Lucas 6

Ɩbwaarɛ Katɔwɛ Kyula Pʋpwɛ (NAW) vs BKJ

Sair da comparação
1 Kakɛ fʋʋtɛsa akɛ kʋ nɩɩ Yesu naa ayu kʋdɔɔ kʋ tɔ, nɩɩ mʋ abɩɩlapʋ ba tɩŋɛ ayu mʋ pʋsa bamʋ abaa tɔ wɛ.
1 E sucedeu que, no segundo shabat após o primeiro, ele passou entre os campos de trigo; e os seus discípulos arrancaram espigas de trigo e, esfregando-as nas mãos, as comiam.
2 Nɩɩ Farasii abi mʋ akʋ ba taasɛ yɛ, “Mɩnɛ ɩ waa nɩɩ fan waa kakɛ fʋʋtɛsa akɛ ikisii?”
2 E alguns dos fariseus lhes disseram: Por que fazeis o que não é lícito fazer nos dias do shabat?
3 Nɩɩ Yesu lɛɛ bamʋ kɔnɔ yɛ, “Fan man pɩɩta kalɛ Ɩbwaarɛ Asɩnkyan yɩlasa mʋ, kɛ fan wu kʋtɔ mʋ nɩɩ Dawidi waa saŋa mʋ nɩɩ akʋn a mɔɔ maa mʋ asa mʋ?
3 E Jesus, respondendo-lhes, disse: Não lestes o que fez Davi quando estava com fome, ele e os que estavam com ele?
4 Fan man wu kanan mʋ nɩɩ o loo kabwaarɛ‐sunkpa obu to naa taa saraga bodobodo mʋ wɛ, nɩɩ ɔ taa ɩkʋ sa mʋ asa gbaa nɩɩ ba wɛ, yɛgɛ ɩ man gyɛ anɛ nbara sʋ fɛɛ ɔkʋ o gyii ɩmʋ, amɔɔ Ɩbwaarɛ aseepu nkʋn?”
4 Como ele entrou na casa de Deus, e tomou e comeu os pães da proposição, e deu também aos que estavam com ele, dos quais não é lícito comer senão aos sacerdotes?
5 Nɩɩ Yesu bɩla tɔwɛ yɛ, “Mɛ, Daadimaadi Obii‐nyɩnsa gbaa n gyɛ Ɔnyɩrɩpɛ sa kakɛ fʋʋtɛsa mʋ.”
5 E dizia-lhes: O Filho do homem é o Senhor também do shabat.
6 Kakɛ fʋʋtɛsa akɛ kʋ biyo Yesu bɩla kpee Gyiwu abi kabwaarɛ‐kʋlɛ ɔgyaŋɛkpa ɛɛ kaapʋ. Nɩɩ ɔnyɩn kʋ bʋ tʋtɔ nɩɩ mʋ gyisa kɩbaa ki wu.
6 E aconteceu também em outro shabat, que ele entrou na sinagoga e ensinava; e havia ali um homem que tinha a mão direita atrofiada.
7 Farasii abi mʋ yɛ nbara akaapʋpʋ mʋ bee biti kanan mʋ nɩɩ ba waa kɛ ba bun Yesu kʋpwɛ. Ɩmʋ sʋ ba tɛ ba gyoo bɛɛ kɩɩ fɛɛ Yesu ii biti ɔ kyɛ mʋ kakɛ fʋʋtɛsa akɛ mʋ.
7 E os escribas e fariseus observavam-no, se ele o curaria no dia do shabat, para que eles pudessem encontrar uma acusação contra ele.
8 Amaa Yesu wʋla o n‐yɩɩ bamʋ nfɛɛrɛ mʋ nɩɩ bɛɛ fɛ, nɩɩ ɔ tɔwɛ ɔnyɩn mʋ nɩɩ mʋ kɩbaa ki wu mʋ yɛ, “Kʋsʋ yɩlɛ asa mʋ kpini ansi tɔ.” Nɩɩ ɔ kʋsʋ yɩlɛ.
8 Mas ele conhecia os seus pensamentos, e disse ao homem que tinha a mão atrofiada: Levanta-te, e fica em pé no meio. E ele levantando-se, ficou em pé.
9 Nɩɩ Yesu tɔwɛ bamʋ yɛ, “N taasɛ fanɛ, mɩnɛ kʋtɔ nɩɩ anɛ nbara mʋ ɩ kaapʋ fɛɛ a waa kakɛ fʋʋtɛsa akɛ? A waa adanbɩrasa abɛɛ alibi? A mɔlɩgɛ asa nkpa abɛɛ a nyita ɩmʋ?”
9 Então, Jesus lhes disse: Eu quero vos perguntar uma coisa: É lícito no dia do shabat fazer bem, ou fazer mal? Salvar a vida ou destruí-la?
10 Nɩɩ ɔ kɩɩ bamʋ kpini kyaabɔɔ, nɩɩ ɔ tɔwɛ ɔnyɩn mʋ yɛ, “Tɛɛŋɛ fʋ kɩbaa.” Nɩɩ ɔnyɩn mʋ tɛɛŋɛ mʋ kɩbaa, nɩɩ mʋ kɩbaa mʋ kɩ nyɛ ɔlʋn.
10 E, olhando para todos em redor, ele disse ao homem: Estende a tua mão. E ele assim o fez, e a sua mão foi restaurada, sã como a outra.
11 Amaa agbʋ a kɩtaa bamʋ, nɩɩ ba piili bɛɛ bee ŋmina kanan mʋ nɩɩ bee biti ba waa Yesu.
11 E eles ficaram cheios de furor, e uns com os outros conversavam sobre o que eles poderiam fazer a Jesus.
12 Nkɛ maŋa tɔ mʋ, Yesu kpee abɩɩ tɔ ɔ naa kʋlɛ kabwaarɛ‐kʋlɛ, nɩɩ kagyanbwɛ maŋa kpini mʋ, ɔ bʋ tʋtɔ ɛɛ kʋlɛ Ɩbwaarɛ.
12 E aconteceu que, naqueles dias ele subiu ao monte para orar, e ele passou a noite toda orando a Deus.
13 Nɩɩ kayɩɩ kɩ maa kɛ mʋ, nɩɩ ɔ tɩɩ mʋ abɩɩlapʋ kpini ba mʋ asɛ, nɩɩ ɔ lɛɛ bamʋ tɔ kudu anyɔ, nɩɩ ɔ yɩla bamʋ kɩtɩɩ yɛ asunpu.
13 E quando já era dia, ele chamou a si os seus discípulos; e escolheu doze deles, a quem também deu o nome de apóstolos:
14 Bamʋ ɩ gyɛ Simon (mʋ nɩɩ ɔ yɩla mʋ kɩtɩɩ yɛ Pita), yɛ mu‐supu Andiruwu, yɛ Gyemisi maa Gyɔn, yɛ Filipu maa Batolome,
14 Simão (a quem ele também chamou Pedro), e André, seu irmão, Tiago e João, Filipe e Bartolomeu,
15 yɛ Matiwu maa Tomasi, yɛ Alifeyo mu‐bii Gyemisi, yɛ Simon mʋ nɩɩ bɛɛ tɩɩ yɛ Seloti,
15 Mateus e Tomé, Tiago, filho de Alfeu, e Simão, chamado Zelote,
16 yɛ Gyemisi mu‐bii Gyudasi, yɛ Gyudasi Isikariyoti mʋ nɩɩ ɔ ba lɛɛ Yesu sa mʋ.
16 e Judas, irmão de Tiago, e Judas Iscariotes, que também foi o traidor.
17 Yesu maa mu asunpu ba kpɩlɩgɛ kɩbɩɩ mʋ sʋ ba kipentenpiren kʋ sʋ. Nɩɩ abɩɩlapʋ gaalaagaa ba be tu mʋ tʋtɔ, nɩɩ asa damantɛ ba lɩɩ Gyudeya yɛ Gyerusalem yɛ ndɛ mʋ nɩɩ bɛɛ tɩɩ yɛ Tayi maa Sidon ɔpʋ nbunɔ mʋ kpini.
17 E, descendo com eles, parou em uma planície, na companhia de seus discípulos, e uma grande multidão de povo de toda a Judeia e Jerusalém, e do litoral de Tiro e de Sidom, que tinham vindo para ouvi-lo, e para serem curados das suas enfermidades,
18 Ba ba nu mʋ asɛ kɛ ba nyɛ bamʋ alɔ kɩ kyɛ. Bamʋ nɩɩ n‐yaayu libi bɛɛ tɔɔrɔɔ bamʋ ba nyɛ bamʋ n‐yɩɩ.
18 e os que eram atormentados por espíritos imundos, e eles eram curados.
19 Nɩɩ asa mʋ kpini ba kpan bamʋ n‐yɩɩ fɛɛ ba mata mʋ, lɩɩ fɛɛ ɔlʋn kʋ bʋ mʋ tɔ nɩɩ ɩ lɩɩ ɩ kyɛ bamʋ kpini alɔ.
19 E toda a multidão procurava tocar-lhe; porque saía virtude dele, e curava a todos.
20 Tʋtɔ nɩɩ Yesu kɩɩ mʋ abɩɩlapʋ mʋ nɩɩ ɔ tɔwɛ yɛ,
20 E ele levantando os olhos para os seus discípulos, disse: Abençoados sois vós, os pobres; porque vosso é o reino de Deus.
21 Amu ɔkɔn wuya ana ɩ gyɛ fanɛ mʋ nɩɩ akʋn a mɔɔ fanɛ nbɩɩnbɩɩ nɩmʋ mʋ,
21 Abençoados sois vós, que agora tendes fome; porque sereis fartos. Abençoados sois vós, que agora chorais; porque haveis de rir.
22 Amu ɔkɔn wuya ana ɩ gyɛ fanɛ mʋ nɩɩ asa bee kisi fanɛ,
22 Abençoados sereis quando os homens vos odiarem, e quando eles vos separarem da sua companhia, e vos insultarem, e rejeitarem o vosso nome como mau, por causa do Filho do homem.
23 “Nɩɩ ba kan waa fanɛ kanɩn mʋ fan yɛgɛ ɩ waa fanɛ ɔkɔn, kɛ fan taa kensi‐gyii kyaa, lɩɩ fɛɛ kɛkɛɛ lala kɩ dɛ sʋsʋ kii gyoo fanɛ. Kpalɩ fɛɛ kanɩn nɩɩ bamʋ naana ana gbaa ba taa waa Ɩbwaarɛ atɔwɛpʋ mʋ.
23 Regozijai-vos nesse dia, e salteis de alegria, porque eis que é grande a vossa recompensa no céu; porque de maneira semelhante faziam os seus pais aos profetas.
24 Amaa fanɛ atɔ wuya ana, fanɛ laakʋ,
24 Mas ai de vós que sois ricos! Porque já recebestes a vossa consolação.
25 Fanɛ mʋ nɩɩ fan gyii ŋmɛ nbɩɩnbɩɩ nɩmʋ falɛ mɔɔ, fanɛ laakʋ,
25 Ai de vós que estais fartos! Porque tereis fome. Ai de vós que agora rides! Porque haveis de lamentar e chorar.
26 Nɩɩ fanɛ mʋ nɩɩ asa bɛɛ tɔwɛ fanɛ n‐yɩɩ sʋ asɩn danbɩrasa mʋ, fanɛ laakʋ.
26 Ai de vós quando todos os homens falarem bem de vós! Porque assim faziam seus pais aos falsos profetas.
27 Nɩɩ Yesu yɛ, “Amaa n tɔwɛ fanɛ mʋ nɩɩ fen nu mɛ asɛ yɛ, fan biti fanɛ dʋn ana, kɛ fan waa adanbɩrasa sa fanɛ akisipu ana.
27 Mas a vós que ouvis, eu digo: Amai aos vossos inimigos, fazei bem aos que vos odeiam;
28 Kɛ fan waa bamʋ nɩɩ bɛɛ tɔwɛ fanɛ nnɔ mʋ kusee, kɛ fan kʋlɛ kabwaarɛ‐kʋlɛ sa bamʋ nɩɩ bɛɛ nyanla fanɛ.
28 abençoai os que vos amaldiçoam, e orai pelos que vos maltratam.
29 Nɩɩ ɔkʋ kan da fʋ ɔtan mʋ, biliŋi kɩnyɔsapʋ mʋ sa mʋ. Nɩɩ ɔkʋ kan kɔɔlɛ fʋ balɩmaasʋ mʋ, yɛgɛ ɔ taa fʋ kaalɛ tii sʋ.
29 Ao que te ferir em uma face, oferece-lhe também a outra; e ao que te tomar a capa, não o proíba de tirar-te a túnica também.
30 Nɩɩ ɔkʋ kan ba kʋlɛ fʋ kʋtɔ kʋ mʋ, sa mʋ. Nɩɩ ɔkʋ kan taa fʋ kʋtɔ kʋ mʋ, man bɩla naa taasɛ kʋtɔ maŋa sʋ lɩɩ odunwura mʋ asɛ.
30 Dá para cada homem que te pedir; e aquele que levar os teus bens, não lhe exijas que os devolva.
31 Kɛ fan waa fanɛ tɔɔmaa ana fɛɛ kanan mʋ nɩɩ fen biti fɛɛ ba waa sa fanɛ mʋ.
31 E assim como quereis que os homens vos façam, fazei-lhes igualmente.
32 “Fɛɛ nɩɩ fan kan fen biti bamʋ nɩɩ bee biti fanɛ nkʋn mʋ, mɩnɛ sʋ nɩɩ ɩ dagaa fɛɛ Ɩbwaarɛ ɔ bɩla yɩn fanɛ? Halɩɩ alibi awaapʋ gbaa bee biti bamʋ nɩɩ bee biti bamʋ mʋ.
32 Porque, se amardes aos que vos amam, qual é o vosso reconhecimento? Pois os pecadores também amam os que os amam.
33 Nɩɩ fan kan waa kɩdanbɩrasa sa bamʋ nɩɩ bɛɛ waa fanɛ adanbɩrasa nkʋn mʋ, mɩnɛ sʋ nɩɩ ɩ dagaa fɛɛ Ɩbwaarɛ ɔ bɩla yɩn fanɛ? Alibi awaapʋ gbaa bɛɛ waa kanɩn.
33 E se fizerdes bem aos que vos fazem bem, qual é o vosso reconhecimento? Pois os pecadores também fazem o mesmo.
34 Nɩɩ fan kan fɛn paala bamʋ nɩɩ fan kɔɔlɛ gyii fɛɛ bee biti ba ba nyɛ ka fanɛ mʋ, mɩnɛ sʋ nɩɩ ɩ dagaa fɛɛ Ɩbwaarɛ ɔ bɩla yɩn fanɛ? Halɩɩ alibi awaapʋ gbaa bɛɛ paala bamʋ tɔmaa ana kɛ bee bwii ka bamʋ afulee maŋa kɔnɔ kyɛɛkyɛɛ.
34 E se emprestardes àqueles de quem esperais receber, qual é o vosso reconhecimento? Pois os pecadores também emprestam aos pecadores, para receberem novamente outro tanto.
35 Amaa fan biti fanɛ dʋn ana kɛ fan waa bamʋ adanbɩrasa. Nɩɩ fan kan paala bamʋ mʋ, fan man fɛ ɩmʋ kɩba ka nfɛɛrɛ. Nɩɩ fɛn waa kanɩn mʋ, fen biti fan nyɛ kɛkɛɛ lala, kɛ fen biti fan baa fan gyɛ Ɩbwaarɛ Owura lala mʋ nbii ana. Lɩɩ fɛɛ ɔ sʋ kebiti sa asa, nɩɩ ɛɛ waa kɩdanbɩrasa ɛɛ sa bamʋ nɩɩ ba mɛɛ fwaala, nɩɩ ba gyɛ amu tɔ ɔlʋn wuya ana.
35 Amai, pois, a vossos inimigos, e fazei bem, e emprestai, sem nada esperardes de volta, e será grande a vossa recompensa, e sereis filhos do Altíssimo; porque ele é bondoso para com os ingratos e para com os maus.
36 Ɩmʋ sʋ fan wu asa kʋwɛɛ fɛɛ kanan mʋ nɩɩ fanɛ‐Sɛ Ɩbwaarɛ gbaa ii wu asa kʋwɛɛ mʋ.
36 Sede, pois, misericordiosos, assim como vosso Pai também é misericordioso.
37 “Fan man talɛ fanɛ tɔɔmaa ana, kɛ Ɩbwaarɛ gbaa ɔ man talɛ fanɛ. Fan man bun asa kʋpwɛ, kɛ Ɩbwaarɛ gbaa ɔ man bun fanɛ kʋpwɛ. Fan taa kɛɛ abaa, kɛ Ɩbwaarɛ gbaa ɔ taa kɛɛ fanɛ.
37 Não julgueis, e não sereis julgados; não condeneis, e não sereis condenados; perdoai, e sereis perdoados;
38 Fan sa, kɛ Ɩbwaarɛ gbaa ɔ sa fanɛ. Ee biti ɔ kaala, bɔla kʋtɔ kaalasa mʋ, kɛ ɔ nyɛɛ sʋ, kɛ o gyingyen kɩmʋ, kɛ ɩ bɔla wʋrɩgɛ fanɛ abaa tɔ. Kʋtɔ kaalasa mʋ nɩɩ fan taa kaala mʋ, kɩmʋ maa nɩɩ Ɩbwaarɛ ii biti ɔ taa kaala sa fanɛ.”
38 dai, e vos será dado, boa medida, prensada, sacudida e transbordante, os homens vos darão no vosso regaço; porque com a mesma medida com que medirdes vos medirão novamente.
39 Nɩɩ Yesu bɔ bamʋ kɩŋasan nɩmʋ yɛ, “Gyaatanapʋ ɩ taalɛ gyankpaa mʋ tɔɔmaa gyaatanapʋ ɔkpa? Nɩɩ ɩ kan ba kanɩn mʋ, bamʋ asa anyɔ kpini bee biti ba naa lɩɩ tɩyɛ kɩkyabɔ tɔ.
39 E falou-lhes uma parábola: Pode um cego conduzir um cego? Não cairão ambos na cova?
40 Nɩɩ ɔbɩɩlapʋ mɛɛ taalɛ ŋara mʋ ɔkaapʋpʋ, amaa nɩɩ ɔkʋmaa mʋ nɩɩ ɔ bɩla bɩɩ bɩrɛ ɛɛ taalɛ waa fɛɛ mʋ ɔkaapʋpʋ.
40 O discípulo não está acima do seu mestre; mas todo o que for perfeito será como o seu mestre.
41 “Mɩnɛ ɩ waa nɩɩ fu wu keyuubi kɩ maa bʋ fʋ tɔɔmaa kensi tɔ, nɩɩ fu mee wu kagyapoti mʋ nɩɩ kɩ bʋ fʋ lɛɛ tɔ?
41 E por que tu reparas no cisco que está no olho de teu irmão, e não reparas na viga que está no teu próprio olho?
42 Mɩnɛ sʋ nɩɩ fɩɩ taalɛ tɔwɛ fʋ tɔɔmaa yɛ, ‘Mɛ tɔɔmaa, yɛgɛ n lɛɛ keyuubi mʋ nɩɩ kɩ bʋ fu kensi tɔ falɛ! Yɛgɛ fʋ mɛɛ kɩɩ kagyapoti mʋ nɩɩ kɩ bʋ fʋ gbaa‐gbaa fu kensi tɔ?’ Fʋ kebunbun ansi wuya, gyankpaa lɛɛ kagyapoti mʋ nɩɩ kɩ bʋ fʋ kensi tɔ, pɔyɩ kɛ fʋ taalɛ kɩɩ danbɩrasa lɛɛ keyuubi mʋ nɩɩ kɩ bʋ fʋ tɔɔmaa lɛɛ tɔ.
42 Ou como podes dizer a teu irmão: Irmão, deixa-me tirar o cisco que está no teu olho, não reparando tu mesmo na viga que está no teu próprio olho? Hipócrita, tira primeiro a viga do teu próprio olho, e, então, verás claramente para tirar o cisco que está no olho de teu irmão.
43 “Nɩɩ oyu danbɩrasa kʋ man bʋ tɔ kɩ sɔyɩ abi libi, abɛɛ oyu libi mɛɛ sɔyɩ abi danbɩrasa.
43 Porque não há árvore boa que produza mau fruto, nem árvore má que produza bom fruto.
44 Oyu kʋmaa nɩmʋ kɩmʋ abi sʋ nɩɩ bɛɛ sʋ bɛɛ bɩɩ kɩmʋ. Nɩɩ ɔkʋ mɛɛ tɩyɛ akutu ɛɛ lɩɩ kɩkpalɛ oyu sʋ, abɛɛ kididobi lɩɩ kimango oyu sʋ.
44 Porque toda árvore é reconhecida pelo seu próprio fruto. Porque dos espinheiros o homem não colhe figos, nem de um arbusto se colhe uvas.
45 Nyɩmɩsa danbɩrasa ɩɩ waa atɔ danbɩrasa mʋ nɩɩ ɔ kʋʋla yɩla mʋ kɔkɔlɔ tɔ, nɩɩ nyɩmɩsa libi mɔɔ ɩɩ waa atɔ libi mʋ nɩɩ ɔ kʋʋla yɩla mʋ kɔkɔlɔ tɔ. Lɩɩ fɛɛ nyɩmɩsa kɔnɔ ɩɩ tɔwɛ kʋtɔ mʋ nɩɩ kɩ bʋ mʋ kɔkɔlɔ tɔ nɩn.
45 O homem bom, do bom tesouro do seu coração tira o que é bom, e o homem mau, do mau tesouro do seu coração tira o que é mau; porque da abundância do seu coração fala a boca.
46 “Mɩnɛ ɩ waa sʋ nɩɩ fan tɩɩ mɛ yɛ, ‘Ɔnyɩrɩpɛ, Ɔnyɩrɩpɛ,’ yɛgɛ fan mɛɛ waa kʋtɔ mʋ nɩɩ n tɔwɛ fanɛ yɛ fan waa?
46 E por que me chamais, Senhor, Senhor, e não fazeis as coisas que eu digo?
47 Ɔkʋmaa mʋ nɩɩ ɔ ba mɛ asɛ, ba nu mɛ asɩn, nɩɩ ɔ waa ɩmʋ mʋ, n biti n kaapʋ fanɛ ɔsa mʋ nɩɩ o duli.
47 Todo aquele que vem a mim, e ouve as minhas palavras, e as pratica, eu vos mostrarei a quem ele é semelhante;
48 Kanɩn ɔsa maŋa du nɩn fɛɛ ɔsa mʋ nɩɩ ee biti ɔ pɔyɩ kɩkpaara, nɩɩ o kuu loo kasɛ nɩɩ ɔ pɔyɩ ɔpɔrɛ gyankpaasa mʋ gyaga kɩfʋlɛ sʋ. Nɩɩ nkyu n bɔla nɩɩ ɩ da kɩkpaara mʋ, amaa kɩ man gyingyen lɩɩ fɛɛ maa pɔyɩ kɩmʋ danbɩrasa mʋ sʋ.
48 ele é semelhante a um homem que edificou uma casa, e cavou fundo, e pôs os alicerces sobre a rocha; e, vindo a enchente, a corrente batia veementemente sobre aquela casa, e não a pôde abalar, pois esta estava fundada sobre a rocha.
49 Amaa ɔkʋmaa mʋ nɩɩ o nu mɛ asɩn, nɩɩ ɔ man buu ɩmʋ mʋ, o du nɩn fɛɛ ɔsa mʋ nɩɩ ɔ man kuu ɔbɔ pɔyɩ nɩɩ ɔ pɔ́yɩ́ kɩkpaara mʋ gyaga kusuupu sʋ. Nɩɩ nkyu maa bɔla da kɩkpaara mʋ, nɩɩ kɩ lɩɩ tɩyɛ yaasɛ tɔ kpini‐kpini.”
49 Mas o que ouve e não pratica é semelhante a um homem que edificou uma casa sobre a terra, sem alicerces; na qual a corrente batia veementemente, e imediatamente desabou; e foi grande a ruína daquela casa.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.