Lucas 13

Ɩbwaarɛ Katɔwɛ Kyula Pʋpwɛ (NAW) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Kanɩn saŋa maŋa tɔ asa akʋ ba ba tɔwɛ Yesu yɛ Galile abi akʋ ba taa atɔbwaaya ba bɛɛ lɛɛ saraga bɛɛ sa kabwaarɛ‐sunkpa ayɛ mʋ tɔ. Nɩɩ Paleti yɛgɛ nɩɩ ba mɔɔ bamʋ, nɩɩ bamʋ nkalan ɩ bʋga yɛ atɔbwaaya nkalan maa tɔ.
1 Neste mesmo tempo contavam alguns o que tinha acontecido a certos galileus, cujo sangue Pilatos misturara com os seus sacrifícios.
2 Yesu lɛɛ kɔnɔ yɛ, “Fan nyi fɛɛ kanɩn Galile abi maŋa awʋrʋfɔ mʋ nɩɩ ba gyii mʋ, ɩ kaapʋ nɩɩ fɛɛ ba gyɛ alibi awaapʋ ba kyɔ Galile abi kpini?
2 Jesus toma a palavra e lhes pergunta: Pensais vós que estes galileus foram maiores pecadores do que todos os outros galileus, por terem sido tratados desse modo?
3 Ayee! N tɔwɛ fanɛ yɛ nɩɩ fan man kan lɛɛ fanɛ n‐yɩɩ lɩɩ alibi tɔ bɩrɛ, fanɛ gbaa fanɛ fen biti fan wu fɛɛ bamʋ.
3 Não, digo-vos. Mas se não vos arrependerdes, perecereis todos do mesmo modo.
4 Abɛɛ asa kudu aburuwa mʋ nɩɩ Silon kɩbansʋrʋ kyɩna tɩyɛ bamʋ sʋ nɩɩ ba wu mʋ, ɩɩ kaapʋ fɛɛ bamʋ ɩ kyɩna waa alibi ba kyɔ asa mʋ nɩɩ ba bʋ Gyerusalem kpini saŋa maŋa?
4 Ou cuidais que aqueles dezoito homens, sobre os quais caiu a torre de Siloé e os matou, foram mais culpados do que todos os demais habitantes de Jerusalém?
5 Ayee! N tɔwɛ fanɛ yɛ nɩɩ fan man kan lɛɛ fanɛ n‐yɩɩ lɩɩ alibi tɔ bɩrɛ, fanɛ gbaa fanɛ kpini fen biti fan wu fɛɛ bamʋ.”
5 Não, digo-vos. Mas se não vos arrependerdes, perecereis todos do mesmo modo.
6 Tʋtɔ nɩɩ ɔ bɔ bamʋ kɩŋasan nɩmʋ yɛ, “Ɔnyɩn kʋ ɩ kyɩna duu figi oyu mʋ kʋdɔɔ tɔ, nɩɩ o kpee ɔ naa biti kɩmʋ abi amaa ɔ man nyɛ.
6 Disse-lhes também esta comparação: Um homem havia plantado uma figueira na sua vinha, e, indo buscar fruto, não o achou.
7 Nɩɩ ɔ tɔwɛ ɔnyɩn mʋ nɩɩ ɛɛ kɩɩ kʋdɔɔ mʋ sʋ yɛ, ‘Ɩ waa fɛɛ nsu nsa ndee n maa ba n ba biti abi oyu nɩmʋ sʋ yɛgɛ n mɛɛ nyɛ. Ŋɛ kɩmʋ tʋʋ! Mɩnɛ nɩɩ kɩ yɩlɛ kɩ waa kasɛ nɩmʋ sʋ?’
7 Disse ao viticultor: - Eis que três anos há que venho procurando fruto nesta figueira e não o acho. Corta-a; para que ainda ocupa inutilmente o terreno?
8 Nɩɩ ɔnyɩn mʋ lɛɛ kɔnɔ yɛ, ‘Ɔnyɩrɩpɛ yɛgɛ kɩmʋ kɛ kɩ yɩlɛ kesu kʋlʋn tii sʋ. N biti n kuu kyaabɔɔ kɩmʋ kɛ n waa kɩmʋ atɔbwaaya ibini.’
8 Mas o viticultor respondeu: - Senhor, deixa-a ainda este ano; eu lhe cavarei em redor e lhe deitarei adubo.
9 Nɩɩ kɩ kan sɔyɩ abi kesu kakʋ mʋ, ɩ bʋrɔn, nɩɩ kɩ kan kɩ man sɔyɩ bɩrɛ kɛ fʋ ŋɛ kɩmʋ tʋʋ.”
9 Talvez depois disto dê frutos. Caso contrário, cortá-la-ás.
10 Kakɛ fʋʋtɛsa akɛ kʋ Yesu ɩ kaapʋ kabwaarɛ‐kʋlɛ ɔgyaŋɛkpa kʋ.
10 Estava Jesus ensinando na sinagoga em um sábado.
11 Nɩɩ ɔkyɩɩ mʋ nɩɩ kabwɩɩ libi ki biliŋaa mʋ waa boobi nsu kudu aburuwa mʋ bʋ tʋtɔ. Kabwɩɩ libi mʋ bɩɩtɛ mʋ muŋa nɩɩ ɔ mɛɛ taalɛ tɛɛŋɛ tɔ kpini‐kpini.
11 Havia ali uma mulher que, havia dezoito anos, era possessa de um espírito que a detinha doente: andava curvada e não podia absolutamente erguer-se.
12 Yesu maa wu mʋ mʋ, ɔ tɩɩ mʋ ba ansi tɔ nɩɩ ɔ tɔwɛ mʋ yɛ, “Ɔkyɩɩ, fʋ nyɛ alanfɩya.”
12 Ao vê-la, Jesus a chamou e disse-lhe: Estás livre da tua doença.
13 Nɩɩ ɔ taa mʋ abaa gyaga mʋ sʋ, nɩɩ opula maŋa tɔ ɔkyɩɩ mʋ kyiigi tɔ, nɩɩ ɔ yɩn Ɩbwaarɛ.
13 Impôs-lhe as mãos e no mesmo instante ela se endireitou, glorificando a Deus.
14 Lɩɩ kanan mʋ nɩɩ Yesu kyɛ ɔlɔpʋ kakɛ fʋʋtɛsa akɛ mʋ sʋ mʋ, Gyiwu abi kabwaarɛ‐kʋlɛ ɔgyaŋɛkpa ɔbɩlɩsa mʋ nyɛ agbʋ nɩɩ ɔ tɔwɛ asa mʋ yɛ, “Nkɛ nsiye ɩ gyɛ kusun nkɛ, ɩmʋ sʋ fan ba kanɩn nkɛ maŋa tɔ kɛ ba kyɛ fanɛ alɔ, man gyɛ kakɛ fʋʋtɛsa akɛ.”
14 Mas o chefe da sinagoga, indignado de ver que Jesus curava no sábado, disse ao povo: São seis os dias em que se deve trabalhar; vinde, pois, nestes dias para vos curar, mas não em dia de sábado.
15 Nɩɩ Ɔnyɩrɩpɛ Yesu lɛɛ mʋ kɔnɔ yɛ, “Fanɛ kebunbun ansi wuya ana! Fanɛ anɩmʋ ɩ mɛɛ saaŋɛ mʋ naatɛ‐nyɩnsa abɛɛ mu kuruma kakɛ fʋʋtɛsa akɛ, nɩɩ ɔ mɛɛ sʋ mʋ ee kpee ɛɛ sa mʋ nkyu?
15 Hipócritas!, disse-lhes o Senhor. Não desamarra cada um de vós no sábado o seu boi ou o seu jumento da manjedoura, para os levar a beber?
16 Ɔkyɩɩ nɩmʋ gyɛ Abraham kanaana‐bii mʋ nɩɩ Sɩtaanɛ ŋmina mʋ nsu kudu aburuwa. Mɩnɛ waa nɩɩ ɩ man dagaa maa nyɛ kamɔlɩgɛ kakɛ fʋʋtɛsa akɛ lɩɩ kʋtɔ mʋ nɩɩ ki nyita mʋ sʋ?”
16 Esta filha de Abraão, que Satanás paralisava há dezoito anos, não devia ser livre desta prisão, em dia de sábado?
17 Maa tɔwɛ falɛ lʋwɛ mʋ, nɩɩ ipeeli ɩ kɩtaa mʋ akisipu kpini. Amaa asa mʋ bɩrɛ ansi i gyii lɩɩ adangana damantɛ mʋ nɩɩ ɔ waa mʋ sʋ.
17 Ao proferir estas palavras, todos os seus adversários se encheram de confusão, ao passo que todo o povo, à vista de todos os milagres que ele realizava, se entusiasmava.
18 Nɩɩ Yesu taasɛ yɛ, “Nɛnɛ nɩɩ Ɩbwaarɛ kuwura‐gyii mʋ ki du? Mɩnɛ nɩɩ n biti n taa kɩmʋ kaala?
18 Jesus dizia ainda: A que é semelhante o Reino de Deus, e a que o compararei?
19 Ki du nɩn fɛɛ gowa kibi mʋ nɩɩ ɔdɔɔpʋ taa du mʋ kʋdɔɔ tɔ nɩɩ kɩ dan biliŋi oyu, nɩɩ nbwiibi bɛɛ ba bɛɛ kyɩna kɩmʋ n‐yaabi sʋ.”
19 É semelhante ao grão de mostarda que um homem tomou e semeou na sua horta, e que cresceu até se fazer uma grande planta e as aves do céu vieram fazer ninhos nos seus ramos.
20 Nɩɩ ɔ bɩlaa bwii taasɛ yɛ, “Mɩnɛ nɩɩ n biti n taa Ɩbwaarɛ kuwura‐gyii mʋ kaala?
20 Disse ainda: A que direi que é semelhante o Reino de Deus?
21 Ki du nɩn fɛɛ kɩfɛ tinsa mʋ nɩɩ ɔkyɩɩ taa bʋga kyagɩlɛ bodobodo nnyifo damantɛ tɔ, kɛ kɩfɛ tinsa mʋ ɩɩ yɛgɛ nnyifo maŋa kpini i tin.”
21 É semelhante ao fermento que uma mulher tomou e misturou em três medidas de farinha e toda a massa ficou levedada.
22 Nɩɩ Yesu maa kpee Gyerusalem mʋ, ɔ bɔla ndɛ yɛ ndɛ‐bii mʋ sʋ ɛɛ kaapʋ abwaarɛsɩn.
22 Sempre em caminho para Jerusalém, Jesus ia atravessando cidades e aldeias e nelas ensinava.
23 Nɩɩ ɔkʋ taasɛ mʋ yɛ, “Ɔnyɩrɩpɛ, amɔɔ asa gbɛrɛɛ ii biti ba ba nyɛ kamɔlɩgɛ?”
23 Alguém lhe perguntou: Senhor, são poucos os homens que se salvam? Ele respondeu:
24 “Fan kpan fanɛ n‐yɩɩ kenken kɛ fan bɔla kebunɔ‐bii mʋ tɔ loo to. N tɔwɛ fanɛ yɛ asa gaalaagaa bee biti ba kpan bamʋ n‐yɩɩ, amaa ba mɛɛ yɛ ba taalɛ.
24 Procurai entrar pela porta estreita; porque, digo-vos, muitos procurarão entrar e não o conseguirão.
25 Nɩɩ kɩkpaara wuya kan kʋsʋ tii kebunɔ mʋ, fen biti fan ba yɩlɛ kewusunɔ fen daa ɔpʋnʋ yɛgɛ fɛn kʋlɛ yɛ, ‘Ɔnyɩrɩpɛ tigi kebunɔ sa anɛ.’
25 Quando o pai de família tiver entrado e fechado a porta, e vós, de fora, começardes a bater à porta, dizendo: Senhor, Senhor, abre-nos, ele responderá: Digo-vos que não sei de onde sois.
26 “Fen biti fan tɔwɛ yɛ, ‘Anaa fʋ ɩ bʋga gyii, nɩɩ an bʋga nuu, nɩɩ fʋ kaapʋ anɛ ndɛ tɔ.’
26 Direis então: Comemos e bebemos contigo e tu ensinaste em nossas praças.
27 Amaa ee biti ɔ tɔwɛ fanɛ yɛ, ‘N man nyi fanɛ abɛɛ katɩn mʋ nɩɩ fan lɩɩ. Fanɛ alibi awaapʋ kpini fan lɩɩ mɛ asɛ!’
27 Ele, porém, vos dirá: Não sei de onde sois; apartai-vos de mim todos vós que sois malfeitores.
28 Saŋa mʋ nɩɩ fen biti fan wu Abraham maa Isaki yɛ Gyekobu yɛ Ɩbwaarɛ atɔwɛpʋ mʋ kpini, ba maa bʋ Ɩbwaarɛ kuwura‐gyii mʋ tɔ, nɩɩ fan man nyɛ ɔkpa loo to mʋ, tʋtɔ nɩɩ fen biti fan su kɛ fan wɛ fanɛ anyi tɔ.
28 Ali haverá choro e ranger de dentes, quando virdes Abraão, Isaac, Jacó e todos os profetas no Reino de Deus, e vós serdes lançados para fora.
29 Asa bee biti ba lɩɩ kyɔwɛ kɩlɩɩ yɛ kyɔwɛ kɩtɩyɛ, kɛ akʋ ba lɩɩ adii yɛ akpɩlɩgɛ, kɛ ba ba kyɩna bamʋ ɩkyɩnakpa Ɩbwaarɛ kuwura‐gyii kensi‐gyii ngyaŋɛ mʋ tɔ.
29 Virão do oriente e do ocidente, do norte e do sul, e sentar-se-ão à mesa no Reino de Deus.
30 N tɔwɛ fanɛ kesintin yɛ bamʋ nɩɩ ba bʋ kamaa mʋ akʋ, bee biti ba ba gyankpaa, nɩɩ bamʋ nɩɩ ba gyankpaa mʋ mɔɔ akʋ bee biti ba sii kamaa.”
30 Há últimos que serão os primeiros, e há primeiros que serão os últimos.
31 Saŋa maŋa tɔ nɩɩ Farasii abi akʋ ba ba Yesu asɛ ba tɔwɛ mʋ yɛ, “Lɩɩ nfɩɩ kpee katɩn kʋ. Lɩɩ fɛɛ Owura Herodi ii biti fɛɛ ɔ mɔɔ fʋ.”
31 No mesmo dia chegaram alguns dos fariseus, dizendo a Jesus: Sai e vai-te daqui, porque Herodes te quer matar.
32 Nɩɩ ɔ lɛɛ kɔnɔ yɛ, “Fan kpee naa tɔwɛ kanɩn gboogboo mʋ yɛ, n biti n gya nbwɩɩ libi kɛ n kyɛ asa ndaga yɛ ɔkɛ kɛ kakɛ sasapʋ mʋ n lʋwɛ mɛ kusun.”
32 Disse-lhes ele: Ide dizer a essa raposa: eis que expulso demônios e faço curas hoje e amanhã; e ao terceiro dia terminarei a minha vida.
33 Nɩɩ kanan kʋmaa sʋ mʋ, ɩ dagaa fɛɛ n maa kyaga mɛ ɔkpa sʋ n kpee ndaga yɛ ɔkɛ yɛ kakɛ sasapʋ. Ɩ waa nɛnɛ, Gyerusalem ɩ gyɛ kadɛ mʋ nɩɩ bee biti ba mɔɔ Ɩbwaarɛ ɔtɔwɛpʋ.
33 É necessário, todavia, que eu caminhe hoje, amanhã e depois de amanhã, porque não é admissível que um profeta morra fora de Jerusalém.
34 “O Gyerusalem abi, Gyerusalem abi, fanɛ mʋ nɩɩ fan mɔɔ Ɩbwaarɛ atɔwɛpʋ, nɩɩ fan tʋʋ bamʋ nɩɩ Ɩbwaarɛ sun fanɛ asɛ mʋ abuu. N kpan mɛ n‐yɩɩ saŋa kʋmaa fɛɛ n kʋʋla fanɛ waa mɛ ɔtɔ tɔ fɛɛ kanan mʋ nɩɩ kakyaasɛ‐nyi maa bʋga mu‐bii ana mʋ atɛɛ tɔ mʋ. Amaa fan mɛɛ sa mɛ ɔkpa!”
34 Jerusalém, Jerusalém, que matas os profetas e apedrejas os enviados de Deus, quantas vezes quis ajuntar os teus filhos, como a galinha abriga a sua ninhada debaixo das asas, mas não o quiseste!
35 Kɩɩ, fanɛ kabwaarɛ‐sunkpa ayɛ kii biti ki sii kɩ dɛ kɩkpan sa fanɛ. N tɔwɛ fanɛ, fanɛ man bɩla yɛ fan wu mɛ kakɛ akʋ, naa fʋʋ saŋa mʋ nɩɩ fen biti fan tɔwɛ yɛ, “Kusee ɩ gyɛ sa ɔmʋnɩ ɔ ba Ɔnyɩrɩpɛ Ɩbwaarɛ kɩtɩɩ tɔ sʋ.”
35 Eis que vos ficará deserta a vossa casa. Digo-vos, porém, que não me vereis até que venha o dia em que digais: Bendito o que vem em nome do Senhor!

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.