Lucas 6
Ɩbwaarɛ Katɔwɛ Kyula Pʋpwɛ (NAW) vs ARIB
1 Kakɛ fʋʋtɛsa akɛ kʋ nɩɩ Yesu naa ayu kʋdɔɔ kʋ tɔ, nɩɩ mʋ abɩɩlapʋ ba tɩŋɛ ayu mʋ pʋsa bamʋ abaa tɔ wɛ.
1 E sucedeu que, num dia de sábado, passava Jesus pelas searas; e seus discípulos iam colhendo espigas e, debulhando-as com as mãos, as comiam.
2 Nɩɩ Farasii abi mʋ akʋ ba taasɛ yɛ, “Mɩnɛ ɩ waa nɩɩ fan waa kakɛ fʋʋtɛsa akɛ ikisii?”
2 Alguns dos fariseus, porém, perguntaram; Por que estais fazendo o que não é lícito fazer nos sábados?
3 Nɩɩ Yesu lɛɛ bamʋ kɔnɔ yɛ, “Fan man pɩɩta kalɛ Ɩbwaarɛ Asɩnkyan yɩlasa mʋ, kɛ fan wu kʋtɔ mʋ nɩɩ Dawidi waa saŋa mʋ nɩɩ akʋn a mɔɔ maa mʋ asa mʋ?
3 E Jesus, respondendo-lhes, disse: Nem ao menos tendes lido o que fez Davi quando teve fome, ele e seus companheiros?
4 Fan man wu kanan mʋ nɩɩ o loo kabwaarɛ‐sunkpa obu to naa taa saraga bodobodo mʋ wɛ, nɩɩ ɔ taa ɩkʋ sa mʋ asa gbaa nɩɩ ba wɛ, yɛgɛ ɩ man gyɛ anɛ nbara sʋ fɛɛ ɔkʋ o gyii ɩmʋ, amɔɔ Ɩbwaarɛ aseepu nkʋn?”
4 Como entrou na casa de Deus, tomou os pães da proposição, dos quais não era lícito comer senão só aos sacerdotes, e deles comeu e deu também aos companheiros?
5 Nɩɩ Yesu bɩla tɔwɛ yɛ, “Mɛ, Daadimaadi Obii‐nyɩnsa gbaa n gyɛ Ɔnyɩrɩpɛ sa kakɛ fʋʋtɛsa mʋ.”
5 Também lhes disse: O Filho do homem é Senhor do sábado.
6 Kakɛ fʋʋtɛsa akɛ kʋ biyo Yesu bɩla kpee Gyiwu abi kabwaarɛ‐kʋlɛ ɔgyaŋɛkpa ɛɛ kaapʋ. Nɩɩ ɔnyɩn kʋ bʋ tʋtɔ nɩɩ mʋ gyisa kɩbaa ki wu.
6 Ainda em outro sábado entrou na sinagoga, e pôs-se a ensinar. Estava ali um homem que tinha a mão direita atrofiada.
7 Farasii abi mʋ yɛ nbara akaapʋpʋ mʋ bee biti kanan mʋ nɩɩ ba waa kɛ ba bun Yesu kʋpwɛ. Ɩmʋ sʋ ba tɛ ba gyoo bɛɛ kɩɩ fɛɛ Yesu ii biti ɔ kyɛ mʋ kakɛ fʋʋtɛsa akɛ mʋ.
7 E os escribas e os fariseus observavam-no, para ver se curaria em dia de sábado, para acharem de que o acusar.
8 Amaa Yesu wʋla o n‐yɩɩ bamʋ nfɛɛrɛ mʋ nɩɩ bɛɛ fɛ, nɩɩ ɔ tɔwɛ ɔnyɩn mʋ nɩɩ mʋ kɩbaa ki wu mʋ yɛ, “Kʋsʋ yɩlɛ asa mʋ kpini ansi tɔ.” Nɩɩ ɔ kʋsʋ yɩlɛ.
8 Mas ele, conhecendo-lhes os pensamentos, disse ao homem que tinha a mão atrofiada: Levanta-te, e fica em pé aqui no maio. E ele, levantando-se, ficou em pé.
9 Nɩɩ Yesu tɔwɛ bamʋ yɛ, “N taasɛ fanɛ, mɩnɛ kʋtɔ nɩɩ anɛ nbara mʋ ɩ kaapʋ fɛɛ a waa kakɛ fʋʋtɛsa akɛ? A waa adanbɩrasa abɛɛ alibi? A mɔlɩgɛ asa nkpa abɛɛ a nyita ɩmʋ?”
9 Disse-lhes, então, Jesus: Eu vos pergunto: É lícito no sábado fazer bem, ou fazer mal? salvar a vida, ou tirá-la?
10 Nɩɩ ɔ kɩɩ bamʋ kpini kyaabɔɔ, nɩɩ ɔ tɔwɛ ɔnyɩn mʋ yɛ, “Tɛɛŋɛ fʋ kɩbaa.” Nɩɩ ɔnyɩn mʋ tɛɛŋɛ mʋ kɩbaa, nɩɩ mʋ kɩbaa mʋ kɩ nyɛ ɔlʋn.
10 E olhando para todos em redor, disse ao homem: Estende a tua mão. Ele assim o fez, e a mão lhe foi restabelecida.
11 Amaa agbʋ a kɩtaa bamʋ, nɩɩ ba piili bɛɛ bee ŋmina kanan mʋ nɩɩ bee biti ba waa Yesu.
11 Mas eles se encheram de furor; e uns com os outros conferenciam sobre o que fariam a Jesus.
12 Nkɛ maŋa tɔ mʋ, Yesu kpee abɩɩ tɔ ɔ naa kʋlɛ kabwaarɛ‐kʋlɛ, nɩɩ kagyanbwɛ maŋa kpini mʋ, ɔ bʋ tʋtɔ ɛɛ kʋlɛ Ɩbwaarɛ.
12 Naqueles dias retirou-se para o monte a fim de orar; e passou a noite toda em oração a Deus.
13 Nɩɩ kayɩɩ kɩ maa kɛ mʋ, nɩɩ ɔ tɩɩ mʋ abɩɩlapʋ kpini ba mʋ asɛ, nɩɩ ɔ lɛɛ bamʋ tɔ kudu anyɔ, nɩɩ ɔ yɩla bamʋ kɩtɩɩ yɛ asunpu.
13 Depois do amanhecer, chamou seus discípulos, e escolheu doze dentre eles, aos quais deu também o nome de apóstolos:
14 Bamʋ ɩ gyɛ Simon (mʋ nɩɩ ɔ yɩla mʋ kɩtɩɩ yɛ Pita), yɛ mu‐supu Andiruwu, yɛ Gyemisi maa Gyɔn, yɛ Filipu maa Batolome,
14 Simão, ao qual também chamou Pedro, e André, seu irmão; Tiago e João; Filipe e Bartolomeu;
15 yɛ Matiwu maa Tomasi, yɛ Alifeyo mu‐bii Gyemisi, yɛ Simon mʋ nɩɩ bɛɛ tɩɩ yɛ Seloti,
15 Mateus e Tomé; Tiago, filho de Alfeu, e Simão, chamado Zelote;
16 yɛ Gyemisi mu‐bii Gyudasi, yɛ Gyudasi Isikariyoti mʋ nɩɩ ɔ ba lɛɛ Yesu sa mʋ.
16 Judas, filho de Tiago; e Judas Iscariotes, que veio a ser o traidor.
17 Yesu maa mu asunpu ba kpɩlɩgɛ kɩbɩɩ mʋ sʋ ba kipentenpiren kʋ sʋ. Nɩɩ abɩɩlapʋ gaalaagaa ba be tu mʋ tʋtɔ, nɩɩ asa damantɛ ba lɩɩ Gyudeya yɛ Gyerusalem yɛ ndɛ mʋ nɩɩ bɛɛ tɩɩ yɛ Tayi maa Sidon ɔpʋ nbunɔ mʋ kpini.
17 E Jesus, descendo com eles, parou num lugar plano, onde havia não só grande número de seus discípulos, mas também grande multidão do povo, de toda a Judéia e Jerusalém, e do litoral de Tiro e de Sidom, que tinham vindo para ouvi-lo e serem curados das suas doenças;
18 Ba ba nu mʋ asɛ kɛ ba nyɛ bamʋ alɔ kɩ kyɛ. Bamʋ nɩɩ n‐yaayu libi bɛɛ tɔɔrɔɔ bamʋ ba nyɛ bamʋ n‐yɩɩ.
18 e os que eram atormentados por espíritos imundos ficavam curados.
19 Nɩɩ asa mʋ kpini ba kpan bamʋ n‐yɩɩ fɛɛ ba mata mʋ, lɩɩ fɛɛ ɔlʋn kʋ bʋ mʋ tɔ nɩɩ ɩ lɩɩ ɩ kyɛ bamʋ kpini alɔ.
19 E toda a multidão procurava tocar-lhe; porque saía dele poder que curava a todos.
20 Tʋtɔ nɩɩ Yesu kɩɩ mʋ abɩɩlapʋ mʋ nɩɩ ɔ tɔwɛ yɛ,
20 Então, levantando ele os olhos para os seus discípulos, dizia: Bem-aventurados vós, os pobres, porque vosso é o reino de Deus.
21 Amu ɔkɔn wuya ana ɩ gyɛ fanɛ mʋ nɩɩ akʋn a mɔɔ fanɛ nbɩɩnbɩɩ nɩmʋ mʋ,
21 Bem-aventurados vós, que agora tendes fome, porque sereis fartos. Bem-aventurados vós, que agora chorais, porque haveis de rir.
22 Amu ɔkɔn wuya ana ɩ gyɛ fanɛ mʋ nɩɩ asa bee kisi fanɛ,
22 Bem-aventurados sereis quando os homens vos odiarem, e quando vos expulsarem da sua companhia, e vos injuriarem, e rejeitarem o vosso nome como indigno, por causa do Filho do homem.
23 “Nɩɩ ba kan waa fanɛ kanɩn mʋ fan yɛgɛ ɩ waa fanɛ ɔkɔn, kɛ fan taa kensi‐gyii kyaa, lɩɩ fɛɛ kɛkɛɛ lala kɩ dɛ sʋsʋ kii gyoo fanɛ. Kpalɩ fɛɛ kanɩn nɩɩ bamʋ naana ana gbaa ba taa waa Ɩbwaarɛ atɔwɛpʋ mʋ.
23 Regozijai-vos nesse dia e exultai, porque eis que é grande o vosso galardão no céu; pois assim faziam os seus pais aos profetas.
24 Amaa fanɛ atɔ wuya ana, fanɛ laakʋ,
24 Mas ai de vós que sois ricos! porque já recebestes a vossa consolação.
25 Fanɛ mʋ nɩɩ fan gyii ŋmɛ nbɩɩnbɩɩ nɩmʋ falɛ mɔɔ, fanɛ laakʋ,
25 Ai de vós, os que agora estais fartos! porque tereis fome. Ai de vós, os que agora rides! porque vos lamentareis e chorareis.
26 Nɩɩ fanɛ mʋ nɩɩ asa bɛɛ tɔwɛ fanɛ n‐yɩɩ sʋ asɩn danbɩrasa mʋ, fanɛ laakʋ.
26 Ai de vós, quando todos os homens vos louvarem! porque assim faziam os seus pais aos falsos profetas.
27 Nɩɩ Yesu yɛ, “Amaa n tɔwɛ fanɛ mʋ nɩɩ fen nu mɛ asɛ yɛ, fan biti fanɛ dʋn ana, kɛ fan waa adanbɩrasa sa fanɛ akisipu ana.
27 Mas a vós que ouvis, digo: Amai a vossos inimigos, fazei bem aos que vos odeiam,
28 Kɛ fan waa bamʋ nɩɩ bɛɛ tɔwɛ fanɛ nnɔ mʋ kusee, kɛ fan kʋlɛ kabwaarɛ‐kʋlɛ sa bamʋ nɩɩ bɛɛ nyanla fanɛ.
28 bendizei aos que vos maldizem, e orai pelos que vos caluniam.
29 Nɩɩ ɔkʋ kan da fʋ ɔtan mʋ, biliŋi kɩnyɔsapʋ mʋ sa mʋ. Nɩɩ ɔkʋ kan kɔɔlɛ fʋ balɩmaasʋ mʋ, yɛgɛ ɔ taa fʋ kaalɛ tii sʋ.
29 Ao que te ferir numa face, oferece-lhe também a outra; e ao que te houver tirado a capa, não lhe negues também a túnica.
30 Nɩɩ ɔkʋ kan ba kʋlɛ fʋ kʋtɔ kʋ mʋ, sa mʋ. Nɩɩ ɔkʋ kan taa fʋ kʋtɔ kʋ mʋ, man bɩla naa taasɛ kʋtɔ maŋa sʋ lɩɩ odunwura mʋ asɛ.
30 Dá a todo o que te pedir; e ao que tomar o que é teu, não lho reclames.
31 Kɛ fan waa fanɛ tɔɔmaa ana fɛɛ kanan mʋ nɩɩ fen biti fɛɛ ba waa sa fanɛ mʋ.
31 Assim como quereis que os homens vos façam, do mesmo modo lhes fazei vós também.
32 “Fɛɛ nɩɩ fan kan fen biti bamʋ nɩɩ bee biti fanɛ nkʋn mʋ, mɩnɛ sʋ nɩɩ ɩ dagaa fɛɛ Ɩbwaarɛ ɔ bɩla yɩn fanɛ? Halɩɩ alibi awaapʋ gbaa bee biti bamʋ nɩɩ bee biti bamʋ mʋ.
32 Se amardes aos que vos amam, que mérito há nisso? Pois também os pecadores amam aos que os amam.
33 Nɩɩ fan kan waa kɩdanbɩrasa sa bamʋ nɩɩ bɛɛ waa fanɛ adanbɩrasa nkʋn mʋ, mɩnɛ sʋ nɩɩ ɩ dagaa fɛɛ Ɩbwaarɛ ɔ bɩla yɩn fanɛ? Alibi awaapʋ gbaa bɛɛ waa kanɩn.
33 E se fizerdes bem aos que vos fazem bem, que mérito há nisso? Também os pecadores fazem o mesmo.
34 Nɩɩ fan kan fɛn paala bamʋ nɩɩ fan kɔɔlɛ gyii fɛɛ bee biti ba ba nyɛ ka fanɛ mʋ, mɩnɛ sʋ nɩɩ ɩ dagaa fɛɛ Ɩbwaarɛ ɔ bɩla yɩn fanɛ? Halɩɩ alibi awaapʋ gbaa bɛɛ paala bamʋ tɔmaa ana kɛ bee bwii ka bamʋ afulee maŋa kɔnɔ kyɛɛkyɛɛ.
34 E se emprestardes àqueles de quem esperais receber, que mérito há nisso? Também os pecadores emprestam aos pecadores, para receberem outro tanto.
35 Amaa fan biti fanɛ dʋn ana kɛ fan waa bamʋ adanbɩrasa. Nɩɩ fan kan paala bamʋ mʋ, fan man fɛ ɩmʋ kɩba ka nfɛɛrɛ. Nɩɩ fɛn waa kanɩn mʋ, fen biti fan nyɛ kɛkɛɛ lala, kɛ fen biti fan baa fan gyɛ Ɩbwaarɛ Owura lala mʋ nbii ana. Lɩɩ fɛɛ ɔ sʋ kebiti sa asa, nɩɩ ɛɛ waa kɩdanbɩrasa ɛɛ sa bamʋ nɩɩ ba mɛɛ fwaala, nɩɩ ba gyɛ amu tɔ ɔlʋn wuya ana.
35 Amai, porém a vossos inimigos, fazei bem e emprestai, nunca desanimado; e grande será a vossa recompensa, e sereis filhos do Altíssimo; porque ele é benigno até para com os integrantes e maus.
36 Ɩmʋ sʋ fan wu asa kʋwɛɛ fɛɛ kanan mʋ nɩɩ fanɛ‐Sɛ Ɩbwaarɛ gbaa ii wu asa kʋwɛɛ mʋ.
36 Sede misericordiosos, como também vosso Pai é misericordioso.
37 “Fan man talɛ fanɛ tɔɔmaa ana, kɛ Ɩbwaarɛ gbaa ɔ man talɛ fanɛ. Fan man bun asa kʋpwɛ, kɛ Ɩbwaarɛ gbaa ɔ man bun fanɛ kʋpwɛ. Fan taa kɛɛ abaa, kɛ Ɩbwaarɛ gbaa ɔ taa kɛɛ fanɛ.
37 Não julgueis, e não sereis julgados; não condeneis, e não sereis condenados; perdoai, e sereis perdoados.
38 Fan sa, kɛ Ɩbwaarɛ gbaa ɔ sa fanɛ. Ee biti ɔ kaala, bɔla kʋtɔ kaalasa mʋ, kɛ ɔ nyɛɛ sʋ, kɛ o gyingyen kɩmʋ, kɛ ɩ bɔla wʋrɩgɛ fanɛ abaa tɔ. Kʋtɔ kaalasa mʋ nɩɩ fan taa kaala mʋ, kɩmʋ maa nɩɩ Ɩbwaarɛ ii biti ɔ taa kaala sa fanɛ.”
38 Dai, e ser-vos-á dado; boa medida, recalcada, sacudida e transbordando vos deitarão no regaço; porque com a mesma medida com que medis, vos medirão a vós.
39 Nɩɩ Yesu bɔ bamʋ kɩŋasan nɩmʋ yɛ, “Gyaatanapʋ ɩ taalɛ gyankpaa mʋ tɔɔmaa gyaatanapʋ ɔkpa? Nɩɩ ɩ kan ba kanɩn mʋ, bamʋ asa anyɔ kpini bee biti ba naa lɩɩ tɩyɛ kɩkyabɔ tɔ.
39 E propôs-lhes também uma parábola: Pode porventura um cego guiar outro cego? não cairão ambos no barranco?
40 Nɩɩ ɔbɩɩlapʋ mɛɛ taalɛ ŋara mʋ ɔkaapʋpʋ, amaa nɩɩ ɔkʋmaa mʋ nɩɩ ɔ bɩla bɩɩ bɩrɛ ɛɛ taalɛ waa fɛɛ mʋ ɔkaapʋpʋ.
40 Não é o discípulo mais do que o seu mestre; mas todo o que for bem instruído será como o seu mestre.
41 “Mɩnɛ ɩ waa nɩɩ fu wu keyuubi kɩ maa bʋ fʋ tɔɔmaa kensi tɔ, nɩɩ fu mee wu kagyapoti mʋ nɩɩ kɩ bʋ fʋ lɛɛ tɔ?
41 Por que vês o argueiro no olho de teu irmão, e não reparas na trave que está no teu próprio olho?
42 Mɩnɛ sʋ nɩɩ fɩɩ taalɛ tɔwɛ fʋ tɔɔmaa yɛ, ‘Mɛ tɔɔmaa, yɛgɛ n lɛɛ keyuubi mʋ nɩɩ kɩ bʋ fu kensi tɔ falɛ! Yɛgɛ fʋ mɛɛ kɩɩ kagyapoti mʋ nɩɩ kɩ bʋ fʋ gbaa‐gbaa fu kensi tɔ?’ Fʋ kebunbun ansi wuya, gyankpaa lɛɛ kagyapoti mʋ nɩɩ kɩ bʋ fʋ kensi tɔ, pɔyɩ kɛ fʋ taalɛ kɩɩ danbɩrasa lɛɛ keyuubi mʋ nɩɩ kɩ bʋ fʋ tɔɔmaa lɛɛ tɔ.
42 Ou como podes dizer a teu irmão: Irmão, deixa-me tirar o argueiro que está no teu olho, não vendo tu mesmo a trave que está no teu? Hipócrita! tira primeiro a trave do teu olho; e então verás bem para tirar o argueiro que está no olho de teu irmão.
43 “Nɩɩ oyu danbɩrasa kʋ man bʋ tɔ kɩ sɔyɩ abi libi, abɛɛ oyu libi mɛɛ sɔyɩ abi danbɩrasa.
43 Porque não há árvore boa que dê mau fruto nem tampouco árvore má que dê bom fruto.
44 Oyu kʋmaa nɩmʋ kɩmʋ abi sʋ nɩɩ bɛɛ sʋ bɛɛ bɩɩ kɩmʋ. Nɩɩ ɔkʋ mɛɛ tɩyɛ akutu ɛɛ lɩɩ kɩkpalɛ oyu sʋ, abɛɛ kididobi lɩɩ kimango oyu sʋ.
44 Porque cada árvore se conhece pelo seu próprio fruto; pois dos espinheiros não se colhem figos, nem dos abrolhos se vindimam uvas.
45 Nyɩmɩsa danbɩrasa ɩɩ waa atɔ danbɩrasa mʋ nɩɩ ɔ kʋʋla yɩla mʋ kɔkɔlɔ tɔ, nɩɩ nyɩmɩsa libi mɔɔ ɩɩ waa atɔ libi mʋ nɩɩ ɔ kʋʋla yɩla mʋ kɔkɔlɔ tɔ. Lɩɩ fɛɛ nyɩmɩsa kɔnɔ ɩɩ tɔwɛ kʋtɔ mʋ nɩɩ kɩ bʋ mʋ kɔkɔlɔ tɔ nɩn.
45 O homem bom, do bom tesouro do seu coração tira o bem; e o homem mau, do seu mau tesouro tira o mal; pois do que há em abundância no coração, disso fala a boca.
46 “Mɩnɛ ɩ waa sʋ nɩɩ fan tɩɩ mɛ yɛ, ‘Ɔnyɩrɩpɛ, Ɔnyɩrɩpɛ,’ yɛgɛ fan mɛɛ waa kʋtɔ mʋ nɩɩ n tɔwɛ fanɛ yɛ fan waa?
46 E por que me chamais: Senhor, Senhor, e não fazeis o que eu vos digo?
47 Ɔkʋmaa mʋ nɩɩ ɔ ba mɛ asɛ, ba nu mɛ asɩn, nɩɩ ɔ waa ɩmʋ mʋ, n biti n kaapʋ fanɛ ɔsa mʋ nɩɩ o duli.
47 Todo aquele que vem a mim, e ouve as minhas palavras, e as pratica, eu vos mostrarei a quem é semelhante:
48 Kanɩn ɔsa maŋa du nɩn fɛɛ ɔsa mʋ nɩɩ ee biti ɔ pɔyɩ kɩkpaara, nɩɩ o kuu loo kasɛ nɩɩ ɔ pɔyɩ ɔpɔrɛ gyankpaasa mʋ gyaga kɩfʋlɛ sʋ. Nɩɩ nkyu n bɔla nɩɩ ɩ da kɩkpaara mʋ, amaa kɩ man gyingyen lɩɩ fɛɛ maa pɔyɩ kɩmʋ danbɩrasa mʋ sʋ.
48 É semelhante ao homem que, edificando uma casa, cavou, abriu profunda vala, e pôs os alicerces sobre a rocha; e vindo a enchente, bateu com ímpeto a torrente naquela casa, e não a pôde abalar, porque tinha sido bem edificada.
49 Amaa ɔkʋmaa mʋ nɩɩ o nu mɛ asɩn, nɩɩ ɔ man buu ɩmʋ mʋ, o du nɩn fɛɛ ɔsa mʋ nɩɩ ɔ man kuu ɔbɔ pɔyɩ nɩɩ ɔ pɔ́yɩ́ kɩkpaara mʋ gyaga kusuupu sʋ. Nɩɩ nkyu maa bɔla da kɩkpaara mʋ, nɩɩ kɩ lɩɩ tɩyɛ yaasɛ tɔ kpini‐kpini.”
49 Mas o que ouve e não pratica é semelhante a um homem que edificou uma casa sobre terra, sem alicerces, na qual bateu com ímpeto a torrente, e logo caiu; e foi grande a ruína daquela casa.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.