Lucas 16

Ɩbwaarɛ Katɔwɛ Kyula Pʋpwɛ (NAW) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Yesu tɔwɛ mʋ abɩɩlapʋ yɛ, “Atɔ wuya kʋ ɩ kyɩna ɔ bʋ tɔ nɩɩ ɔ sʋ ɔkɩɩsʋpʋ mʋ nɩɩ ɛɛ kɩɩ mʋ kapatɩyɛ sʋ. Nɩɩ atɔ wuya mʋ nu fɛɛ ɔkɩɩsʋpʋ mʋ ii nyita mʋ kapatɩyɛ.
1 Jesus disse também a seus discípulos: Havia um homem rico que tinha um administrador. Este lhe foi denunciado de ter dissipado os seus bens.
2 Ɩmʋ sʋ ɔ tɩɩ mʋ nɩɩ ɔ taasɛ mʋ yɛ, ‘Mɩnɛ asɩn nɩɩ n nu n lɩɩ fʋ sʋ falɛ? Taa mɛ kapatɩyɛ mʋ nɩɩ n taa waa fʋ kɩbaa tɔ mʋ kpini bɩya mɛ, kɛ fʋ karagɛ ɩmʋ kɔnɔ sa mɛ, lɩɩ fɛɛ fʋ man bɩla yɛ fʋ kɩɩ mɛ kapatɩyɛ sʋ.’
2 Ele chamou o administrador e lhe disse: Que é que ouço dizer de ti? Presta contas da tua administração, pois já não poderás administrar meus bens.
3 “Nɩɩ ɔkɩɩsʋpʋ mʋ fɛ nfɛɛrɛ yɛ, ‘Nbɩɩnbɩɩ nɛnɛ nɩɩ n biti n waa? Mɛ‐nyɩrɩpɛ ɩɩ kɔɔlɛ mi kusun ɛɛ lɩɩ mɛ asɛ, nɩɩ n man bʋlʋn kɛ n waa kasɛ kukuu kusun, nɩɩ ɩ sʋ mɛ ipeeli yɛ n naa kʋlɛ.
3 O administrador refletiu então consigo: Que farei, visto que meu patrão me tira o emprego? Lavrar a terra? Não o posso. Mendigar? Tenho vergonha.
4 N nyi kanan mʋ nɩɩ n biti n waa nɩɩ kusun mʋ kɩ kan lɩɩ mɛ kɩbaa tɔ mʋ, asa bee biti ba kɔɔlɛ mɛ bamʋ akpaara sʋ.’
4 Já sei o que fazer, para que haja quem me receba em sua casa, quando eu for despedido do emprego.
5 “Ɩmʋ sʋ ɔ tɩɩ mʋ‐nyɩrɩpɛ akɔ wuya ana nɩɩ ɔ taasɛ ɔgyankpaapʋ mʋ yɛ, ‘Mɛ‐nyɩrɩpɛ kʋkɔ afɩnɛ nɩɩ fʋ sʋ?’
5 Chamou, pois, separadamente a cada um dos devedores de seu patrão e perguntou ao primeiro: Quanto deves a meu patrão?
6 “Nɩɩ ɔ lɛɛ kɔnɔ yɛ, ‘N sʋ kʋkɔ olifu nfɔ galɔn alɩfa aburuwa.’
6 Ele respondeu: Cem medidas de azeite. Disse-lhe: Toma a tua conta, senta-te depressa e escreve: cinqüenta.
7 “Nɩɩ ɔ taasɛ ɔnyɔsapʋ mʋ yɛ, ‘Afɩnɛ kʋkɔ nɩɩ fʋ sʋ?’ Nɩɩ ɔ lɛɛ kɔnɔ yɛ, ‘Akyembee ɩbɔɔta kagbɩn kʋlʋn.’
7 Depois perguntou ao outro: Tu, quanto deves? Respondeu: Cem medidas de trigo. Disse-lhe o administrador: Toma os teus papéis e escreve: oitenta.
8 “Atɔ wuya mʋ ba yɩn ɔkɩɩsʋpʋ mʋ nɩɩ mu ansi ɩ tɩn fɛɛ maa sʋ kanyaasɩn. Lɩɩ fɛɛ kanɩn nɩɩ dulinyaa nɩmʋ tɔ asa ba sʋ kensi tɩn kɩkyɔ bɛɛ waa asa ɩ kyɔ kanan mʋ nɩɩ Ɩbwaarɛ asa ba sʋ bɛɛ waa asa mʋ.”
8 E o proprietário admirou a astúcia do administrador, porque os filhos deste mundo são mais prudentes do que os filhos da luz no trato com seus semelhantes.
9 Nɩɩ Yesu kyaga sʋ tɔwɛ yɛ, “Fan taa fanɛ dulinyaa tɔ atɔ kyɛ asa tɔ biti akyɛmɩnɛ sa fanɛ n‐yɩɩ, nɩɩ ɩ kan ba fɛɛ atɔ mʋ saŋa ɩ kyʋn mʋ, Ɩbwaarɛ ii biti ɔ kɔɔlɛ fanɛ ba nkpa kakpaa tɔ.
9 Eu vos digo: fazei-vos amigos com a riqueza injusta, para que, no dia em que ela vos faltar, eles vos recebam nos tabernáculos eternos.
10 “Ɔmʋ nɩɩ ee gyii kesintin atɔ gbɛrɛɛ sʋ mʋ, ɔ bɩla ee gyii kesintin atɔ kɩkyɔ sʋ. Nɩɩ ɔmʋ nɩɩ o mee gyii kesintin atɔ gbɛrɛɛ sʋ mʋ, kanɩn maa nɩɩ ɔ mɛɛ yɛ o gyii kesintin atɔ kɩkyɔ sʋ.
10 Aquele que é fiel nas coisas pequenas será também fiel nas coisas grandes. E quem é injusto nas coisas pequenas, sê-lo-á também nas grandes.
11 Ɩmʋ sʋ nɩɩ fu mee gyii kesintin dulinyaa atɔ sʋ mʋ, anɩmʋ ii biti ɔ taa Ɩbwaarɛ kuwura‐gyii mʋ atɔ mʋ nɩɩ ɩ man sʋ ɔkaa mʋ waa fʋ abaa tɔ?
11 Se, pois, não tiverdes sido fiéis nas riquezas injustas, quem vos confiará as verdadeiras?
12 Nɩɩ fʋ mee gyii kesintin ɔkʋ kapatɩyɛ sʋ mʋ, Ɩbwaarɛ mɛɛ yɛ sa fʋ mʋ atɔ mʋ nɩɩ ɔ da yɛ ɔ sa fʋ mʋ.
12 E se não fostes fiéis no alheio, quem vos dará o que é vosso?
13 “Kɩyaafɔlɛ kʋlʋn mɛɛ taalɛ sun anyɩrɩpɛ anyɔ. Nɩɩ ɩ kan ba kanɩn mʋ, ee biti o kisi ɔkʋ kɛ ɔ ba ee biti ɔkʋ, abɛɛ ee biti ɔ baa ee sun ɔkʋ kɛ o kina ɔkʋ. Fɛn mɛɛ taalɛ sun Ɩbwaarɛ yɛ afulee.”
13 Nenhum servo pode servir a dois senhores: ou há de odiar a um e amar o outro, ou há de aderir a um e desprezar o outro. Não podeis servir a Deus e ao dinheiro.
14 Farasii abi mʋ nɩɩ bee biti afulee gaa ba maa nu ɩnɩmʋ kpini mʋ, ba gbɛɛlɛɛ Yesu.
14 Ora, ouviam tudo isto os fariseus, que eram avarentos, e zombavam dele.
15 Nɩɩ ɔ tɔwɛ bamʋ yɛ, “Fanɛ banɩmʋ ɩ gyɛ asa mʋ nɩɩ fɛn waa fɛɛ fanɛ ɩkpa i kyiigi asa ansi tɔ, amaa Ɩbwaarɛ nyi kanan mʋ nɩɩ fanɛ nkɔlɔ tɔ i du. Lɩɩ fɛɛ kʋtɔ mʋ nɩɩ kɩ gyɛ kʋtɔ kparɛ asa ansi tɔ mʋ, kɩ gyɛ kʋtɔ kisisa sa Ɩbwaarɛ.
15 Jesus disse-lhes: Vós procurais parecer justos aos olhos dos homens, mas Deus vos conhece os corações; pois o que é elevado aos olhos dos homens é abominável aos olhos de Deus.
16 “Ba tɔwɛ Ɩbwaarɛ Asɩnkyan yɩlasa mʋ nɩɩ ɩ gyɛ Mosesi nbara yɛ Ɩbwaarɛ atɔwɛpʋ mʋ kɩkaapʋ naa fʋʋ Gyɔn saŋa. Lɩɩ kanɩn saŋa maŋa ɩ sʋ ii kpee mʋ, ba tɔwɛ asɩn danbɩrasa lɩɩ Ɩbwaarɛ kuwura‐gyii mʋ sʋ, nɩɩ ɔkʋmaa nɩmʋ kpan mʋ n‐yɩɩ ee loo to.
16 A lei e os profetas duraram até João. Desde então é anunciado o Reino de Deus, e cada um faz violência para aí entrar.
17 Ii biti ɩ baa ɩ bʋpɔɔ sa sʋsʋ yɛ kasɛ ɩ maa nyaa, ɩ kyɔ fɛɛ Ɩbwaarɛ nbara mʋ pii ɩ maa lɩɩ tɔ.
17 Mais facilmente, porém, passará o céu e a terra do que se perderá uma só letra da lei.
18 “Ɔkʋmaa mʋ nɩɩ o kina mʋ‐ka nɩɩ ɔ naa kili ɔkyɩɩ kʋ mʋ, o nyita kekili, nɩɩ ɔnyɩn mʋ nɩɩ o kili ɔkyɩɩ mʋ nɩɩ mu‐kuli kina mʋ mʋ gbaa ɔ kɔɔlɛ ɔkʋ mʋ‐ka.”
18 Todo o que abandonar sua mulher e casar com outra, comete adultério; e quem se casar com a mulher rejeitada, comete adultério também.
19 Nɩɩ Yesu kyaga sʋ tɔwɛ yɛ, “Afulee wuya kʋ ɩ kyɩna ɔ bʋ tɔ. Kakɛ kʋmaa ee bun atɔ bunsa danbɩrasa fɛɛ agoo maa kente, yɛgɛ ee gyii mʋ n‐yɩɩ kakɛ kʋmaa.
19 Havia um homem rico que se vestia de púrpura e linho finíssimo, e que todos os dias se banqueteava e se regalava.
20 Odibapu kʋ gbaa kyɩna ɔ bʋ tɔ, nɩɩ bɛɛ tɩɩ mʋ yɛ Lasarusi mʋ nɩɩ mʋ n‐yɩɩ sʋ kpini, ɩ sʋ ɩlɔ. Nɩɩ kakɛ kʋmaa bɛɛ sʋla mʋ ba bɛɛ yɩla atɔ wuya nɩmʋ kebunɔ.
20 Havia também um mendigo, por nome Lázaro, todo coberto de chagas, que estava deitado à porta do rico.
21 Nɩɩ ee biti fɛɛ ɔ daa nyɛ agyitɔ mʋ nɩɩ ɩ lɩɩ atɔ wuya mʋ teeburi sʋ ɩ tɩyɛ kasɛ mʋ gbaa gyii. Halɩɩ igyoonɔ gbaa bɛɛ ba bee nyita mʋ ɩlɔ mʋ tɔ.
21 Ele avidamente desejava matar a fome com as migalhas que caíam da mesa do rico... Até os cães iam lamber-lhe as chagas.
22 “Saŋa kʋ tɔ mʋ odibapu mʋ be wu, nɩɩ Ɩbwaarɛ nbɔɔ ba taa mʋ kpee Ɩbwaarɛ nyɩmɩsa Abraham asɛ sʋsʋ. Atɔ wuya mʋ gbaa be wu nɩɩ ba pula mʋ.
22 Ora, aconteceu morrer o mendigo e ser levado pelos anjos ao seio de Abraão. Morreu também o rico e foi sepultado.
23 Ɔ naa loo Sɩtaanɛ fʋlɔn tɔ yɛgɛ ɔ bʋ awʋrʋfɔ tɔ. O diyaa mu ansi mʋ, o wu Lasarusi maa tɛ Abraham asɛ kata‐kata.
23 E estando ele nos tormentos do inferno, levantou os olhos e viu, ao longe, Abraão e Lázaro no seu seio.
24 Ɩmʋ sʋ, ɔ tɩɩ mʋ yɛ, ‘Ɔsɛ Abraham, wu mɛ kʋwɛɛ kɛ fʋ sun Lasarusi kɛ ɔ taa mʋ kɩbaa‐bi nyɔ nkyu tɔ, kɛ ɔ taa ba yuula mɛ kanandʋlʋ, lɩɩ fɛɛ n gyii awʋrʋfɔ fʋlɔn nɩmʋ tɔ.’
24 Gritou, então: - Pai Abraão, compadece-te de mim e manda Lázaro que molhe em água a ponta de seu dedo, a fim de me refrescar a língua, pois sou cruelmente atormentado nestas chamas.
25 “Amaa Abraham lɛɛ kɔnɔ yɛ. ‘Mi‐bii, nyiŋi fɛɛ saŋa mʋ nɩɩ fʋ kyɩna fʋ tɛ nkpa tɔ kasɛ sʋ mʋ fʋ nyɛ atɔ danbɩrasa nɩɩ Lasarusi mɔɔ nyɛ atɔ libi, amaa nbɩɩnbɩɩ mʋ ee gyii ɔkɔn yɛgɛ fɛɛ fii gyii awʋrʋfɔ.
25 Abraão, porém, replicou: - Filho, lembra-te de que recebeste teus bens em vida, mas Lázaro, males; por isso ele agora aqui é consolado, mas tu estás em tormento.
26 Ɩnɩmʋ kpini kamaa mʋ, kɩkyɔbɔɔ lala kʋ kɩ dɛ ana fanɛ nsana, nɩɩ ɔkʋmaa mʋ nɩɩ ee biti ɔ lɩɩ nfɩɩ kpee fanɛ asɛ mʋ mɛɛ yɛ ɔ taalɛ, nɩɩ ɔkʋ mɛɛ taalɛ lɩɩ fanɛ asɛ ba anɛ asɛ nfɩɩ.’
26 Além de tudo, há entre nós e vós um grande abismo, de maneira que, os que querem passar daqui para vós, não o podem, nem os de lá passar para cá.
27 “Nɩɩ atɔ wuya mʋ lɛɛ kɔnɔ yɛ, ‘Kanɩn bɩrɛ mɛ‐sɛ n kʋlɛ fʋ nɩn, sun Lasarusi o bwii kpee mɛ‐sɛ kɩkpaara sʋ.
27 O rico disse: - Rogo-te então, pai, que mandes Lázaro à casa de meu pai, pois tenho cinco irmãos,
28 Lɩɩ fɛɛ, n sʋ mi‐supu ana anuu. Yɛgɛ ɔ naa da bamʋ amu tɔ kɛ ba man ba katɩn mʋ nɩɩ n bʋ n gyii awʋrʋfɔ falɛ.’
28 para lhes testemunhar, que não aconteça virem também eles parar neste lugar de tormentos.
29 “Abraham lɛɛ kɔnɔ yɛ, ‘Mosesi nbara yɛ Ɩbwaarɛ atɔwɛpʋ kɩkaapʋ mʋ ɩ bʋ bamʋ asɛ, bɛ taalɛ nu lɩɩ ɩmʋ tɔ.’
29 Abraão respondeu: - Eles lá têm Moisés e os profetas; ouçam-nos!
30 “Nɩɩ ɔ tɔwɛ yɛ, ‘Ayee, mɛ‐sɛ Abraham, nɩɩ ɔkʋ kan lɩɩ lewu tɔ naa tɔwɛ bamʋ mʋ, bee biti ba yɛgɛ alibi kɩwaa.’
30 O rico replicou: - Não, pai Abraão; mas se for a eles algum dos mortos, arrepender-se-ão.
31 “Nɩɩ ɔ tɔwɛ mʋ yɛ, ‘Ba kan ba man nu Mosesi nbara yɛ Ɩbwaarɛ atɔwɛpʋ kɩkaapʋ mʋ, halɩɩ nɩɩ ɔkʋ kan kyiŋi lɩɩ lewu tɔ gbaa kpee bamʋ asɛ mʋ, ba mɛɛ yɛ ba kɔɔlɛ mʋ gyii.’ ”
31 Abraão respondeu-lhe: - Se não ouvirem a Moisés e aos profetas, tampouco se deixarão convencer, ainda que ressuscite algum dos mortos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.