Lucas 19

Ɩbwaarɛ Katɔwɛ Kyula Pʋpwɛ (NAW) vs BKJ

Sair da comparação
1 Yesu loo Gyeriko kadɛ tɔ bɔla ɛɛ kyʋn.
1 E Jesus entrou e passou por Jericó.
2 Ɔnyɩn kʋ kyɩna ɔ bʋ tʋtɔ mʋ kɩtɩɩ ɩ gyɛ Sakiyosi. Ɔ kyɩna ɔ gyɛ lenpoo akɔɔlɛpʋ ɔbɩlɩsa nɩn, nɩɩ ɔ gyɛ atɔ wuya.
2 E eis que havia ali um homem, chamado Zaqueu, que era chefe entre os publicanos, e ele era rico.
3 Ɔ kyɩna ee biti o wu Yesu yɛ mu ansi, amaa maa gyɛ nyɩmɩsa dɛɛ sʋ mʋ, ɔ man taalɛ, lɩɩ sakyɔ mʋ sʋ.
3 E ele procurava ver quem era Jesus, e não podia, por causa da multidão, porque ele era de pequena estatura.
4 Ɩmʋ sʋ ɔ sɩlɛ kpee ansi tɔ naa dii oyu kʋ kɛ ɔ nyɛ wu Yesu, lɩɩ fɛɛ tʋtɔ sʋ nɩɩ Yesu ii biti ɔ bɔla.
4 E ele correndo adiante, subiu em uma árvore de sicômoro para vê-lo; porque ele estava por passar naquele caminho.
5 Yesu maa fʋʋ opula maŋa mʋ ɔ kɩɩ sʋsʋ wu mʋ, nɩɩ ɔ tɔwɛ mʋ yɛ, “Sakiyosi, kpɩlɩgɛ ba bilen. N biti n sʋgɛ fʋ ayɛ ndaga.”
5 E Jesus ao chegar naquele lugar, olhando para cima, viu-o e disse-lhe: Zaqueu, desce depressa, porque hoje eu devo pousar em tua casa.
6 Ɩmʋ sʋ nɩɩ ɔ kpɩlɩgɛ bilen taa kinsi gyii waa mʋ nsa‐nsa.
6 E, apressando-se, ele desceu e recebeu-o com júbilo.
7 Asa ba wu ɩnɩmʋ nɩɩ ba piili bɛɛ kɔlɩtɛ yɛ, “O kpee naa sʋgɛ alibi ɔwaapʋ sʋ.”
7 E, vendo isto, todos murmuravam, dizendo: Ele foi ser hóspede de um homem que é pecador.
8 Amaa Sakiyosi kʋsʋ yɩlɛ nɩɩ ɔ tɔwɛ Ɔnyɩrɩpɛ Yesu yɛ, “Kɩɩ Ɔnyɩrɩpɛ, n biti n barɩgɛ mɛ kapatɩyɛ tɔ kɩnyɔ, kɛ n taa kɩbaafʋn sa atiripu. Nɩɩ n kan kɔɔlɛ afulee lɩɩ ɔkʋ asɛ ɩ kyɔ kanan mʋ nɩɩ ɩ dagaa fɛɛ n kɔɔlɛ mʋ, n biti n ka mʋ kanɩn kʋkɔ maŋa kɩlɩɩ kɩnaa.”
8 E Zaqueu, ficando em pé, disse ao Senhor: Senhor, eis que a metade dos meus bens eu dou aos pobres, e se alguma coisa eu tenho tomado de algum homem por falsa acusação, o restituo quadruplicado.
9 Nɩɩ Yesu tɔwɛ mʋ yɛ, “Kamɔlɩgɛ kɩ ba fʋ ayɛ ndaga, lɩɩ fɛɛ ngbaa fʋ, fʋ gyɛ Abraham kanaana‐bii nɩn.
9 E disse-lhe Jesus: Hoje veio a salvação a esta casa, porque este também é filho de Abraão.
10 Lɩɩ fɛɛ mɛ, Daadimaadi Obii‐nyɩnsa mʋ n ba nɩn yɛ n ba biti kɛ n mɔlɩgɛ bamʋ nɩɩ ba fɔyɩ.”
10 Porque o Filho do homem veio para buscar e salvar o que estava perdido.
11 Saŋa mʋ nɩɩ bɛɛ san bee nu falɛ asɩn mʋ, nɩɩ ɔ maa tiri Gyerusalem tɔ mʋ, asa mʋ ba fɛ nfɛɛrɛ fɛɛ Ɩbwaarɛ kuwura‐gyii mʋ kii biti ki piili opula tɔ, ɩmʋ sʋ ɔ bɔ bamʋ kɩŋasan
11 E, ouvindo eles essas coisas, ele prosseguiu e falou uma parábola, porque ele estava perto de Jerusalém, e porque eles pensavam que o reino de Deus havia de aparecer imediatamente.
12 yɛ, “Ɔsa kparɛ kʋ i kpee kata‐kata kadɛ kʋ, ɔ naa gyii kuwura kɛ o bwii ba.
12 Portanto ele disse: Certo homem nobre partiu para uma terra distante, para receber um reino e retornar.
13 Ɩmʋ sʋ ɔ tɩɩ mʋ ayaafɔlɛ kudu nɩɩ ɔ sa bamʋ ɔkʋmaa nɩmʋ afulee mʋ nɩɩ i budu, nɩɩ ɔ tɔwɛ bamʋ yɛ, ‘Fan taa kanɩn afulee maŋa sun kusun naa fʋʋ saŋa mʋ nɩɩ n biti n bwii ba.’
13 E ele chamando os seus dez servos, deu-lhes dez minas, e disse-lhes: Negociai até que eu venha.
14 “Amaa ɔsʋwʋlɛ mʋ sʋ asa ba kisi mʋ, nɩɩ ba sun gya mʋ sʋ naa tɔwɛ katɩn mʋ nɩɩ ee kpee mʋ owura lala mʋ yɛ, ‘A mɛɛ biti ɔnyɩn nɩmʋ o be gyii anɛ sʋ kuwura.’
14 Mas os seus cidadãos odiavam-no, e enviaram um mensageiro após ele, dizendo: Não queremos que este homem reine sobre nós.
15 “Tʋtɔ abɩlɩsa mʋ ba bun mʋ kuwura bɩrɛ, nɩɩ o bwii ba kewu. Nɩɩ o sun tɩɩ mʋ ayaafɔlɛ mʋ nɩɩ ɔ taa afulee mʋ sa bamʋ mʋ, kɛ o wu tɔnɔ mʋ nɩɩ ba nyɛ lɩɩ kanɩn afulee maŋa sʋ.
15 E aconteceu que, ele retornando depois de ter recebido o reino, ordenou que fossem chamados os servos a quem ele entregara o dinheiro, para que ele pudesse saber quanto cada homem ganhara negociando.
16 “Ɔgyankpaasa mʋ ba tɔwɛ yɛ, ‘Ɔnyɩrɩpɛ, fu afulee mʋ, ɩ kʋʋgɛ kanɩn ɩlɩɩ kudu tii sʋ’.
16 Então, veio o primeiro, dizendo: Senhor, a tua mina rendeu dez minas.
17 “Nɩɩ mʋ‐nyɩrɩpɛ mʋ tɔwɛ mʋ yɛ, ‘Nsa yɛ kusun, mɛ kɩyaafɔlɛ danbɩrasa. Lɩɩ kanan mʋ nɩɩ fʋ taalɛ gyii atɔ pii nɩmʋ sʋ yɛ kesintin mʋ, n taa ndɛ kudu waa fʋ kɩbaa tɔ yɛ fʋ kɩɩ sʋ.’
17 E ele lhe disse: Muito bem, servo bom; porque tu foste fiel sobre o pouco, tu terás autoridade sobre dez cidades.
18 “Ɔnyɔsapʋ mʋ ba tɔwɛ yɛ, ‘Ɔnyɩrɩpɛ fu afulee mʋ i bwii kʋʋgɛ ɩlɩɩ kunuu tii sʋ.’
18 E veio o segundo, dizendo: Senhor, a tua mina rendeu cinco minas.
19 “Nɩɩ mʋ‐nyɩrɩpɛ lɛɛ kɔnɔ yɛ, ‘N taa ndɛ nnuu waa fʋ kɩbaa tɔ yɛ fʋ kɩɩ sʋ.’
19 E ele disse da mesma forma a este: Sê tu também sobre cinco cidades.
20 “Nɩɩ mʋ kɩyaafɔlɛ kʋ gbaa ba tɔwɛ yɛ, ‘Ɔnyɩrɩpɛ, fu afulee ndee. N taa kɩmʋ ŋmina kikyibi tɔ taa yɩla katɩnkʋ.
20 E veio outro, dizendo: Senhor, aqui está a tua mina, que guardei em um lenço;
21 N sɩlɛ fʋ nɩn, lɩɩ fɛɛ fʋ asɩn ɩ bʋlʋn gaa. Nɩɩ fɩɩ taa kʋtɔ mʋ nɩɩ kɩ man gyɛ fʋ lɛɛ, nɩɩ fɩɩ kpa atɔ mʋ nɩɩ man gyɛ fu i duu.’
21 porque eu tive medo de ti, porque és homem severo; tiras o que não puseste, e colhes o que não semeaste.
22 “Mʋ‐nyɩrɩpɛ mʋ lɛɛ kɔnɔ yɛ, ‘Fʋ gyɛ kɩyaafɔlɛ kumu tɔ ɔlʋn wuya. Fʋ gbaa‐gbaa fʋ kɔnɔ tɔ asɩn nɩɩ n biti n taa talɛ fʋ. Fu nyi fɛɛ mɛ asɩn ɩ bʋlʋn, nɩɩ n taa atɔ mʋ nɩɩ ɩ man gyɛ mɛ lɛɛ, nɩɩ n kpa atɔ mʋ nɩɩ man gyɛ mɛ i duu.
22 E ele disse-lhe: Pela tua própria boca eu te julgarei, servo mau. Sabias que eu sou homem severo, que eu tomo o que não pus e colho o que não semeei;
23 Mɩnɛ ɩ waa nɩɩ fʋ man taa mɛ afulee maŋa naa yɩla afulee ɔyɩlɛkpa kɛ ɩ kʋʋgɛ agyaga sa mɛ? Naafɔɔ n maa ba falɛ kɛ n ba kɔɔlɛ ɩmaa ɩmʋ agyaga.’
23 por que então tu não pusestes o meu dinheiro no banco, pois na minha vinda, eu poderia ter exigido o meu com a usura?
24 “Nɩɩ ɔ tɔwɛ bamʋ nɩɩ ba yɩlɛ tʋtɔ mʋ yɛ, ‘Fan kɔɔlɛ afulee mʋ lɩɩ mʋ asɛ, kɛ fan taa sa ɔmʋ nɩɩ ɔ nyɛ ɩlɩɩ kudu tii sʋ mʋ.’
24 E disse aos que estavam com ele: Tomai dele a mina e dai-a ao que tem dez minas.
25 “Nɩɩ ba tɔwɛ yɛ, ‘Ɔnyɩrɩpɛ, ɔ wʋla nyɛ afulee mʋ nɩɩ i budu.’
25 (E eles disseram-lhe: Senhor, ele tem dez minas).
26 “Nɩɩ ɔnyɩrɩpɛ mʋ lɛɛ kɔnɔ yɛ, ‘N tɔwɛ fanɛ yɛ, ɔkʋmaa mʋ nɩɩ ɛɛ kɩɩ ɩmʋ nɩɩ ba taa waa mʋ abaa tɔ sʋ danbɩrasa mʋ, bee biti ba taa gaa tii mʋ sʋ. Amaa ɔmʋ nɩɩ ba man taa ɩkʋ waa mʋ abaa tɔ kpini‐kpini mʋ, gbɛrɛɛ kʋmaa mʋ nɩɩ ɔ sʋ mʋ bee biti ba kɔɔlɛ lɩɩ mʋ asɛ.’
26 Pois eu vos digo: Que todo aquele que tiver lhe será dado, mas ao que não tiver até o que ele tem lhe será tomado.
27 Amaa ɔnyɩrɩpɛ mʋ taa agbʋ tɔwɛ yɛ, ‘Bamʋ nɩɩ ba gyɛ mɛ dʋn ana, nɩɩ be mee biti n maa gyii bamʋ sʋ kuwura mʋ, fan taa bamʋ ba mɔɔ mi ansi tɔ nfɩɩ.’ ”
27 Mas estes meus inimigos que não quiseram que eu reinasse sobre eles, trazei-os aqui, e matai-os diante de mim.
28 Nɩɩ Yesu maa tɔwɛ ɩnɩmʋ lʋwɛ mʋ, ɔ gyankpaa kʋbʋ mʋ ee kpee Gyerusalem.
28 E, tendo dito isto, ele prosseguiu adiante, subindo para Jerusalém.
29 Maa tiri Betifage maa Betani ndɛ mʋ nɩɩ ɩ bʋ Olifu kɩbɩɩ ɔbʋlɛ tɔ mʋ, o sun mʋ abɩɩlapʋ anyɔ nɩɩ ɔ tɔwɛ bamʋ yɛ,
29 E aconteceu que, chegando ele perto de Betfagé e de Betânia, ao monte chamado monte das Oliveiras, ele enviou dois dos seus discípulos,
30 “Fan kpee kadɛ mʋ nɩɩ kɩ bʋ fanɛ ansi tɔ mʋ. Nɩɩ fan maa dan fen loo kɩmʋ tɔ mʋ, fen biti fan wu kekuruma‐bon kʋ mʋ nɩɩ ɔkʋ man pɩɩta dii mʋ maa kyaa oyu. Fan Saaŋɛ mʋ bɩya mɛ nfɩɩ.
30 dizendo: Ide à aldeia que está defronte de vós, e aí, ao entrardes, achareis amarrado um jumentinho em que nenhum homem jamais montou; soltai-o e trazei-o.
31 Nɩɩ ɔkʋ kan taasɛ fanɛ yɛ, ‘Mɩnɛ ɩ waa nɩɩ fen saaŋɛ mʋ mʋ?’ fan tɔwɛ mʋ yɛ, ‘Ɔnyɩrɩpɛ mʋ ii biti mʋ.’ ”
31 E, se algum homem vos perguntar: Por que o soltais? Assim lhe direis: Porque o Senhor precisa dele.
32 Bamʋ nɩɩ Yesu sun mʋ, ba naa wu mʋ fɛɛ kanan mʋ nɩɩ ɔ tɔwɛ bamʋ mʋ.
32 E, indo os que haviam sido enviados, acharam como ele lhes havia dito.
33 Ba maa saaŋɛ kuruma mʋ, mʋ wuya ana ba taasɛ bamʋ yɛ, “Mɩnɛ ɩ waa nɩɩ fen saaŋɛ kuruma mʋ?”
33 E, soltando o jumentinho, seus donos lhes disseram: Por que soltais o jumentinho?
34 Nɩɩ ba lɛɛ kɔnɔ yɛ, “Ɔnyɩrɩpɛ mʋ ii biti mʋ.”
34 E eles disseram: O Senhor precisa dele.
35 Ba taa mʋ ba sa Yesu, nɩɩ ba taa bamʋ ataa gyaga mʋ sʋ. Nɩɩ ba kyɛ Yesu tɔ nɩɩ o dii kyɩna mʋ sʋ.
35 E trouxeram-no a Jesus; e lançando suas vestimentas no jumentinho, eles puseram Jesus em cima.
36 Maa kpee mʋ, asa ba taa bamʋ ataa tʋʋ ɔkpa tɔ.
36 E, enquanto ele ia, eles estendiam no caminho as suas vestes.
37 Yesu maa tiri Gyerusalem opula mʋ nɩɩ ɔkpa ɩɩ kpɩlɩgɛ tɔ ii kpee Olifu kɩbɩɩ mʋ sʋ mʋ, abɩɩlapʋ yɛ kʋbʋ damantɛ ba piili bee kuusi bɛɛ yɩn Ɩbwaarɛ kinsigyi tɔ lɩɩ adangana mʋ nɩɩ ba wu Yesu maa wʋla waa mʋ sʋ.
37 E, quando ele já chegava perto da descida do monte das Oliveiras, toda a multidão dos discípulos, regozijando-se, começou a dar louvores a Deus em alta voz, por todas as poderosas obras que eles tinham visto,
38 Bɛɛ tɔwɛ yɛ, “Ɩbwaarɛ ɩ waa Owura mʋ nɩɩ ɛɛ ba mʋ kɩtɩɩ tɔ sʋ mʋ kusee.
38 dizendo: Abençoado seja o Rei que vem em nome do ­Senhor; paz no céu, e glória nas alturas.
39 Farasii abi akʋ mʋ nɩɩ ba bʋ sakyɔ mʋ tɔ mʋ ba tɔwɛ Yesu yɛ, “Ɔkaapʋpʋ, tɔwɛ fu abuupu yɛ ba bun bamʋ nnɔ sʋ.”
39 E alguns dos fariseus, do meio da multidão, disseram-lhe: Mestre, repreende os teus discípulos.
40 Nɩɩ Yesu lɛɛ kɔnɔ yɛ, “N tɔwɛ fanɛ kɛ fan nu fɛɛ, nɩɩ ba kan bun bamʋ nnɔ sʋ gbaa, halɩɩ abuu gbaa ii biti i kuusi.”
40 E, ele respondendo, disse-lhes: Digo-vos que, se estes se calarem, as pedras imediatamente clamarão.
41 Ba maa tiri Gyerusalem tɔ nɩɩ o wu kadɛ mʋ, o su sa kɩmʋ asa.
41 E, quando ele ia chegando, vendo a cidade, chorou sobre ela,
42 Nɩɩ ɔ tɔwɛ yɛ, “Nɩɩ fan daa fan nyi ɔkpa mʋ nɩɩ kii biti kɩ bɩya fanɛ keyuula ndaga kakɛ nɩmʋ mʋ, naafɔɔ ɩ bʋrɔn. Amaa nbɩɩnbɩɩ fen mee yɛ fen wu ɔkpa mʋ.
42 dizendo: Se tu conhecesses, ao menos neste teu dia, as coisas que pertencem à tua paz! Mas agora isso está encoberto aos teus olhos.
43 Kakaakʋ ii biti ɩ ba, kɛ fanɛ akisipu ba kʋsʋ yɩlɛ fanɛ sʋ, kyaabɔɔ fanɛ kɛ ba nyan fanɛ lɩɩ fanɛ abaafʋn kpini.
43 Porque dias virão sobre ti, em que os teus inimigos lançarão uma trincheira sobre ti, e te sitiarão, e te manterão em cada lado,
44 Bee biti ba da fanɛ kasɛ, fanɛ yɛ nbii mʋ nɩɩ ba bʋ fanɛ asɛ kpini. Bɛ mɛɛ yɛ ba yɛgɛ fanɛ ɔpɔrɛ kubuu kʋlʋn kɩ gyaga kɩmʋ bɩrɩsa sʋ. Lɩɩ fɛɛ saŋa mʋ nɩɩ Ɩbwaarɛ ba fanɛ asɛ mʋ, fan man taalɛ pɛɛsɛ bɩɩ.”
44 e te derrubarão no chão, a ti e a teus filhos que dentro de ti estiverem, e eles não deixarão em ti uma pedra sobre outra, pois tu não conheceste o tempo da tua visitação.
45 Nɩɩ Yesu loo kabwaarɛ‐sunkpa ayɛ mʋ opula tɔ, nɩɩ o piili ɛɛ gya bamʋ nɩɩ bɛɛ fɛ atɔ mʋ.
45 E, ele entrando no templo, começou a expulsar todos os que ali vendiam e compravam,
46 Ɔ tɔwɛ bamʋ yɛ, “Ba tɔwɛ yɩla Asɩnkyan yɩlasa mʋ tɔ yɛ, ‘Mɛ kɩkpaara kii biti kɩ baa kɩ gyɛ kabwaarɛ‐kʋlɛ kɩkpaara nɩn, amaa fan taa kɩmʋ biliŋi bamʋ nɩɩ bee yuuri ɔlʋn sʋ mʋ ɔbaalakpa.’ ”
46 dizendo-lhes: Está escrito: Minha casa é a casa de oração; mas vós a fizestes covil de ladrões.
47 Kakɛ kʋmaa nɩmʋ ɛɛ kaapʋ kabwaarɛ‐sunkpa ayɛ mʋ tɔ, amaa Ɩbwaarɛ aseepu bɩlɩsa yɛ nbara akaapʋpʋ yɛ asa mʋ tɔ agyankpaapʋ bee biti fɛɛ ba mɔɔ mʋ.
47 E ele ensinava diariamente no templo. Mas os principais sacerdotes, e os escribas, e os principais do povo procuravam destruí-lo,
48 Amaa ba man taalɛ nyɛ ɔkpa mʋ nɩɩ ba bɔla sʋ kɛ ba waa kanɩn, lɩɩ fɛɛ asa mʋ kpini ba taa bamʋ n‐yɩɩ mata mʋ bee nu mʋ asɛ.
48 e não encontravam como fazê-lo, porque todo o povo ficava muito atento ao ouvi-lo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.