Lucas 16
Ɩbwaarɛ Katɔwɛ Kyula Pʋpwɛ (NAW) vs BKJ
1 Yesu tɔwɛ mʋ abɩɩlapʋ yɛ, “Atɔ wuya kʋ ɩ kyɩna ɔ bʋ tɔ nɩɩ ɔ sʋ ɔkɩɩsʋpʋ mʋ nɩɩ ɛɛ kɩɩ mʋ kapatɩyɛ sʋ. Nɩɩ atɔ wuya mʋ nu fɛɛ ɔkɩɩsʋpʋ mʋ ii nyita mʋ kapatɩyɛ.
1 E ele dizia também aos seus discípulos: Havia um certo homem rico, o qual tinha um mordomo; e este foi acusado perante ele de estar desperdiçando os seus bens.
2 Ɩmʋ sʋ ɔ tɩɩ mʋ nɩɩ ɔ taasɛ mʋ yɛ, ‘Mɩnɛ asɩn nɩɩ n nu n lɩɩ fʋ sʋ falɛ? Taa mɛ kapatɩyɛ mʋ nɩɩ n taa waa fʋ kɩbaa tɔ mʋ kpini bɩya mɛ, kɛ fʋ karagɛ ɩmʋ kɔnɔ sa mɛ, lɩɩ fɛɛ fʋ man bɩla yɛ fʋ kɩɩ mɛ kapatɩyɛ sʋ.’
2 E ele, chamando-o, disse-lhe: O que é isso que eu ouço de ti? Entrega a conta da tua mordomia, porque já não podes mais ser meu mordomo.
3 “Nɩɩ ɔkɩɩsʋpʋ mʋ fɛ nfɛɛrɛ yɛ, ‘Nbɩɩnbɩɩ nɛnɛ nɩɩ n biti n waa? Mɛ‐nyɩrɩpɛ ɩɩ kɔɔlɛ mi kusun ɛɛ lɩɩ mɛ asɛ, nɩɩ n man bʋlʋn kɛ n waa kasɛ kukuu kusun, nɩɩ ɩ sʋ mɛ ipeeli yɛ n naa kʋlɛ.
3 Então, o mordomo disse consigo: O que eu farei? Pois o meu senhor me tira a mordomia. Cavar eu não posso, de mendigar tenho vergonha.
4 N nyi kanan mʋ nɩɩ n biti n waa nɩɩ kusun mʋ kɩ kan lɩɩ mɛ kɩbaa tɔ mʋ, asa bee biti ba kɔɔlɛ mɛ bamʋ akpaara sʋ.’
4 Eu resolvi o que fazer, quando me tirarem a mordomia, eles possam me receber em suas casas.
5 “Ɩmʋ sʋ ɔ tɩɩ mʋ‐nyɩrɩpɛ akɔ wuya ana nɩɩ ɔ taasɛ ɔgyankpaapʋ mʋ yɛ, ‘Mɛ‐nyɩrɩpɛ kʋkɔ afɩnɛ nɩɩ fʋ sʋ?’
5 Assim, ele chamando a si cada um dos devedores do seu senhor, disse ao primeiro: Quanto tu deves ao meu senhor?
6 “Nɩɩ ɔ lɛɛ kɔnɔ yɛ, ‘N sʋ kʋkɔ olifu nfɔ galɔn alɩfa aburuwa.’
6 E ele disse: Cem medidas de azeite. E disse-lhe: Toma a tua conta e assenta-te rapidamente, e escreve cinquenta.
7 “Nɩɩ ɔ taasɛ ɔnyɔsapʋ mʋ yɛ, ‘Afɩnɛ kʋkɔ nɩɩ fʋ sʋ?’ Nɩɩ ɔ lɛɛ kɔnɔ yɛ, ‘Akyembee ɩbɔɔta kagbɩn kʋlʋn.’
7 Então, ele disse a outro: E tu, quanto deves? E ele disse: Cem medidas de trigo. E disse-lhe: Toma a tua conta e escreve oitenta.
8 “Atɔ wuya mʋ ba yɩn ɔkɩɩsʋpʋ mʋ nɩɩ mu ansi ɩ tɩn fɛɛ maa sʋ kanyaasɩn. Lɩɩ fɛɛ kanɩn nɩɩ dulinyaa nɩmʋ tɔ asa ba sʋ kensi tɩn kɩkyɔ bɛɛ waa asa ɩ kyɔ kanan mʋ nɩɩ Ɩbwaarɛ asa ba sʋ bɛɛ waa asa mʋ.”
8 E o senhor elogiou o mordomo injusto, porque ele agiu com sabedoria. Porque os filhos deste mundo são mais sábios na sua geração do que os filhos da luz.
9 Nɩɩ Yesu kyaga sʋ tɔwɛ yɛ, “Fan taa fanɛ dulinyaa tɔ atɔ kyɛ asa tɔ biti akyɛmɩnɛ sa fanɛ n‐yɩɩ, nɩɩ ɩ kan ba fɛɛ atɔ mʋ saŋa ɩ kyʋn mʋ, Ɩbwaarɛ ii biti ɔ kɔɔlɛ fanɛ ba nkpa kakpaa tɔ.
9 E eu vos digo: Fazei para si amigos com as riquezas da injustiça, para que, quando estas vos faltarem, eles vos recebam nas habitações eternas.
10 “Ɔmʋ nɩɩ ee gyii kesintin atɔ gbɛrɛɛ sʋ mʋ, ɔ bɩla ee gyii kesintin atɔ kɩkyɔ sʋ. Nɩɩ ɔmʋ nɩɩ o mee gyii kesintin atɔ gbɛrɛɛ sʋ mʋ, kanɩn maa nɩɩ ɔ mɛɛ yɛ o gyii kesintin atɔ kɩkyɔ sʋ.
10 Quem é fiel no pouco, também é fiel no muito; e quem é injusto no pouco, também é injusto no muito.
11 Ɩmʋ sʋ nɩɩ fu mee gyii kesintin dulinyaa atɔ sʋ mʋ, anɩmʋ ii biti ɔ taa Ɩbwaarɛ kuwura‐gyii mʋ atɔ mʋ nɩɩ ɩ man sʋ ɔkaa mʋ waa fʋ abaa tɔ?
11 Pois, se não tiverdes sido fiéis com as riquezas injustas, quem vos confiará as verdadeiras riquezas?
12 Nɩɩ fʋ mee gyii kesintin ɔkʋ kapatɩyɛ sʋ mʋ, Ɩbwaarɛ mɛɛ yɛ sa fʋ mʋ atɔ mʋ nɩɩ ɔ da yɛ ɔ sa fʋ mʋ.
12 E se não fostes fiéis naquilo que é de outro homem, quem vos dará o que é vosso?
13 “Kɩyaafɔlɛ kʋlʋn mɛɛ taalɛ sun anyɩrɩpɛ anyɔ. Nɩɩ ɩ kan ba kanɩn mʋ, ee biti o kisi ɔkʋ kɛ ɔ ba ee biti ɔkʋ, abɛɛ ee biti ɔ baa ee sun ɔkʋ kɛ o kina ɔkʋ. Fɛn mɛɛ taalɛ sun Ɩbwaarɛ yɛ afulee.”
13 Nenhum servo pode servir a dois senhores; porque ou há de odiar um e amar o outro, ou se apegará a um e desprezará o outro. Não podeis servir a Deus e a Mamom.
14 Farasii abi mʋ nɩɩ bee biti afulee gaa ba maa nu ɩnɩmʋ kpini mʋ, ba gbɛɛlɛɛ Yesu.
14 E também os fariseus, que eram ambiciosos, ouviam todas essas coisas; e zombavam dele.
15 Nɩɩ ɔ tɔwɛ bamʋ yɛ, “Fanɛ banɩmʋ ɩ gyɛ asa mʋ nɩɩ fɛn waa fɛɛ fanɛ ɩkpa i kyiigi asa ansi tɔ, amaa Ɩbwaarɛ nyi kanan mʋ nɩɩ fanɛ nkɔlɔ tɔ i du. Lɩɩ fɛɛ kʋtɔ mʋ nɩɩ kɩ gyɛ kʋtɔ kparɛ asa ansi tɔ mʋ, kɩ gyɛ kʋtɔ kisisa sa Ɩbwaarɛ.
15 E ele disse-lhes: Vós sois os que justificais a vós mesmos diante dos homens, mas Deus conhece o vosso coração; porque o que entre os homens é elevado perante Deus é abominação.
16 “Ba tɔwɛ Ɩbwaarɛ Asɩnkyan yɩlasa mʋ nɩɩ ɩ gyɛ Mosesi nbara yɛ Ɩbwaarɛ atɔwɛpʋ mʋ kɩkaapʋ naa fʋʋ Gyɔn saŋa. Lɩɩ kanɩn saŋa maŋa ɩ sʋ ii kpee mʋ, ba tɔwɛ asɩn danbɩrasa lɩɩ Ɩbwaarɛ kuwura‐gyii mʋ sʋ, nɩɩ ɔkʋmaa nɩmʋ kpan mʋ n‐yɩɩ ee loo to.
16 A lei e os profetas duraram até João; desde este tempo o reino de Deus é pregado, e todo homem esforça para entrar nele.
17 Ii biti ɩ baa ɩ bʋpɔɔ sa sʋsʋ yɛ kasɛ ɩ maa nyaa, ɩ kyɔ fɛɛ Ɩbwaarɛ nbara mʋ pii ɩ maa lɩɩ tɔ.
17 E é mais fácil passar o céu e a terra, do que faltar um traço da lei.
18 “Ɔkʋmaa mʋ nɩɩ o kina mʋ‐ka nɩɩ ɔ naa kili ɔkyɩɩ kʋ mʋ, o nyita kekili, nɩɩ ɔnyɩn mʋ nɩɩ o kili ɔkyɩɩ mʋ nɩɩ mu‐kuli kina mʋ mʋ gbaa ɔ kɔɔlɛ ɔkʋ mʋ‐ka.”
18 Todo aquele que repudia sua mulher, e casa com outra comete adultério; e quem casar com a repudiada por seu marido comete adultério.
19 Nɩɩ Yesu kyaga sʋ tɔwɛ yɛ, “Afulee wuya kʋ ɩ kyɩna ɔ bʋ tɔ. Kakɛ kʋmaa ee bun atɔ bunsa danbɩrasa fɛɛ agoo maa kente, yɛgɛ ee gyii mʋ n‐yɩɩ kakɛ kʋmaa.
19 Havia um certo homem rico, que se vestia de púrpura e de linho finíssimo, alegrando-se diariamente no seu luxo;
20 Odibapu kʋ gbaa kyɩna ɔ bʋ tɔ, nɩɩ bɛɛ tɩɩ mʋ yɛ Lasarusi mʋ nɩɩ mʋ n‐yɩɩ sʋ kpini, ɩ sʋ ɩlɔ. Nɩɩ kakɛ kʋmaa bɛɛ sʋla mʋ ba bɛɛ yɩla atɔ wuya nɩmʋ kebunɔ.
20 e havia um certo mendigo, chamado Lázaro, que foi colocado em seu portão, cheio de feridas,
21 Nɩɩ ee biti fɛɛ ɔ daa nyɛ agyitɔ mʋ nɩɩ ɩ lɩɩ atɔ wuya mʋ teeburi sʋ ɩ tɩyɛ kasɛ mʋ gbaa gyii. Halɩɩ igyoonɔ gbaa bɛɛ ba bee nyita mʋ ɩlɔ mʋ tɔ.
21 e desejava ser alimentado com as migalhas que caíam da mesa do rico; além disso cães vinham lamber-lhe as feridas.
22 “Saŋa kʋ tɔ mʋ odibapu mʋ be wu, nɩɩ Ɩbwaarɛ nbɔɔ ba taa mʋ kpee Ɩbwaarɛ nyɩmɩsa Abraham asɛ sʋsʋ. Atɔ wuya mʋ gbaa be wu nɩɩ ba pula mʋ.
22 E aconteceu que o mendigo morreu e foi levado pelos anjos para o seio de Abraão; e o homem rico também morreu e foi sepultado.
23 Ɔ naa loo Sɩtaanɛ fʋlɔn tɔ yɛgɛ ɔ bʋ awʋrʋfɔ tɔ. O diyaa mu ansi mʋ, o wu Lasarusi maa tɛ Abraham asɛ kata‐kata.
23 E, no inferno, ele ergueu os olhos, estando em tormentos, e viu ao longe Abraão e Lázaro no seu seio.
24 Ɩmʋ sʋ, ɔ tɩɩ mʋ yɛ, ‘Ɔsɛ Abraham, wu mɛ kʋwɛɛ kɛ fʋ sun Lasarusi kɛ ɔ taa mʋ kɩbaa‐bi nyɔ nkyu tɔ, kɛ ɔ taa ba yuula mɛ kanandʋlʋ, lɩɩ fɛɛ n gyii awʋrʋfɔ fʋlɔn nɩmʋ tɔ.’
24 E, ele gritando, disse: Pai Abraão, tem misericórdia de mim, e envia a Lázaro para que ele possa molhar a ponta de seu dedo na água e refrescar a minha língua, porque eu estou atormentado nesta chama.
25 “Amaa Abraham lɛɛ kɔnɔ yɛ. ‘Mi‐bii, nyiŋi fɛɛ saŋa mʋ nɩɩ fʋ kyɩna fʋ tɛ nkpa tɔ kasɛ sʋ mʋ fʋ nyɛ atɔ danbɩrasa nɩɩ Lasarusi mɔɔ nyɛ atɔ libi, amaa nbɩɩnbɩɩ mʋ ee gyii ɔkɔn yɛgɛ fɛɛ fii gyii awʋrʋfɔ.
25 Mas Abraão disse: Filho, lembra-te de que em tua vida recebeste os teus bens, e Lázaro de igual modo as coisas ruins, mas agora ele é confortado e tu atormentado.
26 Ɩnɩmʋ kpini kamaa mʋ, kɩkyɔbɔɔ lala kʋ kɩ dɛ ana fanɛ nsana, nɩɩ ɔkʋmaa mʋ nɩɩ ee biti ɔ lɩɩ nfɩɩ kpee fanɛ asɛ mʋ mɛɛ yɛ ɔ taalɛ, nɩɩ ɔkʋ mɛɛ taalɛ lɩɩ fanɛ asɛ ba anɛ asɛ nfɩɩ.’
26 E, além destas coisas, está posto um grande abismo entre nós e vós; de modo que os que quisessem passar daqui para vós não poderiam, nem tampouco os de lá, passar para cá.
27 “Nɩɩ atɔ wuya mʋ lɛɛ kɔnɔ yɛ, ‘Kanɩn bɩrɛ mɛ‐sɛ n kʋlɛ fʋ nɩn, sun Lasarusi o bwii kpee mɛ‐sɛ kɩkpaara sʋ.
27 Então, ele disse: Eu suplico, pois, ó pai, que tu o envies à casa de meu pai;
28 Lɩɩ fɛɛ, n sʋ mi‐supu ana anuu. Yɛgɛ ɔ naa da bamʋ amu tɔ kɛ ba man ba katɩn mʋ nɩɩ n bʋ n gyii awʋrʋfɔ falɛ.’
28 porque eu tenho cinco irmãos, para que lhes dê testemunho, para que eles não venham também para este lugar de tormento.
29 “Abraham lɛɛ kɔnɔ yɛ, ‘Mosesi nbara yɛ Ɩbwaarɛ atɔwɛpʋ kɩkaapʋ mʋ ɩ bʋ bamʋ asɛ, bɛ taalɛ nu lɩɩ ɩmʋ tɔ.’
29 Disse-lhe Abraão: Eles têm Moisés e os profetas, que os ouçam.
30 “Nɩɩ ɔ tɔwɛ yɛ, ‘Ayee, mɛ‐sɛ Abraham, nɩɩ ɔkʋ kan lɩɩ lewu tɔ naa tɔwɛ bamʋ mʋ, bee biti ba yɛgɛ alibi kɩwaa.’
30 E ele disse: Não, pai Abraão; mas, se algum dos mortos fosse até eles, eles se arrependeriam.
31 “Nɩɩ ɔ tɔwɛ mʋ yɛ, ‘Ba kan ba man nu Mosesi nbara yɛ Ɩbwaarɛ atɔwɛpʋ kɩkaapʋ mʋ, halɩɩ nɩɩ ɔkʋ kan kyiŋi lɩɩ lewu tɔ gbaa kpee bamʋ asɛ mʋ, ba mɛɛ yɛ ba kɔɔlɛ mʋ gyii.’ ”
31 E ele disse-lhe: Se eles não ouvem a Moisés e aos profetas, também não serão convencidos, mesmo se alguém ressuscitar dos mortos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.