Lucas 16
Ɩbwaarɛ Katɔwɛ Kyula Pʋpwɛ (NAW) vs ARIB
1 Yesu tɔwɛ mʋ abɩɩlapʋ yɛ, “Atɔ wuya kʋ ɩ kyɩna ɔ bʋ tɔ nɩɩ ɔ sʋ ɔkɩɩsʋpʋ mʋ nɩɩ ɛɛ kɩɩ mʋ kapatɩyɛ sʋ. Nɩɩ atɔ wuya mʋ nu fɛɛ ɔkɩɩsʋpʋ mʋ ii nyita mʋ kapatɩyɛ.
1 Dizia Jesus também aos seus discípulos: Havia certo homem rico, que tinha um mordomo; e este foi acusado perante ele de estar dissipando os seus bens.
2 Ɩmʋ sʋ ɔ tɩɩ mʋ nɩɩ ɔ taasɛ mʋ yɛ, ‘Mɩnɛ asɩn nɩɩ n nu n lɩɩ fʋ sʋ falɛ? Taa mɛ kapatɩyɛ mʋ nɩɩ n taa waa fʋ kɩbaa tɔ mʋ kpini bɩya mɛ, kɛ fʋ karagɛ ɩmʋ kɔnɔ sa mɛ, lɩɩ fɛɛ fʋ man bɩla yɛ fʋ kɩɩ mɛ kapatɩyɛ sʋ.’
2 Chamou-o, então, e lhe disse: Que é isso que ouço dizer de ti? Presta contas da tua mordomia; porque já não podes mais ser meu mordomo.
3 “Nɩɩ ɔkɩɩsʋpʋ mʋ fɛ nfɛɛrɛ yɛ, ‘Nbɩɩnbɩɩ nɛnɛ nɩɩ n biti n waa? Mɛ‐nyɩrɩpɛ ɩɩ kɔɔlɛ mi kusun ɛɛ lɩɩ mɛ asɛ, nɩɩ n man bʋlʋn kɛ n waa kasɛ kukuu kusun, nɩɩ ɩ sʋ mɛ ipeeli yɛ n naa kʋlɛ.
3 Disse, pois, o mordomo consigo: Que hei de fazer, já que o meu senhor me tira a mordomia? Para cavar, não tenho forças; de mendigar, tenho vergonha.
4 N nyi kanan mʋ nɩɩ n biti n waa nɩɩ kusun mʋ kɩ kan lɩɩ mɛ kɩbaa tɔ mʋ, asa bee biti ba kɔɔlɛ mɛ bamʋ akpaara sʋ.’
4 Agora sei o que vou fazer, para que, quando for desapossado da mordomia, me recebam em suas casas.
5 “Ɩmʋ sʋ ɔ tɩɩ mʋ‐nyɩrɩpɛ akɔ wuya ana nɩɩ ɔ taasɛ ɔgyankpaapʋ mʋ yɛ, ‘Mɛ‐nyɩrɩpɛ kʋkɔ afɩnɛ nɩɩ fʋ sʋ?’
5 E chamando a si cada um dos devedores do seu senhor, perguntou ao primeiro: Quanto deves ao meu senhor?
6 “Nɩɩ ɔ lɛɛ kɔnɔ yɛ, ‘N sʋ kʋkɔ olifu nfɔ galɔn alɩfa aburuwa.’
6 Respondeu ele: Cem cados de azeite. Disse-lhe então: Toma a tua conta, senta-te depressa e escreve cinqüenta.
7 “Nɩɩ ɔ taasɛ ɔnyɔsapʋ mʋ yɛ, ‘Afɩnɛ kʋkɔ nɩɩ fʋ sʋ?’ Nɩɩ ɔ lɛɛ kɔnɔ yɛ, ‘Akyembee ɩbɔɔta kagbɩn kʋlʋn.’
7 Perguntou depois a outro: E tu, quanto deves? Respondeu ele: Cem coros de trigo. E disse-lhe: Toma a tua conta e escreve oitenta.
8 “Atɔ wuya mʋ ba yɩn ɔkɩɩsʋpʋ mʋ nɩɩ mu ansi ɩ tɩn fɛɛ maa sʋ kanyaasɩn. Lɩɩ fɛɛ kanɩn nɩɩ dulinyaa nɩmʋ tɔ asa ba sʋ kensi tɩn kɩkyɔ bɛɛ waa asa ɩ kyɔ kanan mʋ nɩɩ Ɩbwaarɛ asa ba sʋ bɛɛ waa asa mʋ.”
8 E louvou aquele senhor ao injusto mordomo por haver procedido com sagacidade; porque os filhos deste mundo são mais sagazes para com a sua geração do que os filhos da luz.
9 Nɩɩ Yesu kyaga sʋ tɔwɛ yɛ, “Fan taa fanɛ dulinyaa tɔ atɔ kyɛ asa tɔ biti akyɛmɩnɛ sa fanɛ n‐yɩɩ, nɩɩ ɩ kan ba fɛɛ atɔ mʋ saŋa ɩ kyʋn mʋ, Ɩbwaarɛ ii biti ɔ kɔɔlɛ fanɛ ba nkpa kakpaa tɔ.
9 Eu vos digo ainda: Granjeai amigos por meio das riquezas da injustiça; para que, quando estas vos faltarem, vos recebam eles nos tabernáculos eternos.
10 “Ɔmʋ nɩɩ ee gyii kesintin atɔ gbɛrɛɛ sʋ mʋ, ɔ bɩla ee gyii kesintin atɔ kɩkyɔ sʋ. Nɩɩ ɔmʋ nɩɩ o mee gyii kesintin atɔ gbɛrɛɛ sʋ mʋ, kanɩn maa nɩɩ ɔ mɛɛ yɛ o gyii kesintin atɔ kɩkyɔ sʋ.
10 Quem é fiel no pouco, também é fiel no muito; quem é injusto no pouco, também é injusto no muito.
11 Ɩmʋ sʋ nɩɩ fu mee gyii kesintin dulinyaa atɔ sʋ mʋ, anɩmʋ ii biti ɔ taa Ɩbwaarɛ kuwura‐gyii mʋ atɔ mʋ nɩɩ ɩ man sʋ ɔkaa mʋ waa fʋ abaa tɔ?
11 Se, pois, nas riquezas injustas não fostes fiéis, quem vos confiará as verdadeiras?
12 Nɩɩ fʋ mee gyii kesintin ɔkʋ kapatɩyɛ sʋ mʋ, Ɩbwaarɛ mɛɛ yɛ sa fʋ mʋ atɔ mʋ nɩɩ ɔ da yɛ ɔ sa fʋ mʋ.
12 E se no alheio não fostes fiéis, quem vos dará o que é vosso?
13 “Kɩyaafɔlɛ kʋlʋn mɛɛ taalɛ sun anyɩrɩpɛ anyɔ. Nɩɩ ɩ kan ba kanɩn mʋ, ee biti o kisi ɔkʋ kɛ ɔ ba ee biti ɔkʋ, abɛɛ ee biti ɔ baa ee sun ɔkʋ kɛ o kina ɔkʋ. Fɛn mɛɛ taalɛ sun Ɩbwaarɛ yɛ afulee.”
13 Nenhum servo pode servir dois senhores; porque ou há de odiar a um e amar ao outro, o há de odiar a um e amar ao outro, o há de dedicar-se a um e desprezar o outro. Não podeis servir a Deus e às riquezas.
14 Farasii abi mʋ nɩɩ bee biti afulee gaa ba maa nu ɩnɩmʋ kpini mʋ, ba gbɛɛlɛɛ Yesu.
14 Os fariseus, que eram gananciosos, ouviam todas essas coisas e zombavam dele.
15 Nɩɩ ɔ tɔwɛ bamʋ yɛ, “Fanɛ banɩmʋ ɩ gyɛ asa mʋ nɩɩ fɛn waa fɛɛ fanɛ ɩkpa i kyiigi asa ansi tɔ, amaa Ɩbwaarɛ nyi kanan mʋ nɩɩ fanɛ nkɔlɔ tɔ i du. Lɩɩ fɛɛ kʋtɔ mʋ nɩɩ kɩ gyɛ kʋtɔ kparɛ asa ansi tɔ mʋ, kɩ gyɛ kʋtɔ kisisa sa Ɩbwaarɛ.
15 E ele lhes disse: Vós sois os que vos justificais a vós mesmos diante dos homens, mas Deus conhece os vossos corações; porque o que entre os homens é elevado, perante Deus é abominação.
16 “Ba tɔwɛ Ɩbwaarɛ Asɩnkyan yɩlasa mʋ nɩɩ ɩ gyɛ Mosesi nbara yɛ Ɩbwaarɛ atɔwɛpʋ mʋ kɩkaapʋ naa fʋʋ Gyɔn saŋa. Lɩɩ kanɩn saŋa maŋa ɩ sʋ ii kpee mʋ, ba tɔwɛ asɩn danbɩrasa lɩɩ Ɩbwaarɛ kuwura‐gyii mʋ sʋ, nɩɩ ɔkʋmaa nɩmʋ kpan mʋ n‐yɩɩ ee loo to.
16 A lei e os profetas vigoraram até João; desde então é anunciado o evangelho do reino de Deus, e todo homem forceja por entrar nele.
17 Ii biti ɩ baa ɩ bʋpɔɔ sa sʋsʋ yɛ kasɛ ɩ maa nyaa, ɩ kyɔ fɛɛ Ɩbwaarɛ nbara mʋ pii ɩ maa lɩɩ tɔ.
17 É, porém, mais fácil passar o céu e a terra do que cair um til da lei.
18 “Ɔkʋmaa mʋ nɩɩ o kina mʋ‐ka nɩɩ ɔ naa kili ɔkyɩɩ kʋ mʋ, o nyita kekili, nɩɩ ɔnyɩn mʋ nɩɩ o kili ɔkyɩɩ mʋ nɩɩ mu‐kuli kina mʋ mʋ gbaa ɔ kɔɔlɛ ɔkʋ mʋ‐ka.”
18 Todo aquele que repudia sua mulher e casa com outra, comete adultério; e quem casa com a que foi repudiada pelo marido, também comete adultério.
19 Nɩɩ Yesu kyaga sʋ tɔwɛ yɛ, “Afulee wuya kʋ ɩ kyɩna ɔ bʋ tɔ. Kakɛ kʋmaa ee bun atɔ bunsa danbɩrasa fɛɛ agoo maa kente, yɛgɛ ee gyii mʋ n‐yɩɩ kakɛ kʋmaa.
19 Ora, havia um homem rico que se vestia de púrpura e de linho finíssimo, e todos os dias se regalava esplendidamente.
20 Odibapu kʋ gbaa kyɩna ɔ bʋ tɔ, nɩɩ bɛɛ tɩɩ mʋ yɛ Lasarusi mʋ nɩɩ mʋ n‐yɩɩ sʋ kpini, ɩ sʋ ɩlɔ. Nɩɩ kakɛ kʋmaa bɛɛ sʋla mʋ ba bɛɛ yɩla atɔ wuya nɩmʋ kebunɔ.
20 Ao seu portão fora deitado um mendigo, chamado Lázaro, todo coberto de úlceras;
21 Nɩɩ ee biti fɛɛ ɔ daa nyɛ agyitɔ mʋ nɩɩ ɩ lɩɩ atɔ wuya mʋ teeburi sʋ ɩ tɩyɛ kasɛ mʋ gbaa gyii. Halɩɩ igyoonɔ gbaa bɛɛ ba bee nyita mʋ ɩlɔ mʋ tɔ.
21 o qual desejava alimentar-se com as migalhas que caíam da mesa do rico; e os próprios cães vinham lamber-lhe as úlceras.
22 “Saŋa kʋ tɔ mʋ odibapu mʋ be wu, nɩɩ Ɩbwaarɛ nbɔɔ ba taa mʋ kpee Ɩbwaarɛ nyɩmɩsa Abraham asɛ sʋsʋ. Atɔ wuya mʋ gbaa be wu nɩɩ ba pula mʋ.
22 Veio a morrer o mendigo, e foi levado pelos anjos para o seio de Abraão; morreu também o rico, e foi sepultado.
23 Ɔ naa loo Sɩtaanɛ fʋlɔn tɔ yɛgɛ ɔ bʋ awʋrʋfɔ tɔ. O diyaa mu ansi mʋ, o wu Lasarusi maa tɛ Abraham asɛ kata‐kata.
23 No inferno, ergueu os olhos, estando em tormentos, e viu ao longe a Abraão, e a Lázaro no seu seio.
24 Ɩmʋ sʋ, ɔ tɩɩ mʋ yɛ, ‘Ɔsɛ Abraham, wu mɛ kʋwɛɛ kɛ fʋ sun Lasarusi kɛ ɔ taa mʋ kɩbaa‐bi nyɔ nkyu tɔ, kɛ ɔ taa ba yuula mɛ kanandʋlʋ, lɩɩ fɛɛ n gyii awʋrʋfɔ fʋlɔn nɩmʋ tɔ.’
24 E, clamando, disse: Pai Abraão, tem misericórdia de mim, e envia-me Lázaro, para que molhe na água a ponta do dedo e me refresque a língua, porque estou atormentado nesta chama.
25 “Amaa Abraham lɛɛ kɔnɔ yɛ. ‘Mi‐bii, nyiŋi fɛɛ saŋa mʋ nɩɩ fʋ kyɩna fʋ tɛ nkpa tɔ kasɛ sʋ mʋ fʋ nyɛ atɔ danbɩrasa nɩɩ Lasarusi mɔɔ nyɛ atɔ libi, amaa nbɩɩnbɩɩ mʋ ee gyii ɔkɔn yɛgɛ fɛɛ fii gyii awʋrʋfɔ.
25 Disse, porém, Abraão: Filho, lembra-te de que em tua vida recebeste os teus bens, e Lázaro de igual modo os males; agora, porém, ele aqui é consolado, e tu atormentado.
26 Ɩnɩmʋ kpini kamaa mʋ, kɩkyɔbɔɔ lala kʋ kɩ dɛ ana fanɛ nsana, nɩɩ ɔkʋmaa mʋ nɩɩ ee biti ɔ lɩɩ nfɩɩ kpee fanɛ asɛ mʋ mɛɛ yɛ ɔ taalɛ, nɩɩ ɔkʋ mɛɛ taalɛ lɩɩ fanɛ asɛ ba anɛ asɛ nfɩɩ.’
26 E além disso, entre nós e vós está posto um grande abismo, de sorte que os que quisessem passar daqui para vós não poderiam, nem os de lá passar para nós.
27 “Nɩɩ atɔ wuya mʋ lɛɛ kɔnɔ yɛ, ‘Kanɩn bɩrɛ mɛ‐sɛ n kʋlɛ fʋ nɩn, sun Lasarusi o bwii kpee mɛ‐sɛ kɩkpaara sʋ.
27 Disse ele então: Rogo-te, pois, ó pai, que o mandes à casa de meu pai,
28 Lɩɩ fɛɛ, n sʋ mi‐supu ana anuu. Yɛgɛ ɔ naa da bamʋ amu tɔ kɛ ba man ba katɩn mʋ nɩɩ n bʋ n gyii awʋrʋfɔ falɛ.’
28 porque tenho cinco irmãos; para que lhes dê testemunho, a fim de que não venham eles também para este lugar de tormento.
29 “Abraham lɛɛ kɔnɔ yɛ, ‘Mosesi nbara yɛ Ɩbwaarɛ atɔwɛpʋ kɩkaapʋ mʋ ɩ bʋ bamʋ asɛ, bɛ taalɛ nu lɩɩ ɩmʋ tɔ.’
29 Disse-lhe Abraão: Têm Moisés e os profetas; ouçam-nos.
30 “Nɩɩ ɔ tɔwɛ yɛ, ‘Ayee, mɛ‐sɛ Abraham, nɩɩ ɔkʋ kan lɩɩ lewu tɔ naa tɔwɛ bamʋ mʋ, bee biti ba yɛgɛ alibi kɩwaa.’
30 Respondeu ele: Não! pai Abraão; mas, se alguém dentre os mortos for ter com eles, hão de se arrepender.
31 “Nɩɩ ɔ tɔwɛ mʋ yɛ, ‘Ba kan ba man nu Mosesi nbara yɛ Ɩbwaarɛ atɔwɛpʋ kɩkaapʋ mʋ, halɩɩ nɩɩ ɔkʋ kan kyiŋi lɩɩ lewu tɔ gbaa kpee bamʋ asɛ mʋ, ba mɛɛ yɛ ba kɔɔlɛ mʋ gyii.’ ”
31 Abraão, porém, lhe disse: Se não ouvem a Moisés e aos profetas, tampouco acreditarão, ainda que ressuscite alguém dentre os mortos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.