Lucas 19

Ɩbwaarɛ Katɔwɛ Kyula Pʋpwɛ (NAW) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Yesu loo Gyeriko kadɛ tɔ bɔla ɛɛ kyʋn.
1 Jesus entrou em Jericó e ia atravessando a cidade.
2 Ɔnyɩn kʋ kyɩna ɔ bʋ tʋtɔ mʋ kɩtɩɩ ɩ gyɛ Sakiyosi. Ɔ kyɩna ɔ gyɛ lenpoo akɔɔlɛpʋ ɔbɩlɩsa nɩn, nɩɩ ɔ gyɛ atɔ wuya.
2 Havia aí um homem muito rico chamado Zaqueu, chefe dos recebedores de impostos.
3 Ɔ kyɩna ee biti o wu Yesu yɛ mu ansi, amaa maa gyɛ nyɩmɩsa dɛɛ sʋ mʋ, ɔ man taalɛ, lɩɩ sakyɔ mʋ sʋ.
3 Ele procurava ver quem era Jesus, mas não o conseguia por causa da multidão, porque era de baixa estatura.
4 Ɩmʋ sʋ ɔ sɩlɛ kpee ansi tɔ naa dii oyu kʋ kɛ ɔ nyɛ wu Yesu, lɩɩ fɛɛ tʋtɔ sʋ nɩɩ Yesu ii biti ɔ bɔla.
4 Ele correu adiande, subiu a um sicômoro para o ver, quando ele passasse por ali.
5 Yesu maa fʋʋ opula maŋa mʋ ɔ kɩɩ sʋsʋ wu mʋ, nɩɩ ɔ tɔwɛ mʋ yɛ, “Sakiyosi, kpɩlɩgɛ ba bilen. N biti n sʋgɛ fʋ ayɛ ndaga.”
5 Chegando Jesus àquele lugar e levantando os olhos, viu-o e disse-lhe: Zaqueu, desce depressa, porque é preciso que eu fique hoje em tua casa.
6 Ɩmʋ sʋ nɩɩ ɔ kpɩlɩgɛ bilen taa kinsi gyii waa mʋ nsa‐nsa.
6 Ele desceu a toda a pressa e recebeu-o alegremente.
7 Asa ba wu ɩnɩmʋ nɩɩ ba piili bɛɛ kɔlɩtɛ yɛ, “O kpee naa sʋgɛ alibi ɔwaapʋ sʋ.”
7 Vendo isto, todos murmuravam e diziam: Ele vai hospedar-se em casa de um pecador...
8 Amaa Sakiyosi kʋsʋ yɩlɛ nɩɩ ɔ tɔwɛ Ɔnyɩrɩpɛ Yesu yɛ, “Kɩɩ Ɔnyɩrɩpɛ, n biti n barɩgɛ mɛ kapatɩyɛ tɔ kɩnyɔ, kɛ n taa kɩbaafʋn sa atiripu. Nɩɩ n kan kɔɔlɛ afulee lɩɩ ɔkʋ asɛ ɩ kyɔ kanan mʋ nɩɩ ɩ dagaa fɛɛ n kɔɔlɛ mʋ, n biti n ka mʋ kanɩn kʋkɔ maŋa kɩlɩɩ kɩnaa.”
8 Zaqueu, entretanto, de pé diante do Senhor, disse-lhe: Senhor, vou dar a metade dos meus bens aos pobres e, se tiver defraudado alguém, restituirei o quádruplo.
9 Nɩɩ Yesu tɔwɛ mʋ yɛ, “Kamɔlɩgɛ kɩ ba fʋ ayɛ ndaga, lɩɩ fɛɛ ngbaa fʋ, fʋ gyɛ Abraham kanaana‐bii nɩn.
9 Disse-lhe Jesus: Hoje entrou a salvação nesta casa, porquanto também este é filho de Abraão.
10 Lɩɩ fɛɛ mɛ, Daadimaadi Obii‐nyɩnsa mʋ n ba nɩn yɛ n ba biti kɛ n mɔlɩgɛ bamʋ nɩɩ ba fɔyɩ.”
10 Pois o Filho do Homem veio procurar e salvar o que estava perdido.
11 Saŋa mʋ nɩɩ bɛɛ san bee nu falɛ asɩn mʋ, nɩɩ ɔ maa tiri Gyerusalem tɔ mʋ, asa mʋ ba fɛ nfɛɛrɛ fɛɛ Ɩbwaarɛ kuwura‐gyii mʋ kii biti ki piili opula tɔ, ɩmʋ sʋ ɔ bɔ bamʋ kɩŋasan
11 Ouviam-no falar. E como estava perto de Jerusalém, alguns se persuadiam de que o Reino de Deus se havia de manifestar brevemente; ele acrescentou esta parábola:
12 yɛ, “Ɔsa kparɛ kʋ i kpee kata‐kata kadɛ kʋ, ɔ naa gyii kuwura kɛ o bwii ba.
12 Um homem ilustre foi para um país distante, a fim de ser investido da realeza e depois regressar.
13 Ɩmʋ sʋ ɔ tɩɩ mʋ ayaafɔlɛ kudu nɩɩ ɔ sa bamʋ ɔkʋmaa nɩmʋ afulee mʋ nɩɩ i budu, nɩɩ ɔ tɔwɛ bamʋ yɛ, ‘Fan taa kanɩn afulee maŋa sun kusun naa fʋʋ saŋa mʋ nɩɩ n biti n bwii ba.’
13 Chamou dez dos seus servos e deu-lhes dez minas, dizendo-lhes: Negociai até eu voltar.
14 “Amaa ɔsʋwʋlɛ mʋ sʋ asa ba kisi mʋ, nɩɩ ba sun gya mʋ sʋ naa tɔwɛ katɩn mʋ nɩɩ ee kpee mʋ owura lala mʋ yɛ, ‘A mɛɛ biti ɔnyɩn nɩmʋ o be gyii anɛ sʋ kuwura.’
14 Mas os homens daquela região odiavam-no e enviaram atrás dele embaixadores, para protestarem: Não queremos que ele reine sobre nós.
15 “Tʋtɔ abɩlɩsa mʋ ba bun mʋ kuwura bɩrɛ, nɩɩ o bwii ba kewu. Nɩɩ o sun tɩɩ mʋ ayaafɔlɛ mʋ nɩɩ ɔ taa afulee mʋ sa bamʋ mʋ, kɛ o wu tɔnɔ mʋ nɩɩ ba nyɛ lɩɩ kanɩn afulee maŋa sʋ.
15 Quando, investido da dignidade real, voltou, mandou chamar os servos a quem confiara o dinheiro, a fim de saber quanto cada um tinha lucrado.
16 “Ɔgyankpaasa mʋ ba tɔwɛ yɛ, ‘Ɔnyɩrɩpɛ, fu afulee mʋ, ɩ kʋʋgɛ kanɩn ɩlɩɩ kudu tii sʋ’.
16 Veio o primeiro: Senhor, a tua mina rendeu dez outras minas.
17 “Nɩɩ mʋ‐nyɩrɩpɛ mʋ tɔwɛ mʋ yɛ, ‘Nsa yɛ kusun, mɛ kɩyaafɔlɛ danbɩrasa. Lɩɩ kanan mʋ nɩɩ fʋ taalɛ gyii atɔ pii nɩmʋ sʋ yɛ kesintin mʋ, n taa ndɛ kudu waa fʋ kɩbaa tɔ yɛ fʋ kɩɩ sʋ.’
17 Ele lhe disse: Muito bem, servo bom; porque foste fiel nas coisas pequenas, receberás o governo de dez cidades.
18 “Ɔnyɔsapʋ mʋ ba tɔwɛ yɛ, ‘Ɔnyɩrɩpɛ fu afulee mʋ i bwii kʋʋgɛ ɩlɩɩ kunuu tii sʋ.’
18 Veio o segundo: Senhor, a tua mina rendeu cinco outras minas.
19 “Nɩɩ mʋ‐nyɩrɩpɛ lɛɛ kɔnɔ yɛ, ‘N taa ndɛ nnuu waa fʋ kɩbaa tɔ yɛ fʋ kɩɩ sʋ.’
19 Disse a este: Sê também tu governador de cinco cidades.
20 “Nɩɩ mʋ kɩyaafɔlɛ kʋ gbaa ba tɔwɛ yɛ, ‘Ɔnyɩrɩpɛ, fu afulee ndee. N taa kɩmʋ ŋmina kikyibi tɔ taa yɩla katɩnkʋ.
20 Veio também o outro: Senhor, aqui tens a tua mina, que guardei embrulhada num lenço;
21 N sɩlɛ fʋ nɩn, lɩɩ fɛɛ fʋ asɩn ɩ bʋlʋn gaa. Nɩɩ fɩɩ taa kʋtɔ mʋ nɩɩ kɩ man gyɛ fʋ lɛɛ, nɩɩ fɩɩ kpa atɔ mʋ nɩɩ man gyɛ fu i duu.’
21 pois tive medo de ti, por seres homem rigoroso, que tiras o que não puseste e ceifas o que não semeaste.
22 “Mʋ‐nyɩrɩpɛ mʋ lɛɛ kɔnɔ yɛ, ‘Fʋ gyɛ kɩyaafɔlɛ kumu tɔ ɔlʋn wuya. Fʋ gbaa‐gbaa fʋ kɔnɔ tɔ asɩn nɩɩ n biti n taa talɛ fʋ. Fu nyi fɛɛ mɛ asɩn ɩ bʋlʋn, nɩɩ n taa atɔ mʋ nɩɩ ɩ man gyɛ mɛ lɛɛ, nɩɩ n kpa atɔ mʋ nɩɩ man gyɛ mɛ i duu.
22 Replicou-lhe ele: Servo mau, pelas tuas palavras te julgo. Sabias que sou rigoroso, que tiro o que não depositei e ceifo o que não semeei...
23 Mɩnɛ ɩ waa nɩɩ fʋ man taa mɛ afulee maŋa naa yɩla afulee ɔyɩlɛkpa kɛ ɩ kʋʋgɛ agyaga sa mɛ? Naafɔɔ n maa ba falɛ kɛ n ba kɔɔlɛ ɩmaa ɩmʋ agyaga.’
23 Por que, pois, não puseste o meu dinheiro num banco? Na minha volta, eu o teria retirado com juros.
24 “Nɩɩ ɔ tɔwɛ bamʋ nɩɩ ba yɩlɛ tʋtɔ mʋ yɛ, ‘Fan kɔɔlɛ afulee mʋ lɩɩ mʋ asɛ, kɛ fan taa sa ɔmʋ nɩɩ ɔ nyɛ ɩlɩɩ kudu tii sʋ mʋ.’
24 E disse aos que estavam presentes: Tirai-lhe a mina, e dai-a ao que tem dez minas.
25 “Nɩɩ ba tɔwɛ yɛ, ‘Ɔnyɩrɩpɛ, ɔ wʋla nyɛ afulee mʋ nɩɩ i budu.’
25 Replicaram-lhe: Senhor, este já tem dez minas!...
26 “Nɩɩ ɔnyɩrɩpɛ mʋ lɛɛ kɔnɔ yɛ, ‘N tɔwɛ fanɛ yɛ, ɔkʋmaa mʋ nɩɩ ɛɛ kɩɩ ɩmʋ nɩɩ ba taa waa mʋ abaa tɔ sʋ danbɩrasa mʋ, bee biti ba taa gaa tii mʋ sʋ. Amaa ɔmʋ nɩɩ ba man taa ɩkʋ waa mʋ abaa tɔ kpini‐kpini mʋ, gbɛrɛɛ kʋmaa mʋ nɩɩ ɔ sʋ mʋ bee biti ba kɔɔlɛ lɩɩ mʋ asɛ.’
26 Eu vos declaro: a todo aquele que tiver, dar-se-lhe-á; mas, ao que não tiver, ser-lhe-á tirado até o que tem.
27 Amaa ɔnyɩrɩpɛ mʋ taa agbʋ tɔwɛ yɛ, ‘Bamʋ nɩɩ ba gyɛ mɛ dʋn ana, nɩɩ be mee biti n maa gyii bamʋ sʋ kuwura mʋ, fan taa bamʋ ba mɔɔ mi ansi tɔ nfɩɩ.’ ”
27 Quanto aos que me odeiam, e que não me quiseram por rei, trazei-os e massacrai-os na minha presença.
28 Nɩɩ Yesu maa tɔwɛ ɩnɩmʋ lʋwɛ mʋ, ɔ gyankpaa kʋbʋ mʋ ee kpee Gyerusalem.
28 Depois destas palavras, Jesus os foi precedendo no caminho que sobe a Jerusalém.
29 Maa tiri Betifage maa Betani ndɛ mʋ nɩɩ ɩ bʋ Olifu kɩbɩɩ ɔbʋlɛ tɔ mʋ, o sun mʋ abɩɩlapʋ anyɔ nɩɩ ɔ tɔwɛ bamʋ yɛ,
29 Chegando perto de Betfagé e de Betânia, junto do monte chamado das Oliveiras, Jesus enviou dois dos seus discípulos e disse-lhes:
30 “Fan kpee kadɛ mʋ nɩɩ kɩ bʋ fanɛ ansi tɔ mʋ. Nɩɩ fan maa dan fen loo kɩmʋ tɔ mʋ, fen biti fan wu kekuruma‐bon kʋ mʋ nɩɩ ɔkʋ man pɩɩta dii mʋ maa kyaa oyu. Fan Saaŋɛ mʋ bɩya mɛ nfɩɩ.
30 Ide a essa aldeia que está defronte de vós. Entrando nela, achareis um jumentinho atado, em que nunca montou pessoa alguma; desprendei-o e trazei-mo.
31 Nɩɩ ɔkʋ kan taasɛ fanɛ yɛ, ‘Mɩnɛ ɩ waa nɩɩ fen saaŋɛ mʋ mʋ?’ fan tɔwɛ mʋ yɛ, ‘Ɔnyɩrɩpɛ mʋ ii biti mʋ.’ ”
31 Se alguém vos perguntar por que o soltais, responder-lhe-eis assim: O Senhor precisa dele.
32 Bamʋ nɩɩ Yesu sun mʋ, ba naa wu mʋ fɛɛ kanan mʋ nɩɩ ɔ tɔwɛ bamʋ mʋ.
32 Partiram os dois discípulos e acharam tudo como Jesus tinha dito.
33 Ba maa saaŋɛ kuruma mʋ, mʋ wuya ana ba taasɛ bamʋ yɛ, “Mɩnɛ ɩ waa nɩɩ fen saaŋɛ kuruma mʋ?”
33 Quando desprendiam o jumentinho, perguntaram-lhes seus donos: Por que fazeis isto?
34 Nɩɩ ba lɛɛ kɔnɔ yɛ, “Ɔnyɩrɩpɛ mʋ ii biti mʋ.”
34 Eles responderam: O Senhor precisa dele.
35 Ba taa mʋ ba sa Yesu, nɩɩ ba taa bamʋ ataa gyaga mʋ sʋ. Nɩɩ ba kyɛ Yesu tɔ nɩɩ o dii kyɩna mʋ sʋ.
35 E trouxeram a Jesus o jumentinho, sobre o qual deitaram seus mantos e fizeram Jesus montar.
36 Maa kpee mʋ, asa ba taa bamʋ ataa tʋʋ ɔkpa tɔ.
36 À sua passagem, muitas pessoas estendiam seus mantos no caminho.
37 Yesu maa tiri Gyerusalem opula mʋ nɩɩ ɔkpa ɩɩ kpɩlɩgɛ tɔ ii kpee Olifu kɩbɩɩ mʋ sʋ mʋ, abɩɩlapʋ yɛ kʋbʋ damantɛ ba piili bee kuusi bɛɛ yɩn Ɩbwaarɛ kinsigyi tɔ lɩɩ adangana mʋ nɩɩ ba wu Yesu maa wʋla waa mʋ sʋ.
37 Quando já se ia aproximando da descida do monte das Oliveiras, toda a multidão dos discípulos, tomada de alegria, começou a louvar a Deus em altas vozes, por todas as maravilhas que tinha visto.
38 Bɛɛ tɔwɛ yɛ, “Ɩbwaarɛ ɩ waa Owura mʋ nɩɩ ɛɛ ba mʋ kɩtɩɩ tɔ sʋ mʋ kusee.
38 E dizia: Bendito o rei que vem em nome do Senhor! Paz no céu e glória no mais alto dos céus!
39 Farasii abi akʋ mʋ nɩɩ ba bʋ sakyɔ mʋ tɔ mʋ ba tɔwɛ Yesu yɛ, “Ɔkaapʋpʋ, tɔwɛ fu abuupu yɛ ba bun bamʋ nnɔ sʋ.”
39 Neste momento, alguns fariseus interpelaram a Jesus no meio da multidão: Mestre, repreende os teus discípulos.
40 Nɩɩ Yesu lɛɛ kɔnɔ yɛ, “N tɔwɛ fanɛ kɛ fan nu fɛɛ, nɩɩ ba kan bun bamʋ nnɔ sʋ gbaa, halɩɩ abuu gbaa ii biti i kuusi.”
40 Ele respondeu: Digo-vos: se estes se calarem, clamarão as pedras!
41 Ba maa tiri Gyerusalem tɔ nɩɩ o wu kadɛ mʋ, o su sa kɩmʋ asa.
41 Aproximando-se ainda mais, Jesus contemplou Jerusalém e chorou sobre ela, dizendo:
42 Nɩɩ ɔ tɔwɛ yɛ, “Nɩɩ fan daa fan nyi ɔkpa mʋ nɩɩ kii biti kɩ bɩya fanɛ keyuula ndaga kakɛ nɩmʋ mʋ, naafɔɔ ɩ bʋrɔn. Amaa nbɩɩnbɩɩ fen mee yɛ fen wu ɔkpa mʋ.
42 Oh! Se também tu, ao menos neste dia que te é dado, conhecesses o que te pode trazer a paz!... Mas não, isso está oculto aos teus olhos.
43 Kakaakʋ ii biti ɩ ba, kɛ fanɛ akisipu ba kʋsʋ yɩlɛ fanɛ sʋ, kyaabɔɔ fanɛ kɛ ba nyan fanɛ lɩɩ fanɛ abaafʋn kpini.
43 Virão sobre ti dias em que os teus inimigos te cercarão de trincheiras, te sitiarão e te apertarão de todos os lados;
44 Bee biti ba da fanɛ kasɛ, fanɛ yɛ nbii mʋ nɩɩ ba bʋ fanɛ asɛ kpini. Bɛ mɛɛ yɛ ba yɛgɛ fanɛ ɔpɔrɛ kubuu kʋlʋn kɩ gyaga kɩmʋ bɩrɩsa sʋ. Lɩɩ fɛɛ saŋa mʋ nɩɩ Ɩbwaarɛ ba fanɛ asɛ mʋ, fan man taalɛ pɛɛsɛ bɩɩ.”
44 destruir-te-ão a ti e a teus filhos que estiverem dentro de ti, e não deixarão em ti pedra sobre pedra, porque não conheceste o tempo em que foste visitada.
45 Nɩɩ Yesu loo kabwaarɛ‐sunkpa ayɛ mʋ opula tɔ, nɩɩ o piili ɛɛ gya bamʋ nɩɩ bɛɛ fɛ atɔ mʋ.
45 Em seguida, entrou no templo e começou a expulsar os mercadores.
46 Ɔ tɔwɛ bamʋ yɛ, “Ba tɔwɛ yɩla Asɩnkyan yɩlasa mʋ tɔ yɛ, ‘Mɛ kɩkpaara kii biti kɩ baa kɩ gyɛ kabwaarɛ‐kʋlɛ kɩkpaara nɩn, amaa fan taa kɩmʋ biliŋi bamʋ nɩɩ bee yuuri ɔlʋn sʋ mʋ ɔbaalakpa.’ ”
46 Disse ele: Está escrito: A minha casa é casa de oração! Mas vós a fizestes um covil de ladrões {Is 56,7; Jr 7,11}.
47 Kakɛ kʋmaa nɩmʋ ɛɛ kaapʋ kabwaarɛ‐sunkpa ayɛ mʋ tɔ, amaa Ɩbwaarɛ aseepu bɩlɩsa yɛ nbara akaapʋpʋ yɛ asa mʋ tɔ agyankpaapʋ bee biti fɛɛ ba mɔɔ mʋ.
47 Todos os dias ensinava no templo. Os príncipes dos sacerdotes, porém, os escribas e os chefes do povo procuravam tirar-lhe a vida.
48 Amaa ba man taalɛ nyɛ ɔkpa mʋ nɩɩ ba bɔla sʋ kɛ ba waa kanɩn, lɩɩ fɛɛ asa mʋ kpini ba taa bamʋ n‐yɩɩ mata mʋ bee nu mʋ asɛ.
48 Mas não sabiam como realizá-lo, porque todo o povo ficava suspenso de admiração, quando o ouvia falar.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.