afulee akyɔ mʋ.”
43 E Simão, respondendo, disse: Eu suponho que é aquele a quem mais perdoou. E ele lhe disse: Tu julgaste corretamente.
44 Nɩɩ Yesu biliŋi kɩɩ ɔkyɩɩ mʋ, nɩɩ ɔ tɔwɛ Simon yɛ, “Yɛ fu wu ɔkyɩɩ nɩmʋ? N maa ba fʋ kɩkpaara sʋ mʋ, fʋ man sa mɛ nkyu kɛ n fwɩɩ mɛ ayaa sʋ, amaa ɔkyɩɩ nɩmʋ taa mʋ ansikyu fwɩɩ mɛ ayaa, nɩɩ ɔ taa mu inyini kpayɩ ɩmʋ.
44 E, voltando-se para a mulher, disse a Simão: Vês tu esta mulher? Eu entrei em tua casa, e não me deste água para os pés; mas esta derramou lágrimas sobre os meus pés, e os enxugou com os cabelos de sua cabeça.
45 Fʋ man baari mɛ waa mɛ nsa‐nsa, amaa lɩɩ koo saŋa mʋ nɩɩ n ba nfɩɩ mʋ, ɔkyɩɩ nɩmʋ man pɩɩ yɛgɛ mɛ ayaa sʋ kimunkura.
45 Tu não me beijaste, mas esta mulher desde que entrou, não parou de beijar os meus pés.
46 Fʋ man taa olifu nfɔ wʋrɩgɛ mi kumu tɔ, amaa ɔkyɩɩ nɩmʋ taa tulale wʋrɩgɛ mɛ ayaa sʋ.
46 Tu não ungiste a minha cabeça com óleo; mas esta mulher com unguento ungiu os meus pés.
47 Ɩmʋ sʋ n tɔwɛ fʋ yɛ, kebiti lala mʋ nɩɩ ɔ kaapʋ falɛ sʋ mʋ, ɩɩ kaapʋ fɛɛ ba taa mu alibi damantɛ mʋ kɛɛ mʋ. Lɩɩ fɛɛ ɔkʋmaa mʋ nɩɩ mu alibi a man kyɔ nɩɩ ɔ nyɛ kɩtaakɛɛ mʋ, ɛɛ kaapʋ kebiti mʋ gbaa gbɛrɛɛ nɩn.”
47 Por isso, eu te digo: Os pecados dela, que são muitos, lhe são perdoados, porque ela muito amou; mas a quem pouco é perdoado, pouco ama.
48 Tʋtɔ nɩɩ Yesu tɔwɛ ɔkyɩɩ mʋ yɛ, “N taa fu alibi kɛɛ fʋ.”
48 E disse-lhe: Os teus pecados são perdoados.
49 Nɩɩ bamʋ nɩɩ ba san ba tɛ ogyikpa mʋ bɛɛ tɔwɛ abaa yɛ, “Anɩmʋ ɩ gyɛ ɔnɩmʋ, halɩɩ ɔ sʋ alibi ɛɛ kɛɛ?”
49 E os que estavam à mesa começaram a dizer entre si: Quem é este, que também perdoa pecados?
50 Amaa Yesu tɔwɛ ɔkyɩɩ mʋ yɛ, “Fʋ kɩkɔɔlɛ‐gyii kɩ mɔlɩgɛ fʋ. Natɛ yɛ kɔkɔlɔ yuuli.”
50 E ele disse à mulher: A tua fé te salvou; vai em paz.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.