Lucas 19
Ɩbwaarɛ Katɔwɛ Kyula Pʋpwɛ (NAW) vs ARIB
1 Yesu loo Gyeriko kadɛ tɔ bɔla ɛɛ kyʋn.
1 Tendo Jesus entrado em Jericó, ia atravessando a cidade.
2 Ɔnyɩn kʋ kyɩna ɔ bʋ tʋtɔ mʋ kɩtɩɩ ɩ gyɛ Sakiyosi. Ɔ kyɩna ɔ gyɛ lenpoo akɔɔlɛpʋ ɔbɩlɩsa nɩn, nɩɩ ɔ gyɛ atɔ wuya.
2 Havia ali um homem chamado Zaqueu, o qual era chefe de publicanos e era rico.
3 Ɔ kyɩna ee biti o wu Yesu yɛ mu ansi, amaa maa gyɛ nyɩmɩsa dɛɛ sʋ mʋ, ɔ man taalɛ, lɩɩ sakyɔ mʋ sʋ.
3 Este procurava ver quem era Jesus, e não podia, por causa da multidão, porque era de pequena estatura.
4 Ɩmʋ sʋ ɔ sɩlɛ kpee ansi tɔ naa dii oyu kʋ kɛ ɔ nyɛ wu Yesu, lɩɩ fɛɛ tʋtɔ sʋ nɩɩ Yesu ii biti ɔ bɔla.
4 E correndo adiante, subiu a um sicômoro a fim de vê-lo, porque havia de passar por ali.
5 Yesu maa fʋʋ opula maŋa mʋ ɔ kɩɩ sʋsʋ wu mʋ, nɩɩ ɔ tɔwɛ mʋ yɛ, “Sakiyosi, kpɩlɩgɛ ba bilen. N biti n sʋgɛ fʋ ayɛ ndaga.”
5 Quando Jesus chegou àquele lugar, olhou para cima e disse-lhe: Zaqueu, desce depressa; porque importa que eu fique hoje em tua casa.
6 Ɩmʋ sʋ nɩɩ ɔ kpɩlɩgɛ bilen taa kinsi gyii waa mʋ nsa‐nsa.
6 Desceu, pois, a toda a pressa, e o recebeu com alegria.
7 Asa ba wu ɩnɩmʋ nɩɩ ba piili bɛɛ kɔlɩtɛ yɛ, “O kpee naa sʋgɛ alibi ɔwaapʋ sʋ.”
7 Ao verem isso, todos murmuravam, dizendo: Entrou para ser hóspede de um homem pecador.
8 Amaa Sakiyosi kʋsʋ yɩlɛ nɩɩ ɔ tɔwɛ Ɔnyɩrɩpɛ Yesu yɛ, “Kɩɩ Ɔnyɩrɩpɛ, n biti n barɩgɛ mɛ kapatɩyɛ tɔ kɩnyɔ, kɛ n taa kɩbaafʋn sa atiripu. Nɩɩ n kan kɔɔlɛ afulee lɩɩ ɔkʋ asɛ ɩ kyɔ kanan mʋ nɩɩ ɩ dagaa fɛɛ n kɔɔlɛ mʋ, n biti n ka mʋ kanɩn kʋkɔ maŋa kɩlɩɩ kɩnaa.”
8 Zaqueu, porém, levantando-se, disse ao Senhor: Eis aqui, Senhor, dou aos pobres metade dos meus bens; e se em alguma coisa tenho defraudado alguém, eu lho restituo quadruplicado.
9 Nɩɩ Yesu tɔwɛ mʋ yɛ, “Kamɔlɩgɛ kɩ ba fʋ ayɛ ndaga, lɩɩ fɛɛ ngbaa fʋ, fʋ gyɛ Abraham kanaana‐bii nɩn.
9 Disse-lhe Jesus: Hoje veio a salvação a esta casa, porquanto também este é filho de Abraão.
10 Lɩɩ fɛɛ mɛ, Daadimaadi Obii‐nyɩnsa mʋ n ba nɩn yɛ n ba biti kɛ n mɔlɩgɛ bamʋ nɩɩ ba fɔyɩ.”
10 Porque o Filho do homem veio buscar e salvar o que se havia perdido.
11 Saŋa mʋ nɩɩ bɛɛ san bee nu falɛ asɩn mʋ, nɩɩ ɔ maa tiri Gyerusalem tɔ mʋ, asa mʋ ba fɛ nfɛɛrɛ fɛɛ Ɩbwaarɛ kuwura‐gyii mʋ kii biti ki piili opula tɔ, ɩmʋ sʋ ɔ bɔ bamʋ kɩŋasan
11 Ouvindo eles isso, prosseguiu Jesus, e contou uma parábola, visto estar ele perto de Jerusalém, e pensarem eles que o reino de Deus se havia de manifestar imediatamente.
12 yɛ, “Ɔsa kparɛ kʋ i kpee kata‐kata kadɛ kʋ, ɔ naa gyii kuwura kɛ o bwii ba.
12 Disse pois: Certo homem nobre partiu para uma terra longínqua, a fim de tomar posse de um reino e depois voltar.
13 Ɩmʋ sʋ ɔ tɩɩ mʋ ayaafɔlɛ kudu nɩɩ ɔ sa bamʋ ɔkʋmaa nɩmʋ afulee mʋ nɩɩ i budu, nɩɩ ɔ tɔwɛ bamʋ yɛ, ‘Fan taa kanɩn afulee maŋa sun kusun naa fʋʋ saŋa mʋ nɩɩ n biti n bwii ba.’
13 E chamando dez servos seus, deu-lhes dez minas, e disse-lhes: Negociai até que eu venha.
14 “Amaa ɔsʋwʋlɛ mʋ sʋ asa ba kisi mʋ, nɩɩ ba sun gya mʋ sʋ naa tɔwɛ katɩn mʋ nɩɩ ee kpee mʋ owura lala mʋ yɛ, ‘A mɛɛ biti ɔnyɩn nɩmʋ o be gyii anɛ sʋ kuwura.’
14 Mas os seus concidadãos odiavam-no, e enviaram após ele uma embaixada, dizendo: Não queremos que este homem reine sobre nós.
15 “Tʋtɔ abɩlɩsa mʋ ba bun mʋ kuwura bɩrɛ, nɩɩ o bwii ba kewu. Nɩɩ o sun tɩɩ mʋ ayaafɔlɛ mʋ nɩɩ ɔ taa afulee mʋ sa bamʋ mʋ, kɛ o wu tɔnɔ mʋ nɩɩ ba nyɛ lɩɩ kanɩn afulee maŋa sʋ.
15 E sucedeu que, ao voltar ele, depois de ter tomado posse do reino, mandou chamar aqueles servos a quem entregara o dinheiro, a fim de saber como cada um havia negociado.
16 “Ɔgyankpaasa mʋ ba tɔwɛ yɛ, ‘Ɔnyɩrɩpɛ, fu afulee mʋ, ɩ kʋʋgɛ kanɩn ɩlɩɩ kudu tii sʋ’.
16 Apresentou-se, pois, o primeiro, e disse: Senhor, a tua mina rendeu dez minas.
17 “Nɩɩ mʋ‐nyɩrɩpɛ mʋ tɔwɛ mʋ yɛ, ‘Nsa yɛ kusun, mɛ kɩyaafɔlɛ danbɩrasa. Lɩɩ kanan mʋ nɩɩ fʋ taalɛ gyii atɔ pii nɩmʋ sʋ yɛ kesintin mʋ, n taa ndɛ kudu waa fʋ kɩbaa tɔ yɛ fʋ kɩɩ sʋ.’
17 Respondeu-lhe o senhor: Bem está, servo bom! porque no mínimo foste fiel, sobre dez cidades terás autoridade.
18 “Ɔnyɔsapʋ mʋ ba tɔwɛ yɛ, ‘Ɔnyɩrɩpɛ fu afulee mʋ i bwii kʋʋgɛ ɩlɩɩ kunuu tii sʋ.’
18 Veio o segundo, dizendo: Senhor, a tua mina rendeu cinco minas.
19 “Nɩɩ mʋ‐nyɩrɩpɛ lɛɛ kɔnɔ yɛ, ‘N taa ndɛ nnuu waa fʋ kɩbaa tɔ yɛ fʋ kɩɩ sʋ.’
19 A este também respondeu: Sê tu também sobre cinco cidades.
20 “Nɩɩ mʋ kɩyaafɔlɛ kʋ gbaa ba tɔwɛ yɛ, ‘Ɔnyɩrɩpɛ, fu afulee ndee. N taa kɩmʋ ŋmina kikyibi tɔ taa yɩla katɩnkʋ.
20 E veio outro, dizendo: Senhor, eis aqui a tua mina, que guardei num lenço;
21 N sɩlɛ fʋ nɩn, lɩɩ fɛɛ fʋ asɩn ɩ bʋlʋn gaa. Nɩɩ fɩɩ taa kʋtɔ mʋ nɩɩ kɩ man gyɛ fʋ lɛɛ, nɩɩ fɩɩ kpa atɔ mʋ nɩɩ man gyɛ fu i duu.’
21 pois tinha medo de ti, porque és homem severo; tomas o que não puseste, e ceifas o que não semeaste.
22 “Mʋ‐nyɩrɩpɛ mʋ lɛɛ kɔnɔ yɛ, ‘Fʋ gyɛ kɩyaafɔlɛ kumu tɔ ɔlʋn wuya. Fʋ gbaa‐gbaa fʋ kɔnɔ tɔ asɩn nɩɩ n biti n taa talɛ fʋ. Fu nyi fɛɛ mɛ asɩn ɩ bʋlʋn, nɩɩ n taa atɔ mʋ nɩɩ ɩ man gyɛ mɛ lɛɛ, nɩɩ n kpa atɔ mʋ nɩɩ man gyɛ mɛ i duu.
22 Disse-lhe o Senhor: Servo mau! pela tua boca te julgarei; sabias que eu sou homem severo, que tomo o que não pus, e ceifo o que não semeei;
23 Mɩnɛ ɩ waa nɩɩ fʋ man taa mɛ afulee maŋa naa yɩla afulee ɔyɩlɛkpa kɛ ɩ kʋʋgɛ agyaga sa mɛ? Naafɔɔ n maa ba falɛ kɛ n ba kɔɔlɛ ɩmaa ɩmʋ agyaga.’
23 por que, pois, não puseste o meu dinheiro no barco? então vindo eu, o teria retirado com os juros.
24 “Nɩɩ ɔ tɔwɛ bamʋ nɩɩ ba yɩlɛ tʋtɔ mʋ yɛ, ‘Fan kɔɔlɛ afulee mʋ lɩɩ mʋ asɛ, kɛ fan taa sa ɔmʋ nɩɩ ɔ nyɛ ɩlɩɩ kudu tii sʋ mʋ.’
24 E disse aos que estavam ali: Tirai-lhe a mina, e dai-a ao que tem as dez minas.
25 “Nɩɩ ba tɔwɛ yɛ, ‘Ɔnyɩrɩpɛ, ɔ wʋla nyɛ afulee mʋ nɩɩ i budu.’
25 Responderam-lhe eles: Senhor, ele tem dez minas.
26 “Nɩɩ ɔnyɩrɩpɛ mʋ lɛɛ kɔnɔ yɛ, ‘N tɔwɛ fanɛ yɛ, ɔkʋmaa mʋ nɩɩ ɛɛ kɩɩ ɩmʋ nɩɩ ba taa waa mʋ abaa tɔ sʋ danbɩrasa mʋ, bee biti ba taa gaa tii mʋ sʋ. Amaa ɔmʋ nɩɩ ba man taa ɩkʋ waa mʋ abaa tɔ kpini‐kpini mʋ, gbɛrɛɛ kʋmaa mʋ nɩɩ ɔ sʋ mʋ bee biti ba kɔɔlɛ lɩɩ mʋ asɛ.’
26 Pois eu vos digo que a todo o que tem, dar-se-lhe-á; mas ao que não tem, até aquilo que tem ser-lhe-á tirado.
27 Amaa ɔnyɩrɩpɛ mʋ taa agbʋ tɔwɛ yɛ, ‘Bamʋ nɩɩ ba gyɛ mɛ dʋn ana, nɩɩ be mee biti n maa gyii bamʋ sʋ kuwura mʋ, fan taa bamʋ ba mɔɔ mi ansi tɔ nfɩɩ.’ ”
27 Quanto, porém, àqueles meus inimigos que não quiseram que eu reinasse sobre eles, trazei-os aqui, e matai-os diante de mim.
28 Nɩɩ Yesu maa tɔwɛ ɩnɩmʋ lʋwɛ mʋ, ɔ gyankpaa kʋbʋ mʋ ee kpee Gyerusalem.
28 Tendo Jesus assim falado, ia caminhando adiante deles, subindo para Jerusalém.
29 Maa tiri Betifage maa Betani ndɛ mʋ nɩɩ ɩ bʋ Olifu kɩbɩɩ ɔbʋlɛ tɔ mʋ, o sun mʋ abɩɩlapʋ anyɔ nɩɩ ɔ tɔwɛ bamʋ yɛ,
29 Ao aproximar-se de Betfagé e de Betânia, junto do monte que se chama das Oliveiras, enviou dois dos discípulos,
30 “Fan kpee kadɛ mʋ nɩɩ kɩ bʋ fanɛ ansi tɔ mʋ. Nɩɩ fan maa dan fen loo kɩmʋ tɔ mʋ, fen biti fan wu kekuruma‐bon kʋ mʋ nɩɩ ɔkʋ man pɩɩta dii mʋ maa kyaa oyu. Fan Saaŋɛ mʋ bɩya mɛ nfɩɩ.
30 dizendo-lhes: Ide à aldeia que está defronte, e aí, ao entrar, achareis preso um jumentinho em que ninguém jamais montou; desprendei-o e trazei-o.
31 Nɩɩ ɔkʋ kan taasɛ fanɛ yɛ, ‘Mɩnɛ ɩ waa nɩɩ fen saaŋɛ mʋ mʋ?’ fan tɔwɛ mʋ yɛ, ‘Ɔnyɩrɩpɛ mʋ ii biti mʋ.’ ”
31 Se alguém vos perguntar: Por que o desprendeis? respondereis assim: O Senhor precisa dele.
32 Bamʋ nɩɩ Yesu sun mʋ, ba naa wu mʋ fɛɛ kanan mʋ nɩɩ ɔ tɔwɛ bamʋ mʋ.
32 Partiram, pois, os que tinham sido enviados, e acharam conforme lhes dissera.
33 Ba maa saaŋɛ kuruma mʋ, mʋ wuya ana ba taasɛ bamʋ yɛ, “Mɩnɛ ɩ waa nɩɩ fen saaŋɛ kuruma mʋ?”
33 Enquanto desprendiam o jumentinho, os seus donos lhes perguntaram: Por que desprendeis o jumentinho?
34 Nɩɩ ba lɛɛ kɔnɔ yɛ, “Ɔnyɩrɩpɛ mʋ ii biti mʋ.”
34 Responderam eles: O Senhor precisa dele.
35 Ba taa mʋ ba sa Yesu, nɩɩ ba taa bamʋ ataa gyaga mʋ sʋ. Nɩɩ ba kyɛ Yesu tɔ nɩɩ o dii kyɩna mʋ sʋ.
35 Trouxeram-no, pois, a Jesus e, lançando os seus mantos sobre o jumentinho, fizeram que Jesus montasse.
36 Maa kpee mʋ, asa ba taa bamʋ ataa tʋʋ ɔkpa tɔ.
36 E, enquanto ele ia passando, outros estendiam no caminho os seus mantos.
37 Yesu maa tiri Gyerusalem opula mʋ nɩɩ ɔkpa ɩɩ kpɩlɩgɛ tɔ ii kpee Olifu kɩbɩɩ mʋ sʋ mʋ, abɩɩlapʋ yɛ kʋbʋ damantɛ ba piili bee kuusi bɛɛ yɩn Ɩbwaarɛ kinsigyi tɔ lɩɩ adangana mʋ nɩɩ ba wu Yesu maa wʋla waa mʋ sʋ.
37 Quando já ia chegando à descida do Monte das Oliveiras, toda a multidão dos discípulos, regozijando-se, começou a louvar a Deus em alta voz, por todos os milagres que tinha visto,
38 Bɛɛ tɔwɛ yɛ, “Ɩbwaarɛ ɩ waa Owura mʋ nɩɩ ɛɛ ba mʋ kɩtɩɩ tɔ sʋ mʋ kusee.
38 dizendo: Bendito o Rei que vem em nome do Senhor; paz no céu, e glória nas alturas.
39 Farasii abi akʋ mʋ nɩɩ ba bʋ sakyɔ mʋ tɔ mʋ ba tɔwɛ Yesu yɛ, “Ɔkaapʋpʋ, tɔwɛ fu abuupu yɛ ba bun bamʋ nnɔ sʋ.”
39 Nisso, disseram-lhe alguns dos fariseus dentre a multidão: Mestre, repreende os teus discípulos.
40 Nɩɩ Yesu lɛɛ kɔnɔ yɛ, “N tɔwɛ fanɛ kɛ fan nu fɛɛ, nɩɩ ba kan bun bamʋ nnɔ sʋ gbaa, halɩɩ abuu gbaa ii biti i kuusi.”
40 Ao que ele respondeu: Digo-vos que, se estes se calarem, as pedras clamarão.
41 Ba maa tiri Gyerusalem tɔ nɩɩ o wu kadɛ mʋ, o su sa kɩmʋ asa.
41 E quando chegou perto e viu a cidade, chorou sobre ela,
42 Nɩɩ ɔ tɔwɛ yɛ, “Nɩɩ fan daa fan nyi ɔkpa mʋ nɩɩ kii biti kɩ bɩya fanɛ keyuula ndaga kakɛ nɩmʋ mʋ, naafɔɔ ɩ bʋrɔn. Amaa nbɩɩnbɩɩ fen mee yɛ fen wu ɔkpa mʋ.
42 dizendo: Ah! se tu conhecesses, ao menos neste dia, o que te poderia trazer a paz! mas agora isso está encoberto aos teus olhos.
43 Kakaakʋ ii biti ɩ ba, kɛ fanɛ akisipu ba kʋsʋ yɩlɛ fanɛ sʋ, kyaabɔɔ fanɛ kɛ ba nyan fanɛ lɩɩ fanɛ abaafʋn kpini.
43 Porque dias virão sobre ti em que os teus inimigos te cercarão de trincheiras, e te sitiarão, e te apertarão de todos os lados,
44 Bee biti ba da fanɛ kasɛ, fanɛ yɛ nbii mʋ nɩɩ ba bʋ fanɛ asɛ kpini. Bɛ mɛɛ yɛ ba yɛgɛ fanɛ ɔpɔrɛ kubuu kʋlʋn kɩ gyaga kɩmʋ bɩrɩsa sʋ. Lɩɩ fɛɛ saŋa mʋ nɩɩ Ɩbwaarɛ ba fanɛ asɛ mʋ, fan man taalɛ pɛɛsɛ bɩɩ.”
44 e te derribarão, a ti e aos teus filhos que dentro de ti estiverem; e não deixarão em ti pedra sobre pedra, porque não conheceste o tempo da tua visitação.
45 Nɩɩ Yesu loo kabwaarɛ‐sunkpa ayɛ mʋ opula tɔ, nɩɩ o piili ɛɛ gya bamʋ nɩɩ bɛɛ fɛ atɔ mʋ.
45 Então, entrando ele no templo, começou a expulsar os que ali vendiam,
46 Ɔ tɔwɛ bamʋ yɛ, “Ba tɔwɛ yɩla Asɩnkyan yɩlasa mʋ tɔ yɛ, ‘Mɛ kɩkpaara kii biti kɩ baa kɩ gyɛ kabwaarɛ‐kʋlɛ kɩkpaara nɩn, amaa fan taa kɩmʋ biliŋi bamʋ nɩɩ bee yuuri ɔlʋn sʋ mʋ ɔbaalakpa.’ ”
46 dizendo-lhes: Está escrito: A minha casa será casa de oração; vós, porém, a fizestes covil de salteadores.
47 Kakɛ kʋmaa nɩmʋ ɛɛ kaapʋ kabwaarɛ‐sunkpa ayɛ mʋ tɔ, amaa Ɩbwaarɛ aseepu bɩlɩsa yɛ nbara akaapʋpʋ yɛ asa mʋ tɔ agyankpaapʋ bee biti fɛɛ ba mɔɔ mʋ.
47 E todos os dias ensinava no templo; mas os principais sacerdotes, os escribas, e os principais do povo procuravam matá-lo;
48 Amaa ba man taalɛ nyɛ ɔkpa mʋ nɩɩ ba bɔla sʋ kɛ ba waa kanɩn, lɩɩ fɛɛ asa mʋ kpini ba taa bamʋ n‐yɩɩ mata mʋ bee nu mʋ asɛ.
48 mas não achavam meio de o fazer; porque todo o povo ficava enlevado ao ouvi-lo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.