Lucas 10
Ɩbwaarɛ Katɔwɛ Kyula Pʋpwɛ (NAW) vs NAA
1 Ɩnɩmʋ kamaa Ɔnyɩrɩpɛ Yesu lɛɛ asa adusunɔ yɛ anyɔ akʋ nɩɩ o sun bamʋ asa anyɔ‐anyɔ, yɛ ba gyankpaa mʋ kpee kadɛ kʋmaa yɛ katɩn kʋmaa mʋ nɩɩ ee biti o kpee mʋ.
1 Depois disso, o Senhor escolheu outros setenta e os enviou de dois em dois, para que fossem adiante dele a cada cidade e lugar onde ele haveria de passar.
2 Nɩɩ ɔ bɔ bamʋ kɩŋasan yɛ, “Ndɔɔ tɔ atɔ sɔyɩsa mʋ nɩɩ ɩ dagaa a tɩŋɛ mʋ ɩ kyɔ gaa, amaa atɩŋɛpʋ mʋ ba man kyɔ. Fan kʋlɛ Ɔnyɩrɩpɛ kusun mʋ wuya, kɛ ɔ bɩya atɩŋɛpʋ ba tii su kɛ ba ba waa mu kusun mʋ.
2 E lhes disse:
3 Fan kpee, n sun fanɛ nɩn fɛɛ nbʋlʋpʋ‐bi ba maa kpee akuntun tɔ.
3 Vão! Eis que eu os envio como cordeiros para o meio de lobos.
4 Fan man waa fan taa afulee abɛɛ adiikun abɛɛ asɩbɩta, kɛ fan man fwaala ɔkʋ ɔkpa tɔ.
4 Não levem bolsa, nem sacola, nem sandálias; e não saúdem ninguém pelo caminho.
5 Nɩɩ fan kan loo kɩkpaara kʋmaa sʋ mʋ, fan daa kɩtɔwɛ yɛ, ‘Keyuula kɩ ba kɩkpaara nɩmʋ sʋ.’
5 Ao entrarem numa casa, digam primeiro: “Paz seja nesta casa!”
6 Nɩɩ keyuula nyɩmɩsa kan ɔ bʋ tʋtɔ mʋ, fanɛ keyuula ii biti ɔ ba mʋ sʋ, nɩɩ ɩ man gyɛ kanɩn mʋ, ii biti i bwii ba fanɛ sʋ.
6 Se houver ali uma pessoa que ama a paz, sobre ela repousará a paz de vocês; se não houver, a paz voltará sobre vocês.
7 Fan kyɩna kɩkpaara maŋa sʋ, kɛ fen gyii kɛ fen nuu kʋtɔ kʋmaa mʋ nɩɩ ba sa fanɛ. Lɩɩ fɛɛ osunpu kʋmaa kʋkɔka dagaa mʋ. Fan man ba fen loo fen loo akpaara‐akpaara sʋ.
7 Fiquem na mesma casa, comendo e bebendo do que eles tiverem; porque o trabalhador é digno do seu salário. Não fiquem mudando de casa em casa.
8 “Nɩɩ kadɛ kʋmaa mʋ nɩɩ fan loo kɩmʋ tɔ nɩɩ ba kɔɔlɛ fanɛ mʋ, fan gyii agyitɔ kʋmaa mʋ nɩɩ ba sa fanɛ.
8 Quando entrarem numa cidade e ali forem bem-recebidos, comam do que lhes for oferecido.
9 Fan kyɛ alɔpʋ mʋ nɩɩ ba bʋ kadɛ mʋ tɔ, kɛ fan tɔwɛ ɔkʋmaa yɛ, ‘Nbɩɩnbɩɩ, Ɩbwaarɛ kuwura‐gyii ki tiri fanɛ tɔ.’
9 Curem os doentes que nela houver e digam ao povo dali: “O Reino de Deus se aproximou de vocês.”
10 Amaa nɩɩ fan kan loo kadɛ kʋ tɔ nɩɩ ba man kɔɔlɛ fanɛ mʋ, fan lɩɩ kpee kadɛ mʋ agbenbi sʋ kɛ fan tɔwɛ yɛ,
10 Porém, quando entrarem numa cidade e não forem bem-recebidos, saiam pelas ruas, dizendo:
11 ‘An kpɩkpaa fanɛ kadɛ tɔ apurutiti mʋ nɩɩ ɩ bʋ anɛ ayaa sʋ mʋ gbaa an wʋrɩgɛ fanɛ sʋ, kɛ ɩ kaapʋ fɛɛ kʋtɔ mʋ nɩɩ fan waa mʋ, ɩ man bʋrɔn. Amaa fan baa fan nyi fɛɛ Ɩbwaarɛ kuwura‐gyii ki tiri tɔ.’
11 “Até o pó desta cidade, que grudou nos nossos pés, sacudimos contra vocês! No entanto, saibam que está próximo o Reino de Deus.”
12 Nɩɩ n tɔwɛ fanɛ yɛ, katalɛ lala kakɛ mʋ, kadɛ maa kii biti kɩ nyɛ kʋsʋ bɩɩtɛ kɩ kyɔ kʋsʋ bɩɩtɛ mʋ nɩɩ kɩ ba Sodom kadɛ tɔ mʋ.”
12 Eu digo a vocês que, naquele dia, haverá menos rigor para Sodoma do que para aquela cidade.
13 Nɩɩ Yesu tɔwɛ yɛ, “Korasin abi fanɛ laakʋ, Basayida abi fanɛ laakʋ, adangana mʋ nɩɩ n waa fanɛ asɛ falɛ mʋ, nɩɩ ɩ daa ɩ gyɛ Taayi yɛ Sidon nɩɩ n waa kanɩn nɩn, naafɔɔ ba wʋla kyɩna kɛ ba dɩla ɩbɔɔta kɛ ba taa nsɔ bun bamʋ amu kɛ ɩ kaapʋ fɛɛ ba kyɛɛgɛ bamʋ nfɛɛrɛ lɩɩ alibi tɔ.
13 — Ai de você, Corazim! Ai de você, Betsaida! Porque, se em Tiro e em Sidom se tivessem operado os milagres que foram feitos em vocês, há muito que elas teriam se arrependido, assentadas em pano de saco e cinza.
14 Amaa katalɛ lala kakɛ mʋ, Taayi maa Sidon abi kʋsʋ bɩɩtɛ mʋ ii biti ɩ baa ɩ bɔɔ fanɛ lɛɛ.
14 Mas, no Juízo, haverá menos rigor para Tiro e Sidom do que para vocês.
15 Fanɛ Kapanum abi, bee biti ba kukuri fanɛ kpee sʋsʋ nɩn abɛɛ? Ayee, bee biti ba bɩya fanɛ kasɛ kamandɛ.”
15 — E você, Cafarnaum, pensa que será elevada até o céu? Será jogada no inferno!
16 Nɩɩ ɔ tɔwɛ mʋ abɩɩlapʋ mʋ yɛ, “Ɔkʋmaa mʋ nɩɩ o nu fanɛ asɛ mʋ, nu mɛ asɛ, nɩɩ ɔkʋmaa mʋ nɩɩ o kina fanɛ mʋ, o kina mɛ, nɩɩ ɔkʋmaa mʋ nɩɩ o kina mɛ mʋ, o kina ɔmʋ nɩɩ o sun mɛ mʋ nɩn.”
16 — Quem ouve vocês ouve a mim; e quem rejeita vocês é a mim que rejeita; quem, porém, me rejeita está rejeitando aquele que me enviou.
17 Abɩɩlapʋ adusunɔ yɛ anyɔ mʋ nɩɩ Yesu sun mʋ ba bwii ba yɛ kensi‐gyii nɩɩ ba tɔwɛ yɛ, “Ɔnyɩrɩpɛ, fʋ kɩtɩɩ tɔ sʋ nbwɩɩ libi gbaa ba bɩya bamʋ n‐yɩɩ kasɛ sa anɛ.”
17 Então os setenta voltaram, cheios de alegria, dizendo: — Senhor, em seu nome os próprios demônios se submetem a nós!
18 Nɩɩ Yesu tɔwɛ bamʋ yɛ, “N wu Sɩtaanɛ maa lɩɩ sʋsʋ ba tɩyɛ kasɛ fɛɛ bʋlayɩ maa wɛɛ ɩsɛɛ mʋ.
18 Jesus lhes disse:
19 N sa fanɛ ɔlʋn fɛɛ fen biti fan kyigya anansɛ yɛ ɩkyankpatɛ sʋ, kɛ fan nyɛ ɔlʋn fanɛ dʋn Sɩtaanɛ sʋ, nɩɩ sɛhn mɛɛ yɛ ɔ waa fanɛ.
19 Eis que eu dei a vocês autoridade para pisarem cobras e escorpiões e sobre todo o poder do inimigo, e nada, absolutamente, lhes causará dano.
20 Amaa fan man yɛgɛ ɩ waa fanɛ ɔkɔn fɛɛ n‐yaayu libi ba bɩya bamʋ n‐yɩɩ kasɛ sa fanɛ. Amaa fan yɛgɛ ɩ waa fanɛ ɔkɔn fɛɛ ba maa kyʋrɔɔ fanɛ atɩɩ yɩla Ɩbwaarɛ ayɛ.”
20 No entanto, alegrem-se, não porque os espíritos se submetem a vocês, e sim porque o nome de cada um de vocês está registrado no céu.
21 Kanɩn saŋa maŋa Yesu kɔkɔlɔ ki fuuli mʋ lɩɩ Kayaayu Kyɩrɛkyɩrɛ sʋ, nɩɩ ɔ tɔwɛ yɛ, “Mɛ‐Sɛ, sʋsʋ yɛ kasɛ Ɔnyɩrɩpɛ, n fwaala fʋ lɩɩ fɛɛ fʋ taa atɔ nɩmʋ baala anyaasɩnpʋ yɛ ɩwʋlɛ anyipu sʋ, nɩɩ fʋ lɛɛ kaapʋ nbii wuribi. Nsɛ, fʋ kɩpɩrɛ sʋ nɩɩ fʋ waa ɩnɩmʋ.
21 Naquela hora, Jesus exultou no Espírito Santo e exclamou:
22 “Mɛ‐Sɛ taa atɔ nɩmʋ kpini waa mɛ kɩbaa tɔ. Ɔkʋ mee nyi ɔmʋ nɩɩ mɛ, Obii mʋ n gyɛ, amɔɔ Ɔsɛ mʋ nkʋn, nɩɩ ɔkʋ mee nyi Ɔsɛ mʋ, amɔɔ bamʋ nɩɩ n biti n lɛɛ kaapʋ bamʋ mʋ nkʋn i nyi Ɔsɛ mʋ.”
22 — Tudo me foi entregue por meu Pai. Ninguém sabe quem é o Filho, a não ser o Pai; e também ninguém sabe quem é o Pai, a não ser o Filho e aquele a quem o Filho o quiser revelar.
23 Tʋtɔ nɩɩ Yesu biliŋi tɔwɛ mʋ abɩɩlapʋ nkʋn yɛ, “Kumu ɔkɔn ɩ gyɛ sa fanɛ mʋ nɩɩ fan wu atɔ mʋ nɩɩ fan wu falɛ.
23 E, voltando-se para os seus discípulos, Jesus lhes disse em particular:
24 N bɩla n tɔwɛ fanɛ fɛɛ Ɩbwaarɛ atɔwɛpʋ gaalaagaa yɛ awura, ba daa bee biti ba wu atɔ mu nɩɩ fen wu falɛ amaa ba man wu. Nɩɩ ba daa bee biti ba nu asɩn mʋ nɩɩ fen nu falɛ, amaa ba man nu ɩmʋ.”
24 Pois eu lhes digo que muitos profetas e reis quiseram ver o que vocês estão vendo, mas não viram; e quiseram ouvir o que vocês estão ouvindo, mas não ouviram.
25 Kakaakʋ nbara ɔkaapʋpʋ onyipu kʋ kʋsʋ ba Yesu asɛ o be nu mʋ kɔnɔ tɔ asɩn. Nɩɩ ɔ taasɛ mʋ yɛ, “Ɔkaapʋpʋ, mɩnɛ nɩɩ n biti n waa kɛ n nyɛ nkpa kakpaa?”
25 E eis que certo homem, intérprete da Lei, se levantou com o objetivo de pôr Jesus à prova e lhe perguntou: — Mestre, que farei para herdar a vida eterna?
26 Nɩɩ Yesu lɛɛ kɔnɔ yɛ, “Nɛnɛ nɩɩ ba kyʋrɔɔ Asɩnkyan yɩlasa mʋ tɔ? Nɛnɛ nɩɩ fʋ kalɛ ɩmʋ nu kasɛ?”
26 Então Jesus lhe perguntou:
27 Nɩɩ ɔnyɩn mʋ lɛɛ kɔnɔ yɛ, “Taa fʋ kɔkɔlɔ yɛ fʋ kala yɛ fʋ ɔlʋn yɛ fʋ nfɛɛrɛ kpini biti fʋ‐Nyɩrɩpɛ Ɩbwaarɛ, kɛ fu biti fʋ tɔɔmaa fɛɛ fʋ n‐yɩɩ.”
27 A isto ele respondeu: — “Ame o Senhor, seu Deus, de todo o seu coração, de toda a sua alma, com todas as suas forças e todo o seu entendimento.” E: “Ame o seu próximo como você ama a si mesmo.”
28 Nɩɩ Yesu tɔwɛ mʋ yɛ, “Fʋ lɛɛ kɔnɔ kyɛɛkyɛɛ sʋ. Waa ɩmʋ kɛ fʋ nyɛ nkpa.”
28 Então Jesus lhe disse:
29 Amaa ɔnyɩn mʋ ii biti ɔ kaapʋ fɛɛ mʋ ɩkpa i kyiigi sʋ mʋ, ɔ taasɛ Yesu yɛ, “Anɩmʋ ɩ gyɛ mɛ tɔɔmaa?”
29 Mas ele, querendo justificar-se, perguntou a Jesus: — Quem é o meu próximo?
30 Nɩɩ Yesu kɔnɔ kɩlɛɛ tɔ mʋ, ɔ bɔɔ mʋ kɩŋasan yɛ, “Kakaakʋ nɩɩ ɔnyɩn kʋ lɩɩ Gyerusalem ee kpee Gyeriko. Nɩɩ ɔ naa tɩyɛ kumu ɔlʋn tɔ ayu abaa tɔ, nɩɩ ba dayɩ mʋ dɩlɩgɛ mʋ, nɩɩ ɩ san gbɛrɛɛ kɛ o wu nɩɩ ba yɛgɛ mʋ.
30 Jesus prosseguiu, dizendo:
31 Ɩ ba fɛɛ Ɩbwaarɛ oseepu kʋ naa ɔkpa maŋa sʋ ɛɛ ba. Maa wu ɔnyɩn mʋ, nɩɩ ɔ kɩlɩgɛ taa ɔkpa mʋ kɩbaafʋn kyʋn yɛgɛ mʋ.
31 Por casualidade, um sacerdote estava descendo por aquele mesmo caminho e, vendo aquele homem, passou de largo.
32 Kanɩn ɔkpa kʋlʋn maŋa nɩɩ Lewi‐nyɩn kʋ gbaa bɔla ba wu mʋ, nɩɩ ɔ kɩlɩgɛ mʋ kyʋn.
32 De igual modo, um levita descia por aquele lugar e, vendo-o, passou de largo.
33 Amaa Kasamariya‐nyɩn kʋ gbaa bɔla ɔkpa maŋa ba lɩɩ mʋ sʋ. Maa ba wu ɔnyɩn mʋ, ɩ kɩtaa mʋ kʋwɛɛ.
33 Certo samaritano, que seguia o seu caminho, passou perto do homem e, vendo-o, compadeceu-se dele.
34 Nɩɩ Kasamariya‐nyɩn mʋ natɛ kpee mʋ asɛ, nɩɩ ɔ taa wayɩn nta kpayɩ mʋ ɩlɔ ana mʋ tɔ, nɩɩ ɔ waa kɩfɛ mʋ ɩlɔ mʋ tɔ nɩɩ o ŋmina ɩmʋ. Nɩɩ ɔ taa mʋ gyaga mʋ kuruma sʋ kpee kɩkpaara mʋ nɩɩ afɔ bee loo kɩmʋ sʋ mʋ, nɩɩ ɔ kɩɩ mʋ sʋ.
34 E, aproximando-se, fez curativos nos ferimentos dele, aplicando-lhes óleo e vinho. Depois, colocou aquele homem sobre o seu próprio animal, levou-o para uma hospedaria e tratou dele.
35 Lɩɩkaakɛ, Kasamariya‐nyɩn mʋ maa biti ɔ kʋsʋ kpee mʋ, ɔ lɛɛ afulee sa afɔ kɩkpaara ɔkɩɩsʋpʋ mʋ. Nɩɩ ɔ tɔwɛ mʋ yɛ, ‘Kɩɩ ɔlɔpʋ nɩmʋ sʋ sa mɛ, nɩɩ fu kan nyita afulee akʋ tii ɩnɩmʋ sʋ mʋ, nɩɩ n kan bwii ba mʋ n biti n ba ka fʋ ɩmʋ kpini.’ ”
35 No dia seguinte, separou dois denários e os entregou ao hospedeiro, dizendo: “Cuide deste homem. E, se você gastar algo a mais, farei o reembolso quando eu voltar.”
36 Nɩɩ Yesu taasɛ nbara ɔkaapʋpʋ mʋ yɛ, “To, fʋ asɛ mʋ, asa asá nɩmʋ tɔ mʋ, ɔmɔɔ ɩ kaapʋ fɛɛ mʋ tɔɔmaa ɩ gyɛ ɔnyɩn mʋ nɩɩ amu tɔ ɔlʋn ayu ba dayɩ mʋ mʋ?”
36 Então Jesus perguntou:
37 Nɩɩ nbara ɔkaapʋpʋ onyipu mʋ lɛɛ kɔnɔ yɛ, “Ɔmʋ nɩɩ o wu ɔnyɩn mʋ kʋwɛɛ mʋ.”
37 O intérprete da Lei respondeu: — O que usou de misericórdia para com ele. Então Jesus lhe disse:
38 Saŋa mʋ nɩɩ Yesu maa mʋ abɩɩlapʋ bee kpee mʋ, ba naa fʋʋ kadɛ‐bi kʋ. Tʋtɔ nɩɩ ɔkyɩɩ mʋ nɩɩ bɛɛ tɩɩ mʋ yɛ Maata waa mʋ nsa‐nsa taa mʋ kpee mʋ kɩkpaara sʋ.
38 Quando eles seguiam viagem, Jesus entrou numa aldeia. E certa mulher, chamada Marta, hospedou-o na sua casa.
39 Maata sʋ osupu mʋ nɩɩ bɛɛ tɩɩ mʋ yɛ Mɛɛrɩ. Nɩɩ Mɛɛrɩ naa kyɩna Yesu asɛ ee nu mʋ kɩkaapʋ mʋ.
39 Marta tinha uma irmã, chamada Maria, que, assentada aos pés do Senhor, ouvia o seu ensino.
40 Amaa kanɩn asɩn mʋ ɩ tɔɔrɔɔ Maata lɩɩ fɛɛ mʋ nkʋn ɩɩ dɩŋa afɔ mʋ agyitɔ. Ɩmʋ sʋ ɔ ba Yesu asɛ ba tɔwɛ mʋ yɛ, “Mɛ‐Nyɩrɩpɛ, ɩ man tiri fʋ fɛɛ mi‐supu maa yɛgɛ mɛ nkʋn n waa kusun mʋ kpini? Tɔwɛ mʋ kɛ ɔ ba kyɛ mɛ tɔ.”
40 Marta agitava-se de um lado para outro, ocupada em muitos serviços. Então se aproximou de Jesus e disse: — O Senhor não se importa com o fato de minha irmã ter deixado que eu fique sozinha para servir? Diga-lhe que venha me ajudar.
41 Nɩɩ Ɔnyɩrɩpɛ Yesu lɛɛ mʋ kɔnɔ yɛ, “Maata, Maata! Asɩn gaalaagaa ɩ tɔɔrɔɔ fʋ, nɩɩ i tiri fʋ.”
41 Mas o Senhor respondeu:
42 Amaa kʋtɔ kʋlʋn i tiri. Mɛɛrɩ lɛɛ kɩmʋ nɩɩ kɩ bʋrɔn, nɩɩ ba mɛɛ yɛ ba taalɛ kɔɔlɛ ɩmʋ lɩɩ mʋ abaa tɔ.
42 mas apenas uma é necessária. Maria escolheu a boa parte, e esta não lhe será tirada.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.