Lucas 16

Ɩbwaarɛ Katɔwɛ Kyula Pʋpwɛ (NAW) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Yesu tɔwɛ mʋ abɩɩlapʋ yɛ, “Atɔ wuya kʋ ɩ kyɩna ɔ bʋ tɔ nɩɩ ɔ sʋ ɔkɩɩsʋpʋ mʋ nɩɩ ɛɛ kɩɩ mʋ kapatɩyɛ sʋ. Nɩɩ atɔ wuya mʋ nu fɛɛ ɔkɩɩsʋpʋ mʋ ii nyita mʋ kapatɩyɛ.
1 Disse Jesus também aos discípulos: Havia um homem rico que tinha um administrador; e este lhe foi denunciado como quem estava a defraudar os seus bens.
2 Ɩmʋ sʋ ɔ tɩɩ mʋ nɩɩ ɔ taasɛ mʋ yɛ, ‘Mɩnɛ asɩn nɩɩ n nu n lɩɩ fʋ sʋ falɛ? Taa mɛ kapatɩyɛ mʋ nɩɩ n taa waa fʋ kɩbaa tɔ mʋ kpini bɩya mɛ, kɛ fʋ karagɛ ɩmʋ kɔnɔ sa mɛ, lɩɩ fɛɛ fʋ man bɩla yɛ fʋ kɩɩ mɛ kapatɩyɛ sʋ.’
2 Então, mandando-o chamar, lhe disse: Que é isto que ouço a teu respeito? Presta contas da tua administração, porque já não podes mais continuar nela.
3 “Nɩɩ ɔkɩɩsʋpʋ mʋ fɛ nfɛɛrɛ yɛ, ‘Nbɩɩnbɩɩ nɛnɛ nɩɩ n biti n waa? Mɛ‐nyɩrɩpɛ ɩɩ kɔɔlɛ mi kusun ɛɛ lɩɩ mɛ asɛ, nɩɩ n man bʋlʋn kɛ n waa kasɛ kukuu kusun, nɩɩ ɩ sʋ mɛ ipeeli yɛ n naa kʋlɛ.
3 Disse o administrador consigo mesmo: Que farei, pois o meu senhor me tira a administração? Trabalhar na terra não posso; também de mendigar tenho vergonha.
4 N nyi kanan mʋ nɩɩ n biti n waa nɩɩ kusun mʋ kɩ kan lɩɩ mɛ kɩbaa tɔ mʋ, asa bee biti ba kɔɔlɛ mɛ bamʋ akpaara sʋ.’
4 Eu sei o que farei, para que, quando for demitido da administração, me recebam em suas casas.
5 “Ɩmʋ sʋ ɔ tɩɩ mʋ‐nyɩrɩpɛ akɔ wuya ana nɩɩ ɔ taasɛ ɔgyankpaapʋ mʋ yɛ, ‘Mɛ‐nyɩrɩpɛ kʋkɔ afɩnɛ nɩɩ fʋ sʋ?’
5 Tendo chamado cada um dos devedores do seu senhor, disse ao primeiro: Quanto deves ao meu patrão?
6 “Nɩɩ ɔ lɛɛ kɔnɔ yɛ, ‘N sʋ kʋkɔ olifu nfɔ galɔn alɩfa aburuwa.’
6 Respondeu ele: Cem cados de azeite. Então, disse: Toma a tua conta, assenta-te depressa e escreve cinquenta.
7 “Nɩɩ ɔ taasɛ ɔnyɔsapʋ mʋ yɛ, ‘Afɩnɛ kʋkɔ nɩɩ fʋ sʋ?’ Nɩɩ ɔ lɛɛ kɔnɔ yɛ, ‘Akyembee ɩbɔɔta kagbɩn kʋlʋn.’
7 Depois, perguntou a outro: Tu, quanto deves? Respondeu ele: Cem coros de trigo. Disse-lhe: Toma a tua conta e escreve oitenta.
8 “Atɔ wuya mʋ ba yɩn ɔkɩɩsʋpʋ mʋ nɩɩ mu ansi ɩ tɩn fɛɛ maa sʋ kanyaasɩn. Lɩɩ fɛɛ kanɩn nɩɩ dulinyaa nɩmʋ tɔ asa ba sʋ kensi tɩn kɩkyɔ bɛɛ waa asa ɩ kyɔ kanan mʋ nɩɩ Ɩbwaarɛ asa ba sʋ bɛɛ waa asa mʋ.”
8 E elogiou o senhor o administrador infiel porque se houvera atiladamente, porque os filhos do mundo são mais hábeis na sua própria geração do que os filhos da luz.
9 Nɩɩ Yesu kyaga sʋ tɔwɛ yɛ, “Fan taa fanɛ dulinyaa tɔ atɔ kyɛ asa tɔ biti akyɛmɩnɛ sa fanɛ n‐yɩɩ, nɩɩ ɩ kan ba fɛɛ atɔ mʋ saŋa ɩ kyʋn mʋ, Ɩbwaarɛ ii biti ɔ kɔɔlɛ fanɛ ba nkpa kakpaa tɔ.
9 E eu vos recomendo: das riquezas de origem iníqua fazei amigos; para que, quando aquelas vos faltarem, esses amigos vos recebam nos tabernáculos eternos.
10 “Ɔmʋ nɩɩ ee gyii kesintin atɔ gbɛrɛɛ sʋ mʋ, ɔ bɩla ee gyii kesintin atɔ kɩkyɔ sʋ. Nɩɩ ɔmʋ nɩɩ o mee gyii kesintin atɔ gbɛrɛɛ sʋ mʋ, kanɩn maa nɩɩ ɔ mɛɛ yɛ o gyii kesintin atɔ kɩkyɔ sʋ.
10 Quem é fiel no pouco também é fiel no muito; e quem é injusto no pouco também é injusto no muito.
11 Ɩmʋ sʋ nɩɩ fu mee gyii kesintin dulinyaa atɔ sʋ mʋ, anɩmʋ ii biti ɔ taa Ɩbwaarɛ kuwura‐gyii mʋ atɔ mʋ nɩɩ ɩ man sʋ ɔkaa mʋ waa fʋ abaa tɔ?
11 Se, pois, não vos tornastes fiéis na aplicação das riquezas de origem injusta, quem vos confiará a verdadeira riqueza?
12 Nɩɩ fʋ mee gyii kesintin ɔkʋ kapatɩyɛ sʋ mʋ, Ɩbwaarɛ mɛɛ yɛ sa fʋ mʋ atɔ mʋ nɩɩ ɔ da yɛ ɔ sa fʋ mʋ.
12 Se não vos tornastes fiéis na aplicação do alheio, quem vos dará o que é vosso?
13 “Kɩyaafɔlɛ kʋlʋn mɛɛ taalɛ sun anyɩrɩpɛ anyɔ. Nɩɩ ɩ kan ba kanɩn mʋ, ee biti o kisi ɔkʋ kɛ ɔ ba ee biti ɔkʋ, abɛɛ ee biti ɔ baa ee sun ɔkʋ kɛ o kina ɔkʋ. Fɛn mɛɛ taalɛ sun Ɩbwaarɛ yɛ afulee.”
13 Ninguém pode servir a dois senhores; porque ou há de aborrecer-se de um e amar ao outro ou se devotará a um e desprezará ao outro. Não podeis servir a Deus e às riquezas.
14 Farasii abi mʋ nɩɩ bee biti afulee gaa ba maa nu ɩnɩmʋ kpini mʋ, ba gbɛɛlɛɛ Yesu.
14 Os fariseus, que eram avarentos, ouviam tudo isto e o ridiculizavam.
15 Nɩɩ ɔ tɔwɛ bamʋ yɛ, “Fanɛ banɩmʋ ɩ gyɛ asa mʋ nɩɩ fɛn waa fɛɛ fanɛ ɩkpa i kyiigi asa ansi tɔ, amaa Ɩbwaarɛ nyi kanan mʋ nɩɩ fanɛ nkɔlɔ tɔ i du. Lɩɩ fɛɛ kʋtɔ mʋ nɩɩ kɩ gyɛ kʋtɔ kparɛ asa ansi tɔ mʋ, kɩ gyɛ kʋtɔ kisisa sa Ɩbwaarɛ.
15 Mas Jesus lhes disse: Vós sois os que vos justificais a vós mesmos diante dos homens, mas Deus conhece o vosso coração; pois aquilo que é elevado entre homens é abominação diante de Deus.
16 “Ba tɔwɛ Ɩbwaarɛ Asɩnkyan yɩlasa mʋ nɩɩ ɩ gyɛ Mosesi nbara yɛ Ɩbwaarɛ atɔwɛpʋ mʋ kɩkaapʋ naa fʋʋ Gyɔn saŋa. Lɩɩ kanɩn saŋa maŋa ɩ sʋ ii kpee mʋ, ba tɔwɛ asɩn danbɩrasa lɩɩ Ɩbwaarɛ kuwura‐gyii mʋ sʋ, nɩɩ ɔkʋmaa nɩmʋ kpan mʋ n‐yɩɩ ee loo to.
16 A Lei e os Profetas vigoraram até João; desde esse tempo, vem sendo anunciado o evangelho do reino de Deus, e todo homem se esforça por entrar nele.
17 Ii biti ɩ baa ɩ bʋpɔɔ sa sʋsʋ yɛ kasɛ ɩ maa nyaa, ɩ kyɔ fɛɛ Ɩbwaarɛ nbara mʋ pii ɩ maa lɩɩ tɔ.
17 E é mais fácil passar o céu e a terra do que cair um til sequer da Lei.
18 “Ɔkʋmaa mʋ nɩɩ o kina mʋ‐ka nɩɩ ɔ naa kili ɔkyɩɩ kʋ mʋ, o nyita kekili, nɩɩ ɔnyɩn mʋ nɩɩ o kili ɔkyɩɩ mʋ nɩɩ mu‐kuli kina mʋ mʋ gbaa ɔ kɔɔlɛ ɔkʋ mʋ‐ka.”
18 Quem repudiar sua mulher e casar com outra comete adultério; e aquele que casa com a mulher repudiada pelo marido também comete adultério.
19 Nɩɩ Yesu kyaga sʋ tɔwɛ yɛ, “Afulee wuya kʋ ɩ kyɩna ɔ bʋ tɔ. Kakɛ kʋmaa ee bun atɔ bunsa danbɩrasa fɛɛ agoo maa kente, yɛgɛ ee gyii mʋ n‐yɩɩ kakɛ kʋmaa.
19 Ora, havia certo homem rico que se vestia de púrpura e de linho finíssimo e que, todos os dias, se regalava esplendidamente.
20 Odibapu kʋ gbaa kyɩna ɔ bʋ tɔ, nɩɩ bɛɛ tɩɩ mʋ yɛ Lasarusi mʋ nɩɩ mʋ n‐yɩɩ sʋ kpini, ɩ sʋ ɩlɔ. Nɩɩ kakɛ kʋmaa bɛɛ sʋla mʋ ba bɛɛ yɩla atɔ wuya nɩmʋ kebunɔ.
20 Havia também certo mendigo, chamado Lázaro, coberto de chagas, que jazia à porta daquele;
21 Nɩɩ ee biti fɛɛ ɔ daa nyɛ agyitɔ mʋ nɩɩ ɩ lɩɩ atɔ wuya mʋ teeburi sʋ ɩ tɩyɛ kasɛ mʋ gbaa gyii. Halɩɩ igyoonɔ gbaa bɛɛ ba bee nyita mʋ ɩlɔ mʋ tɔ.
21 e desejava alimentar-se das migalhas que caíam da mesa do rico; e até os cães vinham lamber-lhe as úlceras.
22 “Saŋa kʋ tɔ mʋ odibapu mʋ be wu, nɩɩ Ɩbwaarɛ nbɔɔ ba taa mʋ kpee Ɩbwaarɛ nyɩmɩsa Abraham asɛ sʋsʋ. Atɔ wuya mʋ gbaa be wu nɩɩ ba pula mʋ.
22 Aconteceu morrer o mendigo e ser levado pelos anjos para o seio de Abraão; morreu também o rico e foi sepultado.
23 Ɔ naa loo Sɩtaanɛ fʋlɔn tɔ yɛgɛ ɔ bʋ awʋrʋfɔ tɔ. O diyaa mu ansi mʋ, o wu Lasarusi maa tɛ Abraham asɛ kata‐kata.
23 No inferno, estando em tormentos, levantou os olhos e viu ao longe a Abraão e Lázaro no seu seio.
24 Ɩmʋ sʋ, ɔ tɩɩ mʋ yɛ, ‘Ɔsɛ Abraham, wu mɛ kʋwɛɛ kɛ fʋ sun Lasarusi kɛ ɔ taa mʋ kɩbaa‐bi nyɔ nkyu tɔ, kɛ ɔ taa ba yuula mɛ kanandʋlʋ, lɩɩ fɛɛ n gyii awʋrʋfɔ fʋlɔn nɩmʋ tɔ.’
24 Então, clamando, disse: Pai Abraão, tem misericórdia de mim! E manda a Lázaro que molhe em água a ponta do dedo e me refresque a língua, porque estou atormentado nesta chama.
25 “Amaa Abraham lɛɛ kɔnɔ yɛ. ‘Mi‐bii, nyiŋi fɛɛ saŋa mʋ nɩɩ fʋ kyɩna fʋ tɛ nkpa tɔ kasɛ sʋ mʋ fʋ nyɛ atɔ danbɩrasa nɩɩ Lasarusi mɔɔ nyɛ atɔ libi, amaa nbɩɩnbɩɩ mʋ ee gyii ɔkɔn yɛgɛ fɛɛ fii gyii awʋrʋfɔ.
25 Disse, porém, Abraão: Filho, lembra-te de que recebeste os teus bens em tua vida, e Lázaro igualmente, os males; agora, porém, aqui, ele está consolado; tu, em tormentos.
26 Ɩnɩmʋ kpini kamaa mʋ, kɩkyɔbɔɔ lala kʋ kɩ dɛ ana fanɛ nsana, nɩɩ ɔkʋmaa mʋ nɩɩ ee biti ɔ lɩɩ nfɩɩ kpee fanɛ asɛ mʋ mɛɛ yɛ ɔ taalɛ, nɩɩ ɔkʋ mɛɛ taalɛ lɩɩ fanɛ asɛ ba anɛ asɛ nfɩɩ.’
26 E, além de tudo, está posto um grande abismo entre nós e vós, de sorte que os que querem passar daqui para vós outros não podem, nem os de lá passar para nós.
27 “Nɩɩ atɔ wuya mʋ lɛɛ kɔnɔ yɛ, ‘Kanɩn bɩrɛ mɛ‐sɛ n kʋlɛ fʋ nɩn, sun Lasarusi o bwii kpee mɛ‐sɛ kɩkpaara sʋ.
27 Então, replicou: Pai, eu te imploro que o mandes à minha casa paterna,
28 Lɩɩ fɛɛ, n sʋ mi‐supu ana anuu. Yɛgɛ ɔ naa da bamʋ amu tɔ kɛ ba man ba katɩn mʋ nɩɩ n bʋ n gyii awʋrʋfɔ falɛ.’
28 porque tenho cinco irmãos; para que lhes dê testemunho, a fim de não virem também para este lugar de tormento.
29 “Abraham lɛɛ kɔnɔ yɛ, ‘Mosesi nbara yɛ Ɩbwaarɛ atɔwɛpʋ kɩkaapʋ mʋ ɩ bʋ bamʋ asɛ, bɛ taalɛ nu lɩɩ ɩmʋ tɔ.’
29 Respondeu Abraão: Eles têm Moisés e os Profetas; ouçam-nos.
30 “Nɩɩ ɔ tɔwɛ yɛ, ‘Ayee, mɛ‐sɛ Abraham, nɩɩ ɔkʋ kan lɩɩ lewu tɔ naa tɔwɛ bamʋ mʋ, bee biti ba yɛgɛ alibi kɩwaa.’
30 Mas ele insistiu: Não, pai Abraão; se alguém dentre os mortos for ter com eles, arrepender-se-ão.
31 “Nɩɩ ɔ tɔwɛ mʋ yɛ, ‘Ba kan ba man nu Mosesi nbara yɛ Ɩbwaarɛ atɔwɛpʋ kɩkaapʋ mʋ, halɩɩ nɩɩ ɔkʋ kan kyiŋi lɩɩ lewu tɔ gbaa kpee bamʋ asɛ mʋ, ba mɛɛ yɛ ba kɔɔlɛ mʋ gyii.’ ”
31 Abraão, porém, lhe respondeu: Se não ouvem a Moisés e aos Profetas, tampouco se deixarão persuadir, ainda que ressuscite alguém dentre os mortos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.