Lucas 13
Ɩbwaarɛ Katɔwɛ Kyula Pʋpwɛ (NAW) vs NTLH
1 Kanɩn saŋa maŋa tɔ asa akʋ ba ba tɔwɛ Yesu yɛ Galile abi akʋ ba taa atɔbwaaya ba bɛɛ lɛɛ saraga bɛɛ sa kabwaarɛ‐sunkpa ayɛ mʋ tɔ. Nɩɩ Paleti yɛgɛ nɩɩ ba mɔɔ bamʋ, nɩɩ bamʋ nkalan ɩ bʋga yɛ atɔbwaaya nkalan maa tɔ.
1 Naquela mesma ocasião algumas pessoas chegaram e começaram a comentar com Jesus como Pilatos havia mandado matar vários galileus, no momento em que eles ofereciam sacrifícios a Deus.
2 Yesu lɛɛ kɔnɔ yɛ, “Fan nyi fɛɛ kanɩn Galile abi maŋa awʋrʋfɔ mʋ nɩɩ ba gyii mʋ, ɩ kaapʋ nɩɩ fɛɛ ba gyɛ alibi awaapʋ ba kyɔ Galile abi kpini?
2 Então Jesus disse:
3 Ayee! N tɔwɛ fanɛ yɛ nɩɩ fan man kan lɛɛ fanɛ n‐yɩɩ lɩɩ alibi tɔ bɩrɛ, fanɛ gbaa fanɛ fen biti fan wu fɛɛ bamʋ.
3 De modo nenhum! Eu afirmo a vocês que, se não se arrependerem dos seus pecados, todos vocês vão morrer como eles morreram.
4 Abɛɛ asa kudu aburuwa mʋ nɩɩ Silon kɩbansʋrʋ kyɩna tɩyɛ bamʋ sʋ nɩɩ ba wu mʋ, ɩɩ kaapʋ fɛɛ bamʋ ɩ kyɩna waa alibi ba kyɔ asa mʋ nɩɩ ba bʋ Gyerusalem kpini saŋa maŋa?
4 E lembrem daqueles dezoito, do bairro de Siloé, que foram mortos quando a torre caiu em cima deles. Vocês pensam que eles eram piores do que os outros que moravam em Jerusalém?
5 Ayee! N tɔwɛ fanɛ yɛ nɩɩ fan man kan lɛɛ fanɛ n‐yɩɩ lɩɩ alibi tɔ bɩrɛ, fanɛ gbaa fanɛ kpini fen biti fan wu fɛɛ bamʋ.”
5 De modo nenhum! Eu afirmo a vocês que, se não se arrependerem dos seus pecados, todos vocês vão morrer como eles morreram.
6 Tʋtɔ nɩɩ ɔ bɔ bamʋ kɩŋasan nɩmʋ yɛ, “Ɔnyɩn kʋ ɩ kyɩna duu figi oyu mʋ kʋdɔɔ tɔ, nɩɩ o kpee ɔ naa biti kɩmʋ abi amaa ɔ man nyɛ.
6 Então Jesus contou esta parábola :
7 Nɩɩ ɔ tɔwɛ ɔnyɩn mʋ nɩɩ ɛɛ kɩɩ kʋdɔɔ mʋ sʋ yɛ, ‘Ɩ waa fɛɛ nsu nsa ndee n maa ba n ba biti abi oyu nɩmʋ sʋ yɛgɛ n mɛɛ nyɛ. Ŋɛ kɩmʋ tʋʋ! Mɩnɛ nɩɩ kɩ yɩlɛ kɩ waa kasɛ nɩmʋ sʋ?’
7 Aí disse ao homem que tomava conta da plantação: “Olhe! Já faz três anos seguidos que venho buscar figos nesta figueira e não encontro nenhum. Corte esta figueira! Por que deixá-la continuar tirando a força da terra sem produzir nada?”
8 Nɩɩ ɔnyɩn mʋ lɛɛ kɔnɔ yɛ, ‘Ɔnyɩrɩpɛ yɛgɛ kɩmʋ kɛ kɩ yɩlɛ kesu kʋlʋn tii sʋ. N biti n kuu kyaabɔɔ kɩmʋ kɛ n waa kɩmʋ atɔbwaaya ibini.’
8 Mas o empregado respondeu: “Patrão, deixe a figueira ficar mais este ano. Eu vou afofar a terra em volta dela e pôr bastante adubo.
9 Nɩɩ kɩ kan sɔyɩ abi kesu kakʋ mʋ, ɩ bʋrɔn, nɩɩ kɩ kan kɩ man sɔyɩ bɩrɛ kɛ fʋ ŋɛ kɩmʋ tʋʋ.”
9 Se no ano que vem ela der figos, muito bem. Se não der, então mande cortá-la.”
10 Kakɛ fʋʋtɛsa akɛ kʋ Yesu ɩ kaapʋ kabwaarɛ‐kʋlɛ ɔgyaŋɛkpa kʋ.
10 Certo sábado, Jesus estava ensinando numa sinagoga .
11 Nɩɩ ɔkyɩɩ mʋ nɩɩ kabwɩɩ libi ki biliŋaa mʋ waa boobi nsu kudu aburuwa mʋ bʋ tʋtɔ. Kabwɩɩ libi mʋ bɩɩtɛ mʋ muŋa nɩɩ ɔ mɛɛ taalɛ tɛɛŋɛ tɔ kpini‐kpini.
11 E chegou ali uma mulher que fazia dezoito anos que estava doente, por causa de um espírito mau. Ela andava encurvada e não conseguia se endireitar.
12 Yesu maa wu mʋ mʋ, ɔ tɩɩ mʋ ba ansi tɔ nɩɩ ɔ tɔwɛ mʋ yɛ, “Ɔkyɩɩ, fʋ nyɛ alanfɩya.”
12 Quando Jesus a viu, ele a chamou e disse:
13 Nɩɩ ɔ taa mʋ abaa gyaga mʋ sʋ, nɩɩ opula maŋa tɔ ɔkyɩɩ mʋ kyiigi tɔ, nɩɩ ɔ yɩn Ɩbwaarɛ.
13 Aí pôs as mãos sobre ela, e ela logo se endireitou e começou a louvar a Deus.
14 Lɩɩ kanan mʋ nɩɩ Yesu kyɛ ɔlɔpʋ kakɛ fʋʋtɛsa akɛ mʋ sʋ mʋ, Gyiwu abi kabwaarɛ‐kʋlɛ ɔgyaŋɛkpa ɔbɩlɩsa mʋ nyɛ agbʋ nɩɩ ɔ tɔwɛ asa mʋ yɛ, “Nkɛ nsiye ɩ gyɛ kusun nkɛ, ɩmʋ sʋ fan ba kanɩn nkɛ maŋa tɔ kɛ ba kyɛ fanɛ alɔ, man gyɛ kakɛ fʋʋtɛsa akɛ.”
14 Mas o chefe da sinagoga ficou zangado porque Jesus havia feito uma cura no sábado. Por isso disse ao povo: — Há seis dias para trabalhar. Pois venham nesses dias para serem curados, mas, no sábado, não!
15 Nɩɩ Ɔnyɩrɩpɛ Yesu lɛɛ mʋ kɔnɔ yɛ, “Fanɛ kebunbun ansi wuya ana! Fanɛ anɩmʋ ɩ mɛɛ saaŋɛ mʋ naatɛ‐nyɩnsa abɛɛ mu kuruma kakɛ fʋʋtɛsa akɛ, nɩɩ ɔ mɛɛ sʋ mʋ ee kpee ɛɛ sa mʋ nkyu?
15 Então o Senhor respondeu:
16 Ɔkyɩɩ nɩmʋ gyɛ Abraham kanaana‐bii mʋ nɩɩ Sɩtaanɛ ŋmina mʋ nsu kudu aburuwa. Mɩnɛ waa nɩɩ ɩ man dagaa maa nyɛ kamɔlɩgɛ kakɛ fʋʋtɛsa akɛ lɩɩ kʋtɔ mʋ nɩɩ ki nyita mʋ sʋ?”
16 E agora está aqui uma descendente de Abraão que Satanás prendeu durante dezoito anos. Por que é que no sábado ela não devia ficar livre dessa doença?
17 Maa tɔwɛ falɛ lʋwɛ mʋ, nɩɩ ipeeli ɩ kɩtaa mʋ akisipu kpini. Amaa asa mʋ bɩrɛ ansi i gyii lɩɩ adangana damantɛ mʋ nɩɩ ɔ waa mʋ sʋ.
17 Os inimigos de Jesus ficaram envergonhados com essa resposta, mas toda a multidão ficou alegre com as coisas maravilhosas que ele fazia.
18 Nɩɩ Yesu taasɛ yɛ, “Nɛnɛ nɩɩ Ɩbwaarɛ kuwura‐gyii mʋ ki du? Mɩnɛ nɩɩ n biti n taa kɩmʋ kaala?
18 Jesus disse:
19 Ki du nɩn fɛɛ gowa kibi mʋ nɩɩ ɔdɔɔpʋ taa du mʋ kʋdɔɔ tɔ nɩɩ kɩ dan biliŋi oyu, nɩɩ nbwiibi bɛɛ ba bɛɛ kyɩna kɩmʋ n‐yaabi sʋ.”
19 Ele é como uma semente de mostarda que um homem pega e planta na sua horta. A planta cresce e fica uma árvore, e os passarinhos fazem ninhos nos seus ramos.
20 Nɩɩ ɔ bɩlaa bwii taasɛ yɛ, “Mɩnɛ nɩɩ n biti n taa Ɩbwaarɛ kuwura‐gyii mʋ kaala?
20 Jesus continuou:
21 Ki du nɩn fɛɛ kɩfɛ tinsa mʋ nɩɩ ɔkyɩɩ taa bʋga kyagɩlɛ bodobodo nnyifo damantɛ tɔ, kɛ kɩfɛ tinsa mʋ ɩɩ yɛgɛ nnyifo maŋa kpini i tin.”
21 Ele é como o fermento que uma mulher pega e mistura em três medidas de farinha, até que ele se espalhe por toda a massa.
22 Nɩɩ Yesu maa kpee Gyerusalem mʋ, ɔ bɔla ndɛ yɛ ndɛ‐bii mʋ sʋ ɛɛ kaapʋ abwaarɛsɩn.
22 Jesus atravessava cidades e povoados, ensinando na sua viagem para Jerusalém.
23 Nɩɩ ɔkʋ taasɛ mʋ yɛ, “Ɔnyɩrɩpɛ, amɔɔ asa gbɛrɛɛ ii biti ba ba nyɛ kamɔlɩgɛ?”
23 Alguém perguntou: — Senhor, são poucos os que vão ser salvos? Jesus respondeu:
24 “Fan kpan fanɛ n‐yɩɩ kenken kɛ fan bɔla kebunɔ‐bii mʋ tɔ loo to. N tɔwɛ fanɛ yɛ asa gaalaagaa bee biti ba kpan bamʋ n‐yɩɩ, amaa ba mɛɛ yɛ ba taalɛ.
24 — Façam tudo para entrar pela porta estreita. Pois eu afirmo a vocês que muitos vão querer entrar, mas não poderão.
25 Nɩɩ kɩkpaara wuya kan kʋsʋ tii kebunɔ mʋ, fen biti fan ba yɩlɛ kewusunɔ fen daa ɔpʋnʋ yɛgɛ fɛn kʋlɛ yɛ, ‘Ɔnyɩrɩpɛ tigi kebunɔ sa anɛ.’
25 — O dono da casa vai se levantar e fechar a porta. Então vocês ficarão do lado de fora, batendo na porta e dizendo: “Senhor, nos deixe entrar!” E ele responderá: “Não sei de onde são vocês.”
26 “Fen biti fan tɔwɛ yɛ, ‘Anaa fʋ ɩ bʋga gyii, nɩɩ an bʋga nuu, nɩɩ fʋ kaapʋ anɛ ndɛ tɔ.’
26 Aí vocês dirão: “Nós comemos e bebemos com o senhor. O senhor ensinou na nossa cidade.”
27 Amaa ee biti ɔ tɔwɛ fanɛ yɛ, ‘N man nyi fanɛ abɛɛ katɩn mʋ nɩɩ fan lɩɩ. Fanɛ alibi awaapʋ kpini fan lɩɩ mɛ asɛ!’
27 Mas ele responderá: “Não sei de onde são vocês. Afastem-se de mim, vocês que só fazem o mal.”
28 Saŋa mʋ nɩɩ fen biti fan wu Abraham maa Isaki yɛ Gyekobu yɛ Ɩbwaarɛ atɔwɛpʋ mʋ kpini, ba maa bʋ Ɩbwaarɛ kuwura‐gyii mʋ tɔ, nɩɩ fan man nyɛ ɔkpa loo to mʋ, tʋtɔ nɩɩ fen biti fan su kɛ fan wɛ fanɛ anyi tɔ.
28 Quando vocês virem Abraão, Isaque, Jacó e todos os
29 Asa bee biti ba lɩɩ kyɔwɛ kɩlɩɩ yɛ kyɔwɛ kɩtɩyɛ, kɛ akʋ ba lɩɩ adii yɛ akpɩlɩgɛ, kɛ ba ba kyɩna bamʋ ɩkyɩnakpa Ɩbwaarɛ kuwura‐gyii kensi‐gyii ngyaŋɛ mʋ tɔ.
29 Muitos virão do Leste e do Oeste, do Norte e do Sul e vão sentar-se à mesa no Reino de Deus.
30 N tɔwɛ fanɛ kesintin yɛ bamʋ nɩɩ ba bʋ kamaa mʋ akʋ, bee biti ba ba gyankpaa, nɩɩ bamʋ nɩɩ ba gyankpaa mʋ mɔɔ akʋ bee biti ba sii kamaa.”
30 E os que agora são os últimos serão os primeiros, e os primeiros serão os últimos.
31 Saŋa maŋa tɔ nɩɩ Farasii abi akʋ ba ba Yesu asɛ ba tɔwɛ mʋ yɛ, “Lɩɩ nfɩɩ kpee katɩn kʋ. Lɩɩ fɛɛ Owura Herodi ii biti fɛɛ ɔ mɔɔ fʋ.”
31 Naquele momento alguns fariseus chegaram perto de Jesus e disseram: — Vá embora daqui, porque Herodes quer matá-lo.
32 Nɩɩ ɔ lɛɛ kɔnɔ yɛ, “Fan kpee naa tɔwɛ kanɩn gboogboo mʋ yɛ, n biti n gya nbwɩɩ libi kɛ n kyɛ asa ndaga yɛ ɔkɛ kɛ kakɛ sasapʋ mʋ n lʋwɛ mɛ kusun.”
32 Jesus respondeu:
33 Nɩɩ kanan kʋmaa sʋ mʋ, ɩ dagaa fɛɛ n maa kyaga mɛ ɔkpa sʋ n kpee ndaga yɛ ɔkɛ yɛ kakɛ sasapʋ. Ɩ waa nɛnɛ, Gyerusalem ɩ gyɛ kadɛ mʋ nɩɩ bee biti ba mɔɔ Ɩbwaarɛ ɔtɔwɛpʋ.
33 E Jesus continuou:
34 “O Gyerusalem abi, Gyerusalem abi, fanɛ mʋ nɩɩ fan mɔɔ Ɩbwaarɛ atɔwɛpʋ, nɩɩ fan tʋʋ bamʋ nɩɩ Ɩbwaarɛ sun fanɛ asɛ mʋ abuu. N kpan mɛ n‐yɩɩ saŋa kʋmaa fɛɛ n kʋʋla fanɛ waa mɛ ɔtɔ tɔ fɛɛ kanan mʋ nɩɩ kakyaasɛ‐nyi maa bʋga mu‐bii ana mʋ atɛɛ tɔ mʋ. Amaa fan mɛɛ sa mɛ ɔkpa!”
34 — Jerusalém, Jerusalém, que mata os profetas e apedreja os mensageiros que Deus lhe manda! Quantas vezes eu quis abraçar todo o seu povo, assim como a galinha ajunta os seus pintinhos debaixo das suas asas, mas vocês não quiseram!
35 Kɩɩ, fanɛ kabwaarɛ‐sunkpa ayɛ kii biti ki sii kɩ dɛ kɩkpan sa fanɛ. N tɔwɛ fanɛ, fanɛ man bɩla yɛ fan wu mɛ kakɛ akʋ, naa fʋʋ saŋa mʋ nɩɩ fen biti fan tɔwɛ yɛ, “Kusee ɩ gyɛ sa ɔmʋnɩ ɔ ba Ɔnyɩrɩpɛ Ɩbwaarɛ kɩtɩɩ tɔ sʋ.”
35 Agora a casa de vocês ficará completamente abandonada. Eu afirmo que vocês não me verão mais, até chegar o tempo em que dirão: “Deus abençoe aquele que vem em nome do Senhor!”
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.