Lucas 12
Ɩbwaarɛ Katɔwɛ Kyula Pʋpwɛ (NAW) vs VC
1 Saŋa maŋa tɔ mʋ, asa mʋ ba maa nyɛ akyɔ bee tii sʋ, halɩɩ bee kyigya abaa ayaa sʋ mʋ, nɩɩ Yesu piili ɛɛ tɔwɛ mʋ abɩɩlapʋ asɛ, nɩɩ ɔ gyankpaa ɛɛ tɔwɛ yɛ, “Fan baa fan da fanɛ n‐yɩɩ sʋ lɩɩ Farasii abi kebunbun ansi wuya ana sʋ. Bamʋ akaapʋsa i du nɩn fɛɛ bodobodo kɩfɛ tinsa.
1 Enquanto isso, os homens se tinham reunido aos milhares em torno de Jesus, de modo que se atropelavam uns aos outros. Jesus começou a dizer a seus discípulos: Guardai-vos do fermento dos fariseus, que é a hipocrisia.
2 Kʋtɔ kʋ man bʋ tɔ nɩɩ kɩ baala yɛgɛ ba mɛɛ yɛ ba bɩɩ, abɛɛ asiri kʋ man bʋ tɔ nɩɩ ɩ mɛɛ yɛ ɩ lɩɩ ifuli.
2 Porque não há nada oculto que não venha a descobrir-se, e nada há escondido que não venha a ser conhecido.
3 Ɩmʋ sʋ asɩn kʋmaa mʋ nɩɩ fʋ tɔwɛ kitentenbiri tɔ mʋ, kayɩ kakɛ mʋ ii biti ɩ lɩɩ ifuli, nɩɩ asɩn mʋ nɩɩ fu‐kuli waa kʋsʋ tɔ obu to mʋ, bee biti ba taa ɩmʋ da kibonbon.”
3 Pois o que dissestes às escuras será dito à luz; e o que falastes ao ouvido, nos quartos, será publicado de cima dos telhados.
4 Nɩɩ Yesu kyaga sʋ tɔwɛ yɛ, “Mɛ kyɛmɩnɛ ana, fan man sɩlɛ bamʋ nɩɩ bɛɛ taalɛ mɔɔ kayɩɩ‐wʋlɛ, nɩɩ ɩmʋ kamaa mʋ ba mɛɛ bɩla taalɛ waa kɩmʋ sɛhn.
4 Digo-vos a vós, meus amigos: não tenhais medo daqueles que matam o corpo e depois disto nada mais podem fazer.
5 Amaa n biti n kaapʋ fanɛ ɔmʋ nɩɩ ɩ dagaa yɛ fan sɩlɛ. Fan sɩlɛ ɔmʋ nɩɩ ɛɛ taalɛ mɔɔ fanɛ kayɩɩ‐wʋlɛ kɛ ɔ bɩla taa fanɛ waa fʋlɔn tɔ. N tɔwɛ fanɛ fan sɩlɛ mʋ.
5 Mostrar-vos-ei a quem deveis temer: temei àquele que, depois de matar, tem poder de lançar no inferno; sim, eu vo-lo digo: temei a este.
6 “Afɩnɛ ɩ gyɛ langba kɩgya? Kobo anyɔ ɩ taalɛ sɔɔ bamʋ anuu. Amaa n mɛɛ tan bamʋ ɔkʋ sʋ.
6 Não se vendem cinco pardais por dois asses? E, entretanto, nem um só deles passa despercebido diante de Deus.
7 Halɩɩ fanɛ kumu tɔ inyini kpini gbaa Ɩbwaarɛ nyi ɩmʋ kɔnɔ. Ɩmʋ sʋ fan man waa kufuu, lɩɩ fɛɛ fan gyɛ akparɩ fan kyɔ alangba ngbɩn‐ngbɩn.
7 Até os cabelos da vossa cabeça estão todos contados. Não temais, pois. Mais valor tendes vós do que numerosos pardais.
8 “N tɔwɛ fanɛ yɛ, ɔkʋmaa mʋ nɩɩ ɛɛ tɔwɛ sakyɔ tɔ yɛ ɔ gyɛ mɛ lɛɛ mʋ, mɛ, Daadimaadi Obii‐nyɩnsa gbaa n biti n tɔwɛ Ɩbwaarɛ nbɔɔ ansi tɔ yɛ ɔ gyɛ mɛ lɛɛ.
8 Digo-vos: todo o que me reconhecer diante dos homens, também o Filho do Homem o reconhecerá diante dos anjos de Deus;
9 Amaa ɔkʋmaa mʋ nɩɩ o kina mɛ sakyɔ tɔ mʋ, ngbaa mɛ n biti n kina mʋ Ɩbwaarɛ nbɔɔ ansi tɔ.
9 mas quem me negar diante dos homens será negado diante dos anjos de Deus.
10 “Nɩɩ ɔkʋmaa mʋ nɩɩ ɛɛ tɔwɛ asɩn libi ee yii mɛ, Daadimaadi Obii‐nyɩnsa mʋ, Ɩbwaarɛ ɩɩ taalɛ taa kɛɛ mʋ, amaa ɔkʋmaa mʋ nɩɩ ɛɛ tɔwɛ asɩn libi ee yii Kayaayu Kyɩrɛkyɩrɛ mʋ, Ɩbwaarɛ mɛɛ yɛ ɔ taa kɛɛ mʋ.
10 Todo aquele que tiver falado contra o Filho do Homem obterá perdão, mas aquele que tiver blasfemado contra o Espírito Santo não alcançará perdão.
11 “Nɩɩ ba kan bɩya fanɛ Gyiwu abi kabwaarɛ‐kʋlɛ ɔgyaŋɛkpa abɩlɩsa, abɛɛ awura abɛɛ ɔsʋwʋlɛ alʋnpʋ ansi tɔ mʋ, fan man kan fɛ nfɛɛrɛ kanan mʋ nɩɩ fen biti fan lɛɛ fanɛ asɩn mʋ kɔnɔ, abɛɛ asɩn mʋ nɩɩ fan tɔwɛ.
11 Quando, porém, vos levarem às sinagogas, perante os magistrados e as autoridades, não vos preocupeis com o que haveis de falar em vossa defesa,
12 Lɩɩ fɛɛ Kayaayu Kyɩrɛkyɩrɛ mʋ ii biti ɔ kaapʋ fanɛ asɩn mʋ nɩɩ fan tɔwɛ saŋa maŋa.”
12 porque o Espírito Santo vos inspirará naquela hora o que deveis dizer.
13 Nɩɩ sakyɔ mʋ tɔ ɔkʋ tɔwɛ Yesu yɛ, “Ɔkaapʋpʋ, tɔwɛ sa mɛ‐daa kɛ ɔ yɛgɛ maa mʋ a barɩgɛ kapatɩyɛ mʋ nɩɩ anɛ‐sɛ wu yɛgɛ sa anɛ mʋ.”
13 Disse-lhe então alguém do meio do povo: Mestre, dize a meu irmão que reparta comigo a herança.
14 Nɩɩ Yesu lɛɛ kɔnɔ yɛ, “Ɔnyɩn, anɩmʋ i yii mɛ asɩn ogyipu abɛɛ kapatɩyɛ ɔbarɩgɛpʋ?”
14 Jesus respondeu-lhe: Meu amigo, quem me constituiu juiz ou árbitro entre vós?
15 Nɩɩ ɔ kyaga sʋ tɔwɛ bamʋ yɛ, “Fan kɩɩ danbɩrasa kɛ fan baa fan da fanɛ n‐yɩɩ sʋ lɩɩ kensi payɩ libi sʋ. Lɩɩ fɛɛ nyɩmɩsa nkpa man gyɛ mʋ atɔ damantɛ mʋ nɩɩ ɔ sʋ mʋ.”
15 E disse então ao povo: Guardai-vos escrupulosamente de toda a avareza, porque a vida de um homem, ainda que ele esteja na abundância, não depende de suas riquezas.
16 Nɩɩ ɔ bɔ bamʋ kɩŋasan kɩnɩmʋ yɛ, “Afulee wuya kʋ sʋ ndɔɔ nɩɩ kɩ waa agyitɔ gaa.
16 E propôs-lhe esta parábola: Havia um homem rico cujos campos produziam muito.
17 Ɔnyɩn mʋ fɛ nfɛɛrɛ fɛɛ, ‘Nɛnɛ nɩɩ n biti n waa? N man sʋ katɩn mʋ nɩɩ n taa mɛ agyitɔ anɩmʋ kpini waa.’
17 E ele refletia consigo: Que farei? Porque não tenho onde recolher a minha colheita.
18 “Nɩɩ ɔ tɔwɛ yɛ, ‘Falɛ nɩɩ n biti n waa. N biti n nyita mɛ agyitɔ ɩwaakpa mʋ, kɛ n lɔŋɔ waa ɩmʋ alala‐alala. Kɛ n taa mɛ adɔɔ‐gyitɔ yɛ mɛ atɔ kpini waa tʋtɔ.
18 Disse então ele: Farei o seguinte: derrubarei os meus celeiros e construirei maiores; neles recolherei toda a minha colheita e os meus bens.
19 Nɩɩ n biti n tɔwɛ sa mɛ n‐yɩɩ yɛ, “Fʋ sʋ atɔ damantɛ nɩɩ ɩ dɛ sa fʋ nsu‐nsu. Kanɩn sʋ fʋʋtɛ kɛ fu gyii, kɛ fu nuu kɛ fu gyii fu ansi.” ’
19 E direi à minha alma: ó minha alma, tens muitos bens em depósito para muitíssimos anos; descansa, come, bebe e regala-te.
20 “Amaa Ɩbwaarɛ tɔwɛ mʋ yɛ, ‘Omelensipu nɩmʋ, kagyanbwɛ nɩmʋ fʋ nkpa ii biti ɩ lɩɩ fʋ abaa tɔ. Nɩɩ atɔ mʋ nɩɩ fʋ kʋʋla sa fʋ n‐yɩɩ yɩla mʋ ii biti i biliŋi anɩmʋ lɛɛ?’ ”
20 Deus, porém, lhe disse: Insensato! Nesta noite ainda exigirão de ti a tua alma. E as coisas, que ajuntaste, de quem serão?
21 Nɩɩ Yesu tɔwɛ yɛ, “Ɔkʋmaa mʋ nɩɩ ɛɛ kʋʋla atɔ ɛɛ yɩla ɛɛ sa mʋ n‐yɩɩ, nɩɩ Ɩbwaarɛ asɛ bɩrɛ ɔ man gyɛ atɔ wuya, falɛ nɩɩ ii biti ɩ waa mʋ.”
21 Assim acontece ao homem que entesoura para si mesmo e não é rico para Deus.
22 Nɩɩ Yesu tɔwɛ mʋ abɩɩlapʋ yɛ, “Kanɩn sʋ nɩɩ n tɔwɛ fanɛ yɛ, fan man fɛ nfɛɛrɛ lɩɩ kakyɩna kanɩmʋ tɔ atɔ tirisa fɛɛ atɔ mʋ nɩɩ fen biti fan gyii, abɛɛ atɔ mʋ nɩɩ fan nyɛ bun fanɛ n‐yɩɩ sʋ.
22 Jesus voltou-se então para seus discípulos: Portanto vos digo: não andeis preocupados com a vossa vida, pelo que haveis de comer; nem com o vosso corpo, pelo que haveis de vestir.
23 Nkpa i tiri ɩ kyɔ agyitɔ, kanɩn nɩɩ kayɩɩ‐wʋlɛ gbaa ki tiri kɩ kyɔ atɔ bunsa.
23 A vida vale mais do que o sustento e o corpo mais do que as vestes.
24 Fan taa fanɛ ansi kɩɩ nbwiibi, ba mɛɛ duu nɩɩ ba mɛɛ tɩŋɛ, nɩɩ ba mɛɛ sʋ abu kɛ ba kʋʋla bamʋ agyitɔ yɩla, amaa Ɩbwaarɛ ɩɩ kɩɩ bamʋ sʋ. Fan man gyɛ akparɩ fan kyɔ nbwiibi?
24 Considerai os corvos: eles não semeiam, nem ceifam, nem têm despensa, nem celeiro; entretanto, Deus os sustenta. Quanto mais valeis vós do que eles?
25 Fanɛ anɩmʋ lɩɩ mʋ kayɩyɛɛ sʋ nɩɩ ɛɛ taalɛ taa kakɛ kʋlʋn tii mʋ nkpa sʋ?
25 Mas qual de vós, por mais que se preocupe, pode acrescentar um só côvado à duração de sua vida?
26 Nɩɩ fan maa mɛɛ taalɛ waa atɔ pii anɩmʋ mʋ, mɩnɛ waa nɩɩ fɛn yɩyɛɛ asansa sʋ?
26 Se vós, pois, não podeis fazer nem as mínimas coisas, por que estais preocupados com as outras?
27 “Fan kɩɩ kanan mʋ nɩɩ iyu ntʋtʋlɛ i du, i mee sun nɩɩ ɩ mɛɛ lʋʋ ataa ɩ sa ɩmʋ n‐yɩɩ. Amaa n tɔwɛ fanɛ fɛɛ, Owura lala Solomon maa mʋ atɔ danbɩrasa kpini gbaa mʋ, ɔ man taalɛ nyɛ atɔ bunsa danbɩrasa fɛɛ ntʋtʋlɛ mʋ.
27 Considerai os lírios, como crescem; não fiam, nem tecem. Contudo, digo-vos: nem Salomão em toda a sua glória jamais se vestiu como um deles.
28 Fanɛ kɩkɔɔlɛ‐gyii pii wuya ana, nɩɩ ɩ kan ɩ gyɛ falɛ nɩɩ Ɩbwaarɛ i bun afitiri tɔ ntʋtʋlɛ mʋ nɩɩ ɩ bʋ tɔ ndaga kɛ ɔkɛ ba taa tʋʋ fʋlɔn tɔ mʋ, mɩnɛ ɩ waa nɩɩ Ɩbwaarɛ mɛɛ yɛ ɔ sa fanɛ atɔ bunsa?
28 Se Deus, portanto, veste assim a erva que hoje está no campo e amanhã se lança ao fogo, quanto mais a vós, homens de fé pequenina!
29 Fan man yɛgɛ fanɛ nkɔlɔ ɩ baa ɩ gyan atɔ mʋ nɩɩ fen biti fan gyii abɛɛ fan nuu mʋ sʋ, fan man yɛgɛ ɩnɩmʋ ɩ tɔɔrɔɔ fanɛ.
29 Não vos inquieteis com o que haveis de comer ou beber; e não andeis com vãs preocupações.
30 Lɩɩ fɛɛ bamʋ nɩɩ ba mɛɛ sun Ɩbwaarɛ mʋ, ɩ fɛ ɩnɩmʋ ana kpini nfɛɛrɛ. Nɩɩ fanɛ‐Sɛ Ɩbwaarɛ nyi fɛɛ ɩnɩmʋ ana kpini i tiri fanɛ.
30 Porque os homens do mundo é que se preocupam com todas estas coisas. Mas vosso Pai bem sabe que precisais de tudo isso.
31 Amaa fan kɩɩ biti Ɩbwaarɛ kuwura‐gyii mʋ, kɛ ɔ sa fanɛ ɩnɩmʋ kpini tii sʋ.”
31 Buscai antes o Reino de Deus e a sua justiça e todas estas coisas vos serão dadas por acréscimo.
32 Nɩɩ Yesu bɩla tɔwɛ yɛ, “Kʋbʋ pii, fan man waa kufuu, lɩɩ fɛɛ ɩ bɔla fanɛ‐Sɛ Ɩbwaarɛ ansi fɛɛ ɔ waa fanɛ awura‐bii mu kuwura‐gyii tɔ.
32 Não temais, pequeno rebanho, porque foi do agrado de vosso Pai dar-vos o Reino.
33 Fan fɛ fanɛ npatɩyɛ kpini, kɛ fan taa afulee mʋ sa atiripu. Fan nyɛ afulee mʋ nɩɩ ɩ mɛɛ yɛ ɩ lʋwɛ mʋ yɩla sʋsʋ, ntɩn mʋ nɩɩ oyu mɛɛ yɛ ɔ taalɛ nin tiri tɔ, nɩɩ tabɩrɩta mɛɛ taalɛ nyita ɩmʋ mʋ.
33 Vendei o que possuís e dai esmolas; fazei para vós bolsas que não se gastam, um tesouro inesgotável nos céus, aonde não chega o ladrão e a traça não o destrói.
34 Lɩɩ fɛɛ ntɩn mʋ nɩɩ fʋ kapatɩyɛ kɩ bʋ mʋ, tʋtɔ nɩɩ fʋ kɔkɔlɔ gbaa kɩ bʋ.
34 Pois onde estiver o vosso tesouro, ali estará também o vosso coração.
35 “Fan kʋʋla fanɛ n‐yɩɩ kɩrɩsʋ fan gyoo, kɛ fan yɛgɛ fanɛ ɩfɩtɩla ɩ baa ɩ kɩɩ tɔ.
35 Estejam cingidos os vossos rins e acesas as vossas lâmpadas.
36 Fɛɛ ayaafɔlɛ ba maa gyoo bamʋ‐nyɩrɩpɛ ɔ lɩɩ kɩkyɩɩfɔ tɔ ba, nɩɩ ɔ kan ba da kebunɔ mʋ, kɛ ba nyɛ tigi mʋ bilen.
36 Sede semelhantes a homens que esperam o seu senhor, ao voltar de uma festa, para que, quando vier e bater à porta, logo lha abram.
37 Ayaafɔlɛ mʋ nɩɩ bamʋ‐nyɩrɩpɛ ba tu bamʋ yɛgɛ ba tɛ ba gyoo mʋ, bamʋ ansi ii biti i gyii. N tɔwɛ fanɛ kesintin fɛɛ ee biti ɔ kʋʋla mʋ n‐yɩɩ kɛ mʋ gbaa‐gbaa mʋ ɔ taa agyitɔ naa yii bamʋ kɛ ba gyii.
37 Bem-aventurados os servos a quem o senhor achar vigiando, quando vier! Em verdade vos digo: cingir-se-á, fá-los-á sentar à mesa e servi-los-á.
38 Ayaafɔlɛ mʋ nɩɩ bamʋ‐nyɩrɩpɛ ba tu bamʋ kagyanbwɛ kiyiridi nsana abɛɛ kɩbwayɩkɛ yɛgɛ ba kʋʋla ba gyoo mʋ mʋ, bamʋ ansi ii biti i gyii.
38 Se vier na segunda ou se vier na terceira vigília e os achar vigilantes, felizes daqueles servos!
39 Amaa fan baa fen nyi fɛɛ, nɩɩ kɩkpaara wuya daa o nyi saŋa mʋ nɩɩ oyu ii biti o be yuuri nɩn, naafɔɔ ɔ mɛɛ yɛ ɔ yɛgɛ ba be boyi loo mʋ kɩkpaara sʋ.
39 Sabei, porém, isto: se o senhor soubesse a que hora viria o ladrão, vigiaria sem dúvida e não deixaria forçar a sua casa.
40 Ɩ dagaa fɛɛ fanɛ gbaa fanɛ fan kʋʋla fanɛ n‐yɩɩ fan gyoo. Lɩɩ fɛɛ mɛ, Daadimaadi Obii‐nyɩnsa mʋ n biti n ba saŋa mʋ nɩɩ fan mɛɛ fɛ mɛ kɩba mʋ nfɛɛrɛ.”
40 Estai, pois, preparados, porque, à hora em que não pensais, virá o Filho do Homem.
41 Nɩɩ Pita taasɛ yɛ, “Ɔnyɩrɩpɛ, anɛ nɩɩ fɩɩ bɔɔ kɩŋasan kanɩmʋ fɩɩ sa abɛɛ ɔkʋmaa nɩmʋ?”
41 Disse-lhe Pedro: Senhor, propões esta parábola só a nós ou também a todos?
42 Nɩɩ Ɔnyɩrɩpɛ lɛɛ kɔnɔ yɛ, “Anɩmʋ bɩrɛ ɩ gyɛ kɩyaafɔlɛ mʋ nɩɩ ɔ sʋ kesintin yɛ kanyaasɩn? Mʋ ɩ gyɛ ɔmʋnɩ mʋ‐nyɩrɩpɛ taa mʋ ayaafɔlɛ waa mʋ abaa tɔ, yɛ ɔ sa bamʋ agyitɔ saŋa mʋ nɩɩ ɩ dagaa.
42 O Senhor replicou: Qual é o administrador sábio e fiel que o senhor estabelecerá sobre os seus operários para lhes dar a seu tempo a sua medida de trigo?
43 Kensi‐gyii ɩ gyɛ sa kɩyaafɔlɛ mʋ nɩɩ mʋ‐nyɩrɩpɛ ba tu mʋ yɛgɛ ɛɛ waa kanɩn.
43 Feliz daquele servo que o senhor achar procedendo assim, quando vier!
44 N tɔwɛ fanɛ kesintin fɛɛ mʋ‐nyɩrɩpɛ mʋ ii biti ɔ taa mʋ kapatɩyɛ kpini‐kpini waa mʋ abaa tɔ.
44 Em verdade vos digo: confiar-lhe-á todos os seus bens.
45 Amaa a taa fɛɛ nɩɩ kɩyaafɔlɛ mʋ kan tɔwɛ mʋ n‐yɩɩ fɛɛ, ‘Mɛ‐nyɩrɩpɛ ii biti ɔ kyɛɛrɛɛ!’ Nɩɩ o piili ɛɛ dayɩ mʋ‐nyɩrɩpɛ ayaafɔlɛ yɛ abite, nɩɩ ee gyii nɩɩ ee nuu bʋʋ bɩrɛ,
45 Mas, se o tal administrador imaginar consigo: Meu senhor tardará a vir, e começar a espancar os servos e as servas, a comer, a beber e a embriagar-se,
46 kanɩn kɩyaafɔlɛ maŋa mʋ‐nyɩrɩpɛ ii biti o be purigi mʋ saŋa mʋ nɩɩ ɔ man fɛ nfɛɛrɛ fɛɛ ee biti ɔ ba, yɛ saŋa mʋ nɩɩ ɔ man nyi sʋ. Mʋ‐nyɩrɩpɛ mʋ biti ɔ tɩŋɛ mʋ kʋkyʋkyʋʋ, kɛ ɔ bɩɩtɛ mʋ kʋsʋ fɛɛ kanan mʋ nɩɩ ɛɛ bɩɩtɛ asʋ tɔ ɔlʋn wuya ana kʋsʋ mʋ.
46 o senhor daquele servo virá no dia em que não o esperar e na hora em que ele não pensar, e o despedirá e o mandará ao destino dos infiéis.
47 “Kɩyaafɔlɛ mʋ nɩɩ o nyi kʋtɔ mʋ nɩɩ mʋ‐nyɩrɩpɛ ii biti, nɩɩ ɔ man kʋʋla mʋ n‐yɩɩ ɔ waa kʋtɔ mʋ nɩɩ ee biti mʋ, bee biti ba tɩŋɛ mʋ kʋkyʋkyʋʋ gaa.
47 O servo que, apesar de conhecer a vontade de seu senhor, nada preparou e lhe desobedeceu será açoitado com numerosos golpes.
48 Amaa ɔmʋnɩ ɔ man nyi nɩɩ ɔ waa atɔ mʋ nɩɩ ɩ dagaa kʋsʋ bɩɩtɛ mʋ, bee biti ba tɩŋɛ mʋ pii. Lɩɩ fɛɛ ɔkʋmaa mʋ nɩɩ ba sa mʋ gaa mʋ, bee biti ba kɔɔlɛ gaa lɩɩ mʋ asɛ. Nɩɩ ɔkʋmaa mʋ nɩɩ ba taa gaa waa mʋ kɩbaa tɔ mʋ, bee biti ba kɔɔlɛ kʋkyɔ lɩɩ mʋ asɛ.”
48 Mas aquele que, ignorando a vontade de seu senhor, fizer coisas repreensíveis será açoitado com poucos golpes. Porque, a quem muito se deu, muito se exigirá. Quanto mais se confiar a alguém, dele mais se há de exigir.
49 “N ba nɩn yɛ n ba yɛgɛ fʋlɔn ɔ dɛɛ kasɛ sʋ, naafɔɔ n daa n biti gbaa fɛɛ fʋlɔn mʋ tɛɛ ɩ dɛɛ.
49 Eu vim lançar fogo à terra, e que tenho eu a desejar se ele já está aceso?
50 Awʋrʋfɔ lala ii biti i munla mɛ, nɩɩ ɩ tɔɔrɔɔ mɛ gaa fɛɛ ɩ ba kɛ ɩ ba kyʋn.
50 Mas devo ser batizado num batismo; e quanto anseio até que ele se cumpra!
51 Fen nyi fɛɛ keyuula nɩɩ n bɩya kasɛ sʋ? Ayee, n tɔwɛ fanɛ yɛ nbarɩgɛ tɔ nɩɩ n bɩya.
51 Julgais que vim trazer paz à terra? Não, digo-vos, mas separação.
52 Lɩɩ ndaga ɩ sʋ ii kpee mʋ, kɩkpaara kʋlʋn sʋ mʋ, asa anuu bee biti ba barɩgɛ tɔ yɛ abaa, kɛ asa asá ba kɔ yɛ asa anyɔ, kɛ asa anyɔ ba kɔ yɛ asa asá.
52 Pois de ora em diante haverá numa mesma casa cinco pessoas divididas, três contra duas, e duas contra três;
53 Nbarɩgɛ tɔ ii biti ɩ ba ɔsɛ yɛ obii‐nyɩnsa nsana, obii‐nyɩnsa yɛ ɔsɛ nsana, onyi yɛ obii‐kyɩɩsa nsana, obii‐kyɩɩsa yɛ onyi nsana, ɔsaa‐kyɩɩsa yɛ ɔsaa nsana, ɔsaa yɛ ɔsaa‐kyɩɩsa nsana.”
53 estarão divididos: o pai contra o filho, e o filho contra o pai; a mãe contra a filha, e a filha contra a mãe; a sogra contra a nora, e a nora contra a sogra.
54 Yesu tɔwɛ sakyɔ mʋ yɛ, “Saŋa kʋmaa mʋ nɩɩ fen wu kabwaarɛ wʋlɛ maa gyaga kyɔwɛ kɩtɩyɛ mʋ, opula maŋa tɔ nɩɩ fɛn tɔwɛ yɛ, ‘Bʋlayɩ ii biti ɔ daa,’ nɩɩ ɛɛ daa.
54 Dizia ainda ao povo: Quando vedes levantar-se uma nuvem no poente, logo dizeis: Aí vem chuva. E assim sucede.
55 Nɩɩ afuu a daa a lɩɩ akpɩlɩgɛ mʋ fɛn tɔwɛ yɛ, ‘Kududuu kii biti kɩ waa,’ nɩɩ ɩ waa.
55 Quando vedes soprar o vento do sul, dizeis: Haverá calor. E assim acontece.
56 Fanɛ kebunbun ansi wuya ana fɛn taalɛ fɛn kɩɩ kasɛ yɛ sʋsʋ fɛn kaapʋ ɩmʋ kasɛ. Nɩɩ mɩnɛ ɩ waa nɩɩ fɛn mɛɛ taalɛ bɩɩ atɔ mʋ nɩɩ Ɩbwaarɛ ɩɩ waa nbɩɩnbɩɩ nɩmʋ kasɛ?
56 Hipócritas! Sabeis distinguir os aspectos do céu e da terra; como, pois, não sabeis reconhecer o tempo presente?
57 “Mɩnɛ waa nɩɩ fɛn mɛɛ taalɛ talɛ fanɛ n‐yɩɩ bɩɩ kʋtɔ mʋ nɩɩ kɩ bʋrɔn kɛ fan waa?
57 Por que também não julgais por vós mesmos o que é justo?
58 Nɩɩ ɔkʋ kan pwɩɩ fʋ, nɩɩ faa mʋ fen kpee asɩn ogyikpa mʋ, kpan fʋ n‐yɩɩ kɛ faa mʋ fan tɔwɛ lɔŋɔ abaa ɔkpa tɔ pɔyɩ kɛ fan fʋʋ tʋtɔ. Nɩɩ ɩ man gyɛ kanɩn bɩrɛ, ee biti ɔ taa fʋ naa sa asɩn ogyipu kɛ o bun fʋ kʋpwɛ, kɛ ɔ taa fʋ naa sa obu otiipu, kɛ mɔɔ mʋ ɔ taa fʋ naa tii obu.
58 Ora, quando fores com o teu adversário ao magistrado, faze o possível para entrar em acordo com ele pelo caminho, a fim de que ele te não arraste ao juiz, e o juiz te entregue ao executor, e o executor te ponha na prisão.
59 N tɔwɛ fʋ fɛɛ fii biti fu sii obu maŋa tɔ, naa fʋʋ saŋa mʋ nɩɩ fii biti fʋ ka kʋkɔ mʋ kpini‐kpini.”
59 Digo-te: não sairás dali, até pagares o último centavo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.