Lucas 19
Ɩbwaarɛ Katɔwɛ Kyula Pʋpwɛ (NAW) vs ARA
1 Yesu loo Gyeriko kadɛ tɔ bɔla ɛɛ kyʋn.
1 Entrando em Jericó, atravessava Jesus a cidade.
2 Ɔnyɩn kʋ kyɩna ɔ bʋ tʋtɔ mʋ kɩtɩɩ ɩ gyɛ Sakiyosi. Ɔ kyɩna ɔ gyɛ lenpoo akɔɔlɛpʋ ɔbɩlɩsa nɩn, nɩɩ ɔ gyɛ atɔ wuya.
2 Eis que um homem, chamado Zaqueu, maioral dos publicanos e rico,
3 Ɔ kyɩna ee biti o wu Yesu yɛ mu ansi, amaa maa gyɛ nyɩmɩsa dɛɛ sʋ mʋ, ɔ man taalɛ, lɩɩ sakyɔ mʋ sʋ.
3 procurava ver quem era Jesus, mas não podia, por causa da multidão, por ser ele de pequena estatura.
4 Ɩmʋ sʋ ɔ sɩlɛ kpee ansi tɔ naa dii oyu kʋ kɛ ɔ nyɛ wu Yesu, lɩɩ fɛɛ tʋtɔ sʋ nɩɩ Yesu ii biti ɔ bɔla.
4 Então, correndo adiante, subiu a um sicômoro a fim de vê-lo, porque por ali havia de passar.
5 Yesu maa fʋʋ opula maŋa mʋ ɔ kɩɩ sʋsʋ wu mʋ, nɩɩ ɔ tɔwɛ mʋ yɛ, “Sakiyosi, kpɩlɩgɛ ba bilen. N biti n sʋgɛ fʋ ayɛ ndaga.”
5 Quando Jesus chegou àquele lugar, olhando para cima, disse-lhe: Zaqueu, desce depressa, pois me convém ficar hoje em tua casa.
6 Ɩmʋ sʋ nɩɩ ɔ kpɩlɩgɛ bilen taa kinsi gyii waa mʋ nsa‐nsa.
6 Ele desceu a toda a pressa e o recebeu com alegria.
7 Asa ba wu ɩnɩmʋ nɩɩ ba piili bɛɛ kɔlɩtɛ yɛ, “O kpee naa sʋgɛ alibi ɔwaapʋ sʋ.”
7 Todos os que viram isto murmuravam, dizendo que ele se hospedara com homem pecador.
8 Amaa Sakiyosi kʋsʋ yɩlɛ nɩɩ ɔ tɔwɛ Ɔnyɩrɩpɛ Yesu yɛ, “Kɩɩ Ɔnyɩrɩpɛ, n biti n barɩgɛ mɛ kapatɩyɛ tɔ kɩnyɔ, kɛ n taa kɩbaafʋn sa atiripu. Nɩɩ n kan kɔɔlɛ afulee lɩɩ ɔkʋ asɛ ɩ kyɔ kanan mʋ nɩɩ ɩ dagaa fɛɛ n kɔɔlɛ mʋ, n biti n ka mʋ kanɩn kʋkɔ maŋa kɩlɩɩ kɩnaa.”
8 Entrementes, Zaqueu se levantou e disse ao Senhor: Senhor, resolvo dar aos pobres a metade dos meus bens; e, se nalguma coisa tenho defraudado alguém, restituo quatro vezes mais.
9 Nɩɩ Yesu tɔwɛ mʋ yɛ, “Kamɔlɩgɛ kɩ ba fʋ ayɛ ndaga, lɩɩ fɛɛ ngbaa fʋ, fʋ gyɛ Abraham kanaana‐bii nɩn.
9 Então, Jesus lhe disse: Hoje, houve salvação nesta casa, pois que também este é filho de Abraão.
10 Lɩɩ fɛɛ mɛ, Daadimaadi Obii‐nyɩnsa mʋ n ba nɩn yɛ n ba biti kɛ n mɔlɩgɛ bamʋ nɩɩ ba fɔyɩ.”
10 Porque o Filho do Homem veio buscar e salvar o perdido.
11 Saŋa mʋ nɩɩ bɛɛ san bee nu falɛ asɩn mʋ, nɩɩ ɔ maa tiri Gyerusalem tɔ mʋ, asa mʋ ba fɛ nfɛɛrɛ fɛɛ Ɩbwaarɛ kuwura‐gyii mʋ kii biti ki piili opula tɔ, ɩmʋ sʋ ɔ bɔ bamʋ kɩŋasan
11 Ouvindo eles estas coisas, Jesus propôs uma parábola, visto estar perto de Jerusalém e lhes parecer que o reino de Deus havia de manifestar-se imediatamente.
12 yɛ, “Ɔsa kparɛ kʋ i kpee kata‐kata kadɛ kʋ, ɔ naa gyii kuwura kɛ o bwii ba.
12 Então, disse: Certo homem nobre partiu para uma terra distante, com o fim de tomar posse de um reino e voltar.
13 Ɩmʋ sʋ ɔ tɩɩ mʋ ayaafɔlɛ kudu nɩɩ ɔ sa bamʋ ɔkʋmaa nɩmʋ afulee mʋ nɩɩ i budu, nɩɩ ɔ tɔwɛ bamʋ yɛ, ‘Fan taa kanɩn afulee maŋa sun kusun naa fʋʋ saŋa mʋ nɩɩ n biti n bwii ba.’
13 Chamou dez servos seus, confiou-lhes dez minas e disse-lhes: Negociai até que eu volte.
14 “Amaa ɔsʋwʋlɛ mʋ sʋ asa ba kisi mʋ, nɩɩ ba sun gya mʋ sʋ naa tɔwɛ katɩn mʋ nɩɩ ee kpee mʋ owura lala mʋ yɛ, ‘A mɛɛ biti ɔnyɩn nɩmʋ o be gyii anɛ sʋ kuwura.’
14 Mas os seus concidadãos o odiavam e enviaram após ele uma embaixada, dizendo: Não queremos que este reine sobre nós.
15 “Tʋtɔ abɩlɩsa mʋ ba bun mʋ kuwura bɩrɛ, nɩɩ o bwii ba kewu. Nɩɩ o sun tɩɩ mʋ ayaafɔlɛ mʋ nɩɩ ɔ taa afulee mʋ sa bamʋ mʋ, kɛ o wu tɔnɔ mʋ nɩɩ ba nyɛ lɩɩ kanɩn afulee maŋa sʋ.
15 Quando ele voltou, depois de haver tomado posse do reino, mandou chamar os servos a quem dera o dinheiro, a fim de saber que negócio cada um teria conseguido.
16 “Ɔgyankpaasa mʋ ba tɔwɛ yɛ, ‘Ɔnyɩrɩpɛ, fu afulee mʋ, ɩ kʋʋgɛ kanɩn ɩlɩɩ kudu tii sʋ’.
16 Compareceu o primeiro e disse: Senhor, a tua mina rendeu dez.
17 “Nɩɩ mʋ‐nyɩrɩpɛ mʋ tɔwɛ mʋ yɛ, ‘Nsa yɛ kusun, mɛ kɩyaafɔlɛ danbɩrasa. Lɩɩ kanan mʋ nɩɩ fʋ taalɛ gyii atɔ pii nɩmʋ sʋ yɛ kesintin mʋ, n taa ndɛ kudu waa fʋ kɩbaa tɔ yɛ fʋ kɩɩ sʋ.’
17 Respondeu-lhe o senhor: Muito bem, servo bom; porque foste fiel no pouco, terás autoridade sobre dez cidades.
18 “Ɔnyɔsapʋ mʋ ba tɔwɛ yɛ, ‘Ɔnyɩrɩpɛ fu afulee mʋ i bwii kʋʋgɛ ɩlɩɩ kunuu tii sʋ.’
18 Veio o segundo, dizendo: Senhor, a tua mina rendeu cinco.
19 “Nɩɩ mʋ‐nyɩrɩpɛ lɛɛ kɔnɔ yɛ, ‘N taa ndɛ nnuu waa fʋ kɩbaa tɔ yɛ fʋ kɩɩ sʋ.’
19 A este disse: Terás autoridade sobre cinco cidades.
20 “Nɩɩ mʋ kɩyaafɔlɛ kʋ gbaa ba tɔwɛ yɛ, ‘Ɔnyɩrɩpɛ, fu afulee ndee. N taa kɩmʋ ŋmina kikyibi tɔ taa yɩla katɩnkʋ.
20 Veio, então, outro, dizendo: Eis aqui, senhor, a tua mina, que eu guardei embrulhada num lenço.
21 N sɩlɛ fʋ nɩn, lɩɩ fɛɛ fʋ asɩn ɩ bʋlʋn gaa. Nɩɩ fɩɩ taa kʋtɔ mʋ nɩɩ kɩ man gyɛ fʋ lɛɛ, nɩɩ fɩɩ kpa atɔ mʋ nɩɩ man gyɛ fu i duu.’
21 Pois tive medo de ti, que és homem rigoroso; tiras o que não puseste e ceifas o que não semeaste.
22 “Mʋ‐nyɩrɩpɛ mʋ lɛɛ kɔnɔ yɛ, ‘Fʋ gyɛ kɩyaafɔlɛ kumu tɔ ɔlʋn wuya. Fʋ gbaa‐gbaa fʋ kɔnɔ tɔ asɩn nɩɩ n biti n taa talɛ fʋ. Fu nyi fɛɛ mɛ asɩn ɩ bʋlʋn, nɩɩ n taa atɔ mʋ nɩɩ ɩ man gyɛ mɛ lɛɛ, nɩɩ n kpa atɔ mʋ nɩɩ man gyɛ mɛ i duu.
22 Respondeu-lhe: Servo mau, por tua própria boca te condenarei. Sabias que eu sou homem rigoroso, que tiro o que não pus e ceifo o que não semeei;
23 Mɩnɛ ɩ waa nɩɩ fʋ man taa mɛ afulee maŋa naa yɩla afulee ɔyɩlɛkpa kɛ ɩ kʋʋgɛ agyaga sa mɛ? Naafɔɔ n maa ba falɛ kɛ n ba kɔɔlɛ ɩmaa ɩmʋ agyaga.’
23 por que não puseste o meu dinheiro no banco? E, então, na minha vinda, o receberia com juros.
24 “Nɩɩ ɔ tɔwɛ bamʋ nɩɩ ba yɩlɛ tʋtɔ mʋ yɛ, ‘Fan kɔɔlɛ afulee mʋ lɩɩ mʋ asɛ, kɛ fan taa sa ɔmʋ nɩɩ ɔ nyɛ ɩlɩɩ kudu tii sʋ mʋ.’
24 E disse aos que o assistiam: Tirai-lhe a mina e dai-a ao que tem as dez.
25 “Nɩɩ ba tɔwɛ yɛ, ‘Ɔnyɩrɩpɛ, ɔ wʋla nyɛ afulee mʋ nɩɩ i budu.’
25 Eles ponderaram: Senhor, ele já tem dez.
26 “Nɩɩ ɔnyɩrɩpɛ mʋ lɛɛ kɔnɔ yɛ, ‘N tɔwɛ fanɛ yɛ, ɔkʋmaa mʋ nɩɩ ɛɛ kɩɩ ɩmʋ nɩɩ ba taa waa mʋ abaa tɔ sʋ danbɩrasa mʋ, bee biti ba taa gaa tii mʋ sʋ. Amaa ɔmʋ nɩɩ ba man taa ɩkʋ waa mʋ abaa tɔ kpini‐kpini mʋ, gbɛrɛɛ kʋmaa mʋ nɩɩ ɔ sʋ mʋ bee biti ba kɔɔlɛ lɩɩ mʋ asɛ.’
26 Pois eu vos declaro: a todo o que tem dar-se-lhe-á; mas ao que não tem, o que tem lhe será tirado.
27 Amaa ɔnyɩrɩpɛ mʋ taa agbʋ tɔwɛ yɛ, ‘Bamʋ nɩɩ ba gyɛ mɛ dʋn ana, nɩɩ be mee biti n maa gyii bamʋ sʋ kuwura mʋ, fan taa bamʋ ba mɔɔ mi ansi tɔ nfɩɩ.’ ”
27 Quanto, porém, a esses meus inimigos, que não quiseram que eu reinasse sobre eles, trazei-os aqui e executai-os na minha presença.
28 Nɩɩ Yesu maa tɔwɛ ɩnɩmʋ lʋwɛ mʋ, ɔ gyankpaa kʋbʋ mʋ ee kpee Gyerusalem.
28 E, dito isto, prosseguia Jesus subindo para Jerusalém.
29 Maa tiri Betifage maa Betani ndɛ mʋ nɩɩ ɩ bʋ Olifu kɩbɩɩ ɔbʋlɛ tɔ mʋ, o sun mʋ abɩɩlapʋ anyɔ nɩɩ ɔ tɔwɛ bamʋ yɛ,
29 Ora, aconteceu que, ao aproximar-se de Betfagé e de Betânia, junto ao monte das Oliveiras, enviou dois de seus discípulos,
30 “Fan kpee kadɛ mʋ nɩɩ kɩ bʋ fanɛ ansi tɔ mʋ. Nɩɩ fan maa dan fen loo kɩmʋ tɔ mʋ, fen biti fan wu kekuruma‐bon kʋ mʋ nɩɩ ɔkʋ man pɩɩta dii mʋ maa kyaa oyu. Fan Saaŋɛ mʋ bɩya mɛ nfɩɩ.
30 dizendo-lhes: Ide à aldeia fronteira e ali, ao entrardes, achareis preso um jumentinho que jamais homem algum montou; soltai-o e trazei-o.
31 Nɩɩ ɔkʋ kan taasɛ fanɛ yɛ, ‘Mɩnɛ ɩ waa nɩɩ fen saaŋɛ mʋ mʋ?’ fan tɔwɛ mʋ yɛ, ‘Ɔnyɩrɩpɛ mʋ ii biti mʋ.’ ”
31 Se alguém vos perguntar: Por que o soltais? Respondereis assim: Porque o Senhor precisa dele.
32 Bamʋ nɩɩ Yesu sun mʋ, ba naa wu mʋ fɛɛ kanan mʋ nɩɩ ɔ tɔwɛ bamʋ mʋ.
32 E, indo os que foram mandados, acharam segundo lhes dissera Jesus.
33 Ba maa saaŋɛ kuruma mʋ, mʋ wuya ana ba taasɛ bamʋ yɛ, “Mɩnɛ ɩ waa nɩɩ fen saaŋɛ kuruma mʋ?”
33 Quando eles estavam soltando o jumentinho, seus donos lhes disseram: Por que o soltais?
34 Nɩɩ ba lɛɛ kɔnɔ yɛ, “Ɔnyɩrɩpɛ mʋ ii biti mʋ.”
34 Responderam: Porque o Senhor precisa dele.
35 Ba taa mʋ ba sa Yesu, nɩɩ ba taa bamʋ ataa gyaga mʋ sʋ. Nɩɩ ba kyɛ Yesu tɔ nɩɩ o dii kyɩna mʋ sʋ.
35 Então, o trouxeram e, pondo as suas vestes sobre ele, ajudaram Jesus a montar.
36 Maa kpee mʋ, asa ba taa bamʋ ataa tʋʋ ɔkpa tɔ.
36 Indo ele, estendiam no caminho as suas vestes.
37 Yesu maa tiri Gyerusalem opula mʋ nɩɩ ɔkpa ɩɩ kpɩlɩgɛ tɔ ii kpee Olifu kɩbɩɩ mʋ sʋ mʋ, abɩɩlapʋ yɛ kʋbʋ damantɛ ba piili bee kuusi bɛɛ yɩn Ɩbwaarɛ kinsigyi tɔ lɩɩ adangana mʋ nɩɩ ba wu Yesu maa wʋla waa mʋ sʋ.
37 E, quando se aproximava da descida do monte das Oliveiras, toda a multidão dos discípulos passou, jubilosa, a louvar a Deus em alta voz, por todos os milagres que tinham visto,
38 Bɛɛ tɔwɛ yɛ, “Ɩbwaarɛ ɩ waa Owura mʋ nɩɩ ɛɛ ba mʋ kɩtɩɩ tɔ sʋ mʋ kusee.
38 dizendo: Bendito é o Rei que vem em nome do Senhor! Paz no céu e glória nas maiores alturas!
39 Farasii abi akʋ mʋ nɩɩ ba bʋ sakyɔ mʋ tɔ mʋ ba tɔwɛ Yesu yɛ, “Ɔkaapʋpʋ, tɔwɛ fu abuupu yɛ ba bun bamʋ nnɔ sʋ.”
39 Ora, alguns dos fariseus lhe disseram em meio à multidão: Mestre, repreende os teus discípulos!
40 Nɩɩ Yesu lɛɛ kɔnɔ yɛ, “N tɔwɛ fanɛ kɛ fan nu fɛɛ, nɩɩ ba kan bun bamʋ nnɔ sʋ gbaa, halɩɩ abuu gbaa ii biti i kuusi.”
40 Mas ele lhes respondeu: Asseguro-vos que, se eles se calarem, as próprias pedras clamarão.
41 Ba maa tiri Gyerusalem tɔ nɩɩ o wu kadɛ mʋ, o su sa kɩmʋ asa.
41 Quando ia chegando, vendo a cidade, chorou
42 Nɩɩ ɔ tɔwɛ yɛ, “Nɩɩ fan daa fan nyi ɔkpa mʋ nɩɩ kii biti kɩ bɩya fanɛ keyuula ndaga kakɛ nɩmʋ mʋ, naafɔɔ ɩ bʋrɔn. Amaa nbɩɩnbɩɩ fen mee yɛ fen wu ɔkpa mʋ.
42 e dizia: Ah! Se conheceras por ti mesma, ainda hoje, o que é devido à paz! Mas isto está agora oculto aos teus olhos.
43 Kakaakʋ ii biti ɩ ba, kɛ fanɛ akisipu ba kʋsʋ yɩlɛ fanɛ sʋ, kyaabɔɔ fanɛ kɛ ba nyan fanɛ lɩɩ fanɛ abaafʋn kpini.
43 Pois sobre ti virão dias em que os teus inimigos te cercarão de trincheiras e, por todos os lados, te apertarão o cerco;
44 Bee biti ba da fanɛ kasɛ, fanɛ yɛ nbii mʋ nɩɩ ba bʋ fanɛ asɛ kpini. Bɛ mɛɛ yɛ ba yɛgɛ fanɛ ɔpɔrɛ kubuu kʋlʋn kɩ gyaga kɩmʋ bɩrɩsa sʋ. Lɩɩ fɛɛ saŋa mʋ nɩɩ Ɩbwaarɛ ba fanɛ asɛ mʋ, fan man taalɛ pɛɛsɛ bɩɩ.”
44 e te arrasarão e aos teus filhos dentro de ti; não deixarão em ti pedra sobre pedra, porque não reconheceste a oportunidade da tua visitação.
45 Nɩɩ Yesu loo kabwaarɛ‐sunkpa ayɛ mʋ opula tɔ, nɩɩ o piili ɛɛ gya bamʋ nɩɩ bɛɛ fɛ atɔ mʋ.
45 Depois, entrando no templo, expulsou os que ali vendiam,
46 Ɔ tɔwɛ bamʋ yɛ, “Ba tɔwɛ yɩla Asɩnkyan yɩlasa mʋ tɔ yɛ, ‘Mɛ kɩkpaara kii biti kɩ baa kɩ gyɛ kabwaarɛ‐kʋlɛ kɩkpaara nɩn, amaa fan taa kɩmʋ biliŋi bamʋ nɩɩ bee yuuri ɔlʋn sʋ mʋ ɔbaalakpa.’ ”
46 dizendo-lhes: Está escrito:
47 Kakɛ kʋmaa nɩmʋ ɛɛ kaapʋ kabwaarɛ‐sunkpa ayɛ mʋ tɔ, amaa Ɩbwaarɛ aseepu bɩlɩsa yɛ nbara akaapʋpʋ yɛ asa mʋ tɔ agyankpaapʋ bee biti fɛɛ ba mɔɔ mʋ.
47 Diariamente, Jesus ensinava no templo; mas os principais sacerdotes, os escribas e os maiorais do povo procuravam eliminá-lo;
48 Amaa ba man taalɛ nyɛ ɔkpa mʋ nɩɩ ba bɔla sʋ kɛ ba waa kanɩn, lɩɩ fɛɛ asa mʋ kpini ba taa bamʋ n‐yɩɩ mata mʋ bee nu mʋ asɛ.
48 contudo, não atinavam em como fazê-lo, porque todo o povo, ao ouvi-lo, ficava dominado por ele.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.