Lucas 6

Ɩbwaarɛ Katɔwɛ Kyula Pʋpwɛ (NAW) vs ACF

Sair da comparação
ACF Almeida Corrigida Fiel
1 Kakɛ fʋʋtɛsa akɛ kʋ nɩɩ Yesu naa ayu kʋdɔɔ kʋ tɔ, nɩɩ mʋ abɩɩlapʋ ba tɩŋɛ ayu mʋ pʋsa bamʋ abaa tɔ wɛ.
1 E aconteceu que, no segundo sábado após o primeiro, passou pelas searas, e os seus discípulos iam arrancando espigas e, esfregando-as com as mãos, as comiam.
2 Nɩɩ Farasii abi mʋ akʋ ba taasɛ yɛ, “Mɩnɛ ɩ waa nɩɩ fan waa kakɛ fʋʋtɛsa akɛ ikisii?”
2 E alguns dos fariseus lhes disseram: Por que fazeis o que não é lícito fazer nos sábados?
3 Nɩɩ Yesu lɛɛ bamʋ kɔnɔ yɛ, “Fan man pɩɩta kalɛ Ɩbwaarɛ Asɩnkyan yɩlasa mʋ, kɛ fan wu kʋtɔ mʋ nɩɩ Dawidi waa saŋa mʋ nɩɩ akʋn a mɔɔ maa mʋ asa mʋ?
3 E Jesus, respondendo-lhes, disse: Nunca lestes o que fez Davi quando teve fome, ele e os que com ele estavam?
4 Fan man wu kanan mʋ nɩɩ o loo kabwaarɛ‐sunkpa obu to naa taa saraga bodobodo mʋ wɛ, nɩɩ ɔ taa ɩkʋ sa mʋ asa gbaa nɩɩ ba wɛ, yɛgɛ ɩ man gyɛ anɛ nbara sʋ fɛɛ ɔkʋ o gyii ɩmʋ, amɔɔ Ɩbwaarɛ aseepu nkʋn?”
4 Como entrou na casa de Deus, e tomou os pães da proposição, e os comeu, e deu também aos que estavam com ele, os quais não é lícito comer senão só aos sacerdotes?
5 Nɩɩ Yesu bɩla tɔwɛ yɛ, “Mɛ, Daadimaadi Obii‐nyɩnsa gbaa n gyɛ Ɔnyɩrɩpɛ sa kakɛ fʋʋtɛsa mʋ.”
5 E dizia-lhes: O Filho do homem é Senhor até do sábado.
6 Kakɛ fʋʋtɛsa akɛ kʋ biyo Yesu bɩla kpee Gyiwu abi kabwaarɛ‐kʋlɛ ɔgyaŋɛkpa ɛɛ kaapʋ. Nɩɩ ɔnyɩn kʋ bʋ tʋtɔ nɩɩ mʋ gyisa kɩbaa ki wu.
6 E aconteceu também noutro sábado, que entrou na sinagoga, e estava ensinando; e havia ali um homem que tinha a mão direita mirrada.
7 Farasii abi mʋ yɛ nbara akaapʋpʋ mʋ bee biti kanan mʋ nɩɩ ba waa kɛ ba bun Yesu kʋpwɛ. Ɩmʋ sʋ ba tɛ ba gyoo bɛɛ kɩɩ fɛɛ Yesu ii biti ɔ kyɛ mʋ kakɛ fʋʋtɛsa akɛ mʋ.
7 E os escribas e fariseus observavam-no, se o curaria no sábado, para acharem de que o acusar.
8 Amaa Yesu wʋla o n‐yɩɩ bamʋ nfɛɛrɛ mʋ nɩɩ bɛɛ fɛ, nɩɩ ɔ tɔwɛ ɔnyɩn mʋ nɩɩ mʋ kɩbaa ki wu mʋ yɛ, “Kʋsʋ yɩlɛ asa mʋ kpini ansi tɔ.” Nɩɩ ɔ kʋsʋ yɩlɛ.
8 Mas ele bem conhecia os seus pensamentos; e disse ao homem que tinha a mão mirrada: Levanta-te, e fica em pé no meio. E, levantando-se ele, ficou em pé.
9 Nɩɩ Yesu tɔwɛ bamʋ yɛ, “N taasɛ fanɛ, mɩnɛ kʋtɔ nɩɩ anɛ nbara mʋ ɩ kaapʋ fɛɛ a waa kakɛ fʋʋtɛsa akɛ? A waa adanbɩrasa abɛɛ alibi? A mɔlɩgɛ asa nkpa abɛɛ a nyita ɩmʋ?”
9 Então Jesus lhes disse: Uma coisa vos hei de perguntar: É lícito nos sábados fazer bem, ou fazer mal? salvar a vida, ou matar?
10 Nɩɩ ɔ kɩɩ bamʋ kpini kyaabɔɔ, nɩɩ ɔ tɔwɛ ɔnyɩn mʋ yɛ, “Tɛɛŋɛ fʋ kɩbaa.” Nɩɩ ɔnyɩn mʋ tɛɛŋɛ mʋ kɩbaa, nɩɩ mʋ kɩbaa mʋ kɩ nyɛ ɔlʋn.
10 E, olhando para todos em redor, disse ao homem: Estende a tua mão. E ele assim o fez, e a mão lhe foi restituída sã como a outra.
11 Amaa agbʋ a kɩtaa bamʋ, nɩɩ ba piili bɛɛ bee ŋmina kanan mʋ nɩɩ bee biti ba waa Yesu.
11 E ficaram cheios de furor, e uns com os outros conferenciavam sobre o que fariam a Jesus.
12 Nkɛ maŋa tɔ mʋ, Yesu kpee abɩɩ tɔ ɔ naa kʋlɛ kabwaarɛ‐kʋlɛ, nɩɩ kagyanbwɛ maŋa kpini mʋ, ɔ bʋ tʋtɔ ɛɛ kʋlɛ Ɩbwaarɛ.
12 E aconteceu que naqueles dias subiu ao monte a orar, e passou a noite em oração a Deus.
13 Nɩɩ kayɩɩ kɩ maa kɛ mʋ, nɩɩ ɔ tɩɩ mʋ abɩɩlapʋ kpini ba mʋ asɛ, nɩɩ ɔ lɛɛ bamʋ tɔ kudu anyɔ, nɩɩ ɔ yɩla bamʋ kɩtɩɩ yɛ asunpu.
13 E, quando já era dia, chamou a si os seus discípulos, e escolheu doze deles, a quem também deu o nome de apóstolos:
14 Bamʋ ɩ gyɛ Simon (mʋ nɩɩ ɔ yɩla mʋ kɩtɩɩ yɛ Pita), yɛ mu‐supu Andiruwu, yɛ Gyemisi maa Gyɔn, yɛ Filipu maa Batolome,
14 Simão, ao qual também chamou Pedro, e André, seu irmão; Tiago e João; Filipe e Bartolomeu;
15 yɛ Matiwu maa Tomasi, yɛ Alifeyo mu‐bii Gyemisi, yɛ Simon mʋ nɩɩ bɛɛ tɩɩ yɛ Seloti,
15 Mateus e Tomé; Tiago, filho de Alfeu, e Simão, chamado Zelote;
16 yɛ Gyemisi mu‐bii Gyudasi, yɛ Gyudasi Isikariyoti mʋ nɩɩ ɔ ba lɛɛ Yesu sa mʋ.
16 E Judas, irmão de Tiago, e Judas Iscariotes, que foi o traidor.
17 Yesu maa mu asunpu ba kpɩlɩgɛ kɩbɩɩ mʋ sʋ ba kipentenpiren kʋ sʋ. Nɩɩ abɩɩlapʋ gaalaagaa ba be tu mʋ tʋtɔ, nɩɩ asa damantɛ ba lɩɩ Gyudeya yɛ Gyerusalem yɛ ndɛ mʋ nɩɩ bɛɛ tɩɩ yɛ Tayi maa Sidon ɔpʋ nbunɔ mʋ kpini.
17 E, descendo com eles, parou num lugar plano, e também um grande número de seus discípulos, e grande multidão de povo de toda a Judéia, e de Jerusalém, e da costa marítima de Tiro e de Sidom; os quais tinham vindo para o ouvir, e serem curados das suas enfermidades,
18 Ba ba nu mʋ asɛ kɛ ba nyɛ bamʋ alɔ kɩ kyɛ. Bamʋ nɩɩ n‐yaayu libi bɛɛ tɔɔrɔɔ bamʋ ba nyɛ bamʋ n‐yɩɩ.
18 Como também os atormentados dos espíritos imundos; e eram curados.
19 Nɩɩ asa mʋ kpini ba kpan bamʋ n‐yɩɩ fɛɛ ba mata mʋ, lɩɩ fɛɛ ɔlʋn kʋ bʋ mʋ tɔ nɩɩ ɩ lɩɩ ɩ kyɛ bamʋ kpini alɔ.
19 E toda a multidão procurava tocar-lhe, porque saía dele virtude, e curava a todos.
20 Tʋtɔ nɩɩ Yesu kɩɩ mʋ abɩɩlapʋ mʋ nɩɩ ɔ tɔwɛ yɛ,
20 E, levantando ele os olhos para os seus discípulos, dizia: Bem-aventurados vós, os pobres, porque vosso é o reino de Deus.
21 Amu ɔkɔn wuya ana ɩ gyɛ fanɛ mʋ nɩɩ akʋn a mɔɔ fanɛ nbɩɩnbɩɩ nɩmʋ mʋ,
21 Bem-aventurados vós, que agora tendes fome, porque sereis fartos. Bem-aventurados vós, que agora chorais, porque haveis de rir.
22 Amu ɔkɔn wuya ana ɩ gyɛ fanɛ mʋ nɩɩ asa bee kisi fanɛ,
22 Bem-aventurados sereis quando os homens vos odiarem e quando vos separarem, e vos injuriarem, e rejeitarem o vosso nome como mau, por causa do Filho do homem.
23 “Nɩɩ ba kan waa fanɛ kanɩn mʋ fan yɛgɛ ɩ waa fanɛ ɔkɔn, kɛ fan taa kensi‐gyii kyaa, lɩɩ fɛɛ kɛkɛɛ lala kɩ dɛ sʋsʋ kii gyoo fanɛ. Kpalɩ fɛɛ kanɩn nɩɩ bamʋ naana ana gbaa ba taa waa Ɩbwaarɛ atɔwɛpʋ mʋ.
23 Folgai nesse dia, exultai; porque eis que é grande o vosso galardão no céu, pois assim faziam os seus pais aos profetas.
24 Amaa fanɛ atɔ wuya ana, fanɛ laakʋ,
24 Mas ai de vós, ricos! porque já tendes a vossa consolação.
25 Fanɛ mʋ nɩɩ fan gyii ŋmɛ nbɩɩnbɩɩ nɩmʋ falɛ mɔɔ, fanɛ laakʋ,
25 Ai de vós, os que estais fartos, porque tereis fome. Ai de vós, os que agora rides, porque vos lamentareis e chorareis.
26 Nɩɩ fanɛ mʋ nɩɩ asa bɛɛ tɔwɛ fanɛ n‐yɩɩ sʋ asɩn danbɩrasa mʋ, fanɛ laakʋ.
26 Ai de vós quando todos os homens de vós disserem bem, porque assim faziam seus pais aos falsos profetas.
27 Nɩɩ Yesu yɛ, “Amaa n tɔwɛ fanɛ mʋ nɩɩ fen nu mɛ asɛ yɛ, fan biti fanɛ dʋn ana, kɛ fan waa adanbɩrasa sa fanɛ akisipu ana.
27 Mas a vós, que isto ouvis, digo: Amai a vossos inimigos, fazei bem aos que vos odeiam;
28 Kɛ fan waa bamʋ nɩɩ bɛɛ tɔwɛ fanɛ nnɔ mʋ kusee, kɛ fan kʋlɛ kabwaarɛ‐kʋlɛ sa bamʋ nɩɩ bɛɛ nyanla fanɛ.
28 Bendizei os que vos maldizem, e orai pelos que vos caluniam.
29 Nɩɩ ɔkʋ kan da fʋ ɔtan mʋ, biliŋi kɩnyɔsapʋ mʋ sa mʋ. Nɩɩ ɔkʋ kan kɔɔlɛ fʋ balɩmaasʋ mʋ, yɛgɛ ɔ taa fʋ kaalɛ tii sʋ.
29 Ao que te ferir numa face, oferece-lhe também a outra; e ao que te houver tirado a capa, nem a túnica recuses;
30 Nɩɩ ɔkʋ kan ba kʋlɛ fʋ kʋtɔ kʋ mʋ, sa mʋ. Nɩɩ ɔkʋ kan taa fʋ kʋtɔ kʋ mʋ, man bɩla naa taasɛ kʋtɔ maŋa sʋ lɩɩ odunwura mʋ asɛ.
30 E dá a qualquer que te pedir; e ao que tomar o que é teu, não lho tornes a pedir.
31 Kɛ fan waa fanɛ tɔɔmaa ana fɛɛ kanan mʋ nɩɩ fen biti fɛɛ ba waa sa fanɛ mʋ.
31 E como vós quereis que os homens vos façam, da mesma maneira lhes fazei vós, também.
32 “Fɛɛ nɩɩ fan kan fen biti bamʋ nɩɩ bee biti fanɛ nkʋn mʋ, mɩnɛ sʋ nɩɩ ɩ dagaa fɛɛ Ɩbwaarɛ ɔ bɩla yɩn fanɛ? Halɩɩ alibi awaapʋ gbaa bee biti bamʋ nɩɩ bee biti bamʋ mʋ.
32 E se amardes aos que vos amam, que recompensa tereis? Também os pecadores amam aos que os amam.
33 Nɩɩ fan kan waa kɩdanbɩrasa sa bamʋ nɩɩ bɛɛ waa fanɛ adanbɩrasa nkʋn mʋ, mɩnɛ sʋ nɩɩ ɩ dagaa fɛɛ Ɩbwaarɛ ɔ bɩla yɩn fanɛ? Alibi awaapʋ gbaa bɛɛ waa kanɩn.
33 E se fizerdes bem aos que vos fazem bem, que recompensa tereis? Também os pecadores fazem o mesmo.
34 Nɩɩ fan kan fɛn paala bamʋ nɩɩ fan kɔɔlɛ gyii fɛɛ bee biti ba ba nyɛ ka fanɛ mʋ, mɩnɛ sʋ nɩɩ ɩ dagaa fɛɛ Ɩbwaarɛ ɔ bɩla yɩn fanɛ? Halɩɩ alibi awaapʋ gbaa bɛɛ paala bamʋ tɔmaa ana kɛ bee bwii ka bamʋ afulee maŋa kɔnɔ kyɛɛkyɛɛ.
34 E se emprestardes àqueles de quem esperais tornar a receber, que recompensa tereis? Também os pecadores emprestam aos pecadores, para tornarem a receber outro tanto.
35 Amaa fan biti fanɛ dʋn ana kɛ fan waa bamʋ adanbɩrasa. Nɩɩ fan kan paala bamʋ mʋ, fan man fɛ ɩmʋ kɩba ka nfɛɛrɛ. Nɩɩ fɛn waa kanɩn mʋ, fen biti fan nyɛ kɛkɛɛ lala, kɛ fen biti fan baa fan gyɛ Ɩbwaarɛ Owura lala mʋ nbii ana. Lɩɩ fɛɛ ɔ sʋ kebiti sa asa, nɩɩ ɛɛ waa kɩdanbɩrasa ɛɛ sa bamʋ nɩɩ ba mɛɛ fwaala, nɩɩ ba gyɛ amu tɔ ɔlʋn wuya ana.
35 Amai, pois, a vossos inimigos, e fazei bem, e emprestai, sem nada esperardes, e será grande o vosso galardão, e sereis filhos do Altíssimo; porque ele é benigno até para com os ingratos e maus.
36 Ɩmʋ sʋ fan wu asa kʋwɛɛ fɛɛ kanan mʋ nɩɩ fanɛ‐Sɛ Ɩbwaarɛ gbaa ii wu asa kʋwɛɛ mʋ.
36 Sede, pois, misericordiosos, como também vosso Pai é misericordioso.
37 “Fan man talɛ fanɛ tɔɔmaa ana, kɛ Ɩbwaarɛ gbaa ɔ man talɛ fanɛ. Fan man bun asa kʋpwɛ, kɛ Ɩbwaarɛ gbaa ɔ man bun fanɛ kʋpwɛ. Fan taa kɛɛ abaa, kɛ Ɩbwaarɛ gbaa ɔ taa kɛɛ fanɛ.
37 Não julgueis, e não sereis julgados; não condeneis, e não sereis condenados; soltai, e soltar-vos-ão.
38 Fan sa, kɛ Ɩbwaarɛ gbaa ɔ sa fanɛ. Ee biti ɔ kaala, bɔla kʋtɔ kaalasa mʋ, kɛ ɔ nyɛɛ sʋ, kɛ o gyingyen kɩmʋ, kɛ ɩ bɔla wʋrɩgɛ fanɛ abaa tɔ. Kʋtɔ kaalasa mʋ nɩɩ fan taa kaala mʋ, kɩmʋ maa nɩɩ Ɩbwaarɛ ii biti ɔ taa kaala sa fanɛ.”
38 Dai, e ser-vos-á dado; boa medida, recalcada, sacudida e transbordando, vos deitarão no vosso regaço; porque com a mesma medida com que medirdes também vos medirão de novo.
39 Nɩɩ Yesu bɔ bamʋ kɩŋasan nɩmʋ yɛ, “Gyaatanapʋ ɩ taalɛ gyankpaa mʋ tɔɔmaa gyaatanapʋ ɔkpa? Nɩɩ ɩ kan ba kanɩn mʋ, bamʋ asa anyɔ kpini bee biti ba naa lɩɩ tɩyɛ kɩkyabɔ tɔ.
39 E dizia-lhes uma parábola: Pode porventura o cego guiar o cego? Não cairão ambos na cova?
40 Nɩɩ ɔbɩɩlapʋ mɛɛ taalɛ ŋara mʋ ɔkaapʋpʋ, amaa nɩɩ ɔkʋmaa mʋ nɩɩ ɔ bɩla bɩɩ bɩrɛ ɛɛ taalɛ waa fɛɛ mʋ ɔkaapʋpʋ.
40 O discípulo não é superior a seu mestre, mas todo o que for perfeito será como o seu mestre.
41 “Mɩnɛ ɩ waa nɩɩ fu wu keyuubi kɩ maa bʋ fʋ tɔɔmaa kensi tɔ, nɩɩ fu mee wu kagyapoti mʋ nɩɩ kɩ bʋ fʋ lɛɛ tɔ?
41 E por que atentas tu no argueiro que está no olho de teu irmão, e não reparas na trave que está no teu próprio olho?
42 Mɩnɛ sʋ nɩɩ fɩɩ taalɛ tɔwɛ fʋ tɔɔmaa yɛ, ‘Mɛ tɔɔmaa, yɛgɛ n lɛɛ keyuubi mʋ nɩɩ kɩ bʋ fu kensi tɔ falɛ! Yɛgɛ fʋ mɛɛ kɩɩ kagyapoti mʋ nɩɩ kɩ bʋ fʋ gbaa‐gbaa fu kensi tɔ?’ Fʋ kebunbun ansi wuya, gyankpaa lɛɛ kagyapoti mʋ nɩɩ kɩ bʋ fʋ kensi tɔ, pɔyɩ kɛ fʋ taalɛ kɩɩ danbɩrasa lɛɛ keyuubi mʋ nɩɩ kɩ bʋ fʋ tɔɔmaa lɛɛ tɔ.
42 Ou como podes dizer a teu irmão: Irmão, deixa-me tirar o argueiro que está no teu olho, não atentando tu mesmo na trave que está no teu olho? Hipócrita, tira primeiro a trave do teu olho, e então verás bem para tirar o argueiro que está no olho de teu irmão.
43 “Nɩɩ oyu danbɩrasa kʋ man bʋ tɔ kɩ sɔyɩ abi libi, abɛɛ oyu libi mɛɛ sɔyɩ abi danbɩrasa.
43 Porque não há boa árvore que dê mau fruto, nem má árvore que dê bom fruto.
44 Oyu kʋmaa nɩmʋ kɩmʋ abi sʋ nɩɩ bɛɛ sʋ bɛɛ bɩɩ kɩmʋ. Nɩɩ ɔkʋ mɛɛ tɩyɛ akutu ɛɛ lɩɩ kɩkpalɛ oyu sʋ, abɛɛ kididobi lɩɩ kimango oyu sʋ.
44 Porque cada árvore se conhece pelo seu próprio fruto; pois não se colhem figos dos espinheiros, nem se vindimam uvas dos abrolhos.
45 Nyɩmɩsa danbɩrasa ɩɩ waa atɔ danbɩrasa mʋ nɩɩ ɔ kʋʋla yɩla mʋ kɔkɔlɔ tɔ, nɩɩ nyɩmɩsa libi mɔɔ ɩɩ waa atɔ libi mʋ nɩɩ ɔ kʋʋla yɩla mʋ kɔkɔlɔ tɔ. Lɩɩ fɛɛ nyɩmɩsa kɔnɔ ɩɩ tɔwɛ kʋtɔ mʋ nɩɩ kɩ bʋ mʋ kɔkɔlɔ tɔ nɩn.
45 O homem bom, do bom tesouro do seu coração tira o bem, e o homem mau, do mau tesouro do seu coração tira o mal, porque da abundância do seu coração fala a boca.
46 “Mɩnɛ ɩ waa sʋ nɩɩ fan tɩɩ mɛ yɛ, ‘Ɔnyɩrɩpɛ, Ɔnyɩrɩpɛ,’ yɛgɛ fan mɛɛ waa kʋtɔ mʋ nɩɩ n tɔwɛ fanɛ yɛ fan waa?
46 E por que me chamais, Senhor, Senhor, e não fazeis o que eu digo?
47 Ɔkʋmaa mʋ nɩɩ ɔ ba mɛ asɛ, ba nu mɛ asɩn, nɩɩ ɔ waa ɩmʋ mʋ, n biti n kaapʋ fanɛ ɔsa mʋ nɩɩ o duli.
47 Qualquer que vem a mim e ouve as minhas palavras, e as observa, eu vos mostrarei a quem é semelhante:
48 Kanɩn ɔsa maŋa du nɩn fɛɛ ɔsa mʋ nɩɩ ee biti ɔ pɔyɩ kɩkpaara, nɩɩ o kuu loo kasɛ nɩɩ ɔ pɔyɩ ɔpɔrɛ gyankpaasa mʋ gyaga kɩfʋlɛ sʋ. Nɩɩ nkyu n bɔla nɩɩ ɩ da kɩkpaara mʋ, amaa kɩ man gyingyen lɩɩ fɛɛ maa pɔyɩ kɩmʋ danbɩrasa mʋ sʋ.
48 É semelhante ao homem que edificou uma casa, e cavou, e abriu bem fundo, e pôs os alicerces sobre a rocha; e, vindo a enchente, bateu com ímpeto a corrente naquela casa, e não a pôde abalar, porque estava fundada sobre a rocha.
49 Amaa ɔkʋmaa mʋ nɩɩ o nu mɛ asɩn, nɩɩ ɔ man buu ɩmʋ mʋ, o du nɩn fɛɛ ɔsa mʋ nɩɩ ɔ man kuu ɔbɔ pɔyɩ nɩɩ ɔ pɔ́yɩ́ kɩkpaara mʋ gyaga kusuupu sʋ. Nɩɩ nkyu maa bɔla da kɩkpaara mʋ, nɩɩ kɩ lɩɩ tɩyɛ yaasɛ tɔ kpini‐kpini.”
49 Mas o que ouve e não pratica é semelhante ao homem que edificou uma casa sobre terra, sem alicerces, na qual bateu com ímpeto a corrente, e logo caiu; e foi grande a ruína daquela casa.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.