Lucas 13
Ɩbwaarɛ Katɔwɛ Kyula Pʋpwɛ (NAW) vs NAA
1 Kanɩn saŋa maŋa tɔ asa akʋ ba ba tɔwɛ Yesu yɛ Galile abi akʋ ba taa atɔbwaaya ba bɛɛ lɛɛ saraga bɛɛ sa kabwaarɛ‐sunkpa ayɛ mʋ tɔ. Nɩɩ Paleti yɛgɛ nɩɩ ba mɔɔ bamʋ, nɩɩ bamʋ nkalan ɩ bʋga yɛ atɔbwaaya nkalan maa tɔ.
1 Naquela mesma ocasião, estavam ali algumas pessoas que falaram para Jesus a respeito dos galileus cujo sangue Pilatos havia misturado com os sacrifícios que os mesmos realizavam.
2 Yesu lɛɛ kɔnɔ yɛ, “Fan nyi fɛɛ kanɩn Galile abi maŋa awʋrʋfɔ mʋ nɩɩ ba gyii mʋ, ɩ kaapʋ nɩɩ fɛɛ ba gyɛ alibi awaapʋ ba kyɔ Galile abi kpini?
2 Então Jesus lhes disse:
3 Ayee! N tɔwɛ fanɛ yɛ nɩɩ fan man kan lɛɛ fanɛ n‐yɩɩ lɩɩ alibi tɔ bɩrɛ, fanɛ gbaa fanɛ fen biti fan wu fɛɛ bamʋ.
3 Digo a vocês que não eram; se, porém, não se arrependerem, todos vocês também perecerão.
4 Abɛɛ asa kudu aburuwa mʋ nɩɩ Silon kɩbansʋrʋ kyɩna tɩyɛ bamʋ sʋ nɩɩ ba wu mʋ, ɩɩ kaapʋ fɛɛ bamʋ ɩ kyɩna waa alibi ba kyɔ asa mʋ nɩɩ ba bʋ Gyerusalem kpini saŋa maŋa?
4 E, quanto àqueles dezoito sobre os quais desabou a torre de Siloé e os matou, vocês pensam que eles eram mais culpados do que todos os outros moradores de Jerusalém?
5 Ayee! N tɔwɛ fanɛ yɛ nɩɩ fan man kan lɛɛ fanɛ n‐yɩɩ lɩɩ alibi tɔ bɩrɛ, fanɛ gbaa fanɛ kpini fen biti fan wu fɛɛ bamʋ.”
5 Digo a vocês que não eram; mas, se não se arrependerem, todos vocês também perecerão.
6 Tʋtɔ nɩɩ ɔ bɔ bamʋ kɩŋasan nɩmʋ yɛ, “Ɔnyɩn kʋ ɩ kyɩna duu figi oyu mʋ kʋdɔɔ tɔ, nɩɩ o kpee ɔ naa biti kɩmʋ abi amaa ɔ man nyɛ.
6 E Jesus contou a seguinte parábola:
7 Nɩɩ ɔ tɔwɛ ɔnyɩn mʋ nɩɩ ɛɛ kɩɩ kʋdɔɔ mʋ sʋ yɛ, ‘Ɩ waa fɛɛ nsu nsa ndee n maa ba n ba biti abi oyu nɩmʋ sʋ yɛgɛ n mɛɛ nyɛ. Ŋɛ kɩmʋ tʋʋ! Mɩnɛ nɩɩ kɩ yɩlɛ kɩ waa kasɛ nɩmʋ sʋ?’
7 Então disse ao homem que cuidava da vinha: “Já faz três anos que venho procurar fruto nesta figueira e não encontro nada. Portanto, corte-a! Por que ela ainda está ocupando inutilmente a terra?”
8 Nɩɩ ɔnyɩn mʋ lɛɛ kɔnɔ yɛ, ‘Ɔnyɩrɩpɛ yɛgɛ kɩmʋ kɛ kɩ yɩlɛ kesu kʋlʋn tii sʋ. N biti n kuu kyaabɔɔ kɩmʋ kɛ n waa kɩmʋ atɔbwaaya ibini.’
8 Mas o homem que cuidava da vinha respondeu: “Senhor, deixe-a ainda este ano, até que eu escave ao redor dela e ponha estrume.
9 Nɩɩ kɩ kan sɔyɩ abi kesu kakʋ mʋ, ɩ bʋrɔn, nɩɩ kɩ kan kɩ man sɔyɩ bɩrɛ kɛ fʋ ŋɛ kɩmʋ tʋʋ.”
9 Se vier a dar fruto, muito bem. Se não der fruto, o senhor poderá cortá-la.”
10 Kakɛ fʋʋtɛsa akɛ kʋ Yesu ɩ kaapʋ kabwaarɛ‐kʋlɛ ɔgyaŋɛkpa kʋ.
10 Num sábado, Jesus estava ensinando numa das sinagogas.
11 Nɩɩ ɔkyɩɩ mʋ nɩɩ kabwɩɩ libi ki biliŋaa mʋ waa boobi nsu kudu aburuwa mʋ bʋ tʋtɔ. Kabwɩɩ libi mʋ bɩɩtɛ mʋ muŋa nɩɩ ɔ mɛɛ taalɛ tɛɛŋɛ tɔ kpini‐kpini.
11 E chegou ali uma mulher possuída de um espírito de enfermidade, havia já dezoito anos; ela andava encurvada, sem poder se endireitar de modo nenhum.
12 Yesu maa wu mʋ mʋ, ɔ tɩɩ mʋ ba ansi tɔ nɩɩ ɔ tɔwɛ mʋ yɛ, “Ɔkyɩɩ, fʋ nyɛ alanfɩya.”
12 Ao vê-la, Jesus a chamou e lhe disse:
13 Nɩɩ ɔ taa mʋ abaa gyaga mʋ sʋ, nɩɩ opula maŋa tɔ ɔkyɩɩ mʋ kyiigi tɔ, nɩɩ ɔ yɩn Ɩbwaarɛ.
13 E, impondo-lhe as mãos, ela imediatamente se endireitou e dava glória a Deus.
14 Lɩɩ kanan mʋ nɩɩ Yesu kyɛ ɔlɔpʋ kakɛ fʋʋtɛsa akɛ mʋ sʋ mʋ, Gyiwu abi kabwaarɛ‐kʋlɛ ɔgyaŋɛkpa ɔbɩlɩsa mʋ nyɛ agbʋ nɩɩ ɔ tɔwɛ asa mʋ yɛ, “Nkɛ nsiye ɩ gyɛ kusun nkɛ, ɩmʋ sʋ fan ba kanɩn nkɛ maŋa tɔ kɛ ba kyɛ fanɛ alɔ, man gyɛ kakɛ fʋʋtɛsa akɛ.”
14 O chefe da sinagoga, indignado por ver que Jesus curava no sábado, disse à multidão: — Há seis dias em que se deve trabalhar. Venham nesses dias para serem curados, mas não no sábado.
15 Nɩɩ Ɔnyɩrɩpɛ Yesu lɛɛ mʋ kɔnɔ yɛ, “Fanɛ kebunbun ansi wuya ana! Fanɛ anɩmʋ ɩ mɛɛ saaŋɛ mʋ naatɛ‐nyɩnsa abɛɛ mu kuruma kakɛ fʋʋtɛsa akɛ, nɩɩ ɔ mɛɛ sʋ mʋ ee kpee ɛɛ sa mʋ nkyu?
15 Porém o Senhor lhe respondeu:
16 Ɔkyɩɩ nɩmʋ gyɛ Abraham kanaana‐bii mʋ nɩɩ Sɩtaanɛ ŋmina mʋ nsu kudu aburuwa. Mɩnɛ waa nɩɩ ɩ man dagaa maa nyɛ kamɔlɩgɛ kakɛ fʋʋtɛsa akɛ lɩɩ kʋtɔ mʋ nɩɩ ki nyita mʋ sʋ?”
16 Por que motivo não se devia livrar deste cativeiro, em dia de sábado, esta filha de Abraão, a quem Satanás trazia presa há dezoito anos?
17 Maa tɔwɛ falɛ lʋwɛ mʋ, nɩɩ ipeeli ɩ kɩtaa mʋ akisipu kpini. Amaa asa mʋ bɩrɛ ansi i gyii lɩɩ adangana damantɛ mʋ nɩɩ ɔ waa mʋ sʋ.
17 Tendo Jesus dito estas palavras, todos os seus adversários ficaram envergonhados. Entretanto, o povo se alegrava por todos os feitos gloriosos que Jesus realizava.
18 Nɩɩ Yesu taasɛ yɛ, “Nɛnɛ nɩɩ Ɩbwaarɛ kuwura‐gyii mʋ ki du? Mɩnɛ nɩɩ n biti n taa kɩmʋ kaala?
18 Jesus disse:
19 Ki du nɩn fɛɛ gowa kibi mʋ nɩɩ ɔdɔɔpʋ taa du mʋ kʋdɔɔ tɔ nɩɩ kɩ dan biliŋi oyu, nɩɩ nbwiibi bɛɛ ba bɛɛ kyɩna kɩmʋ n‐yaabi sʋ.”
19 É semelhante a um grão de mostarda, que um homem plantou na sua horta; e cresceu e fez-se árvore; e as aves do céu se aninharam nos seus ramos.
20 Nɩɩ ɔ bɩlaa bwii taasɛ yɛ, “Mɩnɛ nɩɩ n biti n taa Ɩbwaarɛ kuwura‐gyii mʋ kaala?
20 Disse mais:
21 Ki du nɩn fɛɛ kɩfɛ tinsa mʋ nɩɩ ɔkyɩɩ taa bʋga kyagɩlɛ bodobodo nnyifo damantɛ tɔ, kɛ kɩfɛ tinsa mʋ ɩɩ yɛgɛ nnyifo maŋa kpini i tin.”
21 É semelhante ao fermento que uma mulher pegou e misturou em três medidas de farinha, até ficar tudo levedado.
22 Nɩɩ Yesu maa kpee Gyerusalem mʋ, ɔ bɔla ndɛ yɛ ndɛ‐bii mʋ sʋ ɛɛ kaapʋ abwaarɛsɩn.
22 Jesus passava por cidades e aldeias, ensinando e caminhando para Jerusalém.
23 Nɩɩ ɔkʋ taasɛ mʋ yɛ, “Ɔnyɩrɩpɛ, amɔɔ asa gbɛrɛɛ ii biti ba ba nyɛ kamɔlɩgɛ?”
23 E alguém lhe perguntou: — Senhor, são poucos os que são salvos?
24 “Fan kpan fanɛ n‐yɩɩ kenken kɛ fan bɔla kebunɔ‐bii mʋ tɔ loo to. N tɔwɛ fanɛ yɛ asa gaalaagaa bee biti ba kpan bamʋ n‐yɩɩ, amaa ba mɛɛ yɛ ba taalɛ.
24 Jesus respondeu:
25 Nɩɩ kɩkpaara wuya kan kʋsʋ tii kebunɔ mʋ, fen biti fan ba yɩlɛ kewusunɔ fen daa ɔpʋnʋ yɛgɛ fɛn kʋlɛ yɛ, ‘Ɔnyɩrɩpɛ tigi kebunɔ sa anɛ.’
25 Quando o dono da casa se tiver levantado e fechado a porta, e vocês, do lado de fora, começarem a bater, dizendo: “Senhor, abra a porta para nós”, ele responderá: “Não sei de onde vocês são.”
26 “Fen biti fan tɔwɛ yɛ, ‘Anaa fʋ ɩ bʋga gyii, nɩɩ an bʋga nuu, nɩɩ fʋ kaapʋ anɛ ndɛ tɔ.’
26 Então vocês dirão: “Comíamos e bebíamos com o senhor. Além disso, o senhor ensinava em nossas ruas.”
27 Amaa ee biti ɔ tɔwɛ fanɛ yɛ, ‘N man nyi fanɛ abɛɛ katɩn mʋ nɩɩ fan lɩɩ. Fanɛ alibi awaapʋ kpini fan lɩɩ mɛ asɛ!’
27 Mas ele dirá a vocês: “Não sei de onde vocês são; afastem-se de mim, vocês todos que praticam o mal.”
28 Saŋa mʋ nɩɩ fen biti fan wu Abraham maa Isaki yɛ Gyekobu yɛ Ɩbwaarɛ atɔwɛpʋ mʋ kpini, ba maa bʋ Ɩbwaarɛ kuwura‐gyii mʋ tɔ, nɩɩ fan man nyɛ ɔkpa loo to mʋ, tʋtɔ nɩɩ fen biti fan su kɛ fan wɛ fanɛ anyi tɔ.
28 Ali haverá choro e ranger de dentes, quando vocês virem Abraão, Isaque, Jacó e todos os profetas no Reino de Deus, mas vocês lançados fora.
29 Asa bee biti ba lɩɩ kyɔwɛ kɩlɩɩ yɛ kyɔwɛ kɩtɩyɛ, kɛ akʋ ba lɩɩ adii yɛ akpɩlɩgɛ, kɛ ba ba kyɩna bamʋ ɩkyɩnakpa Ɩbwaarɛ kuwura‐gyii kensi‐gyii ngyaŋɛ mʋ tɔ.
29 Muitos virão do Oriente e do Ocidente, do Norte e do Sul e tomarão lugar à mesa no Reino de Deus.
30 N tɔwɛ fanɛ kesintin yɛ bamʋ nɩɩ ba bʋ kamaa mʋ akʋ, bee biti ba ba gyankpaa, nɩɩ bamʋ nɩɩ ba gyankpaa mʋ mɔɔ akʋ bee biti ba sii kamaa.”
30 Porém, de fato, há últimos que serão primeiros, e primeiros que serão últimos.
31 Saŋa maŋa tɔ nɩɩ Farasii abi akʋ ba ba Yesu asɛ ba tɔwɛ mʋ yɛ, “Lɩɩ nfɩɩ kpee katɩn kʋ. Lɩɩ fɛɛ Owura Herodi ii biti fɛɛ ɔ mɔɔ fʋ.”
31 Naquela mesma hora, alguns fariseus vieram para dizer a Jesus: — Vá embora daqui, porque Herodes quer matá-lo.
32 Nɩɩ ɔ lɛɛ kɔnɔ yɛ, “Fan kpee naa tɔwɛ kanɩn gboogboo mʋ yɛ, n biti n gya nbwɩɩ libi kɛ n kyɛ asa ndaga yɛ ɔkɛ kɛ kakɛ sasapʋ mʋ n lʋwɛ mɛ kusun.”
32 Ele, porém, lhes respondeu:
33 Nɩɩ kanan kʋmaa sʋ mʋ, ɩ dagaa fɛɛ n maa kyaga mɛ ɔkpa sʋ n kpee ndaga yɛ ɔkɛ yɛ kakɛ sasapʋ. Ɩ waa nɛnɛ, Gyerusalem ɩ gyɛ kadɛ mʋ nɩɩ bee biti ba mɔɔ Ɩbwaarɛ ɔtɔwɛpʋ.
33 Porém, preciso caminhar hoje, amanhã e depois, porque não se espera que um profeta morra fora de Jerusalém.
34 “O Gyerusalem abi, Gyerusalem abi, fanɛ mʋ nɩɩ fan mɔɔ Ɩbwaarɛ atɔwɛpʋ, nɩɩ fan tʋʋ bamʋ nɩɩ Ɩbwaarɛ sun fanɛ asɛ mʋ abuu. N kpan mɛ n‐yɩɩ saŋa kʋmaa fɛɛ n kʋʋla fanɛ waa mɛ ɔtɔ tɔ fɛɛ kanan mʋ nɩɩ kakyaasɛ‐nyi maa bʋga mu‐bii ana mʋ atɛɛ tɔ mʋ. Amaa fan mɛɛ sa mɛ ɔkpa!”
34 — Jerusalém, Jerusalém! Você mata os profetas e apedreja os que lhe são enviados! Quantas vezes eu quis reunir os seus filhos, como a galinha ajunta os do seu próprio ninho debaixo das asas, mas vocês não quiseram!
35 Kɩɩ, fanɛ kabwaarɛ‐sunkpa ayɛ kii biti ki sii kɩ dɛ kɩkpan sa fanɛ. N tɔwɛ fanɛ, fanɛ man bɩla yɛ fan wu mɛ kakɛ akʋ, naa fʋʋ saŋa mʋ nɩɩ fen biti fan tɔwɛ yɛ, “Kusee ɩ gyɛ sa ɔmʋnɩ ɔ ba Ɔnyɩrɩpɛ Ɩbwaarɛ kɩtɩɩ tɔ sʋ.”
35 Eis que a casa de vocês ficará deserta. E eu afirmo a vocês que não me verão mais, até que venham a dizer: “Bendito o que vem em nome do Senhor!”
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.