Lucas 10
Ɩbwaarɛ Katɔwɛ Kyula Pʋpwɛ (NAW) vs ACF
1 Ɩnɩmʋ kamaa Ɔnyɩrɩpɛ Yesu lɛɛ asa adusunɔ yɛ anyɔ akʋ nɩɩ o sun bamʋ asa anyɔ‐anyɔ, yɛ ba gyankpaa mʋ kpee kadɛ kʋmaa yɛ katɩn kʋmaa mʋ nɩɩ ee biti o kpee mʋ.
1 E depois disto designou o Senhor ainda outros setenta, e mandou-os adiante da sua face, de dois em dois, a todas as cidades e lugares aonde ele havia de ir.
2 Nɩɩ ɔ bɔ bamʋ kɩŋasan yɛ, “Ndɔɔ tɔ atɔ sɔyɩsa mʋ nɩɩ ɩ dagaa a tɩŋɛ mʋ ɩ kyɔ gaa, amaa atɩŋɛpʋ mʋ ba man kyɔ. Fan kʋlɛ Ɔnyɩrɩpɛ kusun mʋ wuya, kɛ ɔ bɩya atɩŋɛpʋ ba tii su kɛ ba ba waa mu kusun mʋ.
2 E dizia-lhes: Grande é, em verdade, a seara, mas os obreiros são poucos; rogai, pois, ao Senhor da seara que envie obreiros para a sua seara.
3 Fan kpee, n sun fanɛ nɩn fɛɛ nbʋlʋpʋ‐bi ba maa kpee akuntun tɔ.
3 Ide; eis que vos mando como cordeiros ao meio de lobos.
4 Fan man waa fan taa afulee abɛɛ adiikun abɛɛ asɩbɩta, kɛ fan man fwaala ɔkʋ ɔkpa tɔ.
4 Não leveis bolsa, nem alforje, nem alparcas; e a ninguém saudeis pelo caminho.
5 Nɩɩ fan kan loo kɩkpaara kʋmaa sʋ mʋ, fan daa kɩtɔwɛ yɛ, ‘Keyuula kɩ ba kɩkpaara nɩmʋ sʋ.’
5 E, em qualquer casa onde entrardes, dizei primeiro: Paz seja nesta casa.
6 Nɩɩ keyuula nyɩmɩsa kan ɔ bʋ tʋtɔ mʋ, fanɛ keyuula ii biti ɔ ba mʋ sʋ, nɩɩ ɩ man gyɛ kanɩn mʋ, ii biti i bwii ba fanɛ sʋ.
6 E, se ali houver algum filho de paz, repousará sobre ele a vossa paz; e, se não, voltará para vós.
7 Fan kyɩna kɩkpaara maŋa sʋ, kɛ fen gyii kɛ fen nuu kʋtɔ kʋmaa mʋ nɩɩ ba sa fanɛ. Lɩɩ fɛɛ osunpu kʋmaa kʋkɔka dagaa mʋ. Fan man ba fen loo fen loo akpaara‐akpaara sʋ.
7 E ficai na mesma casa, comendo e bebendo do que eles tiverem, pois digno é o obreiro de seu salário. Não andeis de casa em casa.
8 “Nɩɩ kadɛ kʋmaa mʋ nɩɩ fan loo kɩmʋ tɔ nɩɩ ba kɔɔlɛ fanɛ mʋ, fan gyii agyitɔ kʋmaa mʋ nɩɩ ba sa fanɛ.
8 E, em qualquer cidade em que entrardes, e vos receberem, comei do que vos for oferecido.
9 Fan kyɛ alɔpʋ mʋ nɩɩ ba bʋ kadɛ mʋ tɔ, kɛ fan tɔwɛ ɔkʋmaa yɛ, ‘Nbɩɩnbɩɩ, Ɩbwaarɛ kuwura‐gyii ki tiri fanɛ tɔ.’
9 E curai os enfermos que nela houver, e dizei-lhes: É chegado a vós o reino de Deus.
10 Amaa nɩɩ fan kan loo kadɛ kʋ tɔ nɩɩ ba man kɔɔlɛ fanɛ mʋ, fan lɩɩ kpee kadɛ mʋ agbenbi sʋ kɛ fan tɔwɛ yɛ,
10 Mas em qualquer cidade, em que entrardes e vos não receberem, saindo por suas ruas, dizei:
11 ‘An kpɩkpaa fanɛ kadɛ tɔ apurutiti mʋ nɩɩ ɩ bʋ anɛ ayaa sʋ mʋ gbaa an wʋrɩgɛ fanɛ sʋ, kɛ ɩ kaapʋ fɛɛ kʋtɔ mʋ nɩɩ fan waa mʋ, ɩ man bʋrɔn. Amaa fan baa fan nyi fɛɛ Ɩbwaarɛ kuwura‐gyii ki tiri tɔ.’
11 Até o pó, que da vossa cidade se nos pegou, sacudimos sobre vós. Sabei, contudo, isto, que já o reino de Deus é chegado a vós.
12 Nɩɩ n tɔwɛ fanɛ yɛ, katalɛ lala kakɛ mʋ, kadɛ maa kii biti kɩ nyɛ kʋsʋ bɩɩtɛ kɩ kyɔ kʋsʋ bɩɩtɛ mʋ nɩɩ kɩ ba Sodom kadɛ tɔ mʋ.”
12 E digo-vos que mais tolerância haverá naquele dia para Sodoma do que para aquela cidade.
13 Nɩɩ Yesu tɔwɛ yɛ, “Korasin abi fanɛ laakʋ, Basayida abi fanɛ laakʋ, adangana mʋ nɩɩ n waa fanɛ asɛ falɛ mʋ, nɩɩ ɩ daa ɩ gyɛ Taayi yɛ Sidon nɩɩ n waa kanɩn nɩn, naafɔɔ ba wʋla kyɩna kɛ ba dɩla ɩbɔɔta kɛ ba taa nsɔ bun bamʋ amu kɛ ɩ kaapʋ fɛɛ ba kyɛɛgɛ bamʋ nfɛɛrɛ lɩɩ alibi tɔ.
13 Ai de ti, Corazim, ai de ti, Betsaida! Porque, se em Tiro e em Sidom se fizessem as maravilhas que em vós foram feitas, já há muito, assentadas em saco e cinza, se teriam arrependido.
14 Amaa katalɛ lala kakɛ mʋ, Taayi maa Sidon abi kʋsʋ bɩɩtɛ mʋ ii biti ɩ baa ɩ bɔɔ fanɛ lɛɛ.
14 Portanto, para Tiro e Sidom haverá menos rigor, no juízo, do que para vós.
15 Fanɛ Kapanum abi, bee biti ba kukuri fanɛ kpee sʋsʋ nɩn abɛɛ? Ayee, bee biti ba bɩya fanɛ kasɛ kamandɛ.”
15 E tu, Cafarnaum, que te levantaste até ao céu, até ao inferno serás abatida.
16 Nɩɩ ɔ tɔwɛ mʋ abɩɩlapʋ mʋ yɛ, “Ɔkʋmaa mʋ nɩɩ o nu fanɛ asɛ mʋ, nu mɛ asɛ, nɩɩ ɔkʋmaa mʋ nɩɩ o kina fanɛ mʋ, o kina mɛ, nɩɩ ɔkʋmaa mʋ nɩɩ o kina mɛ mʋ, o kina ɔmʋ nɩɩ o sun mɛ mʋ nɩn.”
16 Quem vos ouve a vós, a mim me ouve; e quem vos rejeita a vós, a mim me rejeita; e quem a mim me rejeita, rejeita aquele que me enviou.
17 Abɩɩlapʋ adusunɔ yɛ anyɔ mʋ nɩɩ Yesu sun mʋ ba bwii ba yɛ kensi‐gyii nɩɩ ba tɔwɛ yɛ, “Ɔnyɩrɩpɛ, fʋ kɩtɩɩ tɔ sʋ nbwɩɩ libi gbaa ba bɩya bamʋ n‐yɩɩ kasɛ sa anɛ.”
17 E voltaram os setenta com alegria, dizendo: Senhor, pelo teu nome, até os demônios se nos sujeitam.
18 Nɩɩ Yesu tɔwɛ bamʋ yɛ, “N wu Sɩtaanɛ maa lɩɩ sʋsʋ ba tɩyɛ kasɛ fɛɛ bʋlayɩ maa wɛɛ ɩsɛɛ mʋ.
18 E disse-lhes: Eu via Satanás, como raio, cair do céu.
19 N sa fanɛ ɔlʋn fɛɛ fen biti fan kyigya anansɛ yɛ ɩkyankpatɛ sʋ, kɛ fan nyɛ ɔlʋn fanɛ dʋn Sɩtaanɛ sʋ, nɩɩ sɛhn mɛɛ yɛ ɔ waa fanɛ.
19 Eis que vos dou poder para pisar serpentes e escorpiões, e toda a força do inimigo, e nada vos fará dano algum.
20 Amaa fan man yɛgɛ ɩ waa fanɛ ɔkɔn fɛɛ n‐yaayu libi ba bɩya bamʋ n‐yɩɩ kasɛ sa fanɛ. Amaa fan yɛgɛ ɩ waa fanɛ ɔkɔn fɛɛ ba maa kyʋrɔɔ fanɛ atɩɩ yɩla Ɩbwaarɛ ayɛ.”
20 Mas, não vos alegreis porque se vos sujeitem os espíritos; alegrai-vos antes por estarem os vossos nomes escritos nos céus.
21 Kanɩn saŋa maŋa Yesu kɔkɔlɔ ki fuuli mʋ lɩɩ Kayaayu Kyɩrɛkyɩrɛ sʋ, nɩɩ ɔ tɔwɛ yɛ, “Mɛ‐Sɛ, sʋsʋ yɛ kasɛ Ɔnyɩrɩpɛ, n fwaala fʋ lɩɩ fɛɛ fʋ taa atɔ nɩmʋ baala anyaasɩnpʋ yɛ ɩwʋlɛ anyipu sʋ, nɩɩ fʋ lɛɛ kaapʋ nbii wuribi. Nsɛ, fʋ kɩpɩrɛ sʋ nɩɩ fʋ waa ɩnɩmʋ.
21 Naquela mesma hora se alegrou Jesus no Espírito Santo, e disse: Graças te dou, ó Pai, Senhor do céu e da terra, que escondeste estas coisas aos sábios e inteligentes, e as revelaste às criancinhas; assim é, ó Pai, porque assim te aprouve.
22 “Mɛ‐Sɛ taa atɔ nɩmʋ kpini waa mɛ kɩbaa tɔ. Ɔkʋ mee nyi ɔmʋ nɩɩ mɛ, Obii mʋ n gyɛ, amɔɔ Ɔsɛ mʋ nkʋn, nɩɩ ɔkʋ mee nyi Ɔsɛ mʋ, amɔɔ bamʋ nɩɩ n biti n lɛɛ kaapʋ bamʋ mʋ nkʋn i nyi Ɔsɛ mʋ.”
22 Tudo por meu Pai foi entregue; e ninguém conhece quem é o Filho senão o Pai, nem quem é o Pai senão o Filho, e aquele a quem o Filho o quiser revelar.
23 Tʋtɔ nɩɩ Yesu biliŋi tɔwɛ mʋ abɩɩlapʋ nkʋn yɛ, “Kumu ɔkɔn ɩ gyɛ sa fanɛ mʋ nɩɩ fan wu atɔ mʋ nɩɩ fan wu falɛ.
23 E, voltando-se para os discípulos, disse-lhes em particular: Bem-aventurados os olhos que vêem o que vós vedes.
24 N bɩla n tɔwɛ fanɛ fɛɛ Ɩbwaarɛ atɔwɛpʋ gaalaagaa yɛ awura, ba daa bee biti ba wu atɔ mu nɩɩ fen wu falɛ amaa ba man wu. Nɩɩ ba daa bee biti ba nu asɩn mʋ nɩɩ fen nu falɛ, amaa ba man nu ɩmʋ.”
24 Pois vos digo que muitos profetas e reis desejaram ver o que vós vedes, e não o viram; e ouvir o que ouvis, e não o ouviram.
25 Kakaakʋ nbara ɔkaapʋpʋ onyipu kʋ kʋsʋ ba Yesu asɛ o be nu mʋ kɔnɔ tɔ asɩn. Nɩɩ ɔ taasɛ mʋ yɛ, “Ɔkaapʋpʋ, mɩnɛ nɩɩ n biti n waa kɛ n nyɛ nkpa kakpaa?”
25 E eis que se levantou um certo doutor da lei, tentando-o, e dizendo: Mestre, que farei para herdar a vida eterna?
26 Nɩɩ Yesu lɛɛ kɔnɔ yɛ, “Nɛnɛ nɩɩ ba kyʋrɔɔ Asɩnkyan yɩlasa mʋ tɔ? Nɛnɛ nɩɩ fʋ kalɛ ɩmʋ nu kasɛ?”
26 E ele lhe disse: Que está escrito na lei? Como lês?
27 Nɩɩ ɔnyɩn mʋ lɛɛ kɔnɔ yɛ, “Taa fʋ kɔkɔlɔ yɛ fʋ kala yɛ fʋ ɔlʋn yɛ fʋ nfɛɛrɛ kpini biti fʋ‐Nyɩrɩpɛ Ɩbwaarɛ, kɛ fu biti fʋ tɔɔmaa fɛɛ fʋ n‐yɩɩ.”
27 E, respondendo ele, disse: Amarás ao Senhor teu Deus de todo o teu coração, e de toda a tua alma, e de todas as tuas forças, e de todo o teu entendimento, e ao teu próximo como a ti mesmo.
28 Nɩɩ Yesu tɔwɛ mʋ yɛ, “Fʋ lɛɛ kɔnɔ kyɛɛkyɛɛ sʋ. Waa ɩmʋ kɛ fʋ nyɛ nkpa.”
28 E disse-lhe: Respondeste bem; faze isso, e viverás.
29 Amaa ɔnyɩn mʋ ii biti ɔ kaapʋ fɛɛ mʋ ɩkpa i kyiigi sʋ mʋ, ɔ taasɛ Yesu yɛ, “Anɩmʋ ɩ gyɛ mɛ tɔɔmaa?”
29 Ele, porém, querendo justificar-se a si mesmo, disse a Jesus: E quem é o meu próximo?
30 Nɩɩ Yesu kɔnɔ kɩlɛɛ tɔ mʋ, ɔ bɔɔ mʋ kɩŋasan yɛ, “Kakaakʋ nɩɩ ɔnyɩn kʋ lɩɩ Gyerusalem ee kpee Gyeriko. Nɩɩ ɔ naa tɩyɛ kumu ɔlʋn tɔ ayu abaa tɔ, nɩɩ ba dayɩ mʋ dɩlɩgɛ mʋ, nɩɩ ɩ san gbɛrɛɛ kɛ o wu nɩɩ ba yɛgɛ mʋ.
30 E, respondendo Jesus, disse: Descia um homem de Jerusalém para Jericó, e caiu nas mãos dos salteadores, os quais o despojaram, e espancando-o, se retiraram, deixando-o meio morto.
31 Ɩ ba fɛɛ Ɩbwaarɛ oseepu kʋ naa ɔkpa maŋa sʋ ɛɛ ba. Maa wu ɔnyɩn mʋ, nɩɩ ɔ kɩlɩgɛ taa ɔkpa mʋ kɩbaafʋn kyʋn yɛgɛ mʋ.
31 E, ocasionalmente descia pelo mesmo caminho certo sacerdote; e, vendo-o, passou de largo.
32 Kanɩn ɔkpa kʋlʋn maŋa nɩɩ Lewi‐nyɩn kʋ gbaa bɔla ba wu mʋ, nɩɩ ɔ kɩlɩgɛ mʋ kyʋn.
32 E de igual modo também um levita, chegando àquele lugar, e, vendo-o, passou de largo.
33 Amaa Kasamariya‐nyɩn kʋ gbaa bɔla ɔkpa maŋa ba lɩɩ mʋ sʋ. Maa ba wu ɔnyɩn mʋ, ɩ kɩtaa mʋ kʋwɛɛ.
33 Mas um samaritano, que ia de viagem, chegou ao pé dele e, vendo-o, moveu-se de íntima compaixão;
34 Nɩɩ Kasamariya‐nyɩn mʋ natɛ kpee mʋ asɛ, nɩɩ ɔ taa wayɩn nta kpayɩ mʋ ɩlɔ ana mʋ tɔ, nɩɩ ɔ waa kɩfɛ mʋ ɩlɔ mʋ tɔ nɩɩ o ŋmina ɩmʋ. Nɩɩ ɔ taa mʋ gyaga mʋ kuruma sʋ kpee kɩkpaara mʋ nɩɩ afɔ bee loo kɩmʋ sʋ mʋ, nɩɩ ɔ kɩɩ mʋ sʋ.
34 E, aproximando-se, atou-lhe as feridas, deitando-lhes azeite e vinho; e, pondo-o sobre o seu animal, levou-o para uma estalagem, e cuidou dele;
35 Lɩɩkaakɛ, Kasamariya‐nyɩn mʋ maa biti ɔ kʋsʋ kpee mʋ, ɔ lɛɛ afulee sa afɔ kɩkpaara ɔkɩɩsʋpʋ mʋ. Nɩɩ ɔ tɔwɛ mʋ yɛ, ‘Kɩɩ ɔlɔpʋ nɩmʋ sʋ sa mɛ, nɩɩ fu kan nyita afulee akʋ tii ɩnɩmʋ sʋ mʋ, nɩɩ n kan bwii ba mʋ n biti n ba ka fʋ ɩmʋ kpini.’ ”
35 E, partindo no outro dia, tirou dois dinheiros, e deu-os ao hospedeiro, e disse-lhe: Cuida dele; e tudo o que de mais gastares eu to pagarei quando voltar.
36 Nɩɩ Yesu taasɛ nbara ɔkaapʋpʋ mʋ yɛ, “To, fʋ asɛ mʋ, asa asá nɩmʋ tɔ mʋ, ɔmɔɔ ɩ kaapʋ fɛɛ mʋ tɔɔmaa ɩ gyɛ ɔnyɩn mʋ nɩɩ amu tɔ ɔlʋn ayu ba dayɩ mʋ mʋ?”
36 Qual, pois, destes três te parece que foi o próximo daquele que caiu nas mãos dos salteadores?
37 Nɩɩ nbara ɔkaapʋpʋ onyipu mʋ lɛɛ kɔnɔ yɛ, “Ɔmʋ nɩɩ o wu ɔnyɩn mʋ kʋwɛɛ mʋ.”
37 E ele disse: O que usou de misericórdia para com ele. Disse, pois, Jesus: Vai, e faze da mesma maneira.
38 Saŋa mʋ nɩɩ Yesu maa mʋ abɩɩlapʋ bee kpee mʋ, ba naa fʋʋ kadɛ‐bi kʋ. Tʋtɔ nɩɩ ɔkyɩɩ mʋ nɩɩ bɛɛ tɩɩ mʋ yɛ Maata waa mʋ nsa‐nsa taa mʋ kpee mʋ kɩkpaara sʋ.
38 E aconteceu que, indo eles de caminho, entrou Jesus numa aldeia; e certa mulher, por nome Marta, o recebeu em sua casa;
39 Maata sʋ osupu mʋ nɩɩ bɛɛ tɩɩ mʋ yɛ Mɛɛrɩ. Nɩɩ Mɛɛrɩ naa kyɩna Yesu asɛ ee nu mʋ kɩkaapʋ mʋ.
39 E tinha esta uma irmã chamada Maria, a qual, assentando-se também aos pés de Jesus, ouvia a sua palavra.
40 Amaa kanɩn asɩn mʋ ɩ tɔɔrɔɔ Maata lɩɩ fɛɛ mʋ nkʋn ɩɩ dɩŋa afɔ mʋ agyitɔ. Ɩmʋ sʋ ɔ ba Yesu asɛ ba tɔwɛ mʋ yɛ, “Mɛ‐Nyɩrɩpɛ, ɩ man tiri fʋ fɛɛ mi‐supu maa yɛgɛ mɛ nkʋn n waa kusun mʋ kpini? Tɔwɛ mʋ kɛ ɔ ba kyɛ mɛ tɔ.”
40 Marta, porém, andava distraída em muitos serviços; e, aproximando-se, disse: Senhor, não se te dá de que minha irmã me deixe servir só? Dize-lhe que me ajude.
41 Nɩɩ Ɔnyɩrɩpɛ Yesu lɛɛ mʋ kɔnɔ yɛ, “Maata, Maata! Asɩn gaalaagaa ɩ tɔɔrɔɔ fʋ, nɩɩ i tiri fʋ.”
41 E respondendo Jesus, disse-lhe: Marta, Marta, estás ansiosa e afadigada com muitas coisas, mas uma só é necessária;
42 Amaa kʋtɔ kʋlʋn i tiri. Mɛɛrɩ lɛɛ kɩmʋ nɩɩ kɩ bʋrɔn, nɩɩ ba mɛɛ yɛ ba taalɛ kɔɔlɛ ɩmʋ lɩɩ mʋ abaa tɔ.
42 E Maria escolheu a boa parte, a qual não lhe será tirada.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.