Lucas 10
Ɩbwaarɛ Katɔwɛ Kyula Pʋpwɛ (NAW) vs ARA
1 Ɩnɩmʋ kamaa Ɔnyɩrɩpɛ Yesu lɛɛ asa adusunɔ yɛ anyɔ akʋ nɩɩ o sun bamʋ asa anyɔ‐anyɔ, yɛ ba gyankpaa mʋ kpee kadɛ kʋmaa yɛ katɩn kʋmaa mʋ nɩɩ ee biti o kpee mʋ.
1 Depois disto, o Senhor designou outros setenta; e os enviou de dois em dois, para que o precedessem em cada cidade e lugar aonde ele estava para ir.
2 Nɩɩ ɔ bɔ bamʋ kɩŋasan yɛ, “Ndɔɔ tɔ atɔ sɔyɩsa mʋ nɩɩ ɩ dagaa a tɩŋɛ mʋ ɩ kyɔ gaa, amaa atɩŋɛpʋ mʋ ba man kyɔ. Fan kʋlɛ Ɔnyɩrɩpɛ kusun mʋ wuya, kɛ ɔ bɩya atɩŋɛpʋ ba tii su kɛ ba ba waa mu kusun mʋ.
2 E lhes fez a seguinte advertência: A seara é grande, mas os trabalhadores são poucos. Rogai, pois, ao Senhor da seara que mande trabalhadores para a sua seara.
3 Fan kpee, n sun fanɛ nɩn fɛɛ nbʋlʋpʋ‐bi ba maa kpee akuntun tɔ.
3 Ide! Eis que eu vos envio como cordeiros para o meio de lobos.
4 Fan man waa fan taa afulee abɛɛ adiikun abɛɛ asɩbɩta, kɛ fan man fwaala ɔkʋ ɔkpa tɔ.
4 Não leveis bolsa, nem alforje, nem sandálias; e a ninguém saudeis pelo caminho.
5 Nɩɩ fan kan loo kɩkpaara kʋmaa sʋ mʋ, fan daa kɩtɔwɛ yɛ, ‘Keyuula kɩ ba kɩkpaara nɩmʋ sʋ.’
5 Ao entrardes numa casa, dizei antes de tudo: Paz seja nesta casa!
6 Nɩɩ keyuula nyɩmɩsa kan ɔ bʋ tʋtɔ mʋ, fanɛ keyuula ii biti ɔ ba mʋ sʋ, nɩɩ ɩ man gyɛ kanɩn mʋ, ii biti i bwii ba fanɛ sʋ.
6 Se houver ali um filho da paz, repousará sobre ele a vossa paz; se não houver, ela voltará sobre vós.
7 Fan kyɩna kɩkpaara maŋa sʋ, kɛ fen gyii kɛ fen nuu kʋtɔ kʋmaa mʋ nɩɩ ba sa fanɛ. Lɩɩ fɛɛ osunpu kʋmaa kʋkɔka dagaa mʋ. Fan man ba fen loo fen loo akpaara‐akpaara sʋ.
7 Permanecei na mesma casa, comendo e bebendo do que eles tiverem; porque digno é o trabalhador do seu salário. Não andeis a mudar de casa em casa.
8 “Nɩɩ kadɛ kʋmaa mʋ nɩɩ fan loo kɩmʋ tɔ nɩɩ ba kɔɔlɛ fanɛ mʋ, fan gyii agyitɔ kʋmaa mʋ nɩɩ ba sa fanɛ.
8 Quando entrardes numa cidade e ali vos receberem, comei do que vos for oferecido.
9 Fan kyɛ alɔpʋ mʋ nɩɩ ba bʋ kadɛ mʋ tɔ, kɛ fan tɔwɛ ɔkʋmaa yɛ, ‘Nbɩɩnbɩɩ, Ɩbwaarɛ kuwura‐gyii ki tiri fanɛ tɔ.’
9 Curai os enfermos que nela houver e anunciai-lhes: A vós outros está próximo o reino de Deus.
10 Amaa nɩɩ fan kan loo kadɛ kʋ tɔ nɩɩ ba man kɔɔlɛ fanɛ mʋ, fan lɩɩ kpee kadɛ mʋ agbenbi sʋ kɛ fan tɔwɛ yɛ,
10 Quando, porém, entrardes numa cidade e não vos receberem, saí pelas ruas e clamai:
11 ‘An kpɩkpaa fanɛ kadɛ tɔ apurutiti mʋ nɩɩ ɩ bʋ anɛ ayaa sʋ mʋ gbaa an wʋrɩgɛ fanɛ sʋ, kɛ ɩ kaapʋ fɛɛ kʋtɔ mʋ nɩɩ fan waa mʋ, ɩ man bʋrɔn. Amaa fan baa fan nyi fɛɛ Ɩbwaarɛ kuwura‐gyii ki tiri tɔ.’
11 Até o pó da vossa cidade, que se nos pegou aos pés, sacudimos contra vós outros. Não obstante, sabei que está próximo o reino de Deus.
12 Nɩɩ n tɔwɛ fanɛ yɛ, katalɛ lala kakɛ mʋ, kadɛ maa kii biti kɩ nyɛ kʋsʋ bɩɩtɛ kɩ kyɔ kʋsʋ bɩɩtɛ mʋ nɩɩ kɩ ba Sodom kadɛ tɔ mʋ.”
12 Digo-vos que, naquele dia, haverá menos rigor para Sodoma do que para aquela cidade.
13 Nɩɩ Yesu tɔwɛ yɛ, “Korasin abi fanɛ laakʋ, Basayida abi fanɛ laakʋ, adangana mʋ nɩɩ n waa fanɛ asɛ falɛ mʋ, nɩɩ ɩ daa ɩ gyɛ Taayi yɛ Sidon nɩɩ n waa kanɩn nɩn, naafɔɔ ba wʋla kyɩna kɛ ba dɩla ɩbɔɔta kɛ ba taa nsɔ bun bamʋ amu kɛ ɩ kaapʋ fɛɛ ba kyɛɛgɛ bamʋ nfɛɛrɛ lɩɩ alibi tɔ.
13 Ai de ti, Corazim! Ai de ti, Betsaida! Porque, se em Tiro e em Sidom, se tivessem operado os milagres que em vós se fizeram, há muito que elas se teriam arrependido, assentadas em pano de saco e cinza.
14 Amaa katalɛ lala kakɛ mʋ, Taayi maa Sidon abi kʋsʋ bɩɩtɛ mʋ ii biti ɩ baa ɩ bɔɔ fanɛ lɛɛ.
14 Contudo, no Juízo, haverá menos rigor para Tiro e Sidom do que para vós outras.
15 Fanɛ Kapanum abi, bee biti ba kukuri fanɛ kpee sʋsʋ nɩn abɛɛ? Ayee, bee biti ba bɩya fanɛ kasɛ kamandɛ.”
15 Tu, Cafarnaum, elevar-te-ás, porventura, até ao céu? Descerás até ao inferno.
16 Nɩɩ ɔ tɔwɛ mʋ abɩɩlapʋ mʋ yɛ, “Ɔkʋmaa mʋ nɩɩ o nu fanɛ asɛ mʋ, nu mɛ asɛ, nɩɩ ɔkʋmaa mʋ nɩɩ o kina fanɛ mʋ, o kina mɛ, nɩɩ ɔkʋmaa mʋ nɩɩ o kina mɛ mʋ, o kina ɔmʋ nɩɩ o sun mɛ mʋ nɩn.”
16 Quem vos der ouvidos ouve-me a mim; e quem vos rejeitar a mim me rejeita; quem, porém, me rejeitar rejeita aquele que me enviou.
17 Abɩɩlapʋ adusunɔ yɛ anyɔ mʋ nɩɩ Yesu sun mʋ ba bwii ba yɛ kensi‐gyii nɩɩ ba tɔwɛ yɛ, “Ɔnyɩrɩpɛ, fʋ kɩtɩɩ tɔ sʋ nbwɩɩ libi gbaa ba bɩya bamʋ n‐yɩɩ kasɛ sa anɛ.”
17 Então, regressaram os setenta, possuídos de alegria, dizendo: Senhor, os próprios demônios se nos submetem pelo teu nome!
18 Nɩɩ Yesu tɔwɛ bamʋ yɛ, “N wu Sɩtaanɛ maa lɩɩ sʋsʋ ba tɩyɛ kasɛ fɛɛ bʋlayɩ maa wɛɛ ɩsɛɛ mʋ.
18 Mas ele lhes disse: Eu via Satanás caindo do céu como um relâmpago.
19 N sa fanɛ ɔlʋn fɛɛ fen biti fan kyigya anansɛ yɛ ɩkyankpatɛ sʋ, kɛ fan nyɛ ɔlʋn fanɛ dʋn Sɩtaanɛ sʋ, nɩɩ sɛhn mɛɛ yɛ ɔ waa fanɛ.
19 Eis aí vos dei autoridade para pisardes serpentes e escorpiões e sobre todo o poder do inimigo, e nada, absolutamente, vos causará dano.
20 Amaa fan man yɛgɛ ɩ waa fanɛ ɔkɔn fɛɛ n‐yaayu libi ba bɩya bamʋ n‐yɩɩ kasɛ sa fanɛ. Amaa fan yɛgɛ ɩ waa fanɛ ɔkɔn fɛɛ ba maa kyʋrɔɔ fanɛ atɩɩ yɩla Ɩbwaarɛ ayɛ.”
20 Não obstante, alegrai-vos, não porque os espíritos se vos submetem, e sim porque o vosso nome está arrolado nos céus.
21 Kanɩn saŋa maŋa Yesu kɔkɔlɔ ki fuuli mʋ lɩɩ Kayaayu Kyɩrɛkyɩrɛ sʋ, nɩɩ ɔ tɔwɛ yɛ, “Mɛ‐Sɛ, sʋsʋ yɛ kasɛ Ɔnyɩrɩpɛ, n fwaala fʋ lɩɩ fɛɛ fʋ taa atɔ nɩmʋ baala anyaasɩnpʋ yɛ ɩwʋlɛ anyipu sʋ, nɩɩ fʋ lɛɛ kaapʋ nbii wuribi. Nsɛ, fʋ kɩpɩrɛ sʋ nɩɩ fʋ waa ɩnɩmʋ.
21 Naquela hora, exultou Jesus no Espírito Santo e exclamou: Graças te dou, ó Pai, Senhor do céu e da terra, porque ocultaste estas coisas aos sábios e instruídos e as revelaste aos pequeninos. Sim, ó Pai, porque assim foi do teu agrado.
22 “Mɛ‐Sɛ taa atɔ nɩmʋ kpini waa mɛ kɩbaa tɔ. Ɔkʋ mee nyi ɔmʋ nɩɩ mɛ, Obii mʋ n gyɛ, amɔɔ Ɔsɛ mʋ nkʋn, nɩɩ ɔkʋ mee nyi Ɔsɛ mʋ, amɔɔ bamʋ nɩɩ n biti n lɛɛ kaapʋ bamʋ mʋ nkʋn i nyi Ɔsɛ mʋ.”
22 Tudo me foi entregue por meu Pai. Ninguém sabe quem é o Filho, senão o Pai; e também ninguém sabe quem é o Pai, senão o Filho, e aquele a quem o Filho o quiser revelar.
23 Tʋtɔ nɩɩ Yesu biliŋi tɔwɛ mʋ abɩɩlapʋ nkʋn yɛ, “Kumu ɔkɔn ɩ gyɛ sa fanɛ mʋ nɩɩ fan wu atɔ mʋ nɩɩ fan wu falɛ.
23 E, voltando-se para os seus discípulos, disse-lhes particularmente: Bem-aventurados os olhos que veem as coisas que vós vedes.
24 N bɩla n tɔwɛ fanɛ fɛɛ Ɩbwaarɛ atɔwɛpʋ gaalaagaa yɛ awura, ba daa bee biti ba wu atɔ mu nɩɩ fen wu falɛ amaa ba man wu. Nɩɩ ba daa bee biti ba nu asɩn mʋ nɩɩ fen nu falɛ, amaa ba man nu ɩmʋ.”
24 Pois eu vos afirmo que muitos profetas e reis quiseram ver o que vedes e não viram; e ouvir o que ouvis e não o ouviram.
25 Kakaakʋ nbara ɔkaapʋpʋ onyipu kʋ kʋsʋ ba Yesu asɛ o be nu mʋ kɔnɔ tɔ asɩn. Nɩɩ ɔ taasɛ mʋ yɛ, “Ɔkaapʋpʋ, mɩnɛ nɩɩ n biti n waa kɛ n nyɛ nkpa kakpaa?”
25 E eis que certo homem, intérprete da Lei, se levantou com o intuito de pôr Jesus à prova e disse-lhe: Mestre, que farei para herdar a vida eterna?
26 Nɩɩ Yesu lɛɛ kɔnɔ yɛ, “Nɛnɛ nɩɩ ba kyʋrɔɔ Asɩnkyan yɩlasa mʋ tɔ? Nɛnɛ nɩɩ fʋ kalɛ ɩmʋ nu kasɛ?”
26 Então, Jesus lhe perguntou: Que está escrito na Lei? Como interpretas?
27 Nɩɩ ɔnyɩn mʋ lɛɛ kɔnɔ yɛ, “Taa fʋ kɔkɔlɔ yɛ fʋ kala yɛ fʋ ɔlʋn yɛ fʋ nfɛɛrɛ kpini biti fʋ‐Nyɩrɩpɛ Ɩbwaarɛ, kɛ fu biti fʋ tɔɔmaa fɛɛ fʋ n‐yɩɩ.”
27 A isto ele respondeu: Amarás o Senhor, teu Deus, de todo o teu coração, de toda a tua alma, de todas as tuas forças e de todo o teu entendimento; e: Amarás o teu próximo como a ti mesmo.
28 Nɩɩ Yesu tɔwɛ mʋ yɛ, “Fʋ lɛɛ kɔnɔ kyɛɛkyɛɛ sʋ. Waa ɩmʋ kɛ fʋ nyɛ nkpa.”
28 Então, Jesus lhe disse: Respondeste corretamente; faze isto e viverás.
29 Amaa ɔnyɩn mʋ ii biti ɔ kaapʋ fɛɛ mʋ ɩkpa i kyiigi sʋ mʋ, ɔ taasɛ Yesu yɛ, “Anɩmʋ ɩ gyɛ mɛ tɔɔmaa?”
29 Ele, porém, querendo justificar-se, perguntou a Jesus: Quem é o meu próximo?
30 Nɩɩ Yesu kɔnɔ kɩlɛɛ tɔ mʋ, ɔ bɔɔ mʋ kɩŋasan yɛ, “Kakaakʋ nɩɩ ɔnyɩn kʋ lɩɩ Gyerusalem ee kpee Gyeriko. Nɩɩ ɔ naa tɩyɛ kumu ɔlʋn tɔ ayu abaa tɔ, nɩɩ ba dayɩ mʋ dɩlɩgɛ mʋ, nɩɩ ɩ san gbɛrɛɛ kɛ o wu nɩɩ ba yɛgɛ mʋ.
30 Jesus prosseguiu, dizendo: Certo homem descia de Jerusalém para Jericó e veio a cair em mãos de salteadores, os quais, depois de tudo lhe roubarem e lhe causarem muitos ferimentos, retiraram-se, deixando-o semimorto.
31 Ɩ ba fɛɛ Ɩbwaarɛ oseepu kʋ naa ɔkpa maŋa sʋ ɛɛ ba. Maa wu ɔnyɩn mʋ, nɩɩ ɔ kɩlɩgɛ taa ɔkpa mʋ kɩbaafʋn kyʋn yɛgɛ mʋ.
31 Casualmente, descia um sacerdote por aquele mesmo caminho e, vendo-o, passou de largo.
32 Kanɩn ɔkpa kʋlʋn maŋa nɩɩ Lewi‐nyɩn kʋ gbaa bɔla ba wu mʋ, nɩɩ ɔ kɩlɩgɛ mʋ kyʋn.
32 Semelhantemente, um levita descia por aquele lugar e, vendo-o, também passou de largo.
33 Amaa Kasamariya‐nyɩn kʋ gbaa bɔla ɔkpa maŋa ba lɩɩ mʋ sʋ. Maa ba wu ɔnyɩn mʋ, ɩ kɩtaa mʋ kʋwɛɛ.
33 Certo samaritano, que seguia o seu caminho, passou-lhe perto e, vendo-o, compadeceu-se dele.
34 Nɩɩ Kasamariya‐nyɩn mʋ natɛ kpee mʋ asɛ, nɩɩ ɔ taa wayɩn nta kpayɩ mʋ ɩlɔ ana mʋ tɔ, nɩɩ ɔ waa kɩfɛ mʋ ɩlɔ mʋ tɔ nɩɩ o ŋmina ɩmʋ. Nɩɩ ɔ taa mʋ gyaga mʋ kuruma sʋ kpee kɩkpaara mʋ nɩɩ afɔ bee loo kɩmʋ sʋ mʋ, nɩɩ ɔ kɩɩ mʋ sʋ.
34 E, chegando-se, pensou-lhe os ferimentos, aplicando-lhes óleo e vinho; e, colocando-o sobre o seu próprio animal, levou-o para uma hospedaria e tratou dele.
35 Lɩɩkaakɛ, Kasamariya‐nyɩn mʋ maa biti ɔ kʋsʋ kpee mʋ, ɔ lɛɛ afulee sa afɔ kɩkpaara ɔkɩɩsʋpʋ mʋ. Nɩɩ ɔ tɔwɛ mʋ yɛ, ‘Kɩɩ ɔlɔpʋ nɩmʋ sʋ sa mɛ, nɩɩ fu kan nyita afulee akʋ tii ɩnɩmʋ sʋ mʋ, nɩɩ n kan bwii ba mʋ n biti n ba ka fʋ ɩmʋ kpini.’ ”
35 No dia seguinte, tirou dois denários e os entregou ao hospedeiro, dizendo: Cuida deste homem, e, se alguma coisa gastares a mais, eu to indenizarei quando voltar.
36 Nɩɩ Yesu taasɛ nbara ɔkaapʋpʋ mʋ yɛ, “To, fʋ asɛ mʋ, asa asá nɩmʋ tɔ mʋ, ɔmɔɔ ɩ kaapʋ fɛɛ mʋ tɔɔmaa ɩ gyɛ ɔnyɩn mʋ nɩɩ amu tɔ ɔlʋn ayu ba dayɩ mʋ mʋ?”
36 Qual destes três te parece ter sido o próximo do homem que caiu nas mãos dos salteadores?
37 Nɩɩ nbara ɔkaapʋpʋ onyipu mʋ lɛɛ kɔnɔ yɛ, “Ɔmʋ nɩɩ o wu ɔnyɩn mʋ kʋwɛɛ mʋ.”
37 Respondeu-lhe o intérprete da Lei: O que usou de misericórdia para com ele. Então, lhe disse: Vai e procede tu de igual modo.
38 Saŋa mʋ nɩɩ Yesu maa mʋ abɩɩlapʋ bee kpee mʋ, ba naa fʋʋ kadɛ‐bi kʋ. Tʋtɔ nɩɩ ɔkyɩɩ mʋ nɩɩ bɛɛ tɩɩ mʋ yɛ Maata waa mʋ nsa‐nsa taa mʋ kpee mʋ kɩkpaara sʋ.
38 Indo eles de caminho, entrou Jesus num povoado. E certa mulher, chamada Marta, hospedou-o na sua casa.
39 Maata sʋ osupu mʋ nɩɩ bɛɛ tɩɩ mʋ yɛ Mɛɛrɩ. Nɩɩ Mɛɛrɩ naa kyɩna Yesu asɛ ee nu mʋ kɩkaapʋ mʋ.
39 Tinha ela uma irmã, chamada Maria, e esta quedava-se assentada aos pés do Senhor a ouvir-lhe os ensinamentos.
40 Amaa kanɩn asɩn mʋ ɩ tɔɔrɔɔ Maata lɩɩ fɛɛ mʋ nkʋn ɩɩ dɩŋa afɔ mʋ agyitɔ. Ɩmʋ sʋ ɔ ba Yesu asɛ ba tɔwɛ mʋ yɛ, “Mɛ‐Nyɩrɩpɛ, ɩ man tiri fʋ fɛɛ mi‐supu maa yɛgɛ mɛ nkʋn n waa kusun mʋ kpini? Tɔwɛ mʋ kɛ ɔ ba kyɛ mɛ tɔ.”
40 Marta agitava-se de um lado para outro, ocupada em muitos serviços. Então, se aproximou de Jesus e disse: Senhor, não te importas de que minha irmã tenha deixado que eu fique a servir sozinha? Ordena-lhe, pois, que venha ajudar-me.
41 Nɩɩ Ɔnyɩrɩpɛ Yesu lɛɛ mʋ kɔnɔ yɛ, “Maata, Maata! Asɩn gaalaagaa ɩ tɔɔrɔɔ fʋ, nɩɩ i tiri fʋ.”
41 Respondeu-lhe o Senhor: Marta! Marta! Andas inquieta e te preocupas com muitas coisas.
42 Amaa kʋtɔ kʋlʋn i tiri. Mɛɛrɩ lɛɛ kɩmʋ nɩɩ kɩ bʋrɔn, nɩɩ ba mɛɛ yɛ ba taalɛ kɔɔlɛ ɩmʋ lɩɩ mʋ abaa tɔ.
42 Entretanto, pouco é necessário ou mesmo uma só coisa; Maria, pois, escolheu a boa parte, e esta não lhe será tirada.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.