Lucas 13
Ɩbwaarɛ Katɔwɛ Kyula Pʋpwɛ (NAW) vs ARIB
1 Kanɩn saŋa maŋa tɔ asa akʋ ba ba tɔwɛ Yesu yɛ Galile abi akʋ ba taa atɔbwaaya ba bɛɛ lɛɛ saraga bɛɛ sa kabwaarɛ‐sunkpa ayɛ mʋ tɔ. Nɩɩ Paleti yɛgɛ nɩɩ ba mɔɔ bamʋ, nɩɩ bamʋ nkalan ɩ bʋga yɛ atɔbwaaya nkalan maa tɔ.
1 Ora, naquele mesmo tempo estavam presentes alguns que lhe falavam dos galileus cujo sangue Pilatos misturara com os sacrifícios deles.
2 Yesu lɛɛ kɔnɔ yɛ, “Fan nyi fɛɛ kanɩn Galile abi maŋa awʋrʋfɔ mʋ nɩɩ ba gyii mʋ, ɩ kaapʋ nɩɩ fɛɛ ba gyɛ alibi awaapʋ ba kyɔ Galile abi kpini?
2 Respondeu-lhes Jesus: Pensais vós que esses foram maiores pecadores do que todos os galileus, por terem padecido tais coisas?
3 Ayee! N tɔwɛ fanɛ yɛ nɩɩ fan man kan lɛɛ fanɛ n‐yɩɩ lɩɩ alibi tɔ bɩrɛ, fanɛ gbaa fanɛ fen biti fan wu fɛɛ bamʋ.
3 Não, eu vos digo; antes, se não vos arrependerdes, todos de igual modo perecereis.
4 Abɛɛ asa kudu aburuwa mʋ nɩɩ Silon kɩbansʋrʋ kyɩna tɩyɛ bamʋ sʋ nɩɩ ba wu mʋ, ɩɩ kaapʋ fɛɛ bamʋ ɩ kyɩna waa alibi ba kyɔ asa mʋ nɩɩ ba bʋ Gyerusalem kpini saŋa maŋa?
4 Ou pensais que aqueles dezoito, sobre os quais caiu a torre de Siloé e os matou, foram mais culpados do que todos os outros habitantes de Jerusalém?
5 Ayee! N tɔwɛ fanɛ yɛ nɩɩ fan man kan lɛɛ fanɛ n‐yɩɩ lɩɩ alibi tɔ bɩrɛ, fanɛ gbaa fanɛ kpini fen biti fan wu fɛɛ bamʋ.”
5 Não, eu vos digo; antes, se não vos arrependerdes, todos de igual modo perecereis.
6 Tʋtɔ nɩɩ ɔ bɔ bamʋ kɩŋasan nɩmʋ yɛ, “Ɔnyɩn kʋ ɩ kyɩna duu figi oyu mʋ kʋdɔɔ tɔ, nɩɩ o kpee ɔ naa biti kɩmʋ abi amaa ɔ man nyɛ.
6 E passou a narrar esta parábola: Certo homem tinha uma figueira plantada na sua vinha; e indo procurar fruto nela, e não o achou.
7 Nɩɩ ɔ tɔwɛ ɔnyɩn mʋ nɩɩ ɛɛ kɩɩ kʋdɔɔ mʋ sʋ yɛ, ‘Ɩ waa fɛɛ nsu nsa ndee n maa ba n ba biti abi oyu nɩmʋ sʋ yɛgɛ n mɛɛ nyɛ. Ŋɛ kɩmʋ tʋʋ! Mɩnɛ nɩɩ kɩ yɩlɛ kɩ waa kasɛ nɩmʋ sʋ?’
7 Disse então ao viticultor: Eis que há três anos venho procurar fruto nesta figueira, e não o acho; corta-a; para que ocupa ela ainda a terra inutilmente?
8 Nɩɩ ɔnyɩn mʋ lɛɛ kɔnɔ yɛ, ‘Ɔnyɩrɩpɛ yɛgɛ kɩmʋ kɛ kɩ yɩlɛ kesu kʋlʋn tii sʋ. N biti n kuu kyaabɔɔ kɩmʋ kɛ n waa kɩmʋ atɔbwaaya ibini.’
8 Respondeu-lhe ele: Senhor, deixa-a este ano ainda, até que eu cave em derredor, e lhe deite estrume;
9 Nɩɩ kɩ kan sɔyɩ abi kesu kakʋ mʋ, ɩ bʋrɔn, nɩɩ kɩ kan kɩ man sɔyɩ bɩrɛ kɛ fʋ ŋɛ kɩmʋ tʋʋ.”
9 e se no futuro der fruto, bem; mas, se não, cortá-la-ás.
10 Kakɛ fʋʋtɛsa akɛ kʋ Yesu ɩ kaapʋ kabwaarɛ‐kʋlɛ ɔgyaŋɛkpa kʋ.
10 Jesus estava ensinando numa das sinagogas no sábado.
11 Nɩɩ ɔkyɩɩ mʋ nɩɩ kabwɩɩ libi ki biliŋaa mʋ waa boobi nsu kudu aburuwa mʋ bʋ tʋtɔ. Kabwɩɩ libi mʋ bɩɩtɛ mʋ muŋa nɩɩ ɔ mɛɛ taalɛ tɛɛŋɛ tɔ kpini‐kpini.
11 E estava ali uma mulher que tinha um espírito de enfermidade havia já dezoito anos; e andava encurvada, e não podia de modo algum endireitar-se.
12 Yesu maa wu mʋ mʋ, ɔ tɩɩ mʋ ba ansi tɔ nɩɩ ɔ tɔwɛ mʋ yɛ, “Ɔkyɩɩ, fʋ nyɛ alanfɩya.”
12 Vendo-a Jesus, chamou-a, e disse-lhe: Mulher, estás livre da tua enfermidade;
13 Nɩɩ ɔ taa mʋ abaa gyaga mʋ sʋ, nɩɩ opula maŋa tɔ ɔkyɩɩ mʋ kyiigi tɔ, nɩɩ ɔ yɩn Ɩbwaarɛ.
13 e impôs-lhe as mãos e imediatamente ela se endireitou, e glorificava a Deus.
14 Lɩɩ kanan mʋ nɩɩ Yesu kyɛ ɔlɔpʋ kakɛ fʋʋtɛsa akɛ mʋ sʋ mʋ, Gyiwu abi kabwaarɛ‐kʋlɛ ɔgyaŋɛkpa ɔbɩlɩsa mʋ nyɛ agbʋ nɩɩ ɔ tɔwɛ asa mʋ yɛ, “Nkɛ nsiye ɩ gyɛ kusun nkɛ, ɩmʋ sʋ fan ba kanɩn nkɛ maŋa tɔ kɛ ba kyɛ fanɛ alɔ, man gyɛ kakɛ fʋʋtɛsa akɛ.”
14 Então o chefe da sinagoga, indignado porque Jesus curara no sábado, tomando a palavra disse à multidão: Seis dias há em que se deve trabalhar; vinde, pois, neles para serdes curados, e não no dia de sábado.
15 Nɩɩ Ɔnyɩrɩpɛ Yesu lɛɛ mʋ kɔnɔ yɛ, “Fanɛ kebunbun ansi wuya ana! Fanɛ anɩmʋ ɩ mɛɛ saaŋɛ mʋ naatɛ‐nyɩnsa abɛɛ mu kuruma kakɛ fʋʋtɛsa akɛ, nɩɩ ɔ mɛɛ sʋ mʋ ee kpee ɛɛ sa mʋ nkyu?
15 Respondeu-lhe, porém, o Senhor: Hipócritas, no sábado não desprende da manjedoura cada um de vós o seu boi, ou jumento, para o levar a beber?
16 Ɔkyɩɩ nɩmʋ gyɛ Abraham kanaana‐bii mʋ nɩɩ Sɩtaanɛ ŋmina mʋ nsu kudu aburuwa. Mɩnɛ waa nɩɩ ɩ man dagaa maa nyɛ kamɔlɩgɛ kakɛ fʋʋtɛsa akɛ lɩɩ kʋtɔ mʋ nɩɩ ki nyita mʋ sʋ?”
16 E não devia ser solta desta prisão, no dia de sábado, esta que é filha de Abraão, a qual há dezoito anos Satanás tinha presa?
17 Maa tɔwɛ falɛ lʋwɛ mʋ, nɩɩ ipeeli ɩ kɩtaa mʋ akisipu kpini. Amaa asa mʋ bɩrɛ ansi i gyii lɩɩ adangana damantɛ mʋ nɩɩ ɔ waa mʋ sʋ.
17 E dizendo ele essas coisas, todos os seus adversário ficavam envergonhados; e todo o povo se alegrava por todas as coisas gloriosas que eram feitas por ele.
18 Nɩɩ Yesu taasɛ yɛ, “Nɛnɛ nɩɩ Ɩbwaarɛ kuwura‐gyii mʋ ki du? Mɩnɛ nɩɩ n biti n taa kɩmʋ kaala?
18 Ele, pois, dizia: A que é semelhante o reino de Deus, e a que o compararei?
19 Ki du nɩn fɛɛ gowa kibi mʋ nɩɩ ɔdɔɔpʋ taa du mʋ kʋdɔɔ tɔ nɩɩ kɩ dan biliŋi oyu, nɩɩ nbwiibi bɛɛ ba bɛɛ kyɩna kɩmʋ n‐yaabi sʋ.”
19 É semelhante a um grão de mostarda que um homem tomou e lançou na sua horta; cresceu, e fez-se árvore, e em seus ramos se aninharam as aves do céu.
20 Nɩɩ ɔ bɩlaa bwii taasɛ yɛ, “Mɩnɛ nɩɩ n biti n taa Ɩbwaarɛ kuwura‐gyii mʋ kaala?
20 E disse outra vez: A que compararei o reino de Deus?
21 Ki du nɩn fɛɛ kɩfɛ tinsa mʋ nɩɩ ɔkyɩɩ taa bʋga kyagɩlɛ bodobodo nnyifo damantɛ tɔ, kɛ kɩfɛ tinsa mʋ ɩɩ yɛgɛ nnyifo maŋa kpini i tin.”
21 É semelhante ao fermento que uma mulher tomou e misturou com três medidas de farinha, até ficar toda ela levedada.
22 Nɩɩ Yesu maa kpee Gyerusalem mʋ, ɔ bɔla ndɛ yɛ ndɛ‐bii mʋ sʋ ɛɛ kaapʋ abwaarɛsɩn.
22 Assim percorria Jesus as cidades e as aldeias, ensinando, e caminhando para Jerusalém.
23 Nɩɩ ɔkʋ taasɛ mʋ yɛ, “Ɔnyɩrɩpɛ, amɔɔ asa gbɛrɛɛ ii biti ba ba nyɛ kamɔlɩgɛ?”
23 E alguém lhe perguntou: Senhor, são poucos os que se salvam? Ao que ele lhes respondeu:
24 “Fan kpan fanɛ n‐yɩɩ kenken kɛ fan bɔla kebunɔ‐bii mʋ tɔ loo to. N tɔwɛ fanɛ yɛ asa gaalaagaa bee biti ba kpan bamʋ n‐yɩɩ, amaa ba mɛɛ yɛ ba taalɛ.
24 Porfiai por entrar pela porta estreita; porque eu vos digo que muitos procurarão entrar, e não poderão.
25 Nɩɩ kɩkpaara wuya kan kʋsʋ tii kebunɔ mʋ, fen biti fan ba yɩlɛ kewusunɔ fen daa ɔpʋnʋ yɛgɛ fɛn kʋlɛ yɛ, ‘Ɔnyɩrɩpɛ tigi kebunɔ sa anɛ.’
25 Quando o dono da casa se tiver levantado e cerrado a porta, e vós começardes, de fora, a bater à porta, dizendo: Senhor, abre-nos; e ele vos responder: Não sei donde vós sois;
26 “Fen biti fan tɔwɛ yɛ, ‘Anaa fʋ ɩ bʋga gyii, nɩɩ an bʋga nuu, nɩɩ fʋ kaapʋ anɛ ndɛ tɔ.’
26 então começareis a dizer: Comemos e bebemos na tua presença, e tu ensinaste nas nossas ruas;
27 Amaa ee biti ɔ tɔwɛ fanɛ yɛ, ‘N man nyi fanɛ abɛɛ katɩn mʋ nɩɩ fan lɩɩ. Fanɛ alibi awaapʋ kpini fan lɩɩ mɛ asɛ!’
27 e ele vos responderá: Não sei donde sois; apartai-vos de mim, vós todos os que praticais a iniqüidade.
28 Saŋa mʋ nɩɩ fen biti fan wu Abraham maa Isaki yɛ Gyekobu yɛ Ɩbwaarɛ atɔwɛpʋ mʋ kpini, ba maa bʋ Ɩbwaarɛ kuwura‐gyii mʋ tɔ, nɩɩ fan man nyɛ ɔkpa loo to mʋ, tʋtɔ nɩɩ fen biti fan su kɛ fan wɛ fanɛ anyi tɔ.
28 Ali haverá choro e ranger de dentes quando virdes Abraão, Isaque, Jacó e todos os profetas no reino de Deus, e vós lançados fora.
29 Asa bee biti ba lɩɩ kyɔwɛ kɩlɩɩ yɛ kyɔwɛ kɩtɩyɛ, kɛ akʋ ba lɩɩ adii yɛ akpɩlɩgɛ, kɛ ba ba kyɩna bamʋ ɩkyɩnakpa Ɩbwaarɛ kuwura‐gyii kensi‐gyii ngyaŋɛ mʋ tɔ.
29 Muitos virão do oriente e do ocidente, do norte e do sul, e reclinar-se-ão à mesa no reino de Deus.
30 N tɔwɛ fanɛ kesintin yɛ bamʋ nɩɩ ba bʋ kamaa mʋ akʋ, bee biti ba ba gyankpaa, nɩɩ bamʋ nɩɩ ba gyankpaa mʋ mɔɔ akʋ bee biti ba sii kamaa.”
30 Pois há últimos que serão primeiros, e primeiros que serão últimos.
31 Saŋa maŋa tɔ nɩɩ Farasii abi akʋ ba ba Yesu asɛ ba tɔwɛ mʋ yɛ, “Lɩɩ nfɩɩ kpee katɩn kʋ. Lɩɩ fɛɛ Owura Herodi ii biti fɛɛ ɔ mɔɔ fʋ.”
31 Naquela mesma hora chegaram alguns fariseus que lhe disseram: Sai, e retira-te daqui, porque Herodes quer matar-te.
32 Nɩɩ ɔ lɛɛ kɔnɔ yɛ, “Fan kpee naa tɔwɛ kanɩn gboogboo mʋ yɛ, n biti n gya nbwɩɩ libi kɛ n kyɛ asa ndaga yɛ ɔkɛ kɛ kakɛ sasapʋ mʋ n lʋwɛ mɛ kusun.”
32 Respondeu-lhes Jesus: Ide e dizei a essa raposa: Eis que vou expulsando demônios e fazendo curas, hoje e amanhã, e no terceiro dia serei consumado.
33 Nɩɩ kanan kʋmaa sʋ mʋ, ɩ dagaa fɛɛ n maa kyaga mɛ ɔkpa sʋ n kpee ndaga yɛ ɔkɛ yɛ kakɛ sasapʋ. Ɩ waa nɛnɛ, Gyerusalem ɩ gyɛ kadɛ mʋ nɩɩ bee biti ba mɔɔ Ɩbwaarɛ ɔtɔwɛpʋ.
33 Importa, contudo, caminhar hoje, amanhã, e no dia seguinte; porque não convém que morra um profeta fora de Jerusalém.
34 “O Gyerusalem abi, Gyerusalem abi, fanɛ mʋ nɩɩ fan mɔɔ Ɩbwaarɛ atɔwɛpʋ, nɩɩ fan tʋʋ bamʋ nɩɩ Ɩbwaarɛ sun fanɛ asɛ mʋ abuu. N kpan mɛ n‐yɩɩ saŋa kʋmaa fɛɛ n kʋʋla fanɛ waa mɛ ɔtɔ tɔ fɛɛ kanan mʋ nɩɩ kakyaasɛ‐nyi maa bʋga mu‐bii ana mʋ atɛɛ tɔ mʋ. Amaa fan mɛɛ sa mɛ ɔkpa!”
34 Jerusalém, Jerusalém, que matas os profetas, e apedrejas os que a ti são enviados! Quantas vezes quis eu ajuntar os teus filhos, como a galinha ajunta a sua ninhada debaixo das asas, e não quiseste!
35 Kɩɩ, fanɛ kabwaarɛ‐sunkpa ayɛ kii biti ki sii kɩ dɛ kɩkpan sa fanɛ. N tɔwɛ fanɛ, fanɛ man bɩla yɛ fan wu mɛ kakɛ akʋ, naa fʋʋ saŋa mʋ nɩɩ fen biti fan tɔwɛ yɛ, “Kusee ɩ gyɛ sa ɔmʋnɩ ɔ ba Ɔnyɩrɩpɛ Ɩbwaarɛ kɩtɩɩ tɔ sʋ.”
35 Eis aí, abandonada vos é a vossa casa. E eu vos digo que não me vereis até que venha o tempo em que digais: Bendito aquele que vem em nome do Senhor.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.