Lucas 13
Ɩbwaarɛ Katɔwɛ Kyula Pʋpwɛ (NAW) vs NVT
1 Kanɩn saŋa maŋa tɔ asa akʋ ba ba tɔwɛ Yesu yɛ Galile abi akʋ ba taa atɔbwaaya ba bɛɛ lɛɛ saraga bɛɛ sa kabwaarɛ‐sunkpa ayɛ mʋ tɔ. Nɩɩ Paleti yɛgɛ nɩɩ ba mɔɔ bamʋ, nɩɩ bamʋ nkalan ɩ bʋga yɛ atɔbwaaya nkalan maa tɔ.
1 Por essa época, Jesus foi informado de que Pilatos havia assassinado algumas pessoas da Galileia enquanto ofereciam sacrifícios.
2 Yesu lɛɛ kɔnɔ yɛ, “Fan nyi fɛɛ kanɩn Galile abi maŋa awʋrʋfɔ mʋ nɩɩ ba gyii mʋ, ɩ kaapʋ nɩɩ fɛɛ ba gyɛ alibi awaapʋ ba kyɔ Galile abi kpini?
2 “Vocês pensam que esses galileus eram mais pecadores que todos os outros da Galileia?”, perguntou Jesus. “Foi por isso que sofreram?
3 Ayee! N tɔwɛ fanɛ yɛ nɩɩ fan man kan lɛɛ fanɛ n‐yɩɩ lɩɩ alibi tɔ bɩrɛ, fanɛ gbaa fanɛ fen biti fan wu fɛɛ bamʋ.
3 De maneira alguma! Mas, se não se arrependerem, vocês também morrerão.
4 Abɛɛ asa kudu aburuwa mʋ nɩɩ Silon kɩbansʋrʋ kyɩna tɩyɛ bamʋ sʋ nɩɩ ba wu mʋ, ɩɩ kaapʋ fɛɛ bamʋ ɩ kyɩna waa alibi ba kyɔ asa mʋ nɩɩ ba bʋ Gyerusalem kpini saŋa maŋa?
4 E quanto aos dezoito que morreram quando a torre de Siloé caiu sobre eles? Eram mais pecadores que os demais de Jerusalém?
5 Ayee! N tɔwɛ fanɛ yɛ nɩɩ fan man kan lɛɛ fanɛ n‐yɩɩ lɩɩ alibi tɔ bɩrɛ, fanɛ gbaa fanɛ kpini fen biti fan wu fɛɛ bamʋ.”
5 Não! E eu volto a lhes dizer: a menos que se arrependam, todos vocês também morrerão.”
6 Tʋtɔ nɩɩ ɔ bɔ bamʋ kɩŋasan nɩmʋ yɛ, “Ɔnyɩn kʋ ɩ kyɩna duu figi oyu mʋ kʋdɔɔ tɔ, nɩɩ o kpee ɔ naa biti kɩmʋ abi amaa ɔ man nyɛ.
6 Então Jesus contou a seguinte parábola: “Um homem tinha uma figueira em seu vinhedo e foi várias vezes procurar frutos nela, sem sucesso.
7 Nɩɩ ɔ tɔwɛ ɔnyɩn mʋ nɩɩ ɛɛ kɩɩ kʋdɔɔ mʋ sʋ yɛ, ‘Ɩ waa fɛɛ nsu nsa ndee n maa ba n ba biti abi oyu nɩmʋ sʋ yɛgɛ n mɛɛ nyɛ. Ŋɛ kɩmʋ tʋʋ! Mɩnɛ nɩɩ kɩ yɩlɛ kɩ waa kasɛ nɩmʋ sʋ?’
7 Por fim, disse ao jardineiro: ‘Esperei três anos e não encontrei um figo sequer. Corte a figueira, pois só está ocupando espaço no pomar’.
8 Nɩɩ ɔnyɩn mʋ lɛɛ kɔnɔ yɛ, ‘Ɔnyɩrɩpɛ yɛgɛ kɩmʋ kɛ kɩ yɩlɛ kesu kʋlʋn tii sʋ. N biti n kuu kyaabɔɔ kɩmʋ kɛ n waa kɩmʋ atɔbwaaya ibini.’
8 “O jardineiro respondeu: ‘Senhor, deixe-a mais um ano, e eu cuidarei dela e a adubarei.
9 Nɩɩ kɩ kan sɔyɩ abi kesu kakʋ mʋ, ɩ bʋrɔn, nɩɩ kɩ kan kɩ man sɔyɩ bɩrɛ kɛ fʋ ŋɛ kɩmʋ tʋʋ.”
9 Se der figos no próximo ano, ótimo; se não, mande cortá-la’”.
10 Kakɛ fʋʋtɛsa akɛ kʋ Yesu ɩ kaapʋ kabwaarɛ‐kʋlɛ ɔgyaŋɛkpa kʋ.
10 Certo sábado, quando Jesus ensinava numa sinagoga,
11 Nɩɩ ɔkyɩɩ mʋ nɩɩ kabwɩɩ libi ki biliŋaa mʋ waa boobi nsu kudu aburuwa mʋ bʋ tʋtɔ. Kabwɩɩ libi mʋ bɩɩtɛ mʋ muŋa nɩɩ ɔ mɛɛ taalɛ tɛɛŋɛ tɔ kpini‐kpini.
11 apareceu uma mulher enferma por causa de um espírito impuro. Andava encurvada havia dezoito anos e não conseguia se endireitar.
12 Yesu maa wu mʋ mʋ, ɔ tɩɩ mʋ ba ansi tɔ nɩɩ ɔ tɔwɛ mʋ yɛ, “Ɔkyɩɩ, fʋ nyɛ alanfɩya.”
12 Ao vê-la, Jesus a chamou para perto e disse: “Mulher, você está curada de sua doença!”.
13 Nɩɩ ɔ taa mʋ abaa gyaga mʋ sʋ, nɩɩ opula maŋa tɔ ɔkyɩɩ mʋ kyiigi tɔ, nɩɩ ɔ yɩn Ɩbwaarɛ.
13 Então ele a tocou e, no mesmo instante, ela conseguiu se endireitar e começou a louvar a Deus.
14 Lɩɩ kanan mʋ nɩɩ Yesu kyɛ ɔlɔpʋ kakɛ fʋʋtɛsa akɛ mʋ sʋ mʋ, Gyiwu abi kabwaarɛ‐kʋlɛ ɔgyaŋɛkpa ɔbɩlɩsa mʋ nyɛ agbʋ nɩɩ ɔ tɔwɛ asa mʋ yɛ, “Nkɛ nsiye ɩ gyɛ kusun nkɛ, ɩmʋ sʋ fan ba kanɩn nkɛ maŋa tɔ kɛ ba kyɛ fanɛ alɔ, man gyɛ kakɛ fʋʋtɛsa akɛ.”
14 O chefe da sinagoga ficou indignado porque Jesus a tinha curado no sábado. “Há seis dias na semana para trabalhar”, disse ele à multidão. “Venham nesses dias para serem curados, e não no sábado.”
15 Nɩɩ Ɔnyɩrɩpɛ Yesu lɛɛ mʋ kɔnɔ yɛ, “Fanɛ kebunbun ansi wuya ana! Fanɛ anɩmʋ ɩ mɛɛ saaŋɛ mʋ naatɛ‐nyɩnsa abɛɛ mu kuruma kakɛ fʋʋtɛsa akɛ, nɩɩ ɔ mɛɛ sʋ mʋ ee kpee ɛɛ sa mʋ nkyu?
15 O Senhor, porém, respondeu: “Hipócritas! Todos vocês trabalham no sábado! Acaso não desamarram no sábado o boi ou o jumento do estábulo e o levam dali para lhe dar água?
16 Ɔkyɩɩ nɩmʋ gyɛ Abraham kanaana‐bii mʋ nɩɩ Sɩtaanɛ ŋmina mʋ nsu kudu aburuwa. Mɩnɛ waa nɩɩ ɩ man dagaa maa nyɛ kamɔlɩgɛ kakɛ fʋʋtɛsa akɛ lɩɩ kʋtɔ mʋ nɩɩ ki nyita mʋ sʋ?”
16 Esta mulher, uma filha de Abraão, foi mantida presa por Satanás durante dezoito anos. Não deveria ela ser liberta, mesmo que seja no sábado?”.
17 Maa tɔwɛ falɛ lʋwɛ mʋ, nɩɩ ipeeli ɩ kɩtaa mʋ akisipu kpini. Amaa asa mʋ bɩrɛ ansi i gyii lɩɩ adangana damantɛ mʋ nɩɩ ɔ waa mʋ sʋ.
17 As palavras de Jesus envergonharam seus adversários, mas todo o povo se alegrava com as coisas maravilhosas que ele fazia.
18 Nɩɩ Yesu taasɛ yɛ, “Nɛnɛ nɩɩ Ɩbwaarɛ kuwura‐gyii mʋ ki du? Mɩnɛ nɩɩ n biti n taa kɩmʋ kaala?
18 Então Jesus disse: “Com que se parece o reino de Deus? Com o que posso compará-lo?
19 Ki du nɩn fɛɛ gowa kibi mʋ nɩɩ ɔdɔɔpʋ taa du mʋ kʋdɔɔ tɔ nɩɩ kɩ dan biliŋi oyu, nɩɩ nbwiibi bɛɛ ba bɛɛ kyɩna kɩmʋ n‐yaabi sʋ.”
19 É como a semente de mostarda que alguém plantou na horta. Ela cresce e se torna uma árvore, e os pássaros fazem ninhos em seus galhos”.
20 Nɩɩ ɔ bɩlaa bwii taasɛ yɛ, “Mɩnɛ nɩɩ n biti n taa Ɩbwaarɛ kuwura‐gyii mʋ kaala?
20 Disse também: “Com que mais se parece o reino de Deus?
21 Ki du nɩn fɛɛ kɩfɛ tinsa mʋ nɩɩ ɔkyɩɩ taa bʋga kyagɩlɛ bodobodo nnyifo damantɛ tɔ, kɛ kɩfɛ tinsa mʋ ɩɩ yɛgɛ nnyifo maŋa kpini i tin.”
21 É como o fermento que uma mulher usa para fazer pão. Embora ela coloque apenas uma pequena quantidade de fermento em três medidas de farinha, toda a massa fica fermentada”.
22 Nɩɩ Yesu maa kpee Gyerusalem mʋ, ɔ bɔla ndɛ yɛ ndɛ‐bii mʋ sʋ ɛɛ kaapʋ abwaarɛsɩn.
22 Jesus foi pelas cidades e povoados ensinando ao longo do caminho, em direção a Jerusalém.
23 Nɩɩ ɔkʋ taasɛ mʋ yɛ, “Ɔnyɩrɩpɛ, amɔɔ asa gbɛrɛɛ ii biti ba ba nyɛ kamɔlɩgɛ?”
23 Alguém lhe perguntou: “Senhor, só alguns poucos serão salvos?”. Ele respondeu:
24 “Fan kpan fanɛ n‐yɩɩ kenken kɛ fan bɔla kebunɔ‐bii mʋ tɔ loo to. N tɔwɛ fanɛ yɛ asa gaalaagaa bee biti ba kpan bamʋ n‐yɩɩ, amaa ba mɛɛ yɛ ba taalɛ.
24 “Esforcem-se para entrar pela porta estreita, pois muitos tentarão entrar, mas não conseguirão.
25 Nɩɩ kɩkpaara wuya kan kʋsʋ tii kebunɔ mʋ, fen biti fan ba yɩlɛ kewusunɔ fen daa ɔpʋnʋ yɛgɛ fɛn kʋlɛ yɛ, ‘Ɔnyɩrɩpɛ tigi kebunɔ sa anɛ.’
25 Quando o dono da casa tiver trancado a porta, será tarde demais. Vocês ficarão do lado de fora, batendo e pedindo: ‘Senhor, abra a porta para nós!’. Mas ele responderá: ‘Não os conheço, nem sei de onde são’.
26 “Fen biti fan tɔwɛ yɛ, ‘Anaa fʋ ɩ bʋga gyii, nɩɩ an bʋga nuu, nɩɩ fʋ kaapʋ anɛ ndɛ tɔ.’
26 Então vocês dirão: ‘Nós comemos e bebemos com o senhor, e o senhor ensinou em nossas ruas’.
27 Amaa ee biti ɔ tɔwɛ fanɛ yɛ, ‘N man nyi fanɛ abɛɛ katɩn mʋ nɩɩ fan lɩɩ. Fanɛ alibi awaapʋ kpini fan lɩɩ mɛ asɛ!’
27 E ele responderá: ‘Não os conheço nem sei de onde são. Afastem-se de mim, todos vocês que praticam o mal!’.
28 Saŋa mʋ nɩɩ fen biti fan wu Abraham maa Isaki yɛ Gyekobu yɛ Ɩbwaarɛ atɔwɛpʋ mʋ kpini, ba maa bʋ Ɩbwaarɛ kuwura‐gyii mʋ tɔ, nɩɩ fan man nyɛ ɔkpa loo to mʋ, tʋtɔ nɩɩ fen biti fan su kɛ fan wɛ fanɛ anyi tɔ.
28 “Haverá choro e ranger de dentes, pois verão Abraão, Isaque, Jacó e todos os profetas no reino de Deus, mas vocês serão lançados fora.
29 Asa bee biti ba lɩɩ kyɔwɛ kɩlɩɩ yɛ kyɔwɛ kɩtɩyɛ, kɛ akʋ ba lɩɩ adii yɛ akpɩlɩgɛ, kɛ ba ba kyɩna bamʋ ɩkyɩnakpa Ɩbwaarɛ kuwura‐gyii kensi‐gyii ngyaŋɛ mʋ tɔ.
29 E virão pessoas de toda parte, do leste e do oeste, do norte e do sul, para ocupar seus lugares à mesa no reino de Deus.
30 N tɔwɛ fanɛ kesintin yɛ bamʋ nɩɩ ba bʋ kamaa mʋ akʋ, bee biti ba ba gyankpaa, nɩɩ bamʋ nɩɩ ba gyankpaa mʋ mɔɔ akʋ bee biti ba sii kamaa.”
30 E prestem atenção: alguns últimos serão os primeiros, e alguns primeiros serão os últimos”.
31 Saŋa maŋa tɔ nɩɩ Farasii abi akʋ ba ba Yesu asɛ ba tɔwɛ mʋ yɛ, “Lɩɩ nfɩɩ kpee katɩn kʋ. Lɩɩ fɛɛ Owura Herodi ii biti fɛɛ ɔ mɔɔ fʋ.”
31 Naquele momento, alguns fariseus lhe disseram: “Vá embora daqui, pois Herodes Antipas quer matá-lo!”.
32 Nɩɩ ɔ lɛɛ kɔnɔ yɛ, “Fan kpee naa tɔwɛ kanɩn gboogboo mʋ yɛ, n biti n gya nbwɩɩ libi kɛ n kyɛ asa ndaga yɛ ɔkɛ kɛ kakɛ sasapʋ mʋ n lʋwɛ mɛ kusun.”
32 Jesus respondeu: “Vão dizer àquela raposa que continuarei a expulsar demônios e a curar hoje e amanhã; e, no terceiro dia, realizarei meu propósito.
33 Nɩɩ kanan kʋmaa sʋ mʋ, ɩ dagaa fɛɛ n maa kyaga mɛ ɔkpa sʋ n kpee ndaga yɛ ɔkɛ yɛ kakɛ sasapʋ. Ɩ waa nɛnɛ, Gyerusalem ɩ gyɛ kadɛ mʋ nɩɩ bee biti ba mɔɔ Ɩbwaarɛ ɔtɔwɛpʋ.
33 Sim, hoje, amanhã e depois de amanhã, devo seguir meu caminho. Pois nenhum profeta de Deus deve ser morto fora de Jerusalém!
34 “O Gyerusalem abi, Gyerusalem abi, fanɛ mʋ nɩɩ fan mɔɔ Ɩbwaarɛ atɔwɛpʋ, nɩɩ fan tʋʋ bamʋ nɩɩ Ɩbwaarɛ sun fanɛ asɛ mʋ abuu. N kpan mɛ n‐yɩɩ saŋa kʋmaa fɛɛ n kʋʋla fanɛ waa mɛ ɔtɔ tɔ fɛɛ kanan mʋ nɩɩ kakyaasɛ‐nyi maa bʋga mu‐bii ana mʋ atɛɛ tɔ mʋ. Amaa fan mɛɛ sa mɛ ɔkpa!”
34 “Jerusalém, Jerusalém, cidade que mata profetas e apedreja os mensageiros de Deus! Quantas vezes eu quis juntar seus filhos como a galinha protege os pintinhos sob as asas, mas você não deixou.
35 Kɩɩ, fanɛ kabwaarɛ‐sunkpa ayɛ kii biti ki sii kɩ dɛ kɩkpan sa fanɛ. N tɔwɛ fanɛ, fanɛ man bɩla yɛ fan wu mɛ kakɛ akʋ, naa fʋʋ saŋa mʋ nɩɩ fen biti fan tɔwɛ yɛ, “Kusee ɩ gyɛ sa ɔmʋnɩ ɔ ba Ɔnyɩrɩpɛ Ɩbwaarɛ kɩtɩɩ tɔ sʋ.”
35 E, agora, sua casa foi abandonada, e você nunca mais me verá, até que diga: ‘Bendito é o que vem em nome do Senhor!’”.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.