Lucas 19
Ɩbwaarɛ Katɔwɛ Kyula Pʋpwɛ (NAW) vs NVI
1 Yesu loo Gyeriko kadɛ tɔ bɔla ɛɛ kyʋn.
1 Jesus entrou em Jericó, e atravessava a cidade.
2 Ɔnyɩn kʋ kyɩna ɔ bʋ tʋtɔ mʋ kɩtɩɩ ɩ gyɛ Sakiyosi. Ɔ kyɩna ɔ gyɛ lenpoo akɔɔlɛpʋ ɔbɩlɩsa nɩn, nɩɩ ɔ gyɛ atɔ wuya.
2 Havia ali um homem rico chamado Zaqueu, chefe dos publicanos.
3 Ɔ kyɩna ee biti o wu Yesu yɛ mu ansi, amaa maa gyɛ nyɩmɩsa dɛɛ sʋ mʋ, ɔ man taalɛ, lɩɩ sakyɔ mʋ sʋ.
3 Ele queria ver quem era Jesus, mas, sendo de pequena estatura, não o conseguia, por causa da multidão.
4 Ɩmʋ sʋ ɔ sɩlɛ kpee ansi tɔ naa dii oyu kʋ kɛ ɔ nyɛ wu Yesu, lɩɩ fɛɛ tʋtɔ sʋ nɩɩ Yesu ii biti ɔ bɔla.
4 Assim, correu adiante e subiu numa figueira brava para vê-lo, pois Jesus ia passar por ali.
5 Yesu maa fʋʋ opula maŋa mʋ ɔ kɩɩ sʋsʋ wu mʋ, nɩɩ ɔ tɔwɛ mʋ yɛ, “Sakiyosi, kpɩlɩgɛ ba bilen. N biti n sʋgɛ fʋ ayɛ ndaga.”
5 Quando Jesus chegou àquele lugar, olhou para cima e lhe disse: "Zaqueu, desça depressa. Quero ficar em sua casa hoje".
6 Ɩmʋ sʋ nɩɩ ɔ kpɩlɩgɛ bilen taa kinsi gyii waa mʋ nsa‐nsa.
6 Então ele desceu rapidamente e o recebeu com alegria.
7 Asa ba wu ɩnɩmʋ nɩɩ ba piili bɛɛ kɔlɩtɛ yɛ, “O kpee naa sʋgɛ alibi ɔwaapʋ sʋ.”
7 Todo o povo viu isso e começou a se queixar: "Ele se hospedou na casa de um ‘pecador’ ".
8 Amaa Sakiyosi kʋsʋ yɩlɛ nɩɩ ɔ tɔwɛ Ɔnyɩrɩpɛ Yesu yɛ, “Kɩɩ Ɔnyɩrɩpɛ, n biti n barɩgɛ mɛ kapatɩyɛ tɔ kɩnyɔ, kɛ n taa kɩbaafʋn sa atiripu. Nɩɩ n kan kɔɔlɛ afulee lɩɩ ɔkʋ asɛ ɩ kyɔ kanan mʋ nɩɩ ɩ dagaa fɛɛ n kɔɔlɛ mʋ, n biti n ka mʋ kanɩn kʋkɔ maŋa kɩlɩɩ kɩnaa.”
8 Mas Zaqueu levantou-se e disse ao Senhor: "Olha, Senhor! Estou dando a metade dos meus bens aos pobres; e se de alguém extorqui alguma coisa, devolverei quatro vezes mais".
9 Nɩɩ Yesu tɔwɛ mʋ yɛ, “Kamɔlɩgɛ kɩ ba fʋ ayɛ ndaga, lɩɩ fɛɛ ngbaa fʋ, fʋ gyɛ Abraham kanaana‐bii nɩn.
9 Jesus lhe disse: "Hoje houve salvação nesta casa! Porque este homem também é filho de Abraão.
10 Lɩɩ fɛɛ mɛ, Daadimaadi Obii‐nyɩnsa mʋ n ba nɩn yɛ n ba biti kɛ n mɔlɩgɛ bamʋ nɩɩ ba fɔyɩ.”
10 Pois o Filho do homem veio buscar e salvar o que estava perdido".
11 Saŋa mʋ nɩɩ bɛɛ san bee nu falɛ asɩn mʋ, nɩɩ ɔ maa tiri Gyerusalem tɔ mʋ, asa mʋ ba fɛ nfɛɛrɛ fɛɛ Ɩbwaarɛ kuwura‐gyii mʋ kii biti ki piili opula tɔ, ɩmʋ sʋ ɔ bɔ bamʋ kɩŋasan
11 Estando eles a ouvi-lo, Jesus passou a contar-lhes uma parábola, porque estava perto de Jerusalém e o povo pensava que o Reino de Deus ia se manifestar de imediato.
12 yɛ, “Ɔsa kparɛ kʋ i kpee kata‐kata kadɛ kʋ, ɔ naa gyii kuwura kɛ o bwii ba.
12 Ele disse: "Um homem de nobre nascimento foi para uma terra distante para ser coroado rei e depois voltar.
13 Ɩmʋ sʋ ɔ tɩɩ mʋ ayaafɔlɛ kudu nɩɩ ɔ sa bamʋ ɔkʋmaa nɩmʋ afulee mʋ nɩɩ i budu, nɩɩ ɔ tɔwɛ bamʋ yɛ, ‘Fan taa kanɩn afulee maŋa sun kusun naa fʋʋ saŋa mʋ nɩɩ n biti n bwii ba.’
13 Então, chamou dez dos seus servos e lhes deu dez minas. Disse ele: ‘Façam esse dinheiro render até à minha volta’.
14 “Amaa ɔsʋwʋlɛ mʋ sʋ asa ba kisi mʋ, nɩɩ ba sun gya mʋ sʋ naa tɔwɛ katɩn mʋ nɩɩ ee kpee mʋ owura lala mʋ yɛ, ‘A mɛɛ biti ɔnyɩn nɩmʋ o be gyii anɛ sʋ kuwura.’
14 "Mas os seus súditos o odiavam e depois enviaram uma delegação para lhe dizer: ‘Não queremos que este homem seja nosso rei’.
15 “Tʋtɔ abɩlɩsa mʋ ba bun mʋ kuwura bɩrɛ, nɩɩ o bwii ba kewu. Nɩɩ o sun tɩɩ mʋ ayaafɔlɛ mʋ nɩɩ ɔ taa afulee mʋ sa bamʋ mʋ, kɛ o wu tɔnɔ mʋ nɩɩ ba nyɛ lɩɩ kanɩn afulee maŋa sʋ.
15 "Contudo, foi feito rei e voltou. Então mandou chamar os servos a quem dera o dinheiro, a fim de saber quanto tinham lucrado.
16 “Ɔgyankpaasa mʋ ba tɔwɛ yɛ, ‘Ɔnyɩrɩpɛ, fu afulee mʋ, ɩ kʋʋgɛ kanɩn ɩlɩɩ kudu tii sʋ’.
16 "O primeiro veio e disse: ‘Senhor, a tua mina rendeu outras dez’.
17 “Nɩɩ mʋ‐nyɩrɩpɛ mʋ tɔwɛ mʋ yɛ, ‘Nsa yɛ kusun, mɛ kɩyaafɔlɛ danbɩrasa. Lɩɩ kanan mʋ nɩɩ fʋ taalɛ gyii atɔ pii nɩmʋ sʋ yɛ kesintin mʋ, n taa ndɛ kudu waa fʋ kɩbaa tɔ yɛ fʋ kɩɩ sʋ.’
17 " ‘Muito bem, meu bom servo! ’, respondeu o seu senhor. ‘Por ter sido confiável no pouco, governe sobre dez cidades’.
18 “Ɔnyɔsapʋ mʋ ba tɔwɛ yɛ, ‘Ɔnyɩrɩpɛ fu afulee mʋ i bwii kʋʋgɛ ɩlɩɩ kunuu tii sʋ.’
18 "O segundo veio e disse: ‘Senhor, a tua mina rendeu cinco vezes mais’.
19 “Nɩɩ mʋ‐nyɩrɩpɛ lɛɛ kɔnɔ yɛ, ‘N taa ndɛ nnuu waa fʋ kɩbaa tɔ yɛ fʋ kɩɩ sʋ.’
19 "O seu senhor respondeu: ‘Também você, encarregue-se de cinco cidades’.
20 “Nɩɩ mʋ kɩyaafɔlɛ kʋ gbaa ba tɔwɛ yɛ, ‘Ɔnyɩrɩpɛ, fu afulee ndee. N taa kɩmʋ ŋmina kikyibi tɔ taa yɩla katɩnkʋ.
20 "Então veio outro servo e disse: ‘Senhor, aqui está a tua mina; eu a conservei guardada num pedaço de pano.
21 N sɩlɛ fʋ nɩn, lɩɩ fɛɛ fʋ asɩn ɩ bʋlʋn gaa. Nɩɩ fɩɩ taa kʋtɔ mʋ nɩɩ kɩ man gyɛ fʋ lɛɛ, nɩɩ fɩɩ kpa atɔ mʋ nɩɩ man gyɛ fu i duu.’
21 Tive medo, porque és um homem severo. Tiras o que não puseste e colhes o que não semeaste’.
22 “Mʋ‐nyɩrɩpɛ mʋ lɛɛ kɔnɔ yɛ, ‘Fʋ gyɛ kɩyaafɔlɛ kumu tɔ ɔlʋn wuya. Fʋ gbaa‐gbaa fʋ kɔnɔ tɔ asɩn nɩɩ n biti n taa talɛ fʋ. Fu nyi fɛɛ mɛ asɩn ɩ bʋlʋn, nɩɩ n taa atɔ mʋ nɩɩ ɩ man gyɛ mɛ lɛɛ, nɩɩ n kpa atɔ mʋ nɩɩ man gyɛ mɛ i duu.
22 "O seu senhor respondeu: ‘Eu o julgarei pelas suas próprias palavras, servo mau! Você sabia que sou homem severo, que tiro o que não pus e colho o que não semeei.
23 Mɩnɛ ɩ waa nɩɩ fʋ man taa mɛ afulee maŋa naa yɩla afulee ɔyɩlɛkpa kɛ ɩ kʋʋgɛ agyaga sa mɛ? Naafɔɔ n maa ba falɛ kɛ n ba kɔɔlɛ ɩmaa ɩmʋ agyaga.’
23 Então, por que não confiou o meu dinheiro ao banco? Assim, quando eu voltasse o receberia com os juros’.
24 “Nɩɩ ɔ tɔwɛ bamʋ nɩɩ ba yɩlɛ tʋtɔ mʋ yɛ, ‘Fan kɔɔlɛ afulee mʋ lɩɩ mʋ asɛ, kɛ fan taa sa ɔmʋ nɩɩ ɔ nyɛ ɩlɩɩ kudu tii sʋ mʋ.’
24 "E disse aos que estavam ali: ‘Tomem dele a sua mina e dêem-na ao que tem dez’.
25 “Nɩɩ ba tɔwɛ yɛ, ‘Ɔnyɩrɩpɛ, ɔ wʋla nyɛ afulee mʋ nɩɩ i budu.’
25 " ‘Senhor’, disseram, ‘ele já tem dez! ’
26 “Nɩɩ ɔnyɩrɩpɛ mʋ lɛɛ kɔnɔ yɛ, ‘N tɔwɛ fanɛ yɛ, ɔkʋmaa mʋ nɩɩ ɛɛ kɩɩ ɩmʋ nɩɩ ba taa waa mʋ abaa tɔ sʋ danbɩrasa mʋ, bee biti ba taa gaa tii mʋ sʋ. Amaa ɔmʋ nɩɩ ba man taa ɩkʋ waa mʋ abaa tɔ kpini‐kpini mʋ, gbɛrɛɛ kʋmaa mʋ nɩɩ ɔ sʋ mʋ bee biti ba kɔɔlɛ lɩɩ mʋ asɛ.’
26 "Ele respondeu: ‘Eu lhes digo que a quem tem, mais será dado, mas a quem não tem, até o que tiver lhe será tirado.
27 Amaa ɔnyɩrɩpɛ mʋ taa agbʋ tɔwɛ yɛ, ‘Bamʋ nɩɩ ba gyɛ mɛ dʋn ana, nɩɩ be mee biti n maa gyii bamʋ sʋ kuwura mʋ, fan taa bamʋ ba mɔɔ mi ansi tɔ nfɩɩ.’ ”
27 E aqueles inimigos meus, que não queriam que eu reinasse sobre eles, tragam-nos aqui e matem-nos na minha frente! ’ "
28 Nɩɩ Yesu maa tɔwɛ ɩnɩmʋ lʋwɛ mʋ, ɔ gyankpaa kʋbʋ mʋ ee kpee Gyerusalem.
28 Depois de dizer isso, Jesus foi adiante, subindo para Jerusalém.
29 Maa tiri Betifage maa Betani ndɛ mʋ nɩɩ ɩ bʋ Olifu kɩbɩɩ ɔbʋlɛ tɔ mʋ, o sun mʋ abɩɩlapʋ anyɔ nɩɩ ɔ tɔwɛ bamʋ yɛ,
29 Ao aproximar-se de Betfagé e de Betânia, no monte chamado das Oliveiras, enviou dois dos seus discípulos, dizendo-lhes:
30 “Fan kpee kadɛ mʋ nɩɩ kɩ bʋ fanɛ ansi tɔ mʋ. Nɩɩ fan maa dan fen loo kɩmʋ tɔ mʋ, fen biti fan wu kekuruma‐bon kʋ mʋ nɩɩ ɔkʋ man pɩɩta dii mʋ maa kyaa oyu. Fan Saaŋɛ mʋ bɩya mɛ nfɩɩ.
30 "Vão ao povoado que está adiante e, ao entrarem, encontrarão um jumentinho amarrado, no qual ninguém jamais montou. Desamarrem-no e tragam-no aqui.
31 Nɩɩ ɔkʋ kan taasɛ fanɛ yɛ, ‘Mɩnɛ ɩ waa nɩɩ fen saaŋɛ mʋ mʋ?’ fan tɔwɛ mʋ yɛ, ‘Ɔnyɩrɩpɛ mʋ ii biti mʋ.’ ”
31 Se alguém lhes perguntar: ‘Por que o estão desamarrando? ’ digam-lhe: ‘O Senhor precisa dele’ ".
32 Bamʋ nɩɩ Yesu sun mʋ, ba naa wu mʋ fɛɛ kanan mʋ nɩɩ ɔ tɔwɛ bamʋ mʋ.
32 Os que tinham sido enviados foram e encontraram o animal exatamente como ele lhes tinha dito.
33 Ba maa saaŋɛ kuruma mʋ, mʋ wuya ana ba taasɛ bamʋ yɛ, “Mɩnɛ ɩ waa nɩɩ fen saaŋɛ kuruma mʋ?”
33 Quando estavam desamarrando o jumentinho, os seus donos lhes perguntaram: "Por que vocês estão desamarrando o jumentinho? "
34 Nɩɩ ba lɛɛ kɔnɔ yɛ, “Ɔnyɩrɩpɛ mʋ ii biti mʋ.”
34 Eles responderam: "O Senhor precisa dele".
35 Ba taa mʋ ba sa Yesu, nɩɩ ba taa bamʋ ataa gyaga mʋ sʋ. Nɩɩ ba kyɛ Yesu tɔ nɩɩ o dii kyɩna mʋ sʋ.
35 Levaram-no a Jesus, lançaram seus mantos sobre o jumentinho e fizeram que Jesus montasse nele.
36 Maa kpee mʋ, asa ba taa bamʋ ataa tʋʋ ɔkpa tɔ.
36 Enquanto ele prosseguia, o povo estendia os seus mantos pelo caminho.
37 Yesu maa tiri Gyerusalem opula mʋ nɩɩ ɔkpa ɩɩ kpɩlɩgɛ tɔ ii kpee Olifu kɩbɩɩ mʋ sʋ mʋ, abɩɩlapʋ yɛ kʋbʋ damantɛ ba piili bee kuusi bɛɛ yɩn Ɩbwaarɛ kinsigyi tɔ lɩɩ adangana mʋ nɩɩ ba wu Yesu maa wʋla waa mʋ sʋ.
37 Quando ele já estava perto da descida do monte das Oliveiras, toda a multidão dos discípulos começou a louvar a Deus alegremente, em alta voz, por todos os milagres que tinham visto. Exclamavam:
38 Bɛɛ tɔwɛ yɛ, “Ɩbwaarɛ ɩ waa Owura mʋ nɩɩ ɛɛ ba mʋ kɩtɩɩ tɔ sʋ mʋ kusee.
38 "Bendito é o rei que vem em nome do Senhor! " "Paz no céu e glória nas alturas! "
39 Farasii abi akʋ mʋ nɩɩ ba bʋ sakyɔ mʋ tɔ mʋ ba tɔwɛ Yesu yɛ, “Ɔkaapʋpʋ, tɔwɛ fu abuupu yɛ ba bun bamʋ nnɔ sʋ.”
39 Alguns dos fariseus que estavam no meio da multidão disseram a Jesus: "Mestre, repreende os teus discípulos! "
40 Nɩɩ Yesu lɛɛ kɔnɔ yɛ, “N tɔwɛ fanɛ kɛ fan nu fɛɛ, nɩɩ ba kan bun bamʋ nnɔ sʋ gbaa, halɩɩ abuu gbaa ii biti i kuusi.”
40 "Eu lhes digo", respondeu ele, "se eles se calarem, as pedras clamarão".
41 Ba maa tiri Gyerusalem tɔ nɩɩ o wu kadɛ mʋ, o su sa kɩmʋ asa.
41 Quando se aproximou e viu a cidade, Jesus chorou sobre ela
42 Nɩɩ ɔ tɔwɛ yɛ, “Nɩɩ fan daa fan nyi ɔkpa mʋ nɩɩ kii biti kɩ bɩya fanɛ keyuula ndaga kakɛ nɩmʋ mʋ, naafɔɔ ɩ bʋrɔn. Amaa nbɩɩnbɩɩ fen mee yɛ fen wu ɔkpa mʋ.
42 e disse: "Se você compreendesse neste dia, sim, você também, o que traz a paz! Mas agora isso está oculto aos seus olhos.
43 Kakaakʋ ii biti ɩ ba, kɛ fanɛ akisipu ba kʋsʋ yɩlɛ fanɛ sʋ, kyaabɔɔ fanɛ kɛ ba nyan fanɛ lɩɩ fanɛ abaafʋn kpini.
43 Virão dias em que os seus inimigos construirão trincheiras contra você, e a rodearão e a cercarão de todos os lados.
44 Bee biti ba da fanɛ kasɛ, fanɛ yɛ nbii mʋ nɩɩ ba bʋ fanɛ asɛ kpini. Bɛ mɛɛ yɛ ba yɛgɛ fanɛ ɔpɔrɛ kubuu kʋlʋn kɩ gyaga kɩmʋ bɩrɩsa sʋ. Lɩɩ fɛɛ saŋa mʋ nɩɩ Ɩbwaarɛ ba fanɛ asɛ mʋ, fan man taalɛ pɛɛsɛ bɩɩ.”
44 Também a lançarão por terra, você e os seus filhos. Não deixarão pedra sobre pedra, porque você não reconheceu o tempo em que Deus a visitaria".
45 Nɩɩ Yesu loo kabwaarɛ‐sunkpa ayɛ mʋ opula tɔ, nɩɩ o piili ɛɛ gya bamʋ nɩɩ bɛɛ fɛ atɔ mʋ.
45 Então ele entrou no templo e começou a expulsar os que estavam vendendo.
46 Ɔ tɔwɛ bamʋ yɛ, “Ba tɔwɛ yɩla Asɩnkyan yɩlasa mʋ tɔ yɛ, ‘Mɛ kɩkpaara kii biti kɩ baa kɩ gyɛ kabwaarɛ‐kʋlɛ kɩkpaara nɩn, amaa fan taa kɩmʋ biliŋi bamʋ nɩɩ bee yuuri ɔlʋn sʋ mʋ ɔbaalakpa.’ ”
46 Disse-lhes: "Está escrito: ‘A minha casa será casa de oração’; mas vocês fizeram dela ‘um covil de ladrões’".
47 Kakɛ kʋmaa nɩmʋ ɛɛ kaapʋ kabwaarɛ‐sunkpa ayɛ mʋ tɔ, amaa Ɩbwaarɛ aseepu bɩlɩsa yɛ nbara akaapʋpʋ yɛ asa mʋ tɔ agyankpaapʋ bee biti fɛɛ ba mɔɔ mʋ.
47 Todos os dias ele ensinava no templo. Mas os chefes dos sacerdotes, os mestres da lei e os líderes do povo procuravam matá-lo.
48 Amaa ba man taalɛ nyɛ ɔkpa mʋ nɩɩ ba bɔla sʋ kɛ ba waa kanɩn, lɩɩ fɛɛ asa mʋ kpini ba taa bamʋ n‐yɩɩ mata mʋ bee nu mʋ asɛ.
48 Todavia, não conseguiam encontrar uma forma de fazê-lo, porque todo o povo estava fascinado pelas suas palavras.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.