Lucas 20
Ɩbwaarɛ Katɔwɛ Kyula Pʋpwɛ (NAW) vs ARIB
1 Nɩɩ ɩ ba fɛɛ kakaakʋ Yesu bʋ kabwaarɛ‐sunkpa kasɔrɔga tɔ ɛɛ kaapʋ asa yɛgɛ ɛɛ tɔwɛ bamʋ asɩn danbɩrasa mʋ. Nɩɩ Aseepu abɩlɩsa yɛ nbara akaapʋpʋ yɛ kadɛ tɔ abɩlɩsa gbaa ba tii sʋ, nɩɩ ba ba mʋ asɛ.
1 Num desses dias, quando Jesus ensinava o povo no templo, e anunciava o evangelho, sobrevieram os principais sacerdotes e os escribas, com os anciãos.
2 Nɩɩ ba taasɛ mʋ yɛ, “Tɔwɛ anɛ, anɩmʋ ɔlʋn sʋ nɩɩ fʋ sʋ fɩɩ waa atɔ nɩmʋ? Anɩmʋ ɩ sa fʋ ɔlʋn maŋa?”
2 e falaram-lhe deste modo: Dize-nos, com que autoridade fazes tu estas coisas? Ou, quem é o que te deu esta autoridade?
3 Nɩɩ Yesu tɔwɛ bamʋ yɛ, “Ngbaa mɛ n biti n taasɛ fanɛ asɩn kʋ kɛ fan lɛɛ mɛ kɔnɔ.
3 Respondeu-lhes ele: Eu também vos farei uma pergunta; dizei-me, pois:
4 Ɩbwaarɛ kekyugyee mʋ nɩɩ Gyɔn gyee asa mʋ, kɩ lɩɩ sʋsʋ nɩn abɛɛ kɩ lɩɩ asa asɛ?”
4 O batismo de João era do céu ou dos homens?
5 Nɩɩ bamʋ gbaa‐gbaa bamʋ ba taa kɩmʋ sʋ nfɛɛrɛ nɩɩ ba yɛ, “Nɩɩ an kan tɔwɛ yɛ, ‘Kɩ lɩɩ sʋsʋ mʋ’, ee biti ɔ taasɛ yɛ, ‘Mɩnɛ ɩ waa sʋ nɩɩ fan man kɔɔlɛ gyii?’
5 Ao que eles arrazoavam entre si: Se dissermos: do céu, ele dirá: Por que não crestes?
6 Amaa nɩɩ an kan tɔwɛ yɛ, ‘Ɩ lɩɩ asa asɛ mʋ’, asa mʋ kpini bee biti ba twɩɩ anɛ abuu, lɩɩ fɛɛ ba kɔɔlɛ gyii fɛɛ Gyɔn gyɛ Ɩbwaarɛ ɔtɔwɛpʋ nɩn.”
6 Mas, se dissermos: Dos homens, todo o povo nos apedrejará; pois está convencido de que João era profeta.
7 Ɩmʋ sʋ, ba lɛɛ Yesu kɔnɔ yɛ, “An man nyi ntɩn mʋ nɩɩ Gyɔn kekyugyee mʋ lɩɩ.”
7 Responderam, pois, que não sabiam donde era.
8 Nɩɩ Yesu tɔwɛ bamʋ yɛ, “Kanɩn bɩrɛ, ngbaa mɛ n mɛɛ yɛ n tɔwɛ fanɛ ɔlʋn mʋ nɩɩ n sʋ n waa ɩnɩmʋ kpini.”
8 Replicou-lhes Jesus: Nem eu vos digo com que autoridade faço estas coisas.
9 Nɩɩ Yesu bɔ bamʋ kɩŋasan nɩmʋ yɛ, “Ɔnyɩn kʋ dɔɔ wayɩn kʋdɔɔ. Nɩɩ ɔ taa hayɩɩ sa adɔɔpʋ kʋ, nɩɩ o kpee ɔkpa naa kyɛɛrɛɛ.
9 Começou então a dizer ao povo esta parábola: Um homem plantou uma vinha, arrendou-a a uns lavradores, e ausentou-se do país por muito tempo.
10 Saŋa mʋ nɩɩ oyu mʋ abi kɩtɩyɛ fʋʋ mʋ, nɩɩ kʋdɔɔ wuya mʋ sun mʋ kɩyaafɔlɛ, kpee ahayɩɩpʋ mʋ asɛ yɛ ba sa mʋ wayɩn oyu abi mʋ ɩkʋ lɩɩ mʋ kʋdɔɔ mʋ tɔ. Amaa ahayɩɩpʋ mʋ ba dayɩ kɩyaafɔlɛ mʋ bwiiyaa mʋ abaa kpan.
10 No tempo próprio mandou um servo aos lavradores, para que lhe dessem dos frutos da vinha; mas os lavradores, espancando-o, mandaram-no embora de mãos vazias.
11 Nɩɩ ɔ bɩla bwii sun kɩyaafɔlɛ pʋpwɛ, nɩɩ ba bɩla bwii dayɩ mʋ, waa mʋ ipeeli tɔ, bwiiyaa mʋ abaa kpan.
11 Tornou a mandar outro servo; mas eles espancaram também a este e, afrontando-o, mandaram-no embora de mãos vazias.
12 Nɩɩ ɔ bɩla bwii sun ɔsasapʋ, nɩɩ ba bɩla dayɩ larɩgɛ mʋ, lɛɛ mʋ lɩɩ kʋdɔɔ mʋ tɔ.
12 E mandou ainda um terceiro; mas feriram também a este e lançaram-no fora.
13 “Ɩnɩmʋ kamaa mʋ, kʋdɔɔ wuya mʋ yɛ, ‘Nɛnɛ nɩɩ n biti n waa? N biti n sun mɛ kɔkɔlɔ tɔ obii, akʋtɔ bee biti ba taa bɛɛrɛɛ sa mʋ.’
13 Disse então o senhor da vinha: Que farei? Mandarei o meu filho amado; a ele talvez respeitarão.
14 “Amaa saŋa mʋ nɩɩ kʋdɔɔ mʋ ahayɩɩpʋ ba wu obii mʋ, ba taa nfɛɛrɛ mʋ sʋ tɔwɛ yɛ, ‘Ɔnɩmʋ ɩ gyɛ kapatɩyɛ ogyipu mʋ, fan yɛgɛ a mɔɔ mʋ, kɛ atɔ mʋ a biliŋi anɛ lɛɛ.’
14 Mas quando os lavradores o viram, arrazoaram entre si, dizendo: Este é o herdeiro; matemo-lo, para que a herança seja nossa.
15 Tʋtɔ nɩɩ ba lɛɛ mʋ lɩɩ wayɩn kʋdɔɔ mʋ tɔ nɩɩ ba mɔɔ mʋ.
15 E lançando-o fora da vinha, o mataram. Que lhes fará, pois, o senhor da vinha?
16 Kʋdɔɔ wuya mʋ ii biti ɔ ba mɔɔ ahayɩɩpʋ mʋ, kɛ ɔ taa oyu kʋdɔɔ mʋ sa akʋ.”
16 Virá e destruirá esses lavradores, e dará a vinha a outros. Ouvindo eles isso, disseram: Tal não aconteça!
17 Nɩɩ Yesu kɩɩ bamʋ ansi tɔ, taasɛ bamʋ yɛ, “Asɩnkyan yɩlasa maa tɔwɛ yɛ,
17 Mas Jesus, olhando para eles, disse: Pois, que quer dizer isto que está escrito: A pedra que os edificadores rejeitaram, essa foi posta como pedra angular?
18 Nɩɩ ɔkʋmaa mʋ nɩɩ ɔ tɩyɛ kubuu maŋa sʋ mʋ, ee biti ɔ gyayɩ tɔ buriburi. Nɩɩ ɔkʋmaa mʋ nɩɩ kubuu mʋ kɩ tɩyɛ mʋ sʋ mʋ, ee biti ɔ patɩyɛ tɔ.”
18 Todo o que cair sobre esta pedra será despedaçado; mas aquele sobre quem ela cair será reduzido a pó.
19 Nɩɩ nbara akaapʋpʋ mʋ yɛ aseepu abɩlɩsa mʋ ba bɩɩ fɛɛ kɩŋasan mʋ nɩɩ ɔ bɔɔ mʋ i yii bamʋ nɩn. Nɩɩ bee biti ɔkpa ba kɩtaa mʋ opula maŋa tɔ. Amaa ba sɩlɛ asa mʋ.
19 Ainda na mesma hora os escribas e os principais sacerdotes, percebendo que contra eles proferira essa parábola, procuraram deitar-lhe as mãos, mas temeram o povo.
20 Yɛgɛ abɩlɩsa mʋ ba taa bamʋ ansi yii Yesu sʋ, nɩɩ ba lɛɛ apɛɛtɩpʋ akʋ yɛ ba waa mu ansi sʋ kɩdanbɩrasa. Bɛɛ fɛ nfɛɛrɛ fɛɛ bee biti ba nyɛ Yesu kɩtaa lɩɩ mʋ asɩn tɔwɛsa sʋ, kɛ ba taa mʋ sa ɔsʋwʋlɛ ɔkɩɩsʋpʋ alʋlʋnpʋ.
20 E, aguardando oportunidade, mandaram espias, os quais se fingiam justos, para o apanharem em alguma palavra, e o entregarem à jurisdição e à autoridade do governador.
21 Ɩmʋ sʋ apɛɛtɩpʋ mʋ ba tɔwɛ Yesu yɛ, “Ɔkaapʋpʋ, an nyi fɛɛ fʋ ɩ tɔwɛ nɩɩ fɩɩ kaapʋ kʋtɔ mʋ nɩɩ kɩ bʋrɔn, nɩɩ fʋ mɛɛ mɛɛgɛ tɔ, amaa nɩɩ fɩɩ kaapʋ Ɩbwaarɛ ɔkpa mʋ kyɛɛkyɛɛ sʋ.
21 Estes, pois, o interrogaram, dizendo: Mestre, sabemos que falas e ensinas retamente, e que não consideras a aparência da pessoa, mas ensinas segundo a verdade o caminho de Deus;
22 Ɩmʋ sʋ ɩ daaga fɛɛ a ka tʋʋtʋʋ sa Roma Ɩsʋwʋlɛ Owura lala Kayisa, abɛɛ a man ka?”
22 é-nos lícito dar tributo a César, ou não?
23 Nɩɩ Yesu bɩɩ fɛɛ apɛɛtɩpʋ mʋ bɛɛ da mʋ ɔtɔ tɔ nɩn, kɛ ba nyɛ nu mʋ kɔnɔ tɔ asɩn. Ɩmʋ sʋ ɔ tɔwɛ bamʋ yɛ,
23 Mas Jesus, percebendo a astúcia deles, disse-lhes:
24 “Fan taa nderebi mʋ ba kɛ n kɩɩ.” Maa wu kɩmʋ mʋ, nɩɩ ɔ taasɛ yɛ, “Anɩmʋ foto yɛ kɩtɩɩ ɩ gyan kɩmʋ sʋ?”
24 Mostrai-me um denário. De quem é a imagem e a inscrição que ele tem? Responderam: De César.
25 Nɩɩ ba lɛɛ kɔnɔ yɛ, “Owura lala Kayisa lɛɛ nɩn.” Nɩɩ Yesu tɔwɛ bamʋ yɛ, “Kanɩn bɩrɛ fan taa kʋtɔ mʋ nɩɩ kɩ gyɛ Owura lala Kayisa lɛɛ mʋ sa mʋ, kɛ fan taa kʋtɔ mʋ nɩɩ kɩ gyɛ Ɩbwaarɛ lɛɛ mʋ sa Ɩbwaarɛ.”
25 Disse-lhes então: Dai, pois, a César o que é de César, e a Deus o que é de Deus.
26 Lɩɩ kanan mʋ nɩɩ ɔ lɛɛ bamʋ kɔnɔ sʋ mʋ, i kyinkyin apɛɛtɩpʋ mʋ, nɩɩ ba laatɔ. Ɩmʋ sʋ ba man taalɛ ba nyɛ mʋ kɔnɔ tɔ asɩn kʋ ba taa kɩtaa mʋ sakyɔ mʋ tɔ. Owura lala Kayisa foto ɩ gyan bamʋ nderebi sʋ|src="hk00168c.tif" size="col" loc="Luk 20:25" ref="20:25"
26 E não puderam apanhá-lo em palavra alguma diante do povo; e admirados da sua resposta, calaram-se.
27 Gyiwu abi kʋbʋ mʋ nɩɩ bɛɛ tɩɩ yɛ Sadusi mʋ nɩɩ ba yɛ kelewu kyiŋi man bʋ tɔ mʋ, akʋ ba ba Yesu asɛ yɛ asɩn taasɛsa. Nɩɩ ba tɔwɛ mʋ yɛ,
27 Chegaram então alguns dos saduceus, que dizem não haver ressurreição, e perguntaram-lhe:
28 “Ɔkaapʋpʋ, anɛ naana Mosesi kyʋrɔɔ sa anɛ yɛ, nɩɩ ɔkʋ kan wu san okulapu‐kyɩɩ, nɩɩ ba man kʋʋgɛ mʋ, i tiri fɛɛ mu‐supu ɔ taa mʋ kili, kʋʋgɛ nbii sa mʋ‐daa mʋ.
28 Mestre, Moisés nos deixou escrito que se morrer alguém, tendo mulher mas não tendo filhos, o irmão dele case com a viúva, e suscite descendência ao irmão.
29 To! Anyibii asunɔ akʋ ba kyɩna ba bʋ tɔ. Nɩɩ ɔgyankpaapʋ mʋ kili ɔkyɩɩ mʋ nɩɩ ɔ man kʋʋgɛ nɩɩ o wu.
29 Havia, pois, sete irmãos. O primeiro casou-se e morreu sem filhos;
30 Nɩɩ ɔnyɔsapʋ mʋ kili okulapu‐kyɩɩ mʋ, nɩɩ mʋ gbaa mʋ wu.
30 então o segundo, e depois o terceiro, casaram com a viúva;
31 Nɩɩ ɔsasapʋ mʋ gbaa kili mʋ, nɩɩ o wu. Nɩɩ ɩ waa kanan halɩɩ asa asunɔ mʋ kpini ba kili mʋ, yɛgɛ bamʋ tɔ ɔkʋ maa ɔkyɩɩ mʋ ba man kʋʋgɛ.
31 e assim todos os sete, e morreram, sem deixar filhos.
32 Ɩmʋ laalaalʋwɛ mʋ okulapu‐kyɩɩ mʋ gbaa ba wu.
32 Depois morreu também a mulher.
33 Ɩmʋ sʋ an biti a taasɛ yɛ fɛɛ nɩɩ kakɛ lala mʋ nɩɩ asa kpini ba kan kyiŋi lɩɩ lewu tɔ mʋ, bamʋ tɔ ɔmɔɔ ii biti ɔ baa ɔ gyɛ mu‐kuli? Lɩɩ fɛɛ bamʋ asunɔ maŋa kpini ba wʋla kyɩna kili mʋ.”
33 Portanto, na ressurreição, de qual deles será ela esposa, pois os sete por esposa a tiveram?
34 Nɩɩ Yesu lɛɛ kɔnɔ yɛ, “Dulinya nɩmʋ tɔ bɩrɛ asa bee kili.
34 Respondeu-lhes Jesus: Os filhos deste mundo casaram-se e dão-se em casamento;
35 Amaa bamʋ nɩɩ Ɩbwaarɛ wu yɛ ɩ dagaa fɛɛ ba nyɛ kelewu kyiŋi, kɛ ba kyɩna dulinyaa pʋpwɛ tɔ mʋ, ba man bɩla yɛ ba kili.
35 mas os que são julgados dignos de alcançar o mundo vindouro, e a ressurreição dentre os mortos, nem se casam nem se dão em casamento;
36 Ba man bɩla yɛ ba wu kakaakʋ, lɩɩ fɛɛ bee biti ba baa be du nɩn fɛɛ Ɩbwaarɛ nbɔɔ. Ba gyɛ Ɩbwaarɛ nbii lɩɩ fɛɛ ba maa kyiŋi lɩɩ lewu tɔ sʋ.
36 porque já não podem mais morrer; pois são iguais aos anjos, e são filhos de Deus, sendo filhos da ressurreição.
37 Nɩɩ lɩɩ kelewu kyiŋi asɩn bɩrɛ, Mosesi gbaa kɔɔlɛ gyii. Kanɩn sʋ, saŋa mʋ nɩɩ o wu kɩpʋnfa maa dɩyɛ mʋ, ɔ tɔwɛ lɩɩ Ɩbwaarɛ sʋ yɛ, mʋ ɩ gyɛ Abraham maa Isaki yɛ Gyekobu Ɩbwaarɛ mʋ.
37 Mas que os mortos hão de ressurgir, o próprio Moisés o mostrou, na passagem a respeito da sarça, quando chama ao Senhor; Deus de Abraão, e Deus de Isaque, e Deus de Jacó.
38 Ɔ man gyɛ alewupu Ɩbwaarɛ nɩn, amaa ɔ gyɛ asa kɩɩsa lɛɛ nɩn. Lɩɩ fɛɛ Ɩbwaarɛ ansi tɔ mʋ alewupu banɩmʋ ba san ba tɛ nkpa tɔ.”
38 Ora, ele não é Deus de mortos, mas de vivos; porque para ele todos vivem.
39 Nɩɩ nbara akaapʋpʋ mʋ akʋ ba tɔwɛ yɛ, “Ɔkaapʋpʋ, fʋ tɔwɛ kɩmʋ kyɛɛkyɛɛ.”
39 Responderam alguns dos escribas: Mestre, disseste bem.
40 Ɩnɩmʋ kamaa mʋ ɔkʋ man bɩla taalɛ nyɛ kɔkɔlɔ ɔsɩɩ taasɛ mʋ sɛhn.
40 Não ousavam, pois, perguntar-lhe mais coisa alguma.
41 Nɩɩ Yesu taasɛ bamʋ yɛ, “Mɩnɛ sʋ nɩɩ bɛɛ taalɛ bɛɛ tɔwɛ yɛ, Ɔmʋ nɩɩ Ɩbwaarɛ wʋla lɛɛ mʋ gyɛ Owura Dawidi kanaana‐bii?
41 Jesus, porém, lhes perguntou: Como dizem que o Cristo é filho de Davi?
42 Lɩɩ fɛɛ Dawidi gbaa‐gbaa tɔwɛ mʋ Ɩlʋn ɔwʋlɛ mʋ tɔ yɛ,
42 Pois o próprio Davi diz no livro dos Salmos: Disse o Senhor ao meu Senhor: Assenta-te à minha direita,
43 naa fʋʋ saŋa mʋ nɩɩ n biti n taa fʋ dʋn ana
43 até que eu ponha os teus inimigos por escabelo dos teus pés.
44 Nɩɩ Dawidi gbaa‐gbaa ɩɩ tɩɩ mʋ yɛ, ‘Ɔnyɩrɩpɛ’ bɩrɛ, nɛnɛ ɩ waa sʋ nɩɩ ɔ gyɛ mʋ kanaana‐bii?”
44 Logo Davi lhe chama Senhor como, pois, é ele seu filho?
45 Saŋa mʋ nɩɩ asa mʋ ba san bee nu mʋ, Yesu tɔwɛ mʋ abɩɩlapʋ mʋ yɛ,
45 Enquanto todo o povo o ouvia, disse Jesus aos seus discípulos:
46 “Fan kɩɩ fan n‐yɩɩ sʋ danbɩrasa lɩɩ nbara akaapʋpʋ mʋ sʋ. Ba gyɛ bamʋ nɩɩ bee biti ɩkaalɛ lala kubun bɛɛ kyaabɔɔ tɔ, nɩɩ bee biti fɛɛ ba taa bɛɛrɛɛ fwaala bamʋ agya tɔ, bee biti ba kyɩna ngya kparɛ sʋ kabwaarɛ‐kʋlɛ ɔgyaŋɛkpa yɛ ɔgyaŋɛ gyiikpa.
46 Guardai-vos dos escribas, que querem andar com vestes compridas, e gostam das saudações nas praças, dos primeiros assentos nas sinagogas, e dos primeiros lugares nos banquetes;
47 Bee pɩna akulapu‐kyɩɩ bɛɛ kɔɔlɛ bamʋ akpaara, nɩɩ bɛɛ yɩlɛ ipula bɛɛ kʋlɛ kabwaarɛ‐kʋlɛ bʋnswɩɩsa mʋ nɩɩ ɩ nyɛ pɩna asa fɛɛ ba gyɛ asa danbɩrasa. Ɩbwaarɛ ii biti ɔ bɩɩtɛ kanɩn asa maŋa asʋ gaa.”
47 que devoram as casas das viúvas, fazendo, por pretexto, longas orações; estes hão de receber maior condenação.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.